dodelijk gewond
Goedemorgen. -Goedemorgen.
Heb je goed geslapen? -Het gaat.
Ik moest vechten voor wat dekens, en even zelfs voor mijn kussen.
Volgens mij slaap je niet vaak met iemand.
Dat lijkt me een geruststelling. -Dat hoeft niet per se.
Misschien blijven de anderen niet.
Ik ga als eerste naar de badkamer. En dat kan wel even duren.
Hallo? -Goedemorgen.
Ik ben op zoek naar Salvo. -Hij is zo terug. Wie kan ik zeggen?
Ik ben zijn vader. Laat hem maar bellen wanneer hij kans ziet.
Fijne dag, juffrouw... -Livia. Prettige dag.
Commissaris. -Hallo, Dindò.
Hallo.
Zoveel tassen? Dat is gevaarlijk. -Ik moet wel.
Mensen eten en eten... Ik moet ze steeds nieuw eten brengen.
Het blijft gevaarlijk. Hier.
Wat doe je? -U krijgt nog wisselgeld.
Wisselgeld van een fooi? Neem volgende keer pesto Trapanese mee.
Die met de groene dop, van Caruso. Niet vergeten. Dag, Dindò.
Wie was dat? -De supermarktbezorger. Hij is kinds.
We komen te laat. -Ja.
Normaal kletst hij de oren van je hoofd. Misschien had hij haast.
Jij bent m'n eerste Siciliaanse vriendje. -O ja?
En, ga je dit weekend terug?
Maar... Wat? -Dat 'maar'.
Je moet me in Boccadasse komen opzoeken.
Dat weet ik. Ik ben alleen zo druk met werk.
Maar zodra ik kans zie, kom ik je opzoeken. Beloofd.
Goede reis.
Kijk nou. Wie heeft dat opgehangen?
Commissaris, de oplossing is overduidelijk in dit geval.
Laat me eens kijken.
'ls mevrouw Briguccio een H...? Doe mee aan het burgerreferendum.'
Haalt u het weg?
Catarella. -Commissaris.
Heb je Augello gezien? -Die is er persoonlijk.
Op mijn kamer? -Nee, de zijne. Zal ik hem halen?
Nee, bedankt. -Prima.
Binnen.
Mimi, ken jij mevrouw Briguccio? -Elena? Ja. Hoezo?
Noem je haar zo? -We kennen elkaar van de sportschool.
Een gezonde vriendschap tussen sportievelingen. Want jij bent sportief.
Hou op me in de zeik te nemen. Is er iets met haar gebeurd?
Je weet niet van het referendum? -Nee.
Door heel Vigata hangen posters.
De vraag is of Elena Briguccio al dan niet een 'H...' is.
Is die 'H' wat ik denk? -Jij bent intelligent, zeg.
Ik dacht zelf aan 'hoogheid', 'handlezeres' of 'hostess'.
Lach je me uit? -Ik zou niet durven.
Ik ga kijken. -Zeg, hoe zou jij stemmen?
Ik kom terug met het antwoord.
Hallo, Fazio. -Hallo, allemaal.
Welkom terug. -Bedankt. Druk vandaag, zie ik.
Binnen.
Commissaris. -Fazio, welkom terug.
Hoe gaat het? -Prima. Blijf toch zitten.
Ik ben weer fris als een hoentje. Klaar om aan de slag te gaan.
Zeker weten? -Dat ziet u toch? Kerngezond.
Kerngezond... Wat zeggen de artsen? -U weet hoe die zijn.
Neem toch nog twee weken vakantie. -Alstublieft.
Ik word horendol van thuis zitten en uitrusten.
Dat snapt u niet. U bent jong en vrij. -Oké dan. Maar geen stunts.
Als je je niet goed voelt, zeg je het. Dan krijg je rustig kantoorwerk.
Pardon. Fazio, ik had je een nieuwe aanval kunnen bezorgen.
Wat wil je? -Burgemeester Tortiricci heeft gebeld.
Grote problemen op het gemeentehuis. -Dat meen je niet. Kom, we gaan.
Doe open, varken.
Wat is dit voor heisa? -Klootzak dat je bent.
Doe open. Anders zul je wat beleven.
Wie is dit? -Saverio Briguccio. Over die posters.
Haal hem daar weg.
Rustig, meneer Briguccio. Laten we even een kop koffie drinken.
Wat zou jij doen als ze je vrouw een 'H...' noemden?
Misschien is het een algemene 'H'. -Een algemene 'H'?
Laat me met de burgemeester praten. -Later.
Eerder kalmeer ik niet. -Dat komt later wel.
God zij dank, commissaris.
U heeft ons gered, mij en de locoburgemeester.
Wat is er aan de hand? Waarom wil Briguccio u spreken?
Dat is oud zeer, commissaris.
Briguccio, ik en Guarnotta hier zijn van dezelfde partij.
Maar in behoorlijk verschillende stromingen.
Briguccio deelt onze overtuigingen niet.
Kijk, toen De Gasperi... -Nee, geen geschiedenisles.
Waar is Briguccio vandaag zo boos over?
U weet van het referendum? -Over dat vreemdgaan.
Ja. -Precies.
Briguccio is ervan overtuigd dat daar een politiek motief voor is.
Hij denkt dat wij tweeën achter dat pamflet zitten.
Ongelooflijk. -Niet te filmen.
Inderdaad.
Wat wil Briguccio nu? -Dat we die posters direct weghalen.
Zo onredelijk is dat toch niet? -We hebben toegezegd dat te doen.
Dat zouden we sowieso wel hebben gedaan.
Want die dingen hangen daar illegaal. Er is geen vergunning aangevraagd.
Dus? -We hebben een paar dagen tijd nodig.
Dus u doet het niet meteen? -We hebben acht gemeenteagenten.
Die zijn ontzettend druk met hun gewoonlijke taken.
Dat zal best.
Zonder enige aanleiding begon Briguccio ons te beledigen.
Alsof het van ons afhangt. -Dat is toch ongelooflijk?
Goed, heren, wilt u aangifte tegen hem doen?
Toe, commissaris. -Dat doen wij toch niet?
Er hangen zo'n honderd posters. Amateuristisch, maar effectief.
Wat een toeloop voor een referendum. -Directe democratie, Mimi.
Wat zeggen de peilingen? -Tot nu toe 100 procent 'ja'.
De arme Elena is dus overduidelijk... -En wat vind jij als expert?
Zij en Saverio schelen vijftien jaar. Zij is een opvallende dertiger.
En hij een 45-jarige verkoper met politieke ambities.
Kwade tongen zeggen dat Briguccio... -Wat?
Dat hij impotent is. -Dus ze gaat tegen haar zin vreemd.
Ze heeft geen keus. Ze moet wel op zoek naar verheven gezelschap.
In de sportschool, bijvoorbeeld. -Van mij hoor je niets.
Weet haar man van al die minnaars? -Ja, hij weet ervan.
Hij deed er niets tegen omdat het geruchten waren.
Maar door dit referendum staat zijn politieke carrière op de helling.
Zou er toch een politiek motief zijn? -Dat zou kunnen.
Of een minnaar die wraak neemt. Elena doet niet aan lange affaires.
Haar manier van trouw zijn. -Ze is tevreden met een vluggertje.
Je bent soms zo vulgair, Salvo.
Maar het klopt wel.
Hoe dan ook, het blijven dorpsroddels. We hebben wel wat beters te doen.
Wie is dat?
Wat? -Wie is dat?
De vrouw van mijn tandarts.
En jij bent de tandheelkundige? -Ik zou niet durven.
Hemels.
Dat meen je niet.
Hallo? -Hoi, Salvo. Ik dacht dat je weg was.
Hallo, Livia. -Ben je goed aangekomen?
Ik ben direct naar mijn werk gegaan. Jij zult wel moe zijn.
Nu kun je weer lekker alleen slapen. -Ja.
Nou, welterusten. -Welterusten.
O, heb je je vader nog gebeld? -Dat wilde ik net doen.
Mooi. Welterusten. -Welterusten.
Wie belt nou op dit tijdstip?
Hallo. -Gerlando Piccolo is neergeschoten.
Waar? Geef me het adres. -Gallo komt u persoonlijk ophalen.
Paternò en Fazio zijn er al.
Fazio, midden in de nacht? -Hij nam het telefoontje aan.
Ik was even een kleine boodschap doen. -Ik kom eraan.
Paternò, ben je aan 't drinken?
Nee, dat is voor het nichtje van het slachtoffer. Ze is kapot.
Waar is het lijk? -Boven. Er is een buitentrap.
Waar ga je heen? Wacht hier. -En dan?
Jij stelt altijd veel te veel vragen.
Nou ja.
Fazio, je bent weer aan de slag, maar 's nachts wil ik je niet zien.
Ik heb het telefoontje beantwoord. -Hou op het lot te tarten.
Akkoord. Maar u moet ophouden zich zorgen te maken.
Gerlando Piccolo, 67 jaar, weduwnaar.
Sinds zes jaar met pensioen. Daarvoor was hij boer.
Hij is compleet naakt.
Heb je die revolver gezien? -Dat is niet het moordwapen.
Daar schoot het nichtje mee.
Op wie? -De moordenaar, toen hij vluchtte.
Er klopt iets niet. -Wie sliep met hem voor de moord?
Ja, beide kanten van het bed zijn beslapen.
Ga hier maar verder. -Goed.
Commissaris Montalbano. -Grazia.
Kun je me vertellen wat er in die afgesloten kamer boven is?
Dat is het kantoor van mijn oom. Ik mag er zelfs niet schoonmaken.
Zijn kantoor? -Daar ontving hij mensen.
Wat voor soort mensen? -Mensen die geld kwamen lenen.
Waren dat er veel? -Dat weet ik niet.
De klanten kwamen altijd via de buitentrap binnen.
De deur daarboven was altijd op slot. Alleen mijn oom had de sleutel.
Zoek die sleutel en bekijk de kamer. -Meteen, commissaris.
Heb jij hier altijd gewoond? -Nee.
Mijn ouders kwamen om bij een auto-ongeluk toen ik vijf was.
Gerlando was de broer van m'n moeder. Hij en mijn tante namen me op.
Had je het hier naar je zin? -Ze hadden een schoonmaakster nodig.
Hebben ze je naar school gestuurd? -Nee. Ik kan niet lezen of schrijven.
Mijn tante was een heks. Maar toen ik vijftien was, stierf ze.
Waaraan? -Haar hart.
Sinds die dag was mijn oom opeens anders.
Hij kocht kleren voor me, nam me mee naar het dorp.
Hij omhelsde me. Hij hield meer van me.
Heb je een vriendje? -lk? Nee.
Het kantoor is open. Als u wilt kijken, blijf ik hier.
Goed. Ik ben zo terug. -Oké.
Volgens de nicht gebruikten klanten deze trap.
Klanten? -Hij was een woekeraar.
De kluis zit dicht.
Zoek in die kaartenbak eens naar klanten.
Hier ligt nog meer.
Ik ga weer naar het meisje. -Goed.
Neem nog een slok.
Blijf maar zitten.
Grazia, vertel me eens wat er gisteravond is gebeurd.
Oom Gerlando deed als altijd om tien uur de TV uit en ging slapen.
Ik pakte stoffer en blik en begon de keuken schoon te maken.
Daarna ben ik naar mijn kamer gegaan.
En wie deed die buitendeur dicht? -Hij.
Dat deed hij altijd voor het avondeten. En hij hing de sleutels aan een spijker.
Die zijn er nog. Geen sporen van braak. Misschien had de moordenaar 'n kopie.
Misschien was het meer dan een. -Nee, hij was alleen.
Ik sliep nog niet zo heel lang toen ik opeens een geluid hoorde.
Ik schrok en dacht dat mijn oom zich niet lekker voelde.
Hij at altijd heel veel, en dan werd hij duizelig.
Ik rende blootsvoets de trap op.
Ik zag dat er licht brandde in zijn kamer.
Ik zag mijn oom daar op het bed liggen.
Er zat bloed op zijn mond en borst.
Zijn hoofd lag tegen het hoofdeind.
Ik hoorde iets en zag toen iemand naar de deur rennen.
Ik herinnerde me het pistool in de la.
Dat heb ik gepakt en toen heb ik uit het raam geschoten.
Die man was toen op de binnenplaats.
Ik rende naar beneden om hem te volgen, maar in 't donker zag ik niets.
Toen ben ik weer naar boven gegaan, al wist ik dat mijn oom dood was.
Het pistool viel uit mijn hand, omdat ik totaal uitgeput was.
Het laatste wat ik deed, was jullie bellen.
Gallo, kom. -Commissaris, heeft u even?
Wat is er? -Ziet u dit?
Dat bloed is van de moordenaar.
Dan heeft het meisje hem in de rug geraakt.
Leg er iets overheen, voor die oenen erop stappen.
Ik wacht buiten. -Prima.
Sorry, commissaris. Ik wilde u bijpraten over de zaak-Piccolo.
Niet nu, Fazio. Straks. Ga zitten.
Bestel wat te eten. Iets lichts. lets zonder vet of cholesterol.
Wijn mag? -Ja hoor.
Nee, beter van niet. Water. Wijn is slecht.
Daar gaat hij dan.
Je ziet wat pips. -Ik voel me prima.
Maar als u me aankijkt zoals mijn vrouw, voel ik me een stuk minder.
Een glas wijn dan maar? -Precies.
Niet te veel. -Ja, ja.
Proost.
Nou, vertel. -Het nichtje kon daar niet blijven.
Paternò heeft met zijn vrouw overlegd, dus nu logeert Grazia daar.
Aardig van Paternò.
Heeft u de rechter gezegd dat het bed aan beide kanten beslapen was?
Rechter Tommaseo weet zeker dat het om een homoseksuele moord gaat.
Piccolo zou iemand hebben opgepikt, die hem wilde beroven.
Wat zegt Grazia daarover? -Dat haar oom soms bezoek had.
Altijd vrouwen, al zag ze die nooit, want ze kwamen via de buitentrap.
Als ze weg waren, sloot Piccolo de deur af met een ijzeren balk.
Zoals wij die aantroffen. -Grazia zei ook nog iets anders.
Dat haar oom niet per se gezelschap heeft gehad.
Piccolo at als een varken.
Dus 's nachts had hij vaak maagpijn, en dan was hij heel onrustig in bed.
Wat doen jullie? Wegwezen. -Lach maar, idioot.
'Ja, ze is een hoer.'
Paternò, hoe is het met Grazia? -Niet best, na al die ondervragingen.
De dokter heeft haar een slaapmiddel gegeven. Arm kind.
Ik vroeg me af of jij haar naar het pistool hebt gevraagd.
Hoe bedoelt u? -Vind jij het dan niet vreemd...
dat ze wakker schrikt, haar oom vindt en toch het lef heeft om te schieten?
Dat heb ik haar inderdaad gevraagd. Ze zegt dat ze nergens bang voor is.
En haar oom had haar leren schieten.
Verwachtte hij wraakacties? -Dat zou kunnen.
Hij gebruikte zijn nicht als bodyguard. -Misschien wel.
Hallo? -Spreek ik met u persoonlijk?
Ja, ja. -Briguccio heeft iemand beschoten.
Wie dan? -Carlo Manifò.
Heeft hij hem vermoord? -Hij raakte hem in de malleolus.
In de malleolus? -Ergens in het been.
Is het ernstig? -Augello bracht hem naar het ziekenhuis.
Briguccio heeft hij naar rechter Tommaseo gestuurd.
Ik kom eraan.
Ik vond deze pasta in de koelkast. Ik ben niet van gisteren, hoor.
Maakt u dit met pesto Trapanese? -Controleert u mijn koelkast?
En ik hou van pesto. -Jammer voor u.
Ik maak dat niet klaar, en ik eet dat van mijn leven niet.
Ik eet mijn pasta zoals ik dat wil.
Dindò is de pesto toch vergeten. -Des te beter.
Ik maak mijn eigen saus. Veel lekkerder.
Dit is toch te gek voor woorden.
Wat is een malleolus? -Weet ik dat?
Waar is Manifò beschoten? -Thuis.
Waar in zijn lichaam, bedoel ik. -Altijd zo vaag. In de enkelknobbel.
Ik had het moeten weten.
Vertel me wat er gebeurd is. En hoe gaat het met Manifò?
Gewond en in shock. We kunnen hem nog niet ondervragen.
Wat denk jij over deze farce, die bijna een tragedie was?
Er zijn twee hypothesen. Eén: Het is een idioot die wraak wil nemen op Elena.
Hij hangt die posters op zonder over de gevolgen na te denken.
Twee: Een doordachte actie om Briguccio op stang te jagen.
De politieke theorie. -De burgemeester zou ervan profiteren.
Die eerste theorie, die van de verlaten minnaar...
Weet jij met wie mevrouw Elena zich de laatste tijd amuseerde?
Waarom zeg je 'mevrouw'? -Dat is ze toch?
Je zei het op een bepaalde manier. Meer alsof je 'hoer' bedoelde.
lk? Ik zou niet durven. -Natuurlijk niet.
Maar ik zal het uitpluizen. Briguccio had in elk geval de verkeerde.
Hij had beter jou kunnen neerknallen.
Carlo Manifò is een knappe man, maar hij gaat niet vreemd.
Hij is getrouwd en is verliefd op z'n vrouw.
Hij is een gerespecteerd leraar ltaliaans.
Ik heb een neus voor dit soort dingen.
Elena heeft geen affaire met Manifò gehad.
Kenden Manifò en Briguccio elkaar hiervoor al?
Weet je het niet? -Wat?
Ze wonen in hetzelfde gebouw. Het zijn buren.
Is je dat niet verteld? -Door wie? Catarella?
Is Briguccio al ondervraagd door het OM?
Volgens hem maakte Manifò avances, en heeft Elena hem afgewezen.
Manifò zou die posters hebben opgehangen als wraak.
Mevrouw Pinucci is er. Kan ze komen? -Briguccio is de naam.
Elena...
Ga zitten. -Dank je.
Ik kom een verklaring afleggen over het gedrag van mijn man, Saverio.
Ga uw gang. We weten dat Manifò een buurman is.
Gisteren veranderden mijn dagelijkse zorgen in een ware nachtmerrie.
Carlo Manifò wilde me verkrachten. Hij zou me zogenaamd een boek geven.
Hij trok me naar binnen, duwde me op de bank en probeerde me uit te kleden.
Maar ik vocht terug en vluchtte naar mijn eigen huis.
En toen heeft u alles aan uw man verteld, neem ik aan?
Ik wilde geen problemen veroorzaken, dus heb ik Saverio niets verteld.
Maar die lafaard Manifò heeft uit wraak overal posters opgehangen.
Saverio ontplofte, dus toen moest ik de waarheid wel vertellen.
Toen heb ik hem dit ook laten zien.
Toen hij dit zag, werd Saverio woest.
Hij kan u niet te woord staan.
Manifò spreekt in raadsels. -Wat zegt hij dan?
Hij herhaalt de hele tijd de nummer 39, 18 en 19.
Misschien moet ik de lotto proberen. -Je weet maar nooit.
Heeft u hier een telefoon? -Zeker. Aan het eind van de gang.
Het leek een telefoonnummer. -ln Vigata is er niet zo 'n nummer.
Misschien in een andere regio. Ik laat het Fazio wel even checken.
O, ik wil Manifò's vrouw spreken. -Die is niet in Vigata.
Ze is Amerikaanse. Ze is bij haar ouders in Denver. Overmorgen is ze terug.
Ik heb hun sleutels, om schoon te maken en de planten water te geven.
Wat zijn we geschrokken toen we dat schot hoorden.
Is mevrouw Briguccio thuis? -Ze is bij haar vader in Montelusa.
Komt u verder, commissaris. Links is het kantoor, daar de keuken...
Dank u wel. We vinden het wel. -Zoals u wilt.
Mythen en geschiedenis in de Bijbel. De Pentateuch.
En deze heeft Manifò zelf geschreven. 'Exegese van Genesis'.
Ik kan niets vinden. En dat '39-18-19' zie ik ook nergens staan.
Hier wat vinden duurt een eeuwigheid.
Laten we maar gaan.
Gallo, Paternò, Fazio, kom eens. -Ja, commissaris?
Commissaris. -Kom binnen.
Fazio, ga praten met die klanten uit Piccolo's kaartenbak...
over die woekerpraktijken.
Paternò, jij gaat naar huis en praat zoveel mogelijk met Grazia.
Misschien komt ze dan met meer details.
Jullie kunnen gaan. -En ik?
Had ik jou ook geroepen dan? -Ja. Wat moet ik doen?
Jij blijft hier, voor het geval dat.
Zoals u wilt.
U zoekt zeker pesto Trapanese. Heeft Dindò het u nog niet gebracht?
Hij is het vast vergeten. -Zo'n flinke kerel, maar zo kinds.
Hij rijdt graag uren door de natuur, en verdwijnt dan gewoon.
En ik maar klagende klanten aanhoren.
Niet boos zijn. Het is een goeie jongen. -Bij hem kan ik mijn stem niet verheffen.
Maar nu heeft hij de brommer, en kan ik zelf dus ook niets brengen.
Maar is de pesto Trapanese op? -Er wordt gestaakt bij Caruso.
Een pesto-staking? Echt?
Er is wel een heerlijke Bolognese-saus. -Nee, dat vind ik niets.
Een Arrabbiata misschien? Pesto Genovese?
Laat maar. Ik eet wel buiten de deur. -Het spijt me.
Adelina maakt geen pesto, maar deze saus is wel heerlijk.
Broeders, bel dit nummer en we sturen u een gratis bijbel.
Daarin ligt de redding van de mensheid.
Een gratis bijbel? Ik zou bijna bellen.
We gunnen iedereen het woord Gods.
Vrienden, laten we samen lezen. Deuteronomium 20:19-20.
Wat ben je een oen, Montalbano.
Hotel Pirandello. -Commissaris Montalbano hier.
Heeft u bijbels op uw kamers liggen?
Genesis, hoofdstuk 39, vers 18-19.
Toen ik mijn stem verhief, liet hij zijn kleed en vluchtte naar buiten.
Jozef en de vrouw van Potifar. -Wat loop je te raaskallen?
Ik weet nu wat die nummers zijn. Het zijn Bijbelverzen uit Genesis.
Manifò is dan ook Bijbelexpert.
Hij vertelt ons het verhaal van Jozef en Potifar's vrouw. Ga zitten en luister.
Kan dat niet morgen? -Jozef werkte bij de Egyptische Potifar.
Volgens de Bijbel was hij erg knap. Potifar's vrouw werd verliefd op hem.
Ze probeerde hem te verleiden, maar Jozef viel nooit voor haar charmes.
Nooit? -Nooit.
Op een dag trok Potifar's vrouw het niet meer en ze besprong hem.
Het lukte Jozef weer om te ontkomen.
Uit wraak voor deze afwijzing...
vertelde ze haar man dat Jozef haar had proberen te verkrachten.
Als bewijs liet ze de kleren zien die Jozef had achtergelaten.
Potifar sloeg Jozef in elkaar en gooide hem in de gevangenis.
lnteressant. Kan ik weer naar bed of wilde je nog een verhaaltje vertellen?
Snap je het nog niet dan? -Nee.
Manifò vertelt hiermee de waarheid. Hij is het slachtoffer, niet Elena.
Jeminee.
Maar als Elena als Potifar's vrouw deed, wie heeft de posters dan opgehangen?
Wie heeft ze uitgeprint?
Mimi, wat doe je? Waar ben je?
Goedenavond.
Ga maar terug naar bed. Ik breng je later wel een ontbijtje.
Toe maar, een ontbijtje. Ga je wat lekkers kopen?
Salvo, jij hebt niets gezien.
Als haar man het ontdekt, ben ik dood.
Een lekker ding. -Weet ik.
Ga jij de Bijbel maar lezen. Welterusten.
Dus Elena Briguccio is gevallen voor een man die ze niet kon krijgen.
Zij zat achter hem aan, Manifò deed of z'n neus bloedde.
Toen vertrok z'n vrouw naar Denver. Elena greep haar kans.
Manifò wilde er niets van weten, en Elena was beledigd.
Zij wilde wraak en liet iemand, misschien een van haar minnaars...
die pamfletten printen en ophangen.
Op de sportschool heeft ze een nieuwe bewonderaar. Een jochie van 25.
De zoon van advocaat Petruzzello. Die jongeren doen alles op de computer.
Ze heeft haar man dus overtuigd dat Manifò haar wilde verkrachten.
En dat die vervolgens uit wraak die pamfletten heeft opgehangen.
Briguccio flipt en schiet Manifò neer. -Maar alleen in de enkel.
Morgen ga ik eens kletsen met Elena's nieuwe vlam.
Hij zit vast achter die posters, want een volwassene zou dat niet doen.
Ene meneer Cuglia wil u persoonlijk spreken.
Verbind maar door. -Hij zit persoonlijk in uw eigen kantoor.
Bent u daar nog, mevrouw?
Dag, commissaris. -Hallo. Blijf toch zitten.
Wat kan ik voor u doen? -Dindò was er gisteren toch niet?
Vandaag is hij weer niet komen opdagen.
De brommer heeft hij ook niet gebracht? -Nee.
Dat is vreemd. -Daarom wil ik aangifte doen.
Oké. Paternò...
Ja? -Meneer Aguglia wil aangifte doen.
Neem zijn verklaring op en ga dan op zoek naar Dindò.
Dindò verdwenen? Maar is die niet gewoon achter een vlinder aangegaan?
Ga dan op zoek naar Dindò én die vlinder. Het spijt me.
Tot ziens, commissaris.
Komt u maar mee.
Mag ik? -Kom verder, Fazio.
Zeg het eens. -Ik heb Piccolo's kaartenbak bekeken.
Er staan klanten in met kleine schulden, tot circa 30 miljoen lire.
Hij had vast ook grotere klanten, maar die stonden hier niet in.
Hoe dan ook, Gerlando Piccolo was een enorme smeerlap.
Want? -Iedereen in het dorp zegt hetzelfde.
Wie Piccolo heeft vermoord, verdient een monument.
Als je pech had, vertienvoudigde hij je schuld binnen een maand.
Hij was een uitzuiger én een varken.
Hoe bedoel je? -Van de vrouwen maakte hij misbruik.
Nog voor hij ze iets leende, wilde hij een voorschot in natura.
Heb je die klanten kunnen spreken? -Maar eentje.
De meesten schamen zich en de rest is bang.
Volgens de weduwe Colajanni willen ze de moordenaar geen last bezorgen.
Dat is wel duidelijk dan. Als Piccolo die vrouwen misbruikte...
moeten we ook denken aan hun echtgenoten of broers.
En ook aan die vrouwen zelf.
Dus u bent niet overtuigd dat het gaat om een uit de hand gelopen inbraak?
Denk jij van wel? -Ik niet.
Ik ook niet. Ik ben jong, niet dom. -Dat durf ik nog niet eens te denken.
En wat als een klant in opstand kwam tegen Piccolo's praktijken?
Dan stuurde hij een mannetje en betaalden ze weer.
Een mannetje? -Met wie je geen ruzie wilt krijgen.
Maar geef me 24 uur en ik weet alles van deze meneer.
Daar twijfel ik niet aan. En bel lachino voor het openen van de kluis.
Misschien vinden we nog andere namen. -Niet nodig. Hier zijn de sleutels.
Zit je te eten? -Ik was duizelig van de honger.
Nog een paar lepels en ik ben klaar. -Eén momentje.
Een specialiteit.
Lekker hoor.
Dit is Ugo Petruzzello, de zoon van de advocaat.
De lepel...?
Aangenaam. Salvo Montalbano. -Dit joch zit achter die posters.
Elena zei dat het een grap was. Ga ik nu naar de gevangenis?
Doe normaal. Maar ga liever achter meiden van je eigen leeftijd aan.
Gallo, breng hem naar mijn kantoor. -Loop maar mee.
Ik heb zo een arrestatiebevel voor Elena nodig.
Ik handel het wel af, als jij akkoord bent.
Het is een delicate situatie. Ik doe het voor haar.
Eet smakelijk. -Dank je.
Het is heerlijk. -Dat wás het.
Ruim het op. We staan voor gek. -Ik was het wel af.
Sorry dat ik te laat ben. Ik wacht tot mijn vrouw terugkomt van de winkel.
Dan kom ik meteen naar het bureau. -Rustig maar. Ik kom voor Grazia.
Kom binnen. -Wat zit jij te lachen?
Francesco, dit is de commissaris. Kom verder.
Hallo, Grazia. Hoe gaat het? -Prima, commissaris.
Ik ben meneer en mevrouw Paternò zo dankbaar.
Het zijn zulke leuke kinderen. -Zeker.
Ik wilde je even iets vragen, Grazia.
Jouw oom Gerlando had een soort zakenpartner.
Zijn rechterhand. Heb je die ontmoet?
Ik heb u al verteld...
dat iedereen die voor zaken kwam, buitenom ging.
Ik heb nooit met iemand kennisgemaakt.
Oké.
Heeft u iets gevonden?
200.000 lire.
Dit is de map waar Fazio het over had.
Hier zitten de grotere klanten in. Leningen vanaf 50 miljoen lire.
Een Zwitserse bankrekening waardig. -Lag er maar 200.000 lire in?
Zat er geld in Piccolo's kleding? -300.000 lire. Meer niet.
Dus meer dan hij in zijn kluis had? Een dief had dat meegenomen.
Maar dat is niet gebeurd. -Nee.
Commissaris, de foto's zijn er. Wilt u ze zien?
Eindelijk wat details van die fotograaf.
Ben je in die kamer op die schilderijtjes gaan staan?
Ik ben over het kapotte glas gestapt. -Net als ik.
Grazia zei blootsvoets te zijn geweest. -Nou ja, het licht was aan.
Bovendien is ze een plattelandsmeisje. Ze heeft vast een dikke laag eelt.
Misschien wel. Maar voor de zekerheid...
Stuur Paternò even naar mij. Kom mee, Fazio.
Commissaris. -Jeetje, ben jij Houdini?
Is je opgevallen of Grazia hinkt? -U bent helderziend.
Gisteravond klaagde ze over pijn aan haar voetzolen.
Mijn vrouw keek er even naar. Er bleken stukjes glas in te zitten.
Ze heeft ze er met een pincet uitgehaald.
Een anonieme beller zegt dat er een dood lijk ligt in Contrada Pizzutello.
Kom, erheen.
Een plek voor verliefde stelletjes. -Wat ben je opeens romantisch.
We zijn vlak bij Piccolo's huis.
Inderdaad. Dat kan nauwelijks meer dan een kilometer zijn.
Het is Dindò. -Mijn hemel, het is Dindò.
Wie doet zo'n onschuldig jong nou zoiets aan?
Het was Grazia.
Grazia.
Per ongeluk. Nadat Dindò op haar oom had geschoten.
Is Dindò een moordenaar?
Als het gegaan is zoals ik denk.
Het moordwapen moet hier vast ergens liggen.
Laten we gaan zoeken.
Dr. Pasquano, Montalbano hier.
Wie anders valt me zo lastig? Wat wilt u?
Heeft u Piccolo's lijk onderzocht? -Van binnen en buiten.
Wat kunt u me vertellen? -Het was één schot. Meer niet.
De details staan in mijn rapport. Verder was hij zo gezond als een vis.
Hij had net plezier gemaakt met iemand. -Vlak voor de moord?
Nee, erna, nou goed? Wat zijn dat voor vragen?
Ik ben niet in de stemming. In Contrada Pizzutello is werk voor u.
ldioot.
We kunnen het pistool niet vinden.
Ik ga terug naar het bureau. Wacht op dr. Pasquano.
En laat Dindò's vingerafdrukken vergelijken met die in Piccolo's kamer.
En voor de zekerheid ook zijn bloed met dat voor Piccolo's huis.
Goed, commissaris.
Over een kwartier ben ik bij jou thuis. We gaan met Grazia naar Piccolo's huis.
Niets zeggen over Dindò. -Tot zo.
Binnen.
Stoor ik? -Nee.
Mevrouw Briguccio komt zich aangeven.
Dan laat ik jullie met rust.
Mag ik u iets vragen, mevrouw? Ik snap iets niet.
Uit wraak laat u iemand in 't ziekenhuis belanden? En bijna op het kerkhof.
Uw man zit achter de tralies ondanks zijn coulance.
U gebruikte een jonge jongen om uzelf belachelijk te maken. Hoe zit dat?
Het is duidelijk dat u niets van vrouwen snapt.
Waarom vraagt u het Augello niet? Die begrijpt het wel.
Schrijf maar op, Gallo.
Tot ziens.
Ik wil een reconstructie doen. Paternò, maak boven kabaal.
Grazia, jij sliep in je kamer? Kom dan maar.
Doe precies wat je die nacht deed.
Wacht, Grazia.
Was deze deur open? -Ja.
En was het licht op de gang aan? -Dat was uit.
Hoe kon je dan rennen? -Ik ken dit huis blind.
Oké.
Was deze open of dicht? -Open. Ik zag het licht vanaf de gang.
Anders had ik dat niet gezien.
Ga maar naar binnen.
Ik zag mijn oom liggen, met bloed rond z'n mond.
Eerst dacht ik dat hij ziek was. Toen zag ik dat hij neergeschoten was.
En daarna? -Ik keek op, omdat ik iets hoorde.
Ik zag iemand achter die deur vandaan komen. Hij had zich verstopt.
Hij had je gehoord? -Ja.
Je was toch op blote voeten? -Ik had mijn oom twee keer geroepen.
Jij speelt de moordenaar.
Ren de trap af naar de binnenplaats. En jij laat zien hoe je hebt geschoten.
Goed? -Oké.
Ren.
De tijd klopt.
Maar als 't binnen en buiten donker was, hoe wist je dan waar je moest schieten?
Ik hoorde zijn voetstappen. Ik wist niet eens dat ik hem geraakt had.
Maar dat heb je wel.
Hij heeft zich een kilometer verderop verstopt en is doodgebloed.
Is hij dood?
Wat gebeurt er nu met mij?
Helemaal niets. Maar misschien kende jij de moordenaar van je oom.
Het was Dindò, van de supermarkt.
Die jongen die boodschappen rondbracht?
Maar die was simpel.
En ik heb hem vermoord? Ik heb hem vermoord.
Blijf bij haar.
Ik heb hem vermoord.
Commissaris Montalbano. -Rechter Tommaseo.
Ik hoorde dat het meisje hier was, vandaar.
Ik moet haar blootleggen. -Nou zeg.
Het is duidelijk, nu het lijk is gevonden van Dindò, ofwel Salvatore Trupia.
Mijn intuïtie blijkt waarheid. -En wat is de waarheid?
De nacht van de moord had Piccolo een onderonsje met Trupia.
Dit is ongelooflijk. Wat zegt u?
Pasquano bevestigt dat Piccolo net klaar was met de gemeenschap.
Het is als volgt gegaan.
Piccolo staat op de afgesproken tijd op. Hij doet de deur open.
Hij laat Trupia binnen, die hij kent. Hij sluit de deur, maar doet 'm niet op slot.
Na hun gemeenschap hebben ze ruzie. Piccolo wilde vast niet betalen.
Trupia wordt kwaad en vermoordt hem.
Uw theorie klopt niet helemaal. -Laat me de draad niet kwijtraken.
Trupia wil vluchten, maar het nichtje schiet op hem.
En Trupia laat zich doodbloeden. En waarom?
Omdat hij in het ziekenhuis uitleg zou moeten geven, wat hem zou verraden.
Mijn intuïtie zal verder bevestigd worden...
door de vingerafdrukken in het huis en het bloed op de binnenplaats.
Ik wil het nichtje nu graag ondervragen. Is ze binnen?
Ze is binnen. Maar uw verhaal klopt op allerlei punten niet.
Montalbano, geduld. Het zal allemaal duidelijk worden.
Uw oom was homoseksueel?
Nee, hij hield van vrouwen. -Dat weet iedereen in het dorp.
De volksmond heeft niet altijd gelijk.
Alleen vrouwen? Weet u dat zeker? -Ik zag nooit wie er 's nachts kwam.
Dus het konden ook mannen zijn? Dat kunt u niet uitsluiten.
Toe nou, rechter Tommaseo. -Kent u het begrip 'biseksualiteit'?
Die perversiteit is tegenwoordig wijdverspreid.
Ik heb heel wat biseksuelen gezien. Ze eten ongegeneerd van twee walletjes.
Hoe zeg je dat ook weer? Ja, ze zijn promiscue.
Binnen.
Meneer Aguglia is er. Wat zal ik doen? -Laat hem maar binnen.
Commissaris. -Hallo, meneer Aguglia.
Wanneer kan ik m'n brommer krijgen? -Nog een paar dagen geduld.
Niet dat Dindò me niets kan schelen. -Dat weet ik.
Ik wil iets zeggen.
Gisteravond zag ik dat interview met de rechter.
Wat hij zei over Dindò, is onzin. -Dat weet ik.
Dindò deed het niet met mannen, en ook niet met vrouwen.
Hij wilde die vent ook niet beroven. Hij kon nog geen tandenstoker stelen.
Elke keer als hij in de winkel wat pakte, kwam hij het zeggen en betalen.
Hij was goudeerlijk. -Dat weet ik.
Weet u waar Dindò woonde? -Bij zijn vader, vlak bij de haven.
Hallo. -Hallo.
Ik ben commissaris Montalbano. Bent u de vader van Dindò?
Ja, dat klopt. Gaat u zitten.
Ik kreeg hem pas laat. Misschien dat hij daarom wat langzaam was.
Sorry dat ik u zo ontvang.
Ik ben ziek en weduwnaar. Niemand zorgt voor me.
Maak u geen zorgen. Ik kom alleen voor informatie over Dindò.
Ik weet alleen dat hij is vermoord.
Wij schrijven ons eigen verhaal niet. Dat doen die lui van de televisie.
Woonde u hier samen? -Nee.
Waarom niet? Had u ruzie met hem? -Met zo'n onschuldige jongen?
Toen hij vier jaar terug ging werken voor de supermarkt wilde hij op zichzelf.
Toen gaf ik hem de sleutel van de kamer hiernaast.
Zag u hem vaak? -Nee.
Maar de afgelopen twee maanden was hij wel anders.
U zag hem toch nooit? -Ik hoorde hem.
Hij begon uit volle borst te zingen. In de ochtend en ook 's avonds.
Mag ik even binnen kijken? -De sleutel ligt vlak bij de deur.
Waarom werd hij Dindò genoemd? -Hij hield van klokgelui.
Als hij klokken hoorde luiden, deed hij zo: Ding-dong.
De mooiste sprookjes.
Rechtvaardigheid.
Stoor ik?
Nee.
Kent u het sprookje van Blauwbaard? -Nee, commissaris.
Mijn vrouw is expert. Zal ik het vragen? -Nee, laat maar. Zeg het eens.
Ik wilde weten hoe het met de zaak-Piccolo staat.
Ik heb geen vrede met hoe rechter Tommaseo het heeft afgesloten.
Dindò die Piccolo dood wilde? Dat homoverhaal is onzin.
Dat weet ik. Maar hij is wel naar binnen gegaan om Piccolo te vermoorden.
Die leeg getrokken laatjes, de kapotte schilderijtjes... Theater.
Iemand heeft Dindò 'n wapen gegeven. Zelf was hij daar niet aan gekomen.
Die persoon heeft Dindò overtuigd dat Piccolo verdiende te sterven.
Maar hoe kwam Dindò het huis in?
Er waren geen sporen van braak. Hij had dus een sleutel.
Wie kan dat zijn geweest? Iemand die vrije toegang heeft.
Wie liep er vrij rond, behalve Grazia? -De loopjongen van Piccolo.
Precies, commissaris. -Aan het werk dan, Fazio.
Zoek uit wie deze man is.
Ik heb gereserveerd bij Calogero. -Wil je echt uit eten? Nu?
Nog nieuws, Fazio? -Ik heb een informant gevonden.
En die weet wie die man is? -Ja, maar hij zegt niets.
Wil hij geld? -Hij wil u vanavond spreken, in Mannara.
Op een plek zonder oren en ogen. -Een afwerkplek in het donker dus.
Dat vond ik ook maar niets. -Nee, ik ga wel. Alleen.
Zeker weten? -Geen zorgen.
Zoals u wilt. -Tot later.
Tot later.
Je hebt een echte smeriskop.
Ik heb tenminste een gezicht. Hoe lang moet ik op je wachten?
Een typische smeris. -Ga je nou nog door?
Een jochie dat in de tweede klas alle snacks opat...
die mijn moeder me had meegegeven.
Gegè Gullotta. -Salvo.
Je bent nog steeds een eikel.
Ik kon het niet geloven toen ik hoorde dat jij de nieuwe commissaris werd.
Hoe is het met je zus Mariannina? -Mooi als altijd.
Maar jij bent toch al voorzien? Een dame uit het noorden.
Jij weet alles. -Ik ben graag op de hoogte.
Ik heb je vader al een tijd niet gezien. -Hij wordt oud, maar het gaat goed.
Hebben jullie nog steeds geen contact? -Als kind zag ik hem al nooit.
Hoe gaat het met jou?
Ken je mevrouw Di Vincenzo nog? Onze lerares.
Die zei toch altijd dat ik een kwajongen was?
Ze had gelijk. Dit is mijn thuis, Salvo.
De meiden worden goed beschermd.
Het moest zo zijn, jij en ik. leder aan één kant van de wet.
Wat weet je over Piccolo's bloedhond? -Ik wil je aan iemand voorstellen.
Donna Rosalia? -Gegè.
Dit is commissaris Montalbano. -Aangenaam. Gaat u zitten.
Sorry dat ik u zo laat stoor. -Het is een genoegen.
Met de jaren vergaat je de slaap.
De commissaris wil weten over Gerlando Piccolo's hulpje.
Ik heb dertig jaar gewerkt. Ik deed overal de boekhouding.
En ook voor Gerlando Piccolo. Hij betaalde op tijd, en goed ook.
Maar toen ik hoorde wat hij z'n klanten aandeed, ben ik vertrokken.
Hij verzamelde vrouwen. Hoe jonger, hoe beter.
Hij was ziek. Ik wilde mijn ziel niet vertroebelen.
Dus toen Gegè vertelde waar u voor kwam, dacht ik:
Als ik dit doe, ga ik rechtstreeks naar de hemel.
Vast en zeker. Hoe heet die man? -Alfonso Aricò.
Zijn ziel is zo zwart als de hel.
Dank je, Gegè. -Geen probleem, Salvo.
Gooi me niet de cel in. -Als jij je gedraagt.
Doe de groeten aan je zus. -Dan staat ze zo aan je bureau.
Het ga je goed, Salvo. -Jou ook.
Gedraag je, hè?
Alfonso Aricò, zoon van Rosario en Assunto.
Veertig jaar. Zijn zus is schoonheidsspecialiste.
Zijn broer werkt in een fabriek in Duitsland, in Wuppertal.
Alles goed? U lijkt wat afwezig. -lk? Nee hoor.
Maar ga door. De details. -Ik was klaar.
Maar die Aricò is niet iemand met wie je bevriend wilt zijn.
Hij gokt, steelt, is agressief. Dit is een foto van hem.
Wat een schoonheid. -Wilt u dat ik hem ophaal?
Ga samen met Gallo. -Zoals u wilt.
Als je van sprookjes houdt, geef ik je een nieuwere editie.
Was dat een van je kinderboeken? -Nee. Deze was van Dindò.
Weet je nog? Die bezorger. -Ja, min of meer.
Hij is vermoord. -Vermoord?
Je had moeten zien waar hij woonde.
Lag het boek daar?
Hij was gek op sprookjes. Vooral op Blauwbaard.
Dat ken ik. Een sprookje van Perrault.
De rijke, gemene Blauwbaard die jonge vrouwen huwde en vermoordde.
Juist. Maar toen kwam er een jongeman die de oude man vermoordde.
En hij leefde lang en gelukkig met de laatste bruid.
Op elke pagina heeft Dindò het woord 'rechtvaardigheid' geschreven.
Misschien iets dat hem is bijgebleven. Of hij wilde graag een held zijn.
De held die Blauwbaard vermoordt en het meisje bevrijdt.
De vader zei dat Dindò de laatste tijd heel veel zong.
Dat deed hij daarvoor nooit.
Waarom zou zo'n arme schooier dat opeens doen?
Binnen.
Commissaris. -Gallo.
Kom binnen. Heb je nog nieuws over Alfonso Aricò?
Helemaal niets. Ik heb hem niet kunnen vinden.
Zijn buren hebben hem al een week niet gezien. Dat gebeurt wel vaker.
Maar ik wil nog wel eens gaan kijken. -Voorlopig hoeft dat niet.
Weet u het zeker? -Ja. Ga maar.
Als ik je nodig heb, roep ik je. -Zoals u wilt.
Cingoli, Montalbano hier.
Hoe is het met jou? -Goed. Ik wil je om een gunst vragen.
Zeg het eens. -Kun je me helpen met een tap?
Mimi, is Fazio er nog niet? -Hij is voor controle naar de cardioloog.
Hij komt zo. Bel als je me nodig hebt. -Oké.
Een koffie voor u.
Dank u. -Graag gedaan.
Ga met mama mee.
Als je wilt, mag je weer naar huis. -Dat is goed nieuws.
Dan ga ik het liefst nu meteen. Het is nog licht. Dan is het niet zo eng.
Ik kan haar wel brengen. -Bij onraad bel je me, akkoord?
Ik ben nooit bang. Er is ook niets meer om bang voor te zijn.
Wat dacht je van Alfonso Aricò? Misschien duikt hij zomaar weer op.
Voor die klantadressen van Piccolo? -Die kunnen een fortuin waard zijn.
Maar morgen laat ik ze ophalen. Dan hoef jij je geen zorgen te maken.
Goed? -Dank u.
Wat wil je doen? -Naar huis.
Bedankt dat u zich zorgen om me maakt.
Hallo? -Ik heb Cimbali onder de knop.
Verbind ik hem door? -Ja.
Cingoli, wat heb je voor me? -Het meisje heeft gebeld.
Een man nam op.
Zij zei dat ze thuis was en dat ze twee dingen voor hem had.
Hij zei dat hij kort na middernacht zou komen.
Dank je, Cingoli. Je bent weer van onschatbare waarde.
Gallo, Paternò, ga thuis wat eten en kom hier dan terug.
Vannacht hebben we dingen te doen.
Wat dan? -Dat vertel ik straks.
Is er nieuws over Piccolo? -Wat zei de dokter?
Kan ik u even spreken? -Ja.
Ik kom mijn ontslag indienen. Ik moet met pensioen.
Zo opeens? -Niet echt.
De dokters hadden meteen al gezegd dat ik thuis moest blijven.
Maar dat kan ik niet. -En dus bleef je doorwerken.
Je deed net of er niets mis was. Heel goed gedaan.
Ik schrok vandaag van de testresultaten. Die waren niet goed.
Ik begrijp het.
Het ziekenhuis heeft al een bericht naar het hoofdkantoor gestuurd.
Maar ik wilde het u liever zelf vertellen.
Daar ben ik blij om.
Fazio, je weet hoe erg ik dit vind.
Maar we hebben geen keus.
Bent u de zaak-Piccolo aan het afsluiten?
Ja. Als alles goed gaat, is het vannacht voorbij.
Ik hou er niet van om dingen niet af te maken.
Daarom wil ik meehelpen aan de arrestatie van Dindò's moordenaar.
Geen sprake van. Aandringen heeft geen zin.
Wat zeg ik tegen je vrouw en zoon?
Dat Dindò's moordenaar gepakt is.
Alstublieft.
Neem Gallo's plaats. Je blijft in de auto en doet niets.
Dat moet je me beloven. -Dat beloof ik.
Goed dan.
Dank u wel.
Hé, Livia.
Hallo, Salvo. -Papa.
Je vader was in de buurt. -Je nam je telefoon steeds niet op.
Zullen we naar Calogero? -Ik kan niet.
Ik eet even snel iets en dan moet ik weer weg. Het is belangrijk.
Kan dat niet later? -Nee.
Geeft niets. Dan doen we het een volgende keer.
Ik heb je in elk geval gezien. Dat doet me plezier.
Kom mijn wijngaarden eens bekijken. Jij bent er ook nooit geweest.
Ik ben blij dat ik gekomen ben. Zo heb ik je prachtige vriendin ontmoet.
Livia, bedankt voor de gastvrijheid. Mag ik je omhelzen?
Dank je.
Je komt langs, hè?
We komen. -Dank je.
Zal ik je uitlaten? -Ja. Dank je, Livia.
Waar wachten we op? -Op Aricò, Piccolo's bloedhond.
Komt Aricò hierheen? -Het is een veronderstelling.
Maar ik krijg steeds meer aanwijzingen.
Grazia kwam hier op haar vijfde. Later werd ze de minnares van haar oom.
Hij was seksverslaafd. Grazia haatte hem.
Hij hield haar praktisch gevangen.
Haar enige hoop was de enige persoon die regelmatig langskwam.
Alfonso Aricò. -Bloedhond.
Er ontstond een geheime relatie tussen hem en Grazia.
Ze wilden Gerlando vermoorden, zijn geld erven en zijn zaak voortzetten.
Ze hadden 'n derde persoon nodig om niet zo in het oog te springen.
Die arme Dindò. -Het was Grazia's idee.
Ze begon hem in te palmen. -Hij viel ervoor.
Toen hij smoor was, zei ze dat ze niets kon doen omdat de oom haar vasthield.
Dindò wilde rechtvaardigheid. Zij haalde hem over om Gerlando te vermoorden.
Aricò zorgde voor het pistool.
De afgesproken nacht liet Grazia de deur open en vrijde met haar oom.
Zo verzekerde ze zich ervan dat Dindò zou schieten.
En dat gebeurde vervolgens ook.
Maar hij besefte opeens wat hij had gedaan.
Hij werd gek en begon met dingen te smijten.
De schilderijen, het beeldje... Toen vluchtte hij.
Grazia was bang dat Dindò alles zou vertellen.
Ze opende de la, pakte het pistool en schoot de jongen neer.
Als Dindò zichzelf wilde aangeven, waarom vroeg hij dan niet om hulp?
Zodra die kogel hem raakte, werd hij volwassen.
Dat snap ik niet. -Eerst was hij een verliefd joch.
Opeens besefte hij dat hij zich tot moord had laten overhalen.
Die kogel raakte niet alleen zijn lichaam.
Door die kogel zag hij Grazia's verraad. En dus wilde hij sterven.
Grazia en Aricò wilden hem vast sowieso opruimen.
Misschien. Dus Grazia zag Dindò wegrennen.
Ze deed 't licht op de binnenplaats aan, zag bloed. Hoe erg 't was, wist ze niet.
Daardoor maakte ze de enige fout in het verder geniale plan.
Ze ging naar het kantoor van haar oom en pakte al het geld uit de kluis.
Ze liet een paar biljetten liggen.
En dan het pistool. Dindò heeft het waarschijnlijk niet meegenomen.
Grazia was bang dat het naar Aricò zou leiden en verstopte het in huis.
Wij hebben alleen de slaapkamer en het kantoor doorzocht.
Hoe weet u dat van het pistool? -Het is een vermoeden.
En ik heb Gerlando's telefoon laten aftappen.
Grazia belde Aricò direct en zei dat ze twee dingen voor hem had.
Het pistool en het geld, denk ik.
Nu kunnen we alleen maar wachten. Ze zullen het eerst wel even vieren.
Zodra Aricò weer vertrekt, arresteren we hem.
Commissaris, wat voel ik me een oen. Ik had meteen medelijden met haar.
Ik heb haar bij mijn kinderen gelaten. -Je had dit niet kunnen weten.
Nee, ik ben achterlijk. Wat een enorme idioot.
Stil. Daar komt iemand.
Dat is hem.
Fazio, je komt niet uit de auto. Paternò, kom mee.
Aricò neemt z'n tijd wel. Hij is al twee uur binnen.
Hij moet hier sowieso langs.
Ben je er klaar voor?
Stop. Politie.
Halt.
Stoppen.
Hij ontsnapt.
Fazio...
Jij naar Aricò.
Fazio...
Fazio, gaat het? -Ja, ja. Wat een klap.
Hebben jullie hem? -Ja. Hoe gaat het?
Goed. Ik ben de auto niet uit geweest. -Jezus, Fazio.
Vanwaar die haast, Aricò? En wat hebben we hier?
Eens kijken.
Kijk nou. Een pistool en geld. Goed zo. Nu ben je het haasje.
Ik heb dit plan niet bedacht. -O nee?
Gaat het echt goed, Fazio? -Ja hoor. Ik ben toch geen kind?
Geen zorgen. Anders wordt u zelf nog ziek.
Vanaf morgen blijf je thuis. -Mag ik mijn spullen ook niet ophalen?
Doe niet zo naïef. Haal je spullen op en ga dan iemand anders lastigvallen.
Alstublieft.
En deze.
Ik heb het al jaren niet gebruikt.
De laatste keer was in de lucht, voor de lol. Hij doet het vast nog.
Welterusten, commissaris.
Welterusten, Fazio.
Heb jij een beetje geslapen? -Ja.
Jij zult wel kapot zijn. -Ik ben al over de slaap heen.
Mijn vader was blij je te ontmoeten.
Hij wilde graag praten.
Over jullie gecompliceerde band. -Gecompliceerd?
Hij had gehoopt dat jullie elkaar meer zouden zien nu je terug bent.
Hij begreep ook dat hij de eerste stap moest zetten.
Hij voelt zich schuldig dat hij je alleen heeft gelaten na de dood van je moeder.
Ik was niet alleen. Ik woonde bij mijn oom en tante.
Hij zei dat hij destijds heel druk was met werk.
En dat je er kapot van was toen je van die andere vrouw hoorde.
Het is niet precies gegaan zoals hij heeft gezegd.
Toen ik klein was, miste ik mijn vader enorm.
Op een dag besloot ik niet naar school te gaan.
Ik ging hem in Syracuse opzoeken. Daar werkte hij.
Dat was het slechtste idee ooit.
Wat ik aantrof, had ik niet verwacht.
Heeft hij je aan die vrouw voorgesteld?
Hij had niet zomaar een relatie.
Hij woonde samen met een vrouw die al twee kinderen had.
Hij had een gezin gevonden, nadat hij dat in Vigata had verloren.
Dat spijt me.
In het begin haatte ik hem. Hij had de herinnering aan m'n moeder verraden.
Maar toen ik er beter over nadacht....
begreep ik dat ik zelf verraden en gekwetst was.
Hij had me opzij gezet voor een stel vreemden.
Op een dag overleed die vrouw en haar kinderen gingen elders wonen.
Hij kwam terug naar Vigata alsof er niets gebeurd was.
En nu is hij bang om alleen te blijven.
Met de jaren worden we broos.
Is dat nou zo erg? -Op zich niet.
Maar ik heb nog medelijden met het jongetje in mij.
Ik kan het hem niet vergeven dat hij dat niet kon opbrengen.
Mag ik, commissaris? -Kom binnen, Fazio.
Ik kom nog even dag zeggen. -Dat was een goed idee.
Je hebt je zoon meegebracht. Kom toch binnen.
Hoe gaat het? -Goed.
Hij is hier even op verlof. Nu gaat hij terug naar Rome.
Over twee weken leg ik de eed af. Dat wordt wat. Pap is zo emotioneel.
Dat soort emoties doen geen kwaad.
Mijn zoon wilde u iets vragen.
Nee pap, laat nou maar.
Vragen kan geen kwaad. -Doe ik ook nog mee?
Laat nou. -Dan vraag ik het wel.
Giuseppe wilde eigenlijk graag mijn plek overnemen.
Als u dat ook wat lijkt... -Ik zei toch: Laat maar?
Ik zeg toch niets verkeerds? -Inderdaad.
Ik weet dat je een goede jongen bent. Ik zal het op het hoofdkantoor vragen.
Echt? -Ja.
Dank u, commissaris.
Als je maar niet net zo'n lastpak bent. -Beloofd.
Beloofd? -Ja.
Perfect. Nee, iets dichter bij elkaar.
Zo ja. Zo staat iedereen erop.
Meneer, iets die kant op.
Goed zo.
Huil je, Catarella? -Ik kan niet tegen afscheid nemen.
Heeft u toevallig een kleenex? -Een wat?
Een papieren zakdoekje.
Hier. -Dank u, commissaris.
Zijn jullie zover?
Ja.