Waar is Claude Bolton nu? -Naar z'n broer in Cecil, Tennessee.
Wat wil El Coco dan?
Overleven. Tegen elke prijs.
Graag uitkijken naar Jack Hoskins. Hij is vuurwapengevaarlijk.
Hoe voel je je? -Wil iemand in je hoofd kruipen?
In m'n hoofd en zelfs in m'n spiegelbeeld.
Die Coco transformeert nu in Claude. Hopelijk laat het zichzelf zien.
Hij neemt m'n broertje mee.
Hij is er.
Het is er.
Jij bent 'm.
Wacht nou even, John.
Jongens.
John. George.
Jongens. Tijd om te gaan.
Jongens.
Wie is dat nou weer? -Een vriend van de familie.
Hij lijkt inderdaad wel een heel klein beetje op onze man.
Maar hij was gisteren bij jullie? -Ja, vanaf 4 uur tot na middernacht.
Waarom? -Hij is getuige in een moordzaak.
Ik ben hier namens de officier van justitie.
Brigadier Sablo is erbij omdat de staatspolitie meewerkt aan de zaak.
We wilden hem in z'n eigen omgeving ondervragen.
Van Mr Bolton, die op de veranda staat, mochten we dat bij hem thuis doen.
En aangezien wij kunnen garanderen waar hij was, dacht ik...
Ik ga hier alleen in mee omdat jullie collega's zijn.
Nog een laatste vraag over de man die jullie zoeken.
Onze dader heeft een jongen van 11 ontvoerd in Cherokee City.
Hij bleek gemarteld en vermoord.
Dat joch van Peterson, bedoelt u? Afschuwelijk.
We zouden niet willen beweren dat we op zoek zijn naar dezelfde dader.
Maar als we jullie getuigen mogen ondervragen, kan dat iedereen helpen.
Dat valt te regelen. Jullie horen nog.
Bedankt.
Let op je woorden waar Claude bij is. Dat ding ziet alles wat Claude ziet.
Als het inziet dat we weten dat het er is...
Dat ding probeert m'n broer te naaien en jij wilt hem erbuiten laten?
Voor z'n eigen veiligheid. En die van ons allemaal.
De wereld is gek geworden.
Met uitzondering van mij en jou. En over jou heb ik m'n twijfels.
Die foto... Dat was dus dat ding?
Ik denk van wel. -Dat denk jij.
Ja, en als ik je een goede raad mag geven:
Zo lang je hier bent, kun jij er ook maar beter zo over denken.
Stel dat we dat ding vinden, wat dan? -Kan het überhaupt doodgaan?
Daar moeten we wel van uitgaan. -Hoe dat zo?
Het loopt, het praat en het heeft eten nodig om in leven te blijven.
Dus kan het ook dood.
Mee eens. We weten alleen niet hoe.
We moeten het allereerst zien te vangen.
Waarmee? Een vlindernet? Een bewaarbakje?
Zelf gok ik op een streng knoflook en een houten staak. Of een kruis.
Weten jullie dan helemaal niet hoe je dit ding tegenhoudt?
Niet één ideetje?
Dat dacht ik al.
In elk geval moet je broer hier weg tot we er iets op bedacht hebben.
Het beste is als iemand hem meeneemt terwijl de rest plannen smeedt.
Hoor eens, ik bedoel het niet lullig, maar we hebben je nodig.
Dus bind een beetje in alsjeblieft.
Neem de mijne maar. -Zeker weten?
Dank je wel.
Hé, Claude. Weet je waar iedereen van op zou knappen?
Een hemels hapje. -Highway Heaven?
Hoelang geleden is dat? -Ik zou het niet meer weten.
En het mooie is, zij dokken. De lekkerste kip in de wijde omgeving.
Prima, ik rij wel.
Het is een uur rijden, enkele reis. Als het meezit.
Als ik niet van autorijden hield, had ik niet zo'n mooie bak gekocht.
Dan ben je er ook eens uit. Even de zinnen verzetten.
Hallo, schat. -Hoi.
Hoe is het ermee? -Nou ja, we...
We zijn ermee aan de slag. -Ermee aan de slag?
Waarmee dan precies?
We boeken vooruitgang.
Je spreekt in raadselen, Ralph. Vertel hoe het gaat.
Het is hier. -Wat?
O, Jezus.
Kijk uit je doppen, dame. -Wacht even.
En nu? -Gaan we het zoeken.
Je zou toch alleen Claude Bolton bewaken?
Dat dacht ik ook, maar... -Blijf erbij uit de buurt.
Je beseft niet wat dit allemaal is. -Er wordt alleen gepraat.
Kom naar huis. -Dat gaat nu niet.
Jezus. Ga niet achter dat ding aan. Alsjeblieft.
Dat gaan anderen doen. Wij delen alleen onze kennis met ze.
Dag, schat.
Hier zitten geen beren. -Vroeger wel.
Hoe weet jij dat nou? -Ik ben een keer 's nachts gaan kijken.
Echt niet. -Dan niet.
Ik ga daar naar binnen.
Heb je 25 cent dan? Ik niet, namelijk.
Kom mee. Deze kant op.
Pa vermoordt ons. -Niet als jij je mond houdt.
Schei uit.
Het is in paniek.
De transformatie was nog niet klaar. Het was nog niet zover.
Waarom kwam het dan naar buiten? -Het heeft honger.
We zijn een dag verder. Het heeft nu nog meer honger.
Het is uitgehongerd. -Dus zal het nog een kind willen pakken.
De vraag is alleen wanneer.
Hij kegelde bijna die enorme kerel om.
Als ik een tijd niet eet, verzwak ik nogal.
Hopelijk heeft dit er flink ingehakt. -Dat is te hopen, ja.
Er is hier maar één begraafplaats in de buurt, New Olive Baptist.
El Coco blijft bij de familie van z'n slachtoffers.
We moeten kijken of daar ook Boltons begraven liggen.
Heb je familie liggen op New Olive Baptist?
Of je daar... -Ik hoorde je net ook al.
De familie gaf de voorkeur aan Child of God.
Die staat nergens op de kaart.
Alle lijkkisten daar zijn in de jaren 60 weggespoeld.
Al die dooien kwamen zo de heuvel af zetten, in de richting van de rivier.
'Kijk nou, overgrootvader Joe ligt naar ons te zwaaien.'
Dat moet een spektakel zijn geweest.
Waar ik vandaan kom, zijn politiemensen ook zo ongewassen.
Hij is alles wat ik nog heb. -Je broer?
Ja, klopt. -Ik voel met je mee.
Dat hoop ik maar.
Ev. Heb jij m'n jongens vanochtend gezien?
Er komt hier helemaal niemand. Je bent de eerste die ik zie vandaag.
Zijn ze weg? -Ze moeten hier ergens zijn.
Ik weet alleen niet...
Ik moet even binnen kijken. -Ga je gang, neem een zaklamp mee.
Dank je wel, Ev. -Pas goed op, Emmitt.
Mensen raken daar heel vaak de weg kwijt.
Opa en dat joch komen nog wat foto's bekijken. We mogen met ze praten.
Goed zo.
Denk aan je gordel.
Goed, dan zie ik je thuis wel weer.
Gaat het?
We... Je bent net gebeld door rechercheur Schwenk in Prester County.
Een wandelaar heeft het lijk van een jongetje gevonden op het wandelpad.
De jongen was naakt en hevig toegetakeld.
Z'n gezicht leek wel opgegeten door een dier.
Ze gaan erheen en hij vroeg zich af of je ook langs wilde komen.
Gezien de... Nou ja, dat.
Nee. Nee, maar laat ze me op de hoogte houden.
Geef ze m'n vaste en mobiele nummer.
Als ma met pa wou praten en ik het niet mocht horen...
gaf ze me een klusje te doen.
Kip halen, bijvoorbeeld? -Meestal waren het sigaretten.
Dit hele gedoe is wel zo ongelofelijk verknipt.
Een ding dat zich in mensen kan veranderen.
Zeg dat wel.
Kun jij dat geloven?
Ik ben strafrechtadvocaat. Ik kan alles geloven.
Volgens Holly krijgt dat ding alles door wat ik denk.
Alsof het in m'n hoofd rondloopt, m'n gedachten leest...
en door mijn ogen kijkt.
Stop even, ik moet eruit. -Momentje.
Ik moet kotsen.
Dank je.
Als je een verkoudheid voelt opkomen...
denk je dan ook weleens dat je hem met pure wilskracht wel de baas blijft?
Ja. -En, lukt dat dan?
Nooit. -Mij ook niet.
Verkoudheid, griep, een virus, kanker.
Als het naar binnen wil, doe je daar helemaal niks tegen.
Met dit is het precies hetzelfde. Het wou erin, en dat is gelukt.
Herschel en Winnifred McCallum. Drie dagen na elkaar gestorven.
Misschien aan een gebroken hart. Dat vind ik altijd zo mooi.
Eentje sterft, en de ander kan niet zonder hem of haar en sterft ook.
Dat gebeurde bij m'n tante en oom. -Deze mensen stierven aan influenza.
Is dit weer een van je geniale bevliegingen?
Het heette de Spaanse griep van 1918. Die begon op een legerbasis in Kansas.
Uiteindelijk stierven er wereldwijd 50 miljoen mensen aan.
Dit stadje werd zo te zien zwaar getroffen.
Wat kan mij de geschiedenis schelen.
Ik denk dat de McCallums zo met elkaar vergroeid waren...
dat de een de ander overal blindelings naartoe volgde.
Vind je dat grappig? -Nee.
Waarom lach je dan?
Zomaar. Kom mee.
Hij vroeg wat ik zocht.
Ik zei dat ik naar de grot met de sabeltandtijgersporen wou.
Hij zei dat hij alleen een grot met sporen van prehistorische beren wist.
Hij had krabsporen van ze gezien. Toen zei hij dat ik ze ook moest zien.
Toen gingen we lopen.
Zei hij verder nog iets? -Nee, hij werd heel stil.
Toen hoorde ik Wanda schreeuwen. Ik dacht dat ze boos op me was.
Hij duwde me weg.
Ik draaide me om en zag opa met hem vechten.
Ik was bang dat hij nog een hartaanval zou krijgen.
Je hebt dit super gedaan, Sam. Ik heb nog één laatste vraagje.
Heeft hij je aangeraakt? -Dat vroeg ik ook meteen, maar...
Toe. Sam?
Hij gaf me een duw. Dat is ook aanraken, toch?
En bij het lopen had hij z'n hand op m'n schouder.
Ik maakte me zorgen om andere dingen. -Heeft hij je toevallig ook gekrabd?
Nee.
Wou hij me pijn doen?
Nee. Nee, joh. Dat denk ik niet, hoor.
Dat is bizar. -Wat?
Waarom is het die kant op gerend?
De grotten zijn die kant op, en hier kun je je nergens verstoppen.
Er is daar geen licht. Dus is het lastiger om daar de achtervolging in te zetten.
Dapper hoor, om hem aan te vallen. -Vroeger zou ik hem gemold hebben.
Waarom vroeg u of Sam gekrabd was? Heeft die kerel iets onder de leden?
Die vraag moeten we in dit soort zaken nu eenmaal stellen.
Ik laat hem thuis meteen nakijken. -Verstandig. En u?
Of hij mij gekrabd heeft? Niet dat ik weet.
Goed, Mr Davidson. U hebt hier even over na kunnen denken.
Kunt u ons verder nog iets over die man vertellen?
Rare ogen.
Hoezo, raar?
Aanvankelijk leek het wel of ze...
te diep in de kassen lagen.
Maar hij had dat stomme vossenmasker op, dus ik dacht dat het daaraan lag.
Maar toen ik dat ding af rukte, leek het nog steeds of hij achter een masker zat.
En? -Zijn hier berengrotten in de buurt?
Ik kom hier vandaan.
We hebben een sabeltandgrot, een slangengrot en een indianengrot.
Maar geen berengrot. -Juist.
Toch bedankt. -Tuurlijk.
Alsjeblieft. -Bedankt.
We moeten terug. Dit is het middagmaal voor de hele club.
Het is pas over twee uur middag. Kom er even bij zitten.
Na al die loftuitingen wil ik het weleens proeven.
Goed dan.
Ben jij een vleugeltype? -Ik ben een ik-lust-alles-type.
Jemig. -Ja, toch?
Dit is... -De lekkerste kip in de wijde omgeving.
Je kent me niet meer, hè?
Waar moet ik je dan van kennen? -De rechtbank, zo'n acht jaar terug.
Was ik jouw raadsman? -Jazeker.
Wat was de aanklacht? -Mishandeling. Een kroeggevecht.
Heb je gewonnen? -De zaak?
Nee, het kroeggevecht.
Als ik had verloren, had ik geen advocaat nodig gehad.
En in de rechtszaal? -90 dagen cel en verplicht naar de AA.
Beschouw het maar als compliment dat ik je niet herkende.
Hoe dat zo?
Ik heb zoveel slechte klootzakken moeten verdedigen.
En jij, Claude, was niet slecht genoeg om me bij te blijven.
Juist, ja.
Volgens mij zijn we verdwaald, John. -Het komt goed.
We nemen gewoon dezelfde weg naar buiten.
Deze kant op. -Weet je dat zeker?
Absoluut.
Volgens mij gaan we niet goed. -Jawel, hoor. Heus.
Draai maar om. We zitten verkeerd.
John. George.
Zo zijn we niet gelopen.
Jongens? -Papa.
Horen jullie me? -We zitten hier. Je moet ons helpen.
Waar zit je, papa?
Hoor je ons, papa?
We zijn verdwaald.
Je moet ons helpen. We zitten vast.
Jongens? -We zitten vast, papa.
Kunnen jullie me horen? -Help, papa.
Hoor je ons, papa?
John? Kun je op het geluid van m'n stem afgaan?
Jullie moeten blijven zitten waar je bent. Ik ga hulp halen, blijf daar.
Wist je van de achteringang?
Dat spleetje? Daar kunnen alleen... -Kinderen doorheen.
Je vroeg alleen of ik ze gezien had. Sorry, Emmitt.
Fijn dat jullie zo snel konden komen. M'n zoons zijn verdwaald in de grotten.
De Clarks en wij gaan achterom, de rest kan via de souvenirwinkel naar binnen.
We halen ze naar huis.
Het laatste wat we weten, is dat hij die kant op ging. Richting snelweg dus.
Hangen daar geen camera's? -Niet eentje.
Volgens dat joch noemde het een grot...
waar beren vroeger hun klauwen scherpten aan de rotsen.
Maar dat zei verder niemand wat, dus...
Dat komt omdat alleen mensen van in de 90 hem nog kennen.
De ouwe berengrot.
Die is in 1947 al verzegeld en dus weet bijna niemand er meer van.
Waarom?
Ja, waarom?
Omdat in datzelfde jaar, 1947, de zoons van Weaver daar hopeloos verdwaalden.
Een eerste zoekteam ging naar binnen.
Vier familieleden van me kwamen daarbij om.
Schatje. We hebben de jongens er bijna uit, hoor.
Ik hoor ze daar.
Waar? -Daar. Die kant op.
Stil. -Papa.
Net klonk het harder. -Jongens?
Papa.
Jongens. Kom op het geluid van onze stemmen af.
Jongens, horen jullie ons?
We zijn er, jongens. -Waar ben je, papa?
John, George. We zijn er.
John, George, papa komt eraan.
Gaat het? -Ja.
Stierven ze allemaal? -Niet meteen.
Maar ze zaten vast, zonder eten of drinken.
Zonder uitweg.
Je kan je wel voorstellen hoe dat voor ze geweest moet zijn.
Hoelang het geduurd heeft voor ze een voor een de geest gaven.
Er kwam vast een nieuw zoekteam. -Jazeker.
Maar zij konden alleen proberen uit te vogelen...
waar die rotsen naar beneden waren komen zetten.
In die tijd had niemand een oplossing om voorbij die rotsen te komen...
zonder ze op te blazen. Maar dan was het hele grottenstelsel ingestort.
Dus ze liggen er nog steeds. 34 mannen en jongens.
Waaronder m'n opa en z'n drie broers.
Daarom ken ik het hele verhaal, in tegenstelling tot de meesten hier.
Wat erg voor je familie.
Jullie vroegen eerder waar de familie begraven ligt.
Die klotegrot is het grootste familiegraf van de Boltons.
Het grottenstelsel is afgesloten, zei je. Dus je kunt er niet in?
Er was vroeger een ingang via het souvenirwinkeltje.
Maar die is door de staat dichtgemetseld zodra het laatste zoekteam eruit was.
Alleen is die muur door hangjongeren gesloopt...
om er te blowen en hun minderjarige vriendinnetjes zwanger te maken.
Kun je mij misschien op deze kaart aanwijzen waar die plek is?
Nee, dat lukt niet op dit ding.
Je kunt toch zeggen waar ongeveer? -Wacht even.
We hebben hem gevonden. Hij zit daar ergens.
Dat is zowel goed nieuws als slecht nieuws.
Hier is het, tenzij de boel van de week is weggewaaid.
En het parkeerterrein is hier.
Er vlakbij dus.
Het reddingsteam gebruikte destijds een achteringang.
Maar die is een paar jaar geleden bij een aardbeving ingestort.
Jullie denken allemaal dat dat ding nu in de val zit.
Omdat het in de grot zit te wachten.
Maar misschien wacht het jullie wel op. Heb je daar weleens aan gedacht?
Wij checken waar het precies zit. Dan roepen we de hulptroepen erbij.
We gaan het niet zelf bestrijden. -Tuurlijk.
Wat wou je die hulptroepen vertellen? -Niks bijzonders.
'De man die een poging deed om een kind te ontvoeren, zit in die grot.'
En als het langs iedereen weet te glippen?
Ze weten er nog minder van dan jullie.
Gaat het dan achter m'n broer aan?
M'n broer, die van niks weet omdat jullie dat liever niet hebben.
Ik sta vierkant achter m'n collega.
Kip.
Ik had eerst moeten bellen. -Kom binnen.
Hoi. Kom verder.
Ik ben niet gekomen om de oppas te spelen.
Je wilde graag helpen, wat fijn is. En zo help je ons het meest.
Ik ben hier alleen vandaag. Morgen moet ik terug naar de echte wereld.
We zijn over een paar uurtjes terug. En ik stel het echt op prijs.
Zullen we met twee auto's gaan, voor het geval dat?
Goed plan.
Vandaag kwam ik in het districtsgebouw toevallig officier Hayes tegen.
Hij wilde me onder vier ogen spreken.
Maar hij is aanklager in een van m'n rechtszaken, dus ik zei nee.
Ziet hij die zaak soms niet zitten? -Dat was niet de indruk die ik kreeg.
Hij leek veel ingetogener dan anders.
Alsof hij zich schaamde, bedoel je? -Ja. Hoe wist je dat?
Dat dacht ik zomaar. -Had ik z'n verhaal maar aangehoord.
Ik was zo razend op je toen je me meesleurde naar die bijeenkomst.
Dat weet ik. -Dat ik haar geraaskal moest aanhoren.
Het leek een valstrik.
Ik had geen idee wat ze zou gaan zeggen. Niemand wist dat.
Maar je geloofde het wel meteen. -Klopt.
Ik geloof het nog steeds. De meeste anderen ook.
Ik kan zeggen dat ze op dit moment om die reden hun leven wagen.
Maar dan moet ik alles aan je uitleggen. En het spijt me wel...
maar ik weet niet of ik op dit moment jouw reactie daarop wel aankan.
Ik ben hier omdat die bijeenkomst weliswaar heel pijnlijk was...
maar ik wil niet dat onze goede verstandhouding daarop stukloopt.
Je bent altijd zo aardig voor mij en de meiden.
Alles wat met dat Coco-geval te maken heeft, is voor mij onbespreekbaar.
Maar ik wil je zeggen dat ik respect heb voor de oprechtheid van je overtuiging.
Dank je wel.
Je klinkt ineens heel anders als je het erover hebt.
Je zegt niet meer 'als dat ding echt bestaat'.
Of 'als dat ding Claude wordt' of 'als het echt van mens op mens overspringt'.
M'n gevoel voor wat redelijk is heeft kennelijk z'n biezen gepakt.
En hoe bevalt dat?
Ik word er kotsmisselijk van.
Want als ik moet accepteren dat zoiets werkelijk kan bestaan...
Doe het stapje voor stapje.
Dat dit ding echt bestaat, haalt alles overhoop.
Alles waar we in geloven, alles wat we begrijpen...
Ralph. -Wat?
Stapje voor stapje.
Je aanvaardt wat je kunt zonder gek te worden. Punt.
Tot je weer wat meer aankunt.
Het plan is om dit ding vast te houden tot de hulptroepen arriveren.
Maar stel dat dit ding niet vastgehouden wil worden, wat dan?
Dan doden we het voor het ons kan doden.
En als dat niet kan?
We komen steeds op hetzelfde punt uit.
Rot op met je stapje voor stapje.
Zit daar buskruit doorheen of zo?
Doet dat je denken aan je studententijd?
Klopt dit, volgens jou? -Wat bedoel je met dit?
Dat we hem niet vertellen dat dit ding ergens rondloopt.
Denk je dat ik dit vaker meemaak? Hoe moet ik dat weten?
Het klopt niet.
Zullen we ons nou gewoon aan het plan houden? Oké?
Dank je.
Vind je het goed als ik de restjes van die kip van Heavenly opeet?
Heaven, heet die tent. -Mijn fout.
Ga je gang. Jij hebt ervoor betaald.
Besef je wel wat je net gedaan hebt, goddomme?
Wat ik gedaan heb? Ik heb je alleen verteld hoe het zit.
Nee. Hij zit in m'n hoofd, Seale.
Je hebt dat ding net verteld dat ze hem willen pakken.
Wat ben jij een stomme sukkel.
Niks.
Bel die agent van de staatspolitie.
Ze hebben daar vast geen ontvangst.
Ja, misschien heb ik het wel verkloot.
Dat ze dat ding willen pakken, doen ze voor mij.
Kun je dat ding wegleggen tot je buiten bent?
Hallo, meneer?
Jij daar, op de achterbank.
'Ken je dat gevoel, dat je wilt gaan, maar dat je ook wilt blijven?'
De film, graag.
'The Man Who Came to Dinner.' Warner Brothers, 1942.
Regie William Keighley, met Monty Woolley en Bette Davis.
Jimmy Durante.
En wat vond u van de film, Ms Gibney? -Nooit gezien.
Goed zo, meisje.
Laten we dit snel afhandelen.
Je weet dat je daarbinnen niet moet schieten, hè?
Vast. Maar wij cowboys voelen ons veiliger met zo'n ding.
Vertaling: Karen Lagendijk BTI Studios