Gisterenavond was fijn. - Wat doen we hier? Jij en ik...
Is er iets gaande? - Ik ben niet zeker.
We hebben een tweede autopsie laten doen. Billy had zijn astma kunnen overleven.
Hij had zijn verstuiver moeten hebben. - Dat lijkt veel op nalatigheid.
Dat vind ik ook.
Ik neem aan dat Danzinger voor een Grand Jury zal komen.
Ik wil enkel zeggen, als ik word gedagvaard, dan zal ik getuigen.
Ik haat opnieuw beginnen. - Daar betaal je hem voor.
Zijn expertise. Als je het daar niet mee eens bent,
moet je een nieuwe manager zoeken. - Zeg hallo tegen mijn Big Chief.
Zal hij aan de optocht kunnen deelnemen, denk je?
Dat is hij van plan. Je weet hoe hij is als hij ergens zijn zinnen op zet.
Wat als hij het niet kan? Als hij het niet haalt?
Hij zal het halen.
Het is een goede dag, hè? - Ja, dat is het.
... dat jullie afstemmen op dit station voor momenten zoals dit.
Jullie deden het geweldig, jongen. Dat "Sing, Sing, Sing" van Louis Prima.
- Sunset on Louisianne -
Vertaling: Dweez
In de naam van de Vader en de Zoon
en de Heilige Geest. - Amen.
Laat er vrede zijn in dit huis en voor iedereen die hier woont.
- Ook voor jou. Toen Christus sterfelijk werd,
door de gezegende Maagd Maria, bouwde hij zijn huis bij ons.
Laat ons bidden dat hij dit huis binnen- komt en zegent met zijn aanwezigheid.
Moge hij altijd hier bij jullie zijn,
deelnemen in jullie vreugde en troost schenken in jullie verdriet.
Geïnspireerd door zijn leer en voorbeeld,
probeer van dit huis boven alles
een woning te maken van liefde, die wijd en zijd de goedheid verspreidt van Christus.
Amen.
Heer, sta uw dienaren bij, die uw huis gaan bewonen en om uw zegen vragen.
Wees hun toevlucht als ze thuis zijn, hun metgezel als ze onderweg zijn
en hun welkome gast als ze terugkeren en laat tenslotte hen toe in de woning
die gij voor hen hebt klaargemaakt in het huis van uw Vader
waar gij voor eeuwig leeft. - Amen.
Pap.
Het gaat wel.
Blijven jullie maar hier en werkt het verder af met vader Marcus.
Ik ga naar binnen.
Beter dan dit wordt het niet.
Hier in de OZ studio, live,
de grote Duke Heitger op trompet,
Herlin Riley die Gene Krupa opnieuw leven in drumt.
Herlin, ik heb een vraag voor je. Klaar? - Doe maar.
Wat zou je voor werk doen, als je niet zo verdomd goed drums speelde?
Dan was ik tandarts.
Echt waar? - Nee, man, dat was een geintje.
Ik dol je, man. Ik ben een drummer.
Ik snap het. En de meiden die de Boswell Sisters uit New Orleans imiteren.
En dat allemaal op de 1936 classic van Louis Prima, "Sing, Sing, Sing,"
alweer een geschenk dat deze stad aan de wereld gaf.
Ik denk niet dat de Boswells deze ooit gebracht hebben.
Ben je zeker? Ik denk... - Nee, dat waren de Andrew Sisters.
Ons arrangement is een combinatie van die twee,
Goodman en Prima, maar dan ge-Boswell-iseerd.
Ik herinner me dat de Boswells het brachten, maar dan beter.
Alles is beter met pikante saus erop en alles is beter als het uit Louisiana komt.
Ja, daar heb je gelijk in. - Natuurlijk zijn ze allemaal dood nu.
Prima, Krupa, Boswells...
dood, dood, dood.
Verdwenen uit dit tranendal en voor eeuwig aan het vermolmen.
Maar weet je, dat geeft niets, want ze hebben hun sporen achtergelaten.
Ze hebben iets achtergelaten.
Een erfenis. - Davis, gaat het?
Prima. Geweldig.
Maar natuurlijk, binnen in me,
zoals binnen in ieder van ons, zit er een skelet, dat probeert naar buiten te komen
om zijn ding te doen.
Maar uiteindelijk zal hij toch zijn zin krijgen.
De Dood, de grote gelijkmaker.
Dat is veel om over na te denken.
Daarom denken we er meestal zo weinig aan.
Wat zeggen de dames? - Over de dood?
Uiteindelijk, om de grote eenmalige resident van New Orleans te citeren,
de grote Count No-Count zelve, William Cuthbert Faulkner...
Wat voor dag is het? - Woensdag.
Nee, ik bedoel de datum. - De 21ste.
Waarom? - Davis.
Hij is morgen jarig.
Hij wordt 40.
"Bij valavond vervallen we in furieuze houdingen, "
"dode gebaren van poppen... "
Mijnheer Everett.
Tim Collington, FBI. Ik zit bij de plaatselijke afdeling.
Hoe wist je? - FBI. Soms kunnen we er niets aan doen.
We hoorden dat je terug zou komen en ik wou je absoluut ontmoeten.
Ik bewonder het werk dat je deed met Henry Glover. - O ja?
Waar ga je naartoe? Kunnen we koffie drinken?
Ik moet een auto huren, naar mijn hotel gaan, inchecken, mijn spullen afzetten.
Geen probleem. Spreken we af in de lobby, over een uurtje ongeveer?
Goed. - Mooi, tot dan.
Wacht, moet je niet weten welk hotel?
Juist ja..
Ben je terug om meer over Glover te doen? - Eigenlijk niet. Iets anders.
Luister, we willen je niet voor de voeten lopen.
Nogmaals, wat je met Glover hebt gedaan, was eerste klaswerk.
We zijn enkel hier omdat de baas je wilde spreken.
De baas? - De Openbare Aanklager.
Letten? - Dat klopt.
Ik ga Letten of iemand anders niets meer vertellen, dat al niet in het artikel staat.
En nee, je mag mijn notities niet inkijken. en ik deel mijn documenten niet met je.
Ik ben een reporter, geen wetsdienaar. - Begrepen.
Drie jaar lang kon Jim Letten niets anders doen dan jagen op de kerels van Mortal
en nu de Democraten eraan komen, is hij opeens geïnteresseerd in burgerrechtzaken.
Je hele afdeling moest zich schamen.
Weet je dat? - Het is mijn afdeling niet.
Of de mijne.
Ze komen uit Washington. De afdeling Burgerrechten.
Geen wonder dat Jim Letten ongerust is. - Misschien moeten we ons allemaal schamen.
Of misschien deden de mensen wat ze konden, toen ze het konden.
Vooruit maar, Robert.
Genoeg, reeds. Weet je wat dat was?
Robert, die elke lick die hij kent in 12 maten gooit.
Maar de les vandaag was om een blues te spelen en enkel een of twee noten te veranderen
in de standaard opzet. Je kan de derde afvlakken,
en naar de tweede gaan voor de dominante vijfde.
Oké? Spelen maar.
Een, twee, drie, vier.
Zie je, variaties op blues spelen is simpel. Je verandert enkel een of twee noten.
Nu ben jij aan de beurt, meid. Klaar?
Een, twee, twee, terug naar een.
Hebben jullie dat gehoord? Dat is de blues helemaal.
Kom op, iedereen.
Delmond.
Del.
Hoe lang ben je al wakker?
Heb je honger, pap? - Neen.
Kom hier.
We moeten de vloer in de tweede badkamer vervangen.
Ik wou er eerder niets van zeggen, want ik wilde niet dat je zuster
de afspraak met vader Marcus moest verzetten.
De enige reden waarom die man toestemde om het te doen
was uit respect voor je moeder.
De waarheid is, dit huis is niet af
voordat we terug gaan naar de gastenbadkamer
en de originele tegels vervangen.
Ik had die zooi eruit moeten breken met al de rest.
Het oogt niet goed. - Ik begrijp het.
We moeten de armatuur ook opnieuw bedraden. Ze op een dimmer zetten.
Toen je op het dak was, heb je toen op de goot aan de achterkant gelet?
Nee, pap. - Ze is doorgeroest.
Dat moet je repareren of straks regent het binnen langs de achtermuur.
Je moet het gezien hebben, toen je daar stond met die tak.
Goed, ik regel het wel.
Wat meer is...
ik ga die optocht niet aankunnen.
Neem jij mijn kroon dus maar,
en pas hem aan, zodat hij je past.
Neem jij hen dit jaar de binnenstad in.
Denk je niet dat George... - Neen.
Jij.
Maar al die jaren heeft hij... - Jij.
Dag, juffrouw Sonastine. - Antoine.
Laat aan het werk, hè? - Niet later dan jij.
Ik had een naschoolse repetitie. Ik ben dat aan het opruimen.
Weet ik. Daarover wilde ik eigenlijk met je praten.
We kunnen dat programma niet bijven ondersteunen.
Wat bedoel je?
Problemen met de verzekering, als de school open blijft na zonsondergang.
Als we het gebouw niet sluiten na de lessen... - God allemachtig.
Ik snap het. Maar daardoor wordt de hele school kwetsbaar.
Dat hebben ze toch gezegd.
Kunnen we nergens anders samenkomen?
De vragen over aansprakelijkheid als studenten niet op de campus samenkomen...
Bedoel je dat ik kinderen heb
die muziek willen leren spelen, maar we geen manier hebben om dat te doen?
Beweer je dat ze een groter risico lopen
als ze in deze kamer muziek spelen, dan als ze rondrennen op straat?
Dat heeft de directie beslist. Ik kan niet tegen hun bevelen ingaan.
Het spijt me, Antoine.
Excuseer, ik moet erlangs, schat.
Ik gaf de buren al elk 20,
doe dus niet alsof je voor iemand anders dan jezelf hier bent.
Enkel ik en mijn schaduw.
Als ik meer geef, dan hoef ik zelfs de jukebox niet uit te trekken.
Fijn om te zien dat je terug op de been bent, juffrouw LaDee.
Dat ben ik echt blij om.
Zou jij vanavond voor me willen afsluiten?
Ga je de Big Chief opzoeken? - Mijn avond om zijn dochter te ontlasten.
Laat die smeerlap niet opnieuw binnen.
Heeft iemand die gasten al op plaat gezet? Ze in een studio gehaald?
Te laat, makker.
Ze hebben een EP uit en volgend jaar komt hun eerste album eraan.
The Revivalists, hè?
Hoeveel van hen kunnen zich al scheren? Ze zien eruit als verdomde kinderen.
Ze zijn oud genoeg om goed te zijn.
Wil je dat ze ons buitengooien?
Ze is laat.
Ze zei dat ze jullie zou ontmoeten. Ik denk wel dat ze haar woord houdt.
Ik stel jullie voor, als ze aankomt, maar daarna is het aan jullie alleen.
Begrepen.
Om eerlijk te zijn, ik wil echt niet in een positie gebracht worden
om in te staan voor iemand in het politieapparaat.
Niet na wat deze mensen hebben moeten doormaken.
Daar is ze.
Hallo, Patrice. Hoe gaat het?
Patrice, dit zijn Agenten Harkness en Rollins.
De kerels waar ik het over had. Hier, neem een stoel.
Juffrouw Glover, we kunnen niet alles ongedaan maken wat er gebeurd is.
Ik weet dat jij en je familie nu al een lange tijd gewacht hebben.
Maar nu zijn we er eindelijk.
Nalatenschap? - Mijn nalatenschap.
Als ik morgen sterf, wat laat ik dan achter?
Een knap lijk. - Denk je dat?
Vanuit een bepaalde hoek en met het juiste licht, zeker.
Je mag in een open kist bij Charbonnet's.
Hoe dan ook,
wat zal er anders zijn in deze stad van mijn dromen, omdat ik hier gewoond heb?
Sommige songs.
Een paar ondergewaardeerde en onvoldoende op de markt gebrachte klassiekers, zeker,
maar niemand zal mijn naam vernoemen in dezelfde zin als Toussaint.
Hé, Davis,
laten we naar Toussaint gaan kijken op de Genttilly Stage.
Sorry. Dat was een grapje. Wat met je platenlabel?
Daar ben jij mee begonnen. Dat doet het nog steeds goed.
Dat is een nalatenschap.
Nee, Don B en Auntie Mame hebben dat goed in de hand.
Eigenlijk begin ik te denken dat als het over de muziek van New Orleans gaat,
mijn tante zoiets is als een idiot savant.
Tegenwoordig heten ze enkel savants, dat is vriendelijker.
Wat als ik een club zou openen? - Een muziekclub?
Nee, een club voor jonge Republikeinen.
Natuurlijk een muziekclub.
Een hoop problemen, denk ik. - Zoals?
Dronkaards. - Ik hou van dronkaards.
Muzikanten. - Ik hou van muzikanten, sommige toch.
Weet je dat nog twee clubs op Rampart Street gesloten hebben dit jaar?
Mijn groep stapte op na het laatste optreden, toen Caledonia's gesloten was.
De hele buurt van plekken die ooit befaamd waren staat nu leeg.
Ik bedoel maar, een hersteld Caledonia's of een Funky Butt, dat is een nalatenschap.
Gelukkige verjaardag, Davis.
Je weet het nog. - Jawel.
Dat is enkel het begin, liefje.
Geef me tot mijn vrije avond, ik ga je een volledige maaltijd koken.
Als uitgestelde viering.
Wie is er beter dan jij? - Niemand die jij kent.
Dit heet dus Cornhole? Serieus? - Het is zowat de staatssport.
Cornhole.
Kan je erop wedden? Het zou veel interessanter zijn als we konden gokken.
Of drinken en gokken.
We laten wat meiden komen en drinken en gokken samen met hen.
Als het bier op is,
dan kunnen we een slijterij overvallen, echt plezier maken.
Ziezo.
Eerst die horrorshow met Cherise en haar vriendje, wat compleet zinloos was.
En niemand heeft het al van zich kunnen afzetten.
Daarna komen ze vertellen dat ik de repetities moet stopzetten?
Ik bedoel, is er iemand die nog oplet?
Zeg me dat het anders is, waar je nu bent.
Zeg me dat het daar beter is in het middelbaar. - John Mac? Ik ben in New Orleans, net als jij.
Ik werd vanmorgen wakker, ik wilde zelfs dat verdomde bed niet uit.
Snap je wat ik bedoel?
Ik bedoel, we proberen iets op te bouwen en...
Antoine, ik kan je niet vertellen dat het er makkelijker op wordt.
Ik heb net de beste snare-drummer die ik in tien jaar gezien heb,
voor zeven jaar naar Angola gestuurd worden. Ik zat vorige week in de rechtbank
en zag hoe leven werd geruïneerd. - Wat is het punt dan?
Het punt is, als je een reden zoekt om te stoppen, dan vind je er ook een.
Geen probleem.
Het was veel makkelijker, toen ik hier nog niets van afwist.
Ik was gewoon een flierefluiter.
Van optreden naar optreden, set naar set.
Dat mis je, hè?
Waarom nu? - Waarom niet nu?
Ik zal toch nooit Captain worden. Ik heb genoeg jaren voor mijn pensioen.
Is het zo moeilijk om me als iemand anders te zien?
Waarom moeten we laten bepalen wie we zijn, door wat we doen voor de kost?
Ik bedoel, Mark, dat is een goede kerel, hè?
Hij is Mark. Hij is niet zijn job.
Hij is niet Mark de boekhouder en jij bent niet Kay de huisvrouw.
Sorry dat ik laat ben. Jongens.
Ik hoorde mijn naam vallen. Hopelijk niet ijdel.
Nee, we hadden het enkel over hoe ons werk niet bepaalt wie we zijn.
Ik ben niet Terry de flik en jij bent niet Mark de boekhouder.
Zeer zeker niet, ik ben een pensioenraadgever.
Een risicobeheerder, geen wettelijke boekhouder. - Een risicobeheerder, juist, sorry.
Maar toch ben je nog Mark, hoe dan ook.
Ik ben Terry hoe dan ook. - We weten dat je Terry bent, papa.
Wat ga je doen, als je stopt met een agent te zijn?
Ik ga... ik ga boodschappen inpakken.
De toog doen. Meloenen verkopen langs de kant van de weg.
Het maakt niet uit, hè? Misschien ga ik wel terug naar school.
Iets nieuw leren. Misschien leren voor risicobeheerder.
Moge God je helpen. - Zo slecht, hè?
Dat ding met de meloenen, dat leek me wel leuk.
Pap, klaar voor wat magie? - Zeker.
Wil je iets horen? Dit is het stuk waar ik aan gewerkt heb.
Nog niet zeker van de overgang, maar ik heb het begin vorm gegeven.
Swingt het? - Natuurlijk niet.
Wij moderne jazz cats kunnen voor geen meter swingen.
Ik heb gerotzooid met een stuk waarin ik de trompet hoorde,
in die tweede lijn die voorbij kwam.
Ik speel variaties op een voorlopige track.
Wie weet wat een piano kan, kan nog meer doen.
Zachary Richard is verduiveld goed. - Daarom wordt hij ook vet betaald.
Gaan jullie er vandoor? - Ik wil blijven en hem aan het werk zien.
Vermits dit Eunice is, zijn we dicht bij huis
en kunnen we in ons eigen bed slapen, als we nu vertrekken.
Maar jij niet.
Goed, dan zien we elkaar morgen in New Orleans voor de soundcheck.
Om 9 uur, hi-ho. Een veilige rit.
Hé, dingetje bracht wat papieren voor je.
Dingetje? - Melanie.
De leuke dame die onze zooi behandelt, nu Marvin zich daar te goed voor voelt.
Wacht eens, 6.000 stuks verkocht en we staan meer in het rood dan in het begin?
Dat is onzin. Waar is ze?
Onderweg terug naar Austin.
Weet je nog dat Marvin geen enkel optreden van ons miste?
Nu blijft zijn vervanger zelfs niet hangen voor een tweede set.
Weet je wat? Naar de hel met Marvin. Naar de hel met hen allebei.
Heb je een lift naar het motel? - Komt wel in orde, bedankt.
Goed, tot morgen dan.
Er waren in werkelijkheid dus geen kogels beschikbaar om te vergelijken?
Nee. Ik probeerde enkel te bepalen of ik werkte in een eenheid, die toegewijd was
aan het onderzoeken van mogelijke moorden door agenten van de NOPD,
of dat die eenheid betrokken was met de moorden in de doofpot te stoppen.
Een van de kogel was verdwenen? - Ja, om vergelijking te voorkomen.
Wat had je gedaan als de kogel niet was verdwenen onderweg naar het Jeff Parish lab?
Had je een valse vergelijking laten doorgaan?
Natuurlijk niet. Het was helemaal geen poging om bewijs te vervalsen.
Als je me laat getuigen, zal ik precies uitleggen wat ik deed en waarom.
Ik zal ook getuigen over de sfeer van obstructie en corruptie binnen Moordzaken.
Waarna de ene advocaat na de andere je zal aanklagen.
Je maakt een logische denkfout. - Ik denk dat een jury Terry als eerlijk zal zien.
Ik denk dat verklaring werkt. - Misschien, misschien ook niet.
Maar we zijn beter af, als we het gewoon gerust laten.
De verdediging zal waarschijnlijk het ballistische rapport bekijken,
meer verdwenen bewijs ontdekken en geen slapende honden wakker maken.
Met alle respect, laat me getuigen en ik haal die klootzakken neer.
Ik hou je op de hoogte, inspecteur.
Meer problemen dan ik waard ben, hè? - Het kan misschien je vel redden.
Excuseer, mijnheer.
Donna's was daar zo.
Dat was Funky Butt.
Aan de overkant van de straat ligt Congo Square en J&M Records was een blok verder.
Dit is gezegende grond.
Ik weet het, het is niet de grote geldstroom
die jij en je bankiervrienden aan het opbouwen zijn aan de overkant.
Het pand is een krot, Davis. - Ja, dat weet ik.
Alle grote clubs in New Orleans zijn en waren krotten...
Tip's, Funky Butt, Glass House, Maple Leaf.
Overal waar je bang bent om bier op de vloer te morsen is niet goed.
Wat wil je dan? - Investeerders, te beginnen met jou.
Als je me vertelt dat dit blok gereserveerd is
voor luxe-appartementen of een nieuw medisch centrum,
dan koop ik het zo snel dat je hoofd ervan tolt. Maar een nachtclub?
Heb je geen project nodig dat zegt dat je kwam, zag en overwon of zoiets?
Kom op, man. Deel mijn droom.
Geef hem voedsel. Zoog hem aan die geldtiet.
Ga je het naar mij vernoemen?
Ja. Als het geld goed is, maakt het mij niet uit.
Ik wil dat het er komt.
Dude, luister, Hidalgo's Blue Note Bar and Grill.
O, mijn God.
Laat me met wat mensen praten. Geen beloftes, kijken wat ze ervan vinden.
Maar als je het naar mij vernoemt, dan komen alle afspraken te vervallen.
Hidalgo's Blue Note? Verdorie.
Klinkt als een koelhuis en een burrito kraam, 200 mijl te ver van Waco af.
Dat Marvin ons doorgeeft aan zijn assistente was een boodschap.
Denk je dat hij ons gaat lozen? - Hij wilde dat ik naar Nashville ging
of Austin, om op te nemen met studiomuzikanten die hij daar had.
Touren met kerels van zijn keuze.
Wat wil jij? - Ik wil in deze groep blijven.
Spelen wat we nu spelen. - Wat zegt de platenmaatschappij?
Weet ik niet, ze verdienen veel geld aan Marvin.
Ze zullen meer in hem geloven dan in mij, niet?
Wat zou jij doen? - Ik?
Ik ben een koppige Cajun vanuit de verre prairie.
Ik zou waarschijnlijk een krat bier drinken,
op mijn tractor stappen, die naar Marvins parkeerplaats rijden
en zijn BMW onderploegen.
Serieus, wat zou jij doen?
Waarschijnlijk een Nashvilleplaat maken voor de verdommenis.
Ik bedoel, probeer het.
De kans is er, grijp ze.
Als ik de dubbele vioolsound wil, kom je dan met me mee?
Ik wil niet alles hoeven uit te leggen aan zo'n countrylul uit Nashville.
Daar moet ik over nadenken.
En dat was Stoudamire? - Tom Stoudamire.
De inspecteur die de leiding had over de arrestaties, in die shift.
Hij komt dus naar jouw bureau en vraagt om Gildays persoonlijke bezittingen.
Je gaf hem de enveloppe. Was die verzegeld?
Heb je ze hem zien open maken? - O ja, hij opende ze.
Kieperde ze om, op de toog voor hem.
Hij neemt de verstuiver, loopt naar het buitenkantoor
en ik zie hoe hij hem in een vuilnisbak in de hoek gooit.
En heb je die verstuiver terug opgevist?
Nadat hij weg was, ging ik naar de vuilnisbak en daar lag hij in.
Je hebt hem dus gehouden?
Tot ik hoorde dat jij een advocaat was voor de familie van die man.
Toen stuurde ik het naar jou toe.
Ik moet het vragen, hoe heb je me gevonden?
Het zag eruit als het handschrift van een vrouw.
Drie vrouwelijke CO's op IPC in die shift. Jij was nummer twee op mijn bellijstje.
Je wilde gevonden worden, hè?
Ik kan maar beter terug aan het werk gaan. Ik mag de briefing niet missen.
Bedankt voor je hulp, agent Duval.
Dat kan me mijn baan kosten. - Misschien wel.
Niet zo goed als bij Stein's.
Wanneer zal ik je voltijds kwijt zijn aan Galveston?
Ik moet er al vaker zijn dan dat ik er ben.
Ik heb mensen ter plaatse, maar die kunnen niet doen wat ik doe.
Daar twijfel ik niet aan.
De laatste huizen zijn bijna afgebroken.
Volgende maand kunnen we het eigendom overmaken van de huizen in Mud-City.
Dan kan ik je jouw deel uitbetalen.
Wat gebeurt er met het Jazz Centrum? - Bijna door de gemeenteraad heen.
Ze hebben er een paar vrienden van de burgemeester bijgehaald,
die nog overtuigd moeten worden.
De meesten zijn kleine visjes, maar sommigen willen bij het project blijven.
Dat zie ik als een goed teken. - Ik wil het nog over iets anders hebben.
Wat gaat er gebeuren met de eigendommen aan de andere kant van Rampart Street?
De oude clubs? Worden die nog aangekocht?
Als het Jazz Centrum er komt, dan kan het French Quarter misschien ook herleven.
Rampart is momenteel rustig. Geen lawaai, geen dronkaards.
Die rust verzekert ons van goodwill bij de buurtgroepen.
Als je wilt dat ze het Jazz Centrum steunen,
dan kunnen we niet aan weerskanten ervan clubs uit de grond stampen, hè?
Beter om mensen naar muziek te laten luisteren, waar we de buurt controleren.
Waarom vraag je dat? - Geen bepaalde reden.
Pap! Pap!
Davina!
Pap, blijf bij me. Davina!
Ik ben er. - Bel het noodnummer.
Blijf bij me, pap.
Alsjeblieft. - Bedankt.
Dat was een goed begin.
Wat bedoel je? - Het is zaterdagavond.
Ik wil blijven spelen. - Zijn drie sets niet genoeg voor je, man?
Nee hoor. Wie treedt er laat op?
Ik hoorde dat Wolf en de anderen zouden spelen in Bocat's Lounge.
Wat gin, wat drank. Wat weed.
Alleen voor muzikanten.
Ja, ik weet waar dat is. - Inderdaad ja.
Hoe zit het met jou? Ben je klaar om te proberen te volharden?
Tot ziens.
Veel geluk, man. - Dat zal wel.
Bel Cheri. Zij moet ook hier zijn.
Atlanta is veel te ver weg. Het is tijd, Davina.
Ik bel wel vanuit het ziekenhuis.
Rij jij met ons mee? - Ja, ja.
Ja, je hebt gelijk.
O, shit.
Wat is er nu weer?
Het zijn die complexe smeerlappen.
Speel de variaties, Antoine. Speel gewoon de variaties.
Mijn hoofd doet al pijn als ik jullie door de deur zie komen.
Begin nu niet, Antoine. Ik kan alles spelen wat je wilt dat ik speel.
Maakt niet uit wat. Geef me een titel en we beginnen eraan.
Goed, mijnheer Jordan.
Ik word afgeblokt door mijnheer Kidd Jordan en Donald Harrison Jr. In dezelfde sessie.
Ik dacht dat dit een vriendelijk onderonsje was.
Antoine, je kan maar beter het spul spelen dat je door en door kent, of je zal bloeden.
Goed. Ja, je hebt gelijk.
Verdomme, dan gaan we old school, kerels.
Vooruit maar.
Hopelijk heeft Ronnie gegeten.
Ze zeggen dat hij stabiel is. - Wat wil dat zeggen?
Delmond is nu binnen bij zijn vader. Ze willen hem naar huis laten gaan.
Maar hij heeft thuisverzorging nodig. En hij zal morfine moeten nemen.
Het duurt niet lang meer, juffrouw LaDee.
Verdorie, daglicht. - Ja, dat is sterk.
Ik neem een taxi, ga naar huis en laat me gewoon in bed vallen.
Zie je, hierdoor heb ik mijn respect voor je verloren.
Wie zijn de volgers, vandaag? - Ben je verdomme gek geworden?
Komaan, Rebirth? New Birth? TBC?
Ik ben een muzikant uit New Orleans, klootzak.
Ik blijf spelen tot er totaal geen optredens meer zijn.
De groten nemen de Uptown route.
VIP dames vanuit Tchoupitoulas. Maar als je wilt doorgaan,
kan je maar beter eerst wat ontbijt en koffie in je hebben.
Koffie, hè? Irish Coffee misschien.
Hallo?
L.P.?
Ik dacht dat je ons vergeten was.
Het is zoals je altijd zegt, eens New Orleans in je bloed zit, baby.
Waarom kwam je terug? - Ik werk aan de originele burgerwachttip.
Ik kreeg nieuwe informatie die goed genoeg is om me voor de tweede ronde terug te halen.
Welkom terug, dan.
Het rare is, ik ben op het vliegveld en er wachten allemaal FBI-kerels op me.
Ze namen me mee om te praten met iemand die ik voor jou alleen beschrijven kan
als een leidinggevende federale ambtenaar. - Letten?
Ik bevestig niets, maar verdorie, jij bent zo goed, Toni.
Wilde hij jou spreken? - Jawel.
Hij wilde me enkel sussen door me te vertellen dat ze alles gaan uitpluizen.
Danzinger, Glover, jouw zaak Abreu.
Die van voor de storm. - Raymond Robair?
Ze willen alles. Alles wat ze krijgen kunnen. Of dat laten ze toch uitschijnen.
Wie weet? Misschien duwen ze er wel een decreet van toestemming door, voor de NOPD.
Ik kon niet wachten om het je te vertellen. Ik weet alleen dat...
Ik weet dat je veel langer dan ik met je hoofd tegen de muur geslagen hebt.
Zo lang dat ik haast vergeten was, dat ik het deed en dat is het angstaanjagende deel ervan.
Succes.
Maar die clubs zijn jazzgeschiedenis. - Ze zijn inderdaad geschiedenis.
Broeder, als ik iets positief zou zien, dan zou ik het je zeggen.
Op dit moment hebben die kerels enkel interesse in het Nationaal Jazz Centrum.
Alles wat daar tegen in gaat, heeft geen prioriteit.
De garnalen en grutten zijn perfect, daarentegen.
Bedankt, Chef. - Vriendelijk dat je dat zegt.
Het heeft nog steeds geen naam, hè? - Redacted on Dauphine.
Ja, die lul van een Feeny houdt me gegijzeld.
Wonderlijk. Weet je, Tim Feeny is een van de kerels
die biedt om een restaurant te openen, als onderdeel van het Jazz Centrum.
Ik zag hem op een lijst met Besh en Link en andere regulieren.
Ik hoop dat je een slecht woordje doet. - Zoveel ik kan.
De lunch is voor mij. - Nee, nee, zet maar op mijn rekening.
Ik haat dit. Echt waar. - Dat weten we.
Maar je wilt dat label niet opgeven. Wij in ieder geval niet.
Ik zou je meteen laten vallen, als ze me dat opdroegen.
We werken onze geplande optredens af. Stoppen met een knal.
Natuurlijk. Op de enige echte Bayou Cadillac.
Over die vioolpartijen... - Ja?
Wat nu weer?
Je bent een heilige.
Even dacht ik dat ze het lek kwamen herstellen.
Droom maar verder, boerenzoon.
Ik denk dat ik bij de jongens blijf.
Dat voelt juister aan.
Kijk eens wie hier is.
Hoe maakt hij het? - Deels wakker.
De morfine.
Kom eens hier.
Wat wordt die groot zeg.
LaDonna.
Een vriendin van je vader. Aangenaam.
Juist. Bedankt dat je er bent voor hem.
Mag ik... - Natuurlijk.
Hij wist al dat je ging komen.
Ga maar naar binnen.
Genoeg gehad?
Ik? - Ja, jij.
Dag en nacht op stap gaan als iemand die half zo oud is als jij.
Wat probeer je te bewijzen? - Niets, ik ben maar een muzikant.
Ik wil gewoon spelen.
Waar ga je nu naartoe, muzikant? - Een nieuw optreden zoeken.
Taxi.
Miguel. Hé, man!
Goeie God, dit is grandioos. - Mijn meisje kan koken, meid.
Het dessert komt niet van mij, trouwens. Alles tot nu was van mijn hand, maar dit,
dit is het recept van Frank Brigtsen,
eenmalig te gebruiken in deze opstelling
ter ere van een bepaalde lokale provocateur, die zijn vijfde decennium heeft gehaald.
Dit is het recept van Frank Brigtsen, hè? Wil je het opschrijven?
Ik zweer je dat het niet buiten deze keuken zal komen.
Kan ik niet doen. Na vanavond moet zelfs ik vergeten wat ik weet.
Ik heb een eed afgelegd. - Jij ijskoude trut.
Een wonderlijke maaltijd. Mag nooit vergeten worden.
Bedankt.
Davis, ik moet je wat vragen en ik hoop dat je er geen aanstoot aan neemt.
Vraag maar raak. - Je weet dat we allemaal van Janette houden.
We wisten dat ze te goed was voor jou, toen jullie de eerste keer samen waren.
En de tweede. - En de derde.
Als je de keren telt dat het aan was, dan weer uit, dan zie je haar, dan waren jullie beiden,
We hebben elke keer van je gehouden, liefste. - Wat vriendelijk.
En de violiste Annie. Zij was een popje, excuseer de uitdrukking.
Ze is een popje. Zonder meer.
En die tussen de eerste keer Janette en de tweede keer Janette.
Hoe heette ze ook al weer? - Claudia.
Claudia. - Ze was mooi en had talent.
We hebben een van haar litho's in de eetkamer hangen.
Al die vrouwen waren eerste klas, Davis.
Ik bedoel, vanuit ons standpunt,
was het een parade van charme,
klasse en schoonheid. - En de vraag is?
Heren, ik sta net zo verwonderd als jullie.
"Ben naar mijn moeder. Kom later terug om je op je duvel te geven".
Vrouw toch.
Pap?
Pap, de muziek die ik eerder voor je speelde,
die schreef ik voor jou.
Dat weet ik.
Als we eens een kind namen?
Davis.
Klep dicht.
Mijnheer Batiste, je ziet er niet uit.
Vandaag is het muziek-appreciatiedag, hè?
We luisteren naar muziek en jij zit stilletjes achteraan.
Wie in deze klas is er klaar voor om te leren hoe je een professionele muzikant wordt?
Steek je hand omhoog.
Wie wil er leren hoe je muziek speelt op een professionele manier?
Goed dan, luister naar me.
Coca-Cola, aspirine...
en de rundsyakamein van Miss Linda, extra gezouten.
Dat is de Heilige Drievuldigheid.
Jaren vanaf nu, als deze les jullie zielenpoten zal helpen
tegen de ergste kater ooit,
zullen jullie je herinneren wie jullie leerde om New Orleans muziek te spelen.
Goed dan,
leg jullie partituren klaar van "Tootie Ma".
Ik wil dat jullie allemaal naar voren komen
en ik wil jullie een nieuwe solo zien verzinnen. Ieder van jullie. Robert, jij gaat eerst.
Sleep je magere achterste naar hier en doe iets.
Vooruit maar.
Schrijf niet zo luid.
Je zou afscheid moeten nemen.