Het kerkhof aan de rand van Three Rivers...
is heel sober.
Aan de zuidkant, voorbij het graf van m'n grootvader...
begint een pad dat naar een rivier leidt.
Als je het geluid van het water volgt, kom je bij een adembenemende plek.
Iedereen hier noemt die plek simpelweg 'de waterval'.
De waterval is mooi genoeg voor op een kalender...
maar ook een van de meest beladen plekken hier.
Hier hebben zelfmoorden, ongelukken en moorden plaatsgevonden.
Toen Thomas en ik negen jaar waren...
werd het lijk van ons klasgenootje Penny Ann Drinkwater...
bij de waterval gevonden.
Penny Ann en haar broer Ralph waren de enige andere tweeling op school.
In die tijd zagen Thomas en ik de Drinkwaters als zwart.
Maar ze waren van gemengde afkomst, en deels ook Wequonnoc-indiaan.
Hou daar eens mee op.
Wat doen jullie met Thanksgiving?
Thomas vond haar aardig, maar ik niet.
Ik wilde ook niet naast haar zitten. Ze rook naar pis.
Ze at stijfsel. En ze zoog aan de knopen van haar sjofele vest.
En daarbij was Penny Ann ook een leugenaar.
Ze loog over haar cijfers, over hoeveel geld haar ouders verdienden.
Ze loog over alles.
Ik krijg een pony van m'n moeder, in de lente.
Een bruine, met een witte streep op z'n neus.
Je bent gewoon een liegbeest.
Er kwam een moment in de herfst van dat jaar...
dat ik het niet meer trok. -Schiet op, Penny.
Dus besloot ik zelf ook een leugen te verzinnen.
Ik beweerde dat ik had gezien dat Penny Ann koekjes had gestolen...
van een ander kind.
Waar is ze? -Op de gang.
Wacht daar.
Mrs Hanka schreef een briefje aan het hoofd, Miss Haas.
We moesten allebei bij haar komen.
Miss Haas geloofde mij, niet Penny Ann.
Ze bleef ontkennen, en de combinatie van huilen en hoesten...
klonk een beetje als het blaffen van een hond.
Ik was blij dat ze een lesje had geleerd.
Ga maar zitten.
Maar toen ik de blik van m'n broer zag...
herinnerde ik me weer dat de diefstal geheel door mij was verzonnen.
Dat doet hij altijd, me inwrijven wat ik allemaal fout doe.
Penny Ann werd drie dagen geschorst.
Maar ze verdween, en kwam niet meer terug.
Dominick, ga eens aan het werk.
Is je personage een slechterik...
een goed mens, iemand die steelt?
De weken gingen voorbij...
en het werd steeds moeilijker om naast haar lege tafel te zitten.
Na de onopgeloste moord...
begon ze me te achtervolgen in m'n nachtmerries.
De school kocht een wilgenboompje dat ter ere van haar werd geplant.
We moesten allemaal een opstel schrijven over onze dierbare vriendin.
Ze was een goede vriendin, en leuk...
Ik wist wel wat ze wilden horen.
Ik maakte er zo'n sentimenteel verhaal van, dat ik het mocht voorlezen.
Ze kon iedereen aan het lachen maken, zelfs de juffen en meesters.
Ze was aardig, en ik wou dat ze er nog was.
Bedankt.
Daarna durfde ik niemand aan te kijken.
Vooral m'n broer en Ralph niet.
Dus verstopte ik me achter Miss Haas.
We waren bondgenoten.
Zij en ik hadden een paar weken eerder Penny Anns leven tot een hel gemaakt.
Domenico, ga zitten. Ik heb goed nieuws.
De aanklacht tegen je broer is ingetrokken.
Dat met die wapens. -Dat is mooi.
Ja, geweldig. Nu het slechte nieuws.
Je broer is overgedragen aan de Beoordelingscommissie.
En die deelt meestal nogal zware straffen uit.
En bekende gevallen, zoals je broer, worden extra hard aangepakt.
Maar wat me nog meer zorgen baart, is dat z'n hoorzitting al is ingepland.
Wanneer dan? -Woensdag de 31ste.
Aanstaande woensdag? -Inderdaad. Fijne Halloween, dus.
Dat kan toch gunstig zijn? Misschien mag hij weg.
Dat weet ik niet. Meestal klaag ik hoe inefficiënt alles hier gaat.
Maar nu maakt die efficiëntie me juist wantrouwig.
Als ze dit er doorheen willen jagen zodat ze hem voorgoed kunnen opsluiten...
ga ik stennis schoppen. -Pleit voor je broer, maar hou je kalm.
Dat wil ik bespreken.
Welke argumenten we straks kunnen inbrengen, zodat hij hier weg mag.
Hou dit verder voor je.
Maar ik denk echt dat hij hier weg moet.
Hoe zit dit? Vorige week vond je nog dat hij hier helemaal op z'n plek was.
En nu vind je dat hij hier weg moet. Waarom?
Omdat ik hem heb gezien.
Ik heb hem gezien. En hij heeft het hier heel zwaar.
Iedereen ziet het. Hij is passief, wordt voortdurend gepest.
En er zitten hier criminelen. Dat is je broer niet. Hij is zachtaardig.
Weet je wat me nog het meest stoort aan de hele situatie?
Dat ik m'n eigen broer niet eens mag zien.
Dat zijn we aan het regelen. Binnenkort mag je hem zien.
Dit is een lastige omgeving voor een paranoïde schizofreen.
Want je wordt hier inderdaad in de gaten gehouden.
Een plek met minder bewaking zou veel beter voor hem zijn.
Dat is precies wat ik al de hele tijd duidelijk probeer te maken.
Maar jullie luisterden niet. -Ik luister nu wel.
En ja, je had het allemaal goed gezien. Je krijgt straks een stickertje van me.
Ik sta nu aan jouw kant, dat is toch fijn? Ja, dat is fijn.
We moeten een plan maken, een soort routekaart.
Maar je Siciliaanse temperament helpt ons niet.
Je moet kalm blijven bij die hoorzitting. We moeten helemaal gefocust zijn.
Zodat hij weg mag. En weet je hoe we dat gaan doen?
We schrijven een script. Jij schrijft het.
Met wat we precies gaan zeggen.
Wat je voor je broer voelt, waarom hij hier niet goed zit...
zonder deze instelling af te kraken. -Kan ik je vertrouwen?
Ja, dat kun je, Dominick. Je kunt me vertrouwen.
Schrijf maar op.
Wat moet ik zeggen?
Begin met je gevoelens over je broer.
Dat je weet hoe hij is, dat dat ene incident weinig over hem zegt.
Schrijf gewoon vanuit je hart.
Hé Ralph, hoe is het ermee?
Lang niet gezien.
Heb je gezien dat m'n broer hier is?
Ja, ik heb hem gezien.
Behandelen ze hem wel goed?
Ik heb hem sinds die eerste avond niet meer gezien.
Dat mag pas weer als ik officieel toestemming heb gekregen.
Dat zal geen probleem zijn.
Jouw blanke strafblad is vast blanco.
Ik wil gewoon weten of hij in orde is. Weet je of hij slecht wordt behandeld?
De maatschappelijk werker is prima.
Maar zie jij misschien dingen die het personeel niet ziet?
Kun je me misschien bellen als er iets is?
Ik weet dat ik niets van je kan vragen.
Maar als je iets ziet...
Het is maar voor even, totdat ik zelf bij hem mag.
Ik weet dat je het druk hebt, maar wil je me bellen als je iets ziet?
Iets wat ik moet weten.
Moet ik jou helpen?
Juist, ja. Nou, bedankt, Ralph. Echt heel fijn.
Hij is daar.
Z'n afdeling heeft net pauze.
Je wilt hem toch zien?
Dank je.
Allemachtig, wat ziet hij er beroerd uit.
Steek gewoon z'n sigaret aan, vuile rotzak.
Wie is die vent met die cowboyhoed? Denkt hij dat hij John Wayne is?
Voor Thomas' opname...
had ik Ralph Drinkwater niet meer gezien sinds de diploma-uitreiking in 1968.
Die dag kregen m'n broer en ik samen een cadeau van m'n moeder.
Voor jullie samen. M'n grote jongens. Kom dan, Dominick.
Kijk eens aan.
Ze had die typemachine niet gekocht, maar voor iets anders geruild.
Ze had jarenlang zegeltjes gespaard...
die ze wilde inruilen voor een staande klok.
Ze was al over de helft, op weg naar haar doel...
toen ze besloot voor die typemachine te kiezen.
Ons succes, zei ze, was veel belangrijker dan zo'n suffe klok.
Ik denk dat ze met 'ons succes' onze veiligheid bedoelde.
Een jaar eerder was een buurjongen van ons, Billy Covington...
gesneuveld in Vietnam.
Z'n dood raakte me niet echt, maar m'n moeder was er ondersteboven van.
Hij was vier jaar ouder, maar hij was een soort voorbeeld geweest...
van wat haar jongens te wachten stond.
Vietnam kon onze dood worden. Studeren zou veiliger zijn.
In m'n eindexamenjaar...
wilde ik alleen maar zo ver mogelijk bij m'n geschifte familie vandaan.
Maar het was te duur om apart van m'n broer te studeren.
Dus pleitte ik uit alle macht voor aparte kamers.
Het gaat alleen om aparte kamers. We zitten wel op dezelfde campus.
Misschien zelfs in hetzelfde gebouw. -Nee.
Thomas, we moeten nu echt onze eigen weg gaan.
En onze typemachine dan?
Wat is daarmee? -Die is van ons samen.
Waar moet die staan als wij apart wonen?
Hij is draagbaar. Ik breng hem wel als je hem nodig hebt.
Waarom moet ik wachten tot jij hem komt brengen als ik hem nodig heb?
Dan hou jij hem toch bij je? -Nee.
Toe nou. -Vergeet het maar.
En het grappige was, nadat hij er zo'n heisa om had gemaakt...
raakte hij die typemachine het hele eerste jaar nauwelijks aan.
Hij sloeg ook nauwelijks een boek open.
Op school was hij een ijverige leerling geweest.
Hij had harder gewerkt voor z'n zeventjes dan ik voor m'n negens.
Maar op de universiteit lag hij alleen maar in bed.
Ik kom eraan.
Hé, Leo.
Allemachtig, ben je in een vat met eau de cologne gevallen?
Ik geur van nature. Ga je mee?
Begin er maar niet over.
Hallo, hoe is het? -Fantastisch, en met jou?
Goed woord. Met ons is het ook fantastisch.
We komen net uit Los Angeles.
LA? -Ja, LA. Jullie komen me bekend voor.
Hebben we jullie daar niet gezien, bij Twentieth Century Fox?
Ja, we zijn actrices. -Echt waar? Wat toevallig, zeg.
Wij zijn allebei stuntman. -Leuk.
Heb je Butch Cassidy and the Sundance Kid gezien?
Ja, natuurlijk.
Die scène waarin Paul Newman en Robert Redford van die klif springen?
Robert Redford, Paul Newman. -Ongelooflijk.
Ik denk dat je ons voor de gek houdt. Niet zo aardig.
Dat zou ik nooit doen. -Doei.
Trapte ze er niet in?
Dat is dus waar ik zo de pest aan heb.
Een A-meid die het van zichzelf weet.
Het is net een hersenafwijking.
Ik heb liever een vriendelijke B-meid dan zo'n zelfingenomen A-meid.
Hou je de score bij? -Ik probeer te scoren.
Liefst eentje uit de A- of de B-categorie.
Ze zijn vast onder de indruk van je fijngevoeligheid.
Wat willen jullie drinken?
Bier met een shotje whisky.
Handen thuis, anders vlieg je eruit. -Ik wilde alleen je aandacht trekken.
Blijf van haar af. -Je hoeft me niet te beschermen.
Als je gaat vechten, rot je maar op. -Vergeef me.
En ga nu zitten.
Drink wat van me. -Ik ga even naar buiten.
Ik denk dat je de motor hebt verzopen. Je moet even wachten.
Niet dat ik je wil redden, of zo.
Hé, wacht even. Ik waardeer het echt, dat je me hielp met die sukkels.
Ja, stelletje eikels. -Zeg dat wel.
Wat is er gebeurd? Ben je ontslagen? Zelf opgestapt?
M'n collega kwam me eindelijk aflossen. Maar bedankt.
Waar woon je? Kunnen we je misschien een lift geven?
Ik weet niet zeker of ik een A ben, mag ik dan wel met jullie mee?
Sorry. Ik deel vrouwen niet zo in. Hij is gewoon een rare. Het spijt me.
Je zou een A zijn, als ik vrouwen indeelde. Maar dat doe ik dus niet.
Goeie redding.
Hoe heet je eigenlijk? -Hoe ik heet? Dominick.
Dominick? Dat is toch Italiaans?
Nou ja, half.
Wat is de andere helft?
Een beetje van alles, eigenlijk.
Ik heet trouwens Dessa.
Sorry dat ik je naam niet vroeg. Leuk je te leren kennen, Dessa.
Geef hem nog maar een slinger. De auto, bedoel ik.
Hij doet het zowaar. Dank je. -Graag gedaan.
Leuk je gesproken te hebben.
Van hetzelfde.
Laten we het nog eens doen. -Ja, goed.
Ik zie je wel weer.
Dag, hoor. -Tot ziens.
Fijne avond nog.
Heb je een meisje ontmoet?
En wat dan nog?
Nou?
Ja.
Ben je met haar naar bed geweest?
Ga je me nu een preek geven over seks voor het huwelijk?
Ik ben gewoon nieuwsgierig.
Waarnaar precies? -Ik wil weten hoe het voelt.
Ik wil weten hoe het voelt, binnen in een meisje.
Ik weet niet, het is...
Het is gewoon een intieme band met een andere persoon.
Alsof je eventjes aan elkaar vastzit.
Als twee magneten.
Jouw lichaam en haar lichaam.
Dan raakt ze opgewonden en wordt ze nat van binnen.
Alsof ze je in haar wil voelen. En als je er eenmaal in zit...
is het alsof je...
Nou, wat dan?
Laat maar. Het gaat je niets aan, Thomas.
Als je het zo graag wilt weten, ga dan naar buiten...
zoek een meisje en neuk haar helemaal suf.
Hou nou je bek en ga slapen.
Ik maak me gewoon zorgen.
Ik wil niet dat jou iets overkomt. Want ik hou van je, en ik heb je nodig.
Want je bent m'n broer.
Weet je wat me echt opvalt, als ik terugdenk aan dat gesprek?
Dat hij er toen nog was.
Wat bedoel je daar precies mee?
Toen was hij nog in staat om om een ander te geven, niet alleen om zichzelf.
Thomas was er toen nog. En die tijd met hem samen heb ik verspild.
Dat laatste moment met hem samen, dat heb ik gewoon laten gaan.
Neem nou m'n bruiloft.
Hij was toen al te ziek om...
Om te komen. Maar ik was ruim op tijd klaar.
En toen heeft Leo me naar het ziekenhuis gebracht.
Ik rende naar boven, in m'n smoking.
En toen zag ik hem daar.
En ik zei: Thomas, luister.
Als de situatie anders was, was jij m'n getuige.
En hoe reageerde hij? -Hij reageerde niet.
Hij was weg. Hij was gewoon...
Hij was verdoofd door die troep die ze hem gaven. Librium of zo.
Ik weet het niet eens meer.
En weet je...
de enige keer dat hij wel reageerde, was na Angela's geboorte.
Ik ging die middag bij hem langs. Ik had sigaren meegenomen.
Ik ging bij hem zitten en vertelde hem dat hij oom was geworden.
En toen glimlachte hij.
Dat drong echt tot hem door.
Maar hij heeft haar nooit gezien.
Verdorie. Het was maar drie weken, er was geen tijd voor.
We waren zo druk bezig.
En die ochtend zouden we met haar bij hem langsgaan.
Maar ze...
Hij heeft haar nooit gezien.
Hé, hoe is het? Ik heb een baan voor ons geboekt, morgen om 9 uur.
Je moet terug naar het land der levenden.
Ik ga je een ouderwets pak slaag geven. Dus 9 uur, en niet terugkrabbelen.
Juist, ja.
Hallo? U spreekt met Ruth Rood.
Bent u daar, Mr Birdsey?
Dit is ons vijfde bericht in twee dagen.
Sorry, ouwe heks. Ik heb even wat andere dingen aan m'n hoofd.
Praktijk van dr. Batteson, ik bel voor Joy Hanks.
Uw uitslag is binnen. Kunt u ons zo spoedig mogelijk terugbellen?
Dit waren uw berichten.
dr. Batteson uitslag is binnen
Kom op, serveren. -Zit je slipje niet goed, of zo?
Ik maak je in. Je hebt nog geluk dat ik zoveel aan m'n hoofd heb.
Alsof ik dat niet heb.
Mazzelbal. -Zo doe je dat dus, met je mazzelbal.
Probeer even te focussen. -Ik doe m'n best.
Had ik je al over die auditie verteld? Voor een film.
Het is wel low budget.
Schiet op.
Hé, wat is er?
Sorry dat ik vannacht niet thuis ben gekomen.
En de nacht ervoor.
Ik was kwaad op je.
Waar was je? -Bij Thad.
Kan ik het goedmaken?
Kunnen we ophouden met ruzie maken?
Mag ik terugkomen?
Oké.
Alleen maar oké? -Dat zeg ik toch?
Kunnen we verder?
Mag ik nu weer verder spelen? -Kom op, nou.
Ik kwam zeggen dat er voor je is gebeld. Iemand van het ziekenhuis.
Welk ziekenhuis? -Waar je broer is.
Waarom zei je dat niet? -Geef ze dan je eigen nummer.
Waar ga je heen? Wat ga je nou weer doen?
Fijn dat je er zo snel bent. Je mag hem zien. Vandaag nog.
Daarom liet ik je komen, dan kunnen we eerst nog wat dingen bespreken.
Wat is er aan de hand? -Settle wordt in maart al gesloten.
Ze nemen niemand meer op. Dus dat wordt lastig, als hij wordt vrijgelaten.
Waar moet hij dan heen? -Met mij mee.
Met jou? -Ja, wat moet ik anders?
We willen hem hier toch weg hebben? -Ja, maar je onderschat het, denk ik.
Je moet z'n medicijnen beheren, zorgen dat hij zich wast.
Je moet je huis kindveilig maken en al je messen opbergen.
Wat is dit nou weer? -Gewoon de realiteit.
Weet ik. Dus waarom maak je er grappen over?
Dat doe ik niet.
Je hebt werk, een eigen leven. -Weet ik. Maar ik heb geen keus.
We willen hem hier toch weg hebben?
Ja, dat willen we. Maar weet wel waar je aan begint.
Hij hoort thuis in een instelling, en daar doe ik m'n best voor.
Maar we weten nu nog even niet waar. Weet je wat je vandaag moet doen?
Ik wil dat je bedenkt hoe het is om de enige verzorger van Thomas te zijn.
Dag en nacht. En beslis pas nadat je hem hebt gezien, goed?
Hier is het.
Ga maar zitten, Dom.
Hij komt zo.
Probeer hem te laten focussen op de hoorzitting.
Daar is hij.
Hé, jongen.
De patiënt blijft aan deze kant, jullie aan die kant.
Geen handen schudden of ander fysiek contact.
Hoe is het ermee?
Belabberd.
Gaat het belabberd? Waarom dan?
Ralph Drinkwater is de conciërge hier. -Ja, ik heb hem gezien.
Hij ziet er nog precies hetzelfde uit. Niets veranderd.
En jij ziet er ook goed uit.
Echt, je ziet er goed uit. Gezien... -Gezien wat?
Je weet wel, dit allemaal.
Je hand, dat je hier zit...
Ik ben van plan me te laten registreren als rechtspersoon.
Rechtspersoon. Daar heb ik over gelezen. Om mezelf te beschermen.
Als ik een rechtspersoon van mezelf maak...
ben ik beschermd als iemand een rechtszaak tegen me aanspant.
Waarom zou iemand dat doen? -Mag ik een sigaret?
Nee, sorry.
Nee, dat mag niet. -Je mag hier niet naar buiten.
Het eten is goor. Gisteren kregen we rijst met bonen bij de lunch.
Met tarwebrood en ananas uit blik.
Er zat een dode kever in m'n rijst met bonen.
Heb je dat gemeld, zodat ze je een nieuw bord konden geven?
Als dat weer gebeurt, wat kun je dan doen om je situatie te verbeteren?
Weet je nog van vroeger, als we gingen wandelen?
Jij, ik en Dessa, bij de waterval.
Jullie bleven altijd staan om de grafstenen te lezen.
Jullie lazen opa's grafsteen altijd.
Waarom is oma niet naast hem begraven?
Dat weet ik niet.
Daar heeft ma nooit iets over gezegd.
Weet je nog dat je altijd je schoenen en je sokken uitdeed...
en dan het water in liep?
Hij liet me een rivier zien met water dat leven geeft.
Helder als kristal ontsprong het aan de troon van God en het lam.
Wil je iets voor me doen?
Natuurlijk, wat je maar wilt.
Wil je me een potje met water uit de rivier brengen?
Waar wil je dat voor hebben? -Ik wil me ermee wassen.
Ik denk dat dat helpt tegen die infectie.
Ik ben onrein.
Maar hij ziet er goed uit.
Je pols. Hij is al aan het genezen. -Ik bedoel m'n brein.
Als ik me met het rivierwater was, helpt dat om m'n brein te genezen.
Dat is verboden, er mag hier niets naar binnen zonder toestemming.
Wat is er zo erg aan een potje water? -Het is tegen de regels, het mag niet.
Maar wat is er dan zo erg aan? -Ik heb die regels niet verzonnen.
Ik zal kijken of ik toestemming kan krijgen.
Maar we moeten nu over de hoorzitting praten.
Weet je nog dat je woensdag een hoorzitting hebt, Thomas?
Weet je nog dat we het daar over hebben gehad?
Om te beslissen of ik hier weg mag of niet.
Ik ben erbij, dr. Patel is erbij, Dominick is erbij.
En jij ook, Thomas. -Dat heb je al gezegd.
Ik wil er gewoon voor zorgen dat je van tevoren weet...
wat we daar gaan zeggen.
Weet je nog welke vraag ze waarschijnlijk gaan stellen?
Over m'n hand. -Precies.
En wat zeg je, als ze naar je hand vragen?
Hoe is het met Ray?
We moeten ons echt even concentreren.
Wat zeg je als ze vragen waarom je hand eraf is?
Thomas, geef nou antwoord.
Luister, je wilt hier toch weg? Dan moet je wel antwoord geven.
Aan weerskanten van de straat stond een levensboom...
die twaalf vruchten gaf, elke maand zijn eigen vrucht.
De bladeren brachten de volken genezing.
Geef nou antwoord. -Dat doe ik juist.
Ik volgde de Bijbel. Ik hakte m'n hand af om de volken te genezen.
We doen allebei heel erg ons best, zodat je hier weg kunt.
Omdat je hier doodongelukkig bent.
Maar als je met die onzin uit de Bijbel begint, en hun vragen niet beantwoordt...
moet je hier blijven en dan moet je kevers eten...
Genoeg, Dominick. -Wacht even.
Ik denk dat ik hem gewoon de waarheid moet vertellen.
Luister, Thomas. Je moet niet met die Bijbel-onzin aankomen...
als je tegen die lui van de commissie praat.
Als ze vragen of je spijt hebt van wat je hebt gedaan in de bibliotheek, zeg je ja.
En als ze zeggen... -Waar is Dessa eigenlijk?
Waar is ze? Wat is er met haar gebeurd?
Begin nou niet weer, dat weet je al. We zijn gescheiden.
Luister, als ze... -En jullie dochtertje is gestorven.
M'n nichtje.
En van Dessa mocht ik haar vasthouden.
Hou daarmee op. We moeten over de hoorzitting praten.
Ze vertelt je wat je wel en niet moet zeggen, zodat je hier weg kunt.
Dessa is m'n vriendin. -Luister nou naar me.
M'n vriendin, of ze nou met Dominick is getrouwd of niet.
Je bent nog steeds haar vriend.
Wat zeg je als ze naar je hand vragen? -Ik vertel ze de waarheid.
Goed. En wat is de waarheid?
Dat ik m'n hand heb opgeofferd om Armageddon te voorkomen.
Ze hebben het verpest. Het was bijna gelukt.
Maar ze hebben me opgesloten.
Ze zouden over vrede onderhandelen als oorlog niet zo winstgevend was.
Ze martelen me hier.
Doe nou een beetje kalm. -Die kevers zijn niet het ergste.
We moeten je hier weghalen... -Ze stoppen slangen in m'n bed.
Kalmeer nou, verdorie. -Ze doen scheermesjes in m'n koffie.
Kalmeer nou een beetje. -Ze zetten hun elleboog op m'n keel.
Ik ben onrein, Dominick.
Ze hebben sleutels. En ze verkrachten me. Ze verkrachten me.
Ze komen m'n cel binnen en dan verkrachten ze me. Ze verkrachten me.
Ik ben onrein, Thomas.
Zij is wel goed. Zij en dr. Ghandi zijn aardig.
U moet afstand houden.
Geen fysiek contact. -Ik neem de verantwoordelijkheid.
Geef ze heel even. Heel even maar.
Ik ga je hier weghalen. Ik ga je hier weghalen, dat zweer ik.
Niet boos worden, Dominick.
Niet boos worden, alsjeblieft. Het spijt me, niet boos worden.
Mag ik weten wat hier is gebeurd?
Ik had eindelijk m'n paper af. Toen wilde ik het uittypen...
maar ik kon de sleutel van de typemachine niet vinden.
Ik heb eerst heel lang op je gewacht.
Ik weet nooit meer waar je bent.
Alsof ik geen kamergenoot heb. -Ga mij nou niet de schuld geven.
Toen begon ik te denken dat je gewoon wilt dat ik faal.
Je hoopt dat ik zak, omdat je...
Omdat je me hier weg wilt hebben, je wilt alleen zijn.
Dat is niet zo. -Omdat je je eigen leven wilt...
omdat je niet meer met me samen wilt zijn.
Als je zakt, breek je mama's hart.
Als je zakt, eindig je misschien in Vietnam.
Dan wordt je kop eraf geschoten.
Dominick, kun je alsjeblieft m'n paper voor me uittypen?
Ik koop een nieuwe koffer voor je, maar ik moet het uiterlijk om 7 uur inleveren.
Waarom moet ik het voor je typen? -Vanwege m'n handen.
Ze trillen zo.
Maar m'n docente is heel streng.
Als ik ook maar één minuut te laat ben, accepteert ze het niet meer.
Ze heeft het op me gemunt.
Doe nou een beetje kalm. Kalmeer even.
Hé, doe eens rustig.
Ik had hem kunnen uitkafferen, om wat hij had gedaan.
Rustig maar.
Om wat hij het hele jaar niet had gedaan.
Maar hoe kwaad ik ook was...
ik was ook bang.
Ik wist hem te kalmeren. En ja, ik heb die stomme paper voor hem getypt.
Het was een essay over het thema vervreemding in de moderne literatuur.
Een allegaartje van notities en onzin.
Er was eigenlijk geen touw aan vast te knopen.
De rammelende zinnen gingen echt alle kanten op...
zonder terug te keren. Het handschrift was onherkenbaar.
Die paper maakte me zelfs nog banger dan z'n gedrag.
Maar ik typte het uit en schaafde het wat bij.
En ik hoopte tegen beter weten in dat z'n docente er iets zinnigs in kon vinden.
Hopelijk heeft dit je geleerd om beter te plannen.
Ja, dat heeft het zeker.
Ga slapen, Thomas.
Dank u wel.
Hoi. -Hoe is het?
Prima, en met jou?
Ik heb voor je gekookt.
Kijk. -Ik wist niet dat je thuis zou zijn.
Kip.
Maar hij is een beetje... Hij staat er al een tijdje. Ga zitten, dan...
Dit is misschien niet de lekkerste kip die je ooit hebt gegeten.
Ik had het nooit eerder gemaakt. Het is kip picat... piccata.
Het is Italiaans.
Italiaans? -Ja, speciaal voor jou.
Italiaanse kip. Al denk ik niet dat die kip zelf Italiaans is.
Best lekker, toch?
Wat is er?
Ik heb daarstraks m'n broer gezien.
O, ja? Hoe ging het met hem?
Hoe het met hem ging? Net als altijd.
Hij is gek. Ziek.
Volgens mij vind je het niet lekker. Je vindt het niet lekker.
Waar heb je het over?
De kip. -Het gaat nu even niet over die kip.
De hoorzitting van m'n broer komt eraan, en ik moet me voorbereiden. Dus ik...
Hoort bier drinken ook bij de voorbereiding?
Ik weet dat het je geen ruk kan schelen dat hij daar zit weg te rotten.
Dat begrijp ik. Ik accepteer het zelfs.
Maar ik heb een verplichting, jegens m'n broer.
Nee, ga nou zitten. Ga alsjeblieft zitten. Ga zitten, Dominick.
Want ik wil even met je praten.
En het laatste wat ik vanavond wil, is ruzie.
Ik wilde het pas zeggen als ik het zeker wist. En nu weet ik het zeker.
Ik ben zwanger.
We hebben een baby gemaakt.
Jij en ik.
Zeg alsjeblieft iets. Dit is...
Het overvalt je, natuurlijk.
Ik had er ook niet op gerekend.
Weet je zeker dat ik de vader ben?
Wat zeg je nou?
Natuurlijk ben jij de vader.
Wie anders?
Wat is dat nou weer voor vraag?
Wat gaat er nu door je hoofd? Wat...
Wegwezen.
Wacht maar tot ik jullie te pakken heb. Dan gaan jullie wat beleven.
Kom hier.
Veeg je reet maar af met dat pleepapier.
Wat doe je daar?
Wat is er gebeurd?
Waar ga je heen?
Kunnen we niet even praten?
Stil, Sadie.
Is daar iemand?
Wat heb je daar?
Heb je nu al foto's? -Ik zal ze even laten zien.
Ja, doe maar. Ik vind het zo spannend.
Ja, het is gek, maar... -Laat maar zien.
Ik begon in Athene.
Is dat Athene?
Mooi, hè? -Is dat op de boot?
Ja, bij Santorini.
Ik heb je gemist.
Ik heb je zo ontzettend gemist.
Kun jij aan haar denken zonder het gevoel dat je in je maag wordt gestompt?
Zo ver ben ik nog niet.
Ik mis je nu al.
Het spijt me. -Ben je al...
Ja, het spijt me. Het was al een tijdje geleden.
Ik ben zo bang.
Waarom?
Rustig nou maar, liefje. Je hoeft je geen zorgen te maken.
Je wordt niet zwanger. Daar heb ik voor gezorgd.
Waar heb je het over? -Ik heb het geregeld.
Je kunt niet zwanger worden.
Waar heb je het over?
Ik heb me laten helpen.
Het komt allemaal goed.
Waar heb je het over?
Ik heb me laten steriliseren.
Geen zorgen meer.
Ik wilde nog een kind, rotzak.
Daarom ben ik op reis gegaan, om daarover te beslissen.
Vertaling: Sofia Engelsman Iyuno Media Group