Over een paar maanden kunnen we hier weer frambozen plukken, weet je nog?
De bladeren van de framboos zijn giftig.
Die deden ze in m'n thee in het ziekenhuis.
Ze wilden me dood hebben.
Ze zijn niet giftig.
Al die oude rode eiken.
Moet je kijken, Thomas.
Ze stonden er al toen we jong waren.
Het is alsof ze altijd al zo groot waren. Ook vroeger al.
Ken je haar nog?
Penny Ann Drinkwater.
Heb je haar broer vaak gezien toen je daar zat?
Waar zat?
In Hatch. De conciërge.
Ralph Drinkwater.
Je had hem toch een keer gezien?
Wil je naar de waterval?
Het is een heilige plek.
Wat?
Ik zei: Het is een heilige plek.
Geloof je in God?
Ik wou dat het zo was.
Jezus Christus is je verlosser, Dominick.
Hij houdt van je, Hij vergeeft je.
Ik weet het.
Iemand heeft me ooit eens verteld dat deze rivier leven brengt.
Maar hij stroomt alleen van het verleden naar de toekomst.
En daarbij stroomt hij ons gewoon voorbij.
Loop naar het water.
Nee, het is te koud.
Kom, we gaan een warm plekje opzoeken.
In juni, als de laurier in bloei staat. Dan lopen we een rondje.
Ga je mee? Heb je trek? Ik heb trek.
We gaan iets eten.
Val dood, opa.
Ben je er klaar voor? Kom, dan gaan we je pyjama aantrekken.
Handen omhoog.
Kom maar met je hand.
Dat is niet lollig bedoeld.
Goed dan.
Dank je wel. Bedankt dat je voor me zorgt.
Dank je wel.
Ga maar lekker liggen.
Lekker ingestopt.
Wil je nog iets hebben?
Water. -Beetje water? Is goed.
Hé, knul?
Ik heb water voor je.
Thomas?
Verdomme. Thomas?
Er zou iemand vermist zijn. -M'n broer.
We komen helpen. Is dat je broer? -M'n stiefvader.
Waar is hij?
Hij is weg, maar we gaan hem zoeken. -Wanneer wou je dat doen?
We vinden hem wel. Zijn er plekken waar hij graag komt?
De waterval.
Jezus.
Jezus Christus.
Tommy?
In de diepe poel, onderaan de waterval...
hebben ze hem gevonden.
Door de kracht van de stroming had hij urenlang onder water gelegen.
Hij was flink toegetakeld door de rotsen.
Z'n hele gezicht zat onder de krassen, vertelde Ray.
Hij is degene die het lichaam heeft geïdentificeerd.
Een ongeluk, zeiden ze.
Hier ligt hij.
Ik heb eerst nog wat informatie nodig voor de overlijdensakte.
Dus z'n naam is Thomas Birdsey?
Wat is z'n geboortedatum? -31 december 1949.
Heeft hij in het leger gediend?
Hoogst genoten opleiding?
Hij heeft een jaar gestudeerd.
Dus een jaartje universiteit.
En z'n huwelijkse staat? -Hij is vrijgezel.
Single. Nooit getrouwd.
Wat deed Thomas voor werk? -Hij werkte niet.
Hij werkte wel. Hij had een baantje.
Hij was met enige regelmaat opgenomen in psychiatrische ziekenhuizen.
Daar bracht hij koffie rond.
Zal ik maar gehandicapt opschrijven? -Dat is prima.
Dat is prima. En dan heb ik nog de naam van zijn biologische vader nodig.
Die weten we niet.
We weten niet wie z'n vader was. -Dan noteer ik onbekend.
Met Ralph Drinkwater, bewaarder van de pijp van het Wequonnoc-volk.
Hallo, Ralph. Met Dominick Birdsey.
Ik bel even...
om te zeggen dat m'n broer donderdag begraven wordt...
om elf uur op de begraafplaats aan Boswell Avenue.
Het zal een dienst van 20 minuten zijn.
Het is niet erg als je niet kunt komen.
Bedankt, Ralph.
Mijn god, ik vind het echt heel erg. Gaat het een beetje?
Ja, hoor. Ik wil je uitnodigen voor z'n begrafenis.
Ik heb het gehoord van m'n zus. Ik wou sowieso komen.
Natuurlijk kom ik.
Dank je.
Dominick?
Ik weet...
dat je je hele leven geprobeerd hebt om hem te redden.
En dat is me niet gelukt.
Het is niet jouw schuld.
Wiens schuld dan wel? -Van niemand.
Je kon hem niet redden.
Dat kon niemand.
Je bent een geweldige broer voor hem geweest.
Hij weet hoeveel je van hem houdt.
Oké, dank je.
Wees alsjeblieft niet te hard voor jezelf, oké?
Ik zie je bij de dienst. -Oké. Dag.
De Heere is mijn herder, mij zal niets ontbreken.
Hij doet mij nederliggen in grazige weiden.
Hij voert mij zachtjes aan zeer stille wateren.
Hij verkwikt mijn ziel.
Hij leidt mij in het spoor der gerechtigheid, om Zijns Naams wil.
Al ging ik ook in een dal der schaduw des doods, ik zou geen kwaad vrezen...
want Gij zijt met mij. Uw stok en Uw staf, die vertroosten mij.
Gij richt de tafel toe voor m'n aangezicht tegenover m'n tegenpartijders.
Gij maakt m'n hoofd vet met olie, m'n beker is overvloeiende.
Het goede en de weldadigheid zullen mij volgen, al de dagen mijns levens.
Komt Dessa nog? -Ja, ik denk dat ze iets verlaat is.
...in lengte van dagen. Amen.
Ik heb Thomas helaas niet gekend.
Maar velen van jullie hebben mij iets verteld over Thomas.
Hij heeft de levens veranderd van veel mensen die hier aanwezig zijn.
Op allerlei manieren.
Dat van Dominick, z'n broer. Z'n tweelingbroer.
Jij en Thomas moeten elkaar door en door gekend hebben.
Beter dan twee mensen elkaar ooit zullen kennen.
Met alle beproevingen die hij moest doorstaan...
was jij z'n rots in de branding.
Jij nam het altijd voor hem op, toch?
In tegenstelling tot Kaïn, die z'n broer Abel vermoordde...
kwam jij op voor je broer.
En je zult altijd de hoeder van je broeder blijven.
Jullie stiefvader Ray...
maakte kennis met Thomas en Dominick toen ze nog kleine jongens waren.
En Ray keek naar die kinderen...
en naar de moeder die de jongens in haar eentje opvoedde...
en Ray zal gedacht hebben: Lieve God, hoe pak ik dit aan?
God hoorde hem en antwoordde hem.
Hij zei: Ray...
ga de uitdaging aan en doe je uiterste best.
En Ray, jij nam de verantwoording op je...
om die twee knulletjes groot te brengen.
En op dat moment werd je hun vader.
41 jaar lang was Ray als een vader voor Thomas.
En laten we de moeder van Thomas niet vergeten. Concettina.
Connie voor haar vrienden.
Maar Thomas noemde haar gewoon ma.
Dag, Thomas. Ik ben meneer Konijn.
Het is tijd.
Thomas en ma waren meer dan moeder en zoon. Ze hadden een speciale band.
Kom, ga je mee?
Van de pudding afblijven, hè? Dat is het toetje.
Waarschuw me als je vader thuiskomt.
Kom, meneer Konijn.
Het schijnt dat ze twee handen op één buik waren.
Ze waren beste maatjes, toch? Dominick?
Ray?
Ik denk dat we allemaal troost kunnen putten...
uit de wetenschap dat Thomas en ma nu weer samen zijn...
op een hele bijzondere plek.
Wat zullen ze aan het doen zijn?
In de hemel?
Misschien doen ze het spelletje dat ze altijd samen speelden.
Ik laat jullie even alleen met je gedachten...
om na te denken over onze zoon.
Onze broer.
Onze vriend.
Thomas.
Heer, geef hem de eeuwige rust. Moge het eeuwige licht hem verlichten.
Dat z'n ziel, en de zielen van de overleden gelovigen...
door Gods barmhartigheid rusten in vrede. Amen.
Het was een ongelukje.
Ik zal alles opruimen.
Waar is je moeder? -Boven.
Ze doen dat stomme spelletje.
Dank u, meneer Konijn.
Wat gebeurt hier in godsnaam?
Wat had ik nou gezegd over die theekransjes?
Kom hier. -Doe hem geen pijn.
En nu kom je hier.
Blijf waar je bent. Verdomme. Kom hier.
Wat heb je aan je handen? Die zijn voor meisjes. Ben jij een meisje?
Hier met die dingen. Doe ze uit, verdomme.
Is dat wat je wil? Wil je een meisje zijn?
In de kast.
En daar blijven.
Laat me eruit.
Alsjeblieft?
Ray?
Laat me eruit. -Raak hem niet aan.
Ma? -Het komt goed.
Raak hem niet aan.
Het komt wel goed.
Je gaat deze rotzooi opruimen.
En je laat hem er niet uit. Heb je dat begrepen?
Dominick?
Laat me eruit.
Alsjeblieft, laat me eruit.
Dominick? Alsjeblieft.
Laat de deur maar open.
Dominick?
Laat me eruit.
Alsjeblieft? Laat me eruit.
Waar is Dominick? -In de keuken.
Ik ga even naar hem toe.
Kom binnen. Hoe gaat het?
Toe. Kom er maar uit.
Waar zal ik dit neerzetten?
Zet maar ergens neer. Dank je.
Ga zitten.
Hoe gaat het ermee? -Goed, hoor.
Heeft je vader drank in huis? Daar hebben die gasten vast wel zin in.
Fijn dat je er bent.
Het gaat wel. -Dat hoop ik.
Wayne, hoe gaat het? -Goed, hoor.
Waar is ze? -Ze had er allang moeten zijn.
Bel haar even. -Ik weet niet wat er gebeurd is.
Ik ben Ray Birdsey. -Dr. Patel.
Ik ben de stiefvader van Thomas en Dominick. Aangenaam.
Ik waardeer wat jullie voor Dominick doen. Hij heeft jullie hulp hard nodig.
Hou hem maar goed in de gaten.
Ik weet niet waar ze is. Angie belt haar.
Het is haar leven.
Ze komt zo.
Ze komt nog wel.
Ik weet het niet. Ze neemt niet op.
Angie.
Gene? Gaat het goed? -Ik moest naar de spoedeisende hulp.
Ik zat in de auto. Ik was al onderweg, maar ik ging terug om dit te halen.
M'n vader is lelijk gevallen. Ik moest met hem naar het ziekenhuis.
We moesten heel lang wachten.
Ik vind het echt heel erg. -Rustig maar. Je bent er nu toch?
Ray, ik... -Hoe gaat het met m'n meisje?
Het spijt me dat ik er niet bij was.
Ik ga hem vreselijk missen.
Ik weet niet hoe het nu verder moet. -Ik vind het zo erg.
Hij voelt zich schuldig. Daarom huilt hij.
Toch, Ray?
Je hebt hem doodgetreiterd. Wij samen, of niet?
Jij en ik. Weet je nog? We moesten hem hard aanpakken.
Anders werd het een watje, net als ma. Je was z'n verlosser, Ray. Weet je nog?
Weet je hoe vaak hij op bezoek is geweest in Hatch?
Hoe vaak ben je bij je zoon op bezoek geweest in het ziekenhuis?
Je zet jezelf voor paal. -Dat doe ik niet.
Moest hij daar ook hard van worden?
Ik ging bij hem langs in die extra beveiligde kliniek.
Ze brachten hem binnen, hij ging zitten...
en vertelde alles wat hij die dag gedaan had.
Waarmee hij geluncht had.
Wie hem die middag wilde vermoorden.
En als ik daar vijf minuten zat, zei hij altijd: Hoe gaat het met Ray?
Waarom komt Ray niet op bezoek?
Is Ray boos op me?
Ik heb heel wat smoesjes voor je verzonnen.
Maar teamgenoten kunnen elkaar niet de hand boven het hoofd blijven houden.
In zeven maanden tijd ging je niet één keer op bezoek bij de zoon...
van wie je zegt zo veel te houden. Zelfs niet met kerst.
Kom even mee naar buiten. -Ik ben ook geen heilige.
Ik heb z'n leven tot een hel gemaakt.
Dat moest van jou, Ray.
En hij pikte het ook nog. Hij pikte alles. Hij was heel lief. Net als ma.
Alles waar mannen als wij een hekel aan hebben. Wij hebben ze verslagen.
Er is niks mis met z'n hersenen. Wij hebben hem gek gemaakt.
Wij samen. Wij hebben het gedaan.
Wij hebben ze verslagen. Wij zijn de kampioenen.
Ik heb m'n best gedaan voor hem en voor jou.
Ik heb een zuiver geweten.
Echt waar? Heb je een zuiver geweten?
Weet je wat de rechter zei op de dag dat ik jullie adopteerde?
Hij zei dat ik een goed mens was.
Dat er niet veel mannen waren die daaraan zouden beginnen.
Niet één, maar twee kinderen.
Ik zeg niet dat ik geen fouten gemaakt heb...
of dingen anders had moeten aanpakken.
Je kunt naar de rechtbank gaan en dat dossier inzien als je wilt.
Je bent echt een held, hè? -19 maart 1955.
Je verdient een medaille. -De rechtbank van Thee Rivers.
Wat een stoere vent. -Rechter Harold Adams...
liet in het dossier opnemen dat ik een goed mens was.
Wist Harold Adams dat je haar arm gebroken hebt?
Oeps, dat had ik niet mogen vertellen. Dat zou onder ons blijven.
Helemaal vergeten.
Weet je wat, we gaan al die oude troep het huis uitgooien. Alles moet eruit.
Dat ging per ongeluk. -Natuurlijk. Per ongeluk.
Zo noemen we dat.
Loop naar de hel.
Dat is goed, Ray. Dan zie ik je daar.
Dat ging per ongeluk.
Zo, dat is ook weer opgehelderd. Wil er iemand koffie?
Een toetje?
Nog iets te drinken? Angie? Of vleeswaren misschien?
Wil iemand een broodje? Kan ik een broodje maken voor iemand?
Hier heb je een broodje.
Waar gaan jullie heen?
Ik dacht dat we het ellendige leven van Thomas Birdsey gingen vieren?
Bedankt voor de ovenschotels.
Ik bel je over een paar dagen. -Waar ga je heen, Leo?
Waar waren jullie de afgelopen zeven maanden?
Wat wil je, doc? Nu hebben we iets om over te praten.
Bedankt voor jullie komst.
Dominick, gecondoleerd. -Dank je.
Wees niet te hard voor jezelf.
Dominick? En voor anderen.
Zie ik je volgende week weer?
Dat weet ik nog niet.
Probeer te komen.
Alsjeblieft.
Je had gelijk. M'n arrogantie heeft m'n broer het leven gekost.
Nee, Dominick.
Het spijt me.
Het is niet jouw schuld.
Dat was het dan.
Je weet hoe je mensen moet wegjagen.
Weet je wat z'n grootste zonde is geweest?
Dat hij niet je echte vader was.
Dat is bij lange na niet z'n grootste zonde geweest.
Echt niet?
Ik denk dat je hem alles kunt vergeven, maar dat nooit.
Ik vergeef het hem nooit.
Ik weet niet waarom je dat doet.
Waarom ik wat doe? -Je jaagt iedereen weg.
Waarom jaag je mensen weg?
Moet je ons nu zien.
We zijn vervloekt.
Wat een gelul. -De hele familie is vervloekt.
Laten we eerlijk zijn.
Laat mij dit maar afmaken.
Je eindigt net als hij.
Als wie?
Naarmate Concettina groter werd...
werd thuiskomen en haar naar bed brengen het hoogtepunt van m'n dag.
M'n konijntje groeide uit tot een bloem...
en m'n liefde voor haar groeide ook.
Maar Prosperine, die heks, voerde nog steeds m'n huishouden.
Ze verdiende het niet om onder één dak te wonen met een voorman.
Een positie die ik verdiend had met hard werken en inzet.
Ook in de fabriek bevond zich nog steeds één rotte appel.
En ik wist me dus nog steeds omringd door vijanden.
De heks had m'n dochter geleerd welke plichten ze had als vrouw.
En binnenkort zou m'n lieve Concettina oud genoeg zijn...
om al m'n behoeften te bevredigen.
Prosperine.
Wat is dit?
Volgens mij is het een steentje.
Dat gebeurt wel eens. -Een steen?
Geef maar. Ik gooi hem wel weg. -Volgens mij is het glas.
Wees blij dat er geen kies is afgebroken.
Wees blij dat ik je neus niet breek.
Wat voerde ze in haar schild?
En hoelang al?
Met tegenzin vertrok ik eerder van m'n werk.
Maar als die gluiperige heks me probeerde te vergiftigen...
moest ik snel handelen.
Haar op heterdaad betrappen.
Wat ik ontdekte, was nog veel erger dan ik me had kunnen voorstellen.
Het huis dat ik gebouwd had...
met de dromen en het zweet van m'n overleden broer...
was besmet met een nieuwe plaag.
Hoe heet jij? -Henry.
Henry? -Drinkwater.
Ik gebood hem uit de buurt van m'n blonde Siciliaanse meisje te blijven.
Wegwezen.
Ik vermoedde dat Prosperine, met hulp van die indiaan...
probeerde te stoken in m'n gezin.
Die samenzwering zou niet lang meer duren...
nu ik wist hoe de vork in de steel zat.
Iedereen die een Tempesta durft te bedreigen, spuug ik in het gezicht.
Ik stuurde de indiaan de laan uit.
De overwinning op m'n vijand zou volmaakt zijn.
De politie, die zich nog schuldig voelde over de tragedie met m'n broer...
luisterde aandachtig naar m'n verhaal.
Ik zei dat een paar dagen gevangenis het probleem niet zou oplossen...
maar als ze haar opsloten in een gesticht, waar ze thuishoorde...
zouden m'n arme kind en ik eindelijk rust krijgen.
Laat me los. Laat me los. God zal jullie vervloeken.
Ik heb die heks nooit meer gezien.
Voor zover ik weet, zit ze nog steeds in dat gekkenhuis.
Ze eet en ademt nog steeds...
en moet de prijs betalen omdat ze een Tempesta wou belazeren.
Ben je er blij mee?
Eén hand.
Zo.
Oké?
En zo.
Nu de heks eindelijk weg was...
werd de band tussen m'n dochter en mij hechter.
We hadden verder geen familie, alleen elkaar.
Dat arme meisje met haar hazenlip.
Er was geen andere man die haar wou.
Geen andere man wou haar hebben.
Ze kookt, ze maakt schoon, ze is stil.
Met haar stilte eert ze haar vader.
Concettina heeft Siciliaans bloed in haar aderen.
Ze weet hoe ze een geheim moet bewaren.
Dat was het. Daarmee eindigt hij.
Ik zeg niet dat het niet kan, maar dat het onwaarschijnlijk is.
Kom nou toch. Hij zegt het toch? Ze kan een geheim bewaren.
Siciliaans bloed, de omerta, dat gelul met de maffia.
Het kan van alles betekenen. Dat Prosperine geheimen had.
Geheime recepten. Van alles.
Uit jouw verhalen maak ik op dat je opa een ongelukkig man was.
Wreed, egoïstisch, paranoïde.
Maar niets wijst erop dat hij z'n dochter verkracht heeft en dus jullie vader was.
Dus ik ben weer terug bij af. Ik had die troep helemaal niet hoeven lezen.
Waar is dat? -Ik ben verknipt en vaderloos.
Laten we er even over nadenken. Laten we dit manuscript niet zien...
als een geheimzinnig verhaal met een open einde...
maar als een parabel.
Parabels zijn leerzaam.
Aan het eind van de allegorie kijken we wat we ervan geleerd hebben.
Dus ik vraag je nu: Wat heb je geleerd van het verhaal van je opa?
Dat we verdoemd zijn.
Zeg nou zelf.
Ken je veel families die zo veel ellende hebben meegemaakt?
Ik meen het.
Ik ben alles kwijtgeraakt.
Ik ben m'n baby kwijtgeraakt.
Ik ben m'n vrouw kwijtgeraakt, m'n moeder en m'n broer.
En je denkt dat de dood van je broer onderdeel is van een vloek?
Ja. Waarom niet?
In mijn ogen heb je geprobeerd om je broer te beschermen...
maar er is een vreselijk ongeluk gebeurd.
Ja, een ongeluk. Jij had er absoluut geen invloed op.
Ik had er wel invloed op. -Je was er niet eens bij.
Waarom vind je het zo moeilijk om dat te begrijpen?
De zonden van de vader worden overgedragen op de zoon.
Je gelooft toch in karma?
Geloof je in karma?
Waarom is dit anders dan karma? Ik snap niet dat je dat niet begrijpt.
Omdat het soms makkelijker is...
om de verklaring voor onze pijn en ons falen niet bij onszelf te zoeken...
en niet de verantwoordelijkheid te nemen voor onze daden.
Hou toch op. -Het zou veel makkelijker zijn...
als geluk of God of genen...
of ondenkbare zonde of betovering ons zouden maken tot wie we zijn.
Dat zou veel makkelijker zijn. -Dan wat?
Dan om zelf te ontdekken wie we zijn...
en dat we in meerdere hokjes passen.
Opvliegend en aardig. Sterk en zwak.
Bang en verdrietig.
Bedroefd, maar niet bang om door te gaan.
Of hij zich ervan bewust was of niet, je opa heeft je iets waardevols gegeven.
Een parabel over de tekortkomingen...
van z'n karakter, van z'n keuzes, want hij heeft keuzes gehad.
Je weet toch dat mensen hun eigen keuzes mogen maken?
Dat weet je toch?
Weet je dat? -Wat denk je zelf?
Dan moet je dit geschenk accepteren en er voordeel uit halen.
Je moet er lering uit trekken.
Je zei dat je verknipt en vaderloos bent.
Ja, dat klopt. -Is dat zo?
Dat zie ik anders.
Ten eerste ben jij zeker niet vaderloos.
Als je verder wil denken dan eitje en zaadcel.
Je zult er misschien nooit achter komen wie je biologische vader is...
maar als je je vader omschrijft...
als de man die z'n kind bijstaat van jeugd tot volwassenheid...
dan heb je wel degelijk een vader in je leven.
Wat de tekortkomingen van Ray ook zijn geweest...
z'n aanwezigheid in je leven is een constante factor geweest.
Heb je hem al gesproken sinds de receptie?
Ik denk dat er werk aan de winkel is.
Wie ben jij?
Pap, ik ben het. Dominick.
Hoe gaat het met je?
Wie?
Dominick.
De zoon van Connie, een van de tweeling.
Hoe laat begint de wedstrijd?
Welke wedstrijd?
Football.
Er is geen football. Het is mei, het is honkbalseizoen.
Basketbal play-offs.
Voorzichtig. Pap, je moet blijven liggen.
Dominick? -Ik ben bij je, pap.
Ik blijf bij je. Dat beloof ik.
Je bent een fijne vent.
Je bent een fijne vent, Dom.
Je bent mijn jongen.
Je vader had een zware nacht.
Hij heeft een zwaar hartinfarct gehad.
Alle vaten naar z'n hart toe waren verstopt.
Hij heeft vijf arteriële bypasses gehad zodat z'n hartspier weer zuurstof kreeg.
Het was echt een heel zwaar hartinfarct.
Ik til uw hoofd op en dan verwissel ik het kussen.
Goed zo. Rustig blijven ademen.
Dit was z'n enige optie.
We konden z'n leven alleen redden door die bypasses uit te voeren.
Hebben jullie m'n zoon al gebeld? -Die bellen we als u gewassen bent.
Hij moet nog drie dagen op de IC blijven voordat hij naar de afdeling kan.
En daarna moet hij revalideren in een verpleeghuis.
Ik denk zo'n zes tot acht weken.
Kunt u even op de rand van het bed komen zitten?
Dat wil hij echt niet.
Hij zal wel moeten. Zijn leven zal nooit meer hetzelfde zijn als voorheen.
Als ik tot drie tel, gaat u staan. Eén, twee, drie en staan.
Hij heeft geluk gehad.
Niet veel mensen overleven zo'n infarct. -Noem dat maar geluk.
Woont hij zelfstandig?
Zijn er veel trappen in z'n huis?
Er zijn trappen. -Dat maakt het moeilijker.
Veel moeilijker.
Hij krijgt het zwaar, dat kan ik je verzekeren.
Hij zal zelf ook z'n steentje moeten bijdragen.
Zonder de steun van z'n familie gaat het hem niet lukken.
Wat doe jij hier? Is er iemand ziek? Je moeder? Gene?
Nee, ik werk hier.
Dat zei ik toch? Op de kinderafdeling. -Sorry, dat was ik vergeten.
Wat doe jij hier?
Dus hij ligt hier nog wel een week...
en daarna moet hij revalideren.
Dat zal hij leuk vinden.
Zie je het voor je? -Nee, niet echt.
Die arme mensen.
Het is goed dat je er bent.
Dat is een flinke stap.
Toch?
Ik ben...
Het spijt me van...
De dag van de wake.
Ik realiseer me dat ik...
Dat ik nooit geleerd heb om sorry te zeggen.
Dus ik wil m'n verontschuldigingen aanbieden.
Het spijt me dat het zo is gelopen.
Met Angela.
Het spijt me dat ik...
Dat ik er niet voor je was.
Ik ben er niet voor je geweest.
En het spijt me dat we niet samen om haar hebben kunnen rouwen.
Het spijt me dat ik ons de kans ontnam...
om nog een kind te krijgen.
Het was niet kwaad bedoeld, maar ik wist niet hoe ik het anders moest doen.
Dit zeg ik niet omdat ik iets van je verwacht.
Maar ik wist niet wat ik moest doen. Ik wist het echt niet.
Ik wist niet hoe ik moest luisteren.
Ik nam het je kwalijk dat je wegging.
Maar het lag aan mij.
Het lag allemaal aan mij.
Het was niet eerlijk om jou de schuld te geven...
en je een schuldgevoel aan te praten, want je kon niet anders.
Je kon niet anders. Dat zie ik nu ook wel in. Ik begrijp het.
Maar goed...
Dank je.
Ik hou van je, Des.
Meer.
Er is bezoek voor u, Mr Birdsey. -Ray.
Ik heb iemand meegenomen.
Hallo, Dom. -Weet je nog wie zij is?
Mimi Van Doren?
Ik laat u alleen met uw bezoek.
Wie is Mimi Van Doren?
Dank je. -Weet je dat niet meer?
Ze had echt prachtige borsten.
Dag, lieverd. M'n kleine meisje. -Hou je kop.
Wat is er met jou gebeurd?
Geen idee. Het is me ineens overkomen.
Ik wist van niets en ik kwam hem tegen.
Waar kwam je hem tegen? -Bij de lift.
Ze werkt hier.
Werk je hier? -Vrijwilligerswerk op de kinderafdeling.
Ik kom je daar opzoeken. -Jij blijft lekker liggen.
Je mag niet eens van je kamer af.
Ik moet uit bed en meer bewegen.
Hij brengt me er wel heen.
Ik wil terug naar m'n kamer.
Zet maar een paar flinke passen.
Een paard zou afgemaakt worden. -U doet het goed. Loop maar verder.
Je moeder kon me altijd goed scheren.
Dat heb ik haar nooit zien doen.
Denk je dat je alles weet over ons?
Ik wist niet dat jullie dat samen deden. -We deden heel veel samen.
Ze was misschien een beetje verlegen, maar daar had ik geen last van.
Ze had gewoon een fout gemaakt.
Iedereen kan fouten maken.
Denk je dat ik een lieverdje was bij de marine?
En ik vond een tweeling ook wel spannend.
Dubbele zorgen. Dat zei ik altijd over jullie.
Heeft ze ooit...
Heeft ze je ooit verteld wie onze vader was?
We hadden het nooit over dat soort dingen.
Dat was verleden tijd.
We lieten het verleden rusten.
Zij en ik.
Ik leef misschien niet zo lang als ik gehoopt had...
maar een goed leven is belangrijker dan een lang leven.
Je vat het echt heel dapper op, Wilbur.
Ik ben ook best dapper.
Dat heb ik geleerd omdat ik jouw vriend ben, Charlotte.
Hij deed het goed. Hij heeft het goed gedaan.
Als ik jou was, zou ik m'n baan nog niet opzeggen.
Zeg dat nou niet.
Hij heeft keihard gelachen. Je was geweldig.
Vond je er echt niks aan? -Je was goed.
Ben je blij dat je naar huis mag?
Ja, toch?
De tv hoeft niet om negen uur uit.
Je hoeft niet om vijf uur te eten. Je kunt eten wat en wanneer je wil.
Het eten is niet slecht. Dat is goed geregeld hier.
Het doet me denken aan het eten van je moeder.
Drie warme maaltijden per dag is best lekker.
En ik hoef niet af te wassen. En ik mis die trappen ook niet.
Ik regel wel een elektrische traplift voor je.
Dan hoef je geen trappen meer te lopen.
Die heb ik niet nodig. Nee, dank je.
Ik vind het hier best wel fijn.
Hou toch op. Hebben ze je medicatie verhoogd?
Wat is dat voor rare praat?
Wil jij het hebben?
Wat wil ik hebben? -Het huis.
Dat zou je moeder gewild hebben.
Hou toch op, Ray.
Het is jouw huis.
Je opa zou dat zeker gewild hebben. -Ik weet het niet.
Hoezo weet je het niet?
Er liggen te veel herinneringen.
Dan moeten we het maar verkopen.
Dat zou wel helpen om deze rekening te betalen.
Ik denk toch dat ik niet lang meer heb.
Er is iets...
wat me al een tijdje dwarszit.
Weet je nog dat we het een paar weken geleden over je vader hadden?
En dat ik zei dat ze me nooit verteld had wie hij was?
Ik moest haar beloven dat ik het nooit zou vertellen.
Ze heeft het me een paar maanden voor haar dood verteld.
Voor die tijd heb ik het ook nooit geweten.
Ik wist het net zomin als jij.
Toen ze ziek werd, zat het haar erg dwars...
dus toen vertelde ze het me.
Ik moest beloven dat ik m'n mond zou houden.
Ik denk dat ze bang was of dat ze zich schaamde.
Er worden nu zo veel buitenechtelijke kinderen geboren...
van alle kleuren van de regenboog, maar toen was dat anders.
Zeker voor Italianen.
De meesten waren hartstikke bevooroordeeld...
als het op kleurlingen, Mexicanen en indianen aankwam.
Iedereen die donkerder was dan zij.
Haar vader, bijvoorbeeld...
Hij zou haar vermoord hebben...
als hij het geweten had.
Als hij wat geweten had?
Ze vertelde dat ze altijd bang was...
dat jullie erachter zouden komen.
En dan niet zozeer je broer...
maar jij.
Ze dacht dat jij haar dan zou haten.
Of jezelf zou haten.
Maar alles is nu anders.
Je hebt er recht op om het te weten.
Hij heette Henry.
Hij is gesneuveld in Korea.
Hij heeft nooit geweten van jullie bestaan, volgens je moeder.
Ze moet veel van hem gehouden hebben.
Dat merkte ik door de manier waarop ze over hem praatte.
Maar wat het zo grappig maakt...
is dat je opa de vader van je vader kende.
Ze werkten samen in de fabriek.
Hoe heette Henry verder?
Wat was z'n achternaam?
Drinkwater.
zijn leven gegeven in dienst van zijn land
Hoe gaat het, Ralph?
In Hatch zeiden ze dat je daar niet meer werkte en dat ik je hier kon vinden.
Wat kan ik voor je doen?
Ik heb vanmiddag iets ontdekt.
Wat dan?
Dat Henry Drinkwater m'n vader was.
Vanmiddag?
Hoezo heb je dat vanmiddag pas ontdekt?
M'n stiefvader heeft me dat een paar uur geleden verteld.
Wist jij het?
Ik heb altijd geweten dat we neven waren. Ik dacht dat jij het ook wist.
En dat je het geheim wilde houden.
Nee, ik wist van niks. Ik heb het net ontdekt.
Grappig.
Nu de casino's opengaan...
ruikt iedereen geld.
Je wil niet weten hoeveel neven ik heb. -Dat geld boeit me echt niet.
Ik wil er gewoon achter komen wie ik ben.
Ik haatte jou en je broer toen we met z'n vieren op school zaten.
Ik haatte het hoe iedereen ons op één hoop gooide.
Twee tweelingen.
Een indiaans, de ander wit en daarom beter.
Toen m'n zusje doodging...
die dag dat jij die toespraak voorlas bij de boomceremonie...
Ik kon je die dag wel vermoorden.
Toen ik voor het eerst het woord hypocriet hoorde...
dacht ik meteen aan jou.
Waarom heb je ons dan geholpen?
Omdat we familie zijn. Of ik je nu aardig vind of niet.
Dank je, Ralph.
Vind je het goed als ik nog eens bij je langskom?
Dank je.
Ik ben geen uitzonderlijk slimme man...
maar op een dag strompelde ik ten langen leste uit het donkere bos...
van het verleden van mezelf, m'n familie en m'n land...
met de volgende waarheden in m'n handen:
Dat liefde voortgroeit uit vergeving.
Dat na verwoesting heropbouw volgt.
Dat het bestaan van God wordt bewezen door onze onderlinge banden.
Daar ben ik ieder geval achter gekomen.
Daar twijfel ik niet aan.
Vertaling: Jolanda Ursem Iyuno Media Group
Aangeboden door: Stevo