Mijn naam is Henry Morgan, mijn verhaal is lang.
Door de jaren heen, kun je zeggen dat ik een student van de dood ben geworden.
Ik moet een sleutel zien te vinden om mijn vloek te ontsluiten.
Er gebeurde iets bijna twee Eeuwen geleden, en ik werd getransformeerd.
Mijn leven is precies als het jouwe, behalve één klein verschil...het eindigt nooit.
Iedere keer als ik sterf, keer ik altijd terug in water, en ik ben altijd naakt.
Nu weet je net zoveel van mijn toestand, als ikzelf.
Het is een lang verhaal.
Alsjeblieft, neem op, neem je telefoon op.
Waar ben je? Kunt u zich haasten!
Waar ben je, ik moet met je praten, wat ben je aan het doen?
Wacht, wacht, stop de auto! - Mevrouw we zijn midden op de brug!
Nee, stop de auto, nu! Stop de auto alstublieft!
Wat doe je verdomme! Hé, hé, wat doe je verdomme!
Hé, ben je soms crazy?
Hé, dame, doe dit niet!
Je kunt een hoop leren van een lijk.
Hoe een leven geleefd is, wat was hun pijn, hun leed, levenservaringen...
Zelfs of ze geliefd waren.
Maar wat een lijk je niet kan vertellen is, waarom!
En voor degenen die achterblijven, schijnt het de enige vraag te zijn die er echt toe doet.
Wel, dok...
De doodsoorzaak van deze man lijkt nogal duidelijk.
Ik ben het er helemaal mee eens.
Doodsoorzaak...ongeval.
Ik heb het. - Wat?
De man heeft een bijl in zijn hoofd, meneer, het is een duidelijke moord.
Ja, getuigen zagen het slachtoffer en zijn buurman ruzie maken, 20 minuten voor zijn dood.
Ga door.
Goed...aan zijn kleding, kunnen we zien, dat hij een fan was van "American football".
Ik neem aan, dat er een wedstrijd was gisteravond,
vanwege alle commotie in mijn straat,
en voor zover ik begrijp, was het nogal een ruige aangelegenheid.
Ja, behoorlijk...ruig.
Goed, hij was dronken, en dacht waarschijnlijk
dat de stroomuitval die we gisteravond hadden, gewoon aan zijn satellietschotel lag.
Dus in een leven vol inactiviteit,
en een zittend bestaan, besluit onze vriend hier, te handelen.
Van de teervlekken op zijn knieën, weten we, dat hij op het dak was.
Hij had de bijl tussen zijn tanden... houtsnippers gevonden tussen zijn kiezen.
Het vocht en de natte bladeren op zijn schoenen,
suggereren dat hij uitgegleden en gevallen is
Aah!
De lichte fractuur van de L5, waarmee hij op zijn rug belandde,
en toen...deed de zwaartekracht de rest.
Niet de meest elegante manier om te gaan, maar een ongeval desalniettemin.
Wel, als dat de officiële doodsoorzaak is, wie ben ik dan om het tegen te spreken.
Dan hebben we een vroege avond.
Ik kan naar huis, en de kinderen nog zien, voor ze naar bed gaan.
Rechercheurs...deze, echter, is nogal verdacht.
Nee, dat is een duidelijke zelfmoord.
Getuigen zagen haar op de richel van de brug van "59th Street" klimmen, en springen.
Hmm. - Waarom?
Nou, kijk hier eens naar.
We vonden verfschilfers onder haar vingernagels.
Een deel daarvan is op loodbasis, wat niet gebruikt is op die brug sinds '76.
Dat betekent dat ze diep genoeg "groef" om door minstens 12 verflagen heen te gaan.
Dus ze, eh, klauwde haar weg naar de rand.
Of misschien klampte zich vast voor haar leven. Schaafplekken suggereren dat ze tegenspartelde.
En dan is er de hoek van de breuk,
beginnend bij haar grote teen langs wat er overblijft van haar scheenbeen,
dat geeft aan dat ze naar de brug keek op het moment van de klap.
Van iedere springer, die ik ooit onderzocht heb...
heb ik nog nooit een achterwaarts zien gaan, dat gebeurt gewoon niet.
Deze vrouw is vermoord. Ik snap het, we onderzoeken het.
Eh, w...wat? Wacht, wacht. Ze kan achterover gedraaid zijn.
Ze kan uitgegleden en gevallen zijn.
Jo, alleen omdat hij het zegt, is het nog niet waar.
Ja, maar hij heeft het nog niet fout gehad.
Sorry dat ik uw avond bedorven heb, rechercheur.
Rechercheur, neem dit nog eens met mij door. Hoe kan die brugspringster een moord zijn?
Ik dacht dat we getuigen hadden die haar over de richel zagen klimmen.
Die hebben we.
En nog een dozijn die haar in het water zagen vallen,
en een taxichauffeur die zei, dat ze overstuur was.
Ik geloof dat het woord dat hij gebruikte "hysterisch" was.
Nou, ik mag dan nieuw zijn bij dit team,
maar als het er uitziet als een eend, en het kwaakt als een eend...
wat zie ik dan niet hier, rechercheur?
Nou, beneden hebben we een lijkschouwer, die anders naar de dingen kijkt.
Soms kan een eend een eland zijn.
Hij is uitermate behulpzaam geweest bij een aantal moord onderzoeken.
Dat heb ik in uw rapporten gelezen.
Ik heb ook naar uw dossier gekeken, rechercheur.
Het spijt me te horen van uw echtgenoot.
Dank u.
Toch kan ik u daarvoor niet wat extra ruimte geven, ik wil dat u scherp bent, begrijpt u me?
Ja, ik denk van wel.
Goed...voor zover het de springster betreft,
er is een hele berg redenen waarom iemand achterwaarts in het water kan vallen.
We hebben een heel vol bord met echte moordzaken.
Als jouw lijkschouwer zo goed is, als hij zegt dat hij is,
dan weet ik zeker dat we een effectiever gebruik kunnen vinden voor zijn talenten.
Lucas, wist je dat de gemiddelde levende persoon 25 gezichtsmijten op zijn wimpers heeft?
Ze voeden zich met onze olie en hebben kleine slakachtige lijfjes.
Dat is nieuwe informatie, en nu iets wat ik niet van me af kan zetten.
De politie belde ons en ze dringen erop aan de springster als zelfmoord te bestempelen.
Het is geen zelfmoord.
Als ze het als zodanig willen categoriseren,
dan moeten ze óf een medische graad zien te krijgen, óf een andere lijkschouwer.
Oké.
Ook zijn de ouders van de springster, Vicky Hulquist, hier, om het lichaam te identificeren.
Laat ze de foto's zien. - Ze willen met jou praten.
Lucas, we hebben het er al over gehad.
Ik spreek nooit met families, het is veel te emotioneel.
Maar ze weigeren te vertrekken.
Ik weet niet...
Wat wil je dat ik hiermee doe?
Nou, bel rechercheur Martinez, laat hen...oh, lieve God.
Wat? - Oh, nee.
Alstublieft, ik zou niet aanraden om hier binnen te komen.
Z...ze is echt dood.
Luister...ik, ehm...eh... het spijt me zo van uw verlies.
Dit is, waarom we de families ontmoedigen om de lichamen te zien.
Wat is er gebeurd?
Het spijt me, maar het schijnt dat ze van de brug gevallen is, dat werd haar dood.
Ze heeft geen zelfmoord gepleegd.
Begrijpt u me? - Alex.
Ze was afstudeer studente, voor haar Masters graad in de Klassieke Oudheid.
Ze zou deze week vertrekken om te gaan studeren aan de Sorbonne in Parijs.
Is er enig bewijs, dat er iets anders gebeurd kan zijn?
Luister, ik raad u sterk aan dit op te nemen met de politie.
Ik vraag het...u.
Is ze gesprongen?
Ik kan de pijn begrijpen, die u moet doormaken.
Hebt u een kind?
Nee, eh...dat heb ik niet.
U hebt geen idee van de pijn die we doormaken.
Zijn naam is Abraham.
Ze hebben niemand van zijn familie kunnen vinden.
Wat zal er met hem gebeuren? - Ik denk een weeshuis, ergens,
tenzij iemand verliefd op hem zou worden en hem zou adopteren.
Als het maar zo eenvoudig was.
Wat kan er eenvoudiger zijn, dan een impulsieve betrokkenheid aangaan voor de rest van je leven?
Je hebt een probleem, ik denk niet, dat hij je zal laten gaan.
Wel?
Mmm, mmm...erg lekker.
Nee, er zit veel teveel knoflook in. Je hebt meestal een veel verfijndere smaak.
Wat is er aan de hand?
Ik heb de ouders van een slachtoffer ontmoet, vandaag.
Oh, echt waar? Nou, dat is een positieve stap.
Nee, het is een verschrikkelijk idee.
Nu kan ik niet meer ophouden met te denken aan die zaak.
Haar ouders zullen nooit weten wat er werkelijk gebeurd is met hun dochter.
Niets kan het verlies van hun kind vergoeden,
maar dat onderbuikgevoel dat niet logisch is, zal ze voor altijd achtervolgen.
Dus? Doe er iets aan.
Dat heb ik, ik heb het de politie verteld, dat is mijn werk.
Oh, je werk.
Je bestudeerd lijken, dus je kunt ook een manier bedenken om er een te worden.
Nou, in elk geval is het klinisch, ik heb dit leven zorgvuldig uitgekozen,
zodat ik niet betrokken hoef te worden bij die verwarrende emotionele verwikkelingen.
Weet je, voor sommigen van ons,
zijn die verwarrende emotionele verwikkelingen, het hele doel van het leven.
Oh, eh, dat doet me eraan denken... ik wil dat je maakt dat je wegkomt,
ik heb een afspraakje, dat hierheen komt, eh, ik ontmoette haar bij, eh...Eharmony.
Nou hoop ik alleen, dat ze er uitziet als op haar foto.
En wie is dit?
Abraham!
Wat is het probleem? Iedereen liegt over z'n foto's online.
Maar dat ben je niet!
Nou, natuurlijk ben ik het, alleen niet nu. Nou, niet iedereen kan eeuwig 35 jaar blijven.
De springster, Vicky Hulquist, sprong haar dood tegemoet, ergens in het midden van de brug.
Dat is volgens ooggetuigen verklaringen.
Maar ik vind dat de ogen de minst betrouwbare vorm van perceptie zijn.
Tenzij het natuurlijk mijn eigen ogen zijn.
Ga uit de weg, mafkees!
Wanneer je van een brug valt,
versnelt je lichaam ruwweg met 16 km per verdieping.
Dus vanaf hier is de valsnelheid ruwweg 112 km per uur...het water is als beton.
Wanneer je landt, versplinteren de botten in je heupen, en worden in je ingewanden gedreven.
Als je het zou overleven, kun je niet voorkomen dat je zinkt.
Alles overwegend, is het een van de ergste manieren om te sterven.
Beslist in de top 20.
Aah!
Hallo, Abe, hoe was je afspraakje?
We zaten midden in de geflambeerde bananen toen je belde.
Zware avond, hè?
Slecht nieuws...
Ik heb zojuist de op 22 na ergste manier om te sterven ervaren.
Het goede nieuws...ik had gelijk. Er was iemand anders op die brug.
Maar nu kan ik het bewijzen.
Hé, je had gelijk, natuurlijk.
De verfschilfers onder haar nagels komen overeen met de verf die bij de brug gebruikt is.
Maar wacht, er is nog meer.
Ik heb dit gevonden onder het nagelbed.
Huid deeltjes. - Hmm.
Komen ze overeen met de huid van de dode? - Nee.
Iemand die ze gekrabd heeft, voordat ze stierf? - Misschien...goed werk, Lucas.
Zie het als je verjaardagscadeau.
Ik ben niet jarig. - Jubileum?
Ik ben maar wat aan het gissen.
Iemand liet een cadeau voor je achter op je bureau.
Dat zag er pijnlijk uit, gecondoleerd met je dood...Je Fan.
Ik zeg dat wij hetzelfde zijn, jij en ik.
We delen dezelfde pijn, dezelfde vloek, dezelfde aandoening.
Hoe is dit mogelijk? - Ik vrees dat ik het net zo min weet als jij.
Hoi.
Gaat het? Ik wilde je niet laten schrikken. - Ik kan soms wat in gedachten verzinken.
Dat zag ik.
Je zei dat je wat nieuwe informatie over de springster had.
Ja, er was iemand anders op de brug voordat ze stierf.
Er waren twee verschillende voetsporen in het roet op de richel.
Wacht, hoe weet je dat?
Omdat ik in de buurt was en er langs kwam met mijn fiets, en heb gekeken.
Wat, ben je vanaf de brug op de richel geklommen?
Ik ben nooit bang geweest voor hoogtes. - En voor de dood?
Een wat meer gecompliceerde verhouding, wil je me excuseren?
Weet je zeker dat dit van de beller kwam? - Nou, van wie anders kan het zijn?
Hij volgde me, Abe. Hij was daarboven, bij de brug.
Dus hij zag je?
Ja, hij zag me sterven, hij zag me verdwijnen.
Hij speelt nu gewoon met mij.
Hij weet alles van mij, en ik weet niks van hem.
Dat is niet helemaal waar. - Ja.
Hij beweert dat hij dezelfde aandoening heeft als ik.
Maar...vergeef me, als ik wat sceptisch ben. - Nee, ik bedoel het papier.
Dit staat bekend als gelegd papier. Zie je de watermerken in het ontwerp?
Dit is erg oud.
Denk je dat je er achter kunt komen waar het vandaan komt?
Ik doe mijn best.
Ik heb me aardig verdiept in het antieke papierwerk.
Hoi, sorry dat ik stoor. - Eh, kom binnen rechercheur.
Ik, eh...ik wilde je laten weten dat ze ingecheckt was voor haar vlucht.
Wie? - Vicky Hulquist.
Ik heb wat graafwerk gedaan, en het blijkt dat ze zou vertrekken naar Parijs,
en ze heeft zich ingecheckt.
Dat is nogal een vreemd gedrag voor iemand die op het punt staat zelfmoord te plegen,
dacht je niet?
Ik zou zeggen, dat er heel wat vreemde dingen aan deze zaak zijn.
Adres van de school, ga je mee?
Vicky was onze zaal adviseuse. Ze was geweldig, super positief,
ze liet ons alles doen wat we wilden.
Als je eenzaam was, het uitgeraakt was met een vent,
dan ging je naar Vicky.
Hier is haar kamer. - Geweldig, bedankt.
Graag gedaan.
Sorry voor de storing, meneer en mevrouw Hulquist.
Ik ben rechercheur Martinez, dit is...
We kennen elkaar, betekent dat, dat u de zaak heropend hebt?
Hebt u iets gevonden? - Nou het is in feite...
eh, het is nog steeds een onverklaarbare dood, nu.
We proberen alleen meer te weten te komen over Vicky.
Oké, hoe kunnen we u helpen?
Is er iets wat u ons over haar kunt vertellen? Over vrienden?
Ze, eh...had geen vriend, op dit moment.
Ze maakte het uit met een jongen, zes maanden geleden,
maar...ik denk dat hij was overgeplaatst naar Stanford.
Een echte liefhebster van het buitengebeuren. - Ja, dat is ze altijd geweest.
Weet u wie die foto heeft genomen?
Nee.
Nog andere hobby's, interesses, vrienden?
We hebben haar niet zoveel met haar gesproken, de laatste tijd.
Ja, ze zei dat ze dag en nacht aan die "paper" werkte.
Ze waren een oud manuscript aan het vertalen, wat ze in Egypte gevonden hadden.
Het is een perkamentrol, denk ik.
Hij heeft lagen, over elkaar heen geschreven.
Een codex? - Ja, ja, dat is het.
Maar u zei dat "ze" eraan werkten.
Ja, eh...haar professor en enkele afstudeer studenten, geloof ik.
Ik zou alles doen...om haar weer vast te kunnen houden.
Kijk, hoe perfect ze was.
Ze was prachtig.
Maakt u zich geen zorgen, we zoeken uit wie dit gedaan heeft.
Heb je nu echt net de moeder van een slachtoffer gezegd, dat je de zaak zou oplossen?
Fijn om te weten dat je nu eindelijk over haar praat als slachtoffer.
Henry, het is niet de bedoeling dat ik hier induik.
Nou, wat gebeurt er wanneer die ouders mijn baas bellen,
en zeggen, "hé, ze hebben beloofd dat ze zouden uitzoeken wie dit gedaan heeft"?
Nou, ik denk dat we dan maar beter de zaak kunnen oplossen.
Oké, stop, stop...hoe hard we het ook proberen,
mogelijk komen we er nooit achter wat er gebeurd is.
Sommige van deze zaken blijven jaren onopgelost.
Nou, ik heb de tijd.
Ze had een bureau in de codex kamer met Browning.
Is dat haar professor?
Ja, die man is echt een genie.
Ik weet, dat, dat woord misbruikt wordt in onze cultuur, maar hij is het echt.
Hij kent wel zeven talen.
Hij gooit er Oudgrieks tussendoor midden in een zin.
We hebben geluk, dat we hem hebben. Hij zou overal ter Wereld les kunnen geven.
Jullie zullen denken dat ik gek ben,
maar, eh...ik moet jullie vragen ze aan te trekken.
Een behoorlijk strakke beveiliging voor een oud boek, hè?
Ja, de klassieke afdeling, kan wat paranoïde zijn.
Meer wat betreft besmetting, dan wat anders.
En nu presenteer ik...de codex.
Het is erg belangrijk dat jullie je realiseren, dat het hun levens zijn.
Hun levens, over elkaar heen, vastgelegd.
Ons werk is het te vertalen, en ze zodoende weer tot leven brengen.
Herlees de Euripides opdracht. "Papers" van jullie allemaal op vrijdag.
Professor James Browning. Hoe kan ik u helpen?
Hallo, eh, we wilden alleen wat vragen stellen over Vicky Hulquist.
Juist, alles wat ik kan doen. Ze was een van mijn knapste studenten.
Is dit de perkamentrol waar ze aan werkte? - Dat is hij, het is een codex.
De onderste laag is in Latijn,
en oorspronkelijk dachten we dat het gewoon een brief over oogsten was.
"Post diebus messis, aere perennius"...
"Voorbij de dagen van de oogst, duurzamer dan brons "...
"Is liefde."
"Est amo" is "love."
Het is een liefdesbrief.
Dat is het, u hebt gelijk. Waar...waar hebt u gestudeerd?
Guam.
Ehm, ons is verteld, dat Vicky de meeste tijd hier doorbracht, met u.
Met mij als standaard, ik denk dat de codex de echte aantrekking was.
We waren allemaal klaar voor publicatie, het is gewoon zo jammer.
"De laatsten der Latijnse geliefden."
Vicky's titel.
Ik ging ermee akkoord. - Had Vicky een kantoor, hier?
Eh...daar achterin.
Rookt u, professor?
Dat doe ik niet, waarom? - Ik hoopte er een te krijgen.
De manier waarop u uw pen vasthoudt...
Wel, oude gewoonten slijten moeilijk. Bij gelegenheid, geef ik toe aan mijn demonen.
Ik weet wat u bedoelt.
Hoe intiem was u met Vicky? - Niet...erg, eh, ik bedoel, collega's, weet u?
Persoonlijk, kwamen we niet bij elkaar of iets dergelijks, als u dat bedoelt.
Ik...ik heb aansluitings- problemen met deze generatie.
Ziet u, ik zat bij de opera, toen ik...het nieuws hoorde...
met mijn vrouw.
Ze hadden een verhouding.
Dat weten we niet. - Natuurlijk weten we dat.
Hij zei, dat hij af en toe rookte,
en er zaten sigaretten vlekken op Vicky's papieren.
Zij kan gerookt hebben.
Ik zag haar tanden en haar longen, geen rookster.
Hij was ook degene, die de foto maakte in haar kamer.
Hoe weet je dat?
Ze droeg zijn sjaal op de foto... shahtoosh vezels...hij lag op zijn bureau.
Als een sjalen man, kan ik je zeggen, dat hij erg smaakvol was.
Vind je niets van dit alles verdacht?
Dat zei ik niet...hij keek ook helemaal niet naar Vicky's bureau,
en hij gaf een alibi zonder provocatie, maar het is allemaal indirect bewijs.
Forensisch gezien, hebben we iets nodig wat hem kan verbinden met het slachtoffer.
Precies.
Zoals bijvoorbeeld, DNA?
Goed, dit zijn de huidmonsters van onder de vingernagels van het slachtoffer.
En dit is het DNA van de pen.
Zijn dat de concrete gegevens waarnaar je zocht?
Klinkt als een reden voor een feest, nietwaar?
Ik ben...ik ben beschikbaar, als... gaan jullie maar weer aan het werk.
Het is prima...goed, hoor.
Weet je, tot voor kort, was dit gebied allemaal landbouwgrond.
Tot voor kort?
Deze bruinstenen waren er lang voor dat jij en ik er waren.
Ik denk dat het van je perspectief afhangt.
Brownstones waren er niet eerder in New York dan in laat 1800,
en deze niet tot vroeg in de 20e Eeuw.
Dit blok was erg populair bij artistieke kringen.
Ik geloof dat George Gershwin hier woonde en Cecil B. Demille...
Ik wil geen geschiedenisles.
We zijn hier om naar het alibi van de professor te vragen,
om te zien of hij echt bij de opera was, oké? - Ja, je hebt gelijk.
Het is lang geleden.
Kan ik u ook thee aanbieden, koffie? - Nee, nee, dank u.
Eh, we zijn bezig met een "follow-up" op een zelfmoord die zondagavond plaatsvond.
Oh, dat hoorde ik, een studente van James, gewoon verschrikkelijk.
U en uw man...waren bij de opera?
Dat is correct, "Madame Butterfly." - En u was samen, de hele avond?
Ja.
Neem me niet kwalijk, wat heeft dit te maken met de zelfmoord?
Gewoon routine...we werken aan een tijdlijn voor haar dood.
Het moet moeilijk geweest zijn naast uw man te zitten,
en naar een opera te kijken over verraad.
Neemt u me niet kwalijk?
Oh, ik wil u niet in verlegenheid brengen, echt niet.
Ik weet hoe het is als je erg om iemand geeft en hem ten koste van alles wilt beschermen.
maar u hoef niet voor hem te liegen.
We waren bij de opera.
U was bij de opera, twee programma's hier, een omgekruld, een zonder een kreukje.
U wachtte op hem, buiten, maar hij kwam niet.
U wist van de affaire, en u probeerde de zaak gaande te houden.
Op deze foto's zit stof, behalve op deze.
Die is daar kortgeleden geplaatst,
om hem te proberen te herinneren aan een tijd dat hij nog jong was en verliefd.
En ik kan begrijpen, waarom u hem wilt proberen te dekken.
U wilt uw familie niet in verlegenheid brengen.
Dit huis is generaties lang doorgegeven. - Hoe kunt u dat in vredesnaam weten?
Familiegelijkenis.
Mevrouw Browning, als u liegt,
kunt u gearresteerd worden voor belemmering van de rechtsgang.
Ik vraag het u nog een keer... was uw man bij u, bij de opera?
Nee.
We weten van de affaire.
En uw vrouw...ze kwam er achter.
Vicky zou vertrekken om te studeren in Paris.
Uw leven viel uit elkaar, dus u ging naar die brug,
om er een eind aan te maken. - Nee.
En toen kwam Vicky om u te stoppen, en ze gleed uit.
Nee. - Het was niet uw schuld.
Het was dood door een ongeval.
Oh, ik heb van haar gehouden, meer dan ik van wie dan ook heb gehouden.
Ik had niet gedacht dat ik de kracht had om het te doen,
maar ik deed het.
De kracht om wat te doen? - Om het uit te maken met haar.
Gelooft u deze man? Hij maakte het uit met een sexy jonge meid.
Ze was 22.
Ze...had haar hele leven voor haar.
Wat gebeurt er als de tijd ons inhaalt?
Een 30 jaar oude vrouw met een 65 jaar oude man?
Ik hield zoveel van haar...ik gaf mijn eigen geluk op...voor haar.
Hij vertelt de waarheid.
Zegt u dat u denkt dat hij het niet gedaan heeft?
Ik ben er niet zeker van.
Ik weet dat hij denkt dat wat hij zegt, waar is.
Hij denkt dat ze zichzelf gedood heeft voor hem.
Kijk naar zijn polsen. Ze zijn geschaafd door de boeien.
Hij heeft een huidprobleem... Atopische dermatitis.
Dat is fascinerend, dok.
Ik ben aangezocht door meneer Browning's vrouw, geen vragen meer alstublieft.
Kom mee.
Meneer Browning, geen woord meer.
Neem me niet kwalijk!
Als ik nog een vraag mag stellen... professor, wilt u uw shirt uittrekken?
Is hij serieus? - Ehm, ik...
We zijn klaar, hier.
Ik krijg u eruit op borgtocht, binnen enkele uren.
Henry, waar ben je mee bezig?
De markeringen op zijn polsen suggereren dat hij een huidprobleem heeft.
En?
Dus als ze hem gekrabd heeft op de brug, dan is daar bewijs van.
Ik dacht dat je zei, dat het DNA onder haar nagels overeen kwam met het zijne.
Dat doet het!
Ik vermoed dat het door een gepassioneerd avontuur komt,
misschien door in zijn rug te klauwen tijdens de seks.
Hij hield van haar, hij zou haar nooit vermoord hebben.
Henry! We hebben nog heel wat om ons in te verdiepen, hier.
Professor gaat weg voor een hele lange tijd, dok.
En u hielp daaraan mee.
Waarom liet je mij betrokken raken bij deze zaak?
Een onschuldige man zit nu in de gevangenis, en ik heb daaraan meegeholpen.
Wacht even, je weet niet of hij onschuldig is.
Hoe zit het met die affaire? En hoe met dat valse alibi?
Nou, hij hield van haar waarom zou hij haar vermoorden?
Nou, misschien liegt hij.
Misschien dumpte ze hem, en kon hij het niet verkroppen.
Dus hij vertelde haar, dat hij zou gaan springen,
en toen ze naar de brug ging om hem tegen te houden, wham!
En hij gaf haar de ouderwetse duw.
Maar dat zou een passioneel misdrijf zijn, nietwaar? De ouderwetse duw?
Dit was een precisie misdrijf.
Wie dit ook gedaan heeft, moest het zorgvuldig plannen.
De brug, de karabijnhaak.
Iemand wilde haar dood, en deed veel moeite om het op een ongeluk te laten lijken.
Oh, gewoon een paar weken moord, en jij bent meteen al Sherlock Holmes.
Nou, ik ben een snelle leerling. - Dat heb ik gezien.
Jij zoekt het wel uit.
Kom hier ik zal je wat laten zien.
Ik heb een onderzoekje gedaan naar je pennevriend...
Je anonieme vriend.
Ben je er achter gekomen waar het papier gemaakt is?
Ja, maar eh, verwacht er niet teveel van.
Het is gemaakt in de Caserta papierfabriek in Milaan.
De fabriek werd vernietigd tijdens de Tweede Wereldoorlog.
Er bestaan nu niets meer van.
Nou, het logo bovenaan is van een plaatselijk hotel in de omgeving.
Het "Hotel Montoliogne".
Maar ik vrees dat het geblindeerd is geweest, de laatste zestig jaar.
Ah, sorry.
Geen zorgen, geen zorgen, we gaan meer te weten komen over deze knaap.
Henry!
Abigail, het spijt me - Waarom?
Omdat het niet zal werken. Omdat het niet kan, werken.
Ik heb je brief gelezen, hou je van me?
Ja...ja, dat doe ik.
Maar geloof me na verloop van tijd, zal het niet goed aflopen.
Wat maakt het uit, hoe het afloopt?
Het leven gaat om de reis, het maakt niet uit hoe lang die duurt.
Het spijt me dokter Morgan, maar ik laat niet zo gauw los.
Dat is het!
Als de professor de waarheid vertelt,
en ik denk dat hij dat doet, dan heeft hij het uitgemaakt met haar,
maar zij wilde hem niet laten gaan.
Hoe weet je dat? - Ze was een vechtster.
Schaafplekken op haar schoenen,
verfschilfers onder haar nagels dat wijst op een worsteling.
Dus...iemand anders lokte haar naar die brug. Ze was verbaasd, waarmee vocht ze terug?
Lucas! - Sorry!
Ik dacht dat de vraag retorisch was.
Ik weet het niet, misschien gaf ze hem een kopstoot.
Niet de verstandigste keuze op een richel.
Natuurlijk...mijn pincet.
Wat hebben we hier? Floss!
Het lijkt op menselijk vlees.
Vergelijk dat met professor Browning's DNA.
Dat zal niet nodig zijn. We hebben nog een lijk.
Hij kwam vrij op borgtocht, een paar uur geleden.
Studenten die hem zagen, zeiden dat hij moedeloos keek.
Zelfmoordbriefje, zeer duidelijk wat er gebeurd is, hier.
Wel, ik ben het er helemaal mee eens.
Deze man is vermoord.
Laten we eens een stapje achteruit doen, wat zien we hier?
Een dode man met een zelfmoordbriefje.
Geen blauwe plekken op zijn armen, betekent dat niemand hem neerdrukte.
Bloed overal op de vloer.
Je hebt er hier aardig wat van gezien, neem ik aan.
Meer bloed dan gemiddeld? - Eh, misschien?
Waar wil je heen, Henry? - Hij is gedrogeerd...verdoofd.
Ibuprofen difenhydramine.
Misschien heeft hij het er zelf ingedaan...een beetje, eh, vloeibare moed.
Niet tenzij hij de moed had, om iemand anders te vragen zijn polsen door te snijden.
Kijk naar het verloop van de incisies.
Ze beginnen van de binnenkant van de pols naar de buitenkant.
Alle zelfmoorden met een scheermes die ik heb gezien
- en alstublieft onderbreek mij, rechercheur Hanson, als u andere ervaringen heeft -
worden gedaan van buiten, naar binnen.
Ook is het gedaan door een linkshandig iemand.
Hoe weet hij dat? - Henry, hoe weet je dat?
Het zelfmoordbriefje.
De t's zijn geschreven met een achterwaartse helling.
En de notitie...
"Amor et separa vix deo conceditur"...
"Zelfs God vindt het moeilijk om lief te hebben en wijs te zijn tegelijkertijd.
Mooi, behalve een kleine fout.
De moordenaar gebruikte "Amor" voor liefde, in plaats van het infinitief "Amare."
Professor Browning zou die fout nooit hebben gemaakt.
Oké, jullie hebben hem gehoord. We hebben een plaats delict hier.
Ik moet videobeelden hebben van iedereen die in, en uit dit gebouw is gekomen,
de laatste twee uur.
De beveiligingsbeelden zijn hier.
Dit is de enige monitor waarmee ik ze kan afspelen.
Spoel dat terug.
Heb je nog andere hoeken?
Daar?
Herken je haar?
Ja...dat is Miranda Browning...zijn vrouw.
Pak haar op. - Ja, meneer.
Mijn condoleances voor je professor's dood. - Kom op, man...ik schrok me kapot.
Hoe ben je hier binnen gekomen?
Ik zag je eerder de code intypen.
0931..."De slag bij Actium".
Ik ben wat werk aan het inhalen.
De...eh, professor zou gewild hebben dat zijn "paper" gepubliceerd zou worden.
Hoe heb je, je linkerhand verwond? - Ik viel van mijn fiets, hoe wist je dat?
Omdat je linkshandig bent, maar je typt met je rechterhand.
Het moet moeilijk geweest zijn voor je, toen de professor verliefd werd op Vicky,
en besloot de "paper" samen met haar te schrijven.
"De laatsten der Latijnse geliefden." Ik zag jouw naam niet op de titelpagina.
Ik kreeg lof voor het onderzoek, geen probleem. - Maar dat is niet wat je tegen Vicky zei,
toen je haar belde en haar vertelde dat je een eind aan je leven ging maken op de brug.
Je wist dat ze zou komen om te proberen je tegen te houden,
omdat zij zo'n soort mens was.
Je bent een gekke vent.
Succes met daarvan maar iets te bewijzen.
Oh, het zal een forensische nachtmerrie worden,
maar de professor's dood, aan de andere kant, zal een stuk eenvoudiger zijn.
Wat, denk je dat ik hem... uit de weg geruimd heb?
Wat voor keus had je? Toen het eenmaal een moordonderzoek werd,
zou zijn advocaat zoveel gaten in onze zaak geslagen hebben,
dat de beschuldigingen lang voor het proces zouden zijn ingetrokken.
Maar als hij zichzelf zou doden...
En dat is waar de echte genialiteit ligt.
Ik weet, dat je niet van misbruik van de term houdt,
maar ik denk dat hij van toepassing is.
Wie zou dan aan zijn motief twijfelen?
Het was echt de perfecte misdaad.
Je bent nu vrij om je naam aan de "paper" toe te voegen.
Jouw stukje voor het nageslacht.
Waar is de politie? - Oh, wees niet bezorgd, ze zijn op weg.
Het duurt gewoonlijk even voordat ze nakomen.
Dus ik kan je gewoon vermoorden, en er vandoor gaan?
Dit is niet je gebruikelijke flair. - Ik improviseer.
Maar er zijn camera's daar! De mensen zullen zien wat je hebt gedaan!
Daar is het wat te laat voor.
Als je een beweging maakt, dan druk ik dit tegen je halsslagader,
en je bloedt dood in een ogenblik.
Oh, dat besef ik.
Ik weet het niet, ik denk niet dat die vrouw het deed.
Wat bedoel je? We zagen haar z'n kantoor ingaan, rond de tijd van zijn dood.
Maar ze strompelt door het gebouw, alsof ze gedronken heeft.
Oh, mijn God, Henry!
Blijf staan.
Laat het mes vallen, nu!
Laat je wapen vallen, of ik snij z'n keel door...ik doe het!
Laat het wapen vallen! - Hé, rustig aan.
Laat het mes vallen! Of ik schiet je neer! - Wil je me uitdagen? Ik vermoord hem!
Laat vallen! - Doe het!
Nee, ik meen het! - Gooi het mes neer...nu!
Hanson, schiet me in de schouder! Hij laat het mes wel vallen!
Ga terug! - Nee, niet doen!
Doe het nu!
Henry.
- Mijn nek.
Het is oké, laat me kijken, laat me kijken, laat me kijken.
Goed, het is maar een snee...je overleeft het wel.
Goddank.
Dok gaat het kantoor van de moordenaar in, beschuldigt keihard de vent...geen wapen, niks.
En dan in de gang, smeekt hij me, om hem neer te schieten.
Ik zeg jullie, deze knaap jaagt zichzelf beslist de dood in.
Had dat niet in de bewijskamer moeten zijn, rechercheur?
Eh, ja, ik ging net, eh...ik ging net die kant op, inspecteur.
Rechercheur Martinez, hebt u even?
Zeker.
Ik zei u de springster zaak los te laten...u luisterde niet.
Het spijt me. - U ging op uw gevoel af.
Dat is het meest waardevolle middel dat een agent kan hebben.
Ik heb ook, eh... nog een waardevol middel.
Een lijkschouwer met een zesde zintuig voor dood.
Ehm...
Ja, als je deze van het bord af blijft halen...dan is hij helemaal van jou.
Vicky's ouders zijn hier, om haar spullen op te halen.
Ik neem aan dat je wilt dat ik het afhandel?
Nee...het moet van mij komen.
Niets kan de pijn uitwissen van het verliezen van iemand waarvan je houdt.
Je draagt hem met je mee voor de rest van je leven...hoe lang dat ook mag zijn.
Het beste waarop je kunt hopen is dat mettertijd, de wond begint te helen.
Maar hoe sterk we ook zijn,
hoe hard we ook vechten... het litteken blijft altijd bij ons.
Ik mis haar ook, weet je?
Ze zou 94 worden, dit jaar.
Weet je, het is mogelijk dat ze... - Ze is dood.
Je zult haar nooit meer zien.
Nou, ik heb daar al lang geleden vrede mee gehad.
Nou, moet jij nu niet hetzelfde doen?
Nee, natuurlijk... Het is gewoon...
Ik wist dat ze er op een dag niet meer zou zijn.
Ik dacht alleen dat we een echte familie konden zijn voor een tijd.
Dat waren we.
Maar wie wil er verdomme nou een echte familie zijn?
Kom nou.
Maar je hebt ervan genoten?
Vraag je me echt of ik van mijn leven genoten heb?
Daar is het een beetje laat voor, vind je niet?
Sorry, domme vraag.
Weet je wat de Chinezen zeggen?
"Moge je leven in interessante tijden".
Nou, laat me iemand zien die een interessantere tijd heeft gehad dan wij.
Ik denk dat, dat waar is.
Nou, als je me wilt excuseren, ik ben met een soufflé bezig, boven.
Framboos? - Ja.
En zonder overdrijving, het is me gelukt.
Oh, wil jij die oppakken?
Hallo? - Hallo, Henry.
Wie is dit? - Mijn naam?
Ik heb er een aantal gehad.
Luister...ik hou niet van spelletjes. Hoe ben je achter Hotel Montoliogne gekomen?
Het was niet moeilijk...hotel register.
Ik deed onderzoek naar jou. Vergeef me dat ik geïntrigeerd ben.
Ik kon iets niet begrijpen... Waarom het je nog interesseerde?
Me waarvoor interesseerde? - Alles...maar toen begreep ik het.
Je bent nog maar een kind, Henry. De eerste 200 jaar zijn gemakkelijk.
Je hebt nog geloof.
En hoe lang ben jij...? - Meer in de richting van 2000.
Je wilt me iets noemen? Noem me Adam. Het voelt alsof ik hier al vanaf het begin ben.
Ik vind dat jij en ik elkaar moeten ontmoeten. - Ah, dat zullen we.
Geen reden om deze relatie te overhaasten.
We hebben alle tijd van de Wereld.