Hé, klootzak.
Wat voorafging:
Ik ben terug. -Ze is terug.
Is Izzy terug? -Kan ik een paar dagen hier blijven?
Ik slaap echt niet bij Lala.
Ik ben terug.
Dat komt goed uit, want we houden een feestje.
Hang je nu rond bij mijn exen?
Je wilt ze toch wel zien?
Het komt goed. Natuurlijk. Alles komt goed.
Hebben we hier wel goed over nagedacht?
Carmen praat met Hollywood-bazen...
die onze boeken willen kopen.
Ik ben stinkend rijk.
Er is een jochie genaamd Leo.
Ik had hem bijna in mijn koffer meegesmokkeld.
Hij is spoorloos.
Ik had beloofd dat ik zou bellen.
Zei je nou verlovingsceremonie?
Wat krijgen we nou?
Hé, meisje.
'Hé, meisje.'
Zijn jullie nu echt verloofd? -Ja, echt.
Gisteren, precies om middernacht in de woestijn bij Sedona.
Leuk. Had je me dat niet kunnen vertellen?
Had ik als 54-jarige man met mijn volwassen dochter moeten overleggen...
voor ik me spontaan ging verloven met mijn vriendin die ook in de 50 is?
Ik zal hier maar even gokken op nee.
Zomaar 'nee'? Gaan we het zo doen?
Ik kan het niet geloven.
Jullie hebben het echt gedaan.
Ja, echt.
Gefeliciteerd.
Weet je wat? Ga maar gelukkig zijn.
Je mag best blij zijn voor me. -Tuurlijk.
Laten we... -Niet doen.
Laten we gaan zitten.
Gaat het?
Welkom, medereizigers. -Namaste.
Gisteren hebben Ben en ik...
een onvergetelijke, verlichtende reis gemaakt.
Een reis met als eindbestemming onze verloving.
Hierdoor beseften we waar het echt om draait in deze oogwenk van een leven.
De mensen om je heen.
Over mensen om ons heen en dingen vieren gesproken...
we wilden dit kleine stukje...
van de compromiso ceremonia delen...
dat ons heeft doen ontwaken en onze zielen heeft verenigd.
Wie praat er nou zo? Weet je wie?
Niemand. Niet doen.
Heeft iedereen genoeg thee?
Voelen jullie die lekker warme gloed?
Dit telt niet als drinken. Het is gewoon thee.
Een kalmerende, rustgevende drank die een kijk biedt op je ziel...
zodat je je waarheid kunt delen met je naasten.
Nu wij dat hebben gedaan...
met de waarheid van onze verloving...
moedigen we jullie aan om je ook aan elkaar open te stellen.
Zullen we?
Wat doe je?
Ja, Nathan.
Niet om flauw te doen, maar ik heb een voedselallergie, dus...
Flauw.
Grappig. Leuk, maar ik kan eraan doodgaan, dus...
Evengoed flauw. -Weet er nu iemand...
wat er in deze magische thee zit?
Nou, kamille.
Valeriaan. En sint-janskruid, geloof ik.
En ibanga-schors.
Wat is dat?
'Een zeldzaam Afrikaans cannabidiol dat wordt gebruikt bij ondervragingen.'
Hier staat dat het een drug is.
Het is sterk spul.
Wat? Nee... -Het is kruidenthee.
Ze moeten vertellen...
Het kan geen kwaad.
Bedoel je... -Bereid je maar voor.
We gaan trippen op waarheidsserum.
We zouden onze vrienden nooit drogeren.
Niet opzettelijk.
Ik ga opstaan.
Marie gaat niet echt naar een vroedvrouwschool in South Dakota.
Dat klinkt ineens als een onnodig gedetailleerde...
en vreemde leugen.
Nou, we gaan dus scheiden.
Sorry, man.
Die stomme bar zuigt de ziel zo uit mijn lijf.
Ik kap ermee, oké?
Wil nog iemand anders iets kwijt?
Ik heb wel iets.
Je mag gaan.
Ze moeten dit weten.
Wat krijgen we nou?
Wat een gelul dit. -Wat is dit nou?
Laat me even uitpraten.
Ik moet dit snel kwijt voordat ik een infarct krijg.
En dan horen jullie het niet. En dat moet.
Ik wil kinderen met jullie.
Ik wil een huis en een leven.
Dat willen wij ook, gekkerd.
Waarom laten we je anders onze hypotheek meebetalen?
Hallo? -Jongens, kom op.
Kies mij. Kies ons. Niet dit.
Bedoel je soms het plan?
Kraak je ons plan af?
Wil ze nu van het plan af?
Wat nou? -Kraak het plan niet af.
Ik heb het geprobeerd.
Ja, vast.
Zoals toen je een feest gaf...
en ons in bijzijn van iedereen dumpte?
Jack, Emma, ik ben gewoon een meisje...
dat voor een getrouwd stel staat en...
Waar heb je het over? Dat hebben we niet gezegd.
Ga niet te zeer op in de details. Ik drukte mijn gevoelens uit.
Bedankt voor dat verhelderende kampvuurverhaal.
Denk eraan, mensen. Het kleinste zaadje van waarheid...
in een enorme berg stront kan uitgroeien tot een grote eik...
van meer waarheid. Of zo.
Ik verprutste mijn sjamaan-speech. -Ik snap je, schat.
Je vader is te gek.
Die wijsneus met z'n motto's is mijn vader niet.
Is er nog meer van dit spul? -Alsjeblieft.
Weet je wat ik het leukst vond?
Toen mijn vriendin zei...
dat ze de bar haat die ik naar haar heb vernoemd.
Dit gaat niet om ons.
Krijgen we geen weerwoord?
En onze waarheid dan?
Zeg gewoon wat we moeten doen.
Stotterde ik of zo, jankerd?
Je kunt al dit wonderbaarlijks niet zomaar...
in je muffe geurkaarsendoos stoppen.
Ik zou stikken van de middelmatigheid en monotonie...
en andere negatieve woorden die met een m beginnen.
Doe ons dit niet aan.
Jullie zijn zo bang voor het onbekende...
dat jullie jezelf hebben opgesloten in jullie stomme plan...
en eenhoorntjes lokken...
om hun hoorns te vergruizelen en hun magie op te snuiven.
Maar weet je wat?
Ik niet. Want ik ben een schitterend beest...
en ik moet kunnen vliegen, tot aan de grens.
Twee woorden die ik blijf zeggen tot iedereen er gek van wordt.
De kinderen. Red de baby's.
De baby's. -Ze is in orde.
Red de kinderen. De baby's...
Kijk nog maar eens goed.
Dit is je laatste plak van deze heerlijke mannencake.
Mannencake.
Dat was echt geil, mensen.
Dat is...
Dat is niet gebeurd.
Zo is het wel gegaan. -Precies zo.
Oké. -Mensen, kom op.
Eerlijkheid hoort bij een compromiso...
maar waarheid is een kwestie van perspectief.
Mijn god. Er is maar één waarheid en die heb ik gezien.
Wat heeft Nathan gezegd?
Het ligt niet aan hem. Maar aan ons.
Dit wilde je toch?
Dat weet ik. Maar...
Ik wil het niet.
Want dit is van jullie en ik wilde het van mij maken.
Omdat ik van jullie hou. Dat zal ik altijd blijven doen.
Maar als ik blijf, moet ik alles opgeven wat ik wilde voor ik jullie kende.
Alle belangrijke beslissingen die mijn leven van mij maken.
Jullie lieten me de deur schilderen en merkten niet...
dat jullie me in een hoekje schilderden.
Em, gaat het? -Prima.
Ben je...
We kunnen dit niet meer aan.
Het is voorbij. Voorgoed.
Ja. Je moet gaan. Nu.
Ga nou toch gewoon.
Het spijt me.
Ben, Lala. Schrijf je ibanga met een i?
Ja. -Toch?
Ibanga is geen waarheidsserum, mensen.
Het is een slaapmiddel uit de melatoninefamilie.
Denk je eens in hoe saai de compromiso ceremonia was geweest...
zonder mijn geniale grap.
Graag gedaan.
Geweldig. Bedankt. Laten we verdergaan met de avond.
We vergeten dit ibanga-gezever en knuffelen het uit.
Vergeet het maar.
Meisje...
Stuur me maar gewoon een sms als je je weer gaat verloven.
Doe nou even volwassen.
Gaat het? -Izzy? O, jee.
Dat was heftig. -Ik ben in orde.
Over de verloving.
Ik wilde het nog voor het feest vertellen.
Maar je kent je pa, hij houdt van drama.
Hij hield van slapen in de tuin en plotseling verdwijnen.
Jij kent hem nu vast beter.
Nee, dat geeft niet. Laten we erover praten. Over alles.
Toe maar. -Zeg, niet-mijn-zus.
Kom morgenavond bij ons eten.
Elkaars nagels lakken, over jongens praten...
en beste vrienden zijn.
Dat is het redelijke verzoek van mijn moeder.
Ik wil graag je mening over de bruiloft.
We houden het in het vakantiehuis van m'n opa.
Je vriend mag ook komen. Ook naar de bruiloft.
Wil je naar de bruiloft komen?
Ik kan niet.
Dank je, Lala. We zullen er zijn.
Welke geeft je zoveel stress?
Hypotheek betalen. Ja? Nee?
Heb je al een bod van Dani?
Niet de moeite waard?
Ik weet niet wat ik daarop moet zeggen. -Hoeveel?
Ik weet het.
Is dit serieus?
Het zal lastig zijn om de meiden alleen te laten...
Ik weet het. Ik snap het.
Echt? Ik niet, namelijk.
Ze hebben me hiervoor gewaarschuwd...
maar ik sta toch versteld.
Ik ben anders.
Niks blijft hetzelfde.
Ik ga deze betalen.
Nu moet ik die baan nemen.
Nee, niet voor mij.
Jack, het is al goed. Ik moet dit doen.
Ik wil dit doen.
Ik hou van je. -Ik nog meer van jou.
Dank je. -Graag gedaan.
Niet alleen omdat je geld hebt. Maar dat helpt.
Wist je trouwens dat Izzy nog op ons mobiele abonnement zit?
Echt?
Dat voelt verkeerd.
De kosten zijn niet zo erg, maar het principe...
Zal ik?
We kunnen ons wel een kleine wraakactie veroorloven.
Praat zachtjes.
Ze is een gewond vogeltje.
Ze is breekbaar en heeft honger.
Maar we gaan het nog hebben over wat je laatst zei.
Als het hier niet kan, dan ergens anders.
Gast.
Dacht je echt dat de PhD altijd je bardame zou blijven?
En kan het iets zachter tot we koffie hebben gehad?
Met pannenkoeken? Zou dat mogelijk zijn?
Hou op. Niet doen. Iz?
Het is 14.00 uur.
Jetlag. -Zelfde tijdzone.
Het heet 'breedtegraad-vermoeidheidssyndroom'.
Dat bestaat niet. Dat is verzonnen.
Nina? Luister naar me.
Wat wil je doen met je leven?
Dat had ik haar moeten vragen.
Denk je?
Ik weet het niet.
Ik ga je 'n verhaal vertellen dat je zal helpen.
Er was eens een stonervriend die ik vroeger had.
Zijn ouders zeiden altijd:
'Je krijgt nooit een baan met een diploma in IJslandse vrouwenliteratuur.'
Maar nu de twist.
Klaar? Hier komt het.
Hij is nu een succesvolle carrièrecoach...
in IJsland.
Dat helpt totaal niet. -Geniaal.
Het was meer opbeurend bedoeld, vond ik.
Jullie hadden het nodig.
Ik moet maar naar een carrièrecoach.
Succes ermee, eikels.
Niet jullie. De andere eikels. De Trakarsky's.
Ik zou hen $102 verschuldigd zijn.
Ze hebben me afgesloten. Geen ontvangst.
GEEN BEREIK
Zo gaan we van ontkenning naar woede.
De leukere tweede fase van liefdesverdriet.
Je snapt het niet. Dit kan niet.
Ze weten niet welke instelling Leo heeft overgeplaatst.
Ik heb hem de hele nacht gezocht. Daarom lag ik hier.
Nu krijgt hij me niet te pakken.
Neem dan een eigen abonnement.
Ja, zodra ik een rekening heb waarop ik niet rood sta...
of een creditcard met geld erop.
Goede dingen doen loont gewoon niet, sufferd.
Dat was onnodig.
Weet je wat? -Schat.
Waar ga je heen? -Eikels.
Ik ga Jack en Emma uitschelden.
Ik doe de deur. Shaun, haal de chloroform.
Aan de kant.
In deze fase van verdriet...
zoek je een excuus om naar ze toe te gaan.
Ze hebben je favoriete slipje of muziekalbum nog.
Zover ben je nog niet, dus ze dagen je uit.
Kijk me aan. Dit is een valstrik.
Ik blijf in quarantaine bij je, dr. Martone.
Nee, niet te gehaast.
Je kunt altijd bij de wolven gaan wonen...
gezien hoe je hier leeft, of misschien...
Dat is echt heel erg lief.
Ik ben blij dat je er bent, Soph.
Bedankt, Em. Ik ook.
Hoe gaat het zoeken naar werk? -Ik heb een baan.
Gefeliciteerd.
Ja, mijn leven kan niet stuk.
Ben je verdrietig om de meiden?
Verdrietig? Leidt dat tot huilen? In dat geval ben ik heel verdrietig.
Maar het leven, het plan, is niet goedkoop.
We zijn... -Mijn broer is rijk. En zijn vrouw.
Zo is het. Zij hebben al het geld en jullie niet.
Records op Amazon Prime, de meiden...
naar een eliteschool. Alles.
Dit zou het 'ongeschreven sociale contract' schenden...
waarin jullie sociaaleconomisch gelijk blijven.
Dat is dus niet meer zo. Verre van, zelfs.
Ik voel me een stuk beter.
Alsof er een last van mijn schouders af is.
Ook zin in een cocktail? Hoe laat is het?
Maakt het iets uit? Jou zo te zien wel.
Ze is wel in orde...
maar mijn pa in bed met een vrouw...
die natuurlijke deo draagt...
Stinkt? Te makkelijk?
Ik ben bang dat hij het weer zal doen.
Zich in een ander leven mengen.
Weer?
Hij kwam naar Colorado voor een bouwklus.
Daar ontmoette hij mijn moeder en hij ging op in haar wereld.
Vrienden, familie, haar ouders...
haar bowlingteam.
Hij was zo bang dat hij er niet bij hoorde...
en niet goed genoeg was...
dat hij ging drinken.
Zo begon het.
Ik heb hem pas net weer terug. Ik wil hem niet zien verdwijnen.
Maar vooral bang dat het genetisch is?
Aan je korte, ongemakkelijke tijd als escort te zien.
En je Griswold-avontuur.
A, val dood. En B, 100%.
Ik zocht ook naar een plek waar ik thuishoor.
Maar die heb je nu, toch? Met Leo en die andere kinderen?
Ik denk het.
Over Lala's stomme bruiloft gesproken.
Niet dus. -Ze wil hem bij haar opa houden...
ergens in een bos. -Klopt.
Zij en Ben lezen poëzie bij een rivier...
terwijl wij takken en bessen eten. -Een Jonestown-thema.
Groepszelfmoord zou me niks verbazen.
Wat is hier aan de hand?
Waarom geef je zo om die bruiloft van ze?
Jezus.
Wat is dit? Hoelang zit je daar al?
Izzy stelde een goede vraag. Waarom geef je er zoveel om?
Dat doe ik niet.
Moeten we zelf houthakken voor onze stoelen?
Moeten we in dat bos maar wachten op een bruiloft?
Nee, daar is visie en planning voor nodig.
Een ferme hand om harten en hoofden...
om te vormen tot een meesterbruiloft.
Maar wat zou het ook.
Mij maakt het niet uit. Boeiend. Kan me niet bommen.
Ik heb een etentje. Ik laat dit maar aan jou over.
Er is geen 'dit' om iets over te laten.
Absoluut.
Nieuwe eenhoorn gevonden?
Een cadeau van m'n moeder.
Ze lijdt aan 'n late vorm van ondeugendheid.
Maar ze snurkt minder.
Wist je dat de Amari's rijk zijn?
Ik heb geprobeerd het te negeren...
maar twee woorden: 'Dave' en 'geld'.
Dat hou je niet stil.
Wist je dat ze naar huizen kijken?
En die superexclusieve privéschool voor Callie en Lily?
Nu al? -Nee, ze zijn te laat.
Die aanmeldingen vinden al in de baarmoeder plaats.
Wat een teleurstelling, niet?
Die dure privéscholen hebben dezelfde lesstof, maar met wat?
Hologram-uitbeeldingen? -Dat dacht ik ook.
Het is wel een beetje nouveau riche.
Het is onzin. Onnodig.
Zijn wij eikels? Moeten we blij zijn voor ze?
Ik vind het niet erg dat ze geld hebben, hoor.
Misschien wel dat wij het niet hebben.
Ik meende het niet. Ik geef Izzy jouw plek niet.
Fijn om te weten.
Gaat ze tussen ons in slapen?
Dit kun je niet menen.
Ze is zo klein, je merkt er niks van.
Genoeg. Zij of ik in bed.
Kom nou. Ik ga niet...
Zij of ik in bed.
Dit is een makkelijke vraag. Zeg gewoon:
'Ik kies jou, Shaun.' Da's alles.
Oké, Shaun. Luister. Het spijt me dat Izzy's bezoek...
je zo onzeker maakt...
Wacht. Ik onderbreek deze gare excuses maar meteen.
Kun je me eindelijk vertellen wat er nou echt aan de hand is?
Je stapte op als therapeut...
bent geobsedeerd door de bruiloft van een stel vreemden...
en nu wil je Izzy niet vertellen dat we zowat samenwonen.
Jij hebt een woning, ik heb een woning.
Dat is dus niet echt 'samenwonen'.
Nee, geen aanhalingstekens.
Ik ben 36.
Ik doe dit niet meer voor de lol.
Ik ben een bedrijf begonnen en nu wil ik een leven.
Dat weet ik. Echt.
Oké. Want deze trein gaat vertrekken.
Je hoeft het maar te zeggen. 'Toet toet, ik kies jou.'
Mijn god. Wat...
Moet ik nu achter je aan komen?
Jouw keus.
Serieus?
Goed dan.
Kom op, wijkbewonertjes. Niet zo gierig met die wifi.
Kom op.
Wacht. Stop.
Stomme, lelijke, saaie deur.
Zijn dat m'n fijne Crocs, zomaar als vuil buitengezet?
Het spijt me.
Waarvoor? -Dat hele gedoe...
over 'teleurgesteld in ons'. Ik ben gewoon moe.
Ik ook.
Moe en arm.
We komen er wel uit.
Als we maar onthouden hoe we hier terecht zijn gekomen.
We kochten het huis toen we drie inkomens hadden.
We moeten het loslaten.
De wrok, alles.
Waren mijn deur en telefoon niet genoeg?
Zetten jullie nou ook m'n Crocs bij het oud vuil?
Weet je wat? Krijg wat.
Het kan me niet schelen dat dit een typische fase is.
Ik wil mijn leuke spullen terug.
Mijn kaneelwhisky en...
Jizzy en Jemma.
Lucy en Rose, eigenlijk.
Lucy en Rose.
Wil je er een vasthouden?
Vertaling: Sylvy Notermans