Onze helden.
Een bonte club moedige reizigers...
die bij toortslicht piramides in kruipen.
Stel je een ogenblik voor dat deze mensen jou zijn...
en dat je in volle vaart een ongrijpbare, diepere waarheid nadert.
Die waarheid is niet zonder risico's en gevaren.
Is het echt maar een spel?
Of is het iets anders geworden?
Clara is echt.
Dat weten we niet.
De muurschilderingen zijn wel echt.
Iemand heeft ze gemaakt.
Waarschijnlijk Clara. -Mogelijk, ja.
En in dat geval is ze dus echt en is ze vermist.
Kunnen we dat voor één keer gewoon accepteren?
Als het klopt wat we hebben gehoord...
is ze misschien in gevaar.
En ze zou een jaar of 40 zijn.
Kijk. Dit is 20 jaar geleden.
Als ze echt is en toen een tiener was...
is ze nu eind 30.
Wil je een kunstenaar vinden? Volg dan de kunst.
Ik ben niet zo overtuigd...
als m'n bizar lange en sinds kort werkloze vriend...
maar als Clara echt bestaat...
zullen haar muurschilderingen ons naar haar toe leiden.
Dat heet 'provenance'.
We volgen het werk naar de oorsprong...
en zoeken zo veel mogelijk uit...
over de maker, wie het ook is.
Als het Clara is en ze echt bestaat...
heeft ze ook een achternaam...
en dan kunnen we daar beginnen.
Of we gaan gewoon weer het spel spelen. Wat dacht je daarvan?
Jullie zitten op het verkeerde spoor.
Dit gaat niet over een fictieve meid...
die is gevangen met een zwarte jas...
en ontvoerd naar een toren.
Dat is bespottelijk.
Dit gaat over een internationaal complot...
dat ons gedrag wil controleren.
Een bedrijf.
Dat is wat ze niet willen dat we vinden.
We moeten terug naar alle locaties...
die in het spel zijn gebruikt en het verband zoeken.
We moeten een gemeenschappelijke financiële bron zoeken...
en ze ontmaskeren.
We moeten Clara zoeken.
Kom nou.
Clara zei: Ik ben jou.
Wat als je zelf vermist zou zijn?
Jij. Of ik. Zou iemand me komen zoeken?
Ik denk het niet.
Het lijkt me heel erg als me iets zou overkomen...
zoals uitglijden in de douche of stikken in m'n sushi...
en dat het misschien wel maanden zou duren...
voor iemand zou merken dat ik weg was.
Dus als Clara mij is, zoals ze zei...
heeft ze iemand nodig die genoeg om haar geeft om haar te komen zoeken.
Dan doen we het allebei.
Peter en ik zoeken de waterval en jullie twee...
Nee. -Nee?
Nee. -Niet allebei?
Ik wil niet bij hem.
Ze bedoelt mij.
Ik weet dat jullie kwaad op elkaar zijn...
Hij heeft iets heel ergs gedaan.
Het viel best mee. -Nee.
Ik wil niet bij hem.
Ik weet dat jullie elkaar nu even niet mogen...
maar misschien...
Ik ga wel met Fredwynn mee.
Echt? -Wat zeg je?
Dank je wel.
Maar Clara is belangrijk voor je.
Ja. Dat klopt.
Maar Fredwynn en ik gaan even met z'n tweetjes op pad.
En ik met Janice. -Ja.
Het wordt tijd.
Zeg dat. -Oké, dit wordt leuk.
Heel leuk. -Ja, echt heel leuk.
Heel leuk. Het wordt echt een leuke dag.
'Strijders, opgelet.
Strijk je gewaad en bereid je voor op het bos.
Clara's waarheid wordt vanavond onthuld.'
Vanavond?
Mijn god. Het is de laatste dag van het spel.
Ze weten het.
Ze weten dat we ze doorhebben.
We moeten snel zijn.
Na vanavond wordt alles opgeruimd en ontbonden...
en is het spoor weg.
Alles zal verdwijnen als een betoverde kermis.
We moeten de man achter het gordijn vinden.
We moeten Clara vinden.
In godesnaam, noem het wat je wil, maar we moeten nu handelen.
Het ontbijt kan wachten. Team blauw, tijd voor actie.
Mijn god. Fredwynn.
Fredwynn, je huis is fantastisch. -Dank je.
Ga hier maar zitten.
Ik heb energie nodig voor we beginnen.
Sinds m'n introductie heb ik hier dag en nacht aan gewerkt.
Dit is een overzicht van elke locatie...
sinds 't begin van het spel.
Hier zit... een hele hoop werk in.
Die nacht in het zogenaamde huis van Clara...
dacht ik steeds: wat geven ze veel geld uit aan dit spel.
Moet je die locaties zien.
Pop-upwinkels, theaters, musea.
Hoeveel kost het om al die plekken te regelen?
Clara's huis alleen al heeft een half miljoen gekost.
Met dat vuurschrift en de schilderingen.
Ik heb de documenten van het huis bekeken.
Allemaal nepbedrijven en dode sporen.
Als we iets vinden dat al deze dingen verbindt, een naam...
Als we een naam vinden, vinden we het brein.
En Clara.
Als ze bestaat.
Ik denk van wel.
Dat weet ik.
Ik wil eerst iets duidelijk maken.
Als je besluit om me hiermee te helpen...
zal er gevaar zijn.
Duisternis.
De mensen achter dit spel...
vinden het vast niet leuk dat we zo dichtbij komen.
Dat we zo veel vragen stellen, met name de juiste vragen.
Ben je daar klaar voor? -Ik denk het.
Er zijn risico's.
Marteling, verminking...
de dood.
En het is echt.
Ze kunnen me waterboarden, maar ik zal vechten.
Ze kunnen electroden op m'n testikels zetten...
zo lang als ze willen, maar ik zal vechten.
Ik vecht terug.
Ik stop twee vingers in hun neus...
en ik ruk hun hersenen eruit.
En als ik dat doe...
heb ik het te druk...
met mezelf beschermen...
en kan ik je veiligheid niet garanderen.
Sorry, ik kan niet zien of je een grapje maakt.
Hier hebben Peter en ik kennisgemaakt met 't Eldersgenootschap...
en Commandant 14.
Het oude Schmidt's-bord hangt er nog.
Ben je hier dan al eens geweest?
Ik kan me hier geen muurschildering van een waterval herinneren.
Maar laten we het gaan vragen. -Janice, ik...
Ik wilde even zeggen dat ik het rot voor je vind...
van je man.
Ik heb nog niet de kans gehad om dat te zeggen.
Ik weet dat we elkaar niet zo goed kennen...
maar als je er ooit over wil praten...
Dank je. Dat stel ik op prijs.
Echt.
Maar ik zit er nog zo middenin...
dat ik niks te zeggen zou hebben. Laten we gaan spelen.
Oké. -Begin jij maar.
Er is niks meer te zien. Alles is weg.
We zoeken een muurschildering van een waterval...
die hier is geweest.
Weet u dat nog? -Een waterval?
Daar weet ik niks van.
Sorry.
Janice The Menace? Ik ben het.
Boris. Boris Dabrowski.
Ken je hem? -Ja, hem ken ik.
Ja, hem ken ik.
Jeetje, dat is lang geleden.
Zeg dat.
Hoe heet jij, knapperd? -Laat haar met rust.
Waar kennen jullie elkaar van?
Janice was vroeger onze meest uitgesproken feminist.
Ze debatteerde over gelijke rechten, demonstreerde tegen politiegeweld...
en deed avondvullende poetry slams.
Dat was maar één keer.
Eén keer maar.
Je kunt me zien door het lavaglas van m'n geestesoog...
dat je vangt in een time-lapse...
de leeuwinnenstrijd van ons zusterschap.
Ga hier maar lekker zitten.
Ga maar zitten.
Je bent al decennia in Philadelphia, waarschijnlijk zelfs in dit gebouw.
Herken je een van deze muurschilderingen?
M'n geheugen is niet meer zo goed. -Tja, wiens geheugen wel?
Misschien wordt het beter van een kusje.
Mooi niet.
Lieve help, het is toen niet gebeurd...
en nu gaat het zeker niet gebeuren.
Hoezo is het toen niet gebeurd? Zeker wel.
Ik weet heel zeker dat het niet...
Barman, mogen we drie tequila?
Hou het wisselgeld maar.
Oké. Atten maar.
Boris, je staat bij me in het krijt.
Voor het drankje of voor de wip?
Allebei.
Wacht, deze herken ik.
Volgens mij is dit bij die oude sociale flats aan Norris.
Ik weet waar dat is. -Dank je wel.
Heel erg bedankt.
Je bent geweldig.
Nou ja, eigenlijk niet.
Bijlange na niet.
De introductie. Hier is het begonnen.
Alles is weg.
Hier zei hij dat ik bijzonder was.
HELP HAAR
Niet jij ook al, Winkel met Mooie Dingen.
Ze wissen hun sporen. -Ze pakken het ons af.
Dit was... magisch.
Hier heb ik Simone ontmoet. Dat nummer stond op.
Lunar Rhapsody van Dr. Samuel Hoffman.
Daar maakte ze me bang.
Nou ja, dat doet ze nog steeds. Op 'n goede manier, maar...
Ik zal je één tip geven.
Als ze je haar hart schenkt, beklad het dan niet met viltstift.
Dat is wel heel specifiek.
Concentreer je. We hebben niet veel tijd.
Bigfoot kwam daar vandaan.
Hier hebben we gedanst. De mooiste avond van m'n leven.
Ja, het was vast magisch. Concentreer je.
Die gave telefoon is weg.
Hij is weg. Ze hebben hem vervangen door deze.
Commandant 14.
Het was een grapje.
Geen spelletjes. We hebben 'n missie.
Oké. -En hou me niet op.
Jij kunt soms lastig zijn.
Nou, het spijt me als je me lastig vindt...
maar terwijl jij loopt te treuzelen...
Laat die telefoon los. -We houden jullie in de gaten.
We zijn overal.
Ga onmiddellijk verder met het spel zoals we zeiden.
Er klopt iets niet.
Wat bedoel je? -Het is niet af.
Tot nu toe was alles van Clara...
heel gemakkelijk te herkennen, zoals de waterval en het raam.
Dit lijkt wel de helft van iets.
Misschien is de andere helft weg, overgeschilderd of zo.
Dan moeten we goed kijken waar de nieuwe verf zit.
Dan kunnen we die eraf pellen en zien we de onderliggende...
Nee, Janice. Dit is alles.
Oké, ik zie het.
We zien iets over het hoofd.
Er moet iets zijn.
Berthe.
Mon chéri.
Ik kom hier niet uit.
Natuurlijk wel.
Als ik schilder hoe ik uit 't raam kijk...
wat ik heel vaak heb gedaan, wat doe ik dan?
Dan...
schilder je...
buiten...
van binnen.
Je wordt al warmer.
We moeten daarheen.
Wij zijn van het Elders Historisch Genootschap.
Leuk geprobeerd.
Het Elders Historisch Genootschap bestaat niet.
We zijn nieuw.
Ik ben Janice Foster, oprichter en directeur.
En we denken dat u een monument bent.
Ik?
Nee, het appartement.
Als onze gegevens kloppen...
zou u een aanzienlijk bedrag kunnen krijgen.
Zouden we heel even mogen rondkijken?
Ik wil legitimatie zien.
Natuurlijk wilt u dat.
Heel verstandig.
Je weet nooit of we zomaar een stel vreemden zijn.
Het zijn onveilige tijden.
Zeg, u heet niet toevallig Clara, toch?
Nee, hoor.
Oké. -Kom binnen.
Heel erg bedankt.
Deze krijgen jullie straks terug.
Dat is altijd fijn om te weten.
Tjonge.
Knus.
Echt... heel stijlvol.
Zoiets als dit vind je niet...
Mag ik vragen hoelang u hier al woont?
37 jaar.
Maar tot 1993 woonde ik een paar deuren verder met m'n man.
Hij was de beheerder van 't gebouw.
Ach zo.
Goed om te weten.
Dit behang.
Heeft u het... -Het is prachtig.
Echt prachtig.
Niet doen.
Dat is brandgevaarlijk.
We plakken het zo weer vast, dan bent u beschermd tegen... brand.
Een draak.
Wat mooi.
Weet u misschien wie de vorige bewoner was?
Een jonge vrouw toevallig? -Dat weet ik niet.
Maar ik heb alle oude contracten van m'n man nog.
Dat geloof ik graag.
Hier was ik met Janice.
Op de Jejune-dag.
Dit museum is belangrijk.
Deze plek bestond al, dus 't is onmogelijk...
om de boel te slopen, zoals op de andere plekken.
Ik snap het.
Het is dicht, maar er moet een aanwijzing zijn.
Oké. Wat doen we? Wat is het plan?
Komt hij eraan? -Wacht.
Oké. Oké. Nu.
Rennen.
Fredwynn, dit is inbraak.
Niemand dwingt je hiertoe.
Ik ga in m'n geheugenpaleis kijken of ik iets heb gemist.
Er moet 'n patroon zijn.
Oké. Dat moet je mij ook leren.
Ja, later misschien.
Je hebt het Janice ook geleerd. -Er was 'n aanwijzing.
Misschien ook in het mijne. -Je bent hier nooit geweest.
Als je me laat helpen... We zijn met z'n tweeën.
Ik ben geen liefdadigheidsinstelling voor geheugenpaleizen.
Hou op.
Als je wil helpen...
zoek dan iets voor m'n suikerspiegel.
Zeg je nou dat ik 'n snack moet halen?
Fredwynn. Kijk me aan. Ik ben je teamgenoot.
Kalm.
Fredwynn. Zeg je nou dat ik eten moet halen?
Ik ben je...
Ik ben niet achterlijk.
Ik ben stil.
Een teamgenoot van niks.
Er zit geen 'i' en geen 'k' in 'team'.
En ook niet in 'samenwerking'.
En ook niet in 'samen'.
Wil je een snack? Hier. Ik heb een snack voor je.
Je bent een teamgenoot van niks.
Clara.
Dit gaat niet over jou.
Je bent niet echt.
Blijf uit m'n hoofd.
Waar?
Waar? Waar?
Waar? Waar? Waar?
Waar?
Je bent niet echt.
Waar?
Waar? Waar?
Waar? Waar? Waar?
Laat zien. Waar? Waar? -Fredwynn.
Fredwynn, je gaat door het lint.
Niks aan de hand.
Ik weet niet waarom ze het me liet zien.
Wie liet het je zien? -Clara.
Zag je haar? -Er is hier iets.
Oké. -Maar ik weet niet waar.
Rustig nou. -Waar, Clara?
Rustig maar. -Waar? Waar? Waar? Waar?
Fredwynn. -Ik weet het.
Weet ik.
Ik zit er nooit naast.
Stil maar.
Ik zit er nooit naast. -Nee.
Dat weet ik. -Het is hier.
Ik weet het.
Dat hielp.
Dit is een nepsinaasappel om passief-agressief te doen.
Dat is nu niet meer nodig.
Maar je mag hem nog steeds hebben als aandenken.
Wat is dit?
Dit logo stond op de sleutelhanger bij de introductie.
En op de telefoon.
Alles is van dezelfde fabrikant.
Deze producten zijn verbonden met alle locaties.
Bender Elmore.
Ze maken producten, maar ze zitten ook in research en IT.
Zo hebben ze al die locaties kunnen regelen.
Ze bezitten ze.
De maker van dit spel werkt voor Bender Elmore.
Jij wist iets. Hoe kan dat?
Mijn bedrijf is ook van hen.
Kom mee.
We moeten naar je oude werkgever...
en een naam zoeken in het systeem.
Dat gaat niet. Het gebouw is heel goed beveiligd.
Dit is ons Ethan Hunt-moment.
Jij bent Ethan en ik ben Hunt.
We zijn een team, toch? -Ja.
Ja. -Oké dan.
Tenzij je Hunt wil zijn, maar je bent meer 'n Ethan.
Ja. -Allebei goed.
Zelfs als we binnenkomen, wat niet gaat lukken...
Ik was een gewone werknemer. Ik kon alleen bij de playlists.
Zet me achter een computer en ik regel het.
Regel je het? -Peter, ik regel het.
O, dat is Lupito, onze Lyft-chauffeur.
Ik heb nog nooit van m'n leven zo veel papierwerk gezien.
Dit is allemaal van na 2001.
Ik heb '97 tot en met '99.
Dat klinkt veelbelovend.
Je was echt geweldig vandaag.
Toen je die stinkende zatlap stroop om de mond smeerde...
en hier...
hoe je de moeder van Martin Scorsese inpalmde.
Mensen zijn mensen. Je moet gewoon met ze praten.
Ik weet niet. Ik ben gewoon bang dat ze...
Je zien? Je veroordelen?
Ja. En ja.
Simone, luister eens.
Wees maar lekker jezelf, met je kuiltjes...
en die lekker lange benen van je.
Als iemand daar moeite mee heeft, praat ik wel met hem.
Ik heb het idee dat jij best een stoere meid was.
Ik weet niet.
Misschien wel.
Misschien word ik er wel een.
Zo mag ik het horen.
Wacht eens.
Juli 1999. Is dat de datum op de foto?
Ja. -Lieve help.
Degene op dit contract was hier toen de schildering werd gemaakt.
Het staat vast achterin. -Dat weet ik.
Waar is de achterkant? Wacht even.
Clara Torres.
We hebben een naam.
Ze heeft hier gewoond.
Ze was echt.
Balen van je ontslag.
Hé, hoe gaat het ermee? Goed. Dank je. Ja, goed.
Ik ben hier omdat m'n vriend jarig is.
Daarom ben ik hier.
O ja? Wie?
Wie?
Ik verstond je niet. Zei je 'wie'? -Wie is die vriend?
Z'n naam, bedoel je?
John. -Van de boekhouding?
Ja, dat is wat hij nu doet.
Hij is begonnen in de postkamer en hij heeft zich omhoog gewerkt.
Ik weet nog dat hij deze functie kreeg. 'Goed bezig, Johnny.'
John Honig? -Johnny Honig.
Hij is nu boekhouder.
Z'n verjaardag is pas over drie maanden.
Ben ik te vroeg?
Je komt je spullen halen, hè?
We mogen...
Ik ben Peters coach, Leslie Hunt.
Als onderdeel van m'n begeleiding...
zorg ik ervoor dat hij gefocust blijft, z'n deadlines haalt...
en verraderlijke twijfelsteken en schaamtetunnels vermijdt.
Z'n ontslag... -Ik ben gestopt.
Heeft een heleboel...
ongewenste angst veroorzaakt.
En deze oefening...
is essentieel voor z'n herstel.
Van mens tot mens: hij heeft dit nodig.
Ik heb 't nodig.
EEN DOCHTERONDERNEMING VAN BENDER ELMORE
Vijf minuten. -Bedankt.
Heel erg bedankt, Leslie.
Ik wist niet dat iemand geen enkel spoor kon achterlaten...
op internet, maar die meid lijkt wel uitgewist.
En de plaatselijke kranten zijn niet gedigitaliseerd.
Een microfilmapparaat.
Dit kan ik.
Ik heb m'n zoon Ben geholpen met talloze verslagen.
Ja, mijn moeder ook.
Dat doen moeders nou eenmaal.
Alle anderen bereiden zich voor op een superleuk slot...
en wij zitten hier documenten door te spitten.
Wat is 't belang hiervan? -Existentieel gezien, bedoel je?
Nee, voor jou.
Clara heeft het zwaar gehad.
De wereld was een vijandige plek voor haar.
En ik heb geen idee hoe dat voelt.
Ik heb het.
September 2000.
Dat is een jaar na de muurschilderingen.
Er staat: De 19-jarige Clara Torres...
is als vermist opgegeven na haar verdwijning...
op de avond van 3 september.
Een misdrijf wordt niet uitgesloten.
Buurtbewoners hebben een in het zwart gehulde vrouw gezien.'
'Clara is opgenomen geweest...
en het risico bestaat dat ze zichzelf iets aandoet.'
Clara had problemen.
Dat kan iedereen overkomen. -Waar was ze opgenomen?
Misschien kent een arts haar nog.
Ik zal alle inrichtingen zoeken. -Ik weet welke het is.
Welke dan?
Hawkton.
Kom op, Fredwynn. Dit is jouw moment.
Klaar de klus.
Je kunt het.
Ik kan alleen maar bij de playlists.
Dat zei ik toch?
Je zei dat je het zou regelen.
Het is wat beter beveiligd dan ik had verwacht.
Ik heb meer tijd nodig.
Hou je van muziek?
Nee, niet echt.
CLARA'S PLAYLIST
Luister eens naar m'n playlist.
Misschien bedenk je je dan.
Wat doe je?
Niks. Sorry.
Fredwynn, ga terug naar de hoofdpagina met playlists.
Wat? -De ho...
Mag ik...
Sorry, mag ik even?
Ja. Misschien werkt dit wel.
Deze nummers stonden op in de Winkel met Mooie Dingen.
10.491 mensen hebben dit deze week beluisterd.
Waarop hebben we gedanst met Bigfoot?
Play That Beat Mr. D.J. van G.I.O.B.E. & Whiz Kid.
Dat je dat hebt onthouden. -Ik onthou alles.
Ja. Ik denk dat ik op het goede spoor ben.
Dit spel heeft een heel unieke soundtrack.
Als de maker deze software heeft gebruikt...
wat heel waarschijnlijk is...
Ja.
Probeer Isaac Hayes.
Run Fay Run.
Please Touch Museum, dag twee.
Ja. Oké. Wat stond er op in de bar in Fishtown?
Weet ik niet. Daar ben ik niet geweest.
O ja. Het was een romantisch duet. Ken je dat nummer?
Zing eens een stukje. -Ik zing niet, Fredwynn.
Kom op, een klein stukje maar.
Maar niet te hard.
Reunited van Peaches & Herb.
Dat is hem. Het is gelukt.
Ik zoek het IP-adres op...
van de laatste keer dat de playlist is bewerkt.
Mooi, mooi.
Ik zei toch dat ik het zou regelen? Wat heb je nu te zeggen?
Beveiliging.
Fredwynn, we moeten...
Hé, man. -Hallo.
Ik wil je een paar vragen stellen.
Wie, ik? -Ga lekker zitten. Rustig maar.
Nee.
Wil je niet lekker gaan zitten? -Nee, dank je.
Laat me niet m'n taser gebruiken.
Is m'n gezicht in orde?
Ik hoor niks meer.
Help me. Ik hoor niks...
M'n arm.
Je doet m'n arm pijn.
Dat is m'n slechte arm.
Je kunt nergens naartoe.
Nee. -Rustig nou.
Peter. Het is gelukt.
Het IP-adres is 'n gebouw...
aan Olde Richmond. Het heet Hawkton.
Super.
Gaat het? -Nee.
Kom op. Ik tel tot drie.
Eén, twee, drie.
Gaat het? -Nee. Het gaat helemaal niet.
Ik wilde nog even zeggen dat dat heel indrukwekkend was.
Dat wilde ik even zeggen, mocht je doodbloeden voor we er zijn.
Ja. Ik kan je niet horen.
Ik wilde even zeggen dat dat indrukwekkend was...
mocht je doodbloeden voor we er zijn.
HAWKTON HOUSE TE HUUR
Ze is vast door iemand gebracht.
Misschien hebben ze nog dossiers.
Waar, in de 24-uurssportschool?
Ik weet het niet.
Het is maar voor een paar dagen...
tot je je weer beter voelt.
Ik kan niet ophouden met huilen.
Misschien ben ik gewoon moe.
Is dat het? Ben ik gewoon moe?
Morgen kom ik terug.
Ga maar. Ik wil niet dat je me zo ziet.
Je wordt wel weer beter. -Ga nou maar.
Janice?
Gaat het? -Ja, hoor.
Wil je gaan? -Nee, het gaat wel.
Zeker weten?
Het gaat wel.
Simone.
Hé. -Mijn god. Is alles in orde met je?
Ja, hij is onderweg gestold. -Ik hoorde een tijdje niks meer.
Wat doen jullie hier?
Clara Torres.
Ze zat hier toen het een ziekenhuis was.
Torres.
Ja, dat is haar achternaam. Ze is trouwens echt.
We hebben ontdekt waar ze heeft gewoond.
Inclusief een van haar muurschilderingen.
We hebben haar huurcontract gevonden en een krantenartikel.
Ze is minstens één keer eerder verdwenen en hier opgenomen.
Dit was vroeger een psychiatrisch ziekenhuis.
Misschien zijn er nog dossiers of kent iemand haar nog...
maar er is nu een fitnesscentrum op de plek waar de balie was...
dus ik heb weinig hoop.
Oké. Dank jullie wel.
Dit is geweldig. -Wacht even.
Hoe komen jullie hier?
Playlists. -Dit gaan jullie niet geloven.
De playlist van het spel wordt hier samengesteld.
Serieus? -Ze zitten in het penthouse.
Ik heb de beveiliging en de lift gehackt.
Ze houden ons vast in de gaten.
Jullie zijn ontdekt.
Jullie kunnen niet meer ontsnappen.
Gaat het echt wel?
Voel je je levend?
Ik heb misschien een hersenschudding. Maar ik voel me goed.
Het is voor een goed doel, hè?
Je ziet er goed uit.
Ik bedoel... Je ziet er ruig uit.
Alsof je een hoop shit hebt meegemaakt.
De laatste dag van 't spel.
Tijd om risico's te nemen.
Ja.
Voorzichtig.
Jongens, we moeten...
Stil.
Laten we gewoon de politie bellen.
Mijn god.
We hebben jullie hulp nodig.
Slecht nieuws. Ze hebben Clara.
We hebben jullie hulp nodig.
Slecht nieuws. Ze hebben Clara.
We hebben jullie hulp nodig.
Slecht nieuws. Ze hebben Clara.
We hebben jullie hulp nodig.
Slecht nieuws. Ze hebben Clara.
We hebben jullie hulp nodig.