Wat voorafging: Eyal Lavin?
Wat doet de Mossad hier?
Kom mee. -Misschien zijn we saai.
Volgende keer de Rivièra? -Misschien.
In Israël is alles beter. -Simon is een meesterspion.
In bed vertelt een man je alles.
Hij speelde met je. Ik moet het afblazen.
Je gaat terug naar de DPD.
Ik kan niet met je trouwen. Neem deze maar terug. Dag, Auggie.
Zo'n invalide moet zich ook gedragen.
Hoofdbureau politie Washington DC.
August Anderson.
Je kunt gaan. Je borg is betaald. -Door wie? Ik heb niemand gebeld.
Vraag hem dat zelf maar. -Of niet.
Ik vertrouwde je. -Maar dat is nu verleden tijd.
Ik gaf je een afdeling. Een kans waar de meesten alleen van dromen.
En je mocht Jai's dood onderzoeken. Eén van onze mensen.
Ik kan het uitleggen. -En als dank...
maak je een riskante reis naar je vriendin en maak je amok in een café.
Ze was m'n verloofde. Dat is ook verleden tijd.
Een goede kracht die drinkt, wordt óf afgeschreven óf een dubbelagent.
Ik neem je Speciale Projecten af. Je mag je op de DPD gaan bewijzen.
Laat zien dat ik me niet heb vergist.
Lena? Ik moet je even spreken.
Je werkt niet meer voor me. -Simon Fischer is terug.
Ik kan hem pakken. Ik weet het. -Ik wil geen gedoe met Joan en Arthur.
Kunnen we deze missie niet afmaken? -Zonder goedkeuring?
Kan het dossier niet naar de DPD?
Het komt van mijn afdeling. Je weet hoe keurig we alles hier afbakenen.
Dus dit was het? -Ik ben bang van wel.
Ik heb contact met een hoge FSB-agent.
Moet ik nu alles afkappen omdat m'n bureau is verplaatst?
Ben je iets voor hem gaan voelen? -Nee.
Je vecht er erg hard voor. -Ik wil het graag afmaken.
Ik heb nog maar even nodig. -Je hebt gedaan wat je moest doen.
Het spijt me, maar dit hoofdstuk is afgesloten.
Het beste. De DPD mag blij met je zijn.
Hoe is het? -Prima. Met jou?
Al een stuk beter.
Dus we worden weer herenigd? -Zelfs de CIA kent dus nostalgie.
Dat gezegd zijnde: Joan heeft een opdracht voor je.
Ik ben nog niet op m'n plek geweest. -Dat hoeft nu niet meer. Prima, toch?
Wacht eens. Wat is dat? -Wat?
Dit. -Ik heb met iemand gevochten.
Je zou hem moeten zien. Ik kan het niet.
Wat was er dan? -Niets.
Zo gemakkelijk kom je niet van me af.
Ik ben in orde. Ga nu maar. Joan wacht op je.
Dit is een nieuw dossier. We weten nog niet alles, maar dit weten we wel.
We hebben een deel van een Iraanse raket.
De technologie lijkt akelig veel op de onze. De Iraniërs hebben ons ontwerp.
Hebben we mensen op het testterrein? -Wij zijn niet de enige spelers.
De tests zijn vlak bij Israël. We moeten hen erbij betrekken.
Sorry. Dat was aanmatigend.
Dat klopt. Israël deelt onze bezorgdheid.
Jij gaat de bedenker van de technologie observeren. Ene Isaac Reiss.
We werken samen met de Mossad, maar zij zetten de lijn uit.
Met wie ga ik werken? -Saul Berkowitz. Een raketdeskundige.
Eyal Lavin is het land uit. Mocht je je dat afvragen.
Geen probleem. -Mooi.
Bedankt. Dat was het.
Ik reken op je volledige inzet.
Waar is Saul Berkowitz? -Die is ziek.
Vast van al dat bier waarop ik heb getrakteerd.
Jij beweert toch dat alles hier beter is? -Dat zul je wel zien.
Dit is een werkdiner, Eyal. -Absoluut.
Ik heb een vraag over deze missie. -Je meent het nog ook.
We weten vrijwel niets. Wie zegt dat we de juiste persoon schaduwen?
Meestal is de verdachte ook de dader. Dan kun je je laten verrassen.
Ben je al eens verrast? -Nog nooit.
Je denkt dus dat hij kennis verhandelt aan Iran.
Hij maakt lange wandelingen. Erg vreemd.
Hoezo, vreemd? -Overdag? In deze hitte?
Wij wandelen alleen's avonds. -Wat zeggen z'n volgers?
Die zijn nog bezig. -Niets, dus. Wat is het voorlopige plan?
Hem in de gaten houden en afluisterapparatuur plaatsen.
We bieden hem een baan aan. -En wat als hij die aanneemt?
Dan baalt hij van z'n huidige werk. En als hij weigert, gebruikt hij ze voor info.
Dus hij is sowieso schuldig. -Dat heb ik niet gezegd.
Hij is een gewoontedier. Het zal hem verrassen.
We worden er sowieso wijzer van.
We praten morgen wel verder.
Wil je zo graag naar je hotelkamer? Ik loop wel even mee.
Wat triest. Ben je eindelijk hier, heb je een vriend.
Echt niet. -Toch is er iets veranderd.
Je twijfelt of je me mee kunt vragen. Dat is niet nodig.
We hebben vaker een kamer gedeeld. -Dat weet ik.
Je wil met me praten. Ik vraag het maar, als vriend.
Zijn we dat dan? -Ik neem niet iedereen mee uit eten.
Ik voel me vereerd.
Je voelt je vereerd, maar je vertrouwt me niet. Nog niet.
Welterusten.
Wou je me spreken? -Ja.
Kom binnen. Doe de deur dicht.
Ga even zitten.
Er is besloten dat je in therapie moet. Het is verplicht.
Arthur straft met harde hand. -Dat is wel wat overdreven.
Ik geloof niet in therapie. -Of wil je gewoon niet?
Kom op. Bij het geringste teken van zwakte vlieg ik eruit.
Voorgoed. -Ik weet dat het moeilijk is.
Maar als je het niet doet, sturen ze je met verlof.
Dan ga ik wel met verlof. -Je hebt geen keuze. Je moet het doen.
Het doelwit is je landgenoot, maar je moet afstand bewaren.
Hij heet Isaac Reiss. -Hij is het doelwit. Dat bedoel ik dus.
Door dit gesprek kunnen we z'n profiel uitbouwen.
Daar zijn profilers voor. Dat stoort me dus aan de CIA.
Jullie moeten alles kunnen. Wij doen het anders.
Wij krijgen taken die perfect bij ons passen.
Waarom is dit perfect voor jou? -Ik ben goed met Amerikanen.
Dr. Reiss.
Zeg maar Isaac. Je bent een Amerikaanse.
Ik ben hier al een tijdje. -Fijn om een bekend accent te horen.
Al dat Hebreeuws in Jeruzalem ook.
Ik ben het met je eens, Isaac. Neem plaats.
Fijn kennis te maken. Jullie zijn zo ver met polymeren.
Ik wil graag samenwerken. Hier is m'n kaartje.
Je hebt ons verkeerd begrepen. We willen niet samenwerken.
We bieden je een baan aan. -Ik heb al werk.
We bouwen een nieuwe Concorde. Jij mag de afdeling runnen.
Ik denk dat ik daar wel iets over gehoord zou hebben.
Supersonisch vliegen is m'n passie. -Is dat zo?
Ja. Kijk maar. Dat had ik als kind al.
Toen ik elf was, heb ik Aérospatiale geschreven.
Straks krijg je zelf van die brieven.
We willen binnen zeven jaar commerciële vluchten aanbieden.
Je krijgt carte blanche. We bieden een optimale werkomgeving.
Maar je moet onmiddellijk beginnen.
Ik heb veel aan Helios te danken. Ik ben op hun kosten gepromoveerd.
Ik weet niet of ik... -Jawel.
Ik weet het niet. Ik heb wat tijd nodig. -We moeten het nu weten.
Anders benaderen we iemand anders. -Iemand anders.
Sorry. Dat is een tactiek die we bij HRM leren.
Er zijn geen andere kandidaten.
Ik kom vast nogal labiel over.
Het is allemaal wat veel. M'n leven verandert zo snel en ik...
En een nieuwe stad is altijd wennen. Hoe kom je hier eigenlijk?
Voor het werk. En vervolgens werd ik verliefd.
Wat lief. Hoe heet ze? -Ik noem haar altijd 'metuka'.
Verder ken ik nog niet veel koosnaampjes.
Yakirati, motek sheli, yafati. Maar dan moet ze wel echt mooi zijn.
Hoe ziet ze eruit?
Ik ga maar weer eens naar m'n werk. Het was me een genoegen.
Vertrouw niet te veel op m'n collega. Het aanbod is tijdelijk.
We zien uit naar je antwoord. -Ik laat snel iets van me horen.
Hij verkracht m'n taal en hij liegt.
Hij wordt geschaduwd. Er is geen vrouw in z'n leven.
Waarom zou hij daarover liegen?
Om jou voor zich in te nemen. Het werkt nog ook. Hij is goed.
Of hij heeft echt een vriendin. -Hij is nog nooit met een vrouw gezien.
Er klopt iets niet. Hij speelt info door tijdens z'n wandelingen.
Een heel leger agenten volgt hem en wat hebben ze?
We kennen de overdrachtsmethode niet. -De Mossad.
Hij is raketgeleerde. -Hij is een kind.
Blijkbaar mag je hem. Je bent niet objectief.
Ik ruik dat je honden hebt. Ik ben dol op honden.
Je gebruikt Verte Violette, maar 'n geur van L'Artisan zou het beter verhullen.
En je draagt naaldhakken, ondanks de lange gangen en de twee trappen...
dus waarschijnlijk ben je single.
We hebben veel gemeen. Was je ook blij voor de Redskins?
Hoe weet je dat ik een Redskins-fan ben?
Dit is DC. Het was een gok. -Kijk eens aan.
Dat kan ik niet.
Luister. Na m'n ongeluk wou iedereen dat ik in therapie ging.
Het was toen niet nodig en nu ook niet. -Daar ben ik het mee eens.
Ik heb je dossier gelezen. Ik begrijp wel dat je die man hebt geslagen.
Zeker na wat je hebt doorgemaakt. -Daar weet je niets van.
Ik werk al jaren met veteranen, dus ik denk van wel.
Dat is een beproefde tactiek. Punten van overeenkomst zoeken.
Het is wel zo. -Maar het is niet erg oprecht.
Wat niet? -Als ik jou iets vertel, vlieg ik eruit.
Psychologen zoeken kwetsbaarheden en de dienst haat ze.
Maar boven denken ze toch al dat je labiel bent.
Dus tenzij je bommen wil bouwen, heb je niets te verliezen als je met me praat.
Erg motiverend. -Er is meer.
Als je die woede niet aanpakt, gebeurt het zeker weer.
Als ik niet terugkom, schrijf je me af. -Dan meld ik dat alles in orde is.
Zonder vragen. -Zou je voor me liegen?
Het is aan jou om te bepalen of je alles onder controle hebt.
Meld dan maar dat alles in orde is. Bedankt.
Ik heb trouwens gelogen. Ik ben voor de Bears.
Met mij. Ik heb ongelooflijk nieuws.
Ik ging toch met Stringham Aerospace praten?
Ze hebben me een aanbod gedaan dat ons hele leven kan veranderen.
Bel me maar terug als je dit hoort.
Het is een code. -Welnee. Hij belde gewoon z'n vriendin...
en nu gaat hij voor haar koken. -Om ons te misleiden.
Dat bericht was nep. Het was óf een code óf hij heeft ons door.
Waarom moet er iets achter zitten? -Wie laat z'n stem nou opnemen?
Ik spreek nooit een voicemail in. -Je bent paranoïde.
Dat klopt. Het is een nerd. Het was vast z'n moeder.
Ze heeft een geheim nummer. -Zoals zoveel prostituees.
Ze is nog nooit gezien en niemand op z'n werk weet ervan.
Ze is een spion. -Dat weet je niet.
Hij weet vast niets van de diefstal af.
Daarom is er nog nooit een overdracht gezien.
We doen het zo. Ik licht Isaac in en win hem voor onze zaak.
Dan pakken we haar ook. -We maken ons niet bekend.
Dat is het beste. En we lijven een raketgeleerde in.
We weten niet of hij erbij betrokken is. -Als ze ons doorhebben, doden ze hem.
Hij speelt gevaarlijk spel. -Zonder het te weten.
Laat me. Het is een Amerikaan. -Dit is mijn land.
We werken samen. Je hebt niets over me te zeggen.
Toch wel.
Wat bedoel je daarmee? -Dat ik de leiding heb.
Nee. Er is meer aan de hand. Vertel op.
Het is me van hogerhand opgelegd. -Wat?
Ik moet een volledig rapport opmaken.
Langley wil dat ik je evalueer. -Laat m'n eigen dienst me natrekken?
Het is geen officieel onderzoek. -Ze laten me evalueren.
Ik moest een oogje in het zeil houden. Ze zijn bezorgd.
Fijn. Als ze aan je twijfelen, sta je op straat.
Maar dat sta je niet. Je hebt werk. -Zodat jij me kunt observeren.
Zo gaat het in onze wereld. Het is volkomen normaal.
Jij deelt hun bezorgdheid.
We horen veel. Ook dat een CIA-agent is omgekomen bij een explosie.
Hoe weet je dat? -Dat hebben we opgevangen.
Was je erbij?
Luister. Iedereen die ik ken heeft zoiets meegemaakt.
Dat is in Israël de realiteit.
Je moet je niet afsluiten voor je gevoelens.
Onderschat niet wat het met je doet.
Het besef dat alles je zomaar kan worden afgenomen.
Dus ik deel hun bezorgdheid, ja.
Wie heeft de opdracht gegeven?
Dat weet ik niet.
Nee, Annie. Wat denk je daarmee te bereiken?
Met Annie. -Is er iets mis?
Nee. De samenwerking verloopt prima...
en ik denk dat de surveillance vruchten af zal werpen.
Dat is mooi. Zij het enigszins vaag.
De details volgen nog. -Dat mag ik hopen.
Kan ik verder nog iets doen? -Ik zou niet weten wat.
Was dat het? -Voorlopig wel.
Voel je je nu beter?
Dat spijt me.
Daarom meld ik me nooit.
Met Isaac. -Hallo. Hoe gaat het?
Prima. Kunnen we ergens afspreken om nog even over de baan te praten?
Oké. Om vier uur? Ken je het café aan het Zion-plein?
Ja. Zou je alleen kunnen komen?
Oké. Geen probleem.
Ik geef je een zendertje. -Ben je bang dat ik de boel verraad?
Hij is nog altijd het doelwit. Het is ter bescherming.
Je hebt een nieuw kapsel. Mooi. -Bedankt.
Er verandert tegenwoordig wel meer. -En toen ging ik zitten.
Ik weet dat je veel omhanden hebt. En daar lijkt nog iets bij te komen.
Naar verluidt ben je in beeld voor het ambassadeurschap in China.
Echt, Arthur. Het is zover. -Die delegatie is al tien jaar geleden.
We hadden een piepkleine kamer. -En de gids sprak amper Engels.
Maar je bleef charmant. Ze kennen je nog.
Ze hebben met BuZa gepraat.
Ambassadeur Phillips gaat met pensioen, dus nu komt jouw kans.
Het spijt me. Dit is iets wat we samen wilden doen.
Dat doet niet meer ter zake.
M'n werk voor Helios is alles voor me. Ik heb nooit iets anders gewild.
Ik ben er thuis. Weggaan is moeilijker dan naar het buitenland verhuizen.
Ik wil ze niet in de steek laten...
maar ik kan zo'n geweldige kans niet zomaar negeren.
De mogelijkheid om nieuwe dingen te ontdekken.
Nu moet ik m'n vriendin nog overtuigen. -Hoe heet ze?
Het klinkt raar, maar ze wil niet dat ik met collega's over haar praat.
Het is nog pril en ze is bijgelovig... -Maar wij zijn geen collega's. Nog niet.
Daar zit iets in.
Ze heet Ilana Ben Eskhol. Ze is ook wetenschapper.
Ze is de eerste vrouw die echt begrijpt wat ik doe.
Heb je een foto van haar? Laat eens zien.
Je ziet er gelukkig uit.
Nee.
Hier. Ik heb z'n gsm. Nu kun je uitzoeken voor wie hij werkt.
Dit was het. Je gaat melden dat ik roekeloos ben en dan lig ik eruit.
Het gaat jou zo gemakkelijk af. Nou, mij niet.
Dat is niet zo. Het gaat me niet gemakkelijk af.
Kom. Ik zal het je laten zien.
Dat is m'n zoon. Avi.
Nummer vier, in het geel.
M'n ex heeft jaren terug de voogdij gekregen.
Maar ik zie hem nog zo vaak mogelijk. Op afstand.
Is dit wel een goed idee, Eyal? We praten nooit over ons privéleven.
Nu wel.
Je hebt m'n leven gered. Je vertrouwt me niet, maar ik jou wel.
Je denkt dat ik gehard ben. Maar ik worstel net zo met dit leven als jij.
Hoe vreemd het is. De offers die je brengt.
Maar je doet het om de wereld te verbeteren. En je bent niet alleen.
Zo voelt het soms wel.
Er zit je iets dwars. Laat me helpen.
Ze hebben Isaac gevonden.
Kom mee.
Ik heb besloten terug te komen.
Lees er vooral niet te veel in.
Ik hoop wel dat je m'n entree hebt gezien.
Ik ben er. Hallo, Auggie. Ga zitten.
Ik hoop dat je nog niets weet. Ik wil het zeggen.
Goed of slecht nieuws?
Ik maak kans om ambassadeur te worden in China.
Gefeliciteerd. Het zat eraan te komen.
Dit is het plan. Dennis gaat proberen of je Beijing mag gaan runnen.
Het is de grootste dienst in Oost-Azië. -Je bent eerst met hen gaan praten.
Laat maar.
Vind je de timing niet wat vreemd? -Hoezo?
Het komt precies op het moment dat je uit de gratie bent.
Waarom haal je zoiets geweldigs naar beneden?
Ik droom hier al jaren van. -Dat weet ik.
En je moet het doen. Ik zou niet anders willen.
Maar ik doe geen veldwerk meer. -Dus we hebben een probleem.
Dat is wat voorbarig. Het is bespreekbaar. Zoals alles hier.
Je weet heel goed wat het inhoudt. Ik vertegenwoordig Amerika.
Met m'n vrouw aan m'n zij. -Niet deze vrouw.
Het is dus wel een probleem. Fijn dat we het besproken hebben.
Simon Fischer.
Is dat een doelwit, een informant of een vriendje?
Daar ga ik niet op in.
Ik zie hem.
Laat mij dit doen.
Alles is goed, Isaac. We willen je helpen.
Ik wist dat je van de Mossad was. Hij ook? Daar kijk ik van op.
Ik zit vol verrassingen. -Dit is moeilijk, maar we moeten praten.
Het gaat om Ilana, hè? Ze spioneert voor iemand. Syrië, Libanon, Iran?
Iran. Ze is een van hun beste mensen.
Hoe lang weet je dat al? -Sinds vanmiddag.
Dat was de enige verklaring. -Het spijt me.
Ergens had je vast al het idee dat er iets niet klopte.
Ik heb haar op de markt ontmoet. Bij de biologische granaatappels.
Het was kismet, zei ze. Ik was bang dat ze getrouwd was.
Maar dit is nog vele malen erger.
Dat zegt een hulpeloos iemand. Dat ben jij niet.
Je kunt dit nog rechtzetten.
Hoe dan wel? -Je kunt ons helpen haar op te pakken.
Wat moet ik doen?
Dit wou ik je nog teruggeven.
Enrico Fermi ging door Rome wandelen als hij een natuurkundig probleem had.
Daarom wandel ik ook veel. Laatst dacht ik dat ik werd gevolgd.
Ik dacht dat ik liep te malen, maar waarschijnlijk was het dus zo.
Het voelt vast als een enorme inbreuk... -Dat is het ook.
Iemand hield me dag en nacht in de gaten. Hoe zou jij dat vinden?
Dat ligt eraan wie het is. -Jij kent ze misschien, maar ik niet.
Het enige wat je moet doen, is Ilana vragen langs te komen.
Dat kun je wel, toch?
Beschouw het maar als een gewone gsm.
Nu luisteren er nog meer mensen mee. -Je kunt het.
Wat als jullie het mis hebben? -Denk je dat?
Hier. Ik hoef hem niet meer.
Met Isaac. -Je klinkt vreselijk, lieverd.
Hebbes.
Er is op me geschoten. Ik kon net op tijd wegkomen.
Wat? Wat is er gebeurd? Waar ben je?
Thuis. Ik durf niet naar buiten, naar m'n werk. Ik durf niets.
Stil maar. Ik ben er zo. Je bent overstuur.
Natuurlijk. Wat is dit voor een land dat er zo op je kan worden geschoten?
Dat is de grote vraag. Zit er maar niet over in.
Ik ben hier niet veilig. We zijn hier niet veilig.
Wat als ik... Wat als ik terug naar huis ga?
Ga je dan mee naar Amerika? Ben je er nog?
Je bent overstuur. Blijf kalm. Ik ben er over een uurtje.
Alsjeblieft. Ik moet het weten. Zou je meegaan naar New York?
Zeg iets, Ilana.
Je bent hier.
Ben je in orde? -Ja. Alles is goed.
Nu heb je me twee keer gered. -Drie, eigenlijk.
Bedoel je Parijs? Toen heb ik jou gered. -Laat ook maar.
Ik heb je goed beoordeeld. -Mag ik het lezen?
Geen sprake van. Maar dit wel.
De Mossad deelt nooit informatie. -En toch deel je dit met mij?
Wat heeft dit je gekost? -Zit daar maar niet over in.
Bedankt. Hopelijk zie ik je nog eens onder betere omstandigheden.
Dat lijkt me niet aannemelijk, maar ik ben altijd blij je te zien.
Dat geldt voor mij ook.
Oké. Ik loop nu weg en dan ga jij zoals altijd in rook op.
Doe ik dat?
Pas goed op jezelf.
Met mij, Simon. Zullen we iets afspreken?