We leefden in een elektrische wereld. We vertrouwden er blindelings op.
En toen viel de stroom uit. Alles stopte met werken.
We waren er niet op voorbereid.
Angst en verwarring leidden tot paniek.
De gelukkigen kwamen de steden uit.
De overheid viel.
Milities namen het over, regelden het voedsel en namen alle wapens in beslag.
We weten nog steeds niet waarom de stroom uitviel.
Maar we zijn hoopvol dat er iemand het antwoord weet.
Wat voorafging:
Wegwezen. - Sorry, dat je hierbij betrokken bent.
Ik kon je vader niet te pakken krijgen, ik moest jou wel meenemen.
Je bent een moordenaar.
Ik zie jullie over twee weken. - Ga je weg?
'Ik ben achter Miles aangegaan. Maak je geen zorgen. Charlie.'
Waarom volg je me? - Ik volg je oom, net als jij.
Dat is het bevel. - Dus je hoort bij de militie.
Wil je weten waarom ik dit gehouden heb? Omdat er foto's van mijn kinderen in staan.
Hun eerste stapjes, hun hele leven.
Het wordt steeds moeilijker om hun gezichten te onthouden.
Vuur.
Miles. - Hoe ken je hem?
Dit is Miles Matheson. Bevelhebbend generaal van de Monroe militie.
Oprichter van de Republiek en tweede in rang naast Sebastian Monroe zelf.
Geef hier.
Sorry, ik had honger. - Honger?
Nu moet ik je arresteren. En waarvoor? Een week rantsoen?
Weet je wel wat ze hiervoor met je gaan doen? - Als je me laat gaan...
Weet je wel wat ze met mij doen, als ik dat doe?
Goed werk. - Bedankt.
Ik ben Miles Matheson.
Je neemt me in de maling. - Nee.
En al de verhalen zijn waar.
Dus als ik je een vraag stel, dan geef je antwoord.
Kapitein Tom Neville. Ken je hem?
Donkere huidskleur, ogen die dwars door je heen kijken?
Hij is hier langsgekomen. Jij bent het enige controlepunt in deze omgeving.
Hij was hier. - Had hij een gevangene bij zich?
Een jongen, ongeveer 19 jaar. Blond haar.
Waar ging hij naartoe? - Noblesville.
En wanneer heb je hem gezien?
Gisteren. - Gisteren?
Dat was toch niet zo moeilijk?
Laten we gaan.
Wat voor verhalen heeft hij over jou gehoord? Hij zeikte haast in zijn broek.
Ik heb al gezegd dat het jouw zaken niet zijn.
En normaal zou ik dat waarderen maar iedereen die we ontmoeten...
wil jou vangen, vermoorden, ons doden omdat we jou kennen of ze zijn doodsbang van je.
Luister Charlie... - We zijn bijna bij Danny. Morgen al?
En ik weet niet met wie ik ben en waar ik in terecht kom.
Verdomme, Charlie. Hou op. Laat het gaan.
Ik ben je geen verklaring verschuldigd. Ik ben je helemaal niets verschuldigd.
Als je je broer terug wil, dan moet je erover ophouden. Of ik ben hier weg en dan mag je hem zelf gaan zoeken.
Geen zorgen. Ze komen wel. - Miles zei twee weken. Dat was gisteren.
Ze zijn laat. - Ja, ze...
Charlie is een stoere meid.
Alles is in orde met haar en ze zullen hier snel zijn.
Mammie, wanneer kom je naar huis? - Nog twee nachtjes.
Daarover gesproken, het is al laat. Waarom zijn jullie nog wakker?
Sorry, Ms. Foster. Ze wilden niet gaan slapen tenzij we belde.
Het is goed, Sonia. Ik hoop dat ze het huis niet slopen.
Nee, mevrouw. Ze zijn lieverds.
Lees eerst de Wizard of Oz voor.
Vanavond niet, ik moet gaan. En jullie moeten gaan slapen.
Alsjeblieft, mammie? Maar één hoofdstuk.
Alsjeblieft? - Ik zei nee.
Sorry? Wat?
We kunnen het ze niet vertellen. - Wat vertellen?
Over de amulet. - Vertrouw je ze niet?
Vertrouw je Charlie niet? - Nee, dat bedoel ik niet.
Voor zoiets plegen mensen een moord. Ben is ervoor gestorven.
Dus hoe minder mensen het weten, hoe beter.
Hallo? - Charlie?
Ik wist niet zeker of ik je ooit nog zou zien.
Ik ben in orde. Een paar schrammetjes, maar...
Hoe is het met jullie? - Goed. We zijn erg blij om jullie te zien.
Dit is Nora.
En met hen gaan we het tegen de militie opnemen?
Echt? - Nu zie je wat ik bedoel.
We staan hier, hoor. - En dit is heel charmant, maar kom op, we gaan.
Nu? - Ja.
Danny is dichtbij. Misschien zien we hem morgen.
Dat meen je niet. Laten we dan maar opschieten.
Wat is dat?
Rennen.
Revolution S01E04: 'The Plague Dogs'
Quality over Quantity ®eleases Vertaling: EBMC, Désirée & WinchesterGirl
Mijn been.
Kapitein. - Wat?
Stoppen.
Er komt een storm aan. - Ben je bang van een beetje bliksem?
Voelde je de verschuiving in de lucht niet?
Ik zeg je dat we onderdak moeten zoeken.
De jongen zegt dat we moeten stoppen.
Dat er slecht weer aankomt.
Als we doorgaan, zijn we bij dageraad in Noblesville.
Het is maar een uur hier vandaan.
Goedenavond, Rachel. Kan je niet slapen?
Ik slaap hier nooit goed. Ik weet niet precies waarom.
Wat wil je, Bass?
Wat ik wil?
Rachel, alsof je dat niet weet.
Alsof je niet weet wat ik altijd al gewild hebt.
Wil je echt dit spelletje spelen?
Je hebt me al honderd keer die vragen gesteld. - En ik ga ze weer aan je vragen.
Waar werkte Ben aan? - Ben was een leraar Wiskunde.
Als hij dat was, waarom werkte hij dan voor defensie?
En waarom had hij dan volledige toegang?
En waarom, op de avond van de black-out, belde hij Miles...
en vertelde hem dat de stroom uitging, vijf seconden voordat het gebeurde?
Ben wist waarom de stroom uitviel.
Wist hij ook hoe hij het weer aan kon zetten?
Ik weet niet wat je bedoelt.
Ben ik niet goed voor je geweest, Rachel?
Ik heb je niet in een kerker gestopt.
Ik heb je niet gedood.
Dat is wegens mijn respect voor jou.
Voor onze vriendschap.
Sergeant Strausser.
Mrs. Matheson, alvast mijn excuses.
Denk je dat ik hondsdolheid heb opgelopen?
Waarschijnlijk niet. - Waarschijnlijk niet. Geweldig.
Charlie verdiende dat niet. Dat je vandaag zo tegen haar uitviel.
Dat weet ik.
Je moet wat rustiger tegen haar doen. - Ik zal een heel stuk rustiger gaan doen.
Ik ga weg.
Pardon? - Het is voor iedereen beter als ik wegga.
Beter voor hen? Voor jezelf bedoel je. - De hele militie zit achter me aan.
Je bent nog steeds die egoïstische klootzak, met dezelfde onzin smoesjes.
Als je te dicht bij iemand komt, ga je er vandoor. - Dit gaat niet over ons.
Praat niet alsof dat zo is, oké?
Je hebt gelijk. Het gaat over Charlie. Je hebt haar een belofte gedaan.
Ik heb dit niet nodig.
Ze is je familie. - Dat maakt haar niet mijn verantwoording.
Ik heb geen idee waarom ik überhaupt meegegaan ben.
Het is niet mijn fout dat haar vader dood is.
Niet mijn fout wat er met haar moeder gebeurd is.
Ik ken Charlie niet eens.
Familie of niet, ik...
Ik doe dit niet meer. Ik stop ermee.
Waarom moet je gaan?
Ze gaat voorraad halen. Het is belangrijk, Charlie.
Maar je hebt nog nooit eerder een reis zoals dit gemaakt.
Ik ben over een paar maanden terug.
Maanden? Dat is te lang. Ga alsjeblieft niet.
Ik heb je hulp nodig. Luister naar je vader.
Bescherm je broer. Belooft?
Ik hou van je. - Ik ook van jou.
Mam, alsjeblieft.
Mam. Ga niet weg.
Mam, alsjeblieft.
Ga niet.
Gaat het? - Ik denk van wel. Dank je.
We gaan.
De deuren. Vlug.
We moeten de uitrusting vastbinden, mannen.
Veranker die deur.
Zet dat hier neer.
Bind alle uitrusting samen.
Beweeg niet. - Neem de tijd.
Rustig aan daarmee.
Het grappige is dat ik altijd een hondenpersoon ben geweest.
Ik hield van honden. Ik had een Kings Charles Spaniël.
Een wat?
Hij werd schoothondje van de koningen genoemd. Zijn naam was Zoey.
Soms droeg hij een trui.
Ik ben zo terug.
Hoe lang volg je ons al? - Lang genoeg. Net pas opgemerkt?
Je begint oud te worden. - Stop, allebei.
Hij is bij de Militie. - Nate, toch?
Hij heet geen Nate. - Hoe weet je dat?
Ik zag hem in de omgeving van Pontiac.
Ze ketende me aan een paal. Het duurde twee dagen voordat ik los was.
Ik dacht dat ik het opgelost had. - Ja, dat is te merken.
Luister, we hebben grotere problemen. - Hij is een spion, Charlie.
Wie weet wat hij Neville of Monroe heeft verteld? - Laten we het uitvinden.
Hij is onderdeel van Nevilles eenheid. Dat zei je zelf.
Denk je niet dat hij iets over Neville weet? Of over Danny?
Trouwens, wat geef jij daar om? Jij vertrekt.
Ze heeft gelijk, Miles. - Wat mij betreft is het goed.
Dan kan ik wat beter opletten.
Waar ga je heen?
Ik ga mijn zwaard halen. Als je dat goed vind.
Val dood.
Engeland? Dame, dat is niet mogelijk.
Nee. Maar ik sprak met een man in Montana, die zei... - Je komt te voet vanuit Montana?
Nee, ik kom lopend uit Seattle.
En hij zei dat je vanuit hier naar de Atlantische kunt komen.
Dat zou kunnen, maar dat doet niemand meer.
Je begrijpt niet hoe lang het duurde en wat ik heb moeten doorstaan om hier te komen.
Dame, vertrouw me. Je kunt niet... - Maar ik moet naar huis.
Je kunt ook niet naar Engeland. Er zijn geen grote schepen meer, ook geen stoomboten.
Die zijn allemaal verwoest in de oorlogen...
of uit elkaar gehaald voor het hout. Toen de Militie ze in handen kreeg.
Jezus, naar Engeland? Dat is als proberen naar de maan te reizen.
Misschien op een dag.
Heel erg bedankt.
Alles wat los hangt, moet vastgebonden worden. Het gaat stormen, mannen.
We moeten deze spullen vast maken. - Breng het hier.
Schiet op, luilakken. Kom op.
Rustig aan.
Kom op. Nu.
Dus je vertrekt? Dat is het beste.
Je weet niet wie ik ben Maggie. En wat ik heb gedaan.
Dat weet ik eigenlijk wel. Charlie heeft het verteld.
Dat maakt je een moordenaar, toch? Misschien één van de grotere.
Dan begrijp je waarom ze beter af is zonder mij.
Dat is waarschijnlijk waar.
Waarom denk je beter af te zijn zonder haar?
Wat moet dat in vredesnaam betekenen?
Ik heb jarenlang geprobeerd mijn zonen terug te krijgen.
Jaren.
Ik heb stad en land afgelopen. En de oostkust op en neer.
Je zou denken dat ik wel één boot had moeten vinden.
Maar dat heb ik niet.
Totdat...
ik opgaf.
Ik wist dat ik mijn kinderen nooit meer zou zien. Dat ze waarschijnlijk gestorven waren.
Bang, alleen en huilend om hun moeder.
Dus... ik zwierf rond.
Ik belandde in Wisconsin en koos een mooi plekje. Schonk mezelf een kopje vergif in.
En toen, niemand anders dan...
je broer vond me.
Het spijt me. Ik wil je geen kwaad doen. Ik wil deze gewoon vullen.
Kun je dat ergens anders doen?
Ik ben liever alleen.
Luister, dit kan wel eens een risico zijn, maar mijn kinderen en ik hebben een kampvuur dichtbij.
We hebben meer eten gevangen dan we op kunnen.
Heb je honger?
Ik dacht dat hij iets wanhopigs in mijn ogen zag.
Dat klinkt als Ben.
Ik heb zijn kinderen ontmoet. Ben ze naar huis gevolgd.
En ben toen van ze gaan houden.
Ben en zijn kinderen... ze gaven me een reden om te leven.
Ze hebben mijn leven gered, Miles. Ze...
hebben mij gered.
Al geef die meid een halve kans, misschien kan ze hetzelfde voor jou doen.
Er is een restaurant achter ons. Bij drie gaan we rennen, goed?
Drie.
Waar is Maggie? - Ze was vlak achter me.
Maggie, wat is er gebeurd?
Er is een man daar. - Welke man? Wie?
Maggie, wat zei hij? - Hij zei dat ik zijn hond gedood heb.
Dat is niet zomaar een troep zwerfhonden. Ze zijn van die psycho. Het zijn aanvalshonden.
Luister. - Hij heeft een slagader doorgesneden.
Ik bloed leeg.
Nou, Danny jochie...
Hoe ben je uit die boeien gekomen?
Luister, we zitten hier vast...
en je kunt zuur naar me kijken alsof je op een citroen zuigt,
of we kunnen beschaafd doen.
Ik mag je wel, Danny. Je doet me denken aan mijn eigen zoon.
Heeft u een zoon? - Ja.
Ik ben echt niet zo'n monster.
Ik ben niet zoveel anders dan je vader.
Ik wil gewoon een toekomst voor mijn kind.
Mijn vader vermoordde geen mensen.
Hij deed mensen geen pijn, alsof het niets voorstelt.
Herinner je de dagen na de black-out niet?
Geen voedsel, geen water. Niets dan paniek en dood, overal waar je keek.
Als je vader dat allemaal kan doorstaan en die genadigheid kan vasthouden,
dan neem ik mijn petje voor hem af. Hij was een beter mens dan mij.
Leun achterover.
Met die honden buiten, hoe komen we hier weg?
Goed. Hou de deuren op slot. Nora, we gaan.
Gaan jullie naar buiten? Ze staan buiten.
We gaan via het dak. Springen een paar gebouwen verder.
Om afstand te creëren. - Om wat te doen?
Ik ga die idioot zoeken. En hij gaat zijn honden terugroepen. Geloof me.
Hoe kunnen we helpen? - Ga hier weg.
Je weet toch dat jullie hier weg moeten? - Maggie, geen sprake van.
Danny zit 24 uur verderop. Je verknalt je tijd.
We krijgen Danny heus terug. Allemaal samen.
Als je hem misloopt door mij, zal ik het mezelf nooit vergeven.
Charlie, toe nou.
Maggie, ik weet dat ik niet makkelijk ben geweest.
Mijn moeder was weg en toen kwam jij
en ik wist niet hoe... - Nee, het geeft niet.
Ik begrijp het. - Jij was er.
Jij was er altijd voor me.
Vriendelijk, beschermend, irritant.
Het minste wat ik kan doen, is je een koekje van eigen deeg geven.
We blijven.
Amen.
De tourniquet is niet goed genoeg.
Ik verlies teveel bloed. - Wat moeten we doen?
Er zit een naald in mijn tas. Wat klemmen, ziet eruit als een schaar.
Wacht, wat bedoel je? - Je moet de slagader hechten.
Je zegt dat we je moeten opereren? - Goed, wat eerst?
Je moet alles steriliseren. Ik geloof dat Miles wat whisky heeft.
We konden hem niet vinden. - Miles, hij heeft Charlie meegenomen.
Door welke deur kwam hij binnen?
Zwaar bewapent, meerdere messen. Sleepte haar weg via de keuken. Ze was nog in leven.
Jij gaat met mij mee.
Ik moet opereren. Ik heb hulp nodig. - Ik blijf wel.
Ik breng haar terug, Maggie.
Zeg, Danny jochie...
Ik bevind me in een precaire situatie. Denk zeker niet dat je me kunt helpen?
Als je die trap oploopt, is dat hetzelfde als mij vermoorden.
Dus nu moet ik jou genade tonen?
Ik weet dat ik daar geen recht op heb.
Als je vader de man was die je zei, hoe zou hij zich dan voelen...
als hij zag hoe zijn zoon iemand in koelen bloede vermoordde?
Vertel me, wat zou je vader doen?
Kom op, jongen.
Kom op, help me.
Klootzak.
Het spijt me.
Maar je bent belangrijk, jongen. Belangrijker dan je weet.
Wees niet bang. Je bent thuis.
Mijn thuis.
Woon je hier?
Wat is daar mis mee? - Niets, het is...
Veilig, praktisch. Je kunt hier beneden lang overleven.
Wil je me alsjeblieft laten gaan? - Je laten gaan?
Je zou me doden als je de kans kreeg. - Nee, we willen je niets aandoen.
Daarom zijn we niet hier. - Nee, niemand wil iemand iets aandoen.
Als je lang genoeg kijkt, zie je in iedereen iets goeds.
Dat zei Lila altijd.
Wie is Lila? Je vrouw?
Nee, mijn dochter.
Is ze hier?
Ze is dood.
Het spijt me.
Het was mijn taak haar te beschermen.
Wat hoort een vader anders te doen?
We verzamelden voedsel, medicijnen... Alles behalve een vuurwapen.
Dat was onze grootste fout.
Er kwamen moordenaars. Ik ging het gevecht aan, maar het waren er te veel.
Hebben ze haar vermoord? - Ja, maar niet meteen.
Een paar weken later trapte ze in een spijker.
Zo simpel en stom. Ze kreeg tetanus.
Ze kon zelfs haar mond niet meer opendoen.
Ze zat daar maar, stervend van de dorst en ik kon niets doen.
Ik had haar kunnen redden.
Makkelijk zelfs, als ik die medicijnen maar had gehad.
Als die plunderaars niet alles hadden meegenomen.
Het spijt me, echt waar.
Maar mensen zijn niet meer zo.
Ze zijn altijd zo geweest.
Je doet me aan Lila denken.
Je mag blijven als je wilt.
We zouden nooit meer eenzaam hoeven zijn.
Klein kreng. Zo aardig doen, alleen omdat je bang bent.
Je kunt niemand vertrouwen.
Waar is ze?
Charlie, waar ben je?
Gaat het? Kijk me aan.
Ben je in orde?
Wat is er met de honden gebeurd? Ik heb ze met verlof gestuurd.
Charlie? - Alles oké. Hoe is het met haar?
Ik ben bijna klaar.
Je hebt me gered, Charlie. - Precies, we gaan je redden.
Nee, jij hebt me gered.
Zo mag je niet praten. Je redt het wel.
Ik heb teveel bloed verloren. - Nee, ik heb precies gedaan wat je zei.
Ik wil graag mijn telefoon. - Maggie, toe nou.
Dorothy nam Toto plechtig in haar armen en na nog één keer gedag te hebben gezegd,
klakte ze de hielen van haar schoenen drie keer tegen elkaar
en zei: 'neem me mee naar huis, naar tante Em'.
Niet gaan, Maggie. Alsjeblieft, niet doodgaan.
Dag, Dorothy.
Alsjeblieft, verlaat me niet.
Iedereen verlaat me. Doe nou niet.
Ik ga nergens heen.
Ik ga niet weg.
Kom je meer vragen stellen?
Nee, maar één vraag, Rachel.
Wat ben je voor een moeder? - Sorry?
Je hebt je kinderen verlaten.
Je liet ze alleen bij Ben.
Heb je helemaal niet geaarzeld?
Deed het pijn?
Of ben je een te koud kreng om iets te voelen?
Geen antwoord geven.
Je zoon komt gauw hier.
Je denkt dat je stoer bent.
Laten we zien hoe stoer je bent als we zijn kiezen eruit trekken.
Misschien dat je dan gaat praten.
Of zoals ik zei...
Misschien geef je helemaal niets om je kinderen.
Daar komen we snel genoeg achter, toch?
Mam, ga niet weg.
Ik ben gekomen.
Zoals je vroeg.
Miles, beloof me... Beloof me dat ik mijn kinderen terug zal zien.
Vertaling: EMBC, Désirée & WinchesterGirl Controle: RenHöek ~ Sync: THC