Wat voorafging:
Met Holly Gibney. Ik kan niet opnemen. Ik bel je terug.
Waarom wil hij haar vermoorden?
Dat heeft ze al verteld. Jij wou het alleen niet horen.
Hij was een bondgenoot, dacht ik. Tot ik de wond zag. Zo bestuurt hij ze.
Waarom heeft het mij uitgekozen?
Dit wezen wordt aangetrokken door pijn.
Na mijn verhaal over Terry die gekrabd was door Hofstadter...
die weer gekrabd was door... -Maria Caneles.
En heeft de Terry-uitvoering Claude gekrabd?
Het verschil tussen ons: Jij probeert hier een begrijpelijk verhaal van te maken.
Ik wil alleen dat het ophoudt.
Alarmnummer, zeg het maar.
Er is een agent neergeschoten in de steeg bij Westrum. Hij ziet er slecht uit.
Bent u daar ook?
Toen jij voor het eerst vastzat, vroegen ze wat mijn broer toch in de nor deed.
En ik zei: Alles wat hij maar wil.
En wie vroeg dat dan precies? -Mama, geloof ik.
Hoe is het met je? Je ziet er goed uit, broertje.
Dat geldt voor jou ook. -Kom, we gaan een biertje drinken.
Waar is Claude Bolton nu? -Dat vroeg ik me ook al af.
Ik heb z'n reclasseringsambtenaar gebeld, hij is de staat uit.
Hij wilde naar z'n broer in Tennessee. Een plaatsje dat Cecil heet.
Dat ken ik. Een eethuis, twee kroegen en een grottenstelsel. Meer niet.
Dit is mijn plan voor vandaag. Desnoods ga ik in m'n eentje.
Als dit wezen, die Coco, echt op het punt staat om Claude Bolton te worden...
en hij inderdaad in dat plaatsje is, dan ga ik daarheen.
In een poging om hem te isoleren.
Waartegen dan? -Gevaar. Schuld.
Als dat ding gaat moorden, zit het slachtoffer onder de sporen van Claude.
Ik kan hem tegen vervolging behoeden en dit ding ruchtbaarheid geven.
Een mens kan niet in twee realiteiten leven.
Toen die beelden van Terry opdoken, 100 km van waar Frankie werd vermoord...
sloeg het ding op de vlucht omdat de zaak heropend zou worden.
Ik denk dat het na de moord wekenlang op dezelfde plek blijft...
om op krachten te komen voor de transformatie.
Maar nu moest het voortijdig vluchten. Daarom maakte het Jack tot slaaf.
Dus als jij kunt bevestigen dat Claude elders is, voor het weer toeslaat...
en de politie verder moet kijken, zal het weer op de vlucht slaan?
Nog wanhopiger, en nog verzwakter, ja. Ik moet het onder druk houden.
Dan wordt het onvoorzichtig. -En laat het zichzelf hopelijk zien.
Maar dan heb ik toch een vraag.
Als het klaar is met Claude, wie wordt het dan?
Het is nu nog Claude aan het worden, dus bij hem blijven is de eerste stap.
Hoe weet je dat je niet te laat bent?
Gezien de tijd tussen de vorige moorden is het nog net niet sterk genoeg.
Natuurlijk kun je in je eentje naar hem toe.
Maar als er meer ooggetuigen zijn die hem daar zien rondlopen...
Nou ja, kortom: ik wil graag met je mee.
Ik heb een paar dagen vrij. En ik wil er graag bij blijven.
Ik kan helaas niet. Anders was ik meegegaan.
Goed, dan... -Ik ga mee.
Goed.
Moet je de anderen niet helpen? -Dat zou wel moeten, ja.
Dat wordt een groots spektakel. -Dat is het elk jaar.
Dus je bent weg bij de Bilspleet? -De Peach Crease.
Ik zou daar nooit zijn weggegaan.
Je weet wat ze zeggen: Als God je haat, laat hij je grootste wens uitkomen.
Je zult wel gelijk hebben.
Ik had het gevoel dat ik daar weg moest, omdat er anders iets ergs zou gebeuren.
Wat dan bijvoorbeeld? -Geen idee.
Ik slaap gewoon niet meer. Ik sta elk half uur naast m'n bed.
Dan controleer ik de sloten op de deur en ramen nog maar weer eens.
Alsof er iemand binnen is, of voor de deur staat.
Heb je ooit iemand betrapt? -Nee. Het is net als in de lik.
Je voelt dat er iets staat te gebeuren, maar je weet niet wat.
Je weet alleen dat het heel erg wordt.
Ik begrijp wat je bedoelt, ja.
Sorry, broertje.
Laat je voorman je zo maar niet zien. -Dat was m'n voorman.
Het duurt wel even voor iedereen kan vertrekken, en voor we hem vinden.
Dus als je denkt dat het haast heeft, kan ik hem alvast laten aanhouden.
Zolang hij in de cel zit, weet iedereen waar hij zit.
Wil je met mij meerijden? -Ik kan beter met hem meerijden.
Rij je met mij mee, Andy? Kunnen we verhalen uitwisselen.
Heb ik nou weer een AA-bijeenkomst gemist? Godver, Ralph.
Ben je gek geworden? -Misschien wel.
Soms maak ik me zorgen om je. -Zeer vereerd.
Nee, dat meende ik echt.
Glory heeft me eindelijk opgedragen om zo'n beetje iedereen hier aan te klagen.
O, je komt me dagvaarden. -Je hebt mazzel gehad, maat.
Dat kom ik even zeggen, Jeannie en jij kunnen gerust zijn.
Ik snap het niet. Waar heb ik dat aan te danken?
Ze denkt dat jij Terry eerherstel kunt bezorgen.
Pas goed op jezelf, wat je ook van plan bent.
Ga je nou mee om mij een lol te doen?
Absoluut niet. -Waarom ga je dan?
Als ik ook maar één ander spoor had, zou ik niet gaan.
Ga niet weg. -Waarom niet? Wat is er?
Je bent blind.
Je gelooft niet in dit ding, en dus kun je het niet waarnemen.
Je kunt toch niet vechten met je ogen dicht?
Er gaat niet gevochten worden, Jeannie. -Echt wel.
Als jij ook wegvalt, overleef ik dat niet.
...bij het pakhuis.
Alpha 31, lunchpauze is goedgekeurd. Betty 12 neemt waar tot 1 uur.
Iedereen wordt verzocht uit te kijken naar Jack Hoskins, blanke man, 42.
Hij is rechercheur in Cherokee City en heeft op een burger geschoten.
Verdachte rijdt in een vierdeurs Dodge Ram...
met zwarte kentekenplaat uit Georgia, HM11202.
Hij is vuurwapengevaarlijk. Meld het als u hem ziet en wacht op versterking.
Benader hem niet zelf.
Ik vertel het je maar even: Jack is vanochtend in de stad gesignaleerd.
Hij heeft bij z'n eigen woning ingebroken en z'n eigen auto gejat.
Waar was de politie dan? -Goeie vraag.
Jack vertelde me een keer nadat we talloze cocktails hadden gedronken...
dat hij van kleins af aan op wild joeg en scherpschutter wilde worden.
Dus hij monstert aan bij het leger en doorloopt de basistraining.
Hij is de beste op de schietbaan en later ook bij de scherpschuttersopleiding.
Hij heeft z'n droom dus verwezenlijkt en wacht op uitzending.
Hij moet alleen nog een laatste psychologisch onderzoek doorlopen.
Nee, toch?
Toch wel.
Hij werd magazijnbediende in een of andere godverlaten uithoek van Alaska.
In een uur kon je heen en weer zwemmen naar Rusland, zei hij altijd.
Geen wonder dat El Coco hem uitzocht.
Laten we even aannemen dat je me hebt overtuigd van het bestaan van dat ding.
Wat wil het dan?
Hetzelfde als elk ander organisme. Voortbestaan. Overleven.
Tegen elke prijs.
Door zichzelf in iemand te veranderen, compleet met diens DNA?
Door kinderen te martelen en te vermoorden en gezinnen te ruïneren?
Door onschuldigen te laten oppakken en dan te verdwijnen?
En dan ruim drie weken later elders hetzelfde uit te halen?
Ik ken geen crimineel die zo doet. -Het is dan ook geen crimineel.
Het is niet eens een mens.
Ik wist dat je dat zou zeggen.
Speel die bal over. -Goed zo, ja.
En scoren.
We zijn thuis, gozer. -Oké dan.
Godsamme, Steve. Je hebt na pa's dood niks meer veranderd.
Die leunstoel is nieuw.
Maak je nog steeds legpuzzels? -Iedereen heeft een hobby nodig.
Wat wordt dit? -Geen idee.
Wat voor foto staat er op de doos? -Daar kijk ik nooit naar.
Hoe weet je dan waar al die stukjes moeten?
Dat is juist de uitdaging.
Jij bent echt niet te geloven. Duidelijk te veel vrije tijd.
Dus jij gelooft.
Ik geloof? Waarin? -El Coco.
Ik geloof in Holly. 'Waar u gaat, zal ik gaan' en zo.
Dus jullie hebben iets? -Iets?
Ik wil niet nieuwsgierig zijn, hoor.
Ik hoop het in elk geval wel.
Ze is buitengewoon uniek.
Dat kun je wel stellen.
Ik neem aan dat je op de hoogte bent van haar bijzonder gaven?
Ze heeft wel wat laten zien, ja.
Wist je dat ze in een bomvolle kamer...
de mensen aan kan wijzen die binnenkort sterven?
Tuurlijk. -Ik meen het. Ik was er een keer bij.
Als ze voelt dat je binnenkort sterft...
staart ze je eerst aan, en dan kan ze je niet meer aankijken.
En ze wil je aanraken, maar dan trekt ze bliksemsnel haar handen terug.
Zo doet ze toch niet tegen jou?
Jij ongelofelijke pestkop met je Twilight-geleuter.
Allemachtig. -Sorry, hoor.
Ik kon het niet laten. -Ik was echt een tel lang bezorgd.
Zeg maar gerust tien tellen.
Waarom ben jij mee? -Om dezelfde reden als jij.
Ik wil antwoorden.
Je hebt van die rechercheurs...
die, als het moordonderzoek ze erg aangrijpt en ze niet verder komen...
hun toevlucht nemen tot de krankzinnigste dingen.
Naderhand vertellen ze niemand erover. Bang dat iedereen ze uitlacht.
Is het werkelijk? -Jazeker.
Nu wil jij de moord op Frankie Peterson en Terry Maitland zo graag oplossen...
dat je zelfs onderzoek doet naar de boeman.
Daar komt het wel op neer, ja.
Ik weet dat je er nog steeds niet aan wilt. En ik snap dat wel.
Dat is ook logisch. -Zeker.
Maar om een of andere reden...
voel ik me bij jou vertrouwder dan bij wie dan ook.
Ik zou niet weten waarom.
Jij trekt alles wat ik zeg in twijfel.
Daar heb ik soms meer aan dan aan gelovigen.
Hoelang kan ik hier blijven? -Het is ook jouw huis, broertje.
Ga je nog naar je cursus woedebeheersing?
Ik zou kunnen zeggen dat ik gestopt ben omdat ik er pissig van werd.
Maar eerlijk gezegd heb ik er veel aan. Misschien plak ik er nog 'n vervolg aan.
Mooi zo.
Volgens mij ga ik echt goed vooruit.
Kijk nou toch. Alsof ze popelde om hem voor z'n donder te schieten.
De Boltonnetjes. Houd minstens 200 meter afstand.
Momentje.
Waar ga jij heen? -De Burger King.
Neem wat frietjes voor me mee.
Wat krijgen we nou weer?
Mag ik vragen wat er is? -Er is geklaagd.
Waarover dan? Sorry, maar...
Mr Bolton. U moet de auto uit. Laat hem hier staan en sluit hem af.
En dan komt u met ons mee. -Goed dan.
U hebt ervaring, zo te zien.
Ik weet nog steeds niet wat ik hier doe.
Ik kan zeggen dat ik weet wat m'n rechten zijn.
Maar de vorige keer dat ik dat deed, kreeg ik een knal voor m'n harses.
Mag ik dan tenminste even bellen? Als het niet te veel moeite is?
Bedankt.
Het voelt ongemakkelijk om dit te zeggen.
Maar ik wist het niet, van je zoon.
Zal ik eens wat zeggen? Ik heb een verhaal voor je.
En wat voor een.
Op de avond dat m'n zoon werd geboren...
reed ik even van het ziekenhuis naar huis om dingen voor Jeannie te halen.
Onderweg begin ik in m'n hoofd tegen m'n moeder te praten.
Dingen zoals 'Ik wou dat je hem kon zien.'
'Het is zo'n prachtig jongetje. Kon je hem maar een keertje vasthouden.'
Ze was toen al vijftien jaar dood. Ik was 16 toen het gebeurde.
Op de laatste dag van haar leven, ik weet het nog goed...
lag ze in bed te vertellen over een liedje dat ze als tienermeisje erg mooi vond.
Een banjonummer, 'Washington Square' van The Village Stompers.
Terwijl ze erover vertelt, denk ik: die plaat heb ik in de kelder zien staan.
Ik ren naar beneden en zoek in haar verzameling singletjes.
Ik ben hooguit een kwartiertje beneden. Kom ik boven, is ze overleden.
Ik loop de woonkamer in om de platenspeler te pakken.
Ik ga op het bed zitten en speel dat nummer voor haar af.
Daarna belde ik m'n vader met het nieuws.
Je bent een goede zoon, Ralph. -Dank je, maar...
Wacht even, want nu komt het.
Ik heb dat nummer één keer gehoord: toen ik het voor haar afspeelde.
Daarna heb ik het vijftien jaar lang niet meer gehoord.
Tot die avond dat ik achter het stuur zat en m'n moeder over m'n zoon vertelde.
En wat denk je?
Precies op dat moment klinkt 'Washington Square' op de autoradio.
Vijftien jaar.
Na vijftien jaar.
Dus nou ben ik benieuwd: wat denk jij daarvan?
Dat lijkt me puur toeval.
Meer niet?
Verdorie. Ik vond dat zelf nog wel zo'n geweldige anekdote.
Dat was het ook. Heel goed.
Lieve help.
Dat had m'n moeder geweldig gevonden.
Er was een meisje bij de danseressen, Princess Sheena.
Mijn god.
Die ging weg en werd quarterback in de Sugar & Spice footballcompetitie.
Wat? -Echt.
Ze droegen jarretels, schoudervullingen en een helm.
Schei toch uit. -Ik meen het. Die meid kon werpen.
Waarvoor zit hij? -Rustig maar, Seale.
Niet zo'n grote bek, Bolton. -Waarvoor zit hij hier?
Als je geen cel met hem wilt delen, moet je heel snel...
Wat wou je beginnen, Andy? Je lijkt Forrest Gump wel, met je...
Rustig maar, man.
Ik vraag het nog één keer. Zachter praten, en gedraag je.
Meen je dat nou?
Als je hem wou zieken, had je beter iemand anders kunnen noemen.
Forrest Gump is mijn grote voorbeeld. -Kop dicht.
Eerst sluiten jullie een onschuldige op.
En dan taser je degene die daar bezwaar tegen maakt in z'n rug.
Stelletje verwijfde watjes.
Jij zit echt liever achter tralies, hè? -Laat ze doodvallen.
Luister even, dit is zo cool.
In een van de grotten staan 35.000 jaar oude afdrukken van een sabeltandtijger.
Dat is vast de Sabeltandgrot. -Hoe wist je dat?
De spleet waardoor je in die grot komt is zo nauw, dat hij 'de sluitspier' heet.
Die moet je echt proberen, Sam. -Dat ga ik zeker doen.
Sorry. -Wat is er?
Geef hem eens aan.
Ik moet eten.
Je hebt net gegeten. -Hij zat vol kankergezwellen.
Daar hoeft hij zich geen zorgen meer om te maken.
Ik moet eten.
Wat zeggen we tegen hem? -Niet de waarheid. Dat gelooft hij nooit.
Klopt. En anders zou hij er meteen vandoor gaan.
Wat vertellen we hem dan wel?
De waarheid.
Hoe is het ermee, agent?
We komen voor Claude Bolton.
Ik weet van niks. -Ha, Claude. Alles goed?
Wie is dit nou weer? -Je bent zo vrij.
U bent alleen in Georgia bevoegd.
Waarvan wordt hij precies beschuldigd? -We moesten hem oppakken.
Op bevel van hoofdinspecteur Becker, inlichtingendienst Tennessee?
Hij legt het verder wel uit.
Nee meneer, agent Drayton Council in Cecil.
Jazeker, hij staat hier.
Claude.
Alleen ik? En m'n broer dan? Zonder hem ga ik niet weg.
Hij viel een agent aan. -Ik heb je met geen vinger aangeraakt.
Jij hebt me van achteren getaserd.
Dat is hun standaard antwoord op al je vragen hier.
Zonder hem ga ik dus niet weg.
We hebben hem nodig.
Waarom ben je niet meegegaan?
Dat zei ik al. Ik heb te veel werk.
Toen steeds meer mensen zich vrijwillig aansloten...
kreeg ik een kopersmaak in m'n mond.
Wat bedoel je daarmee?
Op patrouille in Irak had ik altijd het gevoel dat m'n mond vol muntjes zat.
Dat is nu zo'n veertien jaar terug.
Toen ze vanochtend mensen begon te rekruteren...
proefde ik voor het eerst in al die jaren...
weer die smaak in m'n mond.
En dus...
Ik ga nooit meer op patrouille.
Deze keer blijf ik thuis.
Welkom bij het grottenfestival. Hebt u gereserveerd?
Mooie oorbellen heb je in.
U staat in rij 6, plek 12.
Weet u waar de Sabeltandgrot is?
Er zijn hier meer dan 100 grotten. Hij zal wel ergens zijn. Veel plezier.
Voor dat geld koop ik zelf een grot.
Bedankt dan maar. Wat een stom gedoe.
Jullie hebben hem laten oppakken, hè? -Waarom in godsnaam?
We moeten ergens rustig praten. -Sodemieter op.
We moeten ergens rustig praten. -Het is geen verzoek, jongens.
Wat ik net zei, klinkt vast een beetje gestoord.
Het is wel iets meer dan gestoord.
Hoe voel je je de laatste tijd?
Prima.
Slecht.
Alsof iemand in je hoofd wil kruipen?
In m'n hoofd, in m'n huis en zelfs in m'n spiegelbeeld.
Jemig. En dat ding verandert langzaam in mij?
Daar lijkt het wel op, ja.
Schei toch uit. Jullie nemen me ertussen, toch?
Dit is toch gewoon een grap?
Hoe hebben ze jullie zo gek gekregen? Wat een mafklappers.
Je bent voor je eigen veiligheid opgepakt. Nu wist de politie waar je was.
We moeten bij je blijven tot we je kunnen beschermen.
Blijven jullie hier? -Je mag ook mee naar Cherokee City.
Echt niet. Ik ga niet terug. Daar is de ellende begonnen.
Jullie zijn hier niet nodig. Ik kan getuigen dat hij hier is.
Met je smetteloze blazoen, bedoel je?
Ga naar huis.
Je bent niet alleen een obstakel, zoals je vrouw zei.
Als je niet in dit ding kunt geloven, ben je een gevaar voor iedereen.
Ik kan niks met ultimatums.
Laat me met rust, zodat ik er rustig aan kan wennen.
Daar ben ik al de hele tijd mee bezig.
Als je dat niet genoeg vindt, ben ik zo weer thuis.
Wat zeg je ervan? -Doe harder je best.
Wen er sneller aan. Alsjeblieft.
Welke kant zullen we op? -Ik heb trek.
Ik wil daar even kijken. -Ja hoor, ga maar.
Zin in een koud biertje?
Leuk patroon.
Dit herinnert Seale eraan om nooit meer binnen z'n wapens schoon te maken.
En de andere twee gaten?
Hou je niet van puzzels? -Ik hou niet van olifanten.
Wat is er?
Ik had met ze mee moeten gaan. -Dit meen je toch niet?
Holly waagt haar leven, en ik ben te bang om te helpen.
Ze is daar met drie politiemannen die samen 50 jaar ervaring hebben.
Als jij daar ook heen gaat, wordt het wel heel opvallend allemaal.
Je hebt gelijk, ik weet het.
Ik blijf... Ik blijf het gevoel houden dat we haar hebben laten stikken.
Weet je wel?
Die eikels moeten ophoepelen.
Hoelang dachten jullie te blijven? -Niet al te lang.
Hij zal binnenkort wel toeslaan en jou ervoor op laten draaien.
En dan moeten wij bij jou zijn.
Verdorie, ik heb maar voor een van jullie plek op m'n ouwe rotbank.
De rest moet maar ergens anders slapen.
Waar dan? Alles zit vol vanwege het grottenfestival.
Ik kan prima op de veranda slapen. -Dat vind ik ook niet erg.
Dat zijn er al twee. -Ik slaap wel in de auto.
Zeker weten? -Dat heb ik vaker gedaan.
Waar ga jij heen? -Even iets natrekken. Zo terug.
Dan neem ik die ouwe rotbank dus wel.
We hadden toch een opblaasmatras?
De föhn om hem op te pompen is weg. Sorry, hoor.
Deb. Dit is nou het vijftiende jaar dat we hier komen, en ik ben eruit.
Ik verveel me de pleuris. -We doen het voor de kinderen.
Die vervelen zich ook. -Sam niet.
Ik ben gek op dat joch. Maar het is wel een beetje een nerd.
Ben je ergens speciaal naar op zoek? -De grot.
Daar zijn er nogal veel van.
Die met 35.000 jaar oude pootafdrukken van een sabeltandtijger.
Die ken ik niet.
Maar er is er hier wel een met een heleboel krabsporen in het plafond.
Van wat voor dier? -Beren.
In de tijd van de sabeltandtijgers werden die wel zo'n vierenhalve meter.
Twee keer zo groot als de grootste beren die nu leven.
Ja, dat heb ik gelezen.
In één van de grotten slepen de beren vroeger hun nagels aan het plafond.
Heel bijzonder. Je zou het zelf moeten zien.
Zal ik het laten zien? -Graag.
Kom dan maar mee.
Ik moet die jongens even wegjagen.
Dan praat ze nooit meer tegen je. -Dat is dus het dilemma.
Wat een gaaf masker.
Sam.
Waar neem je hem mee naartoe?
Hij neemt m'n broertje mee. Hou hem tegen.
Hou die man tegen.
Help toch alsjeblieft. -Wat is er aan de hand?
Is dat jouw kind?
Wat doe jij nou?
Gaat het wel?
Ja. Vooralsnog gebeurt er hier niet veel.
Dus je hoeft niet...
Ik weet niet precies hoelang.
Natuurlijk. Er gebeurt toch niks...
Hé schat, ik bel je later wel terug.
Fijn dat je zo gastvrij bent, maar rook dat maar niet zolang wij hier zijn.
Het is maar wiet. Daar ben ik zowat mee grootgebracht.
Reken maar. Raad eens wat ze in de grafkamer van koning Salomo vonden?
We moeten even iets halen. Mogen we jouw auto lenen?
Ga je gang. -Dank je.
Ook een hijs?
Wat is er?
Ik ben zo terug.
Houd Koers godshuis - kerk
Hoe is het met u, jongedame? -Goed, dank u.
Wat toevallig dat ik jou zie. -Ik dacht dat je katholiek was.
Bij noodweer is elke haven goed.
God, wat ben ik verschrikkelijk moe.
Bedankt, Mike. We bellen je. -Pak ze, jongens.
Wanda.
Wanda, dat is rechercheur Hidalgo en ik ben rechercheur Healy.
Dit duurt niet lang, we hebben een paar vragen.
Gaat het?
Er is hier al een hoop politie binnen geweest, maar nooit om te logeren.
Leek me wel goed om dit vast te leggen.
Jezus. Hé.
Te vrekkig om een hotel te betalen?
Politieagenten. Altijd en eeuwig op de penning.
Te gek. -Ja, dat is het zeker.
Klote-dienders.
Hebben de tortelduifjes lekker gepit? -Eikel.
Lul. Het wordt hier een beetje vol, hè?
Ik heb niks op m'n kerfstok.
Mooi. We komen voor Claude. -Waarom?
Om even te praten. -Goedemorgen.
Ga maar naar binnen, wij regelen dit verder wel. Oké?
Mogen we binnenkomen? -Hier kunnen we ook praten.
Wat er ook gebeurd is met die persoon die een kind probeerde te ontvoeren...
ik kan u verzekeren dat Claude al die tijd hier was.
We zijn al sinds gistermiddag samen.
Wat is er aan de hand, jongens?
Jezus.
Hij is er.
Pardon?
Het is er.
Vertaling: Karen Lagendijk BTI Studios