Er is een plaats in Maine...
Een kamer, graag. - Welkom in Storybrooke.
...waar alle sprookjesfiguren gevangenzitten tussen twee werelden.
Heeft een boze koningin een stel sprookjesfiguren hierheen gestuurd?
Ze weten niet meer wie ze zijn.
Er rust een vloek op ze.
Alles waar je van houdt, waar jullie allemaal van houden...
...zal weggenomen worden.
Maar één iemand kan die vloek doorbreken.
Jij gaat de 'happy ends' terugbrengen.
Een prettig verblijf.
Goed gedaan. Ik wed om twintig dollar dat het niet nog eens lukt.
Hij betaalt de volgende.
Emma, wat wil jij? - Niets.
Wat nou? Je had me wel kunnen raken. - Ik mis nooit.
Ontloop je me? Sinds gisteravond...
Toen je bij de burgemeester vandaan kwam?
Ik ontloop je niet, maar ik heb geen zin in dit gesprek. Je doet maar.
Je bent boos. - Niet.
Waarom loop je dan weg? - Het gaat me gewoon niet aan.
Kunnen we het erover hebben? - Waarom?
Omdat ik het wil begrijpen. - Dan kun je beter met Archie praten.
Ik wil met jou praten. - Je fouten zijn jouw probleem.
Ik voel helemaal niets als ik bij haar ben. Snap je dat?
Ik weet wat een slechte relatie inhoudt.
Ik weet dat jij en Regina problemen hebben.
We zijn allemaal volwassen. Je mag doen wat je wilt.
Ik wil niet dat je zo over me denkt.
Wat kan het jou schelen wat ik vind? - Ik...
Wat was dat?
Zag je dat? - Hoeveel heb je gedronken?
Dat ging echt te ver. Wat is dit? - Ik moet iets voelen.
Je bent dronken en je hebt spijt.
Maar wat je ook wilt voelen, bij mij zul je het niet vinden.
Graham. - Slaapt Henry?
Ja, hoezo?
Vaarwel, vader.
Ik vind het vreselijk, Sneeuw. - Ik hield zoveel van hem.
Ik ook, lieverd. Ik ook.
Mijn rouw om m'n man is niets vergeleken met jouw rouw om je vader.
Als ik iets kan doen, moet je het maar zeggen.
Ik ben slechts je stiefmoeder, maar ik ben er voor je.
Echt, voor altijd.
Gefeliciteerd. Je wraak is nu bijna voltooid.
Eentje weg, nog een te gaan.
Ze heeft geen benul, hè? - Dat ik voor z'n dood heb gezorgd?
Ze zocht troost bij mij. Misselijkmakend.
Ik had ter plekke een eind aan haar ellendige leven kunnen maken.
Dan was je ziel tevreden geweest. - Het koninkrijk is haar trouw.
Ze zouden zich tegen mij keren. Ze weten niet hoe ellendig ze is.
Ze weten niet wat ze me heeft aangedaan.
Haar heengaan moet in de volgende fase voorzichtig aangepakt worden.
Door een van uw ridders, majesteit?
Nee. Ik heb iemand nodig die goed kan moorden.
Die geen genade kent.
Iemand zonder hart. - Je snapt het.
In dat geval heeft u een jager nodig.
Jij bent gestorven, opdat ik kan leven.
Vergeef me. Je offer is eervol.
Ik dank je.
Rustig maar. Jij lijdt vanavond geen honger.
Wat is er? - Ik heb heftig gedroomd.
Ik was in het bos aan het jagen en had een hert gedood. Er was een wolf.
Een wolf? - Z'n ogen...
Eentje was bloedrood en het andere gitzwart.
Het gekke is: ik denk dat ik die wolf vaker heb gezien.
Ga slapen, het was maar een droom. - Het voelde niet als een droom.
Het voelde eerder als een herinnering.
Ik heb frisse lucht nodig. - Graham, kom weer in bed.
M'n auto staat nog bij Granny's. Ik ga hem halen. En m'n hoofd leegmaken.
Graham, het is al laat en je bent moe. En je bent vast ook nog dronken.
Ga niet weg. - Wil je ineens dat ik blijf?
Je voelt je niet goed. - Ik voel me prima.
Dit meen je niet.
Wacht, wat doe je?
Als Graham denkt dat bloemen helpen... - Die waren van mij.
Van David? - Nee.
Van dr. Whale. - Waarom zou dr. Whale...
Echt? - Het is een ramp.
Nee, het betekent dat je David vergeet.
Er valt niets te vergeten. En het was maar eenmalig.
En dan bloemen? - Ik had niet moeten bellen.
Heb je hem gebeld? Dan is het beslist niet eenmalig.
Ik moet het nog leren. Eenmalig, dat is nieuw voor me.
Ik voelde me schuldig.
Waarom? Ik kom nooit verder dan één keer vrijen.
Dat komt doordat je... - Doordat ik wat?
Laat maar. - Vertel, wat doe ik?
Je beschermt je met die muur om je heen.
Mannen raken me niet.
Dat bloemengeweld vertelt een ander verhaal.
Wat voor verhaal?
Dat jij de enige bent die niet inziet dat je wat voor Graham voelt.
Kom nou. - Weer die muur.
Het is geen muur. Echt niet. Er is niks mis met voorzichtig zijn.
Dat is waar. Die muur van jou houdt de pijn buiten de deur...
...maar tegelijk ook de liefde.
Goedemorgen, sheriff. Heb ik u laten schrikken?
Sorry, ik dacht dat u een wolf was. - Heb ik vergeten me te scheren?
Wat doet u hier zo vroeg? - Tuinieren.
En u? - Ik zocht...
Een wolf. Ik begin het te begrijpen. Er zijn geen wolven in Storybrooke.
Niet de diersoort, in elk geval. Waarom bent u op zoek?
U denkt vast dat ik gek ben. - Vertel.
Ik zag er een in m'n dromen en toen zag ik er een in het echt.
Een paar uur geleden. Heeft u daar iets ongewoons gezien?
Ik vrees van niet.
Jammer dat ik u niet kan helpen.
Sheriff, ze zeggen dat dromen... Dat dromen herinneringen zijn.
Herinneringen aan een ander leven.
En denkt u dat ook? - Ik sluit nooit iets uit.
Veel succes, sheriff. Ik hoop dat u vindt wat u zoekt.
Mogen hier nu ook al dieren komen? Dit is geen slachthuis.
Let niet op hem. Hij is bij de dieren opgegroeid, zegt men.
Hij stinkt wel als een beest. - Hij huilt als hij een dier heeft gedood.
Welke man huilt er nou om een dier, jager?
Een eervolle man. - Wat weet jij van eer?
Ik ben eervol. Zij zijn het ook. Jij bent het niet.
Dieren eervol? - Hun hart is zuiver.
Ze zijn niet egoïstisch, zoals mensen.
Laat hem ophouden. Weet je wat ik met huisdieren doe die me bedreigen?
Die hang ik aan de muur.
Dit is geen huisdier.
Hij is perfect.
Laat hem bij me komen.
Wat wil je?
Mary Margaret, kan ik je even spreken? - Graham, is er iets?
Volgens mij kennen wij elkaar.
Natuurlijk. - Niet van hier. Niet van Storybrooke.
Waar dan van? - Van een ander leven.
Heb je ook een naam of zal ik je gewoon jager noemen?
Je bent een gekweld mens, jager.
Omdat je ouders je bij de wolven hebben achtergelaten?
M'n ouders hebben me alleen maar verwekt.
De wolven zijn m'n familie. - Wolven, inderdaad.
Volgens mij bestaan er twee soorten mensen.
Wolven en schapen. Zij die doden en zij die gedood worden.
En jij, jager, jij bent zeer beslist een wolf.
Waarom moest ik komen? - Kun je iemand voor me doden?
Waarom zou ik iets voor u doen? - Omdat ik zoveel te bieden heb.
Een plek aan m'n hof. Je wordt m'n officiële jager.
Ik wil geen huisdier worden. Dit is een kooi.
Je zou baden in luxe. Het zou je aan niets ontbreken.
Waarom laat u het uw leger niet doen?
M'n prooi is zeer geliefd. Ik zoek iemand die zich daardoor niet laat verblinden.
Iemand zonder mededogen.
Iemand die er geen moeite mee heeft om een hart uit te snijden...
...en het aan mij te geven voor m'n verzameling.
Dat ben ik. - Zoals ik al dacht.
Vertel eens.
Wat is ervoor nodig?
Wat wil je? Er is vast wel iets.
Verbied de jacht op wolven. Ze moeten met rust gelaten worden.
Dat is makkelijk.
Wie moet ik doden?
Hoe lang kennen we elkaar nu? - Dat weet ik niet. Een tijdje.
Wanneer hebben we kennisgemaakt?
Dat weet ik niet. - Ik ook niet.
Ik herinner me niet wanneer ik je heb leren kennen. Raar, hè?
Dat weet ik niet. Ik denk het wel.
Zo gaat dat in het leven. Dingen vervagen.
Heb ik je ooit pijn gedaan? - Natuurlijk niet. Wat is er aan de hand?
Geloof je in andere levens? - In de hemel?
Vorige levens, bedoel ik.
Je hebt met Henry gepraat. - Henry?
Hij heeft een verhalenboek.
Hij denkt dat we personages uit dat boek zijn, uit een ander land.
Dat we vergeten zijn wie we echt zijn.
En dat slaat natuurlijk nergens op.
Juist. Natuurlijk niet. - Graham...
Je hebt koorts. Ga naar huis en ga slapen.
Daarna voel je je een stuk beter.
Je hebt volkomen gelijk. Het spijt me dat ik je heb lastiggevallen.
Dank je. - Graag gedaan.
Toen ik klein was, was het Zomerpaleis m'n lievelingsplek.
De bergen eromheen voelden aan als een soort wieg.
Ik voelde me er altijd zo veilig.
Ik verheug me erop om er terug te keren.
Heb je het warm in dat ding?
Kijk.
Nee.
Je bent geen ridder. - Waarom zeg je dat?
Al m'n vaders mannen hebben me gecondoleerd.
Behalve jij. - Gecondoleerd.
Ze dragen hun harnas op de juiste wijze. Ze wil dat jij me doodt.
Waarom? - Ik denk dat je dat wel weet.
Je gaat me doden. - Je voelt de dingen goed aan.
En jouw harnas is te zwaar.
Ons belastinggeld wordt goed gebruikt.
Graham is er niet. Ik dacht dat hij ziek was gemeld. En u ook.
Dus je weet van ons. Mooi zo. Daarom ben ik hier.
Vanwege jouw relatie met hem. - Die heb ik niet.
Dus er is nooit iets geweest tussen jullie.
Ik heb overal ogen. - Het stelde niets voor.
Logisch. Jij kunt voor niemand iets voelen.
Je bent niet voor niets alleen. - Ik bepaal zelf hoe ik leef.
Tot het inbreuk maakt op mijn leven. Blijf uit Grahams buurt.
Je praat hem ideeën aan die niet in zijn belang zijn.
Door jou wordt hij zelfdestructief.
Blijf uit z'n buurt.
Sheriff, m'n moeder is er niet. - Eigenlijk kom ik voor jou, Henry.
Je kunt me helpen. - Waarmee?
Met je boek.
Kom ik erin voor?
Ik jaag op je en dan ga je een brief schrijven?
Ik zal jullie nooit begrijpen. - Ik ken dit bos niet.
Je bent een ervaren jager en je vindt me wel. Ik weet hoe dit eindigt.
Ik wil dat je iets voor me doet als je me gedood hebt.
Geef deze aan de koningin. - Dit is een truc.
Nee. Geef hem alsjeblieft aan haar. Vertel haar dat elk woord gemeend is.
Blaas hierop als je hulp nodig hebt. Het is een fluitje. En nu wegwezen.
Ik snap het niet. Dood je me niet? - Vlucht.
Wanneer kreeg je terugblikken?
Vlak nadat ik Emma had gekust. - Heb je mama gekust?
Wat zag je? - Een wolf.
Ik had een mes in m'n hand en ik was bij Mary Margaret.
Wilde je haar kwaad doen? - Ja. Hoe weet je dat?
Doordat Mary Margaret Sneeuwwitje is.
En dat betekent dat jij de jager bent.
Denk je echt dat ik iemand anders zou kunnen zijn?
Natuurlijk. Je bent opgevoed door wolven. Daarom zie je er steeds een.
Hij is je vriend, je gids. Hij probeert je te helpen.
Waarom kwam dit boven toen ik je moeder kuste?
Jullie tweetjes hebben een bijzondere band.
Ze dankt haar leven aan jou. - Waarom?
Sneeuwwitje is haar moeder. Als jij haar niet had gespaard...
...was m'n moeder niet geboren.
En nadat ik Sneeuwwitje had gespaard?
Toen heeft de koningin je hart uit je lijf gerukt.
Zo is ze. Ze wilde dat je nooit meer iets kon voelen.
Laat me dat boek eens zien.
Wat is dat? Dat heb ik gezien. De wolf huilde ertegen.
Dat is haar kelder. Daar bewaart ze je hart.
De wolf wil dat ik het vind.
Dank je, Henry.
Je hebt dus een rotdag. - Wie zegt dat?
Iedereen. Ga liever naar huis om te slapen.
Ik voel me prima. - Je vraagt iemand van tien om hulp.
Hij is de enige die te begrijpen is. - Wat is er? Wat is er echt aan de hand?
M'n hart. Ik moet het zien te vinden. - En hoe ga je dat aanpakken?
Ik ga de wolf volgen. - Welke wolf?
Die uit m'n dromen. Hij helpt me m'n hart te vinden.
Sorry, ik dacht dat je overdrachtelijk sprak. Denk je dat je geen hart hebt?
Alleen dat kan verklaren waarom ik niets voel.
Graham, je hebt wel een hart.
Ik kan het bewijzen.
Zie je nou wel? Het klopt. Het is echt.
Voel, dat is je hart. - Nee, het is een vloek.
Dat geloof je toch niet echt?
Wat is er?
Graham, voorzichtig. - Hij is m'n vriend. Hij doet niks.
Wat is dat? - M'n hart.
Het ligt hier.
Ik moet binnen kijken. - Stop.
Ik moet naar binnen. - Denk je echt dat je hart daar ligt?
We gaan kijken.
Toe nou.
Wacht hier.
Ik zie dat u nog rouwt. - De tijd om te rouwen is voorbij.
Zwart staat me gewoon goed. Vertel eens.
Is Sneeuw dood?
Haar hart. Maar eerst moet ik nog iets doen.
Wat is dit? - Het meisje wilde dat ik u dit gaf.
Lees voor.
Lieve stiefmoeder, als u dit leest, ben ik dood.
Door mij zult u nooit liefde kennen in uw leven.
Dus hoort mij die vreugde ook niet ten deel te vallen.
Hopelijk bevredigt m'n dood uw zucht naar wraak.
Dan kunt u m'n vaders onderdanen meelevend en goedmoedig regeren.
U ziet het als wraak. Ik zie het als een offer dat iedereen ten goede komt.
Daarom verwelkom ik het eind. Neem m'n laatste boodschap ter harte.
Het spijt me. Ik vergeef u.
Je wordt toch geen schaap?
Ze was onzelfzuchtig, maar u heeft een hekel aan haar. Wat heeft ze misdaan?
Ik had haar een geheim verteld en dat kon ze niet bewaren.
Dat verraad is me vreselijk opgebroken.
Nu...
...wil ik haar hart zien.
Hij hoort open te gaan.
Dit is haar hart niet. Dit is geen mensenhart.
Wat heb je gedaan?
Het moet hier ergens zijn.
Er moet ergens een verborgen deur zijn. Een hendel.
Iets. - Graham...
Er is hier niets. - Dat moet. Zo niet...
Rustig maar. Het komt wel goed.
Wat doe je hier eigenlijk?
Wat doet u hier? - Bloemen leggen op m'n vaders graf.
Niet boos zijn op haar. Ik wilde binnen kijken.
Waarom? Wat zocht je dan? - Niets.
Het was niets. - Je ziet er niet goed uit, schat.
Ga mee naar huis. - Ik wil niet naar huis.
Niet met jou.
Maar wel met haar. - Dit is tussen jullie. Ik sta erbuiten.
Dit is iets tussen ons, ja. Er moet iets veranderen.
Hoe kan dat nou?
Het heeft niets met haar te maken. Ik besef ineens dat ik niets voel.
Ik weet nu dat het niet aan mij ligt, maar aan jou.
Dus je gaat bij mij weg voor haar. - Voor mezelf.
Je denkt niet na. - Voor het eerst juist wel.
Ik heb liever niets dan wat wij hebben. Want dat is niet genoeg.
Ik moet iets voelen. Dat lukt alleen als ik mezelf een kans geef.
Graham... - Het spijt me.
Het is afgelopen.
Wat heb ik fout gedaan, Miss Swan? Je pakt me alles af wat ik koester.
Het komt niet door haar. - Het speelt sinds zij er is.
Het kan ook aan uzelf liggen in plaats van aan mij.
Wat? - Henry is zelf bij mij gekomen.
Graham heeft me gekust. Allebei voelden ze zich ellendig.
Burgemeester, kijk eens in de spiegel en vraag u af hoe het komt.
Waarom laat iedereen u in de steek?
Stop. Ophouden.
Het is het niet waard.
Het spijt me.
Ik weet niet wat ik had. Ik dacht niet na.
Geeft niet. Je was moe en koortsig. En kapot van verdriet.
Ik weet niet waarom ik me met haar inliet.
Omdat het makkelijk was. En veilig.
Niets voelen is aanlokkelijk als dat wat je voelt klote is.
Dat voelde ik.
Dacht je me voor de gek te houden met het hart van een hert?
Je blijft hier. - Ze verdient de dood niet.
Daar ga jij niet over. Ik wilde een hart en ik zal een hart krijgen.
Wat ga je met me doen?
Nu ben jij van mij. M'n speeltje.
En dit is je kooi.
Voortaan doe je alles wat ik zeg.
Als je ooit ongehoorzaam bent, als je probeert weg te lopen...
...hoef ik alleen maar te knijpen.
Bewakers.
Jouw leven ligt nu in mijn handen.
Voor altijd.
Breng hem naar m'n slaapkamer.
Beter?
Wat?
Gaat het?
Ik weet het weer. - Graham...
Ik herinner het me weer. - Wat herinner je je?
Dank je.
Graham, toe.