Amy?
Bill Anderson. Leraar akoestische techniek op Washington University.
Waarom heb je Cranfield's geld niet aangenomen?
Ik moest mijn onderzoek staken.
Als ik het geld aanvaardde en bleef werken, zouden er consequenties zijn.
Wat heb je gebouwd? - Ik heb een geest-machine gemaakt.
Liggen.
Noem me Marcus.
Je vertelt dat je nog steeds op zoek bent naar mij.
Als ik terugkom, zullen ze me nooit zien komen.
Vertaling: Dancing Bear
Drie eenheden deze kant, twee eenheden aan de achterkant. Kom op.
Marcus Fox? Politie van Seattle.
We hebben een bevel om het pand te doorzoeken.
Trap'm in.
Waarom krijg ik het gevoel dat als we hem eindelijk pakken hij gewapend is met een mes?
Geen Marcus Fox te bekennen.
Het lijkt erop dat hij wist dat we kwamen.
Ik heb ze gevonden.
Het lijken acht slachtoffers. Vier mannen, vier vrouwen.
De lichamen zijn allemaal vastgebonden met touw.
Ik heb nog nooit zoiets gezien.
Rustig, jongen. Rustig. Liggen, liggen.
Haal die platen weg.
Ja, meneer.
Hoeveel lichamen liggen hier onder?
Leek het erop dat Anderson de schutter herkende?
Hij had het niet verwacht. Zoals ik al zei, deze man wist wat hij deed.
Het was niet zijn eerste keer. Het was alsof het hem niets kon schelen.
Hij maakte zich... nergens druk om.
Dat zet ik zeker in het opsporingsbericht, '1.85, donker haar, nihilistisch karakter.'
Heb je nog informatie van Anderson kunnen krijgen?
We spraken over de cheque van Gary's client waar ik je over vertelde.
Die hij niet wilde accepteren, vanwege de daaraan verbonden voorwaarden.
En die waren? - Dat hij zou stoppen met zijn privé-project.
Hij had een...
machine gebouwd.
Het had iets te maken met geluidsfrequenties, radiogolven...
De meesten bekijken 18 hertz, maar ik experimenteer op 19.
Lage frequenties?
Wat is het nut daarvan? - Dat wilde hij vertellen toen het fout ging.
Ik geef je wat speling, omdat de andere getuigen consistent zijn
over je reactie op de schutter, maar je vriend, Fischer, hoe goed ken je hem?
Tot pas geleden had ik hem sinds school niet meer gezien.
Helemaal niet?
Ik dacht dat ik een oude vriend hielp,
toen dacht ik dat ik die arme man kon helpen.
Als je maar niet gaat proberen iemand anders te helpen.
Begrepen?
Eindelijk.
Hallo daar, jongedame. Ben je verdwaald?
Nee. Nee, niet echt.
Dit is een kantoorgebouw.
Tenzij je hier in een kantoor werkt, en dat doe je niet, moet je weer naar buiten.
Mooie tieten.
Zeg Rose dat Anderson afgehandeld is.
Ze heeft het al gehoord.
Je wordt steeds slordiger.
Al dat lawaai om de stilte te behouden.
Frank, Bill Anderson was hun zorgen sowieso niet waard.
Er zijn dringender problemen.
Kom op. Ik heb lang in de rij gestaan voor die Americano.
Die klootzak van een barista die'm gemaakt heeft, zijn werk was echt slordig.
Niemand geeft er meer iets om dat hij zijn werk goed doet.
Wij moeten wel, Rich.
Mijn leven was klote. Jij haalde me daaruit toen je me rekruteerde.
Je hebt wat tegoed van me, geen zorgen. - Reverti heeft iets tegoed van je.
Ik had niets te bieden.
Alleen wat ik je van hen kon geven.
Frank, als dit
is hoe het leven is,
dan is het niet alleen het hunne.
Het zou aan iedereen moeten toebehoren.
Praat niet zo. Stop daarmee.
Frank...
Al de jaren die je hebt geofferd, al je diensten, de dingen die je hebt gezien,
heb je nooit aan ze getwijfeld?
Mannen onder elkaar?
Mannen onder elkaar.
Rose vroeg me om iets voor haar te doen.
lets geheims. Zeer geheim.
Ze vroeg me om iemand te vinden.
Maar dat is mijn probleem.
Het grote probleem voor ons allemaal is dat iemand Marcus Fox terug heeft geholpen.
We moeten Fox onmiddellijk vinden.
Dood hem.
Zoek dan uit wie van ons hem terug heeft geholpen.
Kijk me alsjeblieft in de ogen en vertel me dat jij het niet was.
Waarom zou ik Marcus Fox terug brengen?
Geld? Je broer? Wraak op een Reverti?
Ik hoef niet te weten waarom. Ik hoef alleen maar te weten of jij het was?
Alles wat we samen hebben meegemaakt, en dan die vraag?
Juist daarom geef ik je de kans die vraag te beantwoorden.
Was jij het?
Nee.
Het had me in mijn hart geraakt, Rich.
Het zou me hebben gedood als je 'ja' had gezegd.
Zoek uit wie Marcus heeft geholpen terug te keren.
Wat moet ik met die persoon doen als ik hem vind?
Bij die stomme klootzak kun je zo slordig zijn als je wilt.
Hallo?
Waar ben je? - In de stad.
Onderzoek voor het boek.
Ik heb niet op de tijd gelet.
Ik dacht dat ik beter hier kon blijven.
Gaat het? - Of het gaat?
Ja, afgezien van het feit dat mijn vrouw wil scheiden.
Waar verblijf je?
Le soleil.
Ik wilde zien hoe de andere helft leeft.
In welke kamer zit je? - Welke kamer?
Geen idee, de derde verdieping, tweede deur vanaf de lift.
Het gaat wel.
Ik wil niet dat je je zorgen om me maakt.
Ik maak me altijd zorgen om je, Jack.
Op een of andere manier.
Ik hou van je.
Wie is dit?
Wie ben jij?
Waarom belde je pas om me te waarschuwen Anderson's huis niet in te gaan?
Ik heb je niet gewaarschuwd. Ik heb je bedreigd.
Ik dreig de politie die Anderson's moord onderzoekt over je telefoontje te vertellen.
Ik was bij hem toen hij werd vermoord. - Je bent alleen in leven door je vrouw.
Wat is haar band met jou?
Morgen, tien uur. Pier negen.
Pier negen?
Heb je liever kamer 112 bij de Pilgrim Motor Lodge?
Controleer berichten.
Er zijn geen nieuwe berichten.
Bel Gary Fischer.
Dit is Gary. Laat een bericht achter.
Gary, met Jack. Waar ben je in godsnaam?
Helm, Faulkner en Ketteringham.
Hoi. Gary Fischer, alstublieft.
Mr. Fischer werkt al een paar maanden niet meer voor dit bedrijf.
Bedankt.
De doden kunnen weer tot leven komen?
Waar ben je geweest?
Jack, alles goed met je?
Nee, Gary. Ik ben niet in orde.
Het voelt alsof je de hele tijd al tegen me hebt gelogen.
Jack, ik heb niet tegen je gelogen.
Maar je bent niet helemaal eerlijk geweest. Je hebt me niet alles verteld wat er speelt.
Of wel soms?
Jack, alsjeblieft, ik zal je alles vertellen wat ik weet, maar je moet hierheen komen.
Ik wil mijn kamer niet verlaten.
Waarom niet?
Bill Anderson's bloed zat op de knoflookboter.
Waar ben je? - Le Soleil.
Le Soleil?
Het is met elkaar verbonden, Jack.
Goed. Blijf waar je bent. Ik kom straks langs.
Qui Reverti?
Mevrouw Gilchrist stuurt haar groeten.
Is dat haar naam?
Of Rose, onder een andere naam...
Luister.
Ik weet niet waar dit allemaal over gaat. Het kan me ook niets schelen.
Ik was bezorgd om mijn vrouw.
Dat ze hierbij betrokken is, wat het ook is.
Ik wilde weten dat mijn vrouw in orde was, en of ze betrokken is bij je...
organisatie, uit haar eigen vrije wil.
Hoe dan ook, om haar bij jullie weg te houden.
Wat nobel van je.
Wat is het antwoord?
Vraag het haar zelf, als je haar weer ziet.
Ik ga haar weer zien?
Je zult haar weer zien.
Maar niet in dit leven.
Nee.
Als wat ze ons verteld heeft waar is, Frank, maakt dit niet veel uit.
Dit is de tweede keer, toch?
Een derde keer zal zijn omdat ik je van iemand moet doden. Begrepen?
Kom op, Marcus.
Mijn snacks zijn bijna op.
Mam.
Papa.
Stap in de boot. Dat is nog eens een vis, Mike.
Die houden we. - Die moeten we houden.
Mam. Mam.
U bent mijn vader niet. - Nee, ik ben bang van niet.
Alles goed, lieverd? - Ik dacht dat ik hier woonde.
Nee, sorry. Ik woon hier.
Waar zijn je ouders? - In ons strandhuis bij Finley Beach.
Dat is best ver weg.
Mijn god.
Gary, ik ben het, Jack.
Waarom ben je weggelopen? Waar ben je bang voor?
Je bent ontslagen bij het advocatenkantoor in Chicago.
Maanden geleden.
Je hebt alleen maar tegen me gelogen, Gary.
Wat is er gebeurd? - Bill Anderson is gebeurd.
En die machine waar hij aan werkte.
De 'geest-machine?'
Die werkt.
Daar gaan we.
Je moet beleefder vragen of je mijn telefoon mag gebruiken.
Stil, ik moet mijn ouders bellen.
Je vraagt het nog steeds niet. - Ik zei, 'alstublieft.'
Ja, het is niet wat je zegt, maar hoe je het zegt, en je bent nog steeds heel onbeschoft.
En je kunt ook niet zomaar binnen stormen.
Of mijn huis binnen lopen en mijn telefoon gebruiken.
Hallo? - Geef me de telefoon.
Alsjeblieft, alsjeblieft.
Madison? - Mam?
Madison. Madis... - Mam. Help me. Kom me alsjeblieft halen.
Waar ben je? - Dat weet ik niet.
Waar ben ik? - Geef me de telefoon.
Hallo? Wie heb ik aan de telefoon?
Dit is Alison O'Donnell. Dat was mijn dochter.
Madison. Ze is... - Uw dochter kwam hier net binnen stormen.
Ze is al een week vermist.
Is ze in orde?
Ze is een beetje vies, maar in orde. Ze is nu veilig. Maakt u zich geen zorgen.
Wie bent u? Waar bent u?
Ik ben Larry Owens.
Ik woon in Seattle. Mag ik u mijn adres geven?
Het is 469 Connaught Street...
We zijn in Finley Beach. Hoe is ze naar Seattle gekomen?
Madison?
Je moeder wil je spreken.
Dit was vroeger mijn huis.
Ik heb hier gewoond.
Echt? Misschien ben je daarom terug gekomen.
Nee, ik denk niet dat dat mogelijk is.
We wonen hier pas een paar jaar, maar ik denk niet dat je oud genoeg bent om dat te weten.
Er is een deel van de kroonlijst weg.
Ja, daardoor leek het een beetje te... hoe wist je dat we dat gedaan hebben?
Ik vraag me af wat ze met mijn messen gedaan hebben, de klootzakken.
Je wordt snel genoeg herenigd met je ouders,
ondertussen maak ik een boterham voor je.
Nee, ik moet me alleen een beetje opfrissen.
Je weet wel... schijten, douchen en scheren.
Weet je wel wat zich hier allemaal heeft afgespeeld?
Voordat jullie hier woonden?
Ik heb de geruchten gehoord.
Ben je dan niet bang?
Waar zou ik bang voor moeten zijn?
Geesten.
Geesten bestaan niet.
Dat is schattig.
Dat is waarschijnlijk je moeder weer.
Ik vertel je dit omdat ik je vertrouw. Jij bent sowieso de laatste halte.
Ik ben bij Anderson's huis geweest, voor de brand.
Ik wilde weten waarom Anderson Cranfield's cheque niet inde.
Maar toen ik daar aankwam, antwoordde niemand.
Ik kon horen dat er iemand was, dat wel.
Dus ging ik achterom.
Er was een vibratie.
Zonder reden, voelde ik me plotseling doodsbang en zo ziek.
Toen het stopte, ging het gevoel meteen weg.
Die machine waaraan hij werkte, waarover hij het gisteravond had. 19 hertz.
Nu begrijp ik waarom hij het 'de geest-machine' noemde.
Ik heb Anderson nooit gezien.
Nadat ik ziek werd dacht ik 'laat die kerel. Als hij dat geld niet wil, jammer voor hem.'
Ik nam een vliegtuig terug naar huis.
Het was goed om weer thuis te zijn.
Ik was thuis bij mijn vrouw, bij mijn dochter.
Maar dan, midden in de nacht, voelde ik diezelfde ziekte weer opkomen.
De na-effecten van de blootstelling aan die machine.
Marcus... Marcus...
Als je niet bent waar je moet zijn, waar zou je dan heen gaan?
En wat precies, denk je dat dit 'ding, '
was, is? - Ik wist het toen nog niet.
Maar rond die tijd kreeg ik slaapproblemen.
Ik zat's nachts in de kinderkamer, en wilde dit alles proberen te begrijpen.
Het was niet meer mijn baby die me aankeek.
Het was iemand anders.
Het was een andere ziel.
Jack... het was Donna.
Die van de middelbare school? - Ja.
Die zelfmoord heeft gepleegd? - Het was geen zelfmoord.
Het was de andere ziel in haar.
Donna's afscheidsbrief.
Helemaal in de derde persoon.
Denk je dat dit bewijs is?
Een afscheidsbrief?
Geschreven door iemand die gek was?
Donna is terug.
Om mij voor ze te waarschuwen.
'In het begin, was er de dood.'
Blah, blah, blah.
Ik weet dat dit rotboek me iets probeert te vertellen,
maar ik snap er niet veel van.
Het is logischer als je het leest als je ouder bent, en wat meer controle had.
Hoe wist je waar je me kunt vinden?
lets wat het boek strikt verbiedt is terugkeren naar je oude leven,
mensen... thuis.
Voor eeuwig strafbaar door het voorkomen van leven na de dood.
En toen realiseerde ik me dat jij zo iemand bent
die het tegenovergestelde doet van wat je gezegd wordt.
Nee.
Ik wil Rose zien. - Dat gaat niet gebeuren.
Ik begrijp nu hoe ik het moet laten gebeuren.
Ga altijd voor de zwakste schakel.
Marcus...
We hadden een deal.
Je hebt me veel betaald om je terug te halen uit de dood, en dat heb ik gedaan.
Maar... die deal van ons heb ik niet helemaal doordacht.
Niet zoals ik zou moeten hebben.
Doe me geen pijn.
Jij bent volwassen, ik ben nog maar een kind. Je zou voor me moeten zorgen.
Mag ik een knuffel? Alsjeblieft? Ik ben bang. Na een knuffel zou ik me veel beter voelen.
Blijf daar. Blijf daar.
Kom op.
Je dochter, Emily, hoe oud is ze? Anderhalf?
Moet ik geloven dat ze bezeten is door een meisje van onze middelbare school?
Ze is veranderd.
Ze begon zich anders te gedragen.
Gary, ze is een kind.
Die veranderen continu in hun gedrag. - Zegt iemand die nooit kinderen heeft gehad.
Is Amy veranderd? Hoe dan ook?
Ze is niet wie ze was.
Hoe ze haar haar draagt, de kleren die ze draagt.
Ze rookt.
De muziek waarnaar ze luistert, de woorden die ze gebruikt.
Volgens mij sinds ze betrokken raakte bij, wat is het, een sekte?
Ik heb het papieren spoor zover gevolgd als ik kon,
Cranfield's belangen grondig bekeken.
Ik heb haar verbonden, iedereen, aan een groep.
Geen idee hoe ze bij elkaar passen, maar ze hebben een band met het Psychomancy Trust.
Todd Crane, Marcus Fox, Rose Gilchrist.
Rose Gilchrist?
Wat weet je van haar?
Ze stuurde iemand om mij te vermoorden.
Ik ben gewoon een advocaat, verdomme. Ik heb hier niet om gevraagd.
Mensen vermoorden? - Kalmeer.
Kalmeer? Ze verblijft in dit hotel.
Hier tegenover in de hal.
Wacht. Is ze hier? Nu?
Ik heb haar niet gezien, maar ze zeggen het.
Denk je dat ik me dit kan veroorloven? Mijn creditcards zijn leeg.
Ik ben blut hierdoor. - Doe rustig, en vertel me...
Je hebt die mensen onderzocht, toch?
Wie zijn ze? Wat willen ze? Wat geloven ze?
Wat ze geloven is dat elk lichaam, het mijne, het jouwe, van hen, twee levens heeft,
twee zielen, in ieder lichaam.
De meesten van ons worden geboren, leven en sterven, zonder het ooit te weten.
Ze denken dat ze de lichamen terug kunnen vinden waarin ze terug kwamen,
en ze terug het bewustzijn in kunnen leiden. ledereen is hier eerder geweest.
We komen allen terug in een ander lichaam... maar alleen zij weten hoe het te beheersen.
Dat houden ze geheim.
Ik denk dat ze dat geloven. Dat zagen we bij Cranfield.
Ze gaan graag naar het volgende leven.
Maar wat ze geloven,
verklaart schizofrenie, verslaving, waarom Mozart opera's schreef toen hij vier was.
Een twee-jaar-oude met driftbuien en nachtmerries.
Zij zijn het, die het proberen over te nemen.
Stop daarmee.
Je begint te klinken als een van Oz Turner's samenzweringstheorieën.
Joe Cranfield wilde Anderson belemmeren die machine te bouwen.
Omdat iedereen daardoor de zielen kan zien, de geesten.
Net zoals ik Donna zie, Jack.
Anderson's machine neemt hun voordeel weg.
Cranfield is er een. Donna had er een, je vrouw is er een.
Gary., ga naar huis.
Je moet naar huis.
Dat kan ik niet. Jack.
Mijn dochter, mijn kleine meisje, Emily...
is een van hen.
Ik heb geen familie.
Mijn vrouw heeft een straatverbod tegen me.
Ik neem het haar niet kwalijk. Dat kan ik niet. Ik...
Ik heb Emily gepakt.
Ik was zo boos, ik was zo boos op Donna, op hen. Ik heb hier niet om gevraagd.
Ik heb haar geschud.
Ik haar pijn gedaan.
Ik had haar bijna... - Gary, Gary.
Kom op, kom op. Het is al goed.
Gary... Gary...
Donna is verdwenen.
Ze is allang weg.
Net als onze kindertijd
een mensenleven geleden was, en het komt nooit meer terug.
Ga slapen.
We moeten praten, Rose.
Vertaling: Dancing Bear
Marcus Fox.
Ik had gehoopt dat je dood was.
Frank vertelde me over het klusje wat je hem gegeven hebt.
Ik kom zeggen dat ik bereid ben verder te gaan waar hij was gebleven.
In het begin was er de dood.
Hij is het/ - Hoe ziet hij eruit?
Lijkt hij in orde?