het derde geheim
Catarella...
Catarella, waar ga je heen?
Waar ga je heen?
Catarella, wat doe je?
Nee...
Nee... Jezus, Catarella.
Wat is er gebeurd? -Bent u het, commissaris?
Ja, ik ben het. Wat is er gebeurd? -Niets, commissaris.
Blijf rustig. Ik bel de hulpdiensten. -Dat is niet nodig.
U begrijpt het niet. Het is allemaal nep. Het is theater.
Waar heb je het over? -Dit is een opera.
Dit is geen bloed. Dit is tomatensaus.
Wat zeg je nou toch?
Het uur is gekomen. Ik sterf als wanhopig man.
Nee...
Hallo? -Het huwelijksbord is gestolen.
Heeft u opgehangen? -Nee, ik ben er nog.
Catarella, kun je iets specifieker zijn? -Ik kan het wel even spellen.
Het huwelijksbord is gestolen. -Ja, ja. Luister, bel Augello maar.
De heer Augello is hier momenteel niet.
Praat dan maar met Fazio. -Wilt u de zoon of de vader?
Grapjas. Giuseppe natuurlijk. Carmine is met pensioen.
Waarom ben je zo gespannen? -Ik heb raar gedroomd over Catarella.
We waren samen bezig in een politieactie.
Catarella werd in de borst geschoten en stierf. Ik was kapot.
Wat is er zo grappig?
Dat je over Catarella droomt. -Nou en?
Droom jij nooit over collega's? -Over eentje wel.
Lang, blond, blauwe ogen. Een stuk. -Ja, ja.
Die droom komt altijd terug. -Ik zal die droom eens even uitwissen.
Wij zijn geen begrafenisonderneming. Dit is het politiebureau van Vigata.
Moet ik het voor u zingen? U bent verkeerd verbonden.
Je zingt prachtig, Catarella.
Heeft u het tegen mij persoonlijk? -Tegen wie anders?
Heeft u me horen zingen dan? -Ja, vannacht.
Toen lag ik te slapen. -ln mijn droom.
In uw droom? Geweldig. Dus u denkt aan me in uw dromen?
Niet overdrijven. Niet elke nacht. -Maar vannacht dus wel.
Als ik het vragen mag... Wat deed ik in uw droom?
Dat weet ik niet meer. Is Augello er? -Op zijn kamer, commissaris.
Als je me nodig hebt, ben ik daar. -Ja, commissaris.
Volgens Livia is het niet normaal dat ik over Catarella droom.
Zoiets kan toch gebeuren? Wat vind jij?
Ik geloof niet in dromen. Niet in allemaal in elk geval.
Maar sommige zijn voorspellend.
Ik droomde laatst dat een man me in bed betrapte met zijn vrouw.
Een paar dagen later was dat ook bijna echt gebeurd.
Maar ik herinnerde me de droom en kon net op tijd ontsnappen.
En dat noem je voorspellend? -Hoe anders?
Dat iemand jou in bed vindt met z'n vrouw, is waarschijnlijk.
Maar ik droomde het en toen gebeurde het.
Gleed je hand weer uit? -Nee, de vloer is glad.
Deze expresbrief is voor u persoonlijk afgegeven.
Leg maar op mijn bureau. -Ja, commissaris.
Wat is er met je been? -Dat doet pijn.
Ik had vannacht een nachtmerrie.
Ik was onrustig aan het draaien en viel uit bed.
Oké. Ik vroeg het me even af.
Mag ik je iets vragen? Hinkte Catarella in je droom ook?
Nee.
O, voor ik het vergeet.
De eigenaar van mijn huurhuis wil het me verkopen.
Het is een koopje. Alleen de renovatie, de notaris en de hypotheek.
Van mij krijg je geen geld. -Hou ik mijn hand op dan?
Ik zal alleen wat vaker een paar uur vrij vragen.
Je kunt niet zonder me, hè? Maar jij hebt je Genovese schone.
Hou je nu op? -Mag ik haar niet noemen?
Zo vaak je wil, maar haal die grijns van je kop.
Vergeet niet dat ik haar eerst zag, en zo sportief was opzij te stappen.
Dan kun je nu sportief je mond houden. Mag ik nu weer aan het werk?
Goedemorgen. -Help je de schoonmakers, Fazio?
Nee. Incorvaia belde van het hoofdbureau in Montelusa.
Deze documenten moeten vandaag worden bekeken en ondertekend.
Door u, commissaris. -Door mij?
Vandaag nog? -Ja.
Waar zal ik dit neerzetten? -Daar binnen.
Ik krijg al hoofdpijn bij de aanblik van die stapel.
Dus u weet het... -Ja, vandaag nog.
O, Catarella had het over een verdwenen huwelijksbord, of zo?
Crisafulli, van de burgerlijke stand, was boodschappen wezen doen...
en zag dat het gemeentelijke mededelingenbord was verdwenen.
Had een collega dat niet weggehaald? -Er worden huwelijken op aangekondigd.
Bij wet moet dat dag en nacht zichtbaar zijn.
Anders kan het huwelijk niet doorgaan. -Niet op de afgesproken dag.
Dan moet de aanvraag opnieuw gedaan worden.
Dat zeg ik. -Precies.
Ga maar.
Ik ben in de wolken. De commissaris heeft van me gedroomd.
Dat zei hij, ja. Hij mag je blijkbaar.
Denkt u dat echt? Ik kan het bijna niet geloven.
Je pauze is afgelopen. Hup, aan het werk.
Ja, commissaris. -Er zit niemand bij de telefoon.
Ging het over die droom? -Nee.
Huilde je erg in die droom? Vertel. -Toe, Livia.
Naar Calogero? Ik heb honger als een paard.
Als een wat? -Als een paard.
Een wat? -Ik heb honger als een paard.
Wat is er? -Eén momentje.
Hallo. Bent u Crisafulli? -Jazeker. Wat kan ik voor u betekenen?
Commissaris Montalbano.
Ik hoorde van het bord. Alles goed? -Ja, alles in orde.
Ik ben meteen naar Montelusa gegaan, en ik mocht meteen kopieën maken.
Gelukkig waren er maar zes aankondigingen.
In deze periode is het te heet voor bruiloften.
En als u geen toestemming voor die duplicaten had gekregen?
Dan hadden de koppels de procedure helemaal opnieuw in moeten gaan.
Kan ik een kopie krijgen? -Een kopie?
Is er iets verdachts aan de hand? -Het was vast een kwajongensstreek.
Wacht u maar even hier, dan maak ik direct kopieën.
Nieuwsgierig Aagje.
Mag ik u even storen? -Zeg het eens.
Dit is mijn neef Giovanni. Ik vertelde hem over dat bord.
Hij was gisteravond op het dorpsplein met wat vrienden, tot een uur of twee.
Thuis zag hij dat hij zijn sigaretten was vergeten op het bankje.
Hij ging terug, en zag toen dat iemand dat bord in z'n auto legde.
En hoe zag diegene eruit? -Een vijftiger. Nogal groot.
Hij stapte in en reed weg. -Goed, bedankt.
Zestien, en nu al roken? En op je dertigste?
Stop ermee of ik vertel het je moeder. -Niet doen.
Er was vast een reden om dat bord mee te nemen. Een grap was het niet.
Maar het bord is al vervangen. Dus wat heeft die man ermee bereikt?
Het was een boodschap. -Aan alle stellen?
Nee, aan één stel, bruid of bruidegom.
Dan had hij toch alleen iets met die ene naam kunnen doen?
Dan had hij net zo goed z'n handtekening kunnen achterlaten.
Op deze manier is de boodschap ook wel aangekomen.
Welke boodschap? -Uit 'De verloofden' van Manzoni.
Heb je dat ooit gelezen, Paternò? -Na school niet.
'Dit huwelijk mag niet plaatsvinden.'
We moeten er dus achter komen welk huwelijk.
Laten we het logisch benaderen.
Hier is een kopie. Zoek alles uit over die stellen wat er te weten valt.
Wat wilt u weten?
Strafblad, reden voor het huwelijk, hoe er in het dorp over wordt gedacht.
Of ze mazelen hebben gehad...
Selinunte is veroverd door zowel Feniciërs als Romeinen.
Dat wist ik niet.
Maar de gebouwen zijn niet verwoest door de oorlog.
Zijn ze nooit afgebouwd dan? -Sicilianen doen dingen op hun gemak.
Ik wil erheen voor ik naar Genua ga. -Morgen heb ik een halve dag vrij.
Echt waar? Haal je me op of zal ik naar het bureau komen?
Ik weet het niet. -Toe nou.
Oké, ik haal je op. -Dank je.
Vanmiddag laat ik je Selinunte zien.
Werk ze. -Dank je.
Op de 13e vertrekt de Albanese arbeider naar een betere wereld.
Een arbeidsongeval, of niet?
Alles in orde? -Ja, alles is oké. Tot straks.
Catarella, hoe laat werd deze brief afgegeven?
Het was exprespost, om negen uur.
En jij hebt 'm meteen gebracht? -Ja, meteen.
Drie dagen voor een brief van Vigata naar Vigata.
Catarella... -Ja, commissaris?
Haal iemand voor me die...
Ga naar de dokter. -Die is er niet.
Ga dan naar een andere. -Ik ga altijd naar dezelfde dierenarts.
Ga jij naar een dierenarts? -We zijn allemaal dieren.
Wie moest ik voor u halen? -Laat maar. Ik ben zo terug.
Gistermorgen viel de 38-jarige Albanese arbeider Pashko Puka...
die met vergunning werkzaam was bij Santa Maria di Alfredo Corso...
van een bouwsteiger in Tonnarello, tussen Vigata en Montelusa.
Volgens deze anonieme brief had dit voorkomen kunnen worden.
Waarom deden we niets? -Die brief kwam gisteren.
Die Albanees was al dood. Maar de brief is drie dagen geleden gepost.
Als de post efficiënt was, had zijn dood voorkomen kunnen worden.
En wat doen we nu? -Tonnarello is dichter bij Montelusa.
Als wij niets meer hebben gehoord, werkt iemand anders vast aan de zaak.
Er zitten daar wel carabinieri. Die zullen wel benaderd zijn.
Ga maar uitzoeken. -Dat doe ik meteen.
Salvo, gisteren werd het ook op het nieuws gemeld.
Op Tele Vigata? -Nee, op Rete Libera.
Je vriend Nicolò Zito heeft 'n reportage gemaakt over arbeidsongevallen.
Vond je mijn item van gisteren zo goed? -Eerlijk gezegd heb ik het niet gezien.
Maar ik hoorde dat het over die dode Albanees ging.
En vijf anderen in de regio in de afgelopen maand.
Weet je wat dit is, Salvo? Een bloedbad.
Ik heb je materiaal nodig. -Geen probleem.
We hebben uren vakbondsmateriaal. -Perfect.
Ik heb een kant-en-klare band. In een half uur heb ik die gekopieerd.
Kom je terug? -Ik wacht wel.
In de tussentijd is hier een leuke show voor je.
Kijk.
Gedeputeerde Posacane huldigt een snelweg in...
tussen Montelusa en z'n geboortestad San Cocco, 313 inwoners.
Niemand snapt het nut van die berg cement.
Luister.
We moeten de maffia bestrijden, maar we moeten niet generaliseren.
Er zijn ook bewonderenswaardige heren, die zich inzetten voor rechtvaardigheid.
En als dank krijgen ze de stempel 'maffioos'.
Wie is dat? -Zo'n zielig exemplaar.
Zo'n slachtoffer van onrechtvaardigheid.
Vincenzo Scipione, ook wel Oom Cecè. Groot supporter van Posacane.
En eigenaar van het bouwbedrijf dat de snelweg heeft aangelegd.
Prachtig, niet?
Ik ga je cassette maken. -Dank je, Nicolò.
Mag ik?
Volgende keer eet ik alleen. Jij zegt toch geen woord.
Waar heb je die cassette voor nodig? -Geen idee. We bekijken 'm later.
Leuk, een filmclubje.
Commissaris. -Fazio.
Sorry dat ik u stoor. Mijn vader zei dat ik u hier kon vinden.
We zijn net klaar. Ga zitten. -Bedankt.
En? -De carabinieri zijn er al mee bezig.
Ene Verruso. Hij schijnt goed te zijn. -Dan zijn wij ervan af.
We zijn er maar half van af. -Hoe bedoel je?
Het onderzoek is niet van ons, maar wij weten iets wat zij niet weten.
Dat het om moord gaat.
Tenminste, als we ervan uitgaan dat de briefschrijver geen glazen bol heeft.
Je hebt gelijk. We hebben twee opties.
Of we verbranden de brief en doen of we die nooit hebben gekregen.
Of we rapen alle moed bijeen en geven de brief aan de carabinieri.
Dat zou ik doen. -Ik ook.
Er is een derde optie. We openen ons eigen onderzoek.
We doen wat speurwerk en zien wat eruit komt.
Maar de moordenaar en de carabinieri mogen er absoluut niets van weten.
Dat is niet zoals het hoort.
Jullie hebben gelijk. We geven de brief aan de carabinieri.
We gaan slootje springen. -Goed zo, Mimi.
We hebben wel te maken met carabinieri.
Drink, Fazio. Jij gaat zo met de envelop naar het postkantoor.
Exprespost van Vigata naar Vigata moet opvallen.
Laat je het verzendbewijs geven en vraag wie de afzender was.
Dan vraag je vriendelijk hoe die brief er drie dagen over heeft kunnen doen.
En dan ga je verder met dat mededelingenbord.
Komt voor elkaar. -Gezondheid.
Waarom kijken we hiernaar? Zijn onze eigen lijken niet genoeg?
Er zijn te veel doden op deze bouwplaats.
En de zaak van deze Albanees is het vreemdst.
Kijk hier.
Hierdoor zou hij één verdieping vallen. Maar hij viel helemaal omlaag.
Kijk naar de positie van het lichaam. Die lijkt bijna te stereotiep.
De ene arm boven het hoofd, de andere van het lichaam af.
En kijk naar die hoofdwond. Die zou aan de andere kant moeten zitten.
Jij zoekt naar bewijzen voor moord.
Maar zou je zonder die brief...
ook het gevoel hebben dat dit in scène is gezet?
Wat doet u hier? Hadden wij nog onafgehandelde zaken?
Nee, maar ik was in de buurt en ik wilde eens informeren naar die Pashko Puka.
Bemoeit u zich ook al met andermans doden?
Het ministerie vroeg ons om statistische gegevens...
Hoeveel Albanezen er ieder jaar van steigers vallen?
Nee. -Dacht u me voor de gek te houden?
Als u informatie wilt, hang dan geen lulverhalen op.
U heeft gelijk. De waarheid is dat we een overval op 'n juwelier onderzoeken.
En deze Pashko Puka zou ermee te maken hebben.
Misschien is hij vermoord door een handlanger. Meer niet.
Waarom zei u dat dan niet meteen? Vanwaar die ministeriesmoes?
U lijkt me ook geen getallentype.
Dit is die Albanees.
De verwondingen komen overeen met die van een val van twintig meter.
Of die val een ongeluk was of niet, kan een autopsie niet vaststellen.
Maar er viel me iets op. Dat zal ik Verruso ook vertellen.
Ik zie veel bouwvakkers voorbij komen. Zeker de laatste tijd.
Maar deze was anders dan de rest. En niet omdat hij Albanees was.
Wat bedoelt u? -Hij had geen bouwvakkerslijf.
Hij zag er niet uit als iemand die uren buiten werkt.
Zijn huid was niet verbrand door de zon en zijn handen zaten niet onder het eelt.
Puka had puntgave handen. Bijna als van een pianist.
Voor meer informatie moet u zich maar tot Verruso richten.
Ik denk dat ik hem ook maar over uw onderzoek inlicht.
Dat doe ik wel, dokter. -Ja, goed idee.
Hartelijk dank. -Tot ziens.
Selinunte... Verdomme, vergeten.
Wel alle...
Wat wilt u? -Dat u manieren leert.
Wat heb ik gedaan dan? -U vernielt publieke eigendommen.
En wie bent u dan wel? -Ik ben van de carabinieri.
Sorry, ik was gespannen. -Dan zou ik ontspannen.
Hallo? -Livia, liefje, met Salvo.
Er kwam iets tussen. Het was belangrijk.
Kunnen we ook morgen gaan? -Heel af en toe kunnen plannen wijzigen.
Het zal niet meer gebeuren, dat beloof ik.
U had gelijk, commissaris. Lokale exprespost komt weinig voor.
Een jongen heeft die brief verstuurd.
Hij had het formulier en het geld al klaar.
Een jongen? Daar hebben we niets aan.
En waarom was de brief zo laat? -Er was een staking.
Een staking? Dat wist de afzender natuurlijk niet.
Hij wilde het delict voorkomen. Geen ongeluk dus.
Heeft u iets ontdekt bij Pasquano? -Dat hij pianistenhanden had.
Maar hij was een bouwvakker, Albanees of niet.
Tenzij hij deed alsof.
Zoek uit of het terrein weer open is.
Het werk is nog niet hervat. -Dus er is alleen een bewaker?
Waar zit u aan te denken? -Als Verruso u ziet, breekt de hel los.
Is Augello op kantoor? -Hij moest iets doen voor zijn huis.
Zal ik gaan?
Wat is er gebeurd? U bent doorweekt. Zelfs uw haar.
Niets. Laat Fazio en Augello komen. Ik ga me opfrissen.
Kan ik u ergens mee helpen? -Nee. Roep Fazio en Augello maar.
Vertel eens wat jij hebt uitgespookt.
Ik ben op de plaats delict geweest.
Er is een bouwkeet waar de werklui zich omkleden.
Op de toiletdeur trof ik dit aan. Opgedroogd bloed.
Als het van Puka is, en dat weet ik bijna zeker, dan is het bewijs.
Waarvan? -Van hoe hij vermoord is.
Volgens mij is hij in het toilet achter op zijn hoofd geslagen.
Hij liet de deur open, en de moordenaar sloeg hem met een stang of zo.
Toen heeft die het lichaam naar buiten verplaatst, waar we hem vonden.
Dit is niet het werk van één man.
Ze zijn het toilet gaan schoonmaken, maar zagen de bloedvlek over 't hoofd.
En waarom zat die vlek daar? -Het is een krap toiletje.
Bij de tweede slag kwam de bebloede stang achter hen tegen de deur.
Het spijt me. Ik weet het, ik ben laat.
Ik ben blij dat je er nu bent.
Ik vind het vervelend om je alleen te laten.
Dat meen ik.
Ik vind het jammer om niet bij jou te zijn.
Maar het is niet zo erg als wanneer ik hier ben en jij in Boccadasse.
Dat vind ik niet.
Ik vind het erger als we bij elkaar zijn, maar ergens anders willen zijn.
Toe... Dat zal nooit gebeuren. Dat beloof ik je.
Je schouder? -Het is niets.
Het doet pijn. -Nee.
Meen je dat? -Ja.
Hoe is het met dat mededelingenbord? -Wat zal ik zeggen?
Gaetano Palminteri is een fatsoenlijke vent, zeggen ze.
Hij verkoopt vis op de markt. Sinds twee jaar weduwnaar.
Twee zoons van tien en acht. Hij kon de zorg niet aan.
Daarom trouwt hij Teresa Gambarotto, een vriendin van de vrouw.
Niets vreemds. -Oké. Wie is de volgende?
Filippa di Stefano is een weduwe van in de veertig.
Ze trouwt met Alfonso Serraino, die acht jaar jonger is.
Maar het is niet wat het lijkt. -Hoe lijkt het dan?
De rijke weduwe met een jonge vent. -Maar?
Die Serraino is tien jaar geleden verlamd bij een auto-ongeluk.
Hij zit permanent in een rolstoel. Z'n moeder zorgde voor hem. En toen...
Hij is het dus niet.
Gerlando Cascio werkte acht jaar in Düsseldorf als ober.
Daar ontmoette hij Ulrike Roth.
Na het huwelijk gaan ze terug naar Duitsland, met Gerlando's broers.
Ze gaan daar allemaal werken in de restaurants van Ulrike's vader.
Dat was het.
Was het dan toch een grap? -En nu?
Die andere drie stellen komen later. Jullie kunnen gaan.
Fazio... -Ja?
Ik wil alles weten van de bouwbedrijven waar de zes slachtoffers werkten.
Eigenaar, opzichter enzovoort. Snel en discreet graag.
Ik ga er nu achteraan.
Verdomme.
Ik breek mijn neus bijna. Er is iemand van de carabinieri voor u.
Hij heet Veluso. Stuur ik hem door? -Ja, doe maar.
Komt u maar.
Zo komen we elkaar weer tegen. -Inderdaad.
Kan ik u iets aanbieden? -Nee, dank u.
Bent u toevallig de zaak Pashko Puka aan het onderzoeken?
Wie? -Ik heb dokter Pasquano gesproken.
Die heeft me geïnformeerd dat u hem naar de autopsie heeft gevraagd.
En u zei dat Puka betrokken was bij diefstal.
Dat zei hij? -Inderdaad.
Weet u, er doen wat geruchten de ronde...
dat die Albanees met andere plaatselijke criminelen...
Alleen geruchten? -Ja.
Geen post? -Pardon?
Deze ontving ik gisteren. Te laat om in te grijpen.
Maar dat weet u ook, want u heeft er net zo een ontvangen.
Wie heeft u dat verteld? -Lees maar.
Alstublieft.
PS. Ik heb dezelfde brief naar commissaris Montalbano gestuurd.
Ik begrijp uit uw reactie dat er geen PS onder uw brief stond.
Ja, ik heb 'n brief ontvangen. Nou en? -Dat had u ons moeten melden.
Dat weet ik. Niemand hoeft me mijn werk uit te leggen.
Dus pak de brief en ga.
Laat 'm verdwijnen. Beter dat dit niet naar buiten komt.
Dank u wel.
Wat heeft u precies gevonden op de bouwplaats?
Hoe weet u...? -Ik was daar ook.
Laat u me volgen? -Ik zou niet durven.
Ik wilde zelf het terrein ook onderzoeken.
Toen zag ik uw auto. -Hoe wist u dat die van mij was?
Ik had 'm al eerder gezien, bij de telefooncel.
En waarom heb ik u niet gezien? -Ik had aan de andere kant geparkeerd.
Ik zag u die bouwkeet in gaan. Toen ben ik uit het zicht gaan staan.
U had me toen ook kunnen spreken. Of arresteren. Ik had wel een...
Dief kunnen zijn? -Ja.
U zag er meer uit als een bloedhond die een spoor volgde.
Binnen.
Sorry, commissaris... O, ik kom zo wel terug.
Kom binnen, Fazio. Nee, pak die envelop even.
Die wil ik aan Verruso laten zien. -Ik weet niet meer waar die is.
Eén momentje.
Waar ben je mee bezig? -Ik snap er niets van.
Eerst mogen de carabinieri niets weten, en nu vraagt u me dit?
Mag ik niet van gedachten veranderen? Geef me die envelop.
Ik snap u niet. -Prima.
Dank u, commissaris. -Als dat Puka's bloed blijkt te zijn...
Ik laat het onderzoeken. Net als die andere.
Welke andere? -Ik zal het uitleggen.
Nadat u weg was, heb ik met twee van mijn mannen het toilet onderzocht.
Achter op de WC-pot vonden we nog wat bloedspetters.
Er was niet één moordenaar. Toch? -Dat leek mij ook.
Ik heb u nu alles verteld. Maar ik wil graag weer aan de slag.
U begrijpt me niet. -Wat moet ik begrijpen?
Ik ben hier gekomen om u te vragen mij te helpen.
Onofficieel, uiteraard.
En waarom zou ik dat doen?
De rivaliteit tussen politie en carabinieri is onzin.
We hebben hetzelfde doel.
Ik heb maar drie man voor het onderzoek.
U denkt vast dat ik met de eer ga strijken.
U kent me niet. Die dingen interesseren me niets.
Het probleem is dat u geen open kaart speelt.
U houdt iets voor me achter. -U bent een echte smeris.
Maar u heeft gelijk. Er is iets. Maar dat kan ik niet vertellen.
Vertrouw me.
Commissaris... -We zijn van de zaak af.
Maar u zei toch... -Jij had gelijk.
We hadden het aan de carabinieri moeten overlaten.
Mag ik vragen waarom? -Soms gaat een mens voor de regels.
En Verruso is bovenal een mens?
Daar komt het op neer. -Goed.
Wat stond daarop? -Onzin.
lnformatie over die bouwplaatsen. -Zoals?
Er is een verband tussen twee van de zes ongelukken.
Een man die geraakt was door een ijzeren balk, en die Albanees.
Ze werkten voor het bedrijf Santa Maria di Corso Alfredo.
Oké.
Hallo. -Hallo.
Kan ik helpen? -Ik ben commissaris Montalbano.
Ik zoek de heer Corso. -Wat wilt u van me? Ik ben druk.
Ik ook. Ik kom voor die dode Albanees. -Sturen ze alle divisies?
Vanwaar uw ironie? -De carabinieri gingen hier toch over?
Ik kom niet voor dat ongeluk. De Albanees werd verdacht van diefstal.
Ik geloof er niets van. -Dat is uw recht.
Ik zie dwars door mensen heen. Ik begrijp ze zodra ik ze ontmoet.
Die arme Puka was niet eens in staat om te stelen.
Ik zoek m'n medewerkers persoonlijk uit. Ik heb er nog nooit naast gezeten.
Misschien met buitenlanders... -Buitenlanders?
Mensen zijn mensen. Ze zijn net als u en ik. Geen verschil.
U heeft veel buitenlanders in dienst. -Wat moeten we dan?
Moeten ze dan stelen, dealen, de pooier uithangen of hun kinderen verkopen?
Ik heb zelf dertig jaar als immigrant gewerkt.
Eerst in België en toen in Duitsland. Ik ken deze mensen.
Hoe vindt u ze? -Via aanbevelingen.
Van wie? -Liefdadigheidsinstellingen.
Allerlei organisaties en de prefectuur.
En in het geval van Puka? -Dat weet ik niet meer.
Het is belangrijk. -Catarina.
Wat is er? -Lief, wie had die Albanees aanbevolen?
De regiopolitie. Na het ongeval heb ik dat opgezocht.
De regiopolitie, hoort u? En u loopt me hier de les lezen?
Doe rustig. Denk om je bloeddruk. Tot ziens.
Dat is mijn dochter. Ik heb haar laat gekregen.
Als u verder niets meer heeft, ga ik weer aan de slag.
Ik ook. Dank u wel. Tot ziens.
Hallo? Met wie spreek ik? -Er is nu op het bord geschoten.
Ik kom eraan.
Kijk, commissaris.
Wat een mazzel. De kogels hebben de documenten nauwelijks geraakt.
Een grap, denkt u? -Nee.
De boodschap is nog eens onderstreept.
Dit toont aan dat het menens is. Tijd voor de andere drie koppels.
Davide en Golia voor Fazio. Capodicasse en Umile voor Gallo.
En het gemengde koppel Lumia en Djalma Driss voor Paternò.
Vragen? Nee? Dan kunnen jullie gaan.
Arbeider. -Ik dacht net aan je. Kom binnen.
Het is voor elkaar, Salvo.
Het huis is bijna klaar. Kan ik wat dagen vrij krijgen om het in te richten?
Jullie hebben die zaak-Puka toch aan de carabinieri gegeven.
Neem je me in de zeik? Ik heb je hier nodig.
Zo druk is het toch niet? -Niet druk?
En het jaarlijkse uitgavenrapport dan? Is dat niet belangrijk?
Dat moet zo snel mogelijk naar het hoofdkantoor in Montelusa.
Het uitgavenrapport? -Ja.
Regel jij dat? -lk? Ik heb een heleboel...
Hallo? -lemand aan de lijn voor een cursus.
Wat voor cursus? -Dat zei ze niet.
Misschien Engels, koken... -Verbind maar door.
Commissaris, met Catarina Corso. Ik moet u spreken.
Hallo, Catarina. Zeg het maar.
Ik hou er niet van achter m'n vaders rug om te gaan. Het is voor zijn bestwil.
Hij zou zich veel te veel opwinden. Hij heeft al een hartaanval gehad.
Ik zal het hem niet vertellen. -U begrijpt het niet.
Het gaat niet om de boodschap, maar om het feit dat ik stiekem doe.
Mijn man is praktisch 'n collega van u. Hij doet een geheime job in Rome.
Meer kan ik niet zeggen. Zelfs papa weet het niet.
Ik kan me er iets bij voorstellen.
Zullen we even wandelen? -Prima.
U vroeg wie Puka had aanbevolen.
Mag ik 'je' zeggen? -Ja hoor.
U vroeg wie Puka had aanbevolen. Ik zei dat het regiopolitie was.
Dat heb ik mijn vader verteld. Maar dat is niet waar.
Het was je man, zeker? En jij moest zeggen dat het de regiopolitie was?
Kent u de aannemer Vincenzo Scipione?
'Oom Cecè'? -Ja. Mijn vaders rivaal.
Het is een maffioos. Dat zijn mijn woorden niet.
Maar dingen veranderen. Gedeputeerde Posacane is een relatie van hem.
M'n vader wil niets met de maffia te maken hebben. Dat heeft hij geweten.
Aanbestedingsfraude, brandstichting, geweigerde leningen, dreigbrieven.
Vier maanden terug was het eerste ongeluk op onze bouwterreinen.
Ik weet van twee ongelukken. lets met een ijzeren balk, en dan Puka.
En deze? -Hiervoor was er nooit iets gebeurd.
Mijn vader leeft altijd de veiligheidsregels na.
Twee bouwvakkers leunden op de reling en vielen van de steiger.
M'n vader dacht meteen aan sabotage van de steiger.
Een paar dagen later belden ze. -En begonnen de bedreigingen?
Ik was bang, maar ik zei niets tegen mijn vader of mijn man.
Een dag of tien later kwam een bevriende aannemer bij ons eten.
Hij zei alles verkocht te hebben aan Scipione, met verlies.
Twee ongelukken waren genoeg. Hij wilde niet meer doden op z'n geweten.
Ik ben naar Rome gegaan en heb alles aan mijn man verteld.
Een paar dagen later belde hij en noemde Puka.
Dus u zat ernaast. Puka is geen dief.
Dat was een voorwendsel. -Waarom bent u in 'm geïnteresseerd?
Je hebt bevestigd wat ik al wist. Puka was geen bouwvakker.
Hij was een undercoveragent. Daarom is hij vermoord.
Wanneer gaat het terrein weer open? -Om twee uur.
Er is alleen een bewaker.
Kijk die bewaker nou.
Wie is daar? -Commissaris Montalbano.
Laat u zien.
Kom binnen. -Leg dat pistool weg.
Sorry, ik was het vergeten.
Doe je altijd zo de deur open? -Vroeger niet. Nu wel.
Hoe heet je? -Angelo Peluso.
Hoe vaak heb je gezeten? -Eén keer. Dat was genoeg.
Ben je in de gevangenis zo geworden? -Misschien wist ik het eerder niet.
Misschien was dat beter.
Wat wilt u, commissaris?
Praten over die dode Albanees. -Daar gaan de carabinieri toch over?
Ja, maar noch zij, noch wij hebben het kunnen voorkomen.
Waarom heb je niet gebeld? Dan had Puka misschien nog geleefd.
Mensen zoals ik kunnen zich beter verstoppen.
Maar ik heb geen brief geschreven.
Was Puka homo? -Weet ik veel?
Ik heb het hem nooit gevraagd. Ik keek alleen naar hem.
Ik heb nog nooit zo'n mooie man gezien.
U heeft de carabinieri verteld dat Puka soms eerder dan de rest kwam.
Ja. Een keer of drie, vier kwam hij een half uur eerder.
En waarom was dat? -Geen idee. Ik liet hem alleen binnen.
Waarom klom hij die dag de steiger op? -Moet ik u dat uitleggen?
Ik heb hem daar wel eens vaker gezien.
En wat deed hij daar? -Bellen met een mobiele telefoon.
Omdat hij in de bouwkeet geen ontvangst had.
Die telefoon was vast gestolen. Voor ltalianen is zo'n ding al zeldzaam.
Meneer Corso gaf mij er een voor het werk.
Puka's mobiel lag niet naast hem. -Ik heb zijn lijk niet gezien.
Misschien bij de carabinieri?
De dag dat Puka viel, waar was jij toen?
Hier. Ik had de hele nacht niet geslapen van de kiespijn.
En je hebt geen schreeuw gehoord? -Nee.
De val zelf? -Nee.
Wat wilt u van me? -Niets. Dat was het.
Als jij de brief niet hebt geschreven, ben ik klaar.
We hebben informatie over die stellen. -Dat is snel. Mooi. Kom binnen.
Fazio, jij had Davide en Golia?
Davide Cimarosa en Donatella Golia. Ze zijn in de zeventig.
Vertel. -Ik heb aantekeningen gemaakt.
Davide werd verliefd op Donatella toen hij net negentien was.
Donatella was zeventien en viel voor de jongeman.
Haar ouders wilden niet dat de twee zouden trouwen.
Donatella's broer Antonio zag Davide een keer op straat lopen.
Hij brak al zijn botten.
De dochter werd in Palermo op school gedaan.
Maar Davide gaf niet op? -Precies.
Eén keer per maand nam hij de trein naar Palermo.
Donatella gingen uit met vriendinnen, en dan gingen ze ervandoor.
Na een jaar of tien overleden Donatella's ouders.
Zij wilde niet terug naar Vigata uit haat voor haar broer.
Tot vorig jaar, toen ze besloot eindelijk met haar Davide te trouwen.
Breng me die broer. Het zal niet moeilijk zijn achter zijn adres te komen.
Ik weet al waar hij woont. Op het kerkhof.
En dat kon je niet meteen zeggen? Je hebt me een hele soap verteld.
Gallo, wat weet jij van Stefano Capodicasse en Virginia Umile?
En waag het niet zo'n verhaal op te hangen als Fazio.
Vertel. -Het is een lachwekkend koppel.
Ze staan naast elkaar op de markt. Hij heeft bloemen, zij fruit.
Ze kennen elkaar van kleins af aan. Vijanden hebben ze niet.
Waarom zijn ze dan lachwekkend? -Zij is een kolos, met zulke armen.
Hij is klein, dun, netjes.
Hun namen doen precies het tegenovergestelde vermoeden.
Zij heeft duidelijk de broek aan in huis.
We zijn dus weer terug bij af. We hebben geen idee om welk stel het gaat.
Waar is Paternò? -Die zit thuis met de griep.
Hallo? -Met Montalbano.
Sorry, ik heb niet kunnen komen.
Maar over Salvatore Lumia weet ik dat hij een slagerij heeft.
Ik ben er nog niet geweest door die griep.
Volk.
Hallo. Wat wilt u? -Ik ben commissaris Montalbano.
Ik zoek Salvatore Lumia. Bent u dat? -Nee. Hij is er niet. Zeg het maar.
Nee, ik moet hem zelf spreken. Hij is degene die gaat trouwen.
Heeft u iets tegen dat huwelijk? -Nee, ik niet.
Maar iemand anders misschien. -U doelt op dat bord?
Wie zegt dat dat voor Salvatore was? -Niemand.
Hij is een van de namen op dat bord. Ik informeer bij iedereen.
Het is onzin. Niemand heeft iets tegen zijn huwelijk.
Dat is uw mening? -Ja.
Maar kan ik hem spreken? -Doe wat u wilt.
Hartelijk dank. -Oké.
Wie is daar? -Commissaris Montalbano.
Kom boven.
Sorry, ik heb vreselijke hoofdpijn. -Ik blijf niet lang.
Weet u waarom ik hier ben? -Ik denk het wel.
Djalma...
Dit is Djalma, mijn verloofde Dit is commissaris Montalbano.
Hij komt wat informatie vragen over ons huwelijk.
Mijn papieren zijn in orde. -Daar gaat het mij niet om.
Het gaat om... -Je kunt gaan, Djalma.
Ik wil haar niet lastigvallen met die eikel die koppels bedreigt.
Waar hebben jullie elkaar leren kennen? -ln Palermo, bij vrienden.
Liefde op het eerste gezicht. Ze is toen bij mij komen wonen.
Ze is moslim. Daarom trouwen we niet voor de kerk.
Verder hebben we beiden geen vijanden.
Dus volgens mij waren die bedreigingen niet voor ons bedoeld.
Neem op.
Waar ben je, Livia?
Het is eerder gekomen dan ik dacht. -Wat?
Het moment dat een van ons elders wil zijn.
Waar heb je het over? Ik maakte me echt zorgen.
Ik had je de hele middag niet gehoord.
Ik verveelde me en heb de bus naar Selinunte genomen.
Was dat verkeerd?
Weet je dat mededelingenbord? Ik weet om wie het gaat, denk ik.
Salvatore Lumia en Djalma Driss. -Die Tunesische.
Hij had zich thuis opgesloten en zei dat hij hoofdpijn had.
Maar ik denk dat hij zijn verloofde aan het beschermen was.
Sluit hij haar op?
Ze mocht even dag komen zeggen en moest daarna weer naar haar kamer.
Zou jij me ooit opsluiten? -Nee.
Alleen als je gevaar liep.
Is Djalma in gevaar of is Lumia jaloers?
Dat weet ik niet. Maar als het om hen gaat, weet ik niet wie erachter zit.
Hij zou het me nooit vertellen, en zij zit opgesloten.
Wanneer vindt dat huwelijk plaats? -Overmorgen.
Hallo. -Hallo.
Is je vader nog niet terug? -Hij kan er elk moment zijn.
Ik wilde nog wat weten over Puka. -Ga zitten.
Mijn man heeft gebeld. -Heb je verteld wat er gebeurd is?
Dat was niet nodig. Ik geloof dat hij het al wist.
Ik denk dat hij in het buitenland zat. Wat wilde je weten?
Ik ben op zoek naar de namen van de anderen in Puka's team.
Ik maak een floppy voor je. -Je kunt ze niet uitprinten?
De printer loopt steeds vast en ik wil niet dat mijn vader je hier ziet.
Dat kan ik hem niet uitleggen.
Catarella, is er niemand? -Ze zijn op pad of ziek.
Augello moest een rapport schrijven. -Dat was dan niet zo belangrijk.
Er belde een dame voor hem. Hij heeft een halve dag vrij genomen.
Misschien is het te veel gevraagd, maar zou jij dit kunnen printen?
Ik kan het proberen. Niet geschoten is altijd mis.
Roep me maar als je klaar bent. En dit mag je aan niemand vertellen.
Wat is er? -Ik ben zo gelukkig.
U droomt 's nachts over me en nu deelt u ook een geheim met me.
Ja, ja. Ik ben op m'n kamer.
Het is me in drie klikjes gelukt. Ik klikte eerst op het tekeningetje.
Toen deed ik een klik op het menu, en daarna op 'afdrukken'.
Goed gedaan. Maar eh... -Het is een geheim. Ik zeg niks.
Je kunt gaan.
Vanochtend belde het hoofdbureau.
Ze nemen de verantwoordelijkheid voor Puka's lichaam over.
Dus mag ik geen contact meer hebben met de Albanese autoriteiten.
Ik weet wel waarom. Puka was geen bouwvakker.
Maar hij blijkt een van de onzen.
De onzen? -Ja.
Een of ander korps.
Maar hij was gestuurd om uit te zoeken of het om moorden ging.
Hoe weet u dat? -Dat kan ik helaas niet zeggen.
Maar het komt van een betrouwbare bron.
Ik vroeg me af hoe Puka te werk ging. Ik ben naar Corso's kantoor gegaan.
Ik heb de namen opgevraagd van de werklui op de drie bouwterreinen.
Drie? -Ja.
Het eerste voorval was vier maanden terug. Iemand raakte toen invalide.
Volgens Corso was het sabotage.
Voorval twee was een maand geleden. Er viel een ijzeren balk op iemand.
Puka was voorval drie.
Maar met welk doel toch? -Om Corso te dwingen te verkopen.
Een andere ondernemer overkwam hetzelfde. Die werkte mee.
Hij begreep wat er gebeurde.
Iemand met politieke steun wil het bouwmonopolie.
Oom Cecè?
Het team op het eerste terrein bestond uit Cavaleri en Dimora.
Op het tweede uit Barresi, Cavaleri en Dimora.
En op het derde opnieuw Barresi, Cavaleri en Dimora.
In het laatste geval hebben zij ook de aangifte gedaan.
Dat bewijst weinig.
De bewaker was steeds dezelfde op alle drie bouwterreinen.
De moordenaars hadden iemand nodig die niet te veel vragen zou stellen.
Deze Angelo Peluso is de zwakste schakel.
Waarom? -Ik denk dat hij het onder dwang deed.
Toen hij hoorde dat ze van Puka af wilden, heeft hij die brieven gestuurd.
Hoe chanteerden ze hem? -Peluso is homoseksueel.
Ze dreigden dat openbaar te maken.
Hoeveel man heeft u? -Drie, zoals ik zei.
En hoeveel wagens? -Twee.
Het houdt niet over, maar we kunnen er wel wat mee.
Ga vandaag naar het bouwterrein. Vijf minuten voor tijd, gillende sirenes.
Zet een van uw mannen bij de ingang, en laat niemand weggaan.
Ga dan naar de bewakerskeet en sluit u met hem op.
Uw andere man op wacht. De indruk moet zijn dat u de bewaker ondervraagt.
Sla Peluso in de boeien en voer hem af. Ik wil dat de moordenaars schrikken.
Goed. Stel, ik arresteer Peluso. Wat dan?
Er zal wel iets gebeuren. Ze zullen vast een fout maken.
Dat hoop ik. Dat hoop ik echt.
Gaat het wel?
Ja, prima.
Ga maar. Apport.
Carmine. -Commissaris, wat een genoegen.
Wat doet u hier? -Giuseppe zei dat u hier was.
Hoe gaat het? -Ik hang de gepensioneerde uit.
Wandelen met de hond, krantje lezen en wachten op Giuseppe's nieuwtjes.
Hij zei ook dat jullie wat woorden hebben gehad.
Ik heb uitgelegd dat 'n goede politieman van koers moet durven veranderen.
Als hij beseft dat hij een fout maakte, moet hij zich kunnen aanpassen.
Ik geloof dat hij het begreep. -Ja.
Als twee druppels water. Jullie gaan beiden ergens helemaal voor.
Ik wilde iets vragen. Kent u Verruso van de carabinieri?
Heeft u ooit met hem gewerkt? -Nee, nooit.
Maar u kent hem. -Ja.
Ik heb hem in het ziekenhuis ontmoet. -ln het ziekenhuis?
Hij heeft al twee jaar een tumor. Hij heeft niet lang meer te leven.
Hoe heet de hond? -Margot. Keuze van mijn vrouw.
Kom hier.
Margot. -Leuk beest, hè?
Er is hier een dame, zo mooi dat je hart op hol slaat.
Waar dan? -ln uw kamer.
Hallo, juffrouw Driss. -Hallo.
Hoe is het? -Goed. Maar ik heb niet veel tijd.
Zeg het eens. -Salvatore is weg, maar komt zo terug.
Ik zei dat mijn papieren in orde waren.
Ze zijn inderdaad niet vervalst, maar ze vertellen niet de waarheid.
Leg eens uit.
Een vriend van Salvatore heeft mijn werk- en verblijfsvergunning geregeld.
Volgens de papieren was ik au pair, maar dat was niet zo.
Ik had een ander beroep.
Drie jaar terug kwam ik naar Sicilië als illegaal.
Mijn reis werd betaald door een organisatie, hier in ltalië.
En u werkte voor die organisatie? -Ja.
Ze gaven me een 'beschermer'.
Salvatore was een klant van me.
Hij werd verliefd op me. En ik op hem.
Dus we zijn hierheen gevlucht. Maar hij is erachter gekomen.
Denkt u dat hij achter dat bord zit? -Dat weet ik zeker.
Er gaat geen dag voorbij zonder dat hij ons telefonisch bedreigt.
Salvatore en Francesco zijn niet bang. Maar ik wel.
Voor mezelf en voor hen.
Dit is heel nuttige informatie. Geen zorgen. We gaan er achteraan.
Heeft u gestudeerd? -Ja, in mijn land.
Na de bruiloft wil ik ermee verder.
U spreekt perfect ltaliaans. Beter dan veel ltalianen.
Nog één ding. Hoe heet die man? -Nicola Lopresti.
Weet u waar hij woont? -Nee, dat weet ik niet.
Dat geeft niets. Gallo...
Ja? -Geef de jongedame een lift.
Kom maar. -Dank u wel.
Tot ziens. Gefeliciteerd met uw huwelijk.
Er zit schot in de zaak. Dat betekent overwerk voor jou en Gallo.
Moeten we surveilleren bij het bord? -En ene Nicola Lopresti zoeken.
Ik heb vijf minuten om je bij te praten.
Salvo... -Borreltijd?
Waar is Livia? -Binnen.
Met jou praat ik zo.
Hallo. -Hallo.
Wat doe jij hier? -Nee, wat doe jij hier?
Salvo, het is oké. -Is dat zo?
Mimi wilde advies over de verbouwing. Hij weet dat ik in de architectuur zit.
Er is niets aan de hand.
Ik ga. -Salvo...
Ik zoek wel een andere architect. -Dat lijkt me verstandig.
Catarella, is Fazio er niet? -Nee, commissaris.
Hij en Gallo zoeken de man die op dat bord schoot.
En Paternò? -Die zit nog thuis met de griep.
Dus er is hier helemaal niemand? -Niet niemand. Ik ben er. En u.
Kom jij maar mee dan. Sluit alles af. Ik wacht buiten.
Dit is een geheim tussen jou en mij. Niemand mag hiervan weten.
Ik ben zo geëmotioneerd. -Waarom?
We hebben nu al twee geheimen samen.
Op dit punt zou ik u willen vragen vanwaar die geheimzinnigheid?
We gaan kijken naar een arrestatie door de carabinieri.
Wat kan ons het schelen wat zij doen?
Als ik dat zeg, is het geen geheim. -U heeft gelijk.
Geef me de verrekijker.
Alstublieft.
Wat is er? -Ik ben allergisch voor menthol.
Waarom nam je het dan? -Voor de gezelligheid.
Ben je gek? Spuug uit.
Je krijgt nog een reactie. -Dat is al eens gebeurd.
Moest je naar het ziekenhuis? -Ja.
Het scheelde maar... -Een haar?
Wat gebeurt er?
De carabinieri zijn er.
Goed gedaan, Verruso. Hij gaat de bewaker ondervragen.
Kijk ze rennen.
Ze verzamelen iedereen.
Nu nemen ze hem mee. Goed.
Waarom maar twee?
Er ontbreekt iemand.
Misschien verstopt die zich. -Misschien.
Gaan ze weg?
Van wie is die auto?
Hallo, met Montalbano.
Ik heb net gebeld. Ze zeiden dat u er niet was.
Ja, ik was... -Zal ik aanvullen wat u nog niet weet?
Wat zou ik weten? U moet me vertellen wat er gebeurd is.
Ik zag de reflectie van uw verrekijker.
Moet ik zeggen waar u stond? -Dat hoeft niet. Complimenten.
De hoofdverdachte, Dimora, is ontkomen.
Hoe kan dat? -Volgens mij toen hij de sirenes hoorde.
Hoe dan ook, hij is ervandoor.
Wat zeggen onze vrienden? -Die zeggen niets. Alleen de bewaker.
Ik denk dat het einde verhaal is voor Oom Cecè.
Met respect, dat zwijn verdient het. -Met respect.
Mag ik iets vragen? -Natuurlijk.
Weet u 't kenteken van Dimora's auto? -Waarom wilt u dat weten?
Zomaar. -ML 876583.
Oké, bedankt.
Ik heb die auto in de gaten gehouden, zoals u me vroeg.
Het was een komen en gaan. Iemand stak iets in brand.
Zeker weten? -Ik zweer het.
Wilt u de verrekijker? -Ja.
Kijk.
Waar leidt die weg heen? -Naar Gallotta.
We wachten hem daar op.
Jij kijkt daar.
Hier is hij niet.
Daar staat zijn auto.
Misschien verstopt hij zich daar.
Geef me dekking.
Niets.
Kijk uit, Catarella.
Ik wist niet dat hij nog op het terrein was.
De auto liet ik staan als lokaas.
Ik wist dat hij zou toehappen en dat u in de buurt zou zijn.
Ik schoot. -Heeft iemand u gezien?
Ik geloof het niet. Alle ramen bleven dicht.
Ze bleven liever slapen. -Dat is beter.
U moet gaan. U staat buiten de zaak. Ik zeg wel dat ik geschoten heb.
Dimora's handlangers hebben toegegeven dat Oom Cecè erachter zat.
Ik denk dat zijn politieke vriendjes hem dit keer niet zullen helpen.
Ik wil met alle plezier de dood van deze moordenaar op me nemen.
Ik moest een van m'n mannen redden.
Waarom doet u dat voor mij?
Omdat u dat verdient.
U wist al die tijd dat ik ziek was.
Nee.
Maar dit is een belangrijke zaak.
Zo een die maar eens in een leven voorkomt.
Ja, dat is waar.
Ik wilde met een hoogtepunt eindigen. -Dat zal ook gebeuren.
Veel sterkte. -Dank u wel.
Catarella...
Ik heb dit allemaal zo gedroomd.
Echt? Ongelooflijk. Ik heb nog kippenvel.
Is dit ons derde geheim, commissaris? -Helaas wel, Catarella.
Zoals we al dachten, wilden ze je vader dwingen aan Scipione te verkopen.
Dus er valt niets meer te vrezen? -Voorlopig niet, nee.
Maar kijk uit met je vader. Op een dag komt dit uit.
Ik zal hem weghouden bij kranten en het journaal.
Nogmaals bedankt. Fijne dag. -Jij ook.
Binnen.
Goedemorgen. -Hallo.
We waren de hele nacht op, maar geen resultaat.
Dus we moeten Lopresti zoeken? -We konden hem nergens vinden.
Maar als het 'm om dat huwelijk van Djalma ging...
kan hij het opgeven. De bruiloft is vandaag.
Hoe laat? -Om elf uur.
Kom mee.
Waar is meneer Lumia? -Salvatore heeft bij z'n broer geslapen.
Waarom? -De bruidegom mag de bruid niet zien.
Is Djalma alleen? -Natuurlijk.
Wie bent u? Waarom al die vragen?
Wat doen we hier? -Types als Lopresti geven nooit op.
Stop, politie.
Beweeg je niet, Lopresti.
Hij wilde me verminken. -Het is allemaal voorbij.
Zo kan ik toch niet trouwen?
Gaat u zich opknappen. -Salvatore wacht op me.
De bruidegom moet wachten. Dat is hier gewoon.
Dank u, commissaris.
Sorry voor gisteren. Dat was belachelijk.