Tijdens een trieste dag en nacht
kwamen er onheilspellende aardbevingen en overstromingen...
En het eiland Atlantis was verzwolgen door de zee en verdween.
Plato.
2.500 jaar geleden schreef de Griekse filosoof Plato,
over een eiland dat hij Atlantis noemde
dat werd verzwolgen door de zee binnen één dag en nacht.
Verdwijnend zonder een spoor.
Sindsdien hebben mensen zich afgevraagd
waar dit mysterieuze eiland gebleven zou kunnen zijn
of was het misschien allemaal een mythe?
Nieuw onderzoek suggereert dat
Plato's verhaal gebaseerd was op echte gebeurtenissen.
Recente onderwater onderzoek vlakbij het Griekse eiland Santorini
hebben de overblijfselen van een enorme vulkanische uitbarsting onthuld.
Eén van de grootste in de menselijk geschiedenis.
En op Santorini zelf
hebben archeologen een oude stad ontdekt.
Een verloren wereld begraven door een catastrofe.
Gebaseerd op het nieuwste wetenschappelijk onderzoek,
is dit het verhaal van een ongelooflijk eiland,
de mensen die er woonden
en die uitzonderlijke laatste dagen
die de basis zijn voor de legende van Atlantis.
Vertaald door Désirée Controle en Sync door minouhse www.bierdopje.com
3.500 jaar geleden waren de Griekse eilanden
het thuisland van een krachtige en ontwikkelde beschaving uit de Bronstijd.
Eén die kon wedijveren met het Egypte van de farao's.
Het waren de Minoïers.
In deze wereld zaten invloedrijke priesteressen
vreemde en gevaarlijke rituelen voor.
Hij is knap, vind je niet?
Heb je hem voor jezelf gekozen, moeder, of voor mij?
Mijn zoon is de beste atleet in heel Thera.
We zijn allemaal zwaar onder de indruk, Rusa.
Plato schreef over grote stieren,
rondzwervend in de tempels van Atlantis.
En de stier stond absoluut centraal in de Minoïsche cultuur.
Hoor mij aan, grote Poseidon, schepper van de aarde en de zee.
Geef mij de moed van onze voorvaderen
en accepteer deze wijn als een offer.
De stier was zo belangrijk dat
de legende van de mensendodende minotaurus ontstond.
Half mens, half beest.
Yishharu, gaat het?
Je hebt ons allemaal te kijk gezet. - Ga naar huis.
Het springen over stieren wordt gezien als een belangrijke ontgroeningrite
voor jonge Minoïsche mannen.
En misschien zelfs voor vrouwen.
Een spektakel dat overal op Kreta plaatsvond
in tempelpaleizen zoals deze in Knossos,
een enorm complex met meer dan 1.300 kamers.
Dit was de wieg van de westerse beschaving.
Waar is Yishharu?
Ik denk er over om hem hier te laten.
Dat bespaart ons de schaamte.
Hij is een jongen.
De echtgenote creëert de man.
Kom op.
Mannen, trekken.
De Minoïers domineerden het Middellandse zeegebied
voor meer dan 1.000 jaar.
Totdat een eiland 110 km ten noorden van Kreta
zichzelf opblies.
Dit eiland heette Thera, nu bekend als Santorini.
Reconstructies van Thera laten zien dat het bestond uit
cirkelvormige stroken van zee en land,
precies zoals Plato Atlantis beschreef.
Omdat het eiland de top van een enorme vulkaan was,
die uitbarst op een catastrofale schaal,
ruwweg elke 17.000 jaar.
Tegen 1620 voor Christus
had een poel van gesmolten steen,
groot genoeg om een stad zo groot als Londen te begraven,
de magmakamer, tien km onder het eiland, gevuld.
Wanneer is dit begonnen? - Twee dagen geleden, meester.
Twee dagen?
Jij, geef eens wat vis. Mag ik er twee?
Waar ga je die heen brengen?
Het eiland van Poseidon.
Ik moet een offer brengen. - Jij moet naar een feest.
Ik zal niet te laat zijn.
Thera's rijkdom was gebaseerd op zijn beheersing van de zee.
Haar vloot domineerde het handelsnetwerk van de wereld in de Bronstijd.
De eilandbewoners werden rijk
door de handel in goederen uit Afrika, Azië
en andere delen in Europa.
Hun straten waren uitgevoerd met huizen met meerdere verdiepingen,
versierd met uitvoerige muurschilderingen.
Ze bouwden 's werelds eerste inpandige toiletten,
verbonden met een ondergronds riool,
een luxe die de meeste Europeanen
nog 2.000 jaar moesten missen.
De leiding over deze welvarende samenleving
lag bij de priesters.
De vrouw van mijn zoon, Pinaruti.
Welkom.
Ik heb olie meegebracht, om de godin van uw eiland te eren.
Dat is voor de hogepriesteres, niet voor mij.
Kom, dan breng ik je naar haar toe.
Hogepriesteres? Yishharu's vrouw.
Olie uit de velden van de heilige berg Juktas
om uw eilandgodin te eren.
Kom met me mee.
Minoïsche vrouwen waren opmerkelijk onafhankelijk en invloedrijk.
Het meest invloedrijk van allemaal waren de priesteressen.
Hun taak was communiceren met de goden,
vaak middels uitgebreide rituelen,
waarbij saffraan gebruikt werd als hallucinogeen middel.
Querasia verwelkomt u op Thera, Pinaruti.
En we verwelkomen u in haar naam.
Laten we gezamenlijk danken voor uw veilige aankomst hier.
Vergeet uw offerande niet.
Zoals andere oude beschavingen,
geloofden de Minoïers dat alles bewoond was door de goden.
Er waren goden voor elk natuurlijk verschijnsel,
vanaf de geboorte
tot de aardbevingen, tot de stormachtige zee,
tot de bergtoppen.
Deze goden werden niet allemaal gezien als goedaardig en genadig,
maar als temperamentvol en soms wraakzuchtig.
Offerandes werden gebracht door degenen die de goden gunstig wilden stemmen.
Met behulp van rituele ceremonies
probeerden de priesters de wensen van de goden te verklaren.
Maar in 1620 voor Christus
zou het complexe Minoïsche geloofsysteem
een enorme klap krijgen
door geologische krachten buiten hun begripsvermogen.
Het is oké, Pinaruti.
Eén van de eerste tekenen dat de vulkaan onrustig werd,
waren de hydrothermale explosies
geactiveerd door oververhit grondwater.
Je hebt iets gezien.
Wat was het? - Het was Yishharu.
Hij was in gevaar.
Wat voor gevaar?
De offerbijl droop van het bloed.
Zijn bloed.
Waarom zou ik zoiets zien?
Soms komen onze visioenen niet van de goden,
maar van onze eigen angsten.
Deze plek is vreemd voor jou.
En misschien ben je onzeker over je echtgenoot.
Kom.
We moeten ons voorbereiden voor het feest.
We zijn hier om mijn zoon's nieuwe vrouw te verwelkomen.
Pinaruti.
Ze is de dochter van mijn trouwe zakenpartner, Piteri.
Ze komt van Kreta, maar dat nemen we haar niet kwalijk.
Goed dat je er bij bent, Yishharu.
Welkom.
Ik heb veel dingen gezien in deze wereld.
Dolfijnen in de Straat van Hazim.
Ik heb dolfijnen door de Straat van Hazim achternagezeten.
Ik heb mijn schepen beladen met schatten uit Egypte.
Ik heb gevochten met piraten bij de kust van Elias.
Maar niets is vergelijkbaar met de schoonheid van dit prachtige eiland.
Niets is vergelijkbaar met de schoonheid van dit prachtige eiland.
Een eiland waarvan ik geloof dat ook ik heb geholpen het groot te maken.
Sorry dat ik te laat was.
Heb je een offer gebracht?
Er is iets gebeurd bij het heiligdom.
De grond barstte open en er kwam een fontein van kokend water uit.
Ik weet niet waar het vandaan kwam.
Het was net of het hele eiland uiteengereten werd.
Bij het stierenspringen zei je dat de grond trilde.
Je moet het tegen je vader zeggen.
Ik had gehoopt dat mijn enige zoon mij zou volgen in mijn kielzog
en naar zee zou gaan.
Tot nu toe heeft hij bloed, zweet en tranen in de stieren geïnvesteerd,
en in de tempelpriesteressen.
Laten we hopen dat zijn vrouw een betere man van hem kan maken.
Hij is dronken, laten we gaan.
Dat kan niet, dit is ter ere van ons. - Denk je dat dit voor ons is?
Mijn advies aan iedereen die trouwt, is dit.
Geniet van elke dag,
want je weet nooit wanneer de goden zullen beslissen
om van je af te nemen waar je het meest om geeft.
Je bent gezegend, Rusa.
Jij vertelt ons dat ze zeggen, doe dit, doe dat.
We doen het omdat jij het zegt. - Dit is ontoelaatbaar.
Ze praten niet met jou.
Waar is Yishharu? - Weet ik niet.
Eén van de meest machtige goden van de Minoïers
was de Aardbever.
En dat had een goede reden.
Structurele schade ontdekt op Thera
laat zien dat er rond 1620 voor Christus
een enorme aardbeving had plaatsgevonden.
Het zou meer dan zeven op de schaal van Richter geweest zijn.
Hun gebouwen waren zo gebouwd,
dat ze kleine schokken en trillingen konden doorstaan.
Dikke houten raamwerken werden gebruikt om ze extra sterk te maken.
Tot uiteindelijk deze beving,
sterk genoeg om deze stenen trappen te verbrijzelen,
een onomkeerbare keten van gebeurtenissen in gang zette
voor de inwoners van Thera.
Sta stil.
Hé, kleine dame.
Heeft je man je al verlaten?
Je moet de tempel proberen.
Daar vond hij zijn rust altijd.
Snel, kom hier.
Is hij in orde?
Het lijkt erop dat hij nog leeft.
Wacht even, daar is iemand anders.
Ik ben alleen naar de tempel gegaan om aan mijn vader te ontsnappen.
Ik wist niet dat zij er zou zijn.
Ik hoef je excuses niet, iedereen weet wat je met die vrouw gedaan hebt.
Zelfs je vader maakt er grapjes over.
Je hebt me vernederd, Yishharu.
Ik accepteer dat niet.
Zodra ik wist dat ze er was, heb ik haar gezegd...
Je hebt haar verteld dat het voorbij is.
Ik heb haar verteld dat... - Het een afscheid was.
Ja, het was afscheid.
We moeten zo snel mogelijk terug naar de normale situatie.
Ze terug hun huizen in krijgen. - Dat zou te snel zijn.
Hun huizen zijn nog niet veilig.
De huizen zijn misschien beschadigd, maar de meesten staan nog steeds overeind.
De huizen zijn verzwakt,
we moeten ze veilig maken voordat de mensen terugkomen.
Kunnen we verwachten dat mensen alles achterlaten
zodat dieven het kunnen stelen?
Alles van waarde kan veilig worden opgeborgen.
In de kelders of onder de deurposten, waar de gebouwen het sterkst zijn.
Dan verzegelen we de deuren.
En waar gaan de mensen heen?
Ze kunnen toch niet op straat kamperen?
Ik stuur ze de stad uit, terwijl we de gebouwen repareren.
Priesteres?
Er zijn genoeg levens verloren.
We zetten kampen op totdat de huizen weer veilig gemaakt zijn.
En, Rusa,
de gebouwen zijn niet het enige dat we moeten repareren.
Zorg jij maar voor de goden, priesteres. Ik ga de stad weer op poten zetten.
Archeologisch bewijs onthult dat de schade van de aardbeving zo ernstig was,
dat de Theranen hun huizen moesten verlaten.
Hun waardevolle bezittingen werden ontdekt
onder solide delen van het huis, zoals
houten deurposten en bedden.
En de ingangen van hun huizen werden verzegeld gevonden.
In tegenstelling tot Pompeiï
zijn er geen menselijke resten gevonden in de stad,
dus de eilanders verhuisden waarschijnlijk naar tijdelijke kampen,
met het idee dat ze snel naar huis konden terugkeren.
Jij bent zo vroom als een priesteres, Pinaruti.
De anderen op dit eiland kunnen nog wat van jou leren.
Rusa?
Hij is een vrouw verloren.
Hij geeft de priesteres de schuld omdat ze de godin Eileithyia niet gunstig stemde.
Is ze gestorven tijdens de bevalling?
Ze waren pas net getrouwd.
Sindsdien vindt hij het moeilijk
om ons te vertrouwen.
Als we jou niet kunnen vertrouwen, wie dan wel?
Meer dan 17.000 jaar was de magmakamer onder Thera verzegeld.
Maar door de aardbeving was de kamer gebarsten
waardoor magma kon ontsnappen door de openingen
en er zwavel en andere giftige gassen vrijkwamen.
Weet je zeker dat het veilig is om zo dichtbij te komen?
Het is prima.
Maar wat is die stank? Het lijkt op rotte eieren.
Dat is de stank van het water. Ik geloof dat het de boze geesten verdrijft.
We weten niet waarom het stinkt.
Of waarom het zo heerlijk en warm is.
Kom er in, het is geweldig.
Wat is er?
Kom terug, naar de boot. - Snel.
De oceaan keert zich tegen ons.
Mijn vader zal nooit geloven dat het een teken was.
Ik wilde dat ik de goden beter kon begrijpen.
Ze proberen ons iets te vertellen.
Je vader is een machtig en verstandig man, Yishharu.
Als hij praat, luistert iedereen naar hem.
Kun je hem er niet van overtuigen dat dit een waarschuwing van de goden is.
Mijn vader's geloof in de goden is gestopt, toen ze mijn moeder roofden.
Waar ga je heen? - Naar de tempel.
Bansabira zal wel weten wat de goden willen.
Eindelijk, door de druk van het stijgende magma,
knalde een enorme rots uit de mond van de vulkaan
die hem duizenden jaren afgesloten had.
Dit was een vooruitbarsting.
Simpelweg de vulkaan die zijn keel schraapte.
Eerdere generaties zullen kleine uitbarstingen zoals dit gezien hebben
en beschouwd hebben als tekenen van de goden.
Tekenen die de priesters werden geacht te begrijpen.
Wat doen we?
De Aardbever spreekt tegen ons.
Zoals hij tegen onze voorvaderen gesproken heeft.
We moeten reageren zoals zij deden.
Voor de Minoïers was er geen betere manier om onvoorspelbare
en gewelddadige goden te kalmeren dan het brengen van een offer.
Het liefst van bloed.
Je vader vindt het niet nodig ons te vergezellen.
Hij is druk.
Is dat zo?
Onze burgemeester heeft het te druk om de goden te eren.
Hun belangrijkste heiligdommen waren bezaaid met dierlijke beenderen.
Geiten, schapen, varkens
zelfs stieren.
Heil, Poseidon.
Poseidon,
razende heer van de diepte,
we bieden u het heilige bloed van stieren aan.
Moge het uw boosheid verdrinken, machtige donkerharige heer.
Laat ons wederom in vrede en stilte ons leven leiden.
Heil, Poseidon, heerser van de aarde en de zeven zeeën.
De macht van de priesters was afhankelijk van hun vermogen
om de goden in bedwang te houden.
Maar de krachten die ontketend waren onder Thera,
waren niet meer tegen te houden.
Uit de vulkanische afzettingen weten we dat in het vroege stadium van de uitbarsting
het eiland bedekt was met een laagje lichte as.
Genoeg om de watervoorziening te verontreinigen.
Wat doe je? Probeer je me te vergiftigen?
Ze spannen samen tegen Pinaruti.
Ik weet zeker dat ze het niet kwaad bedoelt.
Deze problemen zijn begonnen na haar aankomst.
Dat weten jullie.
Rusa heeft haar hier gebracht, en wij weten dat de goden hem niet mogen.
Misschien is dit de weg voor ons beiden om te krijgen wat we willen.
Vergeef me, priesteres.
Ik denk dat ik weet waar Poseidon om vraagt.
Spreek.
Ik had het eerder moeten zeggen.
Toen Pinaruti me vertelde over haar visioen...
Ga door. - Ze zag een offering.
Maar het was geen stier.
Het was een mens.
Wie?
Het was haar eigen bloed dat werd vergoten.
Zij was het offer.
Misschien is haar visioen
de manier van de goden om ons te vertellen dat zij niet welkom is.
Ze is vervloekt.
Zeg tegen Yidini dat de mensen bijeen moeten komen.
Ik zal met ze praten en de orde herstellen.
Wat deze uitbarsting anders dan de anderen maakte,
die de Theranen hadden meegemaakt,
was de interactie van twee soorten magma,
die een catastrofale chemische reactie ontketende.
Deze chemische reactie
stuwde ongeveer
150 miljard ton magma
naar de oppervlakte.
Heil, priesteres.
En maakte van deze uitbarsting
de grootste ramp ooit in de antieke oudheid.
Hogepriesteres, het volk wacht op uw verhaal.
Volk van Thera.
Iedereen.
Vrienden en collega's.
Jullie moeten naar mij luisteren.
Dit is schandalig.
Het bloed van de stieren is niet genoeg.
We hebben niets meer te bieden.
De goden hebben ons genoeg gewaarschuwd.
Mijn vloot vaart bij zonsondergang. We verlaten het eiland
tot het veilig is om terug te keren.
Er is maar één macht die we kunnen vertrouwen
op dit eiland. De waarheid.
Volk van Thera,
om de vrede op ons eiland te herstellen,
heeft Poseidon om iets meer gevraagd.
Wat ga je aan hem offeren? Leeuwen? Olifanten?
Totdat de rust en vrede hersteld is,
degenen die het eiland willen verlaten, mogen dat doen.
U kunt hier toch niet blijven? - Je moet je plicht uitvoeren, Rusa.
En ik de mijne.
Er komt nog een offer.
Deze keer zal ik
het uitvoeren namens ons alle.
Het geluid van de uitbarsting was tot in Egypte te horen.
Een oververhitte kolom van gas, as en rots
stootte tien kilometer de stratosfeer in
en vormde een paddenstoelvormige wolk, vergelijkbaar met die van een atoombom.
Dit was een Plinische uitbarsting,
de meest dodelijke van alle vulkanische gebeurtenissen.
Iedereen. We moeten het eiland nu verlaten.
Hier blijven is waanzin.
Iedereen, volg mij. Naar de schepen.
Pak je spullen en kom naar de haven.
Wat nu?
We doen wat we van plan waren.
Breng me Pinaruti.
We hebben elke centimeter van elk schip nodig.
Oké, iedereen. Lading overboord gooien.
Maak ruimte, kom op. Kom op, doorgaan.
We verlaten de stad met mijn vader. - Je bent vrij om te gaan, Yishharu.
We vertrekken allebei. - Nee.
Pinaruti moet haar noodlot volbrengen. De goden hebben het geëist.
Haar lot is bij mij.
Jouw visioen, Pinaruti, heeft je noodlot uiteengezet.
Wij kiezen deze dingen niet. De goden beslissen voor ons.
We moeten ervoor zorgen, dat eraan voldaan wordt.
Visioen?
Welk visioen? - Je zei dat het niet duidelijk was.
Dat niet de goden spraken, maar mijn eigen angsten.
En ik was het niet.
Dat heb ik niet gezien.
Wat heb je dan gezien?
Wie heb je dan gezien?
Wie heb je gezien?
Achter ze aan.
Opschuiven, er is genoeg ruimte. We krijgen iedereen aan boord.
Yishharu, waar ben je?
Het was Yishharu's bloed dat geofferd werd.
Mogen de goden jou je bedrog vergeven, Ariad.
Ik weet niet zeker of ik dat kan.
We weten wat de goden gevraagd hebben. Het visioen moet worden voldaan.
Het was niet duidelijk genoeg. Ik denk niet...
Ga nadenken. De goden scheuren Thera uit elkaar.
Als jij ons niet vertellen waarom, als jij het niet kunt stoppen,
wat moeten de mensen dan denken?
Waar is je macht, Bansabira, als je de goden niet kunt verzoenen?
Ze hebben een leven geëist en laten zien van wie het moet zijn.
Vind hem.
Doorgaan, kom op. - Ik vertraag je alleen maar.
Wat doe je? - Als ze je pakken, zullen ze je doden.
Ik zal ze afschudden en voor jou terugkomen. - Wat als het niet lukt?
Dan moet je mijn vader vinden en hem vertellen wat er gebeurd is.
Ik ben bang, Yishharu. Ik ben bang je te verliezen.
Denk je dat door me te doden, dit stopt, Bansabira?
De goden willen ons allemaal dood hebben.
Tijdens de eerste uren van de uitbarsting
zal de vulkaan miljarden tonnen
magma de lucht ingeworpen hebben.
Door de snelle afkoeling viel het als puimsteen uit de lucht.
Deze kleine stenen en rotsen
gevuld met kleine luchtbelletjes,
begonnen het eiland te begraven.
Eén tegelijk. Niet duwen.
Meester, we moeten uitvaren.
We moeten naar de schepen. We moeten nu gaan.
Kijk naar hen, Bansabira.
Zelfs je eigen mensen geloven hier niet in.
Laten hem zwijgen.
Vergeef me.
Maar het was de as, niet het puimsteen,
dat een meer directe bedreiging was.
Vulkanische as is niet zoals gewone as.
Het bevat siliconen. Eenmaal ingeademd
vermengt het zich met het vocht in de longen
tot een vloeibaar cement.
Alsjeblieft. Iemand. Alsjeblieft, help me.
Alsjeblieft, help.
Help me, alsjeblieft.
Het maakt ademhalen moeilijk,
dan onmogelijk.
Waar is Yishharu? - De priesters kwamen achter ons aan.
Ze wilden me offeren. Hij zei dat hij terug zou komen.
Rusa, we moeten gaan. - Breng haar naar haar vader op Kreta.
Nee, ik wil niet weg zonder hem. - Bind haar vast als het moet.
Laat me gaan.
Halt. - Uit de weg.
Toen de krater wijder werd stroomde er zeewater in.
Door het contact met de magma explodeerde het water in een stoomwolk,
hierdoor de volgende vulkanische fase ontketenend.
De gewelddadige reactie tussen het water en de magma
ontwikkelde een phreatomagmatische uitbarsting.
Schattingen geven aan dat de geluidsdruk van deze explosie
tegen de 300 decibel aanzat.
De enorme kracht reet rotsen uit de krater,
en slingerde ze de lucht in als dodelijke projectielen.
Lavabommen.
Deze brandende brokken magma kunnen zo groot als een kleine vrachtwagen zijn
en bijna acht ton wegen.
Ga terug.
Er is niets om terug naar te gaan.
Alsjeblieft, ga terug.
Doordat de krater steeds breder werd
nam de druk die de kolom omhoog stuwde, steeds meer af.
Gas en stenen morsten over de zijkant van de ineenstortende kolom.
Bekend als pyroclastische stromen,
bereiken deze oververhitte golven van gas en steen snelheden
tot 300 km per uur,
en temperaturen tot 700 graden Celsius.
Je hebt alles genomen wat mij lief was.
Is dit alles wat je nog hebt?
Toen de pyroclastische vloed de zee bereikte,
zorgde de hete as ervoor dat het wateroppervlakte begon te koken,
stuwde de vloed nog sneller vooruit
op de superverhitte bedden van stoom.
Kom op, roeien.
Roeien.
Kom op, roeien.
De dodelijke impact van de uitbarsting
strekte zich ver voorbij het eiland Thera uit.
Pyroclastische stromen duwden vulkanisch puin de zee in,
Waardoor enorme golven ontstonden.
Tsunami's.
Mensen op het nabijgelegen eiland Kreta
hebben misschien de waarschuwingstekens gezien.
Maar ze hadden weinig tijd om te reageren.
Met een snelheid van 330 kilometer per uur zal het
maar 20 minuten geduurd hebben, voordat de eerste tsunami bij Kreta was.
Experts schatten in dat tegen de tijd dat de golven de kustlijn bereikten,
ze meer dan 18 meter hoog waren.
Rennen.
Nieuw onderzoek heeft onthuld dat een serie van tsunamis de steden
langs de Noordelijke kustlijn van Kreta tot ravage maakten, vele uren
of zelfs dagen na de uitbarsting.
Naar schatting vonden 30.000 mensen de dood.
Het was een ramp van ongekende omvang.
Drie keer zo groot als Krakatoa.
100 keer zo groot als St. Helena.
En 40.000 keer krachtiger
dan de atoombom van Hiroshima.
De as van de uitbarsting hulde het Middellandse zeegebied
in weken van duisternis.
Globale temperaturen daalden,
dat de plantengroei tot in Engeland beïnvloedde.
De Minoïsche samenleving was tot in de kern ontwricht.
Archeologisch bewijs heeft aangetoond dat er veel sociale onrust was.
Steden en tempelpaleizen werden geplunderd en in brand gestoken.
Mensen werden geofferd.
Uiteindelijk werd de beschaving
die langer dan 1300 jaar had bestaan
binnengevallen en opgenomen
door een strijdende Griekse stam, genoemd de Mycenen.
De verhalen van de ramp echter
werden doorgegeven, opnieuw verteld, fraaier gemaakt.
Veel deskundigen geloven nu dat de verhalen over de vernietiging van Thera
Plato inspireerde om een moreel verhaal te schrijven over de opkomst
en ondergang van een geweldige beschaving,
die hij Atlantis noemde.
Hij schreef
Het eiland bestaat uit cirkelvormige banden van zee
en land, die elkaar omsluiten.
Een zeegang en een haven vol schepen
en kooplui uit alle windstreken.
En hun rijkdom was zo groot,
dat had niemand ooit eerder gezien.
In de heilige ruimtes van Poseidon liepen stieren los
en de tien prinsen joegen achter de stieren aan
met stokken en stroppen.
Toen kwamen er onheilspellende aardbevingen en overstromingen,
en tijdens een trieste dag en nacht
werd het eiland Atlantis verzwolgen door de zee...
en verdween.
En zo werd een geweldige en wonderbaarlijke wereld,
vernietigd in zijn bloeitijd door een ramp van catastrofale proporties
en werd het de geboorteplaats van één van de grootste legendes allertijden
Atlantis.
Vertaald door Désirée Controle en Sync door minouhse www.bierdopje.com