Dit is het verhaal van een jongen en zijn droom.
Het is het verhaal van een Amerikaanse jongen en zijn zeer Amerikaanse droom.
Waar ga je heen, zwartje? -Wij zijn het ontvangstcomité.
Ga maar liever. Jouw aanwezigheid maakt het nog zwaarder.
Het was het voorjaar van 1928.
Als jongeman dacht je ongetwijfeld aan de liefde.
Maar als jongetje dacht je maar aan één ding: honkbal.
Hier ben ik, jochie.
Die brug was ook weer vernoemd naar een slavenhouder.
Eindelijk in het beloofde land. Halleluja.
De mazzel, Jim Crowe.
Hier is onze lift naar de stad. Pak uw bagage en laad hem maar in.
Zal ik u even helpen?
Wat voor boek was je aan het lezen? -'Princess of Mars'.
Dat gaat over ene John Carter, kapitein in het leger van Noord Virginia...
die eindigt als krijgsheer op Mars.
Hij vlucht voor de Apaches en duikt een tovergrot in die hem naar Mars vervoert.
En dan wordt het echt mooi. -Wacht even.
Dus de held was een Zuidelijke officier? -Gewezen officier.
Hij vocht voor de slavernij. Dan ben je nooit 'gewezen'.
Verhalen zijn net mensen. Ze hoeven niet perfect te zijn.
Je probeert ze te koesteren en hun fouten te negeren.
Daarmee zijn die fouten niet weg.
Klopt. Maar ik ben dol op pulpromannetjes.
Omdat de held avonturen beleeft in een andere wereld en zich in de strijd gooit.
Hij verslaat het monster en redt de wereld.
Dat overkomt een zwart jongetje uit Zuid-Chicago nou nooit.
Tenzij hij dienst neemt.
Dat deed ik niet om avonturen te beleven maar om aan m'n vader te ontsnappen.
Gek genoeg kom ik nu ook naar huis vanwege hem.
Is hij ziek?
Hij is verdwenen.
Waar lig jij naar te kijken, George Freeman?
M'n vrouw.
En waarom kijk je naar je vrouw? Moet ze een ontbijtje maken?
Ik vertrek morgen. Op pad voor de gids. -Weet ik.
En ik kijk naar m'n vrouw...
omdat ik te vaak onderweg ben en te weinig in bed lig.
Met haar.
Hemeltje, George Freeman. God ziet me blozen.
Als Hij nu kijkt, zullen we Hem eens wat laten zien.
Wat heb jij ineens?
Je blijft maar een paar daagjes weg.
Vroeger stond je te trappelen om op avontuur te gaan.
Weet je...
Ik kan ook gaan.
Ik kan in jouw plaats op reis gaan. -Meen je dat nou?
Is dat zo'n krankzinnig idee? -Nee hoor.
Ik heb heel wat stukken geschreven voor de gids.
Misschien wel de beste. -Zeker de beste.
Allemaal op basis van jouw aantekeningen.
Stel je voor hoe goed ik zou schrijven als ik zelf aantekeningen kon maken.
Je weet hoe gevaarlijk het is om als vrouw alleen op pad te gaan.
Je weet wat ik allemaal te verduren krijg.
Het is gevaarlijk, Hippolyta.
Waar wou jij nou heen?
Het feestje begint al om 12 uur en ik moet nog pecan pies bakken.
Blijf toch hier.
Wat doe je nou?
Dee is wakker, hoor. En het is super gehorig.
We hebben in geen tijden bij daglicht gevreeën. Ik wil m'n vrouw kunnen zien.
Getver.
Atticus.
Wat is er aan de hand? Is er iets met Dee?
Niks aan de hand, die werd even verrast. Je neefje is er weer.
Tic is weer thuis. -Ik was heus niet bang.
Weet ik toch. -Kom hier. Tic is weer thuis.
veilig reizen voor zwarten wij helpen u op reis
Bedankt voor uw klandizie.
Welkom thuis, Tic.
M'n neef heeft daar onlangs sigaretten gekocht.
Ik moet het toch controleren. Elk foutje in de gids kan mensenlevens kosten.
De buitenstaander en andere verhalen H.P. Lovecraft
Stof je een ouwe vriend af? -Ja, zoiets.
Grappig dat je die eruit pikt. Ik ben normaal meer van de horror.
'De schepping van de nikkers.'
Dat verhaal horen we niet vaak.
Ik moest dat gedicht uit m'n hoofd leren van pa toen hij me met dit boek betrapte.
Hij hoopte me zo te bekeren tot de nette literatuur.
Hij is al zo'n twee weken weg. -Dus je weet het niet eens precies?
Je weet hoe hij is als hij drinkt.
Ik kreeg pas argwaan toen z'n huisbaas om de huur kwam vragen.
Geen idee waar hij naartoe is. -Ik misschien wel.
Ik kreeg een brief van hem. Over m'n moeder.
Wat... wat stond erin?
Dat hij nu wist waar haar familie vandaan kwam.
Hij vroeg me thuis te komen en er samen heen te gaan.
Zit hij nog steeds in over haar afkomst?
Ik dacht dat dat na haar dood wel voorbij zou zijn.
'Ik weet dat je, net als je moeder, denkt dat je het verleden kunt vergeten.
Maar dat gaat niet.
Het verleden is iets levends. Dat ben je iets verschuldigd.
Ik heb iets ontdekt over je moeders familie. Je hebt een geheem...
geheim geboorterecht dat ze voor je verzwijgen.
Wat raar. Zo schrijft je vader nooit. -Dit is nog niet eens het raarste.
Hij wil me meenemen naar een typische Lovecraft-plek.
Volgens de brief komt de familie van mama uit Arkham in Massachusetts.
De thuisbasis van de Reanimator. -Herbert West.
Lovecraft baseerde het op Salem, maar het is niet echt.
Zeker weten?
Laat die brief eens zien.
Dat is een D. Hij schrijft niet Arkham, maar Ardham.
Dat is een D.
Voor iemand die het zo vaak heeft over het belang van geletterdheid...
schrijft hij wel heel onduidelijk. -Ik zoek Ardham op.
Eens zien of we iets kunnen ontdekken over die geheime erfenis.
Een avontuur. Een kans om wat van de wereld te zien.
Teken hier maar.
We gaan eerder dicht vanwege het buurtfeest.
We gaan dus eerder...
Allemachtig. Tic, ben jij dat? Ik herken je haast niet zonder die dikke bril.
Weet je nog wie ik ben? Tree. -Ja.
Is die vent met die oorbellen er ook? -Sammy. Hij zit achter.
Shit, sorry.
Jij bent de zoon van Montrose, toch?
Je kwam hem vroeger vaak genoeg uit m'n kroeg plukken.
Hij is hier al weken niet geweest.
Wanneer was de laatste keer?
Een week of twee geleden. Hij vertrok met een blanke man.
Een politieman? -Eerder een van Bill Haley's Comets.
Veel te dure kleren voor een smeris. Ik gok dat hij advocaat was.
Dat hij daarom ook die auto kon betalen.
Heb je z'n auto gezien? -Tree wel.
Een zilverkleurige sedan, buitenlands. En duur, want hij trok razendsnel op.
Bedankt. Ik heb nog tijd voor één nummer voor Slick Willy komt spelen.
Wat willen jullie horen?
Jullie willen toch niet zo'n wit baggernummer van de radio?
Ik wil iets waar ik wakker van word. -'Whole Lotta Shakin.'
Is dat Letitia? Ruby, daar is je zus.
Dat zie ik ook wel, Floyd.
Goed, een bluesnummertje dan. -Zing met haar mee, Leti.
Rustig aan. M'n zusje is vast moe van de reis, waar ze ook vandaan komt.
Wees lief voor ons, we hebben sinds de kerk niet meer samen gezongen.
En dat is heel lang geleden, zoals jullie weten.
Ra ra, wie ben ik?
Dag, mannen. Goed gedaan.
Bij zo'n korte rok moet je kousen dragen. -Daar is het te heet voor.
Kun je ze niet betalen? -Wie zegt dat?
Jij komt alleen langs als je geld nodig hebt.
Denk maar niet dat je wat krijgt voor dat ene nummertje zingen.
Ik hoef geen geld, alleen een dak boven m'n hoofd.
Zie je nou wel?
Wie is dat?
Wie, Tic? -Is dat Tic?
Die bijdehante spriet met dat brilletje? -Hij is volwassen geworden.
In tegenstelling tot jou.
Ik zit in het pension aan McCarthy. -Vreselijk. En je kamer aan Linden dan?
Mama moest begraven worden.
Ruby. -Dat zeg ik niet met een bijbedoeling.
Het is gewoon een feit. Je mag twee nachtjes blijven.
En na die twee dagen heb ik ineens werk?
Ga dan werken in Noord. -Ik ga niet schoonmaken.
Wat dan? Verkoopster in een warenhuis zeker?
Alsof dat zo makkelijk is. Ik solliciteer al jaren.
Als ik die baan krijg, verdien ik genoeg voor twee.
Ik zit hier prima. -Stel je voor, een eigen huis.
Veel kleurlingen trekken naar blanke wijken.
Vraag daar dan of je terecht kunt.
Of klop aan bij Marvin.
Twee nachtjes, Leti. Meer niet.
Nog last van je knie?
Nog een wonder dat ze het doen, na twee schoten in m'n knieën.
En nu wil Hippolyte op reis.
Geen idee wat er gebeurd was als zij die hufters was tegengekomen en niet ik.
Daarom heb je die gids toch uitgebracht?
Om ons zwarten te beschermen.
Heeft Dee dat getekend? -Die heeft al net zo veel fantasie als jij.
Doodeng, toch?
Vertel, hoe kom ik in Ardham?
Dat wordt nog lastig.
De laatste keer dat die naam officieel is opgetekend, is 200 jaar geleden.
Het moet ergens in Devon County in Massachusetts liggen.
Je gaat hem zoeken.
Ik heb een auto nodig. Doet Woodie het nog?
Het enige wat ik weet is dat die ons allemaal overleeft, en dat ik meega.
Oom George... -Ik wilde al op reis gaan voor de gids.
En Devon County is een mooie aanvulling.
Dat valt nog te bezien. Kijk hier maar eens naar.
Devon County.
Dumas De graaf van Monte Cristo
Met wie kan ik u doorverbinden?
555-438-520-309-3...
29-15.
Zuid-Korea?
Tic? Ben jij het?
Je bent terug naar huis gegaan.
Dat was verkeerd van je.
Blijf je zo staan, of kom je me helpen?
Leti Lewis.
Alleen vrienden noemen me zo. Zijn we nog vrienden?
Je was de enige vrouw binnen de South Side Futurist Science Fiction Club.
Ja, dat was ik inderdaad.
Ik hoorde dat je je schuilhield in Florida. Hoe was het daar?
Gesegregeerd.
En waar hing jij al die tijd uit? -Overal en nergens.
Wat deed je daar dan? -Van alles.
Zijn jullie zover?
Ga jij ook mee dan? -Een stukje.
Marvin werkt voor Springfield African- American en zoekt Ardham voor ons op.
Klaar om de paklijst te controleren? -Ja.
Matras en dekens. -Present en present.
Reservewiel en krik. -Present.
Zaklampen en EHBO-koffer. Ook gecontroleerd.
Iets om te lezen. -Dat heb ik bij me.
Volgens mij is de paklijst afgewerkt.
Vergeten we nog iets? -Nee, jullie hebben alles.
Volgens mij ontbreekt er iets. -Dit hoeft niet steeds.
O ja, Dee's reisstrip. -Die waren we nog vergeten.
Ik ben namelijk vreselijke benieuwd hoe het met Panther Man afloopt.
'Orithyia Blue'? Je hebt het helemaal omgegooid, snoes.
Het stelt niks voor, Ma.
Ik zie je over een tijdje weer, Pa. -Zo is dat, schat.
En de atlas ligt al in Woodie.
Dank je wel, schat. -Pas goed op jezelf.
Goedenavond.
Ik merk dat ik, en dat is niet voor het eerst...
in de positie verkeer van een soort Jeremia.
Zo ben ik het eens met Mr Burford...
dat de eigenschappen waaraan de Amerikaanse negerbevolking lijdt...
de Amerikaanse Droom in de weg staat. Dat klopt namelijk.
Ik heb wel moeite met zijn andere opmerkingen.
Het andere en meer fundamentele ongemakkelijke gevoel dat me bekruipt...
...hangt samen met welk standpunt men aanhangt en welke realiteit men beleeft.
Het schijnt me toe dat de vraag waar we ons over buigen...
namelijk of de Amerikaanse Droom ten koste gaat van de Amerikaanse Neger...
een nogal kwalijk geladen vraag is.
De manier waarop men die vraag beantwoordt...
hangt nauw samen met de positie die men in de wereld inneemt.
Wat men als waarheid aanneemt en in welke realiteit men leeft.
Het antwoordt hangt af van aannames...
die zo in ons verankerd zijn dat we ons er niet eens meer van bewust zijn.
Een blanke Zuid-Afrikaan, een zwarte boer, een sheriff uit Mississippi...
en een uit Algerije verdreven Fransman leven allemaal in hun eigen realiteit...
die hen ertoe aanzet om, bijvoorbeeld in het geval van de verdreven Fransman...
het Franse regime in Algerije te verdedigen.
De Zuidelijke sheriff, die oog in oog met een negerkind werkelijk gelooft...
dat deze man, deze vrouw, dit kind wel gek moet zijn...
om het systeem aan te vallen waar hij zijn identiteit aan ontleent. En toch...
Ik heb een tip gekregen over een eethuisje niet ver van hier, Lydia's.
Zullen we even omrijden? -Waar is dat?
Simmonsville.
Weet je wat voor wezens daar wonen volgens Diana's atlas?
Trollen die flossen met nietsvermoedende automobilisten.
Ik heb ook een deadline voor de gids.
Je geeft 'm toch zelf uit? -Ja, dus ik weet hoe streng ik ben.
Mij wordt niks gevraagd, maar ik zou weleens warm willen eten.
Eens met het meisje.
En aangezien dit meisje niet mag rijden, kies ik de radiozender.
Ga hier maar naar rechts. Wat doe jij nou?
Ik zet B.B. wat harder.
Wat weet jij nou van B.B.?
Herman.
Het is een gebouw van rode baksteen.
Ergens aan de linkerkant verderop in het stadje.
Dat moet het zijn.
Het heette toch Lydia's?
Het is hier. En zo'n andere naam zegt niks.
Een naam weigert je niet te bedienen. -En spuugt niet in je drinkglas.
Goedemiddag.
We wilden hier even een hapje komen eten.
We kiezen zelf wel een tafeltje. Ja, laten we dat maar doen.
Mogen we de kaart zien?
Wat kunt u ons aanraden?
Zullen we gewoon koffie bestellen?
De Simmonsville Dinette haalt de gids niet.
We zijn er nu toch. -Maar we hoeven niet te blijven.
Het is maar drie uur rijden naar Marvin.
We zijn hier nu, we staan in ons recht. Wij zijn ook burgers.
Je bent nota bene veteraan. En ons geld is evenveel waard.
Even naar het toilet.
De broodjes met ragout roken lekker.
Die wil ik. Als de ober tenminste nog terugkomt.
Ze zijn met z'n drieën. Ze gingen gewoon zitten.
Ik heb ze niks gegeven. Ik weet toch wat u met Miss Lydia hebt gedaan.
Oom George?
Waarom is het Witte Huis ook weer wit?
In 1812 brandden Britse soldaten alle regeringsgebouwen af.
Toen de slaven het weer opbouwden...
schilderden ze het wit om de brandplekken te maskeren.
Opstaan. We moeten hier als de sodemieter weg.
Ik rij wel. -Instappen.
Opschieten.
Hou 'm recht. -Hoe dan? We worden beschoten.
Ze komen dichterbij. -Sla verderop linksaf.
Rustig, zo raakt Woodie in een spin. -Kop dicht, ik rij.
Straks verongelukken we, meid. -Ik heet Letitia Lewis, goddomme.
Hup, rij ernaartoe.
Neem die klootzakken te grazen.
Leti? -Ik zie het.
Leti.
Rijden. Kom op, Leti.
Schei toch uit. -Die witten zeilden door de lucht.
Niet te geloven. -Net een scène uit een boek.
Maar hoe gebeurde dat dan precies?
Door het rijgedrag van je zus. Ze hielden ons niet bij.
Ze heeft ons allemaal gered. -Mag ik dat nog een keer horen?
Wie heeft jullie gered? -Letitia Lewis.
Het is al laat. Vertel eens wat over onze bestemming, Marvin.
Ik had al wel eens van Devon County gehoord, maar 't bleek nog veel gekker.
De hoofdstad Bideford heet naar de Engelse plaats...
waar ze 'n zogenaamde heks ophingen die met de Duivel had geslapen...
in de gedaante van een zwarte man.
Dus Bideford is gesticht door heksen? -Nee, door heksenjagers.
Ze houden er niet van vreemdelingen.
Er zijn in de bossen rond Bideford heel wat reizigers aangevallen.
Waardoor? -Grizzlyberen, wolven... geen idee.
Er schijnen meerdere mensen te worden vermist.
Maar dat kan ook aan de huidige sheriff liggen.
Eustace Hunt. Oud-marinier.
Een waslijst aanklachten voor racisme. -Dit is maar een deel.
Ik weet niet wie ik liever tegen 't lijf loop: de wilde beesten of hem.
En Ardham?
Dat is tegelijk met Bideford gesticht. Ik weet niet door wie.
En dat is alles? -Ja, ik heb het kadaster nog gebeld.
Daar nam niemand op.
Maar wat ik wel heb ontdekt...
is dat het hier ergens moet liggen.
Dat is onbekend gebied. Er staan geen pleisterplaatsen in de gids.
En nu?
We moeten naar het kadaster.
Aan de perceelgrenzen moet je kunnen zien waar Ardham ligt.
Dit is nog maar het eerste nummer.
Maar ze wordt ingeschakeld om kapotte telescopen en computers te repareren.
En ze scheurt van planeet naar planeet in Stonie, haar ouwe trouwe Buick.
Pa? Ben je er nog, Pa?
Klinkt fantastisch, maar ik moet ophangen.
Ik wil Mr Baptiste niet op kosten jagen. Geef je moeder nog even.
Goed dan, Pa.
Ma? -Ik wou net het dak op gaan.
Het is zo helder, misschien kan ik nu eindelijk Cassiopeia zien.
Ik wil je niet ophouden.
Maar ik zat zo eens te denken, schatje.
Misschien moeten we volgende keer samen op verkenningstocht.
Dat lijkt me fijn.
Welterusten, George Freeman. -Welterusten.
En hoelang ben je dit keer weg?
Ik ben met een paar weken terug. Ik werk wel voor m'n geld.
En het geld dat ik je had gestuurd?
Dat heb ik gespaard, Marvin. Voor de bus naar Ruby.
Niet, dus. Ik ben niet achterlijk.
Ik heb de borg voor wat vrienden betaald. Maar het is niet wat je denkt.
Dat zal wel. -Het protest was...
Dat maakt me niet uit. -We proberen iets te veranderen.
Je had geld nodig om naar huis te komen, zei je.
Ik dacht dat je naar mama's begrafenis zou gaan.
Hoe kon je die nou missen, Letitia? -Blijf je daarover doorgaan?
Zeker weten. -Alsof ze zo heilig was. Ik ben het beu.
Zo praat je niet over mijn mama.
Het klinkt niet best.
Ik heb wel erger gehoord.
Pa en ik waren erger.
Heeft Pa verteld wat er vorige keer gebeurde?
Nee.
Er kwam een journalist langs.
Hij wilde weten hoe het was om een zwarte soldaat te zijn.
Pa werd woest.
Ik had volgens hem m'n leven vergooid voor een land dat mij verafschuwde...
en nu wilde ik anderen inspireren om diezelfde fout te maken.
Ik besloot voor één keer terug te slaan.
Er zitten nog steeds barsten in de muur.
Hij was het niet met je eens, maar hij gaf nog wel om je.
Hij heeft me nooit geschreven.
Niks, tot hij hulp nodig had.
Tijdens je eerste jaar in Korea kwam hij elke dag eten.
Hij vroeg niks over je, maar wachtte tot ik er zelf mee kwam.
Als ik niks zei, ging hij niet naar huis.
Hij bleef tot tien uur, elf uur, middernacht, als het moest.
Tot ik eindelijk over jou begon. Hippolyta werd er gek van.
Uiteraard. Zo koppig was hij wel.
Montrose deed z'n best. Hij had 't niet makkelijk met onze vader.
Waarom verdedig je hem? Jij bent daar ook opgegroeid, zonder problemen.
Je Pa was... -Was wat?
Wat? -Jonger, en kleiner.
Hij ving de meeste klappen op. Het spijt me dat ik hem niet heb beschermd.
Ik was ook jonger en kleiner.
En je liet mij barsten. Spijt dat je ook?
Verdomme, kijk nou wat je doet.
Atticus... Dat zijn familiezaken. -Laat me los, je doet me pijn.
Niet onze zaken. -Ga weg, ik wil je m'n huis uit hebben.
We zijn hier al voor de tiende keer.
Op de kaart staat een brug. -Dat weet ik wel.
We moeten gewoon die weg vinden. -We rijden al de hele dag rond.
Letitia, zie jij iets?
Stop maar. Stop, dan ga ik wel kijken.
Want dan zie jij 'm ineens wel? -Misschien is hij dichtgegroeid.
Misschien zien we daarom niks. Stop nou.
Shit. Shit.
Wat ga jij doen? -Jou helpen zoeken.
M'n broer zei dat we hier voor 't donker weg moeten.
Weet ik.
We zijn helemaal hierheen gekomen... -We geven niet op. We vinden hem wel.
Alleen niet vandaag.
Wat was dat?
Vast een shoggoth. -Wat?
Een monster uit Lovecrafts verhalen.
Hoe zien die eruit? -Een enorme blob met honderden ogen.
Dat is gelukkig niet eng. Die rennen we er wel uit.
Oom George niet. -Hij kan niet...
Stap uit die auto. Kom allemaal aan de achterkant van de auto staan.
Komt goed.
Wie zijn jullie? -George Freeman.
Mijn neef Atticus en Letitia.
Waar vandaan? -Chicago, meneer.
Dan ben je ver van huis. -We houden alleen even een plaspauze.
Weten jullie wat een 'sundown town' is? -Ja, meneer.
Die regels gelden hier.
Als ik jullie na zonsondergang als beesten zie pissen in het bos...
is het mijn plicht om jullie ter plekke op te hangen.
De zon is nog niet onder.
De zon gaat vandaag onder om 19.09. Dat is over zeven minuten.
We zijn over zes minuten weg. -Dat kan niet, in zuidelijke richting.
Tenzij je te hard rijdt. En dan moet ik je aan de kant zetten.
Dan gaan we naar het noorden.
Misschien lukt dat wel.
Probeer het maar. -Ja, meneer.
Is keren hier toegestaan?
Jij bent een bijdehandje. Normaal gesproken is dat een overtreding.
Maar als je het beleefd vraagt, zie ik het misschien door de vingers.
Alstublieft? -Dat kan beter.
Zeg maar 'Alstublieft, wilt u deze bijdehante neger hier laten keren?'
Alstublieft, wilt u deze bijdehante neger hier laten keren?
Prima.
Voor deze ene keer, omdat je het netjes vraagt.
Hoe ver nog, oom George? -Nog 2,5 kilometer tot de grens.
Halen we dat? -Sorry, drie. Er ligt een spoorbaan.
Hoe laat is het? -Het is 19.05.
Halen we dat in vier minuten? -Dat moet wel.
Daar komt hij. -Shit.
Kun je niet sneller? -Nee, dan zet hij ons aan de kant.
Hij geeft gas. -Waarom?
Geen idee.
Gestoorde gek. -Hufter. Daar komt hij weer.
Hou je vast.
Leti, pak het pistool.
Nog één minuut.
Daar is de spoorbaan. -Atticus, je snelheid.
Hoelang nog? -30 seconden.
10 seconden. -Kom op. Kom op.
Godsamme. Godsamme.
Godsamme.
Oké, Tic. -Het is ons gelukt.
O, verdomme.
Ik wist dat ze weer zouden toeslaan. -U zei dat het zigeuners waren.
Het zijn sowieso zwervers. -Tenzij die auto gestolen is.
Goed punt, Talbert.
Zeg het eens. Komen jullie echt uit Illinois?
Dit is een misverstand. Ik weet niet wie u...
Op de grond ermee.
Ik maak je zin wel af.
Als ik je vraag naar een inbraak in Bideford, gisteravond...
of twee inbraken in Bucks Mill vorige week, dan zeg jij...
'Welke inbraken? We zijn maar op doorreis.'
Sheriff Hunt.
Mijn oom heeft gelijk. We zijn geen inbrekers of autodieven.
Doorzoek gerust de auto op gestolen goederen.
Hoor ik dat nou goed? Geeft die neger me toestemming de auto te doorzoeken?
Dat geloof ik wel, sheriff. -Hij denkt dat hij slim is.
Als je maar op doorreis bent, hoe weet je dan hoe ik heet?
Geef antwoord. -Vooruit, boy.
Nee, alsjeblieft. Niet schieten.
Wat was dat? -Hou ze onder schot.
Het zijn vast gewoon wolven.
Dat klinkt niet als een wolf, sheriff.
Rennen.
Daar. We moeten hier weg.
Sta op.
Snel, snel, snel.
Wacht. Waar is oom George? -Naar binnen.
Aan je rechterkant.
Sheriff, kom. Doe verdomme de deur open.
Doe verdomme open. Achteruit.
Achteruit. Doe verdomme die deur dicht. Doe dicht.
Jij. Pak die tafel.
Misschien is hij veilig.
Tic, je kan niet... -Ik moet hem gaan halen.
Ik wil niet dat je ze hierheen leidt.
Ga je me neerschieten? Dan komen die dingen meteen hier.
Sheriff, er komt iemand aan. Er is iemand.
Oom George. -Doe de deur open.
Haal die troep weg. -Wat doe jij nou? Nee.
Oom George?
Snel, doe de deur dicht.
Gaat het? -Dat valt nog te bezien.
Ik dacht dat je meeging. -Ik ben blijven liggen.
Bofkont. Vier van mijn mannen zijn dood.
Wat zijn dat voor dingen? -Monsters.
Monsters bestaan niet. -We moeten ertegen vechten.
We hebben wapens nodig.
Luister. 'Kinderen van de nacht... Hoe schoon is hun muziek.'
Wat mompelt hij? -Dat komt uit Dracula.
Ik had alleen een zaklamp ter verdediging.
Lijken ze op vampiers? -Als ze niet tegen licht kunnen...
verklaart dat ook waarom we ze pas zien nu de zon onder is.
We moeten de nacht doorkomen. En meer licht zoeken.
De lichtkogels. -En de koplampen.
Hoe kom ik bij de auto?
Hoe kom ik daar? -400 meter die kant op.
Ik ga wel. Ik ren erheen. -Niks ervan.
Jij bent veel te slim. Straks laat je ons hier achter.
Zij gaat. -Mooi niet.
Jawel. -Val dood.
Ik kan het wel. Ik ga wel. Dit kan ik, Tic.
Ik was hardloopkampioen.
En dit is niet het moment om te testen of je zonder je bril kan.
Goed.
Ren zo hard je kunt. Niet omkijken.
Als je schoten hoort, kom je niet terug. Ga hulp halen.
Zelfs al ga ik door een dal van diepe duisternis...
Leti, hoor je me? -Ja. Ik ben doodsbang.
Jij helemaal niet. Leer je dat in het leger?
Ik ben niet bang omdat angst ons niet kan redden.
Jij kan dat wel.
Kom op. Kom. Rennen, rennen.
Geef mij die zaklamp, voor het geval je gelijk hebt.
Waar blijft ze nou? -Atticus. Atticus.
Sheriff, gaat het?
Wat gebeurt er als een vampier je bijt?
Kom op, kom op. Toe nou.
Wat krijgen we nou? -Je moet hem neerschieten.
Schiet die klootzak dood.
Ik schiet wel. -Hou je kop.
Pak dat geweer.
Schieten.
Oom George? Oom George.
Oom George?
Ze komen eraan. Zet hem in het licht.
Kom op.
We verwachtten u al, Mr Freeman.
Welkom thuis.
Vertaling: Iyuno Media Group