Gebaseerd op een waar onderzoek tussen 2006 en 2011 in Wales.
Sommige personages en feiten zijn veranderd voor de dramatisering...
en om de anonimiteit te vrijwaren.
We zijn live in Pembrokeshire...
met spectaculaire ontwikkelingen in twee verbijsterende misdaden.
Na jaren worden de twee dubbele moorden nu weer bekeken.
Commissaris Steve Wilkins leidt het heronderzoek.
Nieuwe DNA-analyse heeft voor een revolutie gezorgd in cold cases.
We hebben de processen toegepast op deze twee onderzoeken...
en de impact was groot.
Verdenkt u dezelfde plaatselijke bewoner van de vier moorden?
Inderdaad. De DNA-gerechtswetenschap is nu zo ver...
dat we al veel sterker staan om de dader te grijpen.
Tevreden? -Dat was snel. Dat ging best goed, toch?
Cooper zijn nieuwe lievelingsplekje is de bibliotheek. Zijn specialisatie: DNA.
Het verslag heeft gewerkt. Hij is bang dat we iets hebben.
Voor in de agenda: de data zijn binnen wanneer we hem mogen verhoren.
Over een maand, van maandag 30 juni tot woensdag 2 juli.
Drie dagen om in zijn hoofd te peuteren...
en de bewijzen te vinden die hem angstzweet geven.
Rambo, we moeten 's kijken of hij door psychologen is onderzocht.
We willen hun bevindingen. -In orde.
Baas, de havenpolitie heeft net gebeld.
Andrew Cooper lag gisteravond in elkaar gezakt bij de spoorweg.
Hij is naar 't ziekenhuis gebracht. Een overdosis pijnstillers, zegt hij.
Bij de spoorweg?
Hij houdt vol dat hij geen zelfmoord wou plegen.
Hij is vanochtend uit het ziekenhuis ontslagen.
Zelfmoordpoging...
Flutpoging, ja. Hij ademt nog. -John...
Maar goed, moet je luisteren.
De politie wil mij verhoren.
Het was in het journaal: ik ben hun verdachte.
Waarom jij? -Net als voorheen.
Een onschuldige erbij lappen is makkelijker dan hun werk te doen.
Let op je tellen als ze jou willen spreken. -Mij spreken? Waarover? Ik weet niks.
Dan moet je dat zo zeggen als ze aankloppen.
En loop niet uit medelijden naar Adrian, de rat.
Alles wat je tegen hem zegt, gaat rechtstreeks naar de politie.
Ik kom al.
Dag Andrew. -Hallo.
Sorry voor het storen. Je hebt in het ziekenhuis gelegen. Hoe gaat het?
Ik maak het goed.
Weet dat als je steun zoekt we iets voor je kunnen regelen.
Ik heb niks nodig. Zit over mij maar niet in.
Dokter Harry Stephens is psycholoog aan de universiteit van Liverpool.
Hij heeft Cooper geïnterviewd voor een boek over zware criminelen.
Hij heeft als enige officieel verklaard dat Cooper een psychopaat is.
Hij zei ook dat Cooper net als de meeste psychopaten een narcist is...
en dat we hem als zodanig moeten aanpakken, vorstelijk.
Hem pamperen en een vals gevoel van zekerheid geven.
Nige, zoek jij een geschikt bureau voor de verhoren.
Met steriele, cleane, stille cellen.
En zorg dat de bewaringsofficier uiterst charmant is.
Dr. Stephens raadde aan om er een vrouw bij te hebben.
Cooper heeft een heel laag beeld van vrouwelijke intelligentie.
Met een vrouw voor hem lokken we 'm misschien uit zijn tent.
Zie jij dat zitten? -Laat mij maar los.
Dan zijn we eruit. Jij en Rambo in de kamer.
En jij, baas? -Het lijkt me niet verstandig.
Hij heeft me op tv gezien, als het gezicht van het onderzoek.
Dat kan hem stangen.
Nee, ik zal achteraan bij jullie op video volgen.
Op ons verhoorteam dan. Rambo en Bimbo.
Ik vraag het nogmaals, John. Zit jij achter de moord op Peter en Gwenda Dixon?
Eerst werkt hij mee, maar zodra de zweep knalt, gaat het valhek neer.
We gaan de confrontatie dus uit de weg...
en vermijden misschien zelfs directe vragen over de moorden.
Wat levert het ons op als het niet over de moorden mag gaan?
Hou het bij de bewijsstukken.
Daar gaat het over: uitlokken waar hij bang voor is...
welk stuk sporen kan dragen van zijn DNA of dat van zijn slachtoffers.
Jack?
Jij hebt er zin in, zeg.
Ik mag testen voor de regionale ploeg. -Dat meen je niet.
Dat is geweldig. Goed gedaan, Wilkins junior.
Kom je kijken?
Het is goed. -Nee, nee.
De pot op, ik zal er zijn. Goed gedaan, knul.
Eten? -Ja.
Alles oké?
Tot in het zonnige Ammanford.
Steve Wilkins. -Regie hier, baas.
Cooper heeft de gevangenis verlaten en komt om 9 uur aan in Ammanford.
Alles staat klaar.
Ik heb de keuken gevonden. Baas. -Dank je.
Hij is er.
Goedemorgen, John.
Een aangename rit gehad? -O ja. Businessclass.
Beleefd zijn kost niks, zie je?
Hij hapt toe. -Hij is oud.
Hij ziet er wel nog sterk uit.
Dag, baas.
Goeiemorgen, John.
Waar is de grote pief van de tv?
Commissaris Wilkins zal er vandaag niet bij zijn, John.
Kijkt hij graag toe?
Goed dan, John. 1978.
Het jaar dat jij met Vind de bal 94.000 pond hebt gewonnen.
Omgerekend naar vandaag zowat 800.000 pond. Het leven was goed.
Je kocht een riante hoeve in Rosemarket...
en volgens je vrouw nam je je broers met hun gezin ook mee naar Spanje.
Jazeker. -Je nam Adrian niet mee. Waarom niet?
Weet ik veel. Misschien had hij last van zijn astma.
Heb je met hem gepraat? -Nee, John.
We hebben zijn verklaringen van Huntsman.
Het ging dus goed. Je kocht en verkocht vastgoed...
maar toen begonnen de geldzorgen.
Een makelaar had me geplukt en mijn advocaat had me belogen.
Als je wat poen hebt, komen de kakkerlakken uitgekropen.
Het viel vast niet mee, je boerderij achterlaten...
omschakelen van je eigen huis naar een huurpand in Rose Meadow Lane.
Je blijft niet bij de pakken zitten. Je moet aan de slag.
Tussen 1978 en 1983 heb je meer dan 125.000 pond uitgegeven.
Dat is 35.000 meer dan wat je met Vind de bal had gewonnen.
Zonder speculeren komt er niks bij. -Ben je toen gaan gokken?
Een paar pond per week? Een onnozel weddenschapje? Dat is niet gokken.
Adrian zei tijdens Huntsman dat je 1000 pond op één race had verwed.
Verkeerd herinnerd.
20 april 1983, landhuis Clareston Hall in Freystop.
Je eerste veroordeling voor inbraak. Is dat voor jou aan de slag gaan?
Jouw toon bevalt me niet.
Niet dichtklappen, jongen.
John...
als je niet met ons wilt praten, respecteren we dat.
Dan mag je vandaag al terug naar de gevangenis.
Ik ben geen dief.
Goed gedaan, Rambo.
Je hebt verklaard dat je in Scoveston Park was geweest...
een eerste keer in augustus van 1984...
om Richard en Helen Thomas te spreken over werk op hun land, juist?
Ik weet wat Adrian heeft verklaard over Scoveston Park.
Dat hij en zijn moeder van mij moesten liegen...
dat we de nacht van de brand allemaal thuis waren...
maar dat ik volgens hem laat was thuisgekomen en naar vuur rook.
Je zegt dat je hem niet hebt gesproken. Prima.
Er moet mij iets van het hart.
Al wat er uit die knaap zijn mond komt, zijn leugens.
Al sinds hij niet mee mocht naar Spanje.
Toen ik en Pat weer thuis waren, was hij dezelfde niet meer.
Hij was nors.
Ongehoorzaam. Hij spijbelde en rookte cannabis.
Hij vervalste cheques en stal geld, van ons.
Allemaal omdat hij niet mee mocht op vakantie.
Als vader zeg ik dit niet graag, maar de waarheid is, de echte waarheid...
dat op de nacht van de brand en van de moorden...
Adrian zelf laat thuis was gekomen.
Hij beschuldigt zijn eigen zoon. -Smeerlap.
Ik heb tegenover vrouwenbeulen en pedofielen gezeten.
Ik heb me laten raken. -Je bracht iets teweeg.
Als hij wordt bedreigd, maakt hij Adrian zwart. In het oog te houden.
Nu dan, morgen? -Huntsman.
Met nadruk op ons voornaamste bewijsmateriaal. Hier, kijk maar.
John, ik heb wat vragen voor je over bewijsstukken...
die zijn gevonden bij Operatie Huntsman.
Sommige hebben betrekking op de zogenoemde Sardis-overval...
waarvoor jij werd veroordeeld. -Ten onrechte.
Voor de opname laat ik Mr Cooper een foto zien...
van Huntsman-bewijsstuk BB-109, een zwarte handschoen.
Herken je deze handschoen, John? -In de verste verte niet.
Een ongelukje gisteravond.
Ik zie geen hand voor ogen. Sorry, jullie hebben haast.
Je had ook een probleem met je bril tijdens Huntsman.
We hebben er een laten namaken via de gevangenis, voor de zekerheid.
Ik draag geen handschoenen. Adrian draagt ze bij ons thuis.
Voor de opname, een foto van Huntsman-bewijsstuk MTJ-14...
een zwarte bivakmuts. -Herken je deze bivakmuts, John?
En weet je nog dat Huntsman er haren in heeft gevonden...
die na forensisch onderzoek van jou bleken te zijn?
Ja. -Toch zei je dat hij niet van jou was.
Dat was verkeerd van me. Die was, denk ik, van mij.
Tien jaar gevangenis is veel tijd om na te denken.
Je herinnert je dingen die je vergeten was.
Een van de dingen die ik me herinner van zowat twintig jaar geleden...
is dat ik net zo'n zwarte bivakmuts had...
die ik droeg als ik ging vissen met mijn boot.
Toen ik me dat herinnerde, vielen alle stukjes op hun plaats.
Er is maar één verklaring die steek houdt.
Ik was de bivakmuts niet kwijtgeraakt. Ze werd gestolen.
Door dezelfde dader van de overval waarvoor ik onterecht werd veroordeeld.
Goed, we gaan verder.
Huntsman-bewijsstukken PAS-1, een afgezaagd geweer...
en PH-2, een afgezaagd geweer met gepersonaliseerde schouderriem.
Herken je deze geweren? -Je probeert me in de val te lokken.
Dit geweer is van mij, dit niet.
Dit geweer lag in een oliedoek gewikkeld...
in de grond onder je eendenren. Waarom had je het begraven?
Voor Adrian. Ik wou geen ongelukken.
En dit geweer, PH-2, lag bij de handschoen en de bivakmuts...
onder een haag dicht bij de plek van de overval.
Weet ik. Ze hebben het wel honderd keer gezegd.
Als je goed kijkt, zie je aan beide geweren dezelfde aanpassing.
Een afgezaagde loop en verkorte kolf...
en schroeven in de loop en kolf voor een schouderriem.
Hoe verklaar jij net dezelfde opvallende doe-het-zelfmodificaties...
aan beide geweren? -Toeval. Er gebeuren vreemdere dingen.
En nu het toch daarover gaat...
wil ik het hebben over het geweer dat onder de haag werd gevonden.
Voor de opname. -Gaan we weer.
Tijdens het Huntsman-proces...
Ik weet het nog heel goed, want het leek me toen al zo vreemd.
De aanklager gaf me het geweer meer dan eens in handen.
Ik bedoel maar, als mijn DNA erop zit, is het daardoor.
De bibliotheek heeft 'm goedgedaan.
Hij delft zijn eigen graf. Vandaag hebben wij een resultaat geboekt.
Hij deed al die moeite om de overval af te wimpelen, dus wij zitten er knal op.
Het verhaaltje over het geweer dat hij in handen kreeg...
de bivakmuts die 20 jaar geleden werd gestolen in 1988...
het jaar voor de kustpadmoorden...
Hij zei niet alleen dat de dief van de bivakmuts de Sardis-overvaller was...
hij zei ook dat die de Dixons heeft vermoord.
Hij heeft onze vermoedens bevestigd en ons er nog iets bovenop gegeven.
Toen hij Peter en Gwenda Dixon vermoordde...
droeg hij die bivakmuts, en PH-2 is zonder twijfel het moordwapen.
Welke stukken laten we hertesten?
Het geweer van de roof en de muts. Het andere geweer sparen we uit.
En de handschoen? Hij zei dat Adrian die droeg. Dat wil vast iets zeggen.
Doe die er maar bij.
Zeg niet allemaal tegelijk stomkop... -Stomkop.
Maar waarom hertesten als het toch negatief wordt?
Testen op DNA-restsporen is zoals Zeeslag, een raadspel.
De laboranten zoeken blind. Ze testen kleine zones op hoop van zegen.
Er zijn altijd stukjes die niet werden getest.
Morgen is onze laatste dag met hem. Ik wil graag iets confronterends wagen.
Rambo, Ella zal leiden. -Goed.
Zeg, laat me niet stikken.
Vind je dat de man op de tekening enigszins op jou lijkt...
zoals je er in juli 1989 uitzag?
Nee, nagenoeg niet.
Zelfs de agent die aan de deur kwam zei het al.
Agent Rees, die vroeger samen met jou dronk?
Hoe zag je er in juli 1989 dan uit?
Heb je geen foto's? -Nee, daarom vragen we je hulp.
Geen idee. Het is 20 jaar geleden. -19, meer bepaald.
Sorry, wacht. Je weet niet meer hoe je er toen uitzag...
maar je weet zeker dat deze tekening, die toen is gemaakt...
totaal niet op jou lijkt? -Heel zeker.
Ik had immers niet zulk lang haar.
Je hebt nooit lang haar gehad? -Het voelt niet lekker.
En de kleren van de man op de tekening?
Ik heb het niet voor korte broeken. Meer Adrian zijn ding.
Blijf bij de korte broek.
De getuige die de man de bankkaart van Peter Dixon zag gebruiken...
zei dat hij een kakigroene korte broek droeg.
Heb je ooit een kakigroene korte broek gehad?
Maar het was meer een zwemshort.
Korter dan dat. Die is nog vrij lang. Ik had meer een korte zwemshort.
Adrian droeg die vaker dan ik. Hij leende altijd kleren van me.
Dit zijn de enige korte broeken die toen in de woning werden gevonden.
Geen kaki en allemaal veel korter dan op de tekening.
En zwemshorts? Hij zei dat een paar keer.
Zwembroeken, shorts, we hebben alles doorzocht.
Hij zei dat Andrew ze droeg. Daarmee verraadt hij zich.
Er is iets aan die korte broek wat hem zorgen baart. Waarom?
En waar is die?
Mrs Patricia Cooper?
Commissaris Steve Wilkins en hoofdinspecteur Richards.
Mogen we even binnenkomen? -Ja dan.
U zult niks vinden.
U hebt negen jaar geleden alles meegenomen.
Niet wij, Mrs Cooper.
Hebt u vroeger niet bij Ocky White gewerkt?
Ik was hun beste naaister.
Die foto's zijn van toen uw man Vind de bal had gewonnen...
in 1978, nietwaar? -Juist.
Er kwam een beroepsfotograaf aan huis. -Hebt u geen latere foto's van u beiden?
Nee.
We hielden niet zo van familiefoto's.
1978 was toch het jaar dat u met vakantie naar Spanje bent gegaan?
Als ik vragen mag: waarom nam u Adrian niet mee?
Dat weet ik niet meer.
Bent u klaar?
Dank u wel.
Wat is er met jou?
De politie is langs geweest.
Ze vroegen naar een oude kakigroene zwemshort van je. Hoezo?
Hebben ze hem gevonden? -Nee.
Al je kleren zijn bij je arrestatie meegenomen.
Neem contact op met Adrian. Zoek uit of hij hem heeft.
Ik heb zijn nummer niet.
Shirleys dochter werkt in het ziekenhuis en geeft het je wel.
Je bent zijn moeder. -Vraag je mij nu...
om contact op te nemen met Adrian? -Ja.
Het lab heeft het hele ding ontleed, elke millimeter van de schouderriem.
Ze vinden hertesten op DNA complete verspilling van ons geld en hun tijd.
Dat is niet aan hen. Hoe zit het met ons forensisch budget?
Nog 17.000 pond over van de 350.000. -Jezus.
Ik weet niet zeker of we hier wel genoeg waar voor ons geld krijgen.
We moeten eens praten met dr. Gallop...
of we niet aan de kant vliegen voor een grote klus uit Londen.
Zie ik daar metaal door de verf heen?
Slijtage van de lak. Het ding komt uit de jaren 40.
Is dat fabriekslak? -Daar gingen we van uit.
We hebben het niet in het echt gezien. -Je ging ervan uit?
Meen je dat, Lynne? Glyn?
Heeft Huntsman verf gevonden in het huis van Cooper?
Ja, zes potten in het tuinhuis. Nige, haal die map eens.
Was er ook zwarte verf bij?
Ja, JAW-100.
Ik wil dat blik uit het archief.
Uw team is hier nu al anderhalf jaar mee bezig...
en we hebben alleen een deeltje van Peter Dixons DNA op een touw.
Met alle respect, maar dit zien we vaak. Die obsessie voor DNA ten koste van...
andere minder modieuze analyserichtingen.
Doordat Ottawa erop staat dat we ons enkel op DNA toeleggen...
zit mijn team in een keurslijf. -Nee, nee.
U moest voorrang geven aan DNA, maar niet al de rest uitsluiten.
Die indruk hebt u mijn collega wel gegeven.
Dokter Gallop, als we dat keurslijf wegnemen, wat zou dat veranderen?
We zouden breder kunnen zoeken, naar andere types bewijsmateriaal.
We zijn het eens dat de dader handschoenen droeg, ja?
Dan zoeken we textielvezels. -We willen harde, directe bewijzen.
Maar als we genoeg vezels vinden die dader aan slachtoffer linken...
kan dat al evenveel zeggen over de omstandigheden van de misdaden...
misschien genoeg voor het parket om een aanklacht te formuleren.
Oké, dan gaan we daarvoor. -Goed.
We hebben nog één andere vraag.
Wij geloven dat dit het moordwapen is van de kustpadmoorden.
Ja, PH-2. U wou het opnieuw laten bekijken.
Dit is toch een andere vraag. Bij de voorwerpen uit het tuinhuis van Cooper...
was dit blik van 750 milliliter zwarte satijnglansmetaalverf.
Ik denk dat Cooper de geweerlopen had geschilderd...
om in het donker minder op te vallen. De moorden zijn in 1989 gepleegd...
en Anvileen heeft dit verftype maar vanaf 1995 gemaakt.
Als PH-2 dus het moordwapen is...
kunnen er nog DNA-restsporen onder de lak zitten.
Dat is meer dan zes jaar dat het wapen al eens werd gereinigd...
blootgesteld aan de regen en de elementen...
Weet u zeker dat u uw budget hieraan wilt opmaken?
Ik weet het zeker.
Goed dan.
Hallo?
Dag Adrian.
Hoe kom je aan mijn nummer? -Ook blij je te horen.
Wat wil je? -Gewoon weten hoe het met je gaat.
Je hebt in het ziekenhuis gelegen.
Waarom doe je zoiets doms?
Dat was niks. Een vergissing.
Ik dacht bij je langs te komen.
Dat komt nu niet goed uit.
Ik fris de boel op. Er lijkt wel een bom ontploft.
Kom jij dan hier.
Baas, Ollie Wakefield van het parket heeft je gebeld.
Ollie, Steve Wilkins. Luister, je zou iets voor Ottawa moeten doen.
We krijgen geen uitstel van Coopers tweede kans op vrijlating...
en misschien kan het parket de directeur tot rede brengen.
Je hebt geen zaak, Steve.
Het gevangeniswezen zal harde bewijzen willen. Het spijt me.
Als hij weer in de samenleving komt en iemand kwaad doet...
zal onze 'onkunde' een blije herinnering zijn...
als we verzuipen in de openbare onderzoeken.
Weet je zo zeker dat hij weer zal moorden?
Hij is een seriemoordenaar. Die houden niet op. Ze kunnen het niet.
Er wordt zoals steeds al gemopperd.
Er gaan stemmen op om Ottawa stop te zetten.
Dag ma.
Wat is jou overkomen?
Een arbeidsongeval.
regel je eigen begrafenis zodat je familie het niet hoeft te doen
Ik dacht dat je wel trek zou hebben.
Ga je nog bij hem op bezoek? -Elke week.
Komt hij hier bij je wonen als hij vrijkomt?
Ik ben zijn vrouw. Waar moet hij anders wonen?
Hij is momenteel nogal opgenaaid. De politie valt hem weer lastig.
O ja.
Trouwens...
Het is stom, hoor.
Heb jij toevallig geen ouwe kakigroene zwemshort van hem?
Hij voert nog steeds de plak, zelfs vanuit de cel.
Het was niet waar wat ik zei over dat arbeidsongeval.
Hij heeft me dit aangedaan. Het jaar van die kutfoto's heeft hij mijn rug gebroken.
Hij heeft je rug niet gebroken. -Vorig jaar was ik nog sterk en fit.
Ik was metserhulp in Ierland.
Op een ochtend leek ik wel door de bliksem getroffen.
Negen uur lang geopereerd. Staven en schroeven in mijn bekken en rug.
Door het werk, dacht ik, maar de arts zei me...
dat het aan een letsel uit mijn kindertijd lag.
Ik wist meteen dat het door die slag op mijn rug kwam.
Jij wist dat er iets ernstig mis was, maar je liet er niet naar kijken...
omdat hij bang was dat het verdacht zou lijken.
Ik wist niet dat het ernstig was. -Ik kon niet bewegen.
Je hebt me vijf dagen in mijn eigen urine laten liggen.
Je hebt niet eens mijn kletsnatte lakens verschoond.
Je bracht me wel genoeg toast met aardbeienjam.
Wat later liet je me bij oma achter, en iedereen vertrok naar de Spaanse zon.
Ik was twaalf jaar oud.
Het leek ons beter dat je zou rusten.
Wat mankeert jou? -Ik wist het niet.
Ga niet weg, Adrian.
Ik heb je niet alleen gebeld omdat hij het zei. Ik heb je gemist.
Tweede keer, goeie keer. -Is het gelukt?
Gefeliciteerd, John. Tegen Kerstmis ben je vrij.
Goed gedaan.
Bedankt dat je het laat weten.
Niet te geloven dat ze 'm nu vrijlaten. We zijn er zo dicht bij.
Klopt dat wel?
Dat zeg je omdat je uitgeput bent en het een rotdag was.
Weet je wat ik na een rotdag doe? -Wat dan?
Ik ga naar huis en eet een berg ongezonde kost met mijn gezin.
Ga naar huis, Steve. Bij je zoon.
Goeienavond. Jack?
Ik heb fish-and-chips.
Hallo, met Jack Wilkins. Ik ben er even niet. Spreek iets in en ik bel terug.
Eindelijk.
Ik zou het fijn vinden als je ooit één keer zou opnemen of antwoorden.
Heb je zitten drinken? -Ik had iets te vieren.
Wat te vieren? -Ik zit bij de regionale ploeg.
Bedankt dat je er vandaag voor me was.
Stik.
Laat me met rust.
Dat is nergens voor nodig.
Luister, het spijt me, Jack.
Je maakt er zo'n punt van dat we vaker samen dingen doen...
maar het lukt je niet. Je bent geobsedeerd door je werk.
Je bent een kutvader. -Toe, dat is niet eerlijk.
Sorry dat ik je testmatch was vergeten. Sorry dat ik niet de perfecte vader ben.
Het is geen excuus. Ik heb de bal uit het oog verloren, oké?
Oké.
Heb je al iets gegeten? -Ja.
Goed. Ga dan maar pitten.
Onze laatste kans, jongens. Cooper is over een week thuis.
We moeten alles overlopen.
Dat we geen foto van Cooper hebben om die te vergelijken met de schets...
is een gat in onze zaak.
Nige, Glyn, ga langs bij zijn en Pats familie...
en zeg dat we familiefoto's nodig hebben voor onze dossiers.
Ik rij wel.
Andrew.
En Pat? Ze laten hem toch niet bij haar wonen?
Ze zijn al lang getrouwd. Als hij haar iets wou aandoen, was 't al gebeurd.
Dat weet u niet.
Wie weet wat tien jaar gevangenis met hem heeft gedaan.
Ze is nog altijd bang voor hem. Ik ben bij haar geweest.
Ze had me gebeld.
Ik dacht...
Ik dacht dat ze zich met haar zoon wou herenigen.
Ze volgde gewoon zijn orders.
Ze moest uitzoeken of ik soms zijn oude zwembroek had. Zegt u dat iets?
En heb je die ook? -Ik draag heus niks van hem.
Doordrukken, Jack. Kom op.
Kort erop.
Ja, goed zo, jongen.
Die scout was er weer. -Heeft hij je aangesproken?
Hij zal me na het weekend bellen.
Fijn dat je er was, papa. -Graag gedaan, ventje.
Sorry dat ik zo vervelend deed. -Laat zitten. Tot later dan.
Kom je niet mee? -Beter van niet.
Heeft het met je werk te maken?
Dit was een van zijn ouwe stamcafés. -Je meent het niet.
Ik kan beter niet naar binnen gaan, voor als iemand me herkent.
Jij mag niet met me in verband worden gebracht. Uit voorzorg.
Het is goed, ik zal voorgaan.
Ben je niet benieuwd om het vanbinnen te zien? Toe, je popelt.
Het is goed, ga maar. Ik kom je over een uur halen.
Een glas shandy graag.
Dag jongens.
Neem me niet kwalijk. Politie Dyfed-Powys.
Kunt u zeggen wie die man op de foto is? -Met de snor? Dat is Johnny Cooper.
Wanneer is die foto genomen? -Geen idee, eind jaren 80.
Vast toen hij op tv was geweest in, hoe heet het, die dartsquiz...
Bullseye? -Die, ja.
Bullseye, 1989. -Krijg nu de tering.
Het jaar dat hij de Dixons heeft vermoord, speelde Cooper darts op tv.
Op ITV. We zochten een foto van de hufter uit '89...
en misschien hebben we een hele verdomde video.
Jezus Christus.
Welkom thuis, schat.
Wat dan?
Kom hier.
Bullseye werd geproduceerd in Birmingham...
maar oude opnames liggen in een archief in Leeds.
De archivaris daar heeft lijsten doorzocht met oude deelnemers uit de jaren 80...
en in de negende reeks deden er twee mee uit Zuid-Pembrokeshire.
De uitzending waar zij in zaten, werd in oktober '89 uitgezonden...
maar de opnames waren al van 28 mei.
Een maand en een dag voor de moord op de Dixons.
Heb je de banden? -Ja, net aangekomen.
Spoel je door naar de deelnemers?
Jij hebt een ongewone hobby, John. -O ja, ik doe aan scubaduiken.
Het is er de ideale plaats voor. -We hebben de kustlijn.
En daar heb je het haar tot op de schouders dat hij nooit had.
Zet hem op, John.
Dat is vijf. Twintig.
En één. Zesentwintig.
26 is goed voor de eerste ronde. -De 36 pond kun je gebruiken, John.
Waarom ga je nu in bad?
Het duurt niet lang.
Ik kom er anders bij. -Nee, John.
Ik ben verlegen. -Verlegen? Ik heb het allemaal al gezien.
Kom op, vrouwtje, laat me binnen.
Kun je daar even pauzeren? En iets terugspoelen.
Daar.
Het is geen bewijs van moord, maar wel van hoe hij er vier weken ervoor uitzag.
Noodcentrale, welke dienst?
Hallo?
vertaling: Tom Kesteloot