Siciliaanse bergen 1943
de jonge Montalbano het eerste onderzoek van Montalbano
Mascalippa 1990 47 jaar later
politiebureau Mascalippa
Meneer Montalbano.
Meneer?
Meneer.
Neem me niet kwalijk, meneer. -Kom binnen, Spagnol. Ik zit te stomen.
Door dit rotweer heb ik last van voorhoofdsholteontsteking. Is er iets?
Een lichaam op de Pizzo Carbonara.
Gevonden door een herder. De chef en Lo Cascio zijn er al heen.
Pizzo Carbonara? Die van 2000 meter hoog?
Nee, niet zo hoog, meneer. Ik denk dat het iets van 1950 meter hoog is.
Kunnen we er komen met het busje? -Ik denk het wel.
Misschien niet helemaal tot boven. -Haal 'm maar dan.
Tot uw orders.
Je zei dat het dichterbij was. -Ik ken deze bergen niet zo goed.
Kijk, daar is een goed paadje. -Wel vreemd dat er geen weg is.
Hallo, commissaris. -Montalbano.
Je bent er niet bepaald op gekleed. Waarom heb je geen...
Laarzen, ik weet het. Ik ben niet het type dat sjaals en laarzen draagt.
Zijn jullie hier met de auto? -Ja, er is een weg.
Ik dacht dat het niet bereikbaar was met de auto.
Waar is het lichaam? -Kom, ik laat het je zien.
De herders herkenden hem meteen. Z'n naam is Casio Alletto.
Hij heeft een strafblad voor het stelen van vee.
Hij ging om met lui als Stefano Botta en andere plaatselijke nietsnutten.
Mag ik even kijken? -Natuurlijk. Zeker na die beklimming.
Ze hebben hem met een knuppel doodgemept. Zo te zien gisteravond.
Kijk of je z'n maat Stefano Botta kunt vinden. Ik wacht op de lijkschouwer.
Tot zo, op het bureau. -Botta zit vaak in Alfio's kroeg.
Bedankt, Lo Cascio.
En deze geven we aan Cocò. Drink maar op, Cocò.
Dank je, Stefano, maar ik heb al genoeg gedronken.
Mond houden en opdrinken.
Opdrinken.
Goedemorgen. -Morgen.
Opdrinken.
Ben jij Stefano Botta? -En wie bent u?
Nee, wacht, laat me raden.
Een smeris, klopt dat? -Dat is het goede antwoord.
Assistent-commissaris Montalbano. -Krijg nou wat.
Naast een commissaris hebben we ook nog eens een assistent-commissaris.
Kom, we moeten praten.
Nu? -Ja.
Meneer de assistent-commissaris, dat is toch niet leuk voor m'n vrienden?
Het is ook niet leuk als ik je op laat halen. Wat jij wil.
Wat een gezeik.
Gaetano, jij bent de baas. Dat glas moet leeg zijn als ik terugkom.
Je moet 'm helemaal leegdrinken.
Wacht even.
Wat wilt u van me? -Je maat, Casio Alletto, is dood.
Doodgeslagen op Pizzo Carbonara. -God hebbe z'n ziel.
Je bent erg op je vrienden gesteld. -Niks vriend. Alletto had geen vrienden.
Een hoop mensen zullen blij zijn met dit nieuws.
Waar was je gisteravond? -Hier.
Alleen? -Nee, met vrienden.
En wat deden jullie? -lets gegeten en voetbal gekeken.
Tot middernacht. -Wat netjes.
Vraag het anders ook aan hen. -Is niet nodig.
Assistent-commissaris, als u wilt weten wie Alletto vermoord heeft...
moet u het halve dorp ondervragen. Ik zou er niet eens aan beginnen.
Botta en z'n maten hebben een alibi. Ze zaten voetbal te kijken.
Het halve dorp is verdacht...
en de andere helft is bereid de moordenaar een alibi te verschaffen.
Dit wordt geen makkelijke zaak.
Hoe dan ook, ik heb er niets meer mee te maken.
Ik ben gepromoveerd tot assistent- hoofdcommissaris van Palermo.
Gefeliciteerd. -Dank je.
Je hoeft me niet te vervangen, dat wordt door een collega gedaan.
Maar ik heb wel promotie voor je aangevraagd.
Als ze het accepteren, word jij ook overgeplaatst.
Bedankt. -Geen dank.
Gezien je liefde voor de bergen wilde ik erbij zeggen...
dat je je op milieutechnisch gebied niet hebt aangepast.
Inderdaad.
Helemaal alleen, juffrouw? -Salvo.
Is je vriend er niet om je op te halen?
Honger? -Enorm.
Gaan we wat eten? Goed dan.
Vooraf is er pasta met geitenragout, of minestrone met groente.
Vervolgens hebben we gegrilde lam, polenta met geit uit de oven...
en spiesjes met schapenvlees. Die zijn verrukkelijk.
Vis hebben jullie zeker niet? -Ik kan een forel uit de oven maken.
Hoeft niet. Doe maar een pasta met tomatensaus.
Tomatensaus. Een beetje basilicum erbij?
Doe maar. -Prima.
Ik doe een moord voor wat sardines. -Kom dan wat vaker bij me langs.
Sanfilippo heeft m'n verzoek tot overplaatsing doorgegeven.
Echt? Waar ga je naartoe? -Ik heb geen idee.
Misschien wel naar Catania. -Als het maar niet weer in de bergen is.
Kun je niet slapen? -Nee, het is te koud.
Dit ding verwarmt niet goed. Het vergiftigt ons alleen maar.
Dat zou een romantische dood zijn. -Inderdaad.
Weet je nog die oom van mij, Giovanni, die voor het ministerie in Rome werkt?
Ik heb hem verteld over je overplaatsing.
Hij zei dat hij zou gaan kijken. -Mery, je weet dat ik daar niet van hou.
Ik heb alleen om informatie gevraagd. -Had het eerst even met me overlegd.
Wat doe je weer moeilijk. Ik dacht dat...
Laat maar zitten. Je bent niet in een goede stemming.
Alletto is gestorven aan z'n verwondingen.
Hij is geschopt en met een knuppel geslagen.
Z'n schedel was gebroken. -Hij had ook wonden in z'n gezicht.
Daar wilde ik het net over hebben. Dat is iets heel erg vreemds.
Gezien de vorm van de wonden en de afstand ertussen...
is de enige mogelijkheid dat een van de aanvallers schoenen met noppen droeg.
Noppen? Bergschoenen dus. -Precies.
Die dragen bergbeklimmers. -En zij niet alleen.
Gaetano Borruso is een herder die acht was...
toen de Amerikanen in 1943 op Sicilië landden.
Hij vond twee kisten met schoenen, achtergelaten door ltaliaanse soldaten.
Hij nam ze mee naar huis en hoefde nooit meer schoenen te kopen.
Als Borruso de enige is die zulke schoenen draagt, is hij een verdachte.
Bent u het met me eens? -Iedereen hier weet hoe Borruso is.
Hoe is hij dan? -Hij doet nog geen vlieg kwaad.
Laat staan dat hij iemand vermoordt.
Misschien was hij deze keer wat minder aardig...
en nam hij wraak voor de diefstal van z'n schapen.
Alles is mogelijk, maar mag ik je iets vragen, Montalbano?
Waarom wil je hem thuis en niet op het bureau ondervragen?
U heeft gelijk. Het is gewoon zo...
dat ik liever mensen in hun eigen huis zie als ik ze moet ondervragen.
Ik heb het gevoel dat ik ze daardoor beter begrijp. Misschien is dat onzin.
Ik had er ook niet bij stilgestaan dat we de berg op moesten lopen.
Goedemorgen, meneer Borruso. Dit is assistent-commissaris Montalbano.
Goedemorgen, meneer Sanfilippo. En u ook goedemorgen.
Jullie zijn hier vanwege Casio, hè?
Ik heb alles gehoord toen ik in het dorp was.
Waar was u daarvoor? -Thuis. Twee weken lang.
Niemand kan het bevestigen. Ik woon hier alleen met m'n geiten en honden.
Maar ik zou Casio nooit wat aandoen. Dat weet iedereen.
Hij had uw dieren gestolen.
Ik ga toch niet iemand vermoorden omdat hij iets gestolen heeft?
Mag ik uw schoenzolen bekijken?
Casio Alletto had namelijk wonden op z'n gezicht...
die door schoenen als deze veroorzaakt zouden kunnen zijn.
Andere voet. Ik hoorde dat u er heel veel van heeft.
Kent u nog iemand die ze heeft? -Nee, ik ben de enige.
Ze zijn heilig voor me. Elke keer als ik ze insmeer, zijn ze als nieuw.
Maar... -Maar?
Een paar jaar terug heb ik twee paar aan vrienden gegeven.
Aan wie dan? -Aan Pippo Mezzapesa.
En die ander heet Ciccio Di Stilo. Het zijn allebei goede mensen...
die nooit iemand iets aan zouden doen. -Uw woord is helaas niet genoeg.
Niet genoeg? Wat wil je nog meer dan iemands woord?
Meneer Montalbano, ik heb Casio Alletto niet vermoord.
Anders had ik hier niet gestaan, maar mezelf bij de politie aangegeven.
Vigata. -Wat is daarmee?
M'n oom zegt dat je daar naartoe gaat. Het is alleen nog niet officieel.
Ben je niet blij? -Jawel, maar het overvalt me.
Je bent daar opgegroeid. En het is aan de kust.
Ik ben er ruim tien jaar niet meer geweest.
Laten we er zondag heengaan. Deze zondag, ja. We hebben niets te doen.
En? -Goed.
Ruik je die heerlijke geur? -Ik ruik alleen maar vis.
Precies.
Hier stond Peppino altijd brood en 'panelle' te verkopen.
Als we spijbelden, verstopten we ons achter z'n kraam.
Wat vonden je ouders daarvan? -Mama was er al niet meer.
M'n vader was altijd aan het werk. Ik woonde bij m'n oom en tante.
Ik woonde hier tot m'n tiende. Daarna zijn we naar Palermo verhuisd.
Die kan daarboven.
Zo, ja. En deze kan daar.
Goedendag. -Hallo.
Is dit het nieuwe politiebureau? -Wat vind je ervan, jongeman?
Ik ben Salvo Montalbano, de nieuwe commissaris.
Aangenaam, inspecteur Carmine Fazio. U bent dus...
Inderdaad. Sorry, ik had het meteen moeten zeggen.
Welnee. Ik had alleen iemand verwacht die wat meer... Wat minder...
Wilt u even binnen kijken? -Nee, ik loop alleen even rond.
Ik ben hier als kind opgegroeid.
In San Biagio woont een Montalbano. Is dat familie van u?
Ja, m'n vader. Hoe gaat het met de verbouwing?
Een beetje langzaam. We wachten nog op de bureaus en telefoons.
Neem een kijkje. -Dat hoeft niet.
Ik begin volgende week. -Hopelijk is dan alles klaar.
Prima. Leuk kennisgemaakt te hebben. -Van hetzelfde.
Eén vraagje nog, Fazio. Ken je hier misschien een goed restaurant?
Ze zijn allemaal goed, maar de beste is Calogero, op het plein.
Prima, tot ziens. -Tot ziens.
Tot snel.
Je had me niet verteld dat je vader hier nog woont.
Dat klopt. Hij heeft een kleine wijnmakerij buiten de stad.
Wil je niet bij hem langsgaan? -Misschien een andere keer.
Daar is Calogero.
Hallo. Kunnen we hier wat eten? -Natuurlijk kan dat. Ga zitten.
We hebben vis als voorgerecht, spaghetti met mosselen...
spaghetti frutti di mare, spaghetti met pijlinktvisinkt...
en het vlees van zee-egels.
Een zee-egel bereiden is niet makkelijk. -Ik heb ervoor gestudeerd.
En als hoofdgerecht? -Vis.
Wat voor vis? -Wat u maar wil.
Hoe bereidt u ze? -Hangt van de soort vis af.
Ik laat de keuze aan u over. -Geen probleem.
Fazio had gelijk. Dit wordt goed. -Laten we het hopen.
Wat doe jij nou? -Wat gebeurt daar allemaal?
Amoninne... -Wacht even op me.
Rijden.
Gaat het? Kom maar, ik help u. Ga maar staan.
Ga maar even zitten. Heb je die vent z'n nummerbord genoteerd?
Het was niet 58, maar 63.
Wil je m'n gegevens niet hebben? -Goed, als je dat per se wil. Zeg maar.
Ik ben Salvo Montalbano, de nieuwe commissaris van Vigata.
Veel succes.
Hoe voelt u zich?
Binnen.
U wilde me spreken? -Ja, ga zitten.
Zeg het maar, Spagnol.
Ik heb Mezzapesa en Di Stilo gesproken. Zij hadden ook van die schoenen.
Ze zeiden niets interessants. Het zijn allebei simpele herders.
Ze zeiden allebei dat ze niets met Alletto te maken hadden...
en als ze hem zouden tegenkomen... -Zouden ze uit z'n buurt blijven.
Verder nog wat? -Eigenlijk niet, nee.
Je kunt weer gaan. -Tot uw orders.
De aanvraag is gehonoreerd. Je wordt tot commissaris gepromoveerd.
De salarisverhoging weegt niet op tegen al het extra gezeur dat op je afkomt.
Maar je zult blij zijn met je nieuwe werkplek.
Vigata. -Vigata? Nou zeg.
Dat is het? Ik dacht dat je zou gaan dansen van blijdschap.
Ik had het niet verwacht.
Ben je blij of niet? -Heel erg blij.
En zo reageer je als je blij bent? Ik snap niks van jou.
Goed, dan nu het volgende nieuwtje.
Dit is m'n laatste dag hier. Ik ga morgen naar Palermo.
Morgen al? -Kijk, nu zie je er verbaasd uit.
M'n vervanger komt over 'n paar dagen. -Meneer, ik...
Ik wil u bedanken. Ik zal u missen.
Ik heb veel van u geleerd. -Je bent dan ook een snelle leerling.
Misschien wel. Om heel eerlijk te zijn, maak ik me een beetje zorgen.
Als commissaris zal ik het vertrouwen van de mannen moeten winnen.
Ik weet niet of ik dat wel kan. -Als je mij in het begin had gezien...
Hoe vaak ik niet wilde stoppen om een tabakszaak te beginnen.
Het lukt je allemaal wel. Dat weet ik zeker.
Mag ik iets vragen? Bent u blij dat u morgen naar Vigata gaat?
Om eerlijk te zijn, ben ik heel erg blij, Spagnol.
Al stoort het me wel dat de zaak-Alletto niet opgelost is.
Gooit u deze weg? -Wat?
Deze schoenen zijn zo goed als nieuw. -Door het klimaat hier zijn ze verpest.
Een beetje schoensmeer doet wonderen.
Ik heb thuis wat zeehondenvet en een borstel. Die mag u lenen...
en dan zijn ze zo goed als nieuw.
Wie is daar? -Dr Sciacca, ik ben het, Montalbano.
Ik wilde vragen of de autopsie op het lichaam van Alletto al gedaan is.
Zaten er toevallig ook sporen van vet op z'n gezicht?
Is dit een grap? -Zie ik eruit alsof ik een grap maak?
Ja, er zat varkensvet op z'n gezicht.
Ik heb het rapport vanavond afgegeven.
Als je even had gewacht, had je het morgenochtend kunnen lezen...
en was ik niet zo geschrokken op dit late tijdstip. Heb toch wat geduld.
Het spijt me. Welterusten. -Welterusten.
Heeft u naast Mezzapesa en Di Stilo nog iemand anders schoenen gegeven?
M'n vader pikte twee paar in toen ik nog klein was.
Een paar ging naar m'n broer en nog een paar naar m'n schoonvader.
En hoeveel paar heeft u gebruikt? -Alleen deze.
Ze zijn onverwoestbaar. Ja, dat weet ik absoluut zeker.
Hoeveel waren er 45 jaar geleden? -Precies 50 paar.
Dus als we het even uitrekenen, zouden er nog 43 moeten zijn.
Klopt. Ik heb ze vorige maand geteld bij het smeren.
Laten we ze nog een keer tellen. -Ga uw gang.
4, 8, 12, 16, 20, 24, 27, 30, 33, 36, 39...
Het zijn er 42. -U bent duidelijk een man van de wet.
Net als ik. -We moeten die schoenen vinden.
Waarom wilde u die schoenen tellen? -Borruso zei dat hij ze vaak smeerde.
Dr Sciacca bevestigde dat er vetsporen op het gezicht van Alletto zaten.
En dat betekent? -Dat de dader van de moord...
een paar van die kistjes droeg die Borruso in z'n kelder bewaart.
Op de schoenen die hij draagt, zit geen vet meer.
Die zijn dus recentelijk gestolen. -Je snapt het.
Meneer... -Niet nu. Is Sanfilippo al weg?
U bent meneer Montalbano? Oriali, de nieuwe commissaris.
Aangenaam. -Kom mee.
Ik ben een paar uur geleden aangekomen.
De dingen verlopen hier niet bepaald op orthodoxe wijze.
Ga zitten.
Neem bijvoorbeeld die moord op Casio Alletto.
Daarvoor ben ik hier, commissaris. Ik... -Uitstekend.
Leg me eens uit waarom de dader nog niet gearresteerd is.
De dader? Dat duurt eventjes. -Het is je duidelijk te veel.
Ik zal eventjes proberen te recapituleren.
Alletto was een nietsnut die zich bezighield met veediefstal.
Hij is doodgeslagen en geschopt. Klopt dat?
De lijkschouwer geeft aan dat er dierlijk vet op z'n gezicht zat...
dat getraceerd kan worden naar een type schoen...
in het bezit van een persoon in de streek met de naam...
Gaetano Borruso, maar deze man... -Montalbano, laat me eventjes uitpraten.
Je praat zelf aan een stuk door. Mag ik het even afmaken?
Die Borruso is meerdere malen bestolen door Alletto.
Het staat in je rapport. Trek je geen conclusies uit je aannames?
Commissaris, Gaetano Borruso is onschuldig.
Wie heeft het dan gedaan? -Dat weten we nog niet. We zijn bezig...
Weet je wat ik zou doen om erachter te komen? Die Borruso ondervragen.
Doe het niet, commissaris. -Ik bepaal zelf wel wat ik doe.
Ik laat hem arresteren, dan weet de hele streek meteen hoe ik werk.
Doe het niet, Borruso is alom gerespecteerd.
Het is al gebeurd. Luister maar.
Wat een idioot.
Goedenavond, meneer. -Dag, Fazio.
Sorry dat ik zo laat ben. Ik was verhinderd.
Maakt niet uit. -Laat maar.
Kom, ik help u eventjes.
Komt u maar. Ik ga even voor.
Het woonvertrek is... -Laat alles maar staan.
Ze wachten vast thuis met eten op je. -Het is wel een bijzondere avond.
M'n zoon Giuseppe is op verlof uit Rome.
Wordt hij ook politieagent? -Over een tijdje.
Ga maar, ik hou je niet langer op. De woning is boven, hè?
Ik ben er morgen om zeven uur. De anderen komen allemaal later.
Ik ga morgen naar het hoofdbureau voor m'n orders.
Hoofdcommissaris Alabiso is een goede man.
Hoe heet hij? -Alabiso. Kent u hem?
Misschien. Bedankt voor alles en tot morgen.
Fijne avond nog, commissaris.
Zeg eens, Montalbano, kennen wij elkaar niet ergens van?
Dat klopt. -Zoiets dacht ik al.
Wanneer was dat? -Ongeveer dertien jaar terug.
In die tijd was je nog een jonge jongen. -Ik was een jaar of 20.
In 1977 was ik commissaris in Palermo. -En ik studeerde op de universiteit.
Dat is het dus. Wat is er gebeurd?
Bij een charge tijdens een demonstratie...
kreeg ik een flinke schop op m'n kont van u.
En jij? -Ik probeerde u te slaan.
Tevergeefs, want anders had u het nog wel geweten.
Had ik je gearresteerd? -Nee, ik was ontsnapt.
Een mooie tijd, hè? -Inderdaad.
Goedemorgen, meneer. Dit zijn agenten Salvatore Gallo en Pietro Paterno.
Op de plaats rust. Hebben jullie een voorkeur voor bepaalde opdrachten?
Ik heb de politierijcursus gedaan. Dus als er gereden moet worden...
Kun je hard rijden? -Reken maar. Niemand haalt mij in.
Goed, jij mag de telefoon opnemen en jij bestuurt de auto.
Ik moet weer door. -Dit is net voor u gebracht.
Dit was ik helemaal vergeten. -Wat dan?
Ik was vorige week getuige van een ongeluk...
en nu moet ik getuigen. Wat een gedoe.
Elke goede burger krijgt met gedoe te maken. Hier in ieder geval wel.
Het ongeluk stelde niets voor, maar een patser deelde een klap uit.
Ik weet ervan. De agent ter plaatse heeft me alles verteld.
Die vent die het nummerbord noteerde? Die sukkel...
Schreef het verkeerde nummer op en werd door u gecorrigeerd.
Het nummer wat hij had opgeschreven, bleek toch te kloppen.
Ik begrijp niet wat je bedoelt. -Zullen we even naar uw kantoor gaan?
Giuseppe Cusumano, zoon van Salvatore en Maria Cuffaro.
Over wie gaat dit? -Over die patser.
Waarom vertel je me z'n naam?
Maria Cuffaro is de zus van Don Lillino Cuffaro...
en haar zoon Giuseppe is de favoriete kleinzoon van Don Sisino Cuffaro.
Begrijpt u? -Volkomen.
Binnen. -Meneer...
Advocaat Torrisi wil u spreken. Hij is net uit Rome aangekomen.
Laat hem maar naar binnen. En waarom kijk je zo?
Zomaar.
Mag ik misschien ruilen met Paterno?
Aan het werk en laat Torrisi binnen. -Tot uw orders, commissaris.
Komt u maar.
Beste vriend. -Leuk kennis te maken, meneer Torrisi.
Wat kan ik voor u doen?
Ik ben hier om u te leren kennen en kort met u te praten.
Ik hou me veel bezig met de problemen van de jeugd van tegenwoordig.
Helaas heb ik moeten constateren dat het hier in Vigata ook niet goed gaat.
Weet u wat er ontbreekt? Dit.
Sorry, ik snap niet... -Een luisterend oor, beste vriend.
We zijn niet meer bereid naar jongeren te luisteren.
We zijn juist altijd bezig ze te bekritiseren en te veroordelen...
als ze in een impulsieve bui iets gedaan hebben.
En dat is een fout. -Een ernstige fout.
Commissaris, u bent jong, maar ik zie dat u het begrijpt.
Dat maakt het makkelijker voor me.
Wat precies? -Omdat u jong bent...
weet ik zeker dat u de problemen van jongeren volledig begrijpt...
ook als het om rijke jongeren gaat die tot een invloedrijke familie behoren.
Het spijt me, maar ik volg u niet helemaal.
Ik ben hier om een goed woordje te doen voor Giuseppe Cusumano.
Het is een goede jongen, ook al doet hij soms domme dingen, zoals laatst.
Hij had een bejaarde geslagen. -Klopt, dat is fout.
Maar hij heeft er echt spijt van.
Omdat u als getuige wordt opgeroepen, wilde ik u vragen niet te overdrijven...
en rekening te houden met alle verwarring en problemen...
De ongemakken. -Precies.
De ongemakken waar een jongeman als hij mee te maken heeft.
Bedankt, m'n beste commissaris, en als u me ooit nodig heeft...
Dan hoort u van me. -Tot ziens.
Weet u waar meneer Montagnano is? -Niemand heet hier zo.
De hoofdcommissaris zei dat ik naar Montagnano moest vragen.
Dat ben ik en ik heet Montalbano. -Agent Agatino Catarella.
De hoofdcommissaris zei dat ik me persoonlijk bij u moest melden.
Juist. En wat kun je allemaal? -Ik kan alles wat u maar wil.
Kun je de telefoon beantwoorden? -Natuurlijk kan ik dat.
Jongens, dit is agent Catarella. Hij gaat over de telefooncentrale.
Bedankt dat u me zulk verantwoordelijk werk geeft.
Hier is je post. -Bedankt, meneer.
Wat bent u aardig voor me. -Ga staan. Ga naar je post.
Meneer, mag ik nu de wagen besturen. -Jij weer met je auto.
Nee, je staat nu tot beschikking van inspecteur Fazio.
Kijk eens wat leuk, maar de maat staat er niet op.
Allemaal te groot.
Vind je dit mooi? -Ja.
Neem me niet kwalijk. Ik ben zo terug.
Die zijn nog van WO ll. Die vind je nergens meer.
Je mag ze hebben voor 50.000 lire.
Waar heb jij ze gevonden? -ln een dorp waar ik op zaterdag sta.
In Mascalippa zeker. Wie heeft ze je verkocht?
Hier heb ik geen tijd voor. Als je ze wilt kopen, prima...
Omdat je zo vriendelijk bent, stel ik voor dat ik de boel niet controleer...
ook al is er ongetwijfeld wat te vinden. Vertel van wie je dit gekocht hebt.
Ik weet z'n naam niet. Hij was jong en leek een beetje achterlijk.
Was hij klein, met zwart haar en een donkere teint?
Ik kom al, rustig aan.
Politie Mascalippa. Met wie spreek ik? -Met Montalbano.
Ik heb die gestolen schoenen gevonden.
Ik ben er over een paar uur. Je moet iets voor me doen.
Vind Cocò Sampietro en verlies hem niet uit het oog. Ik zie je zo.
Begrepen? -Ja, meneer.
Goed zo.
Dag, meneer. -Waar is Sampietro?
Hij zit in het café. -Kom, we gaan even met hem praten.
Goedenavond, Cocò.
Door u ben ik m'n bal kwijt, commissaris.
Maak je niet druk over die bal en vertel me: Herken je deze?
Nee. Ik heb ze nooit eerder gezien. Waarom vraagt u dat?
Nooit gezien? Wat vreemd. Een getuige zegt dat hij ze van jou heeft.
En als dat waar is, dan zit je in de problemen.
De moordenaar van Alletto had namelijk deze schoenen aan.
Ik heb er niets mee te maken.
Wie heeft het gedaan? -Dat weet ik niet.
Goed, we nemen hem mee. -Arresteer me niet. Ik ben onschuldig.
Ga zitten, Cocò. Laten we zeggen dat ik je geloof.
Je moet zeggen wie de dader is, anders kan ik niets voor je doen.
Het is...
Het is Stefano. -Stefano Botta?
Hij heeft het gedaan.
Alletto had geld van hem gestolen en wilde het niet teruggeven.
Hij had schoenen van Borruso aan, zodat deze de schuld zou krijgen.
Hij gaf ze toen aan mij, en ik heb ze verkocht om wat bij te verdienen.
Ik had er verder niets mee te maken.
Nu maakt hij me van kant. -Maak je geen zorgen, Cocò.
Laat Stefano Botta maar aan mij over. Rustig blijven.
Montalbano, ik kom net aan en hoor dat je drie agenten hebt meegenomen.
Leg eens uit waarom. -Om Stefano Botta te arresteren.
Hij is de dader. Cocò Sampietro is getuige.
Agent Spagnol kan u alles uitleggen. -Je gaat je boekje te buiten.
Ik ga dit rapporteren en dan heb je een probleem.
Als je het lachertje hier wilt worden, ben je goed bezig.
Ik heb jouw werk gedaan, maar je mag met de eer gaan strijken. Tot ziens.
Hier, Spagnol. Breng deze naar het forensische onderzoeksteam.
Als u er niet was geweest... -Gelukkig eindigt alles goed.
Borruso had gelijk. U bent een man van de wet.
Als je hem ziet, bied hem dan excuses namens mij aan.
Tot ziens, meneer. -Tot ziens.
Kom een keer langs in Vigata.
Ik heb auberginesalade, cannoli en een fles wijn bij me. Mag ik naar binnen?
Ik vind het er niet te koud voor. -Ben je gek geworden?
We hebben geen handdoek bij ons. -Het is toch warm.
Ik ga niet zwemmen. Jij mag gaan als je dat wil.
Ik denk dat ik ga. -Ik niet.
En ik neem je mee.
Gekkerd.
Kijk eens wat een mooi huis. -Ja. Heel mooi.
De luiken zijn dicht. Volgens mij woont er niemand.
Misschien komen ze alleen in de zomer. In de winter is het zo vochtig.
Ik ga het navragen. Je weet het nooit.
Weet je wel wat zo'n huis kost?
Goedendag. -Hallo.
Derde verdieping, kamer 5. Wacht nog heel even.
Hier is het. Zoals ik al dacht.
Kamer 6.
Ik zag alleen maar dat die man op de grond viel.
Hoorde u Melluso tegen Cusumano zeggen dat hij een hoorndrager was?
Ik heb dat woord gehoord, maar meer niet.
Zijn ze al lang bezig? -Nee, ongeveer tien minuten.
Bent u hier als toeschouwer?
Nee, als getuige. Salvo Montalbano, de nieuwe commissaris van Vigata.
Aangenaam kennis te maken. Ik ben Niccolò Zito, journalist.
Ik roep commissaris Salvo Montalbano op om te getuigen.
Ga maar.
Commissaris, u was erbij. Hoorde u Melluso 'hoorndrager' zeggen?
Nee.
Wat apart. De politieagent had het wel gehoord.
Misschien is uw gehoor niet zo goed.
Ik hoor prima, en m'n ogen zijn ook goed.
Ik zag Cusumano uitstappen en Melluso aanvallen...
Zonder dat deze ook maar iets had gedaan om hem te provoceren.
Goed, u kunt weer gaan. Dank u wel, commissaris.
Edelachtbare, drie jaar geleden trouwde Cusumano...
met z'n geliefde verloofde Mariannina Chillemi.
Toen ze de kerk uitkwamen, werd hij door twee agenten gearresteerd...
omdat hij door een rechter was veroordeeld.
Op de dag dat hij ruzie had met Melluso, was Cusumano net weer op vrije voeten.
Hij vloog letterlijk naar de armen van z'n liefhebbende vrouwtje...
om het huwelijk te bezegelen.
De accu is leeg en er is iets met de bougies. Laat hem maar staan.
En hoe kom ik terug naar Vigata?
Uw kaartje, alstublieft.
Vigata.
Alles goed, juffrouw?
Laat me met rust. Ik moet hem vermoorden.
Stop. Politie.
Wat is dit? Hou op.
Stop. -Commissaris.
Hou nou op.
Ik moet hem vermoorden.
Kom hier. -Stop nou.
Ik moet hem vermoorden.
Wacht hier.
Is er iemand?
Wat wilt u?
Ik ben commissaris Montalbano. Bent u de moeder van Viola?
Ja, meneer. Helaas wel.
We hebben uw dochter gearresteerd. -Kan me niet schelen.
Pardon? -Het kan me niet schelen.
Arresteer haar, gooi haar in de bak, voor mijn part voor altijd.
Drie jaar terug heb ik haar uit huis gegooid.
Wat had ze dan gedaan? -Ze had gedaan wat ze had gedaan.
Waar woont ze? -Daar.
M'n man was zo aardig haar het varkenskot te geven.
Daar hoort ze ook. Het is nu haar thuis.
Had ze problemen met iemand? -Geen idee.
Heeft uw man een pistool? -Alleen een mes voor het brood.
Mag ik even kijken?
Ik ben Viola's vader. Waarom is ze gearresteerd?
Ze had een pistool bij zich. -Die meid wordt nog m'n einde.
Hoe kwam ze aan dat pistool? -Dat willen wij ook graag weten.
Waarom slaapt uw dochter in een varkenskot?
Omdat m'n vrouw dat zo wil. -En waarom is dat?
Ze was zwanger geraakt.
Door wie? -Dat weet ik niet.
M'n vrouw weet het ook niet, al heeft ze geprobeerd het uit haar te slaan.
Heeft u geen vermoeden? -Ik ben de hele dag aan het werk.
M'n vrouw is bezig met de kleinere kinderen.
Ik nam Viola mee toen ze klein was. Daarna ging ze als dienstmeisje werken.
Ze is dus nooit naar school geweest? -Nee, ze kan niet lezen en schrijven.
Voor welke familie werkte ze? -Ze wisselde steeds.
Waar is het kindje nu?
M'n vrouw nam haar mee naar een vroedvrouw.
Ze kreeg toen een bloeding en was bijna gestorven.
Dat was misschien nog het beste geweest.
Waarom dwong u haar tot een abortus?
Een slet als dochter is al genoeg. Moet er ook nog een bastaardkind bij?
Politiebureau Vigata.
Waarom zit hier niemand?
Sorry, meneer. We probeerden dat meisje over te halen iets te eten.
Heeft ze nog niets gegeten? -Nog geen glas water.
Ze wil met niemand praten. Ze is zelfs niet naar de WC geweest.
Ze is nog helemaal niet naar de WC geweest?
Ik heb het gevraagd, maar volgens mij heeft ze kuren.
Ze heeft het lichaam van een vrouw, maar de geest van een kind.
Het wapen is een Beretta 84 FS met een weggevijld registratienummer.
Een crimineel pistool dat ze van iemand heeft gekregen.
Zo is het precies.
Ga terug naar de telefooncentrale. -Ja, meneer.
Ga je dit niet eten? Dan eet ik het wel.
Ga naar de WC. Vooruit.
Salvo.
Papa.
Dag, jongen.
Ik wilde je even snel gedag komen zeggen.
Op het bureau zeiden ze dat je hier was. Had ik dit niet moeten doen?
Welnee. Ga zitten, dan eten we wat samen.
Je ziet er goed uit.
Hoe gaat het met je? -Ik mag niet klagen. Ik ben gezond.
Met hier en daar een pijntje natuurlijk. -Fijn om te horen.
Ga je niet naar het bedrijf vragen? Het is ook van jou.
Ja. Hoe gaat het ermee? -Goed. We hebben twaalf werknemers.
Alles volgens de regels, hè.
Je moet een keer langskomen. Dan krijg je een paar kisten met goede wijn.
Ik kom langs zodra ik tijd heb.
Het voelt alsof je gisteren begonnen bent bij de politie te werken.
En je bent nu al commissaris. Gefeliciteerd, Salvo.
Ik ben niet de enige jonge commissaris.
Vind je het erg als ik begin met eten? Ik heb honger. Bestel ook wat.
Salvo, ik weet bijna niets over je.
Ik ben het niet gewend om te eten en te praten.
Goed, dan bestel ik ook wat.
Dan hebben we allebei een goede smoes om niks te zeggen.
Pardon, heeft u even? -Zegt u het maar.
Wat heeft u voor lekkers? -We hebben linguini met kreeft.
Dag, meneer.
Ik heb wat kleding meegebracht. -Bedankt.
Ik breng het wel naar haar. -Ik doe open.
Je vader heeft wat schone kleding gestuurd.
Ik leg het daar neer.
Hier, eet op.
Viola is een brave meid, en eet netjes haar visje op.
Het is inktvis, maar goed.
En om haar honger te stillen, hebben we hier een lekker stukje brood.
Water.
Wil je liever even alleen eten?
Misschien is dit een goed moment... -Nee, laat haar maar rustig eten.
Hallo. -Dag, schat. Ik kom wat later.
Kun je iets voor me doen? -Zeg het maar.
Ik wil toch nog die ene jurk van laatst kopen. Haal jij 'm voor me?
lk? -Ja, morgen is er weer markt.
Moet ik dat echt doen? -Ja, Salvo. Die blauwpaarse jurk.
Maat 42. De verkoper weet het nog wel, want ik stond daar een half uur.
Ik heb 'm zelfs nog gepast. Salvo, luister je wel naar me?
Ja. Die paarse jurk, ik weet het nog. Dag.
Dit is van jou.
Viola is een mooie naam.
Ik vind 'm ook mooi.
Omdat het een kleur is.
Hou je van kleuren? -Ja.
Ze herinneren me aan dingen.
Hoor eens. Vertel me hoe je aan dat pistool bent gekomen.
Niet dus.
Goed. Welterusten.
Wie valt me op dit tijdstip lastig? Hallo?
Hallo, Fazio. Sorry dat ik je nog zo laat bel. Met Montalbano.
Luister. Je lag zeker te slapen, hè? -Maakt niet uit. Wat is er?
Ik vroeg me af of je iemand kende op de rechtbank van Montelusa.
Ja. -Mooi zo.
Ik heb een lijst nodig van alle rechters in het district...
Zowel burgerrechters als strafrechters.
Ik heb vooralsnog genoeg aan voornamen en achternamen.
Binnen.
Goedemorgen, meneer. Hier is de lijst waar u om vroeg.
Bekijk de namen en zeg me of er een bij zit die je aan een kleur doet denken.
Goed. Eens kijken.
Bruni. Dat lijkt me niet. Lo Verde.
Rosato, Rossi. -Wacht even. Zei je Rosato?
Emanuele Rosato, van de burgerlijke rechtbank.
Kom mee.
Kleuren hielpen je dingen te herinneren. Wat voor dingen?
Dat je rechter Rosato moest vermoorden?
Zeg je niks?
Waar ben jij in godsnaam mee bezig?
Binnen.
Ik ben hier. Wat kan ik voor u doen?
Ik ben commissaris Montalbano. Ik moet u spreken.
Nu?
Als dat kan. -Ga zitten.
Moet u horen, edelachtbare.
Ik ben hier omdat we een meisje aangehouden hebben.
Ze wilde u vermoorden. -Wat zeg je? Mij vermoorden?
Klopt. Hoe lang werkt u al hier? -Al een eeuwigheid.
Zegt de naam Viola Monaco u iets? -Helemaal niets.
Heeft dat meisje ook gezegd waarom...
Nee. Ik denk dat iemand haar gevraagd heeft om het te doen.
Wie dan? Ik heb nog nooit ruzie met iemand gehad.
Ik doe alleen maar kleine civiele zaken.
Kunt u iets voor me doen?
Kunt u alle rechtszaken van de laatste vijf jaar bekijken?
Als u iets vindt, kunt u me bellen. Ik geef u m'n nummer.
Mag ik het hierop schrijven? -Ja.
Wat kost deze? -20.000 lire.
Hoeveel? -20.000 lire.
Dat is wel veel. -Veel? Je maakt een grapje.
Ik noem dit diefstal. -Diefstal? Je hebt er geen verstand van.
Meneer... -Fazio.
Ik heb dit gekocht voor Mery, m'n vriendin.
Dat dacht ik al. Ik heb nieuws. Viola is weer gekalmeerd.
Ik vroeg haar wat ze tegen rechter Rosato had.
Hij zou iemand naar de gevangenis gestuurd hebben.
Dat heeft Rosato nog nooit gedaan.
Iemand heeft het haar wijsgemaakt. -Die vent van het wapen.
Daar heb ik ook nieuws over. Het schijnt dat het wapen het niet doet.
Het ziet eruit als een moordwapen, maar het is gewoon schroot.
Dat wist Viola niet. -Degene die het aan haar gaf, wel.
Dat snap ik dus niet.
Ik overtuig een meisje om iemand te vermoorden. Zonder reden.
Ik geef haar een pistool dat het niet doet. Waarom?
Voor de grap? Dat is dan een gevaarlijke grap.
Wie heeft hier baat bij?
We moeten uitvinden wie haar de opdracht gaf.
Praat met haar. Misschien dat ze je wat toevertrouwt.
Hallo. -U spreekt met Emanuele Rosato.
Zegt u het maar. -Ik denk dat ik iets gevonden heb.
Dat meisje heet Monaco, en haar vader heet Gerlando, hè?
Filippo Tamburello, bezitter van een stuk grond naast dat van Monaco...
had een muurtje iets te ver naar voren gebouwd.
Uiteindelijk sleept Monaco hem voor het gerecht en ik oordeel in zijn voordeel.
Dus waarom wil z'n dochter me vermoorden?
..controles die in ons territorium uitgevoerd werden.
Dat was het voor vandaag. We zien u morgen weer. Tot ziens.
Knappe meid. Ik zal het vermelden in het nieuws van 12 uur.
Bedankt. -Geen dank.
Ik weet wel een tegenprestatie. -Wat dan?
Laten we elkaar tutoyeren, oké? -Oké. Tot ziens.
Mag ik? -Kom binnen, Fazio.
Ga zitten. Ik wilde je niet wakker maken.
Paterno zei dat je de hele nacht met Viola hebt gepraat.
Je mag naar huis gaan om uit te rusten. -Dat hoeft niet. Ik heb een leunstoel.
Het is behoorlijk ingewikkeld.
Ga zitten.
Vanochtend, nadat we de hele nacht hadden gepraat, stortte Viola in.
Ze begon te huilen.
Ze zei wie haar het pistool had gegeven en had bevolen Rosato te vermoorden.
En wie is het? -Haar geliefde, Giuseppe Cusumano.
Cusumano? Die neef van... -Don Cuffaro.
Dit is voor jou.
Ik had geen tijd om 'm in te pakken.
Vind je 'm mooi? -Ja.
Wil je 'm even passen?
Ja.
Ik ben klaar.
Bedankt. Niemand heeft me ooit zo'n mooie jurk gegeven.
Je ziet er mooi uit. -Echt?
Mag ik je nu een paar vragen stellen? -Dat is goed.
Goed.
Wanneer zei Cusumano dat je rechter Rosato moest vermoorden?
Wanneer? -Ja.
Hij schreef het in een brief, zo'n 15 dagen voordat hij vrijkwam.
Heb je hem wel eens bezocht? -Eén keertje maar.
Ik mocht er niet in omdat ik minderjarig was.
Pino stuurde me wel briefjes.
Maar je kunt niet lezen.
Ze werden voorgelezen door de persoon die ze bracht.
En hoe heette deze persoon? -Weet ik niet.
Je weet het niet. En die briefjes? -Wat is daarmee?
Waar zijn de briefjes? -Pino zei dat ik ze moest verbranden.
Wanneer had hij je het wapen gegeven?
Die had hij laten brengen door dezelfde persoon die de briefjes bracht.
Heb je Pino nog gezien nadat hij was vrijgekomen?
Nee, ik moest eerst die rechter vermoorden.
Uiteraard.
Ik vind het allemaal maar absurd.
Als je die rechter had vermoord, had je Pino kunnen vergeten.
Weet je wel voor hoe lang je de bak in gaat voor moord?
Ze hadden me niet gepakt. -O nee?
Twee van Pino's mannen stonden klaar om me te helpen ontsnappen.
Je meent het.
En de namen van die personen ben je zeker ook vergeten?
Juist.
Als het waar is wat je zegt... -Het is waar.
Rustig maar. Ik wil weten waarom je Pino Cusumano hierbij betrekt.
Omdat... Omdat hij z'n woord niet heeft gehouden.
Hij zei dat ik niet in de gevangenis zou komen als ik gepakt zou worden.
Hij is je vergeten. En weet je waarom?
Omdat hij nu, na drie jaar, weer van z'n vrouw zit te genieten.
Hij verpest jouw leven met die moord op Rosato...
en nu geniet hij lekker van het leven. Hoe ik weet dat het een valstrik was?
Het pistool dat hij je had gegeven, deed het niet. Het was kapot.
Wist je dat? Wist je het of niet?
Neem die jurk maar weer terug. Neem terug, zeg ik je.
Ik wil helemaal niks van jou. Ik wil het niet.
Ga weg.
Meneer, Cusumano is niet in de stad. Hij is er morgen weer.
Maar we krijgen hem wel.
Ongetwijfeld. Fazio, je moet iets voor me doen...
maar de bureaucratische weg duurt te lang.
Ik kan het proberen. -Controleer of het waar is...
dat Viola Cusumano bezocht heeft in de gevangenis.
Dat moet in de registers staan.
Kom met me mee.
Iedereen die dit meisje de laatste vier jaar in dienst heeft gehad...
moet zich melden bij de politie van Vigata.
De politie dankt u bij voorbaat en garandeert absolute discretie.
En dan nu het overige nieuws.
Goed idee. Denkt u dat iemand zich zal melden?
Met een beetje geluk komen we erachter wie erbij betrokken is.
Met een beetje geluk, ja.
Meneer.
Er hebben zich twee mensen gemeld. Mevrouw Pittigallo komt om vier uur.
Francesco Struppiàno ligt met griep op bed...
maar u kunt hem bezoeken. Hij woont vlakbij.
Struppiàno? -Klopt.
Bedoel je niet Trupiano? -Ja, dat zeg ik. Struppiàno.
Catarella, kun je wel goed horen?
Heel goed zelfs. Dat zei een KNO-arts laatst nog.
Hoezo, meneer Montarcano? -Montalbano. Het is Montalbano.
Dat zeg ik. Montarcano. -Prima. Fijne dag nog.
Dank u wel.
Wie is daar? -Politie, meneer Trupiano.
Ik heb gezegd dat ik alleen met de commissaris wil praten.
Ik ben de commissaris. -U bent de commissaris?
Kom maar naar binnen dan. Kom verder, kom verder.
Ik doe meteen dicht, want het tocht nogal.
Wat kunt u me over Viola Monaco vertellen?
Wat kan ik zeggen? Ik heb er wel en niet mee te maken.
Verklaar u nader.
U wilt toch weten waar Viola de laatste vier jaar heeft gewerkt?
Precies. Viola heeft hier vijf maanden gewerkt.
Eén jaar en vijf maanden om precies te zijn...
maar dat ene jaar telt niet mee, want het valt niet binnen die vier jaar.
Ik weet niet of u deze redenatie kunt volgen?
Bent u misschien boekhouder? -Nee, radioloog.
Prima, vertel me over die vijf maanden. Hoe was Viola?
Ze was eerlijk, welgemanierd, werkte hard.
Een jaar en vier maanden lang had mijn vrouw niets om over te klagen...
maar die laatste maand... -Wat deed ze?
Ze veranderde van de ene op de andere dag.
Ze werd onzorgvuldig, onbeleefd, ze wilde niks meer doen.
Op een dag kwam ze niet meer opdagen.
Na een tijdje kwam haar moeder. Ze vroeg me waar haar dochter was.
Ze was ongelofelijk onbeleefd. Ik zei dat ik het niet wist.
Vertel me wat u haar niet vertelde. -Met alle plezier.
Elke dag werd ze rond half zes gebeld.
Een half uur voordat ze klaar was, ging de telefoon.
Ze liet alles vallen om zo snel mogelijk op te kunnen nemen.
Vergeef me de uitdrukking, maar het leek alsof ze nodig moest.
En weet u misschien wie... -Ja, soms namen ik of m'n vrouw op.
Het was altijd dezelfde vent, ene Pino.
Cusumano. -Welnee, wat zegt u? Geen Cusumano.
Pino Dibetta. -Dibetta?
Weet u het zeker? -Neemt u me in de maling?
Op mijn leeftijd is m'n hoofd het enige wat nog werkt.
Hierboven ligt alles opgeslagen.
Mevrouw Pimpigallo zit al te wachten in uw kantoor.
Dank je wel. Gallo, ken jij misschien ene Pino Dibetta?
Die ken ik zeker. Een vriend van m'n broer Nico.
Laat hem komen, ik moet hem spreken. -Doe ik.
Hallo, mevrouw Pimpigallo. -Hallo, commissaris.
Sorry dat u moest wachten. -Geen probleem.
Wat weet u over Viola Monaco? -Ze heeft één jaar voor me gewerkt.
Ze was soms te laat, een minuut of vijf.
Die vijf minuten trok ik even goed van haar loon af.
Werd ze wel eens gebeld? -Nooit bij mij thuis.
Waarom nam ze ontslag? -Dat kwam door mevrouw Lo Bianco.
Op een dag stelt die tang voor om voor meer geld bij haar te komen werken.
Mevrouw Lo Bianco. -Kent u haar niet?
De vrouw van die smeerlap van een ingenieur.
Goed, meer hoef ik niet te weten.
Bel me als u haar heeft gesproken. Dan praten we verder.
Zal ik doen. Tot ziens.
Hoeveel mensen hebben zich gemeld? -Twee.
Mevrouw Pimpigallo vertelde me dat Viola voor de familie Lo Bianco werkte.
Zij hebben zich niet gemeld. Ken je ze? -Nee, maar ik zal eens navragen.
Bedankt. -Bij de gevangenis vertelden ze me...
dat Viola Cusumano bezocht heeft, drie dagen voor z'n vrijlating.
Meneer, Pino Dibetta is er. -Kom verder, meneer Dibetta.
Wil je erbij blijven, Gallo? -Nee, liever niet.
Vertel eens. Weet jij iets van... -Helemaal niets, commissaris.
Ik weet helemaal niets van die lek geprikte banden van de baas.
Dat interesseert me niet. -Waarom moest ik dan komen?
Voor een andere kwestie, van vroeger. Ken je ene Viola Monaco?
Ja, ze hielp m'n oom op de markt. Hij had daar een groentekraam.
Ik vond haar leuk, en zij mij ook. Ze werkte bij de familie....
Trupiano. -Inderdaad.
Ik had haar nummer, en dus belde ik haar.
Hoe ver ging het tussen jullie? -Niet zo veel. Een beetje zoenen en zo.
Meer niet. Viola was al een echte vrouw, maar ze wilde niet verder gaan.
Dus maakte je het uit. -Nee, ik wilde niet bij haar weg.
Wat dan wel?
Op weg naar huis werd ik overvallen door twee gemaskerde mannen.
Ze deden een zak over m'n hoofd en gaven me ervan langs.
Ze braken m'n ribben, m'n tanden en zorgden voor deze wond hier.
Zeven hechtingen kreeg ik.
Nadat ze klaar waren, zei een van hen: Vergeet Viola Monaco.
Enig idee wie het gedaan had?
Eerst dacht ik aan de broers van Viola...
maar ze hadden geen reden om bivakmutsen op te doen.
Als er iets was, hadden ze het gewoon kunnen zeggen.
Kan het ook zijn dat Viola ondertussen ook bezig was met een andere man?
Een getrouwde man.
Commissaris, Viola was maagd.
Prettige avond nog, Fazio. -Jij ook, Gallo.
Fazio, ik wist niet dat je rookte. -Mondje dicht tegen m'n vrouw.
Wilt u ook? -Nee, hoor.
Wat doen we met dat meisje? Het is nu bijna een ontvoering.
Wat zou jij doen? -Ze had een pistool bij zich.
Ze wilde de rechter vermoorden. Laten we het volgens de regels spelen.
Op die manier krijgen we Cusumano nooit te pakken.
Sterker nog, we zorgen dat hij van haar af is.
Er is geen verband tussen hen. -Viola zag hem in de gevangenis.
Alles wat ze over dat gesprek zegt, kan Cusumano simpelweg ontkennen.
We moeten haar nog een paar dagen bij ons zien te houden.
U speelt met uw carrière.
Moeten we tegen de hoofdcommissaris zeggen dat ze de schoonmaakster is?
Waarom ook niet?
We zijn er. Kom verder.
Daar is de keuken, dit is de badkamer.
En hier is de huiskamer. Kom maar.
Zeg morgenochtend maar wat je nodig hebt en dan wordt het gekocht voor je.
Hier is de slaapkamer.
Kan ik hier slapen? -Ja, we moeten het alleen verschonen.
Het is tijdelijk, tot we iets beters gevonden hebben.
Bevalt het je niet? -Jawel, hoor.
Waar gaat u naartoe? -Naar een hotel of zoiets.
Goed. Dat is dan geregeld.
Krijg nou wat.
Alles goed, meneer? -Heeft u zich bezeerd?
Alleen m'n nek een beetje. Het had erger kunnen zijn.
Wat is er gebeurd?
Een of andere hufter heeft geschoten. -Echt waar?
Kijk, ik heb de kogel gevonden. -Een 7.65.
Wie wist dat u hier was? -Alleen de dame van het hotel...
maar zij was het zeker niet. -Laat mij maar.
Weet jij of een van Cusumano's mensen een moedervlek op z'n hoofd heeft?
Dat moet Ninì Brucculeri zijn.
Waar woont hij? -ln Vigata.
Breng hem naar het politiebureau. Hij heeft vast een wapen. Pak het af.
We hebben geen arrestatiebevel. -We moeten hem verrassen.
Waarom wil Brucculeri u vermoorden? -Ze wilden me waarschuwen.
Bij toeval was hij ook in dat restaurant.
Hij ging bellen. Dat was vast naar Cusumano die hier opdracht toe gaf.
Weet u het zeker? -Het kan niet anders.
Cusumano weet vast dat we Viola hebben en dat ze gepraat heeft.
Waarom word ik om zes uur wakker gemaakt en hiernaartoe gesleept...
alsof ik een crimineel ben? -Je bent ook een crimineel.
Ga zitten, meneer Brucculeri.
U moet me met twee dingetjes helpen. Om te beginnen:
Was u gisteren in restaurant Da Peppino?
Ja. Is dat soms verboden? -Nee, hoor. Ik was er gisteren ook.
U was er ook? -Ja, ik was er ook.
En m'n tweede vraag: Heeft u onlangs nog een wapen afgevuurd?
Heb je het wapen? -Een Beretta 51. Eén kogel ontbreekt.
U heeft ook vast een wapenvergunning.
Ik voel me niet zo lekker. -Nee, die heeft hij niet.
Heb je de kogel nog die in m'n auto zat, Fazio?
Laat morgen uitzoeken of die kogel afkomstig is uit zijn pistool.
Zullen we hem naar de cel brengen? -Dat lijkt me wel. Wat denkt u?
Brucculeri moet eigenlijk vandaag nog voorgeleid worden...
aangeklaagd worden voor poging tot moord en een advocaat aanwijzen.
U wilt hem hier houden zonder iets tegen iemand te zeggen.
Je hebt gelijk. Ik doe alles op m'n eigen manier.
Maar het moet zo, vertrouw me.
De vrouw van Brucculeri heeft ondertussen alarm geslagen.
We wachten nu hun volgende zet af.
Ik heb nog wat informatie over de familie Lo Bianco.
Wat heb je ontdekt?
Lo Bianco is in de 40 en werkt als chemicus.
Z'n vrouw heet Enza. Ze hebben geen kinderen.
Hij heeft een verzameling pistolen en revolvers, een stuk of 40.
Kijk eens aan. Heb je ze opgeroepen? -Nee, ze zijn de stad uit.
lnteressant.
Krijg nou wat. -Sorry.
Kom maar. -Ik dacht dat u in een hotel zat.
Nee, het was laat geworden. Ga je gang.
Alles goed in de woning? -Ja. Over die schoonmaakspullen...
Zeg het maar. -Ik heb sponsjes nodig...
dweilen, schoonmaakmiddel voor het bad en de keuken...
Wacht even. De winkels zijn nog dicht. Geef de lijst maar aan Catarella.
Ik ga.
Allejezus.
Erg ruimdenkend, die Lo Bianco's.
Nou, zeg.
Krijg nou wat, dat is Viola.
Die Lo Bianco heeft het goed voor elkaar. Het ontbreekt aan niets.
De springveer is kapot.
De registratie is weggevijld. Eén pistool ontbreekt.
Tot binnenkort, meneer Lo Bianco.
Stop. Pas op, meneer. -Waarvoor?
Als we de vloer vies maken, wordt Viola boos.
Meneer Risi heeft vanochtend minstens tien keer gebeld.
Hij zei dat het urgent was. -Niet Risi, maar Torrisi.
Verbind hem door als hij belt. -Langs deze kant.
Ik ga wel langs de muur.
Waar was u nou, meneer?
Allejezus. Van wie heeft u deze? -ln het huis van Lo Bianco gevonden.
Hoe bent u daar binnengekomen? -Door het raam.
Als een inbreker? -Als een inbreker, Fazio.
Als u zo doorgaat, draait u nog de bak in.
Weet u wel wat voor risico's u neemt?
Het is het waard. Wil je weten wat ik nog meer heb ontdekt?
Ik moet hier schoonmaken. -We gaan wel naar hiernaast.
Ga je mee, Fazio? -Ik kom al.
Wat zeg je ervan?
Lo Bianco is een vrouwenverslinder en raakt verzot op Viola.
Hij schept op over z'n wapens, laat ze misschien ook wel zien.
Viola gaat met hem naar bed en begint dingen te vragen.
Zoals het pistool. -Nee, dat doet ze niet.
Ze pakt het en verdwijnt.
Lo Bianco ziet het nieuws op TV, merkt dat z'n pistool weg is...
wordt bang en smeert 'm.
Viola gaat naar Cusumano en zegt tegen hem dat ze een pistool heeft.
Waarom zei ze dat ze het gekregen had van de man die de briefjes bracht?
Ik ben bijna klaar. -Doe maar rustig aan.
Kun je even gaan zitten? Ik moet iets met je bespreken.
Waar gaat het over? Hebben jullie Cusumano gearresteerd?
Dat gaan we nog doen, maar niet vanwege wat je ons verteld hebt.
Wat had ik dan gezegd? -Dat hij wilde dat je Rosato vermoordde.
Denkt u dat het niet waar is?
Het is niet waar. Cusumano heeft je nooit een naam gegeven.
Je kende Rosato's naam omdat je vader het daar ooit over had.
Je tas zat vol met voorwerpen die je aan die naam herinnerden.
Als Cusumano je die naam had gegeven...
was je het nooit vergeten, zo verliefd als je zei te zijn.
Wie wilde ik dan wel vermoorden? -Pino Cusumano.
Om je te ontlopen was hij niet naar de rechtbank gekomen.
Niet zo lang geleden had je hem bezocht in de gevangenis.
Je zei dat je hem wilde vermoorden, maar je maakte een fout.
Niet waar. -Jawel, hoor.
Pino was ervan overtuigd dat je het meende.
Zelfs als je geschoten had, had het pistool het niet gedaan.
Dat kon je niet weten. Maar je bent wel een slimme meid.
Voor het geval alles misging, had je dat verhaal over Rosato verzonnen.
Als Pino niet door jou vermoord werd, zou hij nog wat langer in de bak zitten.
Je schakelde over op plan B nadat we je gearresteerd hadden.
Je deed alsof je boos was. Je vertoonde kuren.
Je deed alsof je niks begreep, maar maakte ons ook wijs...
dat je het echt op Rosato gemunt had.
En dat alles zodat wij zouden denken dat Pino Cusumano de opdrachtgever was.
Waarom zou ik Pino willen vermoorden?
Omdat hij je verkracht had.
Het was voor wat hij me had aangedaan.
En voor wat hij me heeft laten doen.
Hij kwam me halen nadat hij me met een jongen had gezien.
Een auto stopt naast me. Cusumano stapt uit.
Hij pakt me bij m'n arm en trekt me de auto in.
In de auto zat een vent met een grote moedervlek op z'n gezicht.
Ninì Brucculeri. -We reden weg.
We gingen naar een huis, ergens op het platteland.
We komen daar aan. Hij begint me te stompen en te slaan.
Ik moest me van hem uitkleden en daarna deed hij wat hij wilde.
Toen hij klaar was, zei hij tegen die ander dat hij ook z'n gang mocht gaan.
En toen ging hij weg.
De volgende ochtend zei hij dat hij me zou vermoorden als ik wat zei.
Hij gaf me een klap. Ik viel en het werd zwart voor m'n ogen.
Toen ik weer bijkwam, heb ik me aangekleed en ben naar huis gegaan.
Ik deed er drie uur over omdat ik nauwelijks kon lopen.
Tijdens het lopen besloot ik dat ik hem ging vermoorden.
Hij had me verkracht en gaf me daarna weg alsof ik een levenloze pop was.
Vier dagen later... -Ging hij voor drie jaar de bak in.
Het enige waaraan ik kon denken, was hem vermoorden als hij vrijkwam.
Ik bezocht hem in de gevangenis, maar ik maakte geen fout. Ik zei niks.
Hij zei tegen mij: Hoe is het, Viola? Nog niet genoeg gehad?
Als ik vrijkom, geef ik je wat je wil.
Hij lachte, maar ik zag dat hij bang was.
Waarom ging je er dan naartoe? -Begrijpt u het niet?
Omdat ik dan in ieder geval kon zeggen dat hij me toen de opdracht gaf...
die rechter te vermoorden.
Juist.
Hoor eens, jij en ik moeten nu samen een verbond sluiten.
Ik zorg dat je hier ongeschonden uit komt, en dan ben je vrij.
En Cusumano gaat nog een paar jaar brommen.
Maar dan moet jij getuigen dat hij je verkracht heeft.
Ik zal proberen het te voorkomen, maar ik moet weten of je ertoe bereid bent.
Ik doe...
Ik doe alles wat je van me vraagt.
Ga maar weer staan.
Binnen. -De weledelgestrenge Risi is er.
Wat is dat eigenlijk voor woord? -Laat hem maar binnen.
Komt voor elkaar.
Kan ik op je rekenen? -Ja.
Meneer Torrisi, wat leuk u weer te zien. -Beste vriend.
Catarella, ik wil niet gestoord worden.
Commissaris, ik ben hier om het over een vervelende kwestie te hebben.
Maar dat kan met een beetje goede wil opgelost worden.
Zeg het maar.
Onlangs hebben uw mensen de woning doorzocht...
van Antonio 'Ninì' Brucculeri.
Ze hadden een wapen gevonden en dat hiernaartoe gebracht.
Dat hadden ze echter zonder huiszoekingsbevel gedaan.
Dat is inderdaad waar.
Maar het ging hier om een recidivist. -Een recidivist kan iets verkeerd doen.
Maar niemand mag hem zomaar z'n rechten ontnemen. Waar of niet?
Absoluut waar.
Heeft u misschien enig idee hoe we deze puinhoop kunnen oplossen...
want ik heb hier weinig ervaring mee.
Ik zie dat u een verstandige jongeman bent.
Omdat Brucculeri's arrestatie nergens geregistreerd is...
kunt u hem gewoon weer vrijlaten.
Mensen die ertoe doen, zullen u er dankbaar voor zijn.
Juist. U heeft volkomen gelijk.
Er is alleen één dingetje waarmee u me als advocaat vast kunt helpen.
Zeg het maar. -Als iemand op je schiet...
wordt dat gezien als poging tot moord of als een simpele waarschuwing?
Poging tot moord... Laten we niet overdrijven, commissaris.
Neem me niet kwalijk. Ik probeer gewoon een oplossing te bedenken.
U zei net dat er helemaal niets is geregistreerd.
Maar dat klopt niet.
Ik heb Brucculeri's pistool en de kogel die in de band van m'n auto zat...
naar het hoofdbureau gestuurd, met de naam van de eigenaar erbij.
Dat is niet wat we willen. -Precies.
Maar er is een oplossing. Brucculeri kan bekennen wat hij gedaan heeft.
U verdedigt hem en kunt zeggen dat hij een glaasje te veel op had...
en een geintje wilde uithalen. Dan loopt het verder niet uit de hand.
Zou het dan uit de hand kunnen lopen? -Ja, natuurlijk.
De telefoon van het restaurant werd al maanden voor andere zaken afgetapt.
Verdorie. -Inderdaad.
De opdracht om op mij te schieten die Pino Cusumano aan Brucculeri gaf...
Is die opgenomen?
Die jongen is te impulsief en gaat voor problemen zorgen...
Zoals hij drie jaar geleden deed toen hij een minderjarige verkrachtte.
Ze ging net weg toen u hier binnenkwam.
Wat heeft ze gezegd? -Weet u dat niet?
Ze heeft gewacht tot ze meerderjarig was.
Vorige week vertelde ze me dat ze drie jaar geleden ontvoerd is...
en vervolgens geslagen en verkracht door Cusumano, vlak voor z'n bruiloft.
Heeft ze een aanklacht ingediend? -Nee, gelukkig niet.
Ik was nog net op tijd.
Ik probeer met alle macht de familie Cuffaro hierbuiten te houden.
Hun vijanden zullen hier dolblij mee zijn.
Toen die meid me alles verteld had, liet ik meteen Cusumano oproepen.
Ik wilde zijn kant van het verhaal horen.
Maar wat doet hij? Hij geeft Brucculeri de opdracht op me te schieten.
Waar slaat dat op, dacht ik nog. Maar toen begreep ik het.
Hij was banger voor de reactie van z'n familie en z'n vrouw dan voor justitie.
Hij wilde me het zwijgen opleggen.
Dat geeft aan hoe onbetrouwbaar en onverantwoordelijk hij is.
Ik denk dat het beter voor de familie is als hij nog een tijdje in de bak zit.
Om de schade te beperken. -Prima. Wat bent u nu van plan?
lk? Wat kan ik doen? Helemaal niets.
Ik kan u alleen een keuze bieden...
tussen poging tot moord en een zedenmisdrijf. De keuze is aan u.
Ik laat u nu alleen. Gebruik gerust de telefoon.
Ik ga even een luchtje scheppen, want daar heb ik nu wel even behoefte aan.
Waar gaan de Cuffaro's voor kiezen? -Voor poging tot moord.
Ze zien dat vast als een meer eerbaar delict. En geef ze eens ongelijk.
Wat doen we met dat pistool van Viola? -Opgeven als gevonden voorwerp.
En Lo Bianco? -We wachten tot hij weer terug is.
Tijdens een controle van z'n wapens vind je per ongeluk die schuilplek.
Is alles dan geregeld? -Ja.
Maar we lappen alle regels aan onze laars.
Net als in Amerikaanse films waarin de sheriff doet wat hij wil...
omdat iedereen eigen rechter speelt? Er zijn regels.
Kom op nou, Fazio.
Zo denkt u er dus over? -Klopt.
Pino Cusumano zal toegeven dat hij Brucculeri die opdracht heeft gegeven.
Laat hem maar komen dan. -Er is een klein probleempje.
Die jongen is van een ladder gevallen en heeft wat ribben en z'n neus gebroken.
Hij kan ook niet lopen. Er moest een ambulance komen.
Waar ligt hij? -ln het ziekenhuis van Montelusa.
Tot ziens. -Bedankt voor alles.
Zoals ik al zei, gaan ze voor poging tot moord.
Maar hij kan niet komen omdat hij in elkaar geslagen is.
Wat jammer. -Hij ligt in Montelusa in 't ziekenhuis.
Bel het hoofdbureau. Zij mogen het allemaal oplossen.
En wat gaat u doen? -Ik heb honger. Ik ga naar Calogero.
Bel Viola op en geef door dat ik me aan m'n belofte heb gehouden.
We moeten een plek voor haar vinden. -Niet bij mij. Dat trekt m'n vrouw niet.
Prima. -Eet smakelijk.
Zonde dat je zoveel geld kwijt bent aan dit hotel.
Zoveel verdien je nou ook weer niet. -Maakt niet uit.
De volgende keer vind ik een woning voor je. Ik heb alleen morgen geen tijd.
M'n broer gaat weer weg, en dan is m'n moeder alleen.
Hoe is het met haar? -Ze voelt zich depressief.
Ze kan niet alleen blijven. Ik moet een dame vinden die voor haar zorgt.
Dit is Viola. Viola, dit is Mery. -Aangenaam.
Salvo is heel positief over je. -Meneer is te aardig.
Viola wil heel graag naar Catania. -Ik wil hier weg...
dus ik werk graag voor uw moeder. -Dat is dan geregeld.
Sorry, maar hoe kom je aan die jurk?
Die heb ik laatst op de markt gekocht. -Dat dacht ik al.
Dat wilde ik je nog vertellen. Zo'n toeval.
Ik was op de markt om 'm te kopen, maar Viola was me voor.
Maakt niet uit. Hij staat je goed. -Dank je.
Kom, de bus gaat zo. -Ja, we gaan.
We zien elkaar snel weer. Tot ziens. -Bedankt.