Thomas en ik zijn in drie staten geweest:
Massachusetts, Rhode Island en New Hampshire. Vier, inclusief Connecticut.
Over een halfuurtje zijn we in een nieuwe staat, New York.
Want we zijn op schoolreisje naar het Vrijheidsbeeld.
Mam vertelde dat we op de veerboot precies hetzelfde zien als onze opa...
toen hij in 1913 voor het eerst naar Amerika kwam.
Mam praat constant over haar vader. Een groot man, volgens haar...
maar ik heb hem nooit gekend. Hij was al dood toen wij geboren werden.
Halverwege de reis loopt m'n broer naar de wc.
Hij verspreidt vast een misselijkmakende geur door de bus.
Hou het netjes.
M'n broer verpest alles.
Na vijf minuten zit hij er nog steeds op.
Ik heb hem allang horen doortrekken.
Hij poept vast alles onder.
Ik heb met hem te doen, maar ik schaam me ook dood.
De kinderen kijken mij er ook op aan.
De Birdsey-broertjes: de imbeciele tweeling.
Het stinkt naar schijt.
Wat is er aan de hand? Zitten. Wat is er?
Jongens, ga zitten. Wat is er aan de hand?
Thomas zit opgesloten in de wc.
Rustig, luister goed. Pak het slot vast en schuif het naar links.
Naar links.
Chauffeur, kunt u even stoppen?
Je moet de grendel en de klink tegelijk verschuiven.
Stil. Hou daarmee op.
Hoe heet hij? -Thomas.
Thomas, probeer de grendel en de klink tegelijk naar links te schuiven.
Toe nou.
Hij zit vast. -Kunt u hem opentrekken?
Hij gaat van binnen open. -Dat begrijp ik.
Hij zit klem.
We moeten de veerboot van kwart voor elf halen.
Ik bel het busbedrijf, dan komen ze het repareren. Dat duurt wel een paar uur.
Kalmeer hem. Zitten, allemaal, de bus gaat rijden.
Kom op nou, we missen de veerboot.
Iedereen is teleurgesteld.
De dag is verpest.
We rijden naar een benzinepomp om te bellen...
wanneer betweter Eugene Savitsky naar achteren loopt met een idee.
Vraag hem 'm naar rechts te schuiven. -Hij moet naar links.
Ja, maar misschien kent hij verschil niet tussen rechts en links.
Dat zou kunnen.
Thomas? Laten we iets anders proberen.
Probeer het slot naar rechts te schuiven. Naar de andere kant.
Eindelijk.
Eugene, wil jij van stoel ruilen met Dominick? Dank je wel.
Kom naast je broer zitten, Dominick.
Gaat het? Gaat het, Thomas?
Oké, we zijn er bijna.
Die hele dag nog is Thomas compleet van slag.
In de haven zegt Thomas tegen juf Hanka dat hij de veerboot niet op durft.
Ik moet bij hem en de buschauffeur blijven.
Die nacht droom ik dat ik vastzit in een kleine, donkere grot...
in een onbekend bos.
Het is pikkedonker.
Ik schreeuw om hulp, en als ik eindelijk een uitweg heb gevonden...
realiseer ik me dat ik helemaal niet vastzat in een grot...
maar binnen in het Vrijheidsbeeld.
Wakker worden, slaapkop.
Je raadt nooit wie er gisteren belde.
Wie? Wie heeft er gebeld?
Connie Chung.
Ze wil Thomas interviewen. -Jezus Christus.
Leuk juist. Ze maken een special over de reactie op Operatie Desert Shield.
Een reactie had hij zeker.
Hij is heel enthousiast.
Moet je kijken.
Wat is er?
Wat is dat?
Een bewaker van die inrichting heeft me in de ballen getrapt.
Ze zijn helemaal opgezwollen. Ik verga van de pijn.
Wat vind je ervan?
-Waarvan? M'n ballen?
Van Connie Chung. -Hoezo?
Ze verwacht een antwoord en ik heb haar m'n werknummer gegeven.
Je werknummer?
Zeg maar dat hij het niet doet.
Serieus? -Ja.
Prima, het is jouw keus. Ik denk alleen...
Wat? -Ik...
Ik zou met haar praten. Ze was heel aardig.
Bel met haar voordat je een besluit neemt.
Dat vond Thad ook. -Wat heeft hij ermee te maken?
Hij was hier toen ze belde. Hij nam op.
We dachten allebei: Jemig, dat was Connie Chung van de tv.
Lekker belangrijk, zeg. 'Connie Chung van de tv.'
Ik wil niet dat die klootzak onze telefoon opneemt. Dat is m'n zakelijke lijn.
Hij vertegenwoordigt mijn bedrijf niet.
Praat gewoon met haar. Ze is heel aardig.
Dat zal gerust. Ze wil namelijk iets van je.
Connie Chung wordt heus je beste vriendin niet.
Dat weet ik ook wel.
Ik wil het niet hebben. Ik heb al genoeg problemen, zoals je ziet.
Ik wil geen mediacircus in ons huis. Ze manipuleert je.
Ik ben niet achterlijk. Al denk jij misschien van wel.
Hou toch op.
Weet je wat m'n grote wens is? Dat je net zo goed voor mij zorgt als voor hem.
Jezus Christus.
Dat zou een aangename verrassing zijn, als m'n eigen vriend voor mij zou zorgen.
Maar dat gebeurt niet, want ik ben niet gek.
Dat valt nog te bezien.
Val dood. -Doe dit nou niet. Niet nu.
Beheers je. Zet de rem erop.
Het spijt me, oké? Ik vind je niet achterlijk.
En niet gek. Dit is moeilijk voor me, voor ons allemaal...
maar ik moet voor m'n broer zorgen, punt uit.
Dat is nu eenmaal iets wat ik moet doen.
Mij best.
Doe dat dan maar. Ga ervoor, Dominick.
Ik ben niet onredelijk.
Met Henry Rood van Gillette Street 67. Ik bel al voor de vierde keer.
Wanneer ga je in godsnaam weer aan het werk?
Ik zou wel weer eens uit m'n raam willen kijken zonder jouw steiger te zien staan.
Dag, de Three-Rivers Examiner zou Thomas Birdsey graag interviewen.
Bel 292-1314. -Ga maar in de rij staan.
We hebben Connie Chung al.
Hallo, Lisa Sheffer voor Dominick Birdsey.
Ik ben van het Hatch Forensic Institute. Het betreft uw broer Thomas.
Ik weet dat er wat commotie was bij het inchecken...
maar ik ben bij hem geweest en naar omstandigheden gaat het goed met hem.
Ik ben hier vanavond tot elf uur en morgenochtend weer om acht uur.
Bel me terug op 617-9300...
als u vragen heeft of wilt weten hoe het met uw broer gaat.
Hij maakt 't goed. Ik heb hem net gezien. Ze houden hem nauwlettend in de gaten.
Bent u de broer? -Ja, Dominick Birdsey.
Lisa Sheffer. Ik had ingesproken. Fijn dat u zo snel kon komen.
Neem plaats.
Ik hoorde uw berichtje vanmorgen pas. Er is sprake van een misverstand.
Pardon. Met Sheffer.
Hoe is het met je, schat?
Nee, er is iemand bij me. Mama is aan het werk.
Dank je wel. Ik hou van je.
Sorry, hoor. M'n dochter vraagt veel aandacht.
Uw echte naam is Domenico, toch?
Hoe weet u dat? -Het stond in uw broers dossier.
Zit die naam in de familie? -Ik ben vernoemd naar m'n opa.
De naam van mijn opa is ook Domenico. Grappig, niet?
Domenico Parlapiano. Een hele mond vol.
Ik probeer uw broers dossier te openen, maar ik druk steeds op shift...
Kunnen we het over hem hebben? Hoe krijg ik hem hier weg?
Prima. Uw broer zit hier vanwege een 15-daagse machtiging.
Dat betekent dat hij 15 dagen moet blijven.
Daarna beslist de rechter over hem en dan waarschijnlijk de PSRB.
Luister, ik wil niet onbeleefd zijn, want u lijkt me aardige vrouw...
maar één, ga niet met afkortingen smijten...
en twee, die machtiging kan me gestolen worden, ik neem hem vandaag mee.
Let een beetje op uw toon. Haal diep adem en doe rustig.
Ik doe pas rustig als dit voorbij is.
U moet z'n arts bellen, dr. Willis Ehlers.
Hij legt wel uit dat dit een vergissing is en dat hij in Settle hoort te zitten.
Dr. Ehlers is uw broers arts niet meer. Hij is overgeplaatst.
Door wie? -De commissaris in Hartford.
Dr. Patel is z'n nieuwe psycholoog. Zij is fantastisch.
Nee, dr. Ehlers is de arts van m'n broer.
Hij behandelt m'n broer al vier jaar, grotendeels met succes.
Met succes? Uw broer heeft z'n hand afgesneden.
Elke keer dat het misgaat, belandt hij in Settle. Dus waarom zit hij nu hier?
Hij hoort bij het meubilair daar. Als u nu even naar me luisterde en zou bellen...
Uw toon bevalt me niet. Echt niet. Vertrek anders maar.
Ik ben hier voor u en uw broer. Dus hou op.
Luister, m'n broer hoort hier niet.
Hij kan zich niet verdedigen. Hij is waarschijnlijk doodsbang.
Hij is als een konijn tussen de wolven. Hij overleeft dit niet.
En dat is dan uw schuld.
Dat is het niet, maar bedankt. Ik zal heel eerlijk tegen je zijn.
Je broer is gedwongen opgenomen omdat hij geestesziek is...
en een misdrijf heeft gepleegd. -Welk misdrijf? Wat heeft hij gedaan?
Een oud dametje gestoord en wat bloed op het tapijt van de bibliotheek gemorst?
Wat hij gedaan heeft is bizar, dat spreek ik niet tegen...
maar welk misdrijf heeft hij gepleegd? -Hij zwaaide met een wapen.
Hij heeft zichzelf verwond. -Dat telt ook.
Hij telt zelf ook.
Moet u horen. Ik ken hem beter dan wie dan ook.
Ik ben gevaarlijker dan hij. Hij doet geen vlieg kwaad.
Weet je wat je probleem is? Als je even je gemak houdt, zal ik je iets uitleggen.
Je gaat ervan uit dat je broer hier slecht af is. Dat is niet het geval.
Bovendien kun je niets aan de situatie veranderen.
Niets. Het is niet aan jou.
Thomas moet hier op z'n minst 15 dagen blijven.
Wat gebeurt er daarna? Wat gebeurt er na die 15 dagen?
Afhankelijk van het advies van het evaluatieteam wordt hij ontslagen...
overgeplaatst, of onder het gezag van de Review Board geplaatst.
Wat doen zij? -Zij laten hem opnemen.
Voor hoelang? -Een jaar.
Een jaar? -Ga niet zo tekeer.
Kalm aan. Ik weet dat het hard aankomt.
Hoe kan ik hem vandaag onder ogen komen en tegen hem zeggen:
'Thomas, hoor eens.
Je moet hier 15 dagen blijven en daarna mogelijk nog 365.'
Hoe moet ik dat zeggen?
Je krijgt hem vandaag niet te zien. -Tuthola.
Moet dat nou, Dominick? -Waarom niet?
Dat is het protocol. Hij wordt extra beveiligd.
Hij mag een lijst indienen met vijf bezoekers...
Hoelang duurt dat? -Twee weken.
Dan is hij hier alweer weg. -Niet per se.
Het spijt me. Je mag me altijd bellen, dag en nacht.
Ik geef je het nummer van dr. Pat... Nee, ik vraag meteen of ze tijd heeft.
Ze wil je vast helpen. Maar ga niet tegen haar schreeuwen, dat duldt ze niet.
Hoi, met Lisa Sheffer. Goed hoor, met jou?
Heb je vandaag tijd voor de broer van Thomas? Hij wil je erg graag spreken.
Vijf uur? -Welja.
Vijf uur is goed. Oké, hartelijk bedankt.
Ziezo. Ze heeft het heel druk, dus dat is mooi.
Luister, ik zal tegen je broer zeggen dat je hem wilde zien.
Moet ik verder nog iets zeggen? -Nee, hoor.
Niets? -Nee, het is wel goed zo.
Dat je van hem houdt misschien? -Dat weet hij wel.
Iedereen hoort het graag.
Prima, geef het maar door. -Zal ik doen.
Goeiemorgen, Mrs Rood. -Goeiemorgen.
Kan ik uw man spreken? Hij spreekt steeds berichtjes bij me in.
Dat gaat niet, hij is aan het schrijven. Of zich lam aan het drinken.
Wilt u m'n verontschuldigingen overbrengen voor de vertraging?
Aan de regen valt niets te doen.
En ik heb wat persoonlijke problemen. -Dat lazen we, ja. Hoe is het met hem?
Goed, beter. Maar luister, ik ben hier over hooguit zes weken klaar.
Over 24 uur is het droog en dan haal ik alles uit de kast...
dus hij hoeft me niet steeds te bellen. -Prima. Echt, het zit wel goed.
Wat schrijft hij, een nieuwe Amerikaanse klassieker?
Het is non-fictie. Het is een of ander exposé.
Waarover, huisschilders?
Oké, ik probeer morgen langs te komen. -Graag.
Als ik straks klaar ben, zijn jullie me spuugzat.
Dacht je dat? Ik denk het niet, hoor.
Bedankt, Mrs Rood.
Oost west, thuis best.
De laatste bewoner van het huis dat m'n opa gebouwd had was Ray Birdsey.
Een WASP uit Youngstown, Ohio.
Geen druppeltje Tempesta-bloed.
Of Italiaans bloed.
Ray?
In Hollyhock Avenue 68 voelde ik me altijd verbolgen en klein.
Weer tien jaar oud. Machteloos.
Ik had m'n stiefvader vroeger zo vaak dood gewenst...
dat het bijna een hobby was.
In gedachten had ik hem al tig keer vermoord.
Een afgrond in gereden, in bad geëlektrocuteerd...
doodgeschoten tijdens het jagen.
De zomer dat m'n opa overleed was m'n moeder zwanger van Thomas en mij.
De naam van de vader zou ik waarschijnlijk nooit te weten komen.
Wist hij van ons bestaan?
Waarom hield zij hem bij ons weg?
Was de waarheid echt zo erg?
Jammer dat het niet gelukt is.
Oké. Het beste, Jeannette.
Leugenaar.
Wat is er?
Niks verkocht?
Ik neem één dag vrij om naar de stad te gaan...
en zij koopt ergens anders een Ford Taurus.
Hij mag maar vijf bezoekers ontvangen.
Eerst word je nagetrokken, dan word je gefouilleerd...
en dan moet je door een detectiepoortje.
Wat zij gedaan hebben is geen fouilleren. Ik noem dat...
politiegeweld.
Heb je foto's gemaakt? -Nee.
Dat moet je doen, voordat het geneest. Je moet het documenteren.
Ga vandaag naar een dokter en laat foto's maken.
Goeie, smaakvolle foto's van je ballen.
Dan heb je bewijs om een deal te kunnen sluiten met die eikels.
Je laat ze die foto's zien en zegt: Ik zie jullie in de rechtbank, tenzij...
Tenzij wat? Tenzij jullie m'n broer overplaatsen naar Settle.
Dat is geen slecht idee.
En als hij vrij is, sleep je ze alsnog voor de rechter.
Dat zou jij echt doen, hè? -Reken maar.
Ik zou deze kans met beide handen aangrijpen. Dat geld is snel verdiend.
Dit is langzaam geld verdienen. Dat is snel geld verdienen.
Neem nou maar op.
Constantine Motors, met Leo.
Nee, ze was van gedachten veranderd. -Hoezo?
Ze heeft de Ford Taurus gekocht bij Three Rivers.
Waarom? Ze was gek op die auto.
Ik denk dat ze zich op het laatste moment bedacht heeft.
Hoe kan dat nou?
Ik had vrij genomen voor een auditie, dus zij dacht...
Dat kan echt niet. Daar is de koop op afgeketst.
Het was geen spotje, het was een speelfilm.
Wat? -Een horrorfilm.
Welke rol?
De hoofdrechercheur. Er worden christelijke jongeren...
Het zal wel. -...vermoord.
Kom naar m'n kantoor. -Hang op. Gewoon ophangen.
Hij heeft opgehangen.
Ik moet gaan. -Een horrorfilm?
Waarom komt hij hier niet? -Hij wil mij niet zien.
Jij was z'n lievelingsschoonzoon. -Onzin. Hij haat me.
Blijf hier. -Waar moet ik heen?
Dag, Gene.
Hé, wakker worden.
Wakker worden. -Hoe laat is het?
Kwart over twee. In de middag, mocht je je dat afvragen.
Je ziet er echt belabberd uit. -Dank je.
Heb je wel geslapen?
Je bent net zo'n... Hoe heet die hond met dat hangende gezicht?
En die rare tanden. -Basset hound.
Daar lijk je op. -Rot op.
Ik zeg het maar eerlijk.
Dat ding is roestig. -Geeft niet.
Ik heb een mooie wagen voor je. -Hou maar op.
Ik meen het. -Nee.
Voor een leuk prijsje.
Vorige keer viel de versnellingsbak eruit.
Zo herinner ik het me niet.
Luister... -Nu even niet. Ik voel me kut.
Hoeveel bezoekers krijgt je broer? -Vijf.
Hij mag mij op de lijst zetten. Als hij dat wil.
Ik ga graag bij hem langs om te kijken of alles goed met hem gaat.
Ik ken hem ook al jaren.
Ik zal het tegen hem zeggen. -Oké, man.
Hé, ik ben Dale. Ik ga een paar foto's van je maken.
Gekneusde testikels, toch? -Klopt.
Kom maar overeind.
Ik ga wat foto's van de verwonding maken. Ik moet het wel kunnen zien.
Goeiemorgen, daar zijn ze.
Twee, drie...
Heeft de politie dit gedaan? -Een cipier.
Klotepolitie.
Was ik maar zo slim als jij.
Ik ben ook gepakt door de politie. Ik had iets moeten doen.
Ik was bij Aerosmith geweest.
Ken je Aerosmith? De beste band ooit. M'n broer en ik waren knetterstoned.
We werden aangehouden. M'n broer zei 'walk this way'...
en die agenten sloegen ons verrot. Echt helemaal verrot.
Als ik bewijs had gehad, was ik nu rijk geweest.
Ik wou dat ik zo geslepen was.
Hoe laat is het?
Pluk de dag.
Ik haal de baby wel uit bed. -Breng haar hier.
Hé, schatje.
Er is iets mis. Ik weet niet wat ik moet doen.
Ademt ze nog?
Op de ergste gedenkdagen, Angela's verjaardag...
of haar sterfdag...
zie ik nog steeds Dessa voor me, ineengezakt als de ambulance wegrijdt.
En dan m'n broer...
Ze wisten dat ik er weleens logeerde. Daarom is Angela vermoord.
Thomas vertelde mensen dat de kans groot was...
dat Angela's dood een waarschuwing van zijn vijanden was.
Hou op. Hé, ophouden.
Ze moesten mij hebben. Het spijt me. De CIA was...
Spijt het je?
Het heeft niets met jou te maken. Helemaal niets, oké?
Ik weet niet meer of het de ayatollah of de Colombiaanse drugskartels waren...
maar ik wilde z'n kop tegen een muur rammen toen hij dat zei.
Toen hij de dood van onze dochter op zichzelf betrok.
In de maand die erop volgde was Dessa een zombie.
Ik moest alles regelen.
De lijkschouwer en politie te woord staan...
en de mensen die ovenschotels kwamen brengen.
De schalenbrigade.
Een week later gooide ik alles weg, waste ik de schalen af...
en bracht ik ze stuk voor stuk terug.
Dit gaat voorbij.
Dessa's vader zei dat we het wel te boven zouden komen.
Zodra we een tweede kindje zouden nemen, verzekerde hij me.
We moesten zo snel mogelijk beginnen.
Je moet het leven omarmen.
Veel mensen zeiden dat.
Een zwangerschap was de remedie voor ons verdriet.
Alles komt goed.
Hoe ze aanvoelde, klonk en rook deed er niet toe. Ze was vervangbaar.
Ik ga wandelen.
We hoefden onze dochter enkel als een videoband te overschrijven.
Kom, Sadie.
Wil je ook mee?
Nee, hoor.
Oké, kom.
Dessa en ik hielden het nog een jaar vol.
We maakten nooit echt ruzie. Dat kostte te veel energie.
Na een tijdje werd ze lid van een wiegendood-praatgroep in New Haven.
Ze spoorde me aan om mee te gaan. -Hij heette Kyle.
Ik ben twee keer gegaan, daarna kon ik het niet meer.
Ik kon het niet opbrengen.
Omdat ik die groep eerlijk gezegd niet kon uitstaan.
Al die zweverige types die hun verdriet oprakelden.
Ze zwolgen erin.
De Dode Baby's Club.
Dominick, je moet je hart luchten. Ik kan dit niet alleen.
Alsjeblieft.
Wat heeft het voor nut?
We praten, we huilen en praten nog wat.
Dood blijft ze toch.
Wacht.
Het leven had geen zin. Dat was de grap. Snap je 'm?
Je had 'n broer die clips in z'n haar deed om vijandige signalen te verstoren...
een biologische vader die zich 33 jaar niet had laten zien...
en een kindje dat dood in haar wieg lag, en het betekende allemaal niks.
Dessa zag zo tegen Angela's verjaardag op dat ze plannen begon te maken.
Ze wilde samen naar Griekenland en Sicilië.
Ze wilde het geld van de levensverzekering ervoor gebruiken.
Ik had best vrij kunnen nemen...
maar ik zei nee.
Ik zei dat ik het walgelijk vond om op reis te gaan van bloedgeld.
Maar wat ik niet durfde te zeggen was dat ik eigenlijk bang was.
Bang om met haar opgesloten te zitten in een scheepshut.
Op een schip kon je niet wegrijden in je auto.
Op een schip kon je een kindje maken.
We hebben misschien een tiental keer gevreeën in het jaar na Angela's dood.
Altijd met een spiraaltje en voor het zingen de kerk uit.
Op reis gaan vond ik een doodenge gedachte.
'Ga maar zonder mij', moedigde ik haar aan.
En dus ging ze.
Ik had zo m'n eigen plannen, m'n eigen strategie om erbovenop te komen.
Dominick Birdsey?
Sorry.
Sorry dat ik u liet schrikken. U sliep, hè?
Wie bent u? -Dr. Patel.
O, sorry. Het geeft niet, ik was aan het luieren.
Komt u mee, meneer Luilak?
Pardon.
Neemt u plaats.
Ik ga thee zetten. Wilt u ook? -Is goed.
Slaapt u wel genoeg? -Ik heb een lange dag achter de rug.
Ik heb kamille, pepermunt en moerbei. -Doe maar wat.
De favoriete reactie van ambivalente Amerikaanse mannen.
Nogal passief-agressief, vindt u niet?
Doe de moerbei maar.
Hoe zit het met m'n broer? Heeft u hem gesproken?
Ja, vandaag nog.
Er heeft zich een incident voorgedaan. -Een incident?
Uw broer is geobsedeerd door de bewakingscamera's.
Tijdens de lunch begon hij met eten naar de camera in de eetzaal te gooien.
Toen een verpleeghulp hem tegenhield, viel de tafel om.
Gooide Thomas een tafel om?
Het eten van andere patiënten belandde op de grond en er volgde een opstootje.
De bewakers grepen snel in, maar uw broer moest vastgebonden worden.
Meent u... Is hij dat nog steeds?
Nee, om vier uur was hij terug op z'n kamer.
U hoeft niet te schrikken. Patiënten met paranoia doen zoiets wel vaker.
Ik vertel het omdat u op de hoogte gehouden wilde worden.
Hoe is het nu met hem? -Hij is afstandelijk, bedeesd.
Ik heb z'n psychiater, dr. Chase, gesproken.
Hij overweegt om uw broers Haldol-dosis te verhogen.
Daar gaan we weer. Je maakt z'n boeien los en pompt hem vol met medicijnen.
De laatste keer dat dat gebeurde...
was het alsof iemand hem in een stopcontact had gestoken.
Hij liep rond als een stuk bacon.
Antipsychotica gaan waanbeelden en hallucinaties effectief tegen...
maar verergeren helaas de negatieve symptomen ook.
Ik weet er alles van. Ik weet alles van Prolixin en Stelazine en wat al niet meer.
Als je een broer hebt die al 20 jaar om de haverklap in een inrichting zit...
ken je de chemische tovermiddeltjes wel.
Hij kan niet tegen Haldol. Hij voelt zich er klote bij.
Ik sta niet toe dat jullie hem in een zombie veranderen...
alleen omdat hij een tafel omgegooid heeft...
en omdat dat het personeel goed uitkomt. Dat vind ik onacceptabel.
Ik vind dat ook onacceptabel.
U mag wel iets meer vertrouwen in me hebben.
Ik kom voor uw broer op, ik ben geen vijand.
Ik ben geen gestoorde professor.
Ik heb tegen dr. Chase gezegd...
dat 't me onverstandig en voorbarig leek om uw broers Haldol-dosis te verhogen.
En ik breng uw bedenkingen ook graag over.
Wat haalt dat uit?
Hoe reageert de alwetende psychiater daarop?
Door beleefd te luisteren en vervolgens gewoon te doen wat hij zelf wil?
Kom op.
Ik heb dit vaker meegemaakt.
U bent erg moe, hè? -Zeker.
Die 40 jaar hebben er flink ingehakt.
Wilt u een kopje thee?
Prima.
Uw broer zegt dat u veel leest, dat uw huis vol staat met boeken.
Hij vertelde enthousiast over u. Hij was trots op uw intelligentie.
Ziet u dat anders? -Ik denk dat Thomas...
alleen oog heeft voor Thomas.
Door z'n ziekte is hij niet in staat om zich over anderen te bekommeren.
Was hij zo als kind ook al? -Nee.
Hij maakte zich meer zorgen. -Waarover?
Over mensen.
Over mij.
Hij was nog een grotere tobber dan zij. -Dan wie?
M'n moeder.
Ze noemde hem konijntje en mij aapje, maar...
Wat maakt het eigenlijk uit?
Het verleden doet er niet toe.
Twintig jaar geleden, toen deze nachtmerrie begon, deden ze dit ook al.
Het is genetisch bepaald. Het heeft geen zin om z'n jeugd te ontleden.
Laten we ons op het heden richten.
Laten we hem medicatie geven die z'n symptomen onderdrukt...
en hem wat zelfredzaamheid bijbrengen.
Mijdt u het verleden liever?
Ik? Nee. Waarom begint u ineens over mij?
Omdat u z'n tweelingbroer bent.
U bent z'n spiegelbeeld, z'n gezonde ik.
Wetenschappelijk gezien bent u het equivalent van een controlegroep.
De kant van hem die niet gebukt gaat onder z'n ziekte.
Als eeneiige tweeling lijken jullie meer op elkaar dan andere broers.
Ik weet het niet, hoor.
Ik wil u een opname van m'n sessie met uw broer laten horen, van na 't incident.
Ik was tevreden over hem en ben benieuwd naar uw reactie.
Mag dat wel, in verband met uw beroepsgeheim?
Nu trekt u weer m'n bedoelingen in twijfel.
Luister maar.
Sessie met Thomas Birdsey, 14 uur 30, 16 oktober 1990.
Begrijpt u dat dit opgenomen wordt? -Ik begrijp heel veel.
Mag ik deze opname laten horen aan uw broer, Ms Sheffer en dr. Chase?
Niet aan dr. Chase. -Waarom niet?
Het is te riskant. Hij kan voor de Irakezen werken.
In mijn vak moet je voorzichtig zijn.
In uw vak? Welk vak bedoelt u? -Geen commentaar.
Ik probeer het te begrijpen. Doelt u op de koffie en kranten?
Je moet niet alles willen weten.
Zou ik u Thomas mogen noemen? -Nee, dat mag u niet.
Waarom niet? -Ik ben Simon Petrus.
De apostel? -Bingo, Ms Gandhi.
Waarom noemt u mij Ms Gandhi? -Omdat u zich zo kleedt, Susie Q.
Waarom ben ik Susie Q? -Hoe moet ik dat weten?
Ik weet niet of het ertoe doet, maar m'n stiefvader noemde m'n moeder Susie Q.
En hij klinkt precies zoals hij.
Was het uw moeders bijnaam? Heette ze Susan?
Nee, Concettina, Connie. Maar zo noemde m'n stiefvader haar als...
Ja?
Als hij boos op haar was, haar belachelijk maakte.
Sorry, ga maar verder.
Ik weet heel weinig over uw familie. Vertel eens.
Uw moeder is overleden, nietwaar?
En u heeft een stiefvader.
En een broer. -We zijn een eeneiige tweeling.
Hij houdt van lezen. Z'n huis staat vol met boeken. Hij is heel slim.
Hoe zit het met u? -Ik ben uitverkoren door God...
en daarna begonnen ze me vrijwel direct te achtervolgen.
M'n broer was een goede leraar.
Studenten bewonderden hem om z'n intelligentie.
Maar hij is gestopt. -Waarom?
Weet ik niet. Er iets is gebeurd. Ik wil er niet over praten.
Wat doet hij nu voor de kost? -Hij schildert huizen.
Ik zeg dat hij moet oppassen voor de radioactieve verf.
Hij luistert niet naar mij.
Hoor je dat?
Op zijn manier maakt Thomas zich nog steeds zorgen om je.
Ik probeer het altijd van z'n vingers te halen.
M'n stiefvader heeft het ook.
Maar hij komt niet meer langs, dus daar zit ik niet over in.
Vertel eens over hem. -M'n stiefvader gaf ons klappen.
Sloeg hij jullie? -Toen we klein waren.
Regelmatig of soms? -Regelmatig.
Soms. -Hij sloeg me met z'n riem.
Waar? -Op m'n armen. M'n achterste.
Eén keer sloeg hij me in m'n gezicht met z'n riem...
Stop maar. Dat is gelul, dat is niet gebeurd.
Die tand is afgebroken bij het sleeën op Cow Barn Hill.
We gleden naar beneden, hij sloeg om en de glijder kwam tegen z'n mond.
Wil je stoppen? -Nee, ga maar door.
Hij sloeg Dominick nooit zo hard. -Nee?
Nee, hij moest altijd Thomas Dirt hebben.
Thomas Dirt? Waarom noemt u zichzelf zo?
Klopt dat? -Wat?
Werd jij meestal gespaard?
Soms wel, ja. Ik haalde het bloed niet onder z'n nagels vandaan.
Ik wist wanneer ik m'n kop moest houden, hij niet.
Laat die tape nou maar horen.
Mr Birdsey, waarom denkt u dat hij u harder aanpakte dan uw broer?
Ik denk het niet, ik weet het: Hij was jaloers op mij.
Waarom?
Hij wist dat God iets speciaals met mij voorheeft.
Hij plaste vroeger de kleren in m'n kast onder.
En hij piste altijd in m'n schoenen.
Waarom deed hij dat, denkt u?
Dat was nog niks. Dat was het minst erge.
Deed hij nog ergere dingen?
Veel erger. -Wat dan?
Hij verkrachtte m'n moeder in ons bijzijn. En hij...
Kom op, zeg.
Hij bond me vast en stopte dingen in m'n kont.
Wat voor dingen?
Als Ray wist dat hij dit zei... -Scherpe dingen. Potloden en...
schroevendraaiers.
Hij pakte een keer een mes...
Genoeg. Hou op.
Je schrikt hier erg van, hè?
Welnee, waarom zou ik hiervan schrikken?
M'n stiefvader die m'n moeder verkracht en schroevendraaiers in z'n reet stopt.
Dat stelt niks voor. Daar luister ik graag naar.
Ik dacht dat u vooruitgang had geboekt.
Wat voel je nu?
Wat maakt dat nou uit? Ik ben hier niet de perverseling.
Waarom ben je zo boos? -Dat zal ik u 's even haarfijn uitleggen.
Ik hoor nu eigenlijk een schilderklus af te maken...
die al drie weken klaar had moeten zijn.
Maar in plaats daarvan luister ik naar m'n broer die dingen uitkraamt...
die helemaal nooit gebeurd zijn.
Goed, het ging soms mis in ons huis.
Ray had een vreselijk kort lontje, maar hij heeft hem nooit aangerand.
Praat alsjeblieft niet zo hard.
Ga zitten. -Dat wil ik niet.
Haal even diep adem. -Wilt u weten hoe het voor mij is?
Ja?
M'n broer heeft altijd als een anker om m'n leven gehangen.
Al voordat hij ziek was, voordat hij z'n hand afhakte.
Een anker dat me omlaagtrekt.
Ik heb net genoeg touw om boven water te blijven.
Ik dacht dat ik ooit van hem af zou zijn. Dat ik de band zou verbreken.
Maar op m'n 40e moet ik nog steeds als bemiddelaar optreden in het gekkenhuis.
En ik snap het nu. Echt, het is me volkomen duidelijk.
Wat snap je? -Dat ik...
Dat hij m'n vloek is.
Ik ben...
Het spijt me.
Ik weet me geen raad. -Je reacties, Dominick...
zijn heel verhelderend geweest.
Maar ik denk dat je niet meer naar je broers sessies moet luisteren.
U zei dat het zou helpen. -Misschien was het een slecht idee.
Het kan helpen, maar jouw welzijn mag niet onder het zijne lijden.
Ik heb vandaag iets geleerd.
Er zijn twee jongens verdwaald in het bos. Niet één, maar twee.
De een zal ik misschien nooit meer vinden, daarvoor is hij al te ver heen...
maar de ander is wellicht nog te redden.
De andere jongen roept me.
Raad eens wie er thuis is.
Wil je een pompoenmaskertje? -Een lolly?
O nee, beter nog: Ik heb geroosterde...
Wil je pompoenzaadjes? -Nee.
Proef maar.
We hebben pompoenzaad geroosterd. -Lekker belangrijk.
Wat zei hij? -Hij is sexy als hij boos is.
Sorry.
Ik weet dat je veel aan je hoofd hebt, maar doe niet zo onbeschoft.
Ik woon hier ook, en als ik na m'n werk Thad wil uitnodigen, dan mag ik dat.
Niet de deur dichtgooien.
Gooi de deur niet dicht.
Je komt binnen en je bederft alles.
Ik heb een rotdag achter de rug. Als ik thuiskom, wil ik iets eten.
Iets normaals, geen geroosterde pompoenzaden.
En dan wil ik m'n bed in, want ik heb slaap nodig. Is dat te veel gevraagd?
Ja, want je houdt nooit rekening met mij.
Stuur jij je vriendje of vriendinnetje, of wat het ook is, nou maar weg.
Krijg de kolere. Kom, we gaan.
Vertaling: Iyuno Media Group