Pap, laat haar gaan. - Hou op.
Hou op. - Laat haar los.
Ga weg bij haar. Laat haar gaan.
Ana, maak dat je wegkomt. Rennen.
Laat haar los. Je doet haar pijn.
Ik zei, rennen. - Mama.
Je zult altijd mijn zoon zijn.
Helstrom S01E10 Finale (2020) Vertaling: Janty
Zo bizar.
Laten we hem naar het mortuarium brengen voor een autopsie.
Natuurlijk, dokter. - En zoek dr. Hastings.
Zal ik doen.
Laat mij daarvoor zorgen.
Zal ik mezelf door het raam werpen?
Wat gebeurt er dan met je dierbare moeder?
Ga weg bij haar.
Neem mijn auto. Ga. - En jij dan?
We hebben geen tijd.
Hij zal niet lang blijven liggen. Haal haar hier weg.
Ga.
Ze mogen Gabby niet volgen.
Ik weet niet of hij bewusteloos is of inactief is geworden.
We moeten hem vastbinden.
Waar is het lichaam?
Haar naam is Gabriella. - En je zult haar niet pakken.
Henry, wees voorzichtig.
Sorry daarvoor, Finn. Je lijkt tegenwoordig niet meer jezelf.
Je verdient het niet om dat vast te houden.
Henry.
Louise.
Laat hen.
Louise. - We moeten het bloeden stoppen.
Ik ga iets zoeken. - Maak je geen zorgen. Ik zorg voor je.
Ik ben hier.
Wat is er gebeurd?
Ze kwamen achter Gabriella aan.
Louise en je moeder hielpen haar weg te komen, en toen...
Ben je in orde? - Ja. Hoe gaat het met je broer?
Hij is nog steeds een gijzelaar in zijn eigen lichaam.
Trauma niveau één.
Ik ga met ze meerijden.
Ik zie je in het ziekenhuis.
Ik heb hem nog nooit zo gezien.
Het is slecht, Ana. Echt slecht.
Ik heb de andere helft van vaders mes nodig.
Heeft Taker het? - Ja. Waarom?
Om dat ding uit Daimon te krijgen. Anders is dit allemaal voor niets.
Pardon.
Mevrouw Helstrom.
Het ziekenhuis probeerde je te bereiken. - Waar is Daimon?
Waar is mijn zoon?
We weten nog niet precies wat er is gebeurd,
maar toen we hem vonden, reageerde hij niet.
Het spijt me. - Wat heb je met hem gedaan?
Hij is beneden in het mortuarium.
Nee.
Want van U is het koninkrijk en de kracht en de glorie, voor altijd.
Amen.
Zuster Gabriella?
Ik ben zo blij dat je gekomen bent.
Ik ben hier om te helpen met elk probleem dat...
je kan...
Ik wil dat je iemand voor me belt.
Je hebt enorm veel mazzel.
Waar is het kind?
We hebben haar nog niet.
Maar maak je geen zorgen, we vinden...
Je had me nooit achter moeten laten.
Moeder wilde dat je voor haar geboorte van alle bedreigingen afkwam.
Je had haar moeten beschermen.
De idioot die ik bezit, is een lid van The Blood.
Dat betekent dat hij informatie en vrienden heeft die hij kan gebruiken.
We zullen haar vinden.
Als ik het niet zou zien, zou ik het niet geloven.
Het lijkt erop dat u niet veel tijd heeft, zuster.
Het is mijn schuld dat ik jou bij die man heb gezet.
We moeten hem vinden. Hij zal weten wat hij moet doen.
Daimon komt je niet redden. Hij heeft je dit aangedaan.
Dat is niet gebeurd. - Verzin geen excuses voor hem.
Hij is de zoon van zijn vader.
En hoe eerder u dat accepteert, hoe eerder u verder kunt.
De reden dat ik naar je vroeg, is omdat ik antwoorden nodig heb.
Is er een manier om te voorkomen dat dit kwaad de wereld binnenkomt?
En kan ik het overleven?
Dat is absoluut onmogelijk.
Hij leeft nog.
Het scheelde niet veel.
Nam zijn auto, nam zijn kleren. - Dat was Daimon niet. Hij zou niet...
Het is dat ding in hem.
Als ik Taker uit de spoed kon krijgen, dan kon hij me helpen hem op te sporen,
maar hij een wrak.
Hij gaat niet weg voordat ze geopereerd is.
Ze kan sterven, Ana.
Je kent Louise niet. Ze is harder dan dat.
Hoe wist je dat Daimon niet dood was?
Hij is bijzonder.
Wij beiden.
Dat is hoe vader het altijd verwoordde.
Wanneer heeft hij je dat verteld?
Die dag, in de kelder...
voordat hij probeerde me in brand te steken.
Hij zei dat het pijn zou doen, maar dat ik in orde zou zijn.
Dat ik sterker was dan alle andere kinderen.
"Bijzonder", zoals hem.
Hij zou het me laten zien.
Maar toen kwamen jij en Daimon de trap af.
Het ergste moment van mijn leven.
Erger dan een psychotische demon dat 20 jaar in je hoofd zat opgesloten?
Dat komt niet eens in de buurt.
Hoe ben je ooit bij hem weggekomen?
Dat deed ik niet.
Hij betrapte me.
En toen begroef hij me levend.
Hij...
Wat deed hij?
Hij zei dat ik echte angst moest begrijpen.
Het echte lijden.
Hij zei dat ik het kon overleven.
En dat deed ik ook.
Dat is hoe ik besefte dat... ik "bijzonder" was.
Ik wil niet onderbreken, maar ik heb iets in mijn keel.
Het is een oogbal.
Ik heb een oogbal in mijn keel.
Ik heb vroeger wat knettergekke dingen gehoord, maar dat is nogal knettergek.
Als Daimon mensen kan uitdrijven, waarom deze baby dan niet?
Je vriendje is er niet meer.
We doen het beter op de ouderwetse manier.
Wat bedoel je?
Als de gelegenheid zich voordoet, geef ik graag antwoord.
Er zijn hier niet veel in- en uitgangen, allemaal bewaakt door mijn mensen.
Als je ze binnen laat, is dat zelfmoord.
Deze dingen dragen nog steeds een menselijk lichaam.
Wat betekent dat ze nog steeds bloeden. - Dat kan hier niet gebeuren.
Laten we zeggen dat het je lukt om ze te stoppen... wat dan?
Dan beval je van die baby.
Het zal niet bewust of krachtig genoeg zijn om ons al te stoppen.
Zodat we het kunnen indammen.
Een coma.
Is dat je plan?
Hoe hard we ook proberen, we kunnen niet zomaar het kwaad doden, zuster.
Het is er altijd.
In een of andere vorm, in ons.
Je kunt ook niet zomaar het goede doden.
Dat zit ook in ons.
Weet je wat ze kunnen doden? Jij. Van zodra die demon is geboren.
Ik heb dit nooit gewild. - Niemand.
De vraag is...
Wat ga je eraan doen?
Louise wordt nog geopereerd.
De inwendige bloeding is erg slecht.
De lever en longen... - Wat erg.
Ik weet dat deze timing echt slecht is, maar we hebben je nodig.
Juist. Het spijt me, ik ben het vergeten. Laat me die tekens zien.
Het is alsof ik terug ben in de tunnels.
Ik wordt ernaar toegetrokken.
Vertel me alsjeblieft dat ik juist wat brandzalf nodig heb en dat ik kan gaan.
Ik vrees van niet.
Je bent nu een Wachter, Yen.
Echt niet.
Nee, ik zoek geen nieuwe job. Ik hou van mijn oude.
De maatpakken, de Bordeauxs, de gekonfijte eend...
Chris... - Nee.
Jij... bel het hoofdkantoor. Zeg ze dat ik stop.
Chris Yen is niemands "Wachter".
Dit zou een goede zaak kunnen zijn.
Voor je broer.
Daimon?
Hij is dood.
Ik ben nog wat overschiet. - Ik weiger dat te geloven.
Het maakt niet uit wat u gelooft. Uw lot is al beslist.
Ik weet dat je daar nog binnen zit.
Je moet hier tegen vechten.
Pas op voor het kind.
Meest glorieuze Prins van de Hemelse Legers,
Sint-Michaël de aartsengel,
verdedig ons in onze strijd tegen vorstendommen en machthebbers,
tegen de heersers van deze wereld der duisternis.
Nog gebedjes en kralen uit het arsenaal van de onderdrukkers?
Pak het lichaam.
Ik dood de rest wel.
Nee. Dat mag niet. Stop ermee, allemaal.
Daimon, alsjeblieft.
Laat ons er uit.
Ik ga met ze mee.
Als je dat doet, ben je zo goed als dood.
Niemand sterft vandaag.
Niet hier.
Niet door mij.
Je kunt krijgen wat je wilt zonder iemand te doden.
Alsjeblieft.
Ze hebben Gabriella.
The Blood volgde hen, dus ze weten tenminste waar ze wordt vastgehouden.
Vreemd dat er nog iemand in leven was om je te bellen.
Hun plan viel uit elkaar toen Daimon verscheen.
Esther wist dat er maar één persoon was die met hem mee kon gaan,
en het was zij niet.
Mooi. Wie rijdt er?
Nog niet. Het wapen...
Het moet hersmeed worden en zijn energie opbouwen. Zoals een stroomkring.
En hoe doen we dat? Met plakband?
Er is vuur voor nodig. En bloed.
Maar niet zomaar een vuur en niet zomaar bloed.
Jij bent de enige hier die het kan.
Het is een soort praktijkgericht ding.
En hoe weet je dit?
De intuïtie van een Wachter.
Je bent nog maar twee seconden een Wachter.
En ik ben er niet blij mee.
Maar het gefluister in mijn hoofd liegt niet, Ana. Je hebt vuur nodig.
Jouw vuur.
Je weet dat ik dat niet doe, dat is Daimons ding.
Weet je dat zeker?
Ik geloof dat je alles kunt doen wat hij kan.
Ik weet het, je hebt deze dingen geërfd van je vader. En ze zijn verschrikkelijk.
Maar vandaag kan je ze goed gebruiken.
Het leed dat dat ding vasthoudt is veel. - Ik kan daarbij helpen.
Concentreer je op het repareren van dat mes,
en ik zal bij je blijven en de pijn opvangen.
Nee. Ik kan het niet.
Jawel.
Wat ik zou voelen, wat jij zou voelen...
het is een marteling.
Ik heb het eerder gevoeld. En ik ben er nog steeds.
Knoopje...
je broer heeft ons nodig.
Ik doe dit niet.
Ik zal niet bevallen van dit... ding.
Het zou verstandig zijn om moeder niet te beledigen.
Ze heeft de neiging wrok te koesteren.
Maak je geen zorgen, we zullen haar opvoeden...
en onze naasten zoeken, dan zal moeder opnieuw oorlog voeren tegen de onderdrukkers.
Wie zijn deze "onderdrukkers"?
Hebben ze haar verkracht, zoals je mij hebt verkracht?
Kom op, Daimon. Ik weet dat het pijn moet hebben gedaan.
Ik ben Daimon niet.
Ik ben moeders voorbode.
Haar zwaard en schild. Om haar wraak uit te voeren.
Wraak tegen wie?
Hun bloed leeft voort in jou en je soort.
Verschillende namen, verschillende gezichten.
Altijd mannen, op jacht naar hun "demonen".
Maar de dag komt dat de sterksten van onze soort zullen terugkeren...
om deze oorlog eens en voor altijd te beëindigen.
Velen zullen sterven, en dat is aan jou te danken.
Daimon zal dat niet laten gebeuren.
Hij zal de demon uitdrijven voordat deze baby ooit wordt geboren.
Nee. Hij zal je teleurstellen.
Zoals alle mannen.
Welkom terug.
Verdomme.
Dit gaat pijn doen. - Je wordt bedankt.
Het belangrijkste is om niet los te laten totdat het samengesmolten is.
Blijf je niet?
Ik ben liever daarbuiten voor het geval de hele kamer afbrandt.
Wat zou kunnen gebeuren. Dus...
Klaar?
Laten we dat nooit meer doen.
Al iets over Louise gehoord?
Nee.
En als jij hier bent, betekent dat een van de twee dingen.
Mijn dochter is een taaie.
Het is duidelijk van wie ze dat heeft.
Waar ga je naartoe? - Ik ga kijken of ik kan helpen.
Nou, dat kan je niet. Het is nu aan Ana en Chris.
Yen? Ik voel me er niet beter door.
Waarom? Hij is nu toch een "Wachter"?
Wat dat ook betekent.
Een Wachter is een soort voogd... - Het is goed. Ik hoef het niet te weten.
Dat is precies hoe ik me voelde.
Ik wilde het niet weten tot het moest.
En wanneer was dat?
Dat is voor een andere keer.
Ik moet nergens zijn.
Ik was vele jaren onderweg.
En in plaats van het familie-uitvaartcentrum uit te baten,
wilde ik mijn eigen dromen najagen en studeren in het buitenland.
Het Parthenon bezoeken en Pompeii en de Grote Muur.
En heb je dat gedaan?
Tot ik op een kerst thuiskwam...
en ik ontdekte dat mijn kleine broertje bezeten was door een van die... dingen,
zoals jij.
Het bleek...
dat jullie allebei gemerkt waren door dezelfde persoon.
Door mijn man?
Wat is er met je broer gebeurd?
Ik kon hem niet redden.
Dr. Hastings is uit de operatiekamer...
maar ze is niet stabiel.
We moesten haar twee keer op de operatietafel reanimeren.
De komende 12 uur zijn kritiek.
Oké. Dank je.
We zijn ergens van beroofd.
Een moment dat van ons was.
Voel je dat. Ik weet dat je dat doet, Daimon.
Niemand komt je redden.
Niet Daimon. Niet je vrienden.
Niet jouw God.
Je bent hier alleen.
Tot ze wordt geboren.
En wat dan?
Je stomme kleine oorlog voortzetten,
zoals de trieste kleine volgelingen die jullie zijn?
Je hebt geen waardering voor wat het leven betekent.
Wat liefde betekent.
Als moeder er is, zul je echt ervaren wat "leven" betekent.
Een leven zonder liefde. Geen hoop.
Alleen woede.
En dan, op dat moment van die openbaring, zul je sterven.
Maar het zal in ieder geval allemaal voor een goed doel zijn.
Godverdomme, Daimon, word wakker.
Het is zover.
Ga Gabriella zoeken, ik zorg voor Daimon.
Opsplitsen is nooit een goed idee...
Wat belangrijk is, is haar vinden. Ik heb het mes, ik kan hem aan.
Ga.
Daimon.
Godverdomme.
Wat heb je met mijn broer gedaan, klootzak?
Hij probeerde me uit te drijven, maar dat mislukte.
Dan denk ik dat het aan mij is.
Oké, dat is wat overdreven.
Moeder komt eraan, Ana, om ons gezin weer compleet te maken.
En jij maakt deel uit van die familie.
Zodat je ons kan vergezellen,
of ik kan het mes van je vader in je schedel rammen.
Aan u de keuze.
Stoere praatjes.
Maar waarom verstop je je?
Ben je bang?
Adem diep in en uit.
Verpleegster.
Oké, klootzak, sta stil.
Kunt u naar buiten gaan, alsjeblieft.
Onze Vader die in de hemel is,
Uw naam worde geheiligd...
Uw koninkrijk kome. Uw wil geschiede...
Op aarde zoals in de hemel.
Geef ons heden onze dagelijks...
En vergeef ons onze schulden...
Zoals wij een ander zouden vergeven...
en leid ons niet in bekoring, maar verlos ons...
van het kwade.
Want van U is het koninkrijk en de kracht en de heerlijkheid,
voor eeuwig.
Amen.
Kom op, Daimon.
Vecht ertegen.
Vecht.
Dood me.
Daimon?
Dood me.
Nee.
Wachter.
Ik kan hem niet blijven tegenhouden.
Daimon?
Daimon.
Waag het niet te sterven.
Wakker worden.
Geef het aan mij.
Het mes.
Chris, ik heb het mes nodig.
Chris, ik heb het nodig.
Ik heb het nodig. Geef het aan mij.
We zijn te laat.
Het is een meisje.
Geboren in bloed?
Geboren in bloed.
Moeder heeft je nu nodig, Gabriella. Maak je geen zorgen.
Als het voorbij is, zul je net als wij zijn.
Omarmd door de Duister Kant.
We hebben al gewonnen.
Niet helemaal.
Gabriella. Ik ben terug.
Het komt goed met je, dat beloof ik.
Ik beloof je dat het goed komt.
Ik ben er voor je.
Leid ons niet in bekoring, en verlos ons van het kwade.
Want van U is het koninkrijk.
Voor eeuwig.
Amen.
Hoe lang heb ik geslapen?
Een tijdje.
Hoe voel je je?
Hongerig.
Wil je een taco halen?
Ik ben onder de indruk.
Ik dacht niet dat je na al die operaties nog trek zou hebben.
Wat hebben ze gedaan?
Ze hebben je lever hersteld.
En ze...
hebben een van uw nieren eruit gehaald.
En ze hebben een deel van je long weggesneden.
Van de slechte.
Wauw.
Als je hier bent, dan...
Dan neem ik aan dat alle anderen nog levend en gezond zijn?
Ze leven.
Het andere deel, niet echt.
Is er iets raars aan?
Wanneer neemt Daimon haar mee naar huis?
Van zodra hij zeker weet dat deze kleine de wereld niet naar de kloten helpt.
Dat is nu mijn werk.
Wie zegt er dat?
Ik kan haar ervan weerhouden anderen pijn te doen,
en zichzelf.
Maar ik heb je hulp nodig.
En je vaders mes.
Nee, ik maak geen grapje.
Het goede nieuws is dat de baby gecontroleerd is en...
er zijn geen tekenen van iets vreemds.
Ze is volkomen normaal.
En als we ervoor zorgen dat ze juist opgroeit en ze een...
Ze een zorgzame omgeving heeft, een thuis, dan...
Dan heeft ze misschien een kans.
Dat ding moet dood.
Voordat je die weg inslaat, wil je haar misschien eerst vasthouden.
Het is geen haar.
Het is geen baby. Het is een monster.
En het zal opgroeien om talloze mensen te doden, zoals het keer op keer is gegaan.
Je hebt een traumatische ervaring meegemaakt.
Wij allebei. Ik weet hoe het is... - Om te bevallen?
Echt?
De waarheid is...
Ik had op dat moment een openbaring.
Alles wat ik geloofde...
Wat ik dacht dat ik wist... veranderde allemaal op dat moment.
Ik twijfelde aan mijn geloof.
Gaf toe aan angst, verleiding.
En daarvoor word ik gestraft. - Je wordt niet gestraft.
Ik verdien dit, Daimon.
Nee, nietwaar... - Je had gelijk:
Ik heb geklopt.
En de deur naar de hel ging wijd open.
Doe dit jezelf niet aan.
God gaf me deze verantwoordelijk, en ik zal die nemen. Alleen.
Je bent niet alleen. Ik ben er ook. - Maar ik kan je niet vertrouwen.
Jij of jouw soort.
Mijn "soort"?
Toen ik je probeerde te bereiken, was je er niet.
Maar iets anders was er wel.
Of je het nu beseft of niet, je hebt me overtuigd...
dat wat er in de wereld om ons heen gebeurt, normaal is.
Maar dat is het niet.
Het is verkeerd.
Dus ofwel ben je onwetend of het kwaad.
Hoe dan ook, ik betreur de dag dat ik ooit St. Teresa's binnenliep.
Wat doe jij hier?
Ik had gewoon zin om een ​​wandeling te maken.
Het gaat prima met mij.
Toch niet.
Nee, inderdaad.
Bedankt om mijn hachje te redden.
Bedankt dat je me nooit hebt opgegeven.
Nou, ik was je dat verschuldigd.
Je was me niets verschuldigd.
Wij zijn familie.
Ik hou van jou, weet je dat?
Ja.
Ik hou ook van jou... grote broer.
Hallo. Kom binnen.
Ik probeerde Gabby te contacteren, maar...
niets.
Waarom heb je me niet verteld dat je ziek was?
Vergeten.
Zes maanden lang?
Het waren mijn zaken. Niet van iemand anders.
De strijd eist zijn tol. En ik...
voelde alsof ik klaar was.
Ja. Ik ken dat gevoel.
Ik denk dat we het allebei fout hadden.
Oké, vijf minuten respijt.
En wees alsjeblieft aardig voor de chef,
ze heeft al tientallen jaren geen maaltijd klaargemaakt.
Het is vast heerlijk. - Hij herinnert zich mijn kookkunsten niet.
Die man ziet eruit alsof hij wel een biertje kan gebruiken.
Ja. Ik haal het wel.
Komt Yen ook?
Nee. Hij zat op de eerste vlucht terug naar San Francisco.
Hij denkt dat hij Derrick kan terugwinnen.
Die volgens mij wordt overschat, maar ach.
Dat is liefde, denk ik.
Dank je. De baby ligt in een diepe slaap.
Dank je. Bedankt om er te zijn voor haar.
Ik zal er veel zijn.
"Het niet-onderzochte leven is het niet waard om geleefd te worden".
Ik zal uw Socrates lezen, professor, en voed je Kierkegaard op:
"De ongelukkigste man is iemand die vastzit in...
herinneringen uit het verleden of toekomstige hoop,
dat niet in staat is om in het heden te leven".
Goed, tast toe.
Ziet er lekker uit.
Ik zou graag willen toosten, als dat mag.
Ik doe niet alsof ik de mysteries van het universum begrijp.
Het "waarom" van alles.
Maar ik weet dit uit ervaring:
vreselijke dingen gebeuren met goede mensen.
Elke dag.
Ziekte.
Geweld.
Verlies.
Maar wat belangrijk is, is het niet lijden.
Het is hoe we erdoorheen komen naar de andere kant.
Samen.
Op mijn geweldige kinderen...
en de ongelooflijke mensen die ze hebben grootgebracht.
Proost.
Een maand later
Maar we hebben het hier al over gehad, schat.
Je at twee minuten geleden al een havermoutreep.
Als we op het eiland aankomen, koop ik een dikke, sappige cheeseburger voor je...
en wat softijs.
Als je braaf bent. - Met chocolade erop?
Pure of melkchocolade? - Pure.
Wat is er, oom Chris?
Ik weet het niet.
Dus jij bent de nieuwe Wachter.
Mooi hoor.
Kthara, je moet vluchten.
Zo ver mogelijk weg.
Kthara?
Hebben ze gezegd dat dat je naam was?
Dat is erg sluw.
Herinner je je echte naam nog?
Denk goed na, het valt je wel in.
Lily.
En weet je nog wie ik ben?
Je moet heel goed nadenken. Want het is lang geleden...
toen we elkaar voor het laatst zagen.
Papa.
Niets doet mijn hart meer smelten dan dat woord te horen.
Sorry, Wachter, maar ik denk dat we maar eens gaan.
Ik laat haar niet gaan. - Ik vraag het niet.
Ik ben gemerkt door je bloedlijn.
Je kunt me niets maken.
Wat vind je ervan als we je broer en zus gaan zoeken?
Want er zijn zoveel dingen die we moeten inhalen.
Vertaling: Janty (2020)