Had je nog iets gewenst? - Nee, Bedankt.
En voor jou? - Drie Apple Sourz, graag.
Hallo. Wat had je gewild? - Gin tonic graag.
Dubbel of enkel? - Dubbel.
Alsjeblieft. Betaal je cash? - Ja.
Goed, dank je.
Maandag. Je besteelt me.
Heb je een camera geplaatst?
Dinsdag. Je besteelt me.
Wanneer heb je dat gedaan?
Donderdag. Moet ik nog doorgaan?
Hoeveel in totaal?
Iets meer dan 500.
Mijn kinderen zijn in pleegzorg en dat wordt permanent als ik geen woning vind.
Ik vond iets maar ze wilden £ 600 waarborg.
Dat heb ik niet, maar jij wel.
Het spijt me. Vertel het alsjeblieft de politie niet...
anders krijg ik mijn kinderen nooit terug.
Zeg hen dat het een vergissing was of zo.
Politie, graag.
Ik wil een misdrijf aangeven.
Doet het nog pijn? - Ja, een beetje.
Wil je wraak nemen, Abi?
Moet ik daar echt op antwoorden? - Ja.
Als ik ja antwoord, wat dan? - Niets.
Jij zou zwijgen? - Ja.
Dus als je een verminkte trut ziet zal je me kunnen zeggen: Ik heb gezwegen?
Nee.
Dit is de speelplaats.
Soms als het zonnig is, zoals vandaag...
komen de moeders hier in de tuin met hun kindjes.
Het is hier best aangenaam.
Het is moeilijk om hier een plek te krijgen.
Niet veel vrouwen slagen erin.
Kom binnen.
Dit is dus de gemeenschappelijke ruimte. En hier verder is de keuken.
Faith, ik bracht Kelsey mee.
Welkom, Kelsey.
Kom je mee? - Ja.
Iedereen oké? - Ja.
Dit is Kelsey. Ze komt de afdeling bezoeken.
Misschien kunnen we een sessie doen die we eerder al deden...
maar die ik één van de belangrijkste vind.
Dat is hoe je een huilende baby tot rust brengt.
Goed. Ik verhuis zo rap mogelijk.
Dat hoop je. - Ik trek daar in.
Overtuig eerst maar het bestuur.
Naar Bezittingen, dan naar de verpleegster.
Ik heb drie nummers nodig. - Je krijgt er twee.
Ja, maar ik heb er drie nodig.
Van mijn moeder en van de pleeggezinnen van de kinderen. Ze werden verdeeld.
De kleinsten in Huddersfield, de oudste in Halifax.
Je krijgt er twee, zoals je goed genoeg weet.
Ga nu door.
De volgende.
Naam.
Is het je eerste keer?
Ik vroeg je iets.
De tweede keer.
Waarvoor?
Ik stal £540 van t'Rose in Huddersfield.
Die kroeg in de hoofdstraat bij de verkeerslichten?
Ken je Huddersfield? - Ja. Echt een kloteplek.
Huddersfield? - Nee, t'Rose.
Hallo Kelsey. - Hallo, schat.
Dat is dicht genoeg.
Wat? - Kom niet dichterbij.
Ik wil de moeder van mijn kind omhelzen. - Dat mag niet.
Gaat het schat? - Prima.
Ga zitten, Kelsey.
Hou jij van je werk? - Ja.
Ik zou nog liever stront eten. - Echt?
Ik ga een kop thee halen.
Voor haar mag ik er geen meebrengen zeker? - Nee, we brachten water mee.
Hij is een beetje gespannen.
Heb je genoeg gedronken? Een volle blaas helpt wel.
Ja, zullen we het hartje horen? Het was heel luid de vorige keer.
Tijdens deze scan controleren we veel dingen.
Botten, hersenen, ruggenmerg.
Omdat ik gebruiker was? - Altijd.
Is de kans op problemen groter omdat ik gebruikte?
Daar gaan we.
Luister eens, schat. - Zot.
Alles is normaal, toch? - Ja.
Ik heb het geen kwaad gedaan? - Nee.
Helemaal niet? - Dat is wat ze zegt, Kels.
Is er niets mis? - Voor zover we kunnen zien, niet.
Voor zover we kunnen zien? - Ja.
Wat bedoel je daarmee? Wat kun je niet zien?
Schat, alles is in orde.
Alles is goed.
Jongen of meisje, wil je het weten?
Ja. - Ja.
Een jongen.
Trouw je met me, schat?
Wat? - Ik wil geen alleenstaande moeder zijn.
Ik wil een echt gezin en met je trouwen.
Dus wil je met mij trouwen?
Wanneer? - Spoedig. Voor hij geboren wordt.
Je kunt trouwen in de gevangenis, hé?
Ja. - Ja.
Dus wil je met mij trouwen?
Ja.
Dat zal ik doen, Kels. - Echt?
Ja. - Ja?
Nee, het is prima. Hou je gewoon stil.
Ik voel me niet op mijn gemak. - Het ziet er prachtig uit.
Alles goed, Kels?
Ze controleerden op afwijkingen en zo.
Wat zeiden ze? - Ze zeiden dat het goed met hem is.
Hij is een beetje klein, maar prima. - Waarom huil je dan?
Ik kan niet ademen. - Wat?
Ik kan niet ademen. - Dat kun je wel.
De lucht wil er niet in Ik kan niet ademen.
Rustig. In door de neus, uit door de mond.
Goed zo.
Goed.
Het lukt je.
Oké? Komaan. - Ja.
Toon eens een foto van je mannetje.
Kijk daar eens. - Ik krijg een eigen gezin.
We gaan de muziek luider zetten.
Kom, Kels. We gaan het vieren.
Komaan, jas uit.
Mijn God.
Dag ma.
Je had dood kunnen zijn. - Ja.
Wat kreeg ze ervoor? - Ze hebben haar niet gepakt.
Niet gepakt? - Nee.
Je hebt haar gezien. Je weet wie het was.
Ja. - Heb je het hen verteld?
Dat kan ik niet doen. - Waarom niet?
Gewoon. - Waarom zou ze niet herbeginnen?
Kom op voor jezelf. - Hoe gaat het met je?
Vertel het hen. - Hoe gaat het met je?
Je moet het hen... - Ik probeer een gewoon gesprek.
Waarom ben je hier?
Ik ben hier omdat ik je moeder ben en van je hou.
Ja? - Ja.
Je liefde is nog maar vrij recent gestart.
Nog maar sedert ik hier ben eigenlijk.
Waar was die liefde toen ik het echt nodig had?
Toen ik opgroeide. - Daar gaan we weer.
Toen mijn baby geboren werd.
Toen had je voortdurend kritiek en schold je heel de tijd.
Iedereen kon zien dat ik enkel wat steun en wat meer zelfvertrouwen nodig had.
Iedereen, uitgezonderd jij.
Weet je wie ik echt nodig had?
Mijn vader.
Maar jij had hem verdreven.
Jij, de koudste ongevoeligste teef die ik ooit gekend heb.
Ik ga niet weg.
Ik wel.
Pardon. Mag ik weg, alsjeblieft. Ik wil nu echt naar buiten. Dank je.
Alles goed? - Ja.
Mooie handdoek. - Wat wil je?
Ik moest je komen verwonden. - Van wie?
Mensen aan wie ik schulden heb.
Hoe wil je dat doen? - Hiermee.
Kun je dat?
Nee.
Dan heb je een probleem. - Ja.
Ga terug en zeg dat je het niet kon.
Dat ik te sterk was. - Goed.
Dat zal overtuigender overkomen.
Is er een probleem?
Dat komt.
Doe je je nagels altijd zelf?
Mijn linkerhand wel, een ander doet mijn rechter.
Ja, dat snap ik.
Mevrouw.
Wacht even. - Oké.
Stop je hand daarin. Druk erop, het zal drogen.
Ik wil dat je ons trouwt.
Jij en? - Adam.
Juist. - Zo snel mogelijk.
Ik moet er de directeur over spreken en... - Ja.
Hij zal het geen goed idee vinden. - Waarom niet?
Wil je naar de moeder en kind afdeling? - Ja.
Trouwen met hem zou dat in gevaar brengen. - Waarom?
De directeur vindt hem geen goede man. - Waarom niet?
Hij is aan de drugs. - Zoals iedereen.
Hij dealt, nietwaar? Niet iedereen dealt.
Hij houdt van me. - Is dat zo?
Wat bedoel je? - Niets.
Jullie hebben gepraat. - Nee.
Jawel. Jij, de directeur en die andere rukkers.
Ga hen vertellen dat we van elkaar houden.
Ik en Adam houden van elkaar. Jullie kunnen de pot op.
Gaat het? - Ja. Wat is dat met Bob Dylan daar?
Ze doet dat graag.
Ik plaats je weer bij je twee vriendinnen. - Eén vriendin.
Als ik met je trouw mag ik niet naar de moeder en kind afdeling.
Waarom niet. - Omdat je geen goede man bent.
Waarom? - Omdat je drugs gebruikt.
Iedereen doet dat. - Dat zei ik haar ook.
Wie zegt dat allemaal? Wie zijn ze om zoiets te zeggen?
De aalmoezenier.
Ze is een non, denk ik.
Een non?
Een op seks beluste oude vrijster. Ze zegt dat omdat ze jaloers is.
Waarom luister je eigenlijk naar haar? Wat heeft zij hiermee te maken?
Sorry. - Nee.
Ik ga nu neerleggen, want... - Nee, niet doen.
Je hebt me echt boos gemaakt. Begrijp je?
Je heb me echt heel boos gemaakt. - Hang niet op, alsjeblieft.
Goed. Ze is hier. Jij naar vijf. Verzamel je spullen.
Dat komt mij goed uit.
Sorry. - Nee, het is in orde.
Liever jij dan ik. Daar kan ik tenminste ademen.
Waarom ben je terug? - Diefstal, 12 maanden.
Wat scheelt er, schat?
Adam.
Je moet eten. - Ik kan niet.
Voor de baby.
Ik heb tegen Adam gezegd wat jij zei. - Ja?
Weet je wat hij antwoordde? - Nee.
Dat je een op seks beluste oude vrijster bent en jaloers bent op mij.
Oké. Orla, wil je met me meekomen?
Zeg me wat er is.
Ik weet dat je niet mag maar zeg het me gewoon.
Zeg me dan wat het niet is.
Niet de kinderen, hé? - Ik mag niets zeggen.
Mijn ma kan me niet schelen. Die oude alcoholverslaafde.
Zeg dat het niet over de kinderen gaat. - Ik mag niet.
Je hebt geen kinderen, want je bent zo'n luchtige feeënnon.
Maar als je er wel had, zou je het snappen...
en mij dit niet aandoen.
Het gaat niet over je kinderen.
Bedankt.
Tess Palmer van de Sociale Dienst. Ik nam het over...
Zijn mijn kinderen in orde? - Ja, die zijn oké. Ik heb ze net bezocht.
Ik heb slecht nieuws over je moeder.
Wat heeft ze nu gedaan? - Niets.
Sorry, ik zeg het maar ronduit.
Ze is stervende.
Sedert wanneer? - Al enige tijd blijkbaar.
Heeft...
Ze heeft nooit iets tegen me gezegd. - Ik weet het.
Blijkbaar heeft ze nooit tegen iemand iets gezegd.
Maar nu is het zover.
Ze is nu in verpleeginstelling. - Juist.
Bedankt om me te verwittigen.
Het spijt me, Orla.
Mama.
Oma is ziek. - Ik weet het, mijn engeltje.
Gaat het, jongen?
Ik ben Tess. We spraken elkaar aan de telefoon.
Waarom ben je hier? - Kyle.
Het is in orde. - Nee, het is niet oké om zo op te duiken.
Kon je niet op een andere dag komen? - Ik heb er niets over te zeggen, Kyle.
Kom, Nancy, we gaan naar het cafetaria.
Kom.
Je zei dat we erna naar het cafetaria zouden gaan.
Ik hou van jullie.
Oh nee. Als je van ons zou houden, zat je niet in de gevangenis.
Je mag haar een knuffel geven.
We doen niet echt aan knuffelen.
Haar huid is erg droog. Als je wat lotion zou op haar handen doen...
zou ik dat zeer appreciëren. - Goed.
Je bent er.
Wat een manier om te eindigen.
Voor jou of voor mij?
Ik heb het geprobeerd, hoor.
Niet hard genoeg, denk ik.
Jij was altijd...
een veel betere moeder dan ik ooit kon zijn.
De kinderen zien het niet zo.
Ze begrijpen niet...
dat de wereld niet eenvoudig is voor vrouwen.
Misschien begrijpen ze het ooit wel.
Ik ben hen kwijt, ma.
Er stonden gisteravond mensen aan mijn deur te rammelen.
Weet je zeker dat ze binnen wilden? - Ja.
Mag ik iets zeggen? Heel rechtuit? - Ja.
Praten zou helpen.
Waarover?
Over de dood van je kind.
Als je je verhaal oprecht zou vertellen, zouden ze het misschien begrijpen.
Sommigen zouden misschien begrip hebben. - Nee.
Kom je verhaal vertellen in mijn groep.
Hoe loopt dat?
Niet zo goed.
Als ik zou komen zou dat helpen, nietwaar? Er zou meer volk komen.
Ja. - Nee, echt niet.
Er zouden er nog minder opdagen.
Ik ben hier niet de populairste, als je dat nog niet gemerkt had.
Mag ik nog iets zeggen? - Ook rechtuit?
Ja. - Doe maar.
Er zullen er veel komen. Ze zullen allemaal je verhaal willen horen.
Vertel me dan eens jouw verhaal. - Nee.
Heb je er één? - Ja.
Met Kyle. Spreek een boodschap in. Ik bel je terug.
Druk op het hekje om je bericht opnieuw te beluisteren.
Wat wil je? - Je verbranden.
Oog om oog enzovoort.
Eén minder zou je ook staan. - Is dat zo?
Luister, uit angst heb ik er wat tijd laten over gaan.
Je sneed in mijn gezicht.
Dat is meer dan vrouwen in deze gevangenis ooit deden.
Dat zorgde voor wat angst. Waarom deed je dat?
Waarom ging je zo ver? - Omdat ik van haar hield.
Van Tanya? - Ja.
Hield zij ook van jou? - Ja, en jij verklootte het.
Denk maar niet dat ik zwak ben.
Dat zal ik niet doen.
Welkom iedereen.
Enkele nieuwelingen vandaag. Dat is altijd aangenaam.
Ik dacht het vandaag over mannen te hebben.
Relaties met mannen.
Relaties die niet altijd positief waren.
Wie wil beginnen?
Welkom, Abi.
Kom binnen en pak een stoel.
Dames, willen jullie...
Goed zo. Bedankt.
Wie van de nieuwelingen wil beginnen?
Je mag om het even wat zeggen.
Hier wordt niet geoordeeld. Alles is vertrouwelijk.
Kelsey? - Waarom ik?
Zonder reden. Je bent nieuw en ik dacht...
dat je iets wilde delen. - Nee.
Waarom ben je dan hier, onnozele gans? - Om te luisteren.
Iemand anders?
Waarom vertrek je niet? - Zwijg, verraadster.
Wat doet zij hier trouwens? Die kindermoordenaar.
Abi is hier omdat ik haar uitnodigde. - Ga weg.
Wat? - Ga weg.
Je zegt dat het vertrouwelijk is. Niets is hier vertrouwelijk.
Als Kelsey iets zegt en jij rapporteert het...
wordt haar baby afgepakt.
Ik zou dat enkel doen als ik me ernstige zorgen maakte.
Hoe kunnen wij weten wat jou ernstige zorgen baart.
Ga weg.
Wie zou dan leiden? - Niemand.
Jij nodigde mij uit.
Goed. Ik zal buiten zijn.
Lef heb jij wel.
Wie begint er? - Jij.
Nee.
Ik ging kijken naar het schoolvoetbal van mijn zoon.
Hij was invaller. Hij en nog twee jongens.
Na de rust stelt de leraar...
de andere twee op maar mijn zoon niet.
Ik zeg tegen hem: Hij stelt je later nog wel op.
Het is de koudste dag van het jaar.
Hij heeft een winterjas maar wil die niet aantrekken.
Ik weet niet waarom, maar hij wil niet.
Hij staat daar met zijn handen in zijn mouwen.
Hij rilt.
Die leraar laat hem niet spelen.
Enkele dagen later zie ik hem op een oudercontact.
Ik vraag hem waarom hij mijn zoon daar liet staan.
Omdat hij niet goed genoeg was, zei hij.
Ik haalde naar hem uit...
hij viel...
en liep een schedelbreuk op.
Ik had nog nooit iemand geslagen. Ik kreeg er vier jaar IPP voor.
Kennen jullie dat? - Nee.
Ik ook niet tot ik het kreeg. Gevangenisstraf ter publieke bescherming.
Dat betekent dat je niet vrij komt tot zij vinden dat het veilig genoeg is.
Dat is voor zedendelinquenten maar dat kreeg ik van die rechter.
Na vier jaar kom ik voor een commissie.
Ze vragen me wat ik denk over het slaan van een leraar.
Ik zeg: Ik vind dat ik hem niet hard genoeg geslagen heb.
Ik ben dus nog steeds te gevaarlijk. Ik mocht nog eens voor een jaar teruggaan.
Ik moet weer verschijnen.
Ze stellen dezelfde vraag en krijgen hetzelfde antwoord.
Nog een jaar.
Ze vragen me waarom ik dat doe.
Het houdt je weg van je jongen.
Ik zeg nee...
het is mijn jongen niet meer.
Hij is nu een man.
Heb je gesproken? - Nee, vooral Donna heeft gesproken.
Juist.
Ik ken een katholieke priester.
Jij hebt... - Ja.
Jij en een priester?
Ja.
Hoe heet hij? - Peter.
Dat moet lastig zijn. - Ja, voor mij.
Hij heeft zijn eigen filosofie en ideeën.
Hij kan er goed mee om, maar...
Hoelang ken je hem al?
Ik ken hem een jaar of acht, maar wij...
een jaar.
Hou je van hem? - Ja.
Houdt hij van jou? - Ja.
Zou je het laten schieten voor hem?
Dit? - Ja.
Ja.
Zou hij het ook doen voor jou?
Nee. En dat hoeft hij ook niet te doen.
Dat is natuurlijk maar een deel van mijn verhaal.
Maar momenteel wel een groot deel.
Hallo? - Met wie spreek ik?
Wil je Adam doorgeven? - Hij is er niet. Kan ik hem iets zeggen?
Hoelang nog? - Dat weet ik nog niet.
Waarom pakt die lul je telefoon op?
Als grap. - Zeg hem dat hij de pot op kan.
Spreek niet zo over mijn vriend. - Ik meende het niet zo. Sorry.
Wat is er, schat? - Ik moet maandag naar het bestuur.
Jij moet erbij zijn. - Ik kan niet.
Dat weet ik, maar het moet. - Schreeuw niet tegen mij.
Ik schreeuw niet.
Oké, jij bent de vader van de baby. Je moet komen, Adam.
Als ik niet naar die afdeling mag, gaat hij in pleegzorg.
Hier zijn vrouwen die daar niets om geven, maar ik wel.
Ja, dat weet ik. Ik zal er zijn.
Oké? - Oké, ik hou van je.
Bedoelde je dat het mij niet kan schelen? - Ik bedoelde jou niet.
Ik nam geen drugs toen ik zwager was. - Dat is niet fair.
Ik overwoog ook geen abortus. Zwijg voor ik je een pak rammel geef.
Hallo.
Alles goed, zoon?
Bel nog eens. - Ik belde al vijf keer.
Hij zou komen, zei hij. - Ik denk dat hij niet zal komen.
Wat moet ik nu doen? - Je bent beter af zonder hem.
Ga binnen en zeg hen waarom dit belangrijk is.
Dit is Kelseys eerste. We hebben geen andere referenties...
dan de lessen die ze volgt op de MBU. Het afdelingshoofd verklaarde...
Kelsey groeide op in de zorg. Ze heeft geen familie.
Veel steun is er niet.
Kelsey was een drugsverslaafde.
Er is een altijd een kans op terugval.
Onze grootste zorg is dat ze wellicht drugs heeft gebruikt...
nadat ze ontdekte dat ze zwanger was.
Maar ik weet dat Kelsey daar het een en ander over te zeggen heeft.
Ja.
Ik weet wat jullie denken.
Dat ik een verslaafde ben die nooit voor een baby kan zorgen.
Dat is niet zo. Jullie kennen me niet echt.
Jullie gaan af op een hoop rapporten.
Bedoel je dat de rapporten onjuist zijn? - Nee, dat is het niet.
Maar het is niet het volledige verhaal.
Ja, ik heb drugs gebruikt nadat ik wist dat ik zwanger was.
Geloof me, ik heb daar spijt van.
Ik heb me veel zorgen gemaakt of ik hem daarmee schade had berokkend.
Ik zweer dat ik sinds mijn eerste scan niets heb meegenomen.
Dat is niet omdat ik het niet had gekund.
Ik heb een beslissing genomen. Al mijn testen bewijzen het.
Hoe zit het met uitdagend gedrag in de gevangenis?
Zoiets kan niet op de moeder en kind afdeling.
Ja, dat begrijp ik.
Vroeger schopte ik wild om me heen toen ik vastzat.
Maar deze keer kreeg ik nog geen enkele opmerking, hé?
Nee.
Dat is omdat ik veranderd ben.
Vroeger was het zo'n chaos aan gedachten in mijn hoofd.
Daarom lag ik met mensen in de clinch en had ik meer drugs nodig om te kalmeren.
Maar nu heb ik iets belangrijkers om over na te denken.
Het is compleet anders. - Hoezo?
Ik denk na over de toekomst...
en over hoe dat zal worden.
Vroeger deed ik dat niet.
Ik ga een baan zoeken in nagelstudio's en alles komt goed met ons.
Jullie zullen zeggen dat ik het niet alleen zal redden. Maar het zal lukken.
Ik zal jullie niet teleurstellen. Dat beloof ik jullie.
Ik zal een goede moeder zijn.
Hoe ging het? - Adam kwam niet opdagen.
Ze heeft het goed gedaan. Ze zei alles wat nodig was.
Wanneer zal ze meer weten? - Morgen of zo.
Als het een ja is, verhuist ze daarheen een week voor de geboorte.
Ze wordt de moeder van het jaar, slappelingen.
Wat bedoel je? - Orla, hou op.
Ga jij me de les spellen, babymoordenaar? - Stop, Orla.
Ik? Ik zit bij een babymoordenaar en een verslaafde en ik moet zwijgen?
Ik schrijf je op. - Mag ik dan terug naar de vleugel?
Zelfs Bob Dylan is beter dan die. Stuur me maar terug, alsjeblieft.
Goed, ga maar inpakken.
Mijn kinderen kwijt omdat ik de rekening niet kon betalen.
Ik werkte voltijds en kwam niet toe.
13 jaar wiegen, voorlezen en fishsticks voor hem klaarmaken, allemaal weg.
En die verslaafde mag haar kind houden.
Is dit een klotegrap?
Kom een paar dagen tot rust, Orla.
Wat is dat?
Van mijn zoon.
Van Stephen? - Ja.
Wat schrijft hij?
Enkel: Ik denk aan je. Je zoon, Stephen.
Dat is fantastisch.
Waarom nu?
Ik deed een belofte.
Een overeenkomst met God.
Als Stephen contact opneemt, ga ik naar de mis.
Tot in de mis dan.
Een kaart van mijn zoon.
Het is van mijn zoon.
Ze zeiden ja.
Je mag erheen voor de geboorte.
Hallo.
Met Stephen Harkness? - Ja.
Ben jij de zoon van Lou Harkness? - Ja.
Dag, Stephen. Met Marie-Louise O'Dell. Ik ben aalmoezenier in Carlingford Prison.
Je moeder zit momenteel hier. - Ik wil niets met haar te maken hebben.
De volgende vraag zal overbodig zijn. Heb je haar recent een kaart gestuurd?
Wat?
Heb je je moeder een kaart gestuurd? - Nee, natuurlijk niet.
Weet je wat ze ons aangedaan heeft?
Ja, ze sloeg je vrouw. - Toen ze zeven maanden zwanger was.
We verloren de baby bijna.
Nog iets?
Nee. Dank je.
Mama.
Waar is Kyle? - Hij weet niet of hij wil binnenkomen.
Wat bedoel je.
Hij moest overtuigd worden om mee te komen...
en toen we toekwamen werd hij boos.
Hij komt wat tot zichzelf, buiten.
Geniet maar van die twee...
ik ga straks even naar Kyle. - Goed.
Thee? - Ja.
Kijk. - Zie dat eens.
Ik heb het zelf gedaan. - Goed gedaan.
Gaat het met je?
We deden spelling.
En toen deden we het alfabet.
Een meisje kon het niet en ging naar de leraar...
en vertelde de leraar...
Nog slechts 5 minuten. Ik wil mijn zoon zien.
We kunnen hem niet dwingen binnen te komen.
Ga terug zitten. - Hij is daar en ik mag hem niet zien.
Je wil niet dat ik je buiten zet met hen hier. Zit neer.
Ik zit.
Sorry. - Het is goed.
Kun je zitten? - Nee. Het is ingedaald.
Het is een echte marteling.
Ik bel de receptie.
Gaat het, Kels? - Nee.
Blijven ademen. - Het gaat niet.
Kun je iemand sturen?
Er is hier een zwangere vrouw. Ze heeft veel pijn.
Ja.
36 weken.
Nee, ik denk...
Het is een druk in mijn onderrug. Het wordt steeds erger.
Goed.
Ze sturen iemand zo spoedig mogelijk.
Goed. Leun hierop.
Haal diep adem.
Dank je om aan de telefoon te komen.
Je hoeft niets te zeggen als je niet wil...
maar ik wil dat je weet dat ik begrijp waarom je niet wilde binnenkomen.
Het is een verschrikkelijke plek.
Niemand wil hier zijn. Ik zeker niet.
Er zijn momenten dat ik denk te zeggen dat jullie beter niet komen.
Er zijn hier vrouwen die dat doen.
Ze willen hun kinderen niet zien in de gevangenis.
Misschien hebben ze gelijk.
Misschien moet ik wachten tot ik vrijgelaten word.
Zou je dat liever hebben?
Want ik wil je niet meer pijn doen dan ik al deed.
Ik weet hoeveel pijn ik je gedaan heb.
Waarom heb je het gedaan?
Omdat ik panikeerde.
Ik panikeerde. Ik vond een huis voor ons vier.
Ik moest die week nog een waarborg storten.
Ik panikeerde en pakte het... Kyle?
Ik moet hem terugbellen want ik kan hem zo niet laten.
Je tegoed is op. - Hij is kapot.
Nu kun je er niets aan doen. Sorry. Ga terug naar je cel.
Ben jij dood vanbinnen? - Genoeg. Terug naar je cel.
Deuren. - Vijf minuten, meer niet.
Hij is mijn zoon. - Naar je cel. Nu kun je niets doen.
Ik moet mijn zoon spreken en wel nu.
Waarom luister je niet? Vijf minuutjes. - Nee.
Mag ik hem alsjeblieft terugbellen? - Naar binnen.
Vijf minuten. - Naar binnen.
Sta recht.
Duw op de knop.
Dat meen je niet.
Martin. - Ik kreeg enkele oproepen uit Windsor.
Die zwangere heeft problemen. - Kelsey Morgan?
Blijkbaar heeft ze veel pijn in haar rug en bekken.
Is de vroedvrouw te bereiken?
De vroedvrouw werkt niet vandaag en Faith klokte uit om vijf uur.
Verdomme. - Wat?
Ernstig incident op de vleugel. - Herhaal, agent Martin?
Orla, wat doe je nu?
Ik wil mijn zoon spreken. - Dat kan niet als je zo doet.
Ik wil Kyle spreken...
of ik snijd haar keel over. - Laat haar bellen.
Luister naar haar. Laat me nu bellen.
Ik moet mijn zoon spreken.
Ik heb dringend hulp nodig in de vleugel.
We hebben iemand nodig. Waar blijven ze?
Je zei dat je iemand zou sturen.
Ik verzin het niet, hoor. Heb je gezegd hoe ernstig het is?
Ja, we hebben nog steeds hulp nodig.
Haar water is gebroken. - Zeg dat ze de baby kan verliezen.
Ik wil mijn baby niet verliezen. - Waarom zeg je dat?
Kun jij haar helpen?
Je zult het niet verliezen.
Stuur iemand.
Het is oké. Kom. Ga hier zitten.
Er zijn wel duizend agenten...
maar toen ik wat tijd vroeg, vijf minuten...
Alsjeblieft... - Vijf minuten waren niet mogelijk.
Ik zal je zeggen je waarom. Omdat hij niet wilde binnenkomen.
Ik kon hem niet face-to-face zien en ik zou hier niet moeten zijn.
Zwijg even en luister naar mij, Orla.
Alsjeblieft. - Zwijg toch.
Laat haar bellen. - Jullie moeten je schamen...
arrogante klootzakken.
Schaam jullie.
Ja, ze zit op haar knieën. Ze heeft nog steeds veel pijn.
Ze heeft wellicht opening. Ze bloedt. - Doe iets. Je was verpleegster.
Ik deed nooit bevallingen. - Ga je daar gewoon staan?
Komt goed, Kels.
Goed. - Hallo?
Kels, je slip moet uit. Oké?
Goed. Luister... - Het doet zo'n pijn.
Het is goed, probeer te ademen.
Een ambulance, nu of ze gaat dood.
Ik wil niet dood. - Niemand gaat dood.
Het komt goed, Kels.
Heb je drang om te persen? - Ik weet het niet.
Ze moet naar een ziekenhuis. Nu.
Knieën uiteen. Diep ademhalen.
Zeg me als je een wee voelt.
Klaar? - Ja.
Orla, alsjeblieft. - Hij is pas dertien.
Orla, leg alsjeblief dat mes weg.
Hij is pas dertien.
Hij wilde me niet zien. Ik moet hem spreken.
Ik heb veel te warm.
Ik weet het, maar je doet het prima.
Ik kan het niet. - Jawel, Kels. Komaan.
Adem. Het komt goed. Adem.
Komaan, Adem.
Ik kan het niet. - Je kunt het.
Natuurlijk kun je het. Komaan.
Goed zo.
Ze zijn hier in vol ornaat. De oproerpolitie, in volledige uitrusting.
Als zij binnenkomen, raak je zwaar gewond...
en kom je zwaar in de problemen.
Ik kom binnen, Orla. Ik weet dat je niets zult doen...
omdat je moeder bent.
Jij bent een moeder en zij is iemands dochter.
De vrouw die je bang maakt, is iemands dochter.
Dus ik open deze deur en alleen ik kom binnen.
Goed?
Ik heb je vast.
Goed zo. Je doet het uitstekend.
Blijf doorgaan.
Goed, wacht nu even, Kelsey.
Het moeilijkste is voorbij. Het hoofdje is eruit.
Nu ademen en wachten. Hoor je me?
Goed zo. Ga door. Hij komt.
Ja. Blijf zo doorgaan.
Is hij in orde?
Ondertiteling: pvdc