Wat voorafging:
Wanneer kan ik Frederick zien? - Hij denkt dat de teruggekeerden gevaarlijk zijn.
Hij probeerde Jacob weg te halen. - Ik beloof dat we ze allemaal verzamelen.
Ik ben op zoek naar een appartement. - Maar je bent niet alleen niet veilig.
Ik weet dat dit moeilijk is, maar misschien wist God dat dit kind jou nodig heeft.
Zijn naam is Arthur Holmes, hij is in 1935 overleden.
Ik kom op bezoek. - Ken je hem?
Nee, hij werkte in de fabriek. Ik was nog maar een kind.
Deze botten, ik denk dat het teruggekeerden zijn. Ze komen uit de 30e jaren.
Het is al eerder gebeurd.
Als je iets bruikbaars hebt voor ons, dan geef ik toegang tot je lichaam.
Ik ben het. Ik heb wat voor je.
Hoi, pa. Ze hebben iets met elkaar gemeen. Ze zijn meer als alleen teruggekeerden.
Ik denk dat ze allemaal vermoord zijn. Dat we met moord te maken hebben.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Resurrection S02E04 ~ Old Scars
Vertaling: Papa Legba & Big0Bertha Controle: Skye
Goedemorgen, Lucille.
Goedemorgen.
Ik was net wat kruiden aan het plukken voor het ontbijt.
Waarom ga je niet even zitten. Je wilt niet dat Jacob je zo ziet.
Ik weet dat we niet altijd goed met elkaar omgaan. - Ik ben je schoonmoeder.
Dat zijn de regels van het universum.
Hij is vandaag gestorven.
32 jaar geleden.
28 oktober, 1982.
Elk jaar, op deze dag...
breng ik bloemen naar zijn graf.
En loop ik langs de rivier waar hij...
Dat hij terug is, dat is een wonder.
Maar dat laat me niet vergeten hoe het voelt om hem te verliezen.
Niets kan een moeder dat laten vergeten. Maar je bent niet alleen.
Je hebt je familie.
En weet je?
De beste tijd samen was altijd bij een grote maaltijd.
Misschien moet ik vanavond een maaltijd maken voor de hele familie.
En veranderen we de dag van verdriet in een dag van viering.
Ik kan varkensvlees maken en appelsoep. Is dat nog steeds Jacobs favoriete eten?
Geregeld.
Ik kan je nu al zeggen dat deze dag ons goed zal doen.
Jij bent vroeg op.
Hoe heb je geslapen? - Niet, ik was de hele nacht wakker.
Bedankt dat je al koffie hebt gemaakt. - Ik hoop dat hij niet te slap is.
Ik neem wat ik kan pakken momenteel.
Hoe wisten die klootzakken dat het botten waren van teruggekeerden.
Het is een kleine stad, het verhaal gaat snel.
Jij hebt ze toch gesproken? Nadat ze de botten hebben meegenomen.
Hebben ze er niks over gezegd? - Nee.
Denk je dat ze mijn kantoor in de gaten hebben gehouden?
Nee, dat denk ik niet.
Ze weten vast meer als dat ze loslaten.
We kunnen nog steeds dat overschot identificeren. Ik keek in het dossier van de lijkschouwer.
We weten dat ze in de 30e jaren zijn overleden. een was donker, de andere blank...
en de blanke had een knieprobleem waardoor hij mank liep.
Misschien waren dat de eerste teruggekeerden. - Ja.
Als je me nodig hebt vandaag, ben ik verdronken in een zee met Manila dossiers.
Ik zwem in een zee van gemene kinderen met een midlife crisis.
Ziet er naar uit dat we elkaar niet kunnen ontwijken.
Er is zoveel keus. - Ik weet het.
Tom wil me ergens anders onderbrengen. Dus ik ben binnenkort weg.
Je hoeft je niet langer zorgen te maken over mij.
Deze wil je niet.
Foliumzuur is goed voor de hersenen en ruggenmerg.
Omega-3 is goed voor het zenuwstelsel en voor je zicht.
Je hebt er veel verstand van.
Helaas ben ik niet zo ver gekomen als jou.
Het is goed, ik heb er nu vrede mee.
Janine.
Bedankt dat ik bij jullie thuis mocht blijven. Ik weet dat het niet makkelijk is...
Rachael?
Gaat het?
Ja, ik denk het.
Ik...
Het is goed, gewoon ademen.
We brengen je bij een dokter, blijven ademen. Wilt u me helpen, alstublieft.
Het komt goed.
Maggie, alsjeblieft.
Deze plek is geen steek veranderd.
Smerig als altijd.
Je weet de helft nog niet.
Dus...
Was er iets wat je wilde bespreken, of wilde je alleen ontbijten met je oude moeder.
Altijd ma.
Nee, ik werk momenteel aan een zaak. - De botten die je bij de rivier hebt gevonden.
Ik moet zeggen dat in al mijn jaren in Arcadia dat ik nog nooit zoiets griezeligs heb gehoord.
Dus jij hebt geen idee waar ze vandaan kunnen komen?
Hoe zou ik dat moeten weten?
Ik heb nog geen concrete bewijzen, maar het lijkt erop dat deze botten...
begraven lagen onder de vloer bij de fabriek.
Onder de ruimte waar alles klaar werd gezet.
Enig idee hoe dat zou kunnen?
Het kan zijn dat daar vroeger een begraafplaats was.
Dat dacht ik ook, maar deze botten komen uit de jaren 30.
Toen de fabriek al was gebouwd.
Ik heb echt geen idee.
Dat dacht ik al.
Ik denk dat ik het aan het verkeerde eind heb.
Heb je honger? Ze hebben hier een goede kaasomelet.
Dat betwijfel ik.
Ik wed dat je uitkijkt naar een zelfgemaakte maaltijd.
Heeft Henry heeft je niet gebeld?
We hebben een familiemaaltijd vanavond om 18.30 precies.
Je hoeft niks mee te nemen. Je dochter is al uitgenodigd en ze zou komen.
Luister ma. - Ik ben je moeder en ik ben terug.
Ik kan morgen ook ineens weg zijn. En dit is wat ik wil.
Je stelt me niet teleur, Frederick.
En hoe is het om te leven met Lucille?
Het gaat steeds beter.
Het is een tijd geleden dat we het servies hebben gebruikt.
Jacob helpt goed met het tafeldekken. Toch?
Wees er zeker van dat we het Royal Doulton servies gebruiken, en niet het Wedswood.
Het past niet met de nieuwe kleur die geschilderd is in de eetkamer. Heb je nog alles?
Ik ben er al mee bezig, Margaret. - Geweldig.
Henry, kan je de rest van de boodschappen uit de auto halen? Ik ga een douche nemen.
Ma, ik vind het niet fijn dat je alleen in de auto rijdt, je hebt zelfs geen rijbewijs.
Onzin, ik rij al sinds ik 11 ben.
Jacob, Fred en Maggie hebben beiden bevestigt, dus zet twee extra borden neer.
Goed, oma.
Je had geluk dat Janine er was. - Ja, ze was geweldig.
Iedereen zou hetzelfde gedaan hebben. - Voel jij je nog goed?
Ja, alleen een beetje beschamend.
Er is niets om beschamend over te zijn.
Het is normaal krampen te hebben tussen de 15 en 18 weken.
Je bent toch 16 weken? - Ja.
De baarmoeder is aan het groeien om ruimte voor de baby te maken
Wat best pijnlijk kan zijn.
En...
daar gaan we.
De hartslag klinkt goed. Sterk.
Laten we eens kijken, oké?
Is alles goed?
Volgens mij staat er een instelling niet goed. Kan je eens kijken?
Wat is er aan de hand?
Rachael, de baby ziet er gezond uit.
Maar?
Ik moet wat maten controleren, want wat ik zie en voel klopt niet.
Wat bedoel je daarmee?
Ik weet niet hoe ik dit moet zeggen.
Maar het groeit twee keer zo snel als een normale foetus.
Wie is er allemaal op mijn begrafenis geweest?
Mors niet op het tafelkleed.
De hele familie? - Ja, tuurlijk.
Dit ziet er prachtig uit. Laten we wat bloemen plukken.
Had tante Barbara ook een begrafenis? - Ja, we hadden er een voor jullie beiden.
Ze is net als mij terug, toch?
Ja. - Waarom komt ze niet naar het diner?
Dat is ingewikkeld.
Maar ik wil haar zien, om excuses aan te bieden. - Excuses? Voor wat?
Omdat ik haar niet gered heb.
Jij hoeft haar geen excuses aan te bieden.
Laten we naar buiten gaan. - Maar ik wil haar hier.
Jij bent knorrig nu, hou daar mee op. Kom mee.
Het spijt me. Het was een ongeluk.
Niet doen...
Je hebt genoeg gedaan.
Ga naar buiten.
Jacob.
Henry?
Ik weet dat Fred boos op mij was toen ik terugkwam.
Ik wist niet wat ik anders moest doen.
Oké, Barbara...
ik ben hier niet om je te wijzen op...
een beslissing die je 32 jaar geleden maakte.
Doe je dat niet?
Alhoewel, het wel verleidelijk is.
Waarom ben je hier?
Ik kan je niet vertellen waarom dit allemaal is gebeurd.
Persoonlijk denk ik dat we daar nooit achter komen.
Maar er is een ding waar ik achter gekomen ben in de afgelopen weken.
De teruggekeerden...
hebben een enorme kracht om oude wonden te genezen...
als we er open voor staan.
Wat wil je dat ik doe?
Het is niet wat ik wil. Het is voor Jacob.
Heb je iets nodig? Wil je een kruik? - Nee, dank je.
Ik denk dat ik alleen wil zijn.
Oké, goed. Moeten we je wakker maken voor het eten?
Sorry, wat? - Niets, ga maar wat rusten.
Het komt allemaal een beetje hard aan. - Ja, dat is zo.
We hadden het erover om een nieuw plek te zoeken. - Ik weet het.
Dat is niet nodig.
Met wat ze nu allemaal meemaakt, kan ze blijven.
Het is niet makkelijk, een kleine jongen grootbrengen.
Probeer er eens twee, ze vreten je levend op en blijven je aandacht vragen.
Het lijkt erop dat alles wat ik doe fout is.
Fred was ook zo als kind. We hadden altijd een meningsverschil.
En toen ontmoette hij die meid, Barbara...
toen hij pas 14 was.
De manier waar hij met haar omging, drinken en allerlei bokkesprongen maken.
Ik voelde dat hij gewoon voor altijd wegglipte.
Het is nu allemaal geschiedenis.
Voor jou misschien.
Kan ik ergens mee helpen?
Ja, het laatste lijkschouwersrapport. - Ja, die heb ik al gezien.
Wat is dit allemaal? - Werk.
Nee, het artikel. - Onderzoek.
Dat kan ik zien. - Wat kan je zien?
Je geeft me een kast om in te werken, minste wat je kan doen is eruit blijven.
Het spijt me, rechercheur Bellamy. Voor het binnenvallen van uw ruimte...
zou u willen vertellen wat u aan het onderzoeken bent?
Ik denk dat ik vorderingen maak met de identificatie van de botten.
Wat heeft het vrachtwagenongeluk er mee te maken?
Een van de teruggekeerde skeletten had een afwijking in de knie.
Zie je de kniebrace?
Ik denk dat het ons slachtoffer is.
Je hebt dat al gevonden? - Soms heb je geluk.
Heb je een naam?
Nog niet, alleen een foto. Maar er is nog iets anders.
Arthur Holmes, de teruggekeerde die in Calebs jachthut was.
Ik denk dat het hem is.
Maar hij zei tegen mij dat hij dood was gegaan in een brand.
Wou je zeggen dat hij gelogen heeft over zijn eigen dood?
Wat ik weet dat de verhalen niet kloppen.
Oké, laat me maar weten als je achter het ID bent van meneer kniebrace.
Goed, meneer.
Wat een plaatje.
Ja, het is mijn favoriet.
Ik bedoelde jou.
Dank je.
Ik had niet verwacht dat je zou komen.
Als jouw oma zegt dat je wat moet doen, dan doe je het, of anders.
Fred. - Lucy.
Zet maar op tafel.
Wie is dat?
Ik had niet verwacht dat ze zou komen.
Ik wil zien wie het is.
Tante Barbara.
Hoi, Lucille.
Hoi, Barbara.
Is dat je beroemde rabarbertaart?
Die heb ik al dertig jaar niet meer gehad.
Kom binnen.
Hoi, Jacob.
Ik wilde zeggen dat het me spijt. Ik probeerde je te redden.
Barbara, houd vol.
Dat weet ik.
Ik gleed uit.
Tante Barbara.
Ik ook.
Wie is er klaar voor het avondeten?
Hoi, Margaret.
Kom. Ik laat je alle dingen zien die veranderd zijn.
De koelkast lijkt wel uit de toekomst te komen.
Dat is een verrassing.
Dat is het zeker.
Ruikt goed.
Je vader at er zo drie weg tijdens één maaltijd.
Geen wonder dat hij overleed aan een hartaanval.
Ma? - Ja.
Ik vergat het te vragen vandaag.
Ken jij een fabrieksarbeider uit de jaren 30 genaamd Arthur Holmes?
Niet dat ik weet.
Zeker weten? Hij was er toen opa Anderson de voorman was...
Ik was toen nog maar een kleine meid.
Maar je was altijd... - Ik heb het je al gezegd...
Ik weet niet hoe die oude botten in de fabriek zijn beland.
Ik geloof eigenlijk niet dat ze daar ooit lagen.
Je had altijd al een flinke verbeelding.
Het is nogal wat, om Barbara weer te zien.
Ze is totaal niet veranderd.
Maak je daar geen zorgen over. Het is klaar tussen ons.
Dat heb ik eerder gehoord.
Fred. - Henry.
We komen twee stoelen tekort.
Willen jullie die even uit de kelder halen?
Dr Langston zei dat je zoveel moet drinken als je kan.
Hoe voel je je?
Er gebeurt iets in mijn lichaam, en...
ik begrijp het niet.
Het is vast erg eng, maar...
je bent hiervoor geboren.
Het is het meest natuurlijke ding in de wereld.
Misschien niet het meest natuurlijke ding in jouw geval.
Dat maakt jou speciaal.
Ik wil dat je weet dat je er niet alleen voor staat.
Ik zal je helpen, bij iedere stap.
Ik hoorde dat er een boom was omgevallen bij Brooks Bend.
Ja, dat heb ik gezien.
Hoe ben je hier gekomen? - Rijksweg.
Eraf gegaan bij Pretty Brook.
De familie wist echt hoe ze gemaakt moesten worden, toen.
Kijk naar het detail op de kuif.
Het boeit mensen alleen of je er op kunt zitten.
Het was nooit echt jouw ding.
Hoe is het nu, met ma terug?
Weet je, ik realiseerde me...
Ik leef nu langer dan zij, toch voel ik me het kind in de relatie.
Niks kan dat veranderen.
Fred.
Je bent mijn broer.
Dat ben ik inderdaad.
Ben je oproepbaar vanavond? - Nee, ik keek even of Marty had gebeld.
Werk gerelateerd, pap.
Hopelijk heeft hij de botten uit de rivier weten te identificeren.
Heb jij nog iets gehoord? - Nee...
Hij zei wel dat Arthur Holmes met het alles verbonden was.
Je moet met oma praten over hem. - Waarom?
Ze ging bij hem langs in de kliniek, voordat hij verdween.
Ze herinnerde hem van de fabriek.
Hij werkte daar toen ze nog klein was.
Ja, ik zal het haar vragen.
En er was een os, met maar één hoorn, hij bleef me maar aanstaren zo van...
'jij hoort hier niet te zijn' en er was een hele grote berg.
Het was gekheid.
Een opmerkelijk verhaal. Het wordt steeds beter.
Wil je wat wijn, Fred?
Ik hoef niet, dank je.
En hij is leeg. Ik pak wel even een nieuwe fles.
Laat mij maar. - Dat kan ik wel.
Laat me je daarbij helpen, lieverd.
Dus, Barbara, wil je weer gaan werken?
Kwetsend, vind je niet? Hij had het recht niet om die vrouw uit te nodigen.
Gevoelloos, dat is het. - Jacob wilde haar erbij.
Dat jij Fred hebt uitgenodigd, is niet veel anders.
Fred is familie. Hij is mijn zoon, Henry's broer.
Hij probeerde Jacob van ons af te nemen.
Fred is een slachtoffer in dit alles.
Al onze problemen zijn begonnen met die vrouw.
Het zijn de kleine dingetjes, zoals de ringetjes op blikjes fris.
Hoezo moesten die verbeterd worden? Ze werkten altijd prima.
Behalve op de momenten dat ze braken.
Het leven is niet perfect, en dat is de bedoeling ook niet.
Ik ben het eens met je moeder. Er is zoveel veranderd.
Niemand repareert meer wat. Als iets kapot gaat, gooi je het weg.
Klopt, wat is er bijvoorbeeld gebeurd met de tv-reparateurs?
Precies. - Margaret, mag ik van jou de slagroom?
Wat heb jij gedaan sinds je teruggekeerd bent?
Jij en, hoe heet hij ook alweer?
Sam.
Het gaat goed, het is gewoon...
Er is veel tijd voorbij gegaan. - Dat is zeker waar.
Je hebt hem niet meegenomen?
Dat leek me niet gepast.
Nee, dat zou inderdaad niet gepast zijn.
Heb je ooit een huis gebouwd?
Een huis. Nee, alleen meubels.
Ik zat te denken, misschien wil je me komen helpen in de winkel.
Echt? - Ja.
Het is belangrijk om die vaardigheden door te geven.
En ik heb een sterke hulp nodig als we de fabriek heropenen.
Ik vind dat een goed idee.
Het doet me deugd om de gehele familie bij elkaar te zien.
Fred.
Henry.
Jacob.
Margaret.
Lucille.
En tante Barbara.
Ja.
Barbara ook.
Toen ik terugkeerde vroeg ik me af waarom.
Waarom ik en niet iemand anders?
Wat maakte mij zo bijzonder?
Ik denk dat ik nu het antwoord daarop heb.
De geschiedenis van de Langstons is een flink boekwerk.
Inclusief de lastige en moeilijke tijden.
We hebben ze in het verleden doorstaan.
En samen zullen we ze weer doorstaan.
Het is mijn doel, mijn missie...
om deze familie weer te herenigen.
Om deze moeilijke periode te overwinnen.
We zijn Langstons.
We moeten altijd onze eigen beschermen, geen uitzondering mogelijk.
Proost. - Proost.
Ik ga even wat koffie voor ons zetten.
Jacob, kun je wat vuile vaat meenemen?
Fred, ik ben het.
Ik wilde met je praten over dit Arthur Holmes ding.
Ik weet niet wat het allemaal betekent, maar ik denk dat het terug leidt naar de fabriek.
Ik ga er nu heen, kijken of ik wat dingen kan uitzoeken.
Bel me terug.
En garde.
Is er iets onschuldiger dan het gelach van een kind?
Je lachte altijd toen je een baby was. - Echt waar?
Meer wijn, Barbara? - Fred, weet je het nog?
Of ik dat nog weet?
Haar kleine beentjes gingen iedere keer de lucht in als ze moest lachen.
Je was zo mooi.
Nog steeds. - Dat is zeker waar.
Ik heb mijn zoons gelach 32 jaar lang niet kunnen horen.
Wat zei je, lieverd?
Je zit hier wijn te drinken, te praten over de 'goeie ouwe tijd'.
Jij hebt hem vermoord.
Jij hebt mijn zoon vermoord.
Even rustig, Lucy. - Houd je mond, Fred.
Het was een ongeluk. - Ongeluk?
Het was geen ongelukje dat je daarheen ging om Sam Catlin te naaien.
Tante Lucille, stop. - De volwassenen praten nu, Maggie.
Als je die affaire had gestopt toen Henry dat vroeg, zou mijn zoon nog leven.
Ik heb al gezegd dat het me spijt. - Niet tegen mij.
En die verontschuldigingen halen die verloren jaren niet terug.
Lucy, genoeg.
Denk maar niet dat ik vergeten ben wat jij deed.
Mijn zoon zou hier nu moeten zitten met zijn vrouw en kinderen...
jij hebt dat van hem afgenomen.
Je hebt mijn zoon van me gestolen.
Mijn hart.
Je zou zeggen dat je het begrijpt, maar weet je wat?
Jij hebt geen idee wat het is om een moeder te zijn.
Dit hoef ik niet aan te horen.
Barbara, wacht.
Ze had het recht niet om dat zo tegen je te zeggen.
Dat had ze wel. Ik verdien haar vergiffenis niet.
Of van wie dan ook.
Ik weet hoe je je voelt.
De schoen die je achterliet?
Die droeg ik toen ik stierf.
Heb je mijn lichaam gevonden?
Ik heb het laten gaan.
Echt?
LANGSTONS ZIJN STOM
Heb je iets gevonden?
Ik heb je bericht gehad. Iets gevonden?
Nee. Jij? - Nee.
Wat was dat?
Hier.
Er zit iemand in.
Het komt goed.
Mikey?
Het is de broer van mijn hulpsheriff. Hij is een flinke klootzak.
Hij stierf vijftien jaar geleden. - Help me.
Ik ben ziek. - We moeten hem naar Maggie brengen.
Oké, ik heb je.
Nog eentje? - We brengen hem naar de kamer.
Breng hem naar 2.
Wat gebeurt er?
Ze zijn allemaal teruggekeerden, en ze zijn allemaal ziek.
Waarom ging tante Barbara weg zonder gedag te zeggen?
Manieren ontbraken altijd al bij haar.
Ben je niet moe? - Niet echt, jij?
Nee. Maar we moeten het proberen.
Doe je ogen dicht, dan vertel ik je een verhaaltje.
Mag het een enge zijn? - Dat zijn de enige die ik ken.
Er was eens een dorpje, met een gelukkige familie die alle dorpelingen in dienst nam.
Het was een vruchtbare tijd, alles ging goed...
tot de demonen arriveerden.
Ze verspreidden angst en paniek. En, nog erger...
de gelukkige familie keerden zich tegen elkaar.
Het was een donkere periode.
Totdat een paar dappere mensen, inclusief een klein meisje...
samenspanden om de demonen te trotseren.
Maar dapperheid was niet genoeg.
Ook al slachtte ze de demonen af, ze bleven maar terugkomen.
Geen enkele methode hielp.
Ophangen niet...
en schieten ook niet.
Zelfs vuur hielp niet.
Maar uiteindelijk wisten de dorpelingen hoe ze de demonen moesten verjagen.
Het was een geheim van lang geleden.
Vele jaren gingen voorbij, en alleen de volwassen geworden meid...
was de enige levende die de demonen nog herinnerde...
en wist hoe je ze moest verslaan.
Het werd haar verantwoordelijkheid om haar familie te beschermen.
Wat er ook zou gebeuren.
Zelfs nadat de kleine meid zelf een demon was geworden.
Maar uiteindelijk lukte het haar.
En iedereen was blij.
Quality over Quantity (QoQ) Releases Vertaling: Papa Legba & Big0Bertha
Controle: Skye