Wat voorafging: Simon is een meesterspion.
In bed vertelt een man je alles. -Ik vind je leuk. Leuker dan jij denkt.
Met mij. Zullen we iets afspreken?
Ik kan ambassadeur worden in China. -Je bent met je hoofd al bij die post.
Ik onderzoek Jai's dood. -Zou ik m'n eigen zoon vermoorden?
Voor een week neem je wel weinig mee.
Dit ga je toch niet aandoen? -Ik ga naar de Caraïben.
Tenzij je bij Sandals gaat werken, zou ik dit afraden.
Wat ga je er eigenlijk doen?
Ik heb meerdere vingers in... -De pap, ja.
Wat voor pap dan wel? -Havermout, griesmeel. Soms rijst.
Dit is altijd lastig. -Het mode-advies?
Het afscheid. We weten nooit wanneer we elkaar weer zullen zien.
Ga mee. Op m'n reis. Samen een week in het paradijs.
Je moet werken. Ik wil je niet storen.
Ik weet werk en ontspanning heel goed te combineren.
En jij? -Ik heb nog wat vakantiedagen.
En een bikini die ik dolgraag wil dragen. -Of niet.
Waar ga je heen? De Bahama's? -Cuba.
Wil je nog steeds mee?
Wanneer gaan we?
Bedankt dat ik zo vroeg mocht komen. -M'n deur staat altijd open.
Je wil op vakantie met een FSB-agent die je waarschijnlijk doorheeft.
Of hij laat zich leiden door z'n gevoel. -En je gaat naar Cuba.
Ik ken de risico's. Een redding zou heel moeilijk zijn.
Redding? Daar zou geen sprake van zijn.
We staan daar machteloos. Noord-Korea is eenvoudiger.
Maar wie weet wat het oplevert.
Wil je dat ik een missie naar Cuba goedkeur? Dat gaat niet gebeuren.
Maar als je besluit toch te gaan, kan ik je niet tegenhouden.
M'n normale paspoort is door de CIA op te sporen. Ik heb een vervalsing nodig.
Oké. -Simon heeft het gezien.
Alle stempels moeten overeenkomen. -Je hebt het op tijd.
Je reist vast via Mexico. Dat doen de meeste Amerikanen.
In Cuba zitten veel Russische spionnen. Die zouden me graag pakken.
Geef ze de kans dan niet. Zonder de boeven is er geen lol aan, toch?
Heb je het druk? Kun je even meekijken?
Hier mag je een blindengrapje maken.
Ik ga net weg. Ik wou alleen m'n mail even bekijken.
Leuk. Een kort dagje. Een erg kort dagje, zelfs.
Ga je straks mee wat drinken? Ik zal proberen niemand te slaan.
Leuk, maar ik ga een paar dagen weg. -Voor Joan?
Ik heb een korte vakantie. -Serieus?
De vrouw die zelfs met Thanksgiving en Kerstmis nog werkt?
Het was niet gepland. -Zo ken ik je weer. Wat ga je doen?
Ik pas een paar dagen op m'n nichtjes. -En Michaels ouders dan?
Die maken een cruise. -En ze vroegen je nu pas?
Het zijn slechte planners. Ik moet gaan.
Alles is goed. Ik spreek je wel als ik terug ben.
Ik heb het nog nooit in drie uur gedaan. -Ik betaal extra.
Is het biometrisch? -Met een echte RFID-chip van de GPO.
Dus ze kan overal heen? -Ja.
Niemand zal weten dat ze weg is. -Heb je de stempels?
En de gekreukte Marokko-pagina en de koffievlek. Ik ben hier goed in.
Dit moet nog beter. -Hiermee zit ze goed.
Dan weet ik genoeg.
Succes.
Schiereiland Yucatán, Mexico.
Kon je je geen auto veroorloven? -Neem gerust een taxi.
Geef je paspoort maar, Annie.
Dat hou ik wel bij me. -Dit is Amerika niet.
Zoiets kostbaars laat je niet rondslingeren.
Wat is er? Je wou toch niet stiekem de benen nemen?
Ja. Ik wou een leuke Cubaan aan de haak slaan en een gezinnetje beginnen.
Tot die tijd zul je het met mij moeten doen.
Die drones maken ons nog eens overbodig.
Heb je Annie gesproken? -Die zit niet meer bij mij.
Ze wil weg bij de DPD. En nu heeft ze een week vrij genomen.
Heeft ze nog dagen? -Volop.
Daar zijn ze toch voor? Ze wil vast even bijtanken.
Daar heeft ze nooit behoefte aan.
Ze heeft blijkbaar wat ruimte nodig. Geef haar die dan. Daar.
Misschien houden we toch nog werk.
Je hebt geen antwoord gegeven. Weet je waar Annie is?
Geen idee. Het is mijn zaak niet, maar ik zou m'n mensen wat ruimte geven.
Dan ontwikkelen ze zich veel beter.
Je hebt gelijk. Het is inderdaad jouw zaak niet.
Sorry. Ik heb de commissie bijgepraat over Jai's moord. Niet dat ik veel wist.
Ik wil weer bij het team komen.
Ik heb een nieuw hoofd aangesteld. -Hebben ze al iets gevonden?
Ik weet hoe groot de druk is. Ik kan helpen.
Geen sprake van. -Ik heb al Wilcox z'n interviews gelezen.
Nee, zei ik. Henry Wilcox is een dood spoor.
Hij gaat urenlang orakelen en je bakken met zand in de ogen strooien.
Ik wil het er wel op wagen. Hij verzwijgt iets.
Dit is niet aan jou. -Dat is kortzichtig.
Agenten die zijn opgepakt, hebben maar te doen wat hun baas zegt.
Wat een mooi liedje.
Misschien zou alles nu anders zijn als ik je nog eens had gekust.
Wat tragisch. Een leven lang mijmeren over een gemiste kans.
Ik denk dat het over mogelijkheden gaat. Een sprong in het diepe.
Elke kans grijpen, zodat je niets hoeft te betreuren.
Ik hou van de manier waarop jij in het leven staat.
Hoe is dat dan? -Hoe ik het graag zou willen.
En de beëindiging van Operatie Sundown. Paraaf en handtekening.
Blij dat we eindelijk van die hopeloze zaak af zijn.
Kom je ook even naar de bespreking? -Vanmiddag ben ik in het Congres.
Bij wie? -Senator Gottfried.
Van de Commissie voor Buitenlandse Zaken?
Het gaat ook om m'n benoeming, ja. -Slim. Zijn stem kan beslissend zijn.
Ik dacht dat je ertegen was. Waarom heb je je bedacht?
Omdat het veel voor je betekent.
We zien wel hoe we het regelen als je het wordt. Tot die tijd sta ik achter je.
Maar... -Ik wist het.
Je moet druk op de ketel zetten. Je moet lobbyen, plannen, vleien.
Een uurtje bij het Congres volstaat niet. -Dus?
Een dinertje. Bij ons thuis. -Dat haat je.
Ja. Maar ik kan goed de schijn ophouden.
De kroketten zijn heerlijk.
Dat vond ik als kind het leukste aan het reizen. Het eten.
Zeker na de Russische keuken. -Zeg dat wel.
Na acht jaar heb je wel genoeg van borsjtsj.
Was je acht toen je uitweek? Was je bang?
M'n zus was nog jonger. Het was doodeng.
M'n ouders vertelden midden in de nacht dat we weggingen.
We moesten niet bang zijn, want ze namen ook een oude hutkoffer mee.
Die zou ons beschermen, zeiden ze. -Wat zat erin?
Dat maakte niet uit. We voelden ons veilig.
Ben jij in DC opgegroeid? -Ook overal en nergens.
M'n vader was militair. -Vond je het naar?
Eerst wel. Maar m'n vader kocht in elke stad een ansichtkaart voor me.
Daardoor voelde ik me thuis.
Dat klinkt raar, gewoon een kaart. Maar m'n vader toonde zelden emoties.
Dat wou wel wat zeggen.
Stuurt hij je nog steeds kaarten? -Nee.
Ik ben de tijd uit het oog verloren. Ik heb een bespreking.
Jij kon alles toch zo goed combineren? -Ik ben over een uurtje thuis.
Neem nog wat bakbanaan. Die is nog beter dan de kroketten.
Ben je hier voor je plezier? Moet ik je nu al komen halen?
Kom mee.
Goed dat je belt. Deze lijn is veilig. Kun je vrijuit praten?
Jij wel. -Heb je iets gezien?
Ja. Maar twintig kilometer buiten Havana kun je niet zo goed bellen.
Ik weet genoeg. Geef me de laatste beelden van Lourdes, Cuba.
Eens het grootste afluisterstation buiten Rusland. In 2001 gesloten.
Het ziet er niet operationeel uit. -Ik heb het duidelijk gehoord.
Gehoord? Is het al in gebruik?
Met Simons substraten kunnen ze van Lourdes een stoorzender maken...
die alles ontregelt. Van telefoonsignalen tot militaire bevelen.
Dit is heftig. Kom meteen terug, dan kunnen we onze volgende zet plannen.
Gemakkelijker gezegd dan gedaan. Ons kunstwerkje is opgeborgen.
Zonder kom ik hier niet weg.
Zelfs als dat wel zou lukken, zou Simon je doorhebben. Dat is het niet waard.
Hij heeft een vriend. -Grote vent, litteken op z'n rechterarm?
Bingo. -Hector Serrano. Topman van de FSB.
Ik ben niet vies van wat risico, maar hem kun je beter ontlopen.
Hij heeft tientallen mensen vermoord. Ook iemand van ons.
Zolang hij er is, loop je gevaar.
Daar ben je. Ik miste je al.
Je voet. Heb je je bezeerd?
Nee. Ik ben over een straatsteen gestruikeld.
Gelukkig ben je in orde. -Jij bent vast Annie.
Dat klopt. -We hebben bezoek.
Dit zijn vrienden van me. Blanca Gonzalez en Hector Serrano.
Leuk je te ontmoeten. We hebben zoveel over je gehoord.
Erg veel, inderdaad.
Je hebt een lot uit de loterij. We zijn dol op Simon.
Echt waar? Zie je hem vaak? -Om de paar weken.
Hij doet zaken met Hector.
Saai als je vriend telkens moet werken. -Nogal, ja.
Maar binnenkort heb ik hem weer voor mezelf. De deal is bijna rond.
Drie mojito's.
Het favoriete drankje van je landgenoot en Cubaliefhebber Hemingway.
Wat zou hij zeggen als hij het nu zag, na vijftig jaar embargo?
Hij zou nog steeds weg zijn van het land en de veerkrachtige mensen.
Net als ik.
Dat zeggen toeristen vaker. Ik vind het enorm aanmatigend.
Toe nou, Hector. Annie is hier te gast.
Amerikanen prijzen onze natuur, maar maken ons kapot met hun embargo.
Ik hoop dat ze het opheffen. Maar het toerisme brengt ook geld binnen.
Een kapitalistische fantasie.
Genoeg over politiek, Hector. We gaan eten.
Mooi. Ze zijn er over een half uur.
Dit is jouw schuld. -Is dat mijn schuld?
Door de druk op de ketel bemoeit nu iedereen zich ermee.
Ook de vereniging voor sportvissers?
De staatssecretaris voor Azië houdt van vliegvissen.
Dus jij nu ook.
Wel als we naar de Potomac gaan. Lach niet. Haal de prijsjes er maar af.
Petersburg-gevangenis, Virginia.
Ik ben niet gekleed op bezoek.
Dat maakt voor mij niet uit. Je kon wel een baljurk aan hebben.
Ik hou het kort. Ik ben er zeker van dat je iets achterhoudt over Jai's dood.
Hoe kom je daarbij? -Een gevoel.
Als ik iets wist over de moord op m'n zoon, waarom zou ik dan zwijgen?
Misschien heb je het waanidee dat je ooit vrijkomt...
zodat je het zelf op kunt lossen.
Of misschien ben je zo'n hufter dat je het uit wrok stilhoudt.
Weer zo'n Campbell-kloon die denkt iets te bereiken door me af te bekken.
Breng me terug. -Nog niet.
Ik heb niet veel rechten meer, maar dit mag ik nog wel.
Opstappen als ik genoeg heb van m'n bezoek.
M'n excuses voor m'n vriend. Hij is niet gewend dat vrouwen hem tegenspreken.
Dan moet hij maar eens naar Amerika komen.
Dat zou wat zijn.
Je bent anders dan ik had verwacht.
Simons vriendinnen willen meestal iets van hem. Reisjes, sieraden...
een trouwring. -Daar ben ik niet aan toe.
En ik hou niet van dure sieraden. Ik geniet gewoon van wat we hebben.
Wat het ook is, het is in elk geval iets bijzonders.
Ik heb Simon nog nooit zo gelukkig gezien.
Deze kant op. Helemaal rond.
Mag het nu wat langzamer?
Mag ik?
Straks, misschien.
Het brengt hier ongeluk om een dans te weigeren.
En ik wil je vriendin leren kennen. -Ik vind het best.
Voor een museummedewerker weet je veel van buitenlandse politiek.
Ik reis veel. Dat is een van de voordelen van m'n werk.
En je zus? Wat voor werk doet zij?
M'n zus? -Danielle. Daar heb je toch over verteld?
Dan was het vast Simon. Hij praat vaak over je.
Bedankt voor de dans.
Graag gedaan.
Dat meisje is niet wie ze zegt. Maar ik heb het idee dat je dat al wist.
Bemoei je met je eigen zaken.
Dit zijn mijn zaken. Hoe haal je het in je hoofd om haar mee te nemen?
Je gebruikt je hoofd niet. Je zet alles op het spel waarvoor we hebben gewerkt.
Ik waarschuw je. Laat het los. Ik heb het onder controle.
Dat denk ik niet. Het feit dat je het voor haar opneemt...
bewijst alleen maar hoe verblind je bent.
Haar aanwezigheid vormt een serieus probleem...
en als jij er niets aan doet, doe ik het voor je.
Daar ben je. -Sorry. Te veel mojito's, denk ik.
Ik ben even gaan liggen.
Hopelijk was het geen verspilde avond. Vond je het wel een beetje leuk?
Blanca is leuk. Hector... -Moet je leren kennen.
Waar hadden jij en Blanca het over? -Eerlijk?
Over jou.
Ze zei dat je zo gelukkig was.
Ze heeft gelijk.
Ik heb nog nooit een vrouw zoals jij ontmoet.
En dat gaat ook nooit meer gebeuren.
Sorry. Was dat te snel? Dit is nieuw voor me.
Voor mij ook. Ik...
Deze reis en de verschillende dingen die nu spelen...
Misschien gaat het te snel.
Je hebt gelijk.
Misschien moeten we maar naar huis gaan.
Dat lijkt me beter, ja.
Ik ben getuige, driehonderd mensen in de zaal en ineens hoor ik: pieppiep.
Ik zet m'n pieper af. En even later: pieppieppieppiep.
Paniek. -Iedereen dacht het allerergste.
Het is midden in de plechtigheid. Dus ik loop langs alle gasten, naar buiten.
'China valt Rusland aan', dachten ze. -Eerder 'China valt Amerika aan'.
Arthur gaat dus bellen. En de voorganger, dit is niet gelogen...
gaat voor in een gebed voor de veiligheid van ons land.
Wat was er aan de hand? -De batterij was leeg.
Jullie zijn net een komisch duo.
We willen op tournee gaan, ja. -En binnen afzienbare tijd, hoor ik.
Dit gaat om de ambassadeurspost. -Dat geef ik toe.
Volstrekt onnodig. Je bent de gedoodverfde kandidaat.
Is dat zo? Met die dingen weet je het toch nooit?
De commissie wil graag een grote jongen in Beijing.
En het kon voor jou niet beter uitkomen.
Iedereen weet dat je onderzoek niets heeft opgeleverd.
Dit is je vangnet. Laat je vervanger het maar opknappen.
Denk je dat ik die post daarom wil? -Nee. Maar het is wel meegenomen.
Dus je denkt dat ik de benen neem en een ander de rotzooi laat opruimen?
Het was een onschuldige opmerking. -Van een politicus. Apart.
Misschien is het toch niets voor mij.
Ik kan niet de hele dag m'n eigen straatje schoonvegen.
Het was niets. -Ik pak het dessert.
Ik heb geen honger meer.
Ik doe het wel. Laat maar.
Nieuw plan.
M'n vliegtuig komt pas vanmiddag, dus we gaan nog wat van Cuba bekijken.
Hector gaat mee, dus we nemen de cabriolet.
Waar is Blanca? -Die was niet lekker. Ze slaapt nog.
Is hier echt tijd voor?
Kijk niet zo bezorgd. Een privévlucht kun je niet missen.
Hier mogen geen toeristen komen. -Precies. Dit vind je niet in een reisgids.
Je mag hier niet praten. Je ziet zo wel waarom.
Door de lector konden de arbeiders zich ontwikkelen.
Buiten Cuba gebruiken ze nu meestal iPods, maar hier niet.
Dit is de opslagruimte.
Hij is in de jaren twintig gebouwd.
Dames gaan voor.
Dat hoeft niet. -Ik sta erop.
We moeten hier weg. Nu.
Daar staan we dan. Het volgende afscheid.
Wanneer zie ik je weer?
Ik moet een paar dagen naar huis om wat dingen te regelen. Snel.
Ik heb iets voor je.
Niets bijzonders, maar net iets praktischer dan een hutkoffer.
Ik ben er heel blij mee.
Toen we in Londen waren, heb ik die hutkoffer opengemaakt.
Ik had er zo lang over gefantaseerd dat ik me niet meer kon bedwingen.
En? Wat zat erin?
Kleren. Geen vuurwapens of messen. Kleren.
Je werd beschermd door de liefde van je ouders.
Uit liefde doen we soms opmerkelijke dingen.
Wacht. Bijna vergeten.
Dit heb je wel nodig.
Zoals je weet, geniet je als CIA-agent bepaalde privileges.
Eén daarvan is dat ik een gevangene kan laten halen wanneer ik maar wil.
Daar kan ik mee leven. Geen telefoontjes, cipier.
Ik wil je vertellen over de eerste keer dat ik Jai ontmoette.
Het gonsde van de geruchten.
De zoon van de directeur kwam van de opleiding.
Volgens de verhalen was hij arrogant, zelfingenomen, egocentrisch...
Net als z'n vader. -Ja. Maar zo ervoer ik het niet.
Misschien omdat ik z'n peperdure schoenen niet kon zien of de harde blik.
Hoe kwam hij op jou over?
Jai had een onstuitbare drang naar kennis.
De gave om puzzels op te lossen...
en de problemen van de wereld te doorgronden.
Dat had hij van z'n moeder.
Als ik iets voor je heb... Wat krijg ik daar dan voor terug?
Niets.
Als je spelletjes wil spelen, gaan we z'n moordenaar nooit vinden.
Je zoon probeerde altijd je voorbeeld te volgen.
Misschien kun jij nu een voorbeeld nemen aan hem.
Chantilly Lofts, nummer 317.
Wat is dat? -De locatie van Jai's schuiladres.
Gaan we nog over gisteren praten? -Wat valt er te zeggen?
Wil je de gebroken borden zien? -Dat ging wel wat ver.
Je kunt ook zeggen dat je niet meer wil. -Niet als ik de CIA dan laat zitten.
Dat doe je niet. -Jai's moord is niet opgelost.
En dat onderzoek gaat door, ook zonder jou.
Eens ga je hier weg, Arthur. Er zal altijd iets zijn wat niet is afgerond.
Maar niet dit. -Waarom?
Waarom laat je het eerst zo ver komen en trek je je dan ineens terug?
Ik kan nog niet weg. Desertie is het ergste wat je een militair kunt verwijten.
Wat kan de mening van zo'n senator je schelen?
Wat is er aan de hand?
We kunnen beter gaan als we niet in de file willen komen.
En Serrano bedreigde Simon niet? -Absoluut niet.
Hij heeft z'n contactpersoon vermoord. Erger kan niet.
En dat was om jou te beschermen.
Daarom nam hij je mee en sloeg hij alle waarschuwingen in de wind.
Hij is verliefd op je.
Maar wat doe ik daarmee? -Dat doe je al.
Hij denkt niet na. We kunnen hem manipuleren.
Om wat te doen? -Alles wat we maar willen.
Wat dacht je dan? Dit was de bedoeling. Daarom ben je op Simon afgestuurd.
Om z'n vertrouwen te winnen. En liefde is het ultieme vertrouwen.
Annie. Het is je gelukt. Dit is je grote kans.
Ga naar huis. Rust wat uit.