Eerder in Hostages...
De geheime dienst vindt het mijn verantwoordelijkheid.
Dat dit allemaal mijn schuld is.
Angela moet bekennen.
Geef toe dat je een fout hebt gemaakt. - Dat heb ik niet.
Je hebt haar vermoord.
Angela's dood is jouw schuld.
Weet je wie hij is?
Hij heet Carlisle en is een FBI agent.
Soms moet je iets slechts doen voor een goede reden.
Hoe gaat het vandaag met haar? - De chemo is zwaar voor je vrouw.
Maar ze lijkt wat rustiger te zijn na je bezoeken.
Alles wordt weer zoals het was.
Je gaat in iedereen een GPS-chip implanteren.
Zie het als een onzichtbare lijn.
Als je alles doet wat hij wil, zal hij ons nog steeds vermoorden.
Hoe kwam je uit het ziekenhuis? Houden ze je niet in de gaten?
Ik ben weggeglipt. Liet ze denken dat ik in de chirurgie was.
Kun je het nog een keer doen? - Ik denk het wel. Waarom?
We gaan ontsnappen. - Je kunt niet zomaar weglopen.
Ik zorg voor afleiding. - Nee, ik laat je niet achter.
Het is gevaarlijk, vergeet het maar. Ik doe het niet.
Je weet dat ik van je hou, toch? - Natuurlijk.
Ik heb een verhouding. - Wat?
Ben je er klaar voor? - Ik moet nadenken.
Daar is geen tijd voor.
Als het nu niet lukt? - Wat moeten we anders?
Denk je eens in. Ze zullen dit niet zien aankomen.
Ze zijn met zijn vieren hier in huis.
Ze kunnen ons niet allemaal twee weken lang in de gaten houden.
Ze improviseren.
Hoe langer we wachten, hoe moeilijker het wordt.
We moeten nu weggaan. We moeten ontsnappen.
Laat je niet onderwerpen.
Ik ben niet onderworpen. Ik schat alleen de risico's in.
Schat dan het risico in van niets doen.
Om het te laten slagen, hoef je alleen maar het ziekenhuis uit te gaan, zoals gisteren.
En jij dan? - Ik doe de dingen die ik altijd doe.
Leid hun aandacht af terwijl je ontsnapt.
En dan ga ik weg, als je veilig bent.
Hoe dan? Hoe kom je weg?
Maak je over mij geen zorgen, goed? Ik vind je wel.
Maar het lukt alleen maar als iemand ze afleidt.
Ze willen mij, ik zou... - Nee, ik wil dit zo.
Ik weet waarom je dit doet.
Ik doe het niet vanwege die verhouding. Dat stelde niets voor.
Ik wil er nu niet over praten.
Ik doe dit omdat ik van mijn gezin hou.
Omdat ik van jou hou.
Een beter huis dan dit kunt u niet wensen.
Vijf slaapkamers, vier badkamers. Ruimtelijk, helemaal vernieuwd.
Gloednieuwe keuken.
En het ligt in de felbegeerde omgeving van de Yorktown school.
Ik vind die bomen achter mooi.
Het is prijzig, zeker voor de huidige markt.
Die achtertuin alleen al is een halve hectare.
Volledige privacy. Zeer veilige buurt.
Zal ik u even alleen laten?
Over dit huis droomden we toen we in een kleine kamer woonden tijdens onze studie.
Ik mis het uitzicht op die grote groene vuilcontainer.
Het is perfect. Zie je jou en Jake al met een bal gooien?
Lacrosse, oké? Hij gaat Lacrosse spelen. - Laten we een bod doen.
Goed, maar stop dan met glimlachen. - Waarom?
Want dat maakt onderhandelen onmogelijk.
Goed, maar ik wil dit huis niet kwijtraken.
Gebeurt niet, dat beloof ik.
Wat ben je aan het doen?
Ik bak muffins.
Ik doe wat je wilt, of er niets aan de hand is.
Alles goed?
Ik moet mijn EHBO-koffer hebben.
Jullie hem hebben weggehaald, maar...
Laat eens kijken. - Nee.
Het is maar een brandplekje. - Ga hem halen.
Hier, laat mij het doen.
Dank je.
Jake, Morgan. We vertrekken over vijf minuten.
Ellen?
Gaat het?
Dag. - Hé, wacht even.
Kom hier.
Hoe voel je je?
Geweldig.
Sorry voor gisteren. Ik had moeten luisteren naar wat je probeerde te vertellen.
Hoe is het met die blauwe plek? - Ik ben in orde. Dus...
Luister...
Het is mijn taak om je te beschermen.
Ik had dat moeten doen. Dat horen vaders te doen.
Kan ik nu gaan?
Waar is je zus? - Ze zit al in de auto.
Nou...
Zeg dat ik van haar hou.
We vertrekken.
Ontsnappen. Vandaag.
Niet kijken.
Waar gaan we naartoe? - Canada.
We moeten ver weg. Hun mensen zitten overal.
De FBI. De Geheime Dienst. We kunnen niemand vertrouwen.
Alleen elkaar.
Ga gewoon naar jullie klas. Laat niet merken dat er iets aan de hand is.
En na de lunch knijpen jullie ertussenuit.
Dat gaat niet zo makkelijk.
Jullie zijn vindingrijk en slim, en ik weet dat jullie dit kunnen.
Jullie moeten wel.
Ik zie jullie bij de bushalte bij Glebe om 14.00 uur.
We nemen de bus van 14.45 uur naar Montreal.
Mam, ze zullen ons vinden.
We hebben een GPS-chip in de rug, weet je nog?
Snij ze eruit.
Hostages S01E04 - 2:45 PM
Vertaling: Quetsbeek, S1l3nc0r & Schuttertje.
Angela?
Ik weet wat er aan de hand is. - Wat dan?
Ik mag het eigenlijk niet zeggen,
maar ze hebben over jou met me gepraat.
De Geheime Dienst. Ga je de president opereren?
Ik weet het. Ongelooflijk, toch?
Vergeet ons onbelangrijke mensen niet, als je Hoofd Chirurgie wordt.
Ik hoop niet dat ze het je moeilijk maakten. Ik wist niet dat het zo'n serieus proces was.
Alsjeblieft. Ik vertel ze graag hoe geweldig je bent.
Al is ieder woord gelogen.
Luister, er is een andere reden waarvoor ze met je hebben gepraat.
Ik heb ze gezegd dat ik jou in mijn operatieteam wil hebben.
Hou op.
Ontzettend bedankt.
We hebben nog zes uur om weg te gaan en mam te ontmoeten.
Hoe eerder we die GPS-chips eruit snijden, hoe beter.
Jezus, ik moet kotsen. - Rustig nou.
Ga gewoon naar je klas, maak je repetitie, en probeer gewoon te doen.
Mam zei dat we jodiumpleisters moeten hebben. - Dat regel ik wel.
Hoe komen we dan van het schoolterrein af? - Daar kom ik wel achter.
Kom om 10.30 uur, derde les, naar de voorraadschuur.
Waarom daar helemaal? - Omdat het leeg en afzijdig is.
En niemand hoort je als je schreeuwt.
Ben je gewond? - Het is niets.
Geschaafd toen ik spullen uit het busje haalde.
Goed, als je het op die manier wilt spelen.
Wat spelen? - Ik denk dat hij me leuk vindt.
Het is jouw beurt, Brian. Ik moet naar Nina in het ziekenhuis.
Hoe is het met haar? - We hebben gisteravond gepraat.
Ze zei dat ze seks met haar oncoloog zou hebben als ik vandaag niet zou komen.
Dat is echt iets voor haar. Ze voelt zich vast beter.
Zeg dat ik van haar hou.
Dat doe ik.
Hier zijn de papieren van uw lening en uw kluisje, Mr. Sanders.
Niet te geloven dat ik mijn sleutel kwijt ben.
Teveel dingen aan mijn hoofd.
Ik wil ook $9.000 van mijn betaalrekening opnemen.
Dat regel ik.
Uw rekening is geblokkeerd. - Dat moet een fout zijn, ik kijk even.
Laat maar, haal het maar van de spaarrekening af.
Nee, die is ook geblokkeerd. Al uw rekeningen zijn geblokkeerd.
Weet u het zeker? Kunt u zeggen waarom? - Nee, ik bel mijn leidinggevende wel.
Laat maar, laat maar. Ik zoek het later wel uit.
Mag ik een envelop hebben?
Je bent erg lang binnen geweest.
Wat heb je in je jas? - Niets.
Papieren voor een lening.
Het wordt een lange, saaie dag. Vergaderingen. Lacrosse training.
Hallo. Ze hebben u in de sportzaal nodig.
Iemand heeft een enkel verdraaid. Ze willen dat u er even naar kijkt.
Bedankt, Morgan.
Wat doe je daar?
Ik heb iets nodig voor mijn buik.
Waarom heb je dat niet aan mij gevraagd?
Niet aan gedacht... ik dacht, ik pak het zelf wel.
Je kwam hier vorige week al met verkoudheidsklachten, Morgan.
Waarschijnlijk gewoon een buikvirus.
Weet je zeker dat er niets anders met je aan de hand is?
Je bent toch niet zwanger?
Nee.
Je kunt me de waarheid vertellen. - Het gaat prima. Er valt niets te vertellen.
Ik pak iets voor je misselijkheid.
Als je zwanger bent, moet je voor jezelf zorgen.
Duidelijk geen alcohol. Prenatale vitamines. Foliumzuur.
En geen stress. - Bedankt, maar het is gewoon de griep.
Hé vreemdeling.
Nina.
Levering van de Washington Algemene Spaarbank?
Het is je vrouw... weer.
Ik krijg morgen een nieuwe telefoon. Ik beloof het.
Ik breng 'm terug als ik klaar ben, oké?
Misschien kan ze de kantoorlijn bellen. - Ja, oké. Dank je.
Heb je de paspoorten?
Ja, maar geen geld, onze bankrekeningen zijn geblokkeerd.
Wat? Hoe? - Hij is FBI, Ellen.
Er is dezer dagen niet veel voor nodig. - We hebben geld nodig voor tickets, hotels, eten.
Ik zal iets bedenken. Luister, Ik ga alles voor je achterlaten in mijn bureau
in het Hellman gebouw. Vijf straten van het busstation.
Ja, maar Brian, ze observeren je. Ze zullen je daar volgen.
Dat doen ze niet. Ik zal daarvoor zorgen. - Ik moet naar een operatie.
De contanten, de paspoorten, zullen in mijn bureau zijn.
Ik moet gaan.
Goed je uit die jurk te zien.
Ik kan nog steeds mijn eigen flessen openen, Duncan.
Het is zo'n mooie dag. We moeten dit naar buiten brengen en picknicken.
Geen goed idee. Je immuunsysteem is zwak. Je moet geduld hebben.
Geduld. Ik ben alleen maar geduldig geweest de laatste zes maanden.
Ik kreeg een telefoontje van Miss Jones.
Blijkbaar vocht Sawyer gisteren op school met Danica Barry.
Die kleine snotneus verdiende het waarschijnlijk. - Ze stal Sawyer's thermoskan.
Heb je haar gearresteerd?
Weet je, ik dacht erover, maar ik kreeg moeilijk een arrestatiebevel.
Ze wilde dat ik je deze foto liet zien.
Ze was erg trots op zichzelf...
Ik ga met de chemo stoppen.
Wat? - Ik sprak erover met Dr. Suresh...
De leukemie is nog niet in remissie. Het werkt niet.
Dus... ik ga stoppen.
Denk je niet dat ik deel zou moeten uitmaken van deze discussie?
Dit is de discussie.
Klonk meer als een verklaring.
Duncan, we hebben alles geprobeerd. - Nee, dat hebben we niet.
Je komt erdoor.
We komen er wel doorheen.
Ik wil van mijn leven genieten. Nu. Terwijl ik nog steeds kan.
Ik mis alles.
Sawyer zal meer gevechten krijgen.
Dat kun je gemakkelijk zeggen, je bent daar met haar en ik zit hier vast.
Ik wil dat ze me herinnert als haar moeder.
Als een echte persoon, niet iemand die wegkwijnt in een ziekenhuis.
Ik moet hier weg.
Je steelt de kleine kas?
Is het zo zwaar?
Als je eigenaar bent van het bedrijf, noem je het stelen?
Naar mijn mening, absoluut.
Er is maar $ 70 hier. Heb je nog meer?
Je weet dat dit voor kantoorartikelen is, toch?
Ik liet mijn portemonnee thuis. Moet gaan lunchen.
Driehonderd. Leg het morgen terug of ik zal het mijn baas moeten vertellen.
Dank je.
Ik geef je 500 dollar.
Het is 6000 waard. Minstens. - Vandaag is het 500 waard.
Princess slijpingen verkopen niet meer zoals ze deden in 1999, lieverd.
Wil je het wel of niet verkopen?
Hallo? - Ik bel zomaar even.
Wilde zien hoe het met mijn favoriete arts is. - Alles is prima.
Ik zie dat je eindelijk uit de operatiekamer bent.
Hoe ging het? - Wil je het echt weten?
Ik spreek je nog.
Het eten is over tien minuten klaar.
Hoe was je dag? - Geweldig, eigenlijk.
Je gelooft nooit waar ik vandaag was...
Het Witte Huis.
Meen je dat? Je hebt de baan? - Ze boden me de baan aan.
Ze vroegen me om de president te opereren. Ik bedoel...
Dat is verbazingwekkend. Gefeliciteerd.
Wow. - Ik weet het. Het is krankzinnig.
Blijkbaar wil hij een aangeven dat hij het openbare gezondheidszorgsysteem steunt.
Dan nog. Niet te geloven dat hij mij koos. - Wat zei je?
Wat bedoel je? Ik zei ja. Het is een eenmalige kans.
Ik dacht dat je trots zou zijn. - Ik ben er trots op. Echt.
Maar... - Maar wat, Brian?
Maar het is een enorme verplichting. Ze zetten ons onder een microscoop.
Ze bekijken onze fiscale administratie, e-mails, telefoongesprekken...
Ik wil niet dat een heleboel mensen graven door elke lening, elke deal...
We hebben niets te verbergen. - Nee, ik weet het, ik weet het.
Ik heb niets te verbergen, maar wat ik zeg is...
Het is een enorme verplichting. Je hebt het al te druk.
We zien je nu al nauwelijks.
Jake, waar ben je?
Moet u niet in de klas zijn, mevrouw Sanders? - Het is een vrije periode.
Waar is mijn broer, Kevin? - Heb hem de hele dag niet gezien.
Ik weet dat je denkt dat je Jake een plezier doet, maar ik moet weten waar hij is. Nu.
Ik zag hem naar achteren gaan. Kijk achter de tribunes.
We moeten gaan. Nu.
Ik kan het uitleggen. Het is niet wat het lijkt, oké?
Je wilde me zien? - Ja. Zou je me een plezier willen doen?
Kun je naar het Hellman gebouw gaan en dit in mijn bureau leggen?
Wat is het? - Het is niets.
Gewoon documenten die ik iemand moet geven. - Ik heb een heel drukke dag...
Ik ook. Kun je dit voor me doen?
Ja, ik doe het wel op weg naar huis.
Nee, het moet nu direct worden gedaan. - Serieus?
Sorry, dat kwam er niet goed uit. Gewoon...
Ik ben degene die jou een gunst vraagt.
Gewoon omdat we samen slapen, hoef je me nog niet te behandelen als jouw secretaresse.
Ik ben de kantoormanager.
Dat is jammer.
Het zou heter zijn als je mijn secretaresse was.
Ik kon je zeggen dingen te doen. Je van alles opdragen.
Iemand is in een ondeugende bui?
Je hebt geen idee.
Maar ik moet weer aan het werk. - Ja.
Diner, later vanavond?
Marcel's? - Natuurlijk.
Ik moet weer aan het werk.
Ze zegt dat ze met de chemo wil stoppen. Thuiskomen.
Ze heeft genoeg gehad.
Doet ze dat, dan is alles wat we aan het doen zijn... Het is allemaal voor niets.
Ik wou dat ik haar gewoon de waarheid kon vertellen.
Je bedenkt wel iets. Als je haar over kon halen met je te trouwen, kun je haar tot alles overhalen.
Agent Carlisle. - Ik moet gaan.
De tuchtraad beëindigde hun onderzoek. - En?
Ze spraken je vrij. In feite gaan ze je een eervolle vermelding geven.
Welkom terug, Duncan. - Goed om terug te zijn, meneer.
Ik heb een nieuwe opdracht voor je.
Agent Carlisle? Stan Hoffman. Geheime dienst.
Agent Hoffman leidt een Inter-Agency Task Force. Hij vroeg voor jou.
Geef hem maar terug als je klaar bent.
Neem plaats.
Welke zaak? - Vermiste persoon.
We onderzoeken de verdwijning van Angela Nix. Je weet wie ze is?
De verpleegkundige die zelfmoord pleegde. Ik zag het op het nieuws. Denk je dat ze nog leeft?
We hebben geen lichaam.
Nix is voor het laatst gezien op de Windom Tavern om 19:14 uur.
Haar auto werd ontdekt aan de rand van de Potomac om 22:42 uur.
Dat zijn meer dan drie ontbrekende uren.
Enige aanwijzing? - Niets solide.
Maar we hebben een getuige die Nix die nacht zag praten met een man in de taverne.
Dus we moeten blijven zoeken naar video bewaking, getuigen zoeken...
Ik zal een team samenstellen. We gaan meteen aan de slag.
Dank u, agent Carlisle.
Mijn baas zei dat u om me vroeg...
Maar we hebben elkaar toch niet eerder ontmoet?
Nee. Maar je resultaten spreken voor zich.
Het is heel indrukwekkend. En je wordt sterk aanbevolen.
Van iemand in het Witte Huis.
God, doe voorzichtig.
Wij hadden dit uren geleden moeten hebben gedaan.
Je verpestte bijna alles omdat je high wilde worden.
Ik hielp ons de school uit te komen.
Ja, natuurlijk.
Stop ermee. Serieus.
Het loopt vol met bloed, ik kan niet zien...
Haal het er gewoon uit.
Bijna...
Nee, ze weten dat er iets niet klopt als het stopt met zenden.
Steriliseer de pincet en scalpel met jodium. Ik lap je wel op.
Kom op. Het is mijn beurt.
Kom op, we gaan. - Ik ga.
Moet u niet in de OK zijn dokter?
Het werd geannuleerd.
Waar ga je heen? - Een latte halen.
Waar? - Het cafe, even verderop. Is dat een probleem?
Wat is er mis met de koffie in de lobby? - Die smaakt niet.
Je kunt nergens zitten, het is in de hal van een ziekenhuis. Zal ik doorgaan?
Je belt voordat je weggaat.
Anders nog iets?
Ben je iets kwijt? - Wat?
Waar is je trouwring?
Die heb ik afgedaan. Voor de operatie.
De rest van de dag meld je je elk kwartier.
Maar... - Maar wat?
Je operatie werd toch afgelast?
Elk kwartier. Ben je te laat, dan hebben we een probleem.
Ben je onderweg? - We moeten het afblazen.
Wat? Waar heb je het over?
Ze hebben me betrapt, ik kan het ziekenhuis niet uit.
Gaat het? Hebben ze je pijn gedaan?
Nee, ik ben in orde. Ik heb me eruit gepraat. Maar ik kan niet weg, naar de kinderen.
Ze willen dat ik me ieder kwartier meld.
Je moet naar school en de kinderen vertellen te stoppen. Nu.
Nee. - Hoezo, nee?
Ze hebben de chips er al uit. Dat kunnen we niet verbergen. We kunnen niet stoppen.
Het is voorbij. Ik raak hem nooit kwijt. Ik moet me elk kwartier melden.
Hij werd achterdochtig. - Waarom? Wat is er gebeurd?
We hadden geld nodig, dus ik ging naar een pandjesbaas.
Een pandjesbaas? Waarom...
Ik heb mijn trouwring verkocht. Hij zag het.
Ik zei toch dat ik het geld zou regelen.
Het is gedaan, snap je? Ga naar de kinderen en blaas het af.
Verlaat het ziekenhuis om 14:15. Haal de paspoorten, en ga naar de kinderen.
Ik zei dat ik er om 14:00 uur zou zijn...
Dan ben je wat later. De bus vertrekt pas om 14:45 uur.
Luister je wel? Ik raak hem nooit kwijt.
Ik zal zorgen dat niemand je volgt. - Hoe?
Vertrouw me alsjeblieft.
We hebben 30 minuten om mama te vinden.
Laten we wegsluipen via de ingang van de voetbalvelden.
Ben je gek? De beveiliging houdt dat goed in de gaten.
Dan de zuidkant, bij de afvalcontainers.
Heb je ooit eerder gespijbeld? - Is dit je briljante plan?
Ik zei het je. Ik had het onder controle. Wacht even.
Ja, natuurlijk. Jij en de stoners.
Alle studenten en docenten, evacueer het gebouw.
Wat heb je gedaan?
Ik heb Michael Greenwald een bommelding laten doen.
Hoe kreeg je dat voor elkaar? - Hij is me geld schuldig.
Waarvoor?
Ik rook geen wiet, Morgan. Ik verkoop het.
Alle studenten en docenten, evacueer het gebouw.
Kan ik u helpen?
Dr. Sanders, ik ben Angela's moeder. Beth.
Ja, natuurlijk, Beth.
Het spijt me zo.
Ik kwam langs om haar spullen op te halen. Ik dacht dat je misschien iets wilde.
Ik weet hoeveel je voor haar betekende.
Ik mis haar heel erg, Beth.
En dit had nooit mogen gebeuren. - Ik blijf mezelf de schuld geven.
De laatste keer dat we praatten, kregen we ruzie.
En ik zei wat dingen...
Ik vertelde haar dat ik teleurgesteld was in haar.
Daar gaat het helemaal niet om. Dit is niet jouw schuld.
Ik hield van haar. Ik kon het haar niet vertellen.
Ze wist het. Ze wist het.
Als je vanavond naar huis gaat, geef je familie dan een dikke knuffel.
Hoi. - Hoi.
Ga even zitten voor je je tandenborstel inpakt.
Niet doen. - Wat?
Gebruik je onderhandelaarsstem niet.
Ik heb geen 'stem.'
Ik ken je, Duncan.
Wanneer je geconfronteerd wordt met een probleem, wil je het oplossen...
Je vindt altijd een manier om te winnen. En deze is anders.
Het maakt je gek.
Wat me gek maakt is het idee je te moeten verliezen.
Sommige dingen zijn buiten onze controle.
Er zijn andere manieren.
Andere keuzes die we kunnen maken. We kunnen andere behandelingen proberen.
Waar heb je het over?
Ik denk dat ik iemand gevonden heb die kan helpen.
Een arts die gespecialiseerd is in experimentele therapieën.
Waarom vertel je me dit nu pas?
Het is ingewikkeld.
Is het legaal?
Nee, doe het niet.
Geef niet elke cent die we hebben uit aan een fantasie genezing.
Het is geen fantasie.
Het is gevaarlijk en het is riskant, maar het is...
Het is een kans.
Onze enige kans.
Maar als je nu vertrekt,
als je met de chemo stopt, zal de behandeling niet werken.
Wat ik... van je vraag is niet eerlijk,
maar ik vraag het toch. Voor mij.
Voor Sawyer.
Alsjeblieft.
Alsjeblieft, geef niet op.
Vanwaar die haast, baas? De Lacrosse training is pas om vier uur.
Ik ga daarvoor even trainen. Ik moet mijn frustratie kwijt.
Zolang je vrouw meewerkt, kom alles goed.
Geloof je dat echt?
Hoe heet je?
Kom op, man.
We zitten in hetzelfde huis opgesloten.
Ik moet je toch iets noemen. - Weet je wat? Je kunt me...
Waar zijn mama en papa? Ze zouden hier al moeten zijn.
Ze komen wel.
En wat als ze niet komen? Wat dan?
Wat doen we dan? - Ik weet het niet, Jake.
Ik weet het niet.
Ik ben ook bang.
Mam zei dat ze zou komen. Geef haar wat tijd.
De bus vertrekt pas om 14:45 uur.
Zeg het eens. - Ellen is op de vlucht geslagen.
Weet je het zeker? - Absoluut.
Ze rijdt over de 29 met 110 kilometer per uur.
Verdomme. Houd haar tegen, nu.
Geef me wat goed nieuws. - Ik heb haar.
Ze passeert Falls Church... Ze ging net de 694 op.
Ik ben onderweg. - Heb je Brian en de kinderen op de GPS?
Nog niet. Die zoekt nog steeds.
Kun je haar van de weg halen? - Niet zonder aandacht te trekken.
Pak haar zodra je de kans hebt.
Ik heb haar.
Waar zijn de kinderen? - Voor de school. Er was een bommelding.
Kun je ze zien?
Nee, maar... - Zie je ze?
Ik ping hun chips iedere vijf minuten. Ze zijn hier.
Bevestig het. - Wat is er aan de hand?
Vind ze nu.
Kom op, terug naar de klas.
Kan ik u helpen?
Ik werk voor Dr. Sanders. Ik kom Jake en Morgan ophalen.
Ik hoorde over de bommelding. Heeft u ze gezien?
Nee. - Bedankt.
Morgan. Jake.
Hé.
Ik ben van de EOD, ik moet iets nakijken...
Wat is er gebeurd? Waar is Brian? - Ik weet het niet. Hij besprong me.
Mijn ontvangst is klote. Zoek Brian's GPS chip en vertel me waar hij nu is.
Zij is het niet, het is Brian.
Waar is je vrouw, Brian? - Weg.
Waar is ze?
Jezus, je liet me schrikken.
Sorry, ik kwam iets afgeven voor Brian. Ik denk dat het voor jou is.
Gaan jij en Brian op reis? - Geef me de envelop, Samantha.
Ik wilde niet nieuwsgierig zijn. Ik was benieuwd wanneer Brian terug was op kantoor.
Ik weet het niet. Ik moet gaan. - Kun je me vertellen waarom?
Waarom jullie allemaal naar Montreal gaan?
Het geld en het paspoort, Brian heeft er niets over gezegd.
Omdat het je niks aan gaat.
Ik weet van jullie, Samantha.
Hij heeft het verteld.
Uw aandacht, alstublieft. U kunt nu in bus 8921 naar Montreal stappen.
Met Brian, laat een bericht achter.
Ik ben waar ik zou moeten zijn.
En de kinderen ook.
Dus, het is allemaal... gelukt.
Het is je gelukt. Bedankt.
Ik...
Ik hoop alleen dat je in orde bent.
Ik zei dat je me niet moest testen. - Waar is Brian?
Ga door lieverd. Hij weet niet waar je bent.
We hebben het gedaan. Blijf gewoon... God.
Hij leeft nog, maar ik heb geen idee hoe lang dat zal duren.
Dat is aan u, dokter.
Vertaling: Quetsbeek, S1l3nc0r & SchuttertjeExclusief gedownload van Bierdopje.com