Dit is een waargebeurd verhaal.
Gebaseerd op 'Killing For Company', onderzoek en getuigenverklaringen.
Sommige namen zijn veranderd en personages zijn toegevoegd.
Mr Nilsen zegt 15 mannen te hebben vermoord...
die vaak dakloos en kwetsbaar waren, en dat in vijf jaar tijd.
We onderzoeken nu of dat aantal klopt.
Ook weten we van zeven pogingen tot moord.
We verzoeken iedereen die op Melrose Avenue 195 is geweest...
tussen december 1978 en 1981...
of op Cranley Gardens 23 tussen '81 en februari dit jaar...
de politie in Hornsey te bellen op het nummer achter me.
Is er iemand in uw omgeving vermist?
Een zoon, een broer of een vader.
Een oom, een neefje of neef of een vriend.
Bel ons dan. We hebben uw hulp nodig.
Vragen? -Zijn er al slachtoffers geïdentificeerd?
Naast Stephen Sinclair noemen we geen namen tot er een aanklacht is.
Hoe groot schat u de kans dat u ze alle vijftien kunt identificeren?
We zijn nog bezig met het analyseren van het bewijs...
Ja, ik begrijp het. We weten zeker dat hij alleen mannen vermoordde.
Zijn vader herkende de messen op tv. Ze waren 'n cadeau voor de koksschool.
Zijn zoon kwam niet opdagen in de les en verdween in mei 1980.
Hij kan Nilsens derde slachtoffer zijn. -En nu?
Nilsen wil me spreken. Ik zal hem de foto laten zien.
Wil hij jou spreken? -Ja, hopelijk weet hij nog meer namen.
Trek je het nog een beetje? -Ja, hoor.
We moeten 8000 vermissingsrapporten nagaan.
We hebben meer mensen nodig. Dat is bekend.
Ik doe mijn best. En John de beveiliger? -Healey gaat ze allemaal na.
Dat duurt al weken. -Het zijn er 256.
Het kost tijd, maar hij vindt hem wel.
Dat brengt me bij het volgende. Er is misschien nog een aanknopingspunt.
Lodge heeft drie gebitjes gevonden. Eentje is van Duitse makelij.
Hij wil erheen... -Naar Duitsland?
Hij hoopt dat wat speurwerk naar een naam leidt.
De kans is klein, maar wellicht is het de moeite waard.
Kennelijk vindt het hoofdbureau drie moordaanklachten voldoende.
De pers verwacht er 15. -Daarom loopt het onderzoek nog.
Ik waarschuw je alleen. Maak hard wat we hebben.
Ga niets nieuws zoeken, zeker niet over de grens. Ze klagen al over de kosten.
Dus het is een geldkwestie? -Alles is een geldkwestie.
We moeten het slim spelen.
Logisch dat de helft hier weigert te eten. Ik kan net zo goed gezellig meedoen.
Geloof me...
hier krijg je sowieso niet meer dan wanneer je eten weigert.
Waarom word ik überhaupt zo streng bewaakt?
M'n medewerking moet beloond worden. -Ik doe mijn best.
Dat zegt u vaker.
Martyn Duffey. Is hij een van de slachtoffers?
Inderdaad, Martyn. Hij was de derde. Dat is die van Euston Station.
Hebt u er nog meer? -Dat is te hopen.
Je had informatie, zei je. Of wil je alleen je beklag doen?
Nee, waar ziet u me voor aan?
Hoe gaat het met Bleep? Ik heb niets meer gehoord.
Ik zal het navragen bij het asiel.
Eigenlijk heb ik nog een naam voor u.
Een van de slachtoffers aan Melrose. Zijn naam viel me opeens in.
Kenneth Ockenden.
Ockenden?
Weet je dat zeker? Kenneth Ockenden? -Ja, die Canadees die vermist werd.
Heb je zijn naam achtergehouden? -Nee, hoe komt u daarbij?
Ik wil dat die mensen een naam krijgen en rust vinden. Ik ben eerlijk, hoor.
Dat is onmogelijk. -Hoezo?
Er is drie jaar naar Ockenden gezocht. Er is niets gevonden. Wat stel je voor?
We vragen de dossiers op en behandelen het als moord.
Ik ken die jongens. Het was een lastige zaak voor ze.
De pers was genadeloos. -Steve, vraag de dossiers op.
Mag ik Martyn Duffeys vader inlichten? Dat heb ik hem beloofd.
Ja, tuurlijk. -Luister allebei maar even.
Ik had Nilsens biograaf zojuist aan de lijn.
Hij vroeg naar het onderzoek en de arrestatie.
Vast een roddelblaadje. Wimpel ze af als ze terugbellen.
Met alle plezier.
Steve, laat het me weten als je de dossiers hebt.
Kenneth Ockenden. Canadese toerist. Hij verliet op 3 december zijn hotel.
Hij zou op de vijfde naar zijn oom gaan, voor geld voor een vliegticket naar huis.
Hij verdween. -Weet Nilsen dat opeens weer?
Nilsen kende hem van een kroeg in West End.
Hij had een camera en ze bezichtigden de stad.
Die avond wurgde hij hem met een koptelefoonsnoer aan Melrose Avenue.
Hij heeft het lichaam in de tuin gedumpt, dus we zoeken nu naar bewijs.
We hopen dat er aan Melrose iets ligt, maar voorlopig zijn deze dossiers...
onze beste kans.
Deze zaak is al uitgemolken door de pers, maar we moeten grondig zijn.
Iets in deze dossiers moet ons naar Nilsen kunnen leiden.
Ben je klaar?
Ga niets nieuws zoeken, had ik gezegd. En nu kom je met Kenneth Ockenden.
Zijn moeder was destijds politica. Zijn vermissing werd politiek.
Het hoofdbureau stelt het niet op prijs dat je er 'n moordonderzoek van maakt.
Nilsen zegt dat hij hem vermoord heeft. -Hij wil media-aandacht.
Ockenden past niet in het profiel. Hij was niet dakloos, verslaafd of homo.
Hij had een vriendin. -Nou en?
Waarom is hij met hem meegegaan?
Heb je bewijzen gevonden?
Moeten we zijn ouders vertellen dat hun vermiste zoon is vermoord...
door een ex-agent, zonder enig bewijs?
Heeft hij eerder gelogen? -Ik probeer je te helpen.
Ik probeer budget voor deze zaak te krijgen...
maar je hebt ons achter mijn rug om weggezet als amateurs.
Ik hoop dat je het kunt bewijzen.
Op Melrose Avenue 195 zoekt men verder...
naar stoffelijke resten die al minimaal drie jaar in de tuin liggen.
Gedurende de dag heeft de technische recherche botten naar het lab gestuurd.
We hebben een stukje kaak met enkele tanden in de achtertuin gevonden.
Vanmorgen troffen we nog een groot aantal menselijke botten aan.
Een groot deel ervan bleken dierlijke botten te zijn...
maar de menselijke botten behoren toe aan acht tot twintig slachtoffers.
Zijn er ook resten van Ockenden? -Nee.
Veel botten waren te ernstig verbrand.
Heb je wel iemand kunnen identificeren? -Ik vrees van niet.
Kunnen we niet nog meer tests doen? -Ik weet dat het tegenvalt...
maar dit was te verwachten na zo veel jaar.
Ook gezien de grondige manier van wegwerken.
Het is al heel wat dat we Martyn Duffey hebben.
Het kunnen er twintig zijn, zei je. -Dat is een schatting, maar het kan.
Ik zal jullie even de tijd geven.
We moeten de koptelefoon opnieuw laten onderzoeken.
Ockenden leidt nergens naar. Misschien moeten we hem maar vergeten.
Je hoorde het. Mogelijk twintig slachtoffers.
Misschien liegt Nilsen al de hele tijd.
Ik zal het doorgeven.
Ik heb iets voor je gemaakt.
Er zit geen volgorde in, maar jij hebt er verstand van.
Pik jij het belangrijke er maar uit.
Waarom heb je dit getekend? -Nostalgie, denk ik.
Je herinnerde je je slachtoffers toch niet?
Hun namen niet, nee. Ik herinner me wel onze tijd samen.
Ik heb hem in de twee weken erna nog vier keer tevoorschijn gehaald.
Wat deed je dan als je hem... tevoorschijn haalde?
Zijn naakte lijf boeide me.
Ik rolde hem op z'n buik en op z'n rug. Ik betastte en streelde hem.
Ik genoot van de macht, van het feit dat ik over dat mooie lijf beschikte.
Dus het draaide om macht? Dat was je drijfveer.
Er zijn altijd meerdere redenen.
Soms zette ik ze in de fauteuil naast die van mij als ik voor de tv zat.
Ik beeldde me dan in waar we over zouden praten.
Vaak kon ik niet geloven dat het echt was en mijn leven er zo uitzag, maar...
De dood is onomkeerbaar.
We praten altijd over mij. Ik weet nauwelijks iets van jou.
Ben je getrouwd?
Dat niet, maar ik heb wel mensen die me dierbaar zijn.
Goed, misschien moet ik een eenvoudigere vraag stellen.
Weet je je eerste confrontatie met de dood nog?
Ik ben opgegroeid in een vissersdorp. Waar de zee is, is de dood.
En armoede.
Ik zag mijn overleden opa toen ik zes was.
Hoe is hij gestorven? -Op zee. Hij was visser.
Ze namen zijn kist mee naar huis. Dat was normaal.
En m'n moeder...
vroeg of ik opa wilde zien. Hij lag in de woonkamer.
Wat zeiden ze tegen jou? -Niets.
Niet dat hij dood was? -Alleen dat hij sliep.
Daarna bleef de dood me boeien.
Ik deed talk op m'n gezicht, maakte m'n lippen blauw...
prikte in m'n ogen om ze rood te maken en keek in de spiegel.
Wilde je er dood uitzien? -Ja.
Deed je dat in je eentje of...
was er iemand bij?
Beide.
Wat deed je dan?
Zitten en kijken.
Ik dacht aan de diepste diepten terwijl ik hen en mezelf betastte.
Dus het is seksueel? -Nee, dat is te kort door de bocht.
Je hebt seks gehad met dode mannen. -Nee, dat is niet waar.
Heb ik van ze genoten? Ja. Ik heb...
bevrediging gehaald uit het bekijken van hun naakte lijven naast het mijne.
Ik heb ze niet gepenetreerd. Ik heb ze gewurgd en dat was verkeerd.
Daar word ik voor bestraft. Wat ik met lijken doe, is om het even.
Walg je meer van wat ik met een lijk doe dan met een levend mens?
Dan is er iets mis met je normen en waarden.
Gelijk heb je.
Ik wilde geen oordeel vellen.
Even terug naar je jeugd. Had je op school veel vrienden?
Ik ben blij dat we dit doen, Brian.
Ik ook. -Het is fijn, een luisterend oor.
Dan voel ik me weer mens. Hier zien ze me als een crimineel.
Ben je dat dan niet? -Ik ben alleen afgedankt.
Ik ben onschuldig tot anders bewezen is.
Ik wil pas een moordenaar genoemd worden als ik veroordeeld ben.
Dat begrijp je toch wel?
Wij vinden het net zo teleurstellend dat de opgraving tegenviel.
Het is een domper, maar we sturen het onderzoek bij.
Er zijn ontwikkelingen. Nilson krijgt geregeld bezoek van een biograaf.
Ze hebben elkaar geschreven en spreken al weken af.
We vrezen dat er namen van slachtoffers, vooral die van Ockenden...
bekend worden. We moeten zijn familie inlichten.
Van Ockenden is nog niets zeker. -We hebben geduldig afgewacht...
of de opgraving iets zou opleveren, maar we zijn al een maand verder.
Met meer mankracht en de tekstverwerker die ik heb gevraagd...
Ik wil niets liever dan Ken vinden en z'n moordenaar berechten.
Maar zonder bewijs... -Dat vinden we wel.
Ik bewonder je vertrouwen...
maar dit onderzoek schaadt zo langzamerhand onze reputatie.
Eerst de rellen... -Schaadt het onze reputatie?
Mensen vinden het te lang duren.
Snapt u wat een onderzoek inhoudt? -Peter, wacht buiten op me.
Waar sloeg dat op? -Die hoge omes en hun reputatie...
Je bent niet de enige die zich inzet.
Laat me je een wijze raad geven. Blijf in het gareel.
Dat is prima. Ik blijf wel aan de lijn. -Wat is er?
Healey heeft John gevonden. -Eerst maar eens afwachten.
We hadden alle beveiligers nagelopen en niets gevonden.
Ik vroeg onze collega's in West End naar ene John uit High Wycombe.
Ze zeurden eerst flink over Ockenden, maar gaven me wel een naam.
John Howlett. Een nietsnut. Opgegroeid in de pleegzorg.
Heel bekend in Soho. Gaat er een belletje rinkelen?
We gaan z'n bloedgroep na aan de hand van de resten.
Het mag ook weleens meezitten, toch?
Het is hem.
Puik werk.
Gek, Nilsen zei dat hij beveiliger was. -Geen idee waarom.
Ik betaal het eerste rondje. Kom je? -Straks. Ik moet hier nog wat doen.
Bent u niet mee naar de kroeg?
Zoekt u naar iets in het bijzonder?
Kenneth Ockenden. -Die staat niet bij Cranley Gardens.
Zijn er vingerafdrukken van de camera? En de boeken?
Van de omslag. -Niet van de pagina's?
Lijkt me overbodig. -Misschien helpt het.
Dat fotografieboek, die gids van Londen...
Is dit geen tijdsverspilling?
Ik doe mijn best.
Kan hij ons tegenwerken? -Ik zou niet weten hoe.
Waar zouden ze over praten? -Ik wil het niet eens weten.
Een vrouw bij de balie. Haar ex is mogelijk een slachtoffer.
Hij komt eraan.
Hij verdween een jaar geleden.
Ik zag hem thuis voor het laatst.
We waren uit elkaar. Hij wilde Shane zien, zei hij.
Ik wist dat hij geld kwam halen, zodat hij drugs kon kopen.
We kregen ruzie en hij vertrok. Ik heb hem erna niet meer gezien.
Een week later kwam hij niet opdagen in de rechtbank.
Hij was er altijd. Hij was ook niet op het arbeidsbureau geweest.
Z'n advocaat zei dat hij wel weer zou opduiken.
Ik wist dat er iets mis was. En toen zag ik u op het nieuws.
Graham was niet homo, maar het bleef aan me knagen.
Ze waren niet allemaal homo. Sommigen wilden alleen onderdak of eten.
Hebt u een foto van hem?
Had hij een strafblad? -Uiteraard.
Hij was er trots op. Hij was tegen de gevestigde orde.
Ik moet weten wat er gebeurd is.
Ik weet dat hij een lastpak is, maar hij blijft Shanes vader.
Peter Jay. Ik kom voor Dennis Nilsen.
Ik heb nog meer foto's. -Hoe gaat het met Bleep?
Ik heb het behoorlijk druk gehad, Des. Ik heb nog geen tijd gehad voor je hond.
Graham Allen en John Howlett, de beveiliger.
Maar hij was geen beveiliger, hè?
Hij was een jongeman die rondzwierf in Soho.
Ik ben het beu dat mensen misbruik maken van mijn behulpzaamheid.
Er mag wel iets tegenover staan. -Zoals bij je biograaf?
Heb je deze mannen vermoord?
Hoeveel heb je er vermoord aan Melrose Avenue?
Heb je Ockenden vermoord? -Ik heb mezelf praktisch aangegeven.
Waarom zou ik liegen? Ik ben nog niet veroordeeld en dus onschuldig.
Hier zit ik dan, streng bewaakt.
Ben je bang dat ik een getuige intimideer? Ik ben je enige getuige.
Deze man heeft een zoontje van zeven.
Werk mee en bekijk die foto's nou maar.
Heb je deze man vermoord?
Geen commentaar.
Hoofdinspecteur Peter Jay. Iets drinken? -Nee, dank u.
Hebt u het makkelijk kunnen vinden? -Ja, hoor.
Vertel eens, hoelang schrijft u al? -Een jaar of vijftien. En u?
Ik bedoel, hoelang bent u al agent? -Bijna 23 jaar.
Schrijft u vaker boeken over criminelen? -Dit wordt mijn eerste.
Mag ik u dan wat advies geven?
Stop ermee. -Met alle respect, Mr Jay...
maar ik weet waar ik aan begin.
Waarom begint u er überhaupt aan? Denkt u zijn daden te kunnen begrijpen?
Ik betwijfel of het begrijpen hier zin heeft.
Het is een emotionele term die tot bevooroordeelde antwoorden leidt.
Het gaat erom dat we het doorgronden.
Is dat niet hetzelfde?
Mensen plegen moorden. Dat zit in onze aard.
Uit woede, jaloezie of zelfverdediging.
Maar als iemand zo veel mannen vermoordt zonder duidelijke reden...
dan moeten we doorgronden waarom dat is gebeurd...
en hoe deze persoon is geworden tot wie hij is.
Ik wil alles weten wat Nilsen u heeft verteld over zijn slachtoffers.
Ik weet niet meer dan u.
U praat al maanden met hem. -We praten over andere zaken.
Zoals? -Z'n jeugd. Z'n tijd in het leger.
Pleegde hij moorden in het leger? -Nee.
Hoe vaak bezoekt u hem? -Wekelijks.
Wanneer voor het laatst? -Vier dagen terug.
Heeft hij u geschreven? -Nee, ik heb hem geschreven.
Ik snap niet zo goed wat hier het nut van is.
Nilsen werkt niet meer mee.
Sinds wanneer? -Heeft hij dat niet verteld?
Noemt hij Ockenden?
Heeft hij hem vermoord? -Dat heb ik niet gezegd.
Als hij namen noemt, bent u verplicht ze aan ons door te geven.
Zo simpel is het niet. -De wet is daar heel duidelijk in.
Als u bedoelt dat ik hem tegen u opzet, dan hebt u het mis, Mr Jay.
Als u dit gesprek wilt voortzetten, kan ik beter m'n advocaat bellen.
U had eerst bij ons moeten aankloppen met uw boek.
Wij weten de waarheid. Maar jullie vinden hem maar wat interessant, niet?
Goedemiddag.
Sinds ik in deze hel zit, ben ik beledigd, mishandeld en vernederd.
Ik werk braaf mee aan het onderzoek en ben nog niet berecht.
En mijn werk als ambtenaar dan? En bij de vakbond?
Waarom noem je Ockenden niet?
Heb je Mr Jay gesproken? -Ja. Hij belde me.
Ken is de enige waar ik spijt van heb.
We hadden samen zo'n leuke dag gehad.
Zijn dood was een wrede parodie op hoe het had kunnen zijn.
Voel je je schuldig? Heb je berouw?
Waarom zou ik?
Ze zitten samen met mij in die cel. Stuk voor stuk.
Berouw? Ik heb hun leed op me genomen.
Dat is obsceen.
Ik zou graag willen dat een van hen me nu neer kon schieten...
maar alleen dood zouden ze aandacht krijgen.
De overheid zorgt niet voor ze.
Straks zijn alle Des Nilsens, Stephen Sinclairs en Martyn Duffeys...
nog altijd onzichtbaar en eenzaam...
omdat de samenleving de dood boeiender vindt dan het leven.
Die mensen die je noemt waren anders dan Ockenden, zei je.
Waarom heb je Kenneth Ockenden dan vermoord?
Hij was...
Ze waren allemaal mijn type.
Is het zo simpel?
Ik heb ooit een man gewurgd en verdronken. Toen hij op het bed lag...
likte Bleep aan zijn gezicht. Hij leefde nog.
Ik heb hem gereanimeerd. Hij kwam verward bij en herinnerde zich niets.
Ik heb dagenlang voor hem gezorgd. Ik bracht hem opgelapt naar de metro.
We zouden elkaar de week erna weer zien.
Hij is nooit teruggekomen. Ik had hem niet moeten laten gaan.
Alleen gelaten worden, dat is je trigger.
Iedereen gaat weg. Vrienden, collega's, partners, iedereen.
M'n opa, mijn rots in de branding, was de enige van wie ik ooit heb gehouden.
Toen ik hem in die kist zag liggen...
is de ellende begonnen. Het verwoestte me als mens.
Daarom ben ik gaan moorden. En door de drank en de muziek.
Daardoor ontstond de complete waanzin die het duister in me naar boven haalde.
Zonder doe ik geen vlieg kwaad. -Nee, het is niet aan jou...
om met objectieve verklaringen te komen.
En zeker geen gebrekkige. -Is dat dan aan jou?
Nee, dit boek mag geen subjectief beeld schetsen van je leven en je misdaden.
We moeten allebei objectief blijven.
De lezer moet zelf conclusies trekken. Dat is niet aan ons.
Alles herkauwen en analyseren helpt jou misschien...
maar dat is niet het einddoel.
Daarom zit ik hier niet.
Zou je kunnen uitzoeken hoe het met mijn hond gaat?
Ja, ik zal m'n best doen.
Peter, dit moet je zien.
Er zat een vingerafdruk op de gids die niet van Nilsen is.
Hij komt overeen met die van Ockenden. -Weet je het zeker?
Je vermoeden klopte.
Dit is korpschef Lockwood. Russell ken je.
Aangenaam.
Peter, ik wil je feliciteren. We waren eerst terecht sceptisch...
maar eindelijk weten we wat er met Ockenden is gebeurd.
Onze moeite wordt beloond. -Maar aan alles komt een eind.
De hoge bazen vinden dat we met Ockenden de boel kunnen afronden.
Daarom is er besloten dat we hem voor zes moorden vervolgen...
en het onderzoek verder stopzetten.
Dat lijkt me een vergissing. We zijn meer namen op het spoor.
Ene Lesley Mead zegt dat haar ex mogelijk een slachtoffer is.
De overuren alleen kosten ons al een fortuin.
Zes moorden. Dan krijgt hij levenslang. -Zes is te weinig.
Het besluit staat vast. -Mag ik even?
De andere nabestaanden verdienen ook antwoorden. Geef ons nog wat meer tijd.
Zijn er wel vijftien moorden gepleegd? Nu hij zwijgt, blijft dat giswerk.
Nee, het wordt tijd dat jullie de zaak sluiten.
Jullie gezinnen zullen blij zijn.
Mag ik even jullie aandacht?
We moeten de zaak sluiten en hem vervolgen voor zes moorden.
Ik ben ontzettend trots op jullie als team.
We hebben keihard gewerkt de afgelopen vier maanden.
We hebben zes namen.
Dat is ons gelukt, omdat we hebben aangepakt.
Jullie mogen trots zijn op jezelf en op elkaar.
Bedankt.
Nilsen werd opgepakt naar aanleiding van menselijke resten...
bij twee huizen in Londen.
Hij wordt vervolgd voor zes moorden en twee pogingen tot moord.
Men verwacht dat de ex-agent zich deze week...
schuldig verklaart voor de rechter.
Iets drinken? -Nee, dank je.
Dan laat ik jullie alleen.
Hoe gaat het met je? -Ik mag niet klagen.
Wat is dat? -Bewijs.
Resten uit Cranley Gardens. Er zaten groeven op een kaakbot.
Die zijn van een breuk. -Ga zitten.
Graham Allen brak z'n kaak bij een knokpartij.
Nou en? -Bowen heeft Allens tandarts gesproken.
Hij had nog een kunstgebit van hem. Het sloot aan op de kaak.
Graham Allen stierf als derde in Cranley Gardens.
Toen hij die dag langskwam...
was het laatste wat ik tegen hem zei:
Ik hoop dat ik je nooit meer zie.
Hij wist wel dat je dat niet meende. -Denkt u? Sorry.
Zou hij...
hebben geleden?
Ik denk het niet.
We hebben Nilsen al aangeklaagd.
De aanklacht is al in behandeling genomen.
Wat wilt u daarmee zeggen?
We kunnen Graham niet aan de slachtofferlijst toevoegen.
U zegt net dat hij is vermoord. -Dat klopt.
Namen toevoegen kan alleen tot een bepaalde tijd.
We zijn een paar dagen te laat.
Krijgt Graham geen gerechtigheid?
Ik vrees van niet.
De baas belde me tijdens m'n verlof.
We komen in aanmerking voor een onderscheiding.
Hij wilde me opbeuren, maar ik ben nu alleen nog kwader.
Jij hebt twee kinderen, hè? Sorry, dat moet ik weten.
Ik heb er vier. Twee jongens en twee meiden.
Linda wil er nog een. Nou ja, ze wil een kind. Voor mij is het er nog een.
Zie jij het niet zitten? -Ik wil wel, alleen...
Vier keer blunderen is wel genoeg.
Dat krijg je met dit werk. Hoe gaat het met de jongens?
Ik heb ze al een tijdje niet gezien. -Wat vervelend voor je.
We hadden hem eerder moeten pakken. -Beter laat dan nooit.
We hadden het moeten weten. -Soms is dat onmogelijk.
Hij leidde een normaal leven, had een normale baan...
Ga je naar de voorgeleiding? -Ja. Jij?
Ja, ik ben blij als het allemaal achter de rug is.
Hij klaagde zelf over de verstopte afvoer. Hij weigerde huur te betalen.
Nilsen voert al de hele tijd de regie.
Brian? -Hierzo.
Het asiel heeft gebeld.
Het antwoord op je vraag: Ze hebben Nilsens hond laten inslapen.
Hij vroeg naar z'n hond, meer niet.
Hij moet me vertrouwen, anders loop ik vast.
Laat je je voor zijn karretje spannen? -Kom op, zeg.
Iemand uit onze gemeenschap moet dit schrijven, anders gaat het mis.
Het loopt nu al spaak.
Dat begrijp je toch wel?
Zolang hij het maar niet schrijft.
Inspecteur, u kent Nilsen. Hoe is hij in het echt?
Niet bijzonder. -Hoezo?
Ik ben verbaasd je te zien, Brian. -Dag, Des. Hoe gaat het met je?
Ik mag niet klagen. Er luistert toch niemand.
Het asiel heeft Bleep laten inslapen.
Ze werd ziek vlak na je arrestatie...
en ze vonden het beter om haar te laten gaan.
Ze vergaf me altijd en stond steevast voor me klaar.
Toen ze mij het hardst nodig had, was ik er niet.
Vlot het boek al?
Het vlot uitstekend, dank je. Ik schrijf momenteel over je tijd in Aden.
Ook daar had het Britse leger moeten wegblijven.
Toen ze me kwamen halen, dacht ik dat je m'n advocaat was.
Advocaat? Had je die niet weggestuurd?
Alleen verandering blijft. Wie zei dat? -Heraclitus.
M'n advocaat doet het alleen voor de centen, maar je moet wat.
Ik zie je binnen.
Bedankt nog, Brian.
Waarvoor? -Je gezelschap.
Gaat u staan.
Dennis Andrew Nilsen.
Ten eerste wordt u beschuldigd van de moord op Stephen Sinclair.
Hoe verklaart u zich? Schuldig of onschuldig?
Onschuldig.
Ten tweede, de moord op Kenneth Ockenden.
Hoe verklaart u zich? -Onschuldig.
Ten derde, de moord op John Howlett. Verklaart u zich schuldig of onschuldig?
Onschuldig.