Goedemorgen iedereen.
Groep drie mag nu aan boord gaan. Groep drie.
Ellipse Airlines vlucht 504 naar Peking.
Groep drie, dat zijn de rijen tien tot vijfentwintig.
Hou alsjeblieft uw tickets klaar. U hoeft ons uw paspoort niet meer te tonen.
Bedankt.
Hallo.
Ik kan het niet.
Nee, ik ga niet. - Pardon?
Stop met belachelijk te doen. Stap op het vliegtuig.
Nee, ik ga niet.
Ik ga niet naar China. Ze zullen me arresteren. Ik wil in de Verenigde Staten blijven.
Ik wil politiek asiel. - Jij komt met mij mee.
Is er een probleem?
Je doet lastig.
Je gedraagt je als een kind.
Hallo Russell.
Ik heb een budgetvergadering. - Het duurt maar even.
Het gaat over de Henkashu eilanden. - Fris me even op.
Vier onbewoonde, rotsachtige uitstulpingen in de Oostelijke Chinese zee.
China en Japan eisen ze allebei op, in een dispuut dat al generaties aansleept.
Het verergerde, toen duidelijk werd dat er bellen natuurlijk gas onder zitten.
Twee weken geleden stuurde China een verkenningsvliegtuig over de eilanden,
Japan stuurde een F-15, ze bestookten elkaar en de Japanse piloot belandde in het water.
U riep een veiligheidstop bij elkaar om verdere escalatie tegen te gaan.
U heeft mijn memo gelezen. - Inderdaad.
En u heeft een fotografisch geheugen. - Jawel.
Dat is indrukwekkend. - Dat zegt men, ja.
Over indrukwekkend gesproken,
ik kreeg beide kanten zover dat geen van hen de eilanden opeist
en dat ze de natuurlijke reserves delen. We zijn de details nog aan het uitwerken,
maar vanmiddag hebben we een verdrag. - Prima.
Ik zorg ervoor dat POTUS daar is voor de handtekeningenceremonie.
Prima?
Prima? Echt? Want mijn personeel en ik zijn vier dagen lang wakker geweest
om Wereldoorlog III proberen te vermijden en alles wat we krijgen is een prima?
Dat is net alsof... God, sorry.
Ik bedoel, het is echt...
Het zijn echt vier lange dagen geweest en ik heb een enorm slaaptekort
en ik ben hyper van de koffie. Ik voel me echt ziek.
Uw voorganger en ik hadden een soort steno ontwikkeld.
"Prima" betekent "bedankt om het niet verknald te hebben."
Het is een groot compliment. Aanvaard het.
Hij belt met Japanners over de frasering voor de ceremonie.
"Hoewel niemand droomt over de verdeling van nationale soevereniteit,
kunnen natuurlijke reserves met wederzijdse samenwerking gedeeld worden."
Ging Jackson uit zijn dak over het verdrag? - Niet de term die hij gebruikte, maar ja.
Ze zijn het eens over het taalgebruik, maar ze hebben problemen met de handdruk.
De Japanners willen als eersten hun hand uitsteken.
Bel het Chinese Ministerie en vraag of ze daarmee kunnen leven.
Komt in orde. - Japan vindt dat
als zij als eersten hun hand uitsteken, het de wereld toont
dat zij de leiding hebben en niet toegeven aan China.
De wereld? Serieus? Veertien mensen kijken naar C-SPAN.
Vertel hen dat niet. Hierdoor zal het verdrag afgesloten worden.
China kan leven met als tweede hun hand uit te steken.
Wacht even.
We hebben een overeenkomst.
Geweldig. Mooi. Excellent gewerkt, iedereen. - Het Witte Huis kan om drie uur tekenen.
De onthulling van het portret van oud-minister Marsh is om drie uur.
Niet meer. Je zal dat moeten uitstellen tot morgen.
Daisy vaardig een verklaring uit. Standaard termen. "Naties komen tot elkaar in vrede."
Luister, ik moet naar de herdenkingsdienst van mijn vriend.
Ik ben deze namiddag terug. - Goed, veel plezier.
O, God. U gaat naar een herdenkingsdienst. Dat is het tegengestelde van plezier.
Veel plezier met het tegengestelde.
Daisy, je bent aan het brabbelen. Doe dat niet in de nieuwskamer.
Jawel, mevrouw de minister. - Wat zijn de opmerkingen over de onthulling?
Ik heb niet veel tijd gehad om eraan te werken, maar ik verzin wel iets.
Om redenen die ik nooit helemaal begrepen heb,
haalde minister Marsh jou uit een doodlopende copywriting baan.
Ik stelde een vrouw van Harvard voor, met echte ervaring in het schrijven van speeches.
En nu ga je iets verzinnen voor de man aan wie jij je carrière dankt?
Pardon.
George Peters heeft een leven geleid van devotie, eer en dienstbaarheid aan de CIA.
Toen hij binnengehaald werd in Langley om ons team van analysten te vervoegen,
benaderde hij die baan met hetzelfde niveau van moed
en overtuiging, die hij tentoon had gespreid als geheim agent.
Een man met zijn talenten kon zijn stempel drukken...
Munsey kende hem amper. - Liet hem aan bureau zitten.
Voor zijn eigen veiligheid. - Maar toch. Hij ergert me.
Weet je wat mij ergert? Zijn ex-vrouw, die zich gedraagt als de treurende weduwe.
Ze verliet hem voor haar persoonlijke trainer, meer dan tien jaar geleden.
Zijn jullie twaalf of zo? Moet ik jullie uit elkaar halen?
Wanneer is Henry in die kerel veranderd?
Hij is een geboren katholiek. Op zijn ongemak in de buurt van priesters.
Wat jaagt mensen angst aan bij... - Ik zei het toch. Moet je hem zien.
Hij verandert in een misdienaar vlak voor mijn ogen.
Nee, dat zit wel goed. Het is een troost om zoiets te hebben.
Ik? Ik ga gewoon iets drinken.
Dan doe ik met je mee. Alles om de olifant in de kamer te vermijden.
Welke olifant is dat?
Ze is ervan overtuigd dat het ongeluk van George geen ongeval was.
Wat bedoel je?
Ik weet het niet. Het kan zelfmoord zijn geweest.
Die kerel was zo razend dat hij een kantoorbaan kreeg,
eerlijk gezegd denk ik dat hij er een beetje gek door werd.
Ik kan niet geloven dat hij zoiets zou doen. Jij wel?
Ik weet eerlijk gezegd niet meer wat ik ervan moet denken.
Zullen we snel samenkomen, dronken worden en grappige George-verhalen vertellen?
Zeker, dat wil ik doen.
Tot ziens.
Isabelle denkt dat George een beetje gek werd.
George? Kom op.
Hij dacht dat mijn voorganger vermoord werd en dat ik in gevaar verkeer.
Het zou fijn zijn om het af te doen als praatjes van een gek.
De avond dat hij stierf, zei ik dat zijn dood geen ongeval was
en jij zei, "Dat weet ik." Wat bedoelde je daarmee?
Wat bedoelde jij?
Misschien waren we beiden in shock.
Wil je dit doen? Wil je dit gesprek voeren? Nu?
Want ik heb gewacht tot je er klaar voor was. - Ik kan dat nu niet doen.
Ik heb dat ondertekenen van het vredesverdrag en
ik ben de hele week weg geweest. Ik ben zelfs niet thuis geweest.
Het voelt net aan alsof ik niet weet wat er gaande is. Hoe staat het met de speech?
Een boeltje op dit moment, maar ik kom er wel.
Zeker. Hoe is het met de kinderen? - Alison wil dit week-end een slaapfeestje.
Niets buitensporig, vijf of zes vrienden. - Vijf of zes vrienden? Sinds wanneer?
Sinds wanneer heeft ze vijf of zes... - Ze heeft hen nu.
Ik ben lang weg geweest. - Moet ik ja zeggen?
Absoluut. - Goed, want ik zei al ja.
De natuur verafschuwt een vacuüm.
Weet je,
ik zal een getekend verdrag hebben en jij zult klaar zijn met je conferentie.
Ik krijg geen adem.
Daarna zijn we beiden het hele weekend thuis. - Net als een normale familie.
Goed, tot later.
Je mag haar hebben, Frank.
Mevrouw de minister.
Proficiat met het afwenden van WO III. - Heb ik dat gedaan, senator Fletcher?
Ik dacht dat ik enkel een afspraak over boorrechten bemiddelde
op een paar kleine eilandjes in de Oostelijke Chinese zee.
Wel...
En het voelt goed aan. - Waarom trekt Daisy dat rare gezicht?
Dat is gewoon haar gezicht. - Nee, dat is haar geflipte gezicht.
Mag ik u iets laten zien? Hier?
Er is een debat of jij nu je geflipte gezicht of je normale gezicht trekt.
Fu Xinpei, een Chinees studentengenie op bezoek, stond net recht op Dulles
en verklaarde dat ze politiek asiel wil. Nu heeft de pers lucht van haar gekregen.
Ik ben bang dat ze het verdrag zal verstoren, maar ik ben waarschijnlijk enkel paranoïde.
Dit is mijn paranoia gezicht.
Ik probeerde een protest te organiseren in mijn dorp
op de 25ste verjaardag van het Tian'anmen plein.
Ik werd opgepakt en mijn posts op internet werden verwijderd.
Ik ben paranoïde, juist? - Is Chen hier?
Ja. - Je bent paranoïde.
Minister Shimabukura,
ik wilde u bedanken voor al uw harde werk.
Het Japanse volk is blij met een oplossing. - POTUS is twee minuten verwijderd.
Ik zie u zo dadelijk wel.
Minister Chen.
De president zal een paar opmerkingen maken en dan zult u beiden het verdrag tekenen.
Als u het meisje teruggeeft. - Pardon?
Fu Xinpei.
Mijn staf heeft me net op de hoogte gebracht. - Haar beweringen zijn belachelijk.
Niemand wil haar iets aandoen.
Er werd haar al een beurs aangeboden voor het Technisch Instituut van Peking.
Haar zaak moet enkel nog door de juiste kanalen gaan.
Ze liegt tegen Amerika op televisie.
Dit is een grote schande voor China. - POTUS, een minuut verwijderd.
Laten we onze plaatsen innemen. - We moeten dat verdrag ondertekenen.
Beloof dat u het meisje teruggeeft. - Dat kan ik niet beloven.
We vertrekken.
Mijnheer.
Fu Xinpei heeft hier niets mee te maken.
Als u mij dit niet kunt beloven, dan hebben we niets meer te bespreken.
Kom mee.
POTUS is in het gebouw.
- 04. Just Another Normal Day - Vertaling: Dweez
Sync: Quetsbeek www.addic7ed.com
Ik weet dat het niet meer modieus is, maar ik geloof dat wij een baken van hoop zijn,
voor alle vredelievende volkeren op de hele wereld.
En als we dat meisje terugsturen naar China, als we haar de rug toekeren...
Iedere kwezelachtige senator is op tv aan het praten over het kwade van de Chinezen,
in plaats van hier hun budget door te geven. Hoever staat u hiermee?
Ik krijg enorme druk van China om haar terug te zenden.
En als u dat niet doet? Slechtst mogelijke scenario?
Ze weigeren het verdrag te tekenen en Japan en China beginnen een oorlog over de eilanden
en vermits Japan een bondgenoot is, zijn wij practisch in oorlog met China.
Als ik om het slechtst mogelijke scenario vraag,
bedoel ik geef me het best mogelijke scenario en zorgt dat dat wordt uitgevoerd.
Nog een steno die u met Marsh had? - Dat meisje mag de budgetten niet boycotten.
En ik wil niet dat ze politieke pion wordt in het dispuut over de Henkashu eilanden.
Haar zaak moet worden gewogen op haar eigen verdiensten.
Handel het dan persoonlijk af. Maar doe het snel.
Maar als we haar asiel verlenen,
heb ik een aanmoediging nodig voor China, om het verdrag door te zetten.
China heeft dat verdrag nooit willen tekenen. Ze hebben altijd een uitweg gezocht.
Wel, dan moet het iets heel goed worden. - Kijk wat uw mensen kunnen verzinnen.
Heb je daar nog familie? Weten ze dat je hier bent?
Enkel mijn moeder, en neen.
Juffrouw, kan je ons vertellen... - Juffrouw, een vraag.
Maar ze begrijpt mijn woede tegen de Chinese regering.
Ze heeft een kind moeten afstaan, mijn jongste zuster,
vanwege het één-kindbeleid. - Ze blijven dezelfde nieuwsclips uitzenden.
Er zal niet veel nieuws zijn. - Ik vraag me af of mam haar zal terugsturen.
Mam neemt die beslissing niet persoonlijk. - Jawel, vanwege het verdrag.
Het Henkashu verdrag, dat de Chinezen niet willen tekenen?
Leef jij wel op deze wereld?
Luister hier eens naar, Thomas van Aquino wandelt een café binnen.
Ik moet wat lunchgeld lenen. Mag ik het uit je portefeuille halen?
Ja, maar luister eerst naar de mop. - Waar dient de mop voor?
Hij gaat de keynote speech geven voor een bende religieuze gastdocenten.
Mam sms'te net.
Ze zei dat je niet zeker was of de openingsmop grappig was.
Ze zei dat we toch maar moesten lachen. - Ik wil je schampere gelach niet.
Morgen. Ik kwam enkel wat kleren ophalen voor de minister.
Ze heeft weer de hele nacht doorgewerkt om de Japanners te kalmeren.
Nu ik toch hier ben, mag ik de lijst voor het slaapfeestje? Gewoon een snelle controle.
Waarom? Mijn vrienden zijn geen terroristen. - Doe niet zo idioot, Alison.
Het gaat om hun ouders. - Ik zweer je, als je mij nog een keer een idioot noemt...
Wil je haar geen idioot meer noemen? Ga je excuseren.
Ik ga wat kleren halen voor mam. - Bedankt.
Mag ik op de bus gaan wachten, of wil je dat ik naar je grap luister?
Scheer je weg. - Goed.
Welke grap?
Thomas van Aquino wandelt een café in.
Ga alsjeblieft nog niet terug naar Tokio. Geef minister Chen tenminste 48 uur.
Ik heb de man al vier dagen gegeven. - Het is enkel een putje in de weg.
Ik kan hem terug aan de tafel krijgen. - We hebben geen interesse meer in een verdrag.
De eilanden zijn van ons en we zullen er naargelang naar handelen.
Geef me 48 uur om het op te lossen.
Ze beloofde me dat ze niet wanhopig zou klinken. - Ze klinkt niet wanhopig, maar vastberaden.
Wat dacht u van tickets voor het baseball of het theater?
Het Boek der Mormonen is in de stad. - Nu klinkt ze wanhopig.
Vertel ons wat u zou willen. Mijn kantoor zal iets voor u regelen.
Ik wil een bondgenoot.
Ik wil dat u en uw president onze eis voor de eilanden steunen.
Openbaar. - Dat is hetzelfde als China de oorlog verklaren.
Dan is het zo.
Wij zijn uw bondgenoot. En die kaart speel ik ook uit.
48 uur.
Prima. Maar als u ons tegen dan geen afspraak hebt bezorgd,
dan planten we een Japanse vlag op die eilanden.
Ik heb ideeën voor aansporingen nodig voor China, als we Xinpei asiel verlenen.
Ik zal de afdeling China bellen. - Al iets gehoord van het Peking Instituut?
Xinpei kreeg een beurs aangeboden. - Dat klopt dus al.
Ik wil de exacte tekst van het INS-statuut. - Al gebeurd.
"Om in aanmerking te komen voor politiek asiel, moet de kandidaat aantonen dat hij vervolgd werd
in het verleden of een gefundeerde angst heeft dat hij vervolgd zal worden,
als hij terugkeert naar zijn thuisland."
Matt, spit de blogposts van Xinpei uit.
Ach, weet je, spit haar hele online geschiedenis uit
en markeer alles wat ook maar vaagweg politiek is.
Dat kan Daisy doen. Matt moet de tekst voor Marsh schrijven.
Goed. - Hoe vlot het?
Goed, ik bedoel, ik ben er bijna mee klaar. - Ik kijk er al naar uit om ze te lezen.
Ze haat me. - Ze haat iedereen.
Maar vooral mij.
Dit is je kamer.
In de woonkamer staat een tv. Als je iets wilt kijken, laat het me weten.
Ik heb een stapel films. - Bedankt.
Heb je honger? Ik wilde net de lunch gaan maken.
Nee, bedankt. Ik denk dat ik wat ga rusten.
Heb je met je moeder gepraat?
Ze zei dat ze mijn telefoon zouden monitoren en dat het niet veilig was.
Ze wist dus dat je dit zou doen?
Wel, ik zal je laten rusten.
We zijn op zoek naar Fu Xinwan.
Dat ben ik.
Wilt u met ons meekomen, alsjeblieft? We hebben wat vragen over uw dochter.
Jawel.
Laat me los. Ik heb niets verkeerd gedaan.
Mevrouw de minister, sorry dat ik stoor. - Heb je al iets gehoord van bureau China?
Jawel.
We houden een Chinese spion vast, die Peking heel graag terug wil hebben.
Goed, overleg met het Witte Huis, wil je? - Jawel, mevrouw.
Beleg een interview met Xinpei. - Er is een vrouw hier, ze komt uit Michigan.
Zij en haar dochter hebben de hele nacht doorgereden om hier te zijn.
Ik heb met haar gepraat en ik denk dat u hen zult willen ontmoeten.
Ze bood aan om Xinpei's voogd te zijn, terwijl er over de zaak beslist wordt.
Maar ze heeft al een asielagent, toegewezen door het INS.
Waarom ben ik dan... Hallo. - Mevrouw de minister.
Amy Ferber. - Aangenaam.
Bedankt dat u ons wilt ontvangen. - Sorry dat u de hele nacht moest rijden
om tot hier te komen. - O, maar dat moesten we.
Van zodra ik Xinpei's verhaal hoorde en de provincie waar ze vandaan komt.
Toen ik haar gezicht op tv zag, begon ik te beven.
De gelijkenis is onmiskenbaar. Kijk zelf maar.
Emily?
Aangename kennismaking. - Ik denk dat Emily en Xinpei zusters kunnen zijn.
Emily's weeshuis stond in de thuisstad van Xinpei.
Ik krijg serieus kippenvel, mensen. - Ze nemen een uitstrijkje van Emily's kaak.
Nu zijn ze daar klaar mee.
Nu loopt mevrouw de minister naar de deur.
Verdorie.
Heb je nog iets gevonden op de blog van Xinpei?
Drie maanden geleden begon ze kritiek te geven op de Chinese mensenrechten, hun beleid over Tibet.
Daarvoor ging het vooral over wetenschappelijke projecten en haar basketbalploeg.
En One Direction.
Bedankt. Dit is Emily's DNA. Stuur het naar het lab. Hoe snel kunnen we het terugkrijgen?
Voorlopige resultaten in minder dan vier uur.
Dit is zo geweldig. - Zo geweldig.
Jongens, ik snap wel dat dit opwindend is.
Maar laten we niet vergeten waar het om gaat, te bepalen dat Xinpei wel of niet
in aanmerking komt voor politiek asiel. - Mevrouw, uw wagen is hier.
Wilt u dat ik een verklaring uitgeef? - Zeggen dat Xinpei misschien een zus heeft?
Zodat heel DC kan stoppen met wat ze doen, net zoals elke keer dat Mei Xiang weeën heeft?
Sorry, wie is Mei Xiang? - De panda in de Nationale Dierentuin?
Kreeg Bao Bao in 2013?
Ik ga niet zo vaak naar de zoo. - Hoeft ook niet.
Er staat constant een grote panda cam op haar gericht.
Dat meen je niet. - Toch wel, het is geweldig.
Kom, ik zal het je laten zien. - Matt.
Nadat ik die Marsh-tekst heb afgemaakt.
Mevrouw de minister. - Hoe gaat het met haar?
Eerlijk? Ze lijkt doodsbang.
Als mijn dochter asiel aanvroeg in een vreemd land,
dan hoop ik dat ze zo slim is om ook doodsbang te zijn.
Ik weet dat ik het niet mag vragen, maar gaat u haar asiel verlenen?
Je hebt gelijk. Je mag dat niet vragen.
Hoe dan ook, ze zit achter. Mag ik u iets brengen?
Jij hebt dus H, Ik heb H-O-R...
S.
Vertel me eens iets over je wetenschapsproject.
Ik heb een systeem ontwikkeld waardoor verlamden hun computer kunnen gebruiken via hun ogen.
Ik denk dat we die technologie hier hebben. - Niet zoals die van mij.
Dat ligt lichtjaren voorop, op alles wat de grote labo's in de VS hebben ontwikkeld.
Je verhuist dus naar hier voor het geld? - Nee, dat zou ik nooit doen.
Maar door naar hier te komen, geef je wel je beurs op.
Ik vrees voor mijn veiligheid als ik terugga.
Vertel me waarom. Werd je gearresteerd?
Neen. - Bedreigd?
Mijn redevoering censureren is een bedreiging en dat aanvaard ik niet langer.
Heel wat websites worden gecensureerd in China.
Ik wil de vrijheid om te doen wat ik wil, te zeggen wat ik wil.
Dat begrijp ik wel, maar het komt niet overeen met de standaard voor vervolging.
Ik sta aan jouw kant Xinpei, maar je moet me helpen een zaak op te bouwen.
Ik vrees voor mijn veiligheid als ik terugkeer naar China.
Ik heb een staal nodig van je DNA. Instructies liggen in de doos.
Ga je me niet vragen waarom?
Voor iemand die de regering wantrouwt, stemde je daar wel heel snel mee in.
Goed bezig.
Zeker, geen probleem. - Pardon.
Ben jij Stephanie McCord? - Jawel.
Hallo, senator Fletcher. - Ik heb je moeder een paar keer ontmoet.
Bevalt haar nieuwe baan haar nog? - Ze is er dol op.
Het spijt me zo. Ik had uw naam niet gezien op de reservatielijst.
Bent u hier om iemand te ontmoeten? - Heel zeker. Jou.
Ik heb geprobeerd je moeder aan de telefoon te krijgen,
maar die Nadine is een echte cipier. - Ik weet niet wat ik...
Zou jij tegen je moeder willen zeggen hoe graag de inwoners van Texas willen
dat we dat arme meisje niet gaan terugsturen naar China,
dan zou ik dat zeer waarderen.
Tot ziens.
Dit is zo compleet algemeen. Net alsof je de man nooit ontmoet hebt.
Minister McCord heeft hem nooit ontmoet. Ze moet de speech geven.
Dat zal een troost zijn voor zijn familie. - Ik vergat je wat te zeggen.
De minister moet het weer uitstellen. - Wat?
Met een tikkende klok op de onderhandelingen heeft ze momenteel teveel op haar bord.
Om 15 minuten te nemen en eer te bewijzen aan de man die de baan had voor haar?
De man die stierf terwijl hij zijn land diende?
Weet je wat je in die opmerkingen moet zetten, Matt?
Waar hij ook naartoe ging, ik moest daar 100 voetballen naar verschepen.
Dan reden we door een stad en als hij kinderen aan de kant van de weg zag staan,
liet hij het convooi halthouden en deelde een voetbal uit.
Kinderen die opgroeiden in armoede en oorlogsgebieden, lachten opeens.
De reporters mochten er niets over schrijven, want hij wilde geen aandacht.
Hij zei dat die baan niet om hem ging.
Maar weet je wat? Nu gaat het om hem.
We moeten ophouden het uit te stellen en de tijd nemen om dank je wel te zeggen.
Je hebt gelijk. Dat moeten we.
Ik wil de onthulling de aandacht geven die ze verdient.
Daarom vraag ik om ze uit te stellen.
Sorry, mevrouw. Dat kan ik niet doen.
Hoe lang heb je voor hem gewerkt?
Van toen hij nog senator was.
Ik kwam vers uit mijn opleiding als jurist met totaal geen ervaring.
Dat deed hij graag.
Wedden op de onbekende nieuwkomer.
Hij was blijkbaar een geweldige man.
Ik weet dat dit moeilijk is. Jullie zijn nog aan het rouwen.
Maar ik moet dit afmaken.
Ik wil niet dat het iets wordt wat we gewoon moeten doen.
Bel mevrouw Marsh.
Dat kan ik niet.
Het is ongepast.
U moet toch wat gehoord hebben.
Vincent had gelijk. Hij zei dat niemand het vermoedde.
Hij zei dat ze allemaal te veel bezig waren met hun eigen carrière.
Zelfs zijn vrouw.
Dus jij en Marsh waren...
Het spijt me zo.
Ik weet hoe dit moet klinken.
Het klinkt alsof je hart gebroken werd.
Niet doen. Het is nog niet voorbij.
Daisy, wil jij de weduwe van minister Marsh bellen
en ons excuseren omdat we het opnieuw moeten verzetten?
Kreeg net bericht van het Witte Huis. ODNI verworp ons idee van de Chinese spion.
Hebben we geen plan B?
Dus we hebben geen drukmiddel om China het verdrag te doen tekenen?
Behalve Xinpei terugsturen.
Mevrouw de minister? - Wat is er?
DNA resultaten.
O, nee. Ik was er zeker van dat er een overeenkomst was.
Die is er ook. De voorlopige resultaten wijzen op 97% overeenkomst.
Dat is ongelofelijk. Het feit dat ze een bloedverwant heeft, een Amerikaanse burger.
Het is ongelofelijk. Spijtig genoeg verandert dat niets aan mijn beslissing.
Maar dat moet wel. - Ik weiger asiel.
Ze verzint het verhaal over politieke vervolging.
Maar ze zei dat China... - Volgens mij, zit haar moeder erachter.
Zij heeft reden om boos te zijn op China. Ze moest een van haar kinderen opgeven.
Xinpei werd goed behandeld door haar regering
en ze verzekeren me ervan dat ze dat zullen blijven doen.
Maar haar posts waren heel duidelijk over... - Die begonnen drie maanden geleden,
voordat ze naar Amerika kwam.
Zo te zien bouwde ze een zaak op en eerlijk gezegd, die zaak is er niet.
Dit heeft niets te maken met de ontdekking dat we geen plan B hebben voor de Henkashu gesprekken?
Ik weiger om het lot van dat meisje te verbinden aan het lot van die gesprekken.
Maar ze zijn verbonden, dat weet u.
En doen alsof... - Daisy...
Ik ben degene die tegenover de pers moet staan en hen ervan verzekeren
dat Xinpei niet gebruikt wordt als een politiek voetbal, om het verdrag getekend te krijgen.
Ik zou graag de waarheid vertellen.
Had je de gewoonte om de ethiek van minister Marsh in vraag te stellen?
Hij gaf me nooit het gevoel dat ik dat moest doen.
Neem contact op met de moeder in China en haal Xinpei aan de telefoon.
Ik wil hen beiden aan de lijn, als ik uitleg waarom ik het asiel weiger.
Ben ik een monster? Ik wil dat je eerlijk bent.
Soms heb je inderdaad iets weg van een zombie, 's ochtends.
Kom op, ik ben serieus. Mijn personeel denkt dat ik geen gevoelens heb.
Een vrouw liet een baby achter, buiten een weeshuis en een halve
wereld verder wordt die baby verenigd met haar zuster?
Dat is een mirakel en ik ben blij voor hen
en bedroefd omdat ze 11 jaar van samenzijn hebben gemist.
Ik ben boos op de regering die hen gedwongen apart hield.
Ik heb niets anders dan gevoelens. Maar dat verandert niets aan het feit
dat ze niet in aanmerking komt voor politiek asiel.
Wat is dat geluid? Maak je popcorn?
Potverdomme. - O God, vanavond is het slaapfeestje.
Ik ben niet thuis voor het slaapfeestje van mijn dochter met vijf of zes vrienden
van wie ik de namen niet ken omdat mijn personeel gelijk heeft. Ik ben een monster.
Ja, en het wordt nog erger. Je brengt kleine monsters groot.
Want het blijkt dat de grootste indicator die iemand doet veranderen in een seriemoordenaar
is dat gedurende de kindertijd de vader en niet de moeder de popcorn maakte voor het slaapfeestje.
Nu lach je me gewoon uit. - Jij bent een mama die laat moest overwerken.
Dat verpest de kinderen niet. Het toont gewoon aan dat je soms moeilijke dingen moet doen.
Dat is het leven, schat. Het normale leven.
Jij bent een moeder die vastzit op haar werk. - Dank je wel.
Dat klinkt logisch, ik aanvaard het. Ik hou van je.
Terwijl je toch in die sferen bent, wil je een grap horen?
Thomas van Aquino komt een café binnen.
Daar zit een paus zonder kleren aan. Hij praat met de barman.
God, zeg alsjeblieft dat je dat niet hebt gebruikt in je redevoering.
Mevrouw de minister? - Wacht even. Wat?
Xinpei's moeder werd gisteren opgepakt voor ondervraging door de Chinese geheime politie.
We krijgen bericht dat ze overleden is, terwijl ze in hechtenis zat.
Schat, is alles in orde?
Wat is er verdomme gebeurd? - Mevrouw, kunnen we dit vertrouwelijk houden?
U begrijpt dat door het doden van deze vrouw
u de zaak van het asiel van Xinpei veel moeilijker hebt gemaakt om te weigeren.
Fu Xinwan werd opgepakt voor ondervraging. Het was een gesprek, geen verhoor.
Ze kreeg een hartaanval.
Ik heb begrepen dat het een chronische aandoening was, die ze niet goed behandelde.
Ze werd naar het ziekenhuis gebracht, maar de dokters konden haar niet redden.
Waarom zou ik u geloven? - Mevrouw,
ik ben een vader.
Ik voel me vreselijk vanwege dat arme meisje. China is aan het veranderen.
In het China van vandaag, worden de zonden van de ouders niet overgedragen op de kinderen.
Fu Xinpei heeft niets van ons te vrezen. U moet haar naar huis laten komen.
Mijn regering gelooft dat u nooit van plan was om het Henkashu Verdrag te ondertekenen.
U zocht enkel een manier om ervan af te zien en dit meisje was een gemakkelijk excuus.
Tenzij het meisje binnen de komende 12 uur wordt teruggeven,
heeft mijn regering geen andere keuze, dan zich permanent terug te trekken.
We zijn al ballistische raketten aan het verhuizen naar onze zuidoostelijke kust,
voor het geval Japan iets stoms zou doen, zoals het planten van een vlag op de Henkashu eilanden.
Ze vond een zuster en nu moeten we haar vertellen
dat ze haar moeder verloor. - Het is niet eerlijk.
Nee, dat is het inderdaad niet.
Laten we haar nog wat tijd geven.
Het spijt me van eerder. Dat was onprofessioneel.
Eigenlijk was ik jaloers.
Een vriend van mij is recent ook overleden,
en...
ik was niet in staat om te huilen.
Ik begon met deze baan en ik had heel wat aan mijn hoofd.
Vandaag besefte ik dat ik wel een goede huilbui kan gebruiken.
Dan moet u dat doen.
Dit zal niet makkelijker worden.
Vandaag werd ik verdorie aangeklampt op het werk over dat Chinese meisje.
Die senator uit Texas? - Fletcher?
Ze komt naar me toe en ze zegt, "Kan jij je mama laten weten,
dat de goede mensen uit Texas communisten haten."
Senator Fletcher is eigenlijk geweldig. Ze is een vriendin van de familie.
Zij kan dan geweldig zijn, maar haar politiek is dat zeker niet.
Ze heeft geen idee waar ze over praat.
Eigenlijk is ze heel slim. Ze heeft op Stanford gezeten.
O, echt? Dat maakt dus alles goed wat ze zegt?
Genoeg nu, Stevie. - Dat heb ik niet gezegd.
China is inderdaad een communistische staat, maar je mag dat niet zomaar doodverven.
Daar had ik het ook niet over. - Amerikanen hebben die...
Negeer haar maar. - Dat is fraai.
Kijk gewoon naar tv en gedraag je dom en zelfvoldaan.
Je mag me niet meer dom noemen. - Kom op, jullie twee.
Bewijs me dan dat je het niet bent. - Nu ben jij de idioot.
Nu probeer je alleen maar cool te zijn tegenover je vrienden.
Ik probeer om cool te zijn? - Maakt niet uit.
Je bent niet meer de beste in alles. Je bent niet de afgestudeerde koningin.
Je bent een hostess in een restaurant die mensen naar hun tafel brengt.
Dat is wat jij bent.
Bedankt, pap.
Ze leed aan hartfalen, toen ik vertrok.
De dokter zei dat ze een operatie nodig had, maar ze weigerde.
Dit heb ik gevonden.
Minister Chen zei iets over de kinderen niet straffen voor de zonden van hun ouders.
En toen daagde het me. Zij was de activiste, niet jij.
Naar hier komen was haar idee. Dit was haar droom.
Ze kon geen vrijheid hebben, dus wilde ze dat jij die had?
Ze zei steeds, "Wees sterk, Xinpei."
"Wees sterk."
"Je kunt dit doen."
Omdat ze in gevangenschap stierf,
kom je in aanmerking voor politiek asiel. Je mag in Amerika blijven, als je wil.
Als je dat echt wilt.
Wil je dat?
Xinpei wil blijven.
Mevrouw de minister.. - Ik leun eerder naar weigering van asiel.
Excellente beslissing.
Ik haat het om belogen te worden, speciaal door een kind.
En ze bevestigde de slechte gezondheid van haar moeder.
Dus hebben we een afspraak. - Niemand
raakt haar aan, aan uw kant. Geen vergelding.
Ze is een verward kind en haar veiligheid
is uiterst belangrijk voor de Verenigde Staten en onze voorgezette goodwill.
U heeft mijn woord.
Maar ze gaat nergens naartoe, tot ik het getekende verdrag in handen heb.
Hoewel niemand droomt om nationale soevereiniteit te verdelen,
kunnen natuurlijke bronnen, met samenwerking, gedeeld worden.
Daisy.
U heeft haar gebruikt. Hoewel u beloofd had dat u het niet zou doen.
Ze heeft net haar moeder verloren en u gebruikte haar als onderhandelingsmiddel.
Ik denk niet dat ik kan werken voor... - Stop, voordat je die zin afmaakt.
Je moet weten dat Xinpei terug wil gaan. Het is haar keuze, niet die van mij.
Ik begrijp het niet.
Ze wil helpen om een meer democratisch China op te bouwen,
dus gaat ze terug om het werk van haar moeder op haar eigen manier verder te zetten.
U loog dus tegen minister Chen?
Ik had geen plan B en ik had een drukmiddel nodig. Dus ja, ik loog.
Als de Chinezen hadden ontdekt dat Xinpei vrijwillig wilde terugkeren,
hadden ze nog kunnen weglopen van de gesprekken.
Op deze manier zagen ze u als een sterke pleiter voor vrede.
En ik kon China verwittigen dat als ze alleen al haar teen stoot, de hel zal losbarsten.
Xinpei, ik heb al je papieren. Ben je klaar om te gaan?
Ja, deze mensen brengen me. - O, goed.
Kijk eens wat mijn zuster me gaf als herinnering. - Dat is zo geweldig.
We gaan Xinpei deze zomer in China bezoeken. - Vooruit. Je wilt je vliegtuig niet missen.
U bent toch niet boos op me omdat ik terug wil gaan?
Tuurlijk niet. Meen je dat? Je eert je moeder.
Ik denk dat ze erg trots op je zou zijn. - Echt waar?
Ik ben er zeker van.
Ga jij nu de wereld maar veranderen, goed?
Ga maar.
Hij huurde graag onbekende nieuwkomers,
mensen die niet naar de beste scholen gingen, of uit de beste families kwamen,
maar die een inwendig vuur hadden om de wereld te verbeteren.
Ik zag in dat hij zoveel meer was dan enkel een portret tegen de muur
of een gezicht in het nieuws.
Hij was een baas, een mentor, een patriot.
Hij was een grote Amerikaan. We zullen hem missen.
Dat was me de speech wel. - Dank u wel.
Dat van de voetbal had ik nog nooit gehoord. - Wat een wonderlijk verhaal.
Ja, je vraagt je toch af, Hij deelt voetballen uit, betaalt ze uit zijn eigen zak
en nergens een persbericht erover. - Dat wilde hij blijkbaar niet.
Ik geloof het niet. Ik denk dat hij een afspraak had met die reporters
om te wachten tot hij tegen Dalton uitkwam bij de volgende verkiezing.
De smeerlap was klaar om het aan te kondigen, vlak voordat hij stierf.
Stak zijn eigen president in de rug. Ik wed voor om het even welk bedrag
dat er de volgende dag een foto van hem zou hebben gestaan
met een bende lachende straatkinderen en hun splinternieuwe voetballen.
Excuseer me, ik moet mevrouw Marsh gaan condoleren.
Waar ga jij naartoe? - Naar mijn werk, waar anders.
Ik hoopte eigenlijk om samen wat tijd door te brengen.
Ik heb geen tijd, mam. Ik moet gaan, ik moet mijn steentje bijdragen.
Waar heb je het over? - Mensen moeten een stoel hebben. Niets.
Ik heb niets te zeggen, ik ben maar een schoolverlater.
Wacht even. Wat...? - Dag, lieverd.
Wat is er... is er iets gebeurd? - De meisjes hebben ruzie gemaakt.
Er werden dingen gezegd, gevoelens werden gekwetst.
Henry?
Een zusterruzie. Dat is normaal. - Niet waar. Het is niet normaal.
Niets hiervan is normaal. Ik zeg je Henry,
ik probeer echt te geloven in je argument over ons normale leven.
Het is niet normaal dat ik geen idee heb van wat er in mijn huis gebeurt.
En het is niet normaal om je gevoelens tot aan de rand te drijven.
De onnozelaars blijven daar niet zitten.
Ik ben klaar om over George te praten.
George dacht dat Marsh corrupt was. Hij dacht dat zijn dood geen ongeluk was.
En dat jij in gevaar kon zijn. - Juist.
Toen stierf hij. Eerst dacht ik dat Marsh een heilige was, een grote Amerikaan,
zoals iedereen over hem praatte. - Je zei dat hij geen vijanden had.
Maar die had hij kennelijk wel.
De stafchef van het Witte Huis. En de president van de Verenigde Staten.
Misschien had George dus wel gelijk.
Ik hoopte heimelijk dat hij gek was. - Ik ook.
Ik wou dat George hier was.
Hij was zo,
goed en slim.
Als hij hier was, dan kon hij me zeggen wat ik moet doen.
Ik wil dit tot op de bodem uitspitten. Dat wil ik echt. Ik wil het echt uitzoeken.
Maar op dit moment wil ik hem enkel missen.
Doe maar, mis hem maar.
Vertaling: Dweez Sync: Quetsbeek www.addic7ed.com