NCIS.Los.Angeles.S02E10.1080p.WEB-DL.DD5.1.H264-BTN
Wat voorafging in NCIS LA:
Ik wilde m'n man verrassen. Hij woont hier al jaren als Branston Cole.
Je schoot hem neer en stopte 'm in een tehuis.
Je wilde informatie van hem. - Daar zeg je nogal wat.
Cole had een boekje met informatie over de KGB, de VS en Israël.
Iedereen aast op dat boek. We moeten er snel bij zijn.
Ik hoef het boek niet, ik wil Cole. Het spijt me, Herta.
Ik wil geen buitenlandse agenten die de stad overhoop halen voor dat boek.
Mag ik uw rijbewijs en autopapieren? - Ja, hoor. Wat is er?
Er is een drugsdealer in zo'n auto gesignaleerd.
Dat zijn wij niet.
Het kenteken klopt niet met de VIN. Ik moet jullie auto doorzoeken.
Wil je de kofferbak opendoen? - Tuurlijk. Geen punt.
Doe 'm open.
Ik hou van wapens.
Iedereen is gek op die grote jongens. Zelf hou ik meer van de.22.
Die buitelt rond in de schedel, maakt soep van de hersenen.
Die zit. De volgende is beslissend. - Je moet twee punten voor liggen.
Wie de volgende punt maakt, wint.
Dat is niet eerlijk. - Jij hebt verloren, ik ben kampioen.
Die hond mag hier niet komen. - Het is een politiehond.
Nu heb ik verloren.
Hij is wel erg schurftig. - Monty en ik doen undercoverwerk.
Hij stelt de boeven op hun gemak. - Hij lijkt op je.
Ik ben dan ook je pappie.
Ze zijn verliefd. - En liefde is blind.
Wacht maar tot hij je leven redt.
Hou je hand voor z'n ogen. En jij: Val aan. Geintje, niet doen.
Kijk hier maar eens naar. Dit zijn plastic explosieven.
Dat stop ik daarin.
Ogen dicht, Monty.
Nu ligt het in die tas.
Vooruit maar. Monty, ga de bom zoeken.
Pak de bom. Zoek de explosieven. Vooruit, Monty.
Die kant op.
Hoe oud is dat beest? - Jullie doen te vijandig.
Is hij niet aan vijandigheid gewend?
In het park lukt het wel. - En daar liggen veel bommen.
Jij bent intimiderend. - Ik zie dat hij doodsbang is.
Wacht maar tot hij je leven redt. - Er is een schietincident gemeld.
Wat was dat nou? Moet dat nu echt zo?
Nu doe je het dus wel.
Ik sta wel voor schut bij m'n vrienden en collega's.
En nu...
Had ik je maar aan dat lab verkocht.
Wie ben jij?
Dank u, zuster.
Ik ben Sylvia. Ik ben je vrouw. Was je dat vergeten?
Je doet me aan iemand anders denken.
Heb je geplast? - Wat is dat nou voor vraag?
Het soort vraag die je aan je man stelt als hij moeite heeft met plassen.
Waarom ben je gekomen? - Om je voor te lezen.
Ik lees je altijd voor. - Het regent nog steeds.
Ja, Branston. Het lijkt wel alsof het nooit meer ophoudt.
Ik ken die verpleegster. Rosemary Edmonds.
Ze was erg aardig. Ik heb eens een kerstcadeau van haar gekregen.
Deed je je zo vaak voor als z'n vrouw?
Voor iemand die haar leven baseert op bedrog...
was zo'n huwelijk met Branston het enige wat erin zat, wat relaties betreft.
Het waren twee schutters. Het doelwit was ongewapend.
Ze hadden de anderen niet hoeven doden.
Dat hebben ze wel gedaan. Zonder aarzeling, zonder mededogen.
Ze hebben de regels veranderd. Daar zou Branston van hebben gegruwd.
Hier belanden we allemaal.
Je kunt veel van ouderen leren. Ze zijn wijzer.
Lieve help, zag ik dat goed?
Bejaarden hebben vaker soa's dan andere leeftijdsgroepen.
Hou er maar over op. - Dit is ons voorland.
Het heet niet voor niks een schommelstoel.
De kabels van de camera's lopen hierheen.
De harde schijven zijn weg. Geen filmpjes voor ons.
Branston Cole was 'n Oost-Duitse spion die asiel aanvroeg in het westen.
Hij was een verrader. - Dat is zo.
Maar wil je na 25 jaar nog wraak nemen?
Het gaat niet alleen om wraak. Ze waren op zoek naar iets.
Dat ellendige zwarte boek.
Eerst Renner, en nu Cole. Ze zullen niet rusten voor ze het hebben.
Wie bedoel je?
Een van de buitenlandse veiligheidsdiensten...
die denken dat dat boek nog steeds iets waard is.
Als ze ontdekken dat jij Cole opzocht, komen ze bij jou.
We moeten je beschermen.
Ik bescherm mezelf wel.
Ik pak degenen die dit hebben gedaan, en zet hun hoofden op een speer.
Ging het vroeger ook zo? - Zij hebben de regels veranderd. Ik niet.
Er zijn geen bewakingsbeelden, maar de buurman gaf ons deze camera.
Die was op de gang gericht.
Daar draait hij z'n hoofd. - Kun je daar iets mee?
Ik kijk wel of ik het meer gedetailleerd kan krijgen.
Jij kunt het niet helpen.
Ik dacht dat het met de arrestatie van Mattias wel afgelopen zou zijn.
Ik had het mis.
Als ik al schuld draag, is het daaraan. En daarmee aan alles wat daaruit volgt.
We kunnen niet iedereen beschermen.
Dat heb ik tegen jou gezegd. - Op m'n eerste werkdag hier.
Dat moet je zelf ook maar ter harte nemen.
Wat staat er in dat zwarte boek? - Dertig jaar Koude-Oorlogverraad.
Namen van spionnen, slapers en verraders uit tientallen landen.
Daarmee kun je regeringen ten val brengen.
Jazeker, nog steeds. Althans, dat denkt iedereen.
Laat het boek maar aan mij over. Dan mag jij de speren alvast slijpen.
Miss Jones, mijn kantoor. - Ik kom eraan.
Heb je al iets? - Het is nog te onscherp.
Ik ken die mannen. - Dat bestaat niet.
Er is vanochtend een politieman gedood.
Beelden van de dashboardcamera.
Dat zijn ze toch?
Alle punten kloppen.
Heb je het geluid erbij? - Daar is het te ver voor.
Lukt het met liplezen? - Spoel eens terug.
Bistro.
Dat woord ken ik niet. Bistro, een soort café?
Bystro ukhodim. Het is Russisch voor 'wegwezen'.
De GRU. - De Russische veiligheidsdienst.
Ze zoeken Cole's boek.
Vergelijk ze met alle GRU-agenten. We moeten weten wie het zijn.
Ik breng Hetty op de hoogte.
Coole tafel. Victoriaans, en volgens mij is het geen namaak.
Renners vriend had smaak. - Maar hij deugde niet.
Renner gebruikte de zaak van z'n vriend als dekmantel voor z'n wapenhandel.
Hij moet ergens een heleboel geld hebben.
Zoeken we dat? Ik dacht dat we op zoek waren naar dat boek.
We zoeken alles wat we maar kunnen vinden.
Ga naar Renners huis, en haal het zonodig steen voor steen uit elkaar.
Ik doe m'n best. - Dat geloof ik zeker, Miss Jones.
Dit wordt een gewoonte. - Ik heb de directeur verteld...
dat het hem nog zal berouwen dat hij je aan de CIA heeft doorgespeeld.
En één dag later... - Is het berouw geheel aan mijn zijde.
En nu vraag je je af waarom de CIA me heeft laten gaan.
Ik heb tenslotte geprobeerd je te doden. - Omdat je voor hen werkt.
Jij krijgt je vrijheid terug.
En wat krijgen zij? - Het boek.
Je geloofde toch niet dat dat bestond? - Dat doet er niet toe.
De CIA gelooft dat het bestaat.
En gezien het feit dat jij hier bent, geloof jij dat ook.
Al vind ik het wel vreemd. Dit kantoor is al grondig doorzocht.
Wat doe jij hier dan, Mattias? - Ik probeer het boek te vinden...
Door mij te volgen.
Er zijn ook anderen in het spel.
Het is in ons beider belang dat de Russen het boek niet vinden.
Kan ik er dan van op aan dat je mijn agent met rust laat?
Ze vindt daar toch niets.
Dit is pure misleiding. Je probeert onze aandacht af te leiden.
Ik zou je zo neer kunnen schieten.
Maar je bent me het gedoe niet waard.
We weten wie de daders zijn. - Russen. Vertel me nu iets nieuws.
Het zijn geen gewone agenten. - Misschien waren ze niet actief.
Heeft Nell gebeld? - Ze is nu in Renners huis.
Maar ik denk dat ik het boek gevonden heb.
Ik vond het vreemd dat Renner geen laptop had.
Hij had vast offshore rekeningen.
Die moest hij beheren. - Dat deed hij vanuit internetcafés.
Verschillende computers. Alles stond op het internet.
Ik kon maar één website vinden.
Z'n huis stond twee jaar geleden te koop, via deze huizensite.
Hij verstopte z'n informatie in de code van de foto's.
Ik heb de afwijkingen in deze foto geanalyseerd.
Het zijn offshore rekeningen, maar ook dit.
Cole's boek was z'n onderpand. - Wat is dat voor nummer?
Een rekening bij de Nationale Bank in LA.
Behorend bij kluisnummer 999. - We moeten die sleutel hebben.
Daarom heb ik Renners huis doorzocht.
Ik kreeg het van een vogeltje.
Goed gedaan, Miss Jones. En Mr Beale. - Ik moet naar die bank.
Ik zorg dat je als Renners advocaat binnenkomt om die kluis open te maken.
Dan slijp ik die speren later wel.
Zien jullie iets?
Een van de moordenaars zit bij de bushalte aan de overkant.
Er zitten er nog drie in die Jaguar.
Ze zijn aan het posten.
Waar wachten ze op? - Op ons.
Cole heeft ze over die kluis verteld. Maar ze hebben geen sleutel.
Zodra wij het boek hebben, slaan ze toe. - Ze moeten ons eerst zien te vinden.
Geen beweging, agent Callen.
Ze hebben ons al gevonden.
Haal het boek en geef het aan ons, of je sterft. Heb je dat begrepen?
Ik begrijp het.
Hij staat op de trap naast de bibliotheek. - We pakken hem.
Er kan nog iemand staan.
We hebben geen keus, ik kan niet naar binnen. Jij moet het doen.
Ik heb je hulp nodig. - Geef me vijf minuten.
Je krijgt er twee.
Er staat een agent bij de Nationale Bank.
Een van onze CIA-vrienden voegt zich zo bij hem.
Laat jouw man het boek aan hem geven. - Je weet toch dat de Russen er ook zijn?
Ja. Geef mij het boek, dan zijn de Russen mijn zorg.
Mr Callen, een van onze neven is in aantocht.
Doe alles wat hij zegt. Heb je dat begrepen?
Ik begrijp het. - Mr Hanna?
Begrepen, Hetty.
Van harte welkom.
We hebben gezelschap. - Draag je een kogelvrij vest?
Voortaan altijd doen.
Laat iemand het boek ophalen. - Ik wil hier geen schietpartij.
Ik heb een beter idee.
Waar denk je aan? - We gaan de Russen afleiden.
Kom even hier, Kensi.
Ben je al zover, Eric? - Nog niet.
Vraag of je de kluizen mag zien. Zeg dat je 'n rekening wilt openen. Ga dan weg.
Doe alsof je het boek bij je hebt.
Dan volgen ze je. - Ik geef dekking.
Als je buiten bent... - Wegwezen?
Appeltje eitje. En nog één ding: Heb je kauwgom?
Mattias vertrouwt ons niet.
Er is haast bij, Eric. - Het is wel een bank, hoor.
Hoe is het met je arm?
Draag jij wel een kogelvrij vest? - Ja. En nee, ik leen het niet uit.
Begrijpelijk. Ik heb niks gezegd.
Ik wil een kluis openmaken. - Wat is de naam?
Sebastian Renner. Mr Renner is overleden. Ik ben gemachtigd.
Vlug.
Sorry, hoor. Deed het pijn? - Hufter.
Sebastian Renner. Hebt u z'n sleutel?
En uw naam? - Ik ben nog niet klaar.
Mijn naam? - Die moet ik invoeren.
Mijn naam is... - Maurice T. Grayson.
En de T staat voor... - Thomas.
De T staat voor Tony. - Maar ik zeg altijd Tony.
Kun je even je handtekening zetten?
De tijd begint te dringen, Eric.
Zo, dat is allemaal in orde. Loopt u even mee, Mr Grayson?
Zeg maar Tony.
Zie je de schutter? - Die is vast weg.
Wil je liever zelf even kijken?
Sam, de Russen komen zo terug. We moeten snel zijn.
In orde.
Ik was 'm even kwijt.
Dank u. - Geen dank.
Kan ik iets voor u doen?
Hij hoort bij mij.
De kluis is leeg, Hetty.
En Mattias? - Die is weggegaan.
Dat kwam hard aan. Zin in een ijsje? - Kijk uit, Deeks.
Geef hier dat boek. - Dat hebben we niet.
Je tas.
Zei ik het niet? - Instappen.
Geen denken aan. - Dan gaan er nu vier mensen dood.
Hij heeft gelijk. Goed, neem mij maar mee.
Ze is niet eens agent. En zo aardig is ze ook niet. Een beetje snobistisch.
Instappen. - Verroer je niet, Kensi.
Leuk geprobeerd, Deeks.
Het geeft niet. Je krijgt me wel terug.
Zeg tegen je baas dat we 't boek willen. - Hoe weet je dat ik de baas niet ben?
Eric, kenteken 9QJI 905.
Ze hebben Kensi.
Een anonieme beller heeft een link doorgegeven.
Kun je het traceren?
Ze routen via Europa. Milaan, Oslo, Barcelona, Frankfurt. Dit zijn proxy's.
Dat was de vraag niet. - Noch het antwoord.
Het is mijn schuld.
Mijn plan. Mijn schuld.
Bij de Koude Oorlog draaide het om illusies.
Silo's zonder raketten, raketten zonder kernkoppen.
En zwarte boeken die eigenlijk helemaal geen zwarte boeken waren.
Dat geloven ze nooit.
Dat was in Cole's tijd anders. - Die is voorbij.
En nu denk je dat mijn tijd ook voorbij is.
Weet jij waar ze m'n agent verstoppen? - Het spijt me, Herta. Ik weet het niet.
Doe maar niet alsof het je echt spijt. - Ik moet het boek hebben.
Ontfutsel het de Russen maar als ik m'n agent terug heb.
De CIA belt je directeur. - Dan vangen ze bot.
Hij zal zich na een tijdje laten overhalen. - Dan ken je hem niet.
Maar ik ken jou wel. Wat er ook gebeurt, jij geeft dat boek niet aan de Russen.
Ik heb tijd nodig om m'n agent te bevrijden.
Ik geef je één uur.
Mr Deeks, we geven de Russen hun zin. En we gaan Miss Blye bevrijden.
We hebben het boek toch niet? - Dat is een probleem.
Waarom staat ze zo stil? Ze probeert niet eens te ontsnappen.
Ze weet dat ze haar in de gaten houden. - Ze wacht.
Op ons.
De tijd en plaats staan op de website. De ruil is over een halfuur.
Miss Jones? - Ik ben nog lang niet klaar.
We zullen het ermee moeten doen.
Ik heb op elke pagina 'n microdot gezet.
Maar het zijn vooral namen en plaatsen.
Het is informatie die je zo op het internet kunt vinden.
Hoeveel pagina's? - Zeven.
Alleen de eerste drie zijn overtuigend. De rest is te oud.
Drie dan.
Haal haar op, Mr Callen. - En Mattias?
Dat regel ik wel. Hij werkt voor de CIA, dus we staan aan dezelfde kant.
De voorstelling kan beginnen. - Ik haat premières.
1984. De Olympische Spelen in Los Angeles.
Jetpacks, piano's, fanfare. - Maar geen Russen.
Nee, geen Russen.
De Koude Oorlog ontnam ons de kans op de overwinning.
We hadden jullie vermorzeld.
Het boek. - Ik zie haar niet.
Ze is in de buurt.
Microdots naast de paginanummers.
Zullen we maar meteen doorgaan naar de slotceremonie?
Hé, Dolph Lundgren.
Eerst het meisje.
Stop, Deeks.
Doe het licht uit.
Nu snap ik waarom je stilstond. Dit zijn zeker geen discolampen?
Als je een straal doorbreekt, wordt de bom getriggerd.
De explosievendienst. - Ik kan niet meer.
Rustig maar. Dan gaan we over tot plan B.
Wat is dat?
Daar denk ik over na.
Verlos je me nu uit m'n lijden? - Het zijn laserstralen.
Je moet zorgen dat de collector de signalen blijft ontvangen.
Heb je dat wel eens gezien? - Ja, min of meer.
Het stond in een boek. Erg leerzaam.
Dat of de explosievendienst.
Deze.
Klaar?
Rustig.
Dat meen je niet.
Nu die.
Het lukt niet.
Die moet je zelf doen.
Rustig.
Weet je het zeker? - Nee.
Ik tel tot drie. Ben je zover?
Deeks, status?
Zeg wat, Deeks. - Alles goed.
Gaat het?
Ik moet plassen. - Dat heb ik al gedaan.
Wat zegt hij?
Hij zegt: Help me.
Hij zegt het in het Russisch.
Dat is de CIA niet. - Mattias heeft aldoor gelogen.
Waarom kom je hier nu nog steeds? - Dat is de plicht van een vrouw.
Je liegt. Er moet een andere reden zijn.
Ik kom je voorlezen. - Het boek is verleden tijd.
We leren van het verleden.
Zeg me waarom je bent gekomen, Herta.
Omdat ik het zelf had kunnen zijn.
Ik zou niet kunnen leven zonder het besef...
dat iemand zich om me bekommerde.
Bespaar me je schuldgevoelens, Herta.
Schiet de volgende keer maar raak.
Vroeger had ik vaak wroeging als ik hier kwam.
Maar vandaag...
ben ik alleen maar opgelucht.
We worden oud, Herta.
Wie is de volgende?
Misschien jij wel, als de CIA ontdekt dat je ze hebt bedrogen.
De CIA gaf me de vrijheid. De Russen gaven me geld.
Ik heb beide aangenomen.
Nu hoor ik niets meer van de Russen. Wat moet ik daarvan denken?
Het ergste.
Cole's boek achtervolgt ons allen. Al die geheimen.
Die van de Russen, de Duitsers, de CIA. Die van jou.
En die van mij.
Het had met hem moeten sterven. - Dat kan toch ook zijn gebeurd?
Ik moet zeker weten dat je het nooit zult gebruiken.
Dan is het voor ons beiden beter dat je raak schiet.
Dat boek bestaat niet, toch Herta?
Het heeft nooit bestaan.
Geen leuke dag voor de CIA. - Het is gewoon gênant.
Russen die zich voordoen als CIA- agenten. In wat voor wereld leven we?
Je hebt wel erger dingen gezien.
Mattias is nog op vrije voeten. - Inderdaad.
Hij heeft je voorgelogen. - Het was stom dat ik erin trapte.
Ik heb dit boek nooit gelezen.
Ik heb het gekregen, van een oude vriend.
Moeten we ons zorgen maken om Mattias?
Dat is niet nodig, Mr Callen.
Je was op zoek naar een boek. Misschien is dit iets voor je.
Je vrouw, je huis.
Een aardig vakantie-optrekje. Weet je vrouw van haar bestaan?
Niet? En van je geheime bankrekeningen?
Alles waar je van houdt. Alles wat je bezit.
Als Hetty ooit iets overkomt...
wat dan ook...
weten we je te vinden.
Ik heb geen reden om haar iets aan te doen.
Het boek bestaat niet.
Braaf zo.
Het heeft nooit bestaan.
Retail sub. Web-Dl Sync: Rie van de Buggy's