Wat voorafging:
Ik vroeg me af of je niet beter kunt stoppen met balletles geven.
Dus jij mag je droom waarmaken en ik moet die van mij opgeven?
Kevin, ik weet dat je daar bent. Doe open.
Dat Nicky-gedoe heeft er wat ingehakt en ik heb iets gedronken.
Ik denk dat m'n vliezen gebroken zijn. 28 weken is te vroeg.
Toby, ik zit in de auto bij Kate. We moeten een ziekenwagen bellen.
Ik heb gedronken.
Kate? -Die injectie werkt.
We zijn al tien uur verder. -Ik heb geen uren, maar weken nodig.
Gefeliciteerd.
Wie belt je nu om 4 uur 's nachts? -Het is 7 uur aan de oostkust.
Kev, mag ik je oplader eens zien? -Als je hem maar niet gebruikt.
Die van jou is voor 70% opgeladen. -Nog 30% te gaan dus.
Waarom heb je 'm nu nodig? -Voor het werk.
Ga je nu werken?
Je mag die van mij gebruiken. -Ja? Dank je.
Het is maar Advil, ik heb koppijn. -Ik zeg niets.
Ik hou het hier niet meer uit. Ik moet iets doen.
Dit is belachelijk. Haar vliezen breken en we wachten gewoon?
We hebben Toby al uren niet gezien. -Hij richt zich nu vast op Kate.
Vast, maar als het om Meghan Markle ging...
zou haar dokter ons constant briefen.
En ik wil dat Kate een Meghan Markle-behandeling krijgt.
Wat dat ook voorstelt.
Baby Markle...
Die zal er zeker helemaal opgemaakt uitfloepen.
Met een kroontje en scepter.
Ik ga het vragen. -Ik ben net geweest.
Ik mag ook om een update vragen. -Jongens, toe...
Ik weet dat je je zorgen maakt, maar we maken ons allemaal zorgen.
En ik weet dat je het nu moeilijk hebt, maar probeer wat te ontspannen.
En hoe moet ik dat doen? -Ga zitten, sluit je ogen even.
Ik ga nu niet slapen. -Leer dan iets bij over vogels.
Ik weet alles over vogels wat ik wil weten. Kijk, ik maak het prima.
Je moet me wat ademruimte geven, man.
Oké dan.
Gaat het, mam? Wil je de benen even strekken?
Mam? -Nee.
Heb je al gemerkt dat stopcontacten op verbaasde gezichtjes lijken?
Gezichtjes die aan het gillen zijn.
Zie je dat?
De familie van Kate Pearson? -Ja.
Kate heeft de 28 weken gehaald. Dat is een mijlpaal voor de foetus.
De bevallingsremmers werken en dat is goed.
De baby moet zo lang mogelijk z'n hersens en longen kunnen ontwikkelen.
Maar hoe langer we wachten, hoe hoger het risico op een infectie.
Heeft Kate dan een infectie? -Nee, maar dat risico bestaat.
Bent u hier al de hele tijd? -We zijn niet samen aangekomen...
maar ja, we zitten hier al 26 uur. Ruikt u het?
U hoeft niet allemaal te blijven. Ik bel wel zodra er nieuws is.
Fris u op en eet iets fatsoenlijks. -We blijven.
Ik weet dat... -Deze familie blijft.
Dr. Monroe, welke remmer hebt u eigenlijk toegediend?
Want terbutaline heeft een hele lijst aan neven...
Om ieders bestwil kunt u beter niet op internet zoeken.
Ik hou van een wereld waarin alleen dokters dokters zijn.
Hebt u nog vragen?
Het zit zo... Met alle respect...
ik heb de financiële middelen om elke dokter in L.A. te nemen.
Dus als u het gevoel hebt dat u mijn zus niet de beste zorg kan geven...
kan ik een telefoontje plegen. Ik weet hoe slecht dat klinkt...
maar ik kan me niet meer inhouden, dus ik bel...
U moet mijn broer excuseren.
Hij heeft het nu moeilijk. We vertrouwen erop dat u uw best doet.
Dank u.
Ik zeg het zodra ik meer weet. -Al goed.
Ontspant u zich maar.
Dat ik hier sta, betekent dat alles daar rustig is. Ja?
Kev...
Vroeger speelde ik altijd een spelletje met m'n kinderen.
Noem een etenswaar die niet beter smaakt met chocolade of dressing.
En als je niet van dressing houdt? -Dan doe je niet mee.
Ik lig er al uit.
Kanteloep. -Altijd lekkerder met chocolade.
En oesters? -Dressing.
Serieus? Dat zou ik niet... -Dressing.
Het gaat wel, ik heb gewoon 'n kater.
Een kater krijg je als je te veel alcohol drinkt en te weinig water.
Ik weet dat Toby gezegd heeft dat ik zat was. Vandaar de ziekenwagen.
Het was een heftige week.
Ik heb wat gedronken, maar geen pijnstillers genomen.
Het hoorde niet, maar ik heb het in de hand.
Niemand velt een oordeel over je. -Ik heb het namelijk moeilijk.
Laten we gewoon wachten. Het komt wel goed.
Ze zit er al uren zonder te bewegen. -Ik weet het.
Neem maar op, hoor. -Mag dat? Dank je.
Ze is gewoon moe.
Hoe zou dat komen? -Iedereen.
Inderdaad.
Sushi. -Dressing.
Serieus? -Ja, absoluut. Stel het je voor.
Het is gel. Het hoort langer mee te gaan, maar ik pel het er altijd af.
Ik heb het gekocht toen je terug was van bij je oom.
We zouden gaan lunchen...
maar je zei dat er een auditie tussen gekomen was.
Dronk je toen al?
Dronk je al in Vietnam? -Nee. Daar nog niet.
Echt niet.
Gaan we hierover praten? -Hallo, iedereen.
Donuts. Meer was er niet open. Chinees leek me nu niet gepast.
Al nieuws van Toby? -Nee.
Nou, geen nieuws is goed nieuws, nietwaar?
Oké, ik heb klassieke, met bosbessen, met glazuur en glutenvrije.
Dat is erg aardig van je. Dank je wel.
Kevin, hoe beviel Vietnam? Was het zo vochtig? Zo leek het op Instagram.
Nou, eigenlijk wel.
Ik sta te popelen om te gaan.
Madison, we spelen een spelletje. Noem een etenswaar...
die niet beter smaakt met chocolade of dressing.
Tandpasta.
Die kun je niet eten. Dat telt niet.
En kauwgum? -Ook geen eten.
Alles in orde? -Ja, de studio wou weten...
of ik vandaag les kon geven.
Het spijt me dat je dat mist. Bedankt dat je hier bent.
Gaan we dit nog uitpraten? Of blijf je raar doen tot de baby studeert?
Tot hij studeert. -Ik bedoelde niet dat je niet mocht.
Ik vroeg me af of het nu ideaal was. Het is druk.
Daarom vroeg ik jou om te stoppen. -Maar ik heb gewonnen, dus...
Niet nu. We zijn hier voor Kate. Ik neem er een met gluten.
Beth... -Laten we er iedereen bij betrekken.
Randall vindt dat ik nu geen les mag geven.
Dat heb ik nooit gezegd.
Wat geef je? -Ballet.
's Avonds en in het weekend. -Als je vrouw iets nieuws wil doen...
hoor je haar te steunen. -Bedankt, maar dit zijn onze zaken.
Hé, ik wil gewoon balletles geven. -Ik ben dol op Misty Copeland.
Volg je haar? Het lijkt vast alsof ik alleen op Instagram zit.
Dat is ook zo, ik ben er gek op. -En wat doe jij hier ook alweer?
Nee, het is ongepast dat ik hier ben. Dit is een familieaangelegenheid.
Ik vertrek wel. Kan iemand me sms'en als er nieuws is?
Ik laat de donuts hier wel staan. -Het spijt me...
Sorry, ik doe rot.
Sorry, ik ga een ommetje maken. -Waar ga je heen?
Naar de lift, geen idee. -Zal ik meegaan?
Ik ga gewoon een luchtje scheppen. Het lukt wel.
Wist jij dat hij weer drinkt? -Nee.
De cirkels op de stoelen lijken wel bacteriën.
Niet? Zo zien bacteriën er toch uit? Vreemde keuze voor een ziekenhuis.
Zwijgen we gewoon over z'n terugval?
We moeten het deze keer voorkomen. -Eén ding tegelijk.
Deed Miguel nu alsof hij m'n vader was?
Je weet wat ze zeggen over de tweede.
Ja, ze floepte eruit. Ze heeft maar tien minuten hoeven persen.
Nee, ze wordt nu gehecht.
Ik weet het, ik ben nu twee keer oma.
Ik weet het. Goed, tot later.
Gefeliciteerd. -Dank u. Ik hoopte op een jongen...
maar bij ons zijn het allemaal meisjes.
'Dit ergerlijke moment wordt u aangeboden door Rold Gold.'
Ik heb nog een betere:
'Rold Gold-pretzels, zorgen al sinds 1923 voor familiale spanningen.'
Ik doe haar wat. -Toch geen oma?
Wacht maar af.
Liefje, het is niet zo dat ik je wil onthouden wat je graag doet.
Ik heb er gewoon praktische bedenkingen bij.
Als gemeenteraadslid verdien ik ook veel minder dan vroeger.
En zonder jouw salaris... Als we een oppas willen nemen...
liggen de kosten ervan misschien hoger dan wat we verdienen.
Wat ik verdien, bedoel je. -Dat heb ik niet gezegd.
En pompoen? -Chocolade.
Serieus? -Of dressing.
Afhankelijk van een hartig of zoet gerecht.
Jack had een afkeer van pompoentaart.
Rebecca, zal ik iets te eten halen voor je?
Ze heeft water en at een reep...
Miguel, alsjeblieft. Je hoeft niet voor haar te antwoorden.
Ik heb een reep gegeten, ik hoef niets.
Ik ga even naar het toilet.
Als je les wilt geven, steun ik je.
Als je niet gelukkig bent, ben ik het ook niet.
Dat klinkt erg egoïstisch. -Waarom verdraai je alles wat ik zeg?
Omdat ik wil dat je doorhebt hoe het overkomt.
Je wilt...
Het gaat wel. Ik ben gewoon wat...
licht in m'n hoofd. -Wanneer heb je die reep gegeten?
Dat weet ik niet meer. Ik heb geen honger.
Ik denk van wel. -Het gaat, Beth.
Een donut? -Nee, heb ik echt geen zin in.
Weet je, Rebecca. Annie wou een jaar lang niets eten wat niet oranje was.
Ik ken dus de trucjes. Ik kan 'm er ook zelf in stoppen.
Ik ben geen kind. -Hier komt de donut.
Dank je.
Ik ben er nog. -Dat merk ik.
Alles in orde? -Ja, hoor.
Oké dan.
Ze had een duidelijk geboorteplan.
Ze raden een plan af, maar kom nou...
Mensen plannen nu eenmaal. -Juist, en Kate plant ook.
Ze had een heel lijstje. Ik hoorde de foto's te nemen...
omdat ik een portretfunctie heb.
En ze heeft Ruth nodig. -Ruth?
Bader Ginsburg. Enkele maanden terug kwamen we langs een babywinkel.
Ze wou niet naar binnen gaan.
Maar ik zei: Kate, je moet het universum tonen dat je erin gelooft.
Dus kocht ze een pop van haar om 'm te geven als hij geboren was.
Omdat ze wou dat hij meteen omringd was door sterke vrouwen.
De baby komt te vroeg, de pop ligt in haar flat...
Haar plan valt in duigen, maar ik moest hier de hele tijd zijn.
Daar kan ik wel voor zorgen.
Maar ik kan beter gaan. Kevin heeft gelijk.
Het is raar dat ik hier ben. Ik ben geen familie.
Kijk, het is... niet makkelijk...
als je je buitengesloten voelt.
Toen Rebecca en ik voor het eerst...
Ik heb geprobeerd om m'n plekje in deze familie te vinden.
Zonder iemand anders z'n stoel af te pakken.
Maar ik vind het eigenlijk niet erg om te blijven staan.
Als je staat, luister je gewoon. Je observeert.
Dan kun je de spanning wat wegnemen als dat nodig blijkt.
O, en je staat het dichtst bij de keuken als iemand ijsthee wil.
Kijk, Madison, als je Kate hier echt doorheen wilt helpen...
zul je wel een manier vinden.
Dank je.
Nee.
Al nieuws?
Nee, niets.
Heb je honger?
Nee, niet echt.
Er is een lekker nieuw restaurant in de buurt.
Het heeft een Michelinster. Ik kan een tafeltje reserveren.
Het heet De Snoepautomaat.
Je moet er gewoon voor gaan staan.
Wanneer is het begonnen?
Je had erover kunnen praten met me.
Ik heb ook veel gedeeld met je. -Ik wil je er niet bij betrekken.
Daar is het te laat voor. Ik ben er al bij betrokken.
Ik heb een paar heftige weken gehad.
We praten er wel over. Ik besef dat ik je dat verschuldigd ben.
Ik moet gewoon weten of je niet liegt.
Ik weet het. Het is afgelopen. Beloofd.
Ik heb oogcontact gehad, denk ik. Ik ga eens polsen.
Oké, ik ga naar De Snoepautomaat. -Steak met patat voor mij, graag.
Wil je hier weg? -Waarheen?
Ik dacht aan Kauai of Bali, of een andere plek met veel klinkers...
waar de mannen ons niet vinden.
En de meisjes dan? -Ik laat ze wel ophalen.
Weet je, jij en Randall komen er altijd uit.
Ja...
Hoe gaat het met jou? -Geen idee. Nu snap ik alles.
Ik dacht dat hij ruimte nodig had na dat gedoe met z'n oom en dat snap ik.
Ik ben zelf ook zo.
Maar hij heeft gelogen tegen me.
Ik weet dat je denkt. Ik moet 'm smeren. Ik vertrek.
Ik zou geen oordeel over je vellen.
Zou je een oordeel over me vellen als ik bleef?
Nooit.
Ik heb echt wel behoefte aan iets.
Ik weet niet of het koffie, een ontbijt, of een cocktail is.
Sorry. -Ik snap het.
Kalebas. -Dressing.
Ja, maar dat is een soort pompoen en dat hebben we al gehad.
Dat spelletje kan m'n rug op.
Weet iemand of ze al een naam gekozen hebben?
Nou, het is een jongen, dus... -Ja, we nemen aan dat...
Nee, ze willen hem eerst zien en dan z'n naam kiezen.
Een naam kiezen voor iemand die je nog niet gezien hebt, is moeilijk.
Kate had krankzinnige namen voor haar knuffels.
Ze had Tuesday, Marvellous...
Ze had ook... Evelyn. Die aap. -Juist, die aap.
En ze wenste ze allemaal welterusten voor ze naar bed ging.
Ze wou dat ze elk hun naam te horen kregen voor ze in slaap viel.
Het duurde een eeuwigheid.
Ze was voorbestemd om moeder te worden.
Toch, mam?
Mam? -Hier staan 17 stoelen.
Je verwacht eerder een even aantal.
Mam, wil je echt niet... -Randall...
We vinden wel een oplossing.
Misschien kunnen mam en Miguel ons helpen.
Wat kan Miguel doen? -Beth en ik bespreken onze agenda.
Gemeenteraadslid zijn neemt veel uren in beslag en daar schrikt hij van.
Sorry voor m'n toon.
Misschien kunnen jullie ons helpen met de meisjes.
Jullie vragen altijd om ze meer te zien, dus...
fijne kerst, of vrolijk Pasen... Welke dag is het vandaag?
Nou, eigenlijk... Het is oké. We overwegen eigenlijk...
om te verhuizen, weg uit Californië.
Wat?
Gewoon om Kate te kunnen helpen met de baby.
Oké...
Ging je het ons vertellen? -Natuurlijk.
Je eigent je mam al 38 jaar toe. Het is vast geen bindend contract.
Kun je even zwijgen? -We overwegen het gewoon.
Inderdaad. Er zijn mooie serviceflats net buiten de stad...
en je moeder houdt van vetplantjes. -Sinds wanneer?
Het is maar een idee...
Oké, ik trek dit niet meer. -Wat ben jij van plan?
Ik leg die beesten het zwijgen op. -Blijf van de tv af.
Hij is niet van ons. Kevin... -Zo, weg. Ik kan het niet meer zien.
Hun gedrag boeit me niet. -We zijn allemaal gespannen.
Gespannen? Zie ik er gespannen uit? Ik ben niet gespannen, ik word gek.
Niemand van ons weet wat daar gaande is.
Er kan van alles mislopen.
En ja, ik heb het gegoogeld, ook al werd het me afgeraden.
Er kan van alles mislopen met een baby die zo vroeg geboren wordt.
Een hersenbloeding, ademhalingsproblemen...
Ik kan blijven doorgaan. -Hou op. Stop ermee.
We weten niks. We hebben die dokter al lang niet meer gezien.
Niet goed dus. -Flip ergens anders.
Weet je wat? Pardon, hallo. Alles goed? Luister eens.
Ik wil echt een update over m'n zus. Ga daar alstublieft naar binnen...
en vraag hoe het met haar is. We hebben veel geduld gehad.
Meneer... -Ik mag dit vragen. Ga naar binnen...
en vraag om een update over mijn zus. -Moment.
Randall. Mam...
Dr. Monroe heeft een spoedoperatie.
Wat? Wat voor operatie? Is het Kate? -Dat wil ze niet zeggen.
Laat het mij eens proberen. -Ik heb het net gevraagd.
Hallo. Wordt mijn zus Kate Pearson nu geopereerd?
niet op het glas tikken
Hallo, ik wil me niet opdringen...
maar ik vroeg me af of dr. Monroe mijn zus opereert.
De dokter zal u erna te woord staan. -Fijn.
Sorry, wat betekent dat? Moet de dokter iets vertellen?
De dokter zal u meer vertellen. -Randall...
Sorry, ik wil gewoon duidelijkheid. -De dokter houdt u op de hoogte.
U beseft toch dat u drie keer hetzelfde gezegd hebt?
U vraagt ook telkens hetzelfde. -Begrepen.
Meer nieuws? -Nee.
Interessant. -Hoezo, Kev?
Het is logisch dat ze de alcoholist niets wil vertellen.
Maar jou... Jou vertrouwen ze. Jij straalt leiderschap uit.
Laat het. -Watermeloen.
Nee, chocolade. Chocolade past bij elke fruitsoort.
Miguel, ik zweer het. -Had me niet achtergelaten bij Nicky.
Hij moest naar huis, Kevin. -Hij is de broer van pap.
Maar het boeide je niet. Je liet ons achter.
Omdat jij 'm het best kon aanpakken. -Omdat we allebei wrakken zijn?
Twee slappe... -Jongens.
Niet nu, Miguel. -Dit pik ik niet.
Dit gaat jou niet aan. -Nooit, toch?
Aanvaard gewoon dat Randall het laatste woord heeft in onze familie.
Hij is het morele middelpunt. Hij is de held-vader.
Waarom helpt hij de baby niet ter wereld?
Je draait het weer om. Je neemt je verantwoordelijkheid niet.
Denk je dat ik er trots op ben? -Geen idee, je redt het wel altijd.
Wat red ik dan altijd? -Alles waar je aan begint.
Hou op.
Jullie moeten nu ophouden.
Dit is nu allemaal niet belangrijk.
Weet je dat ik me elk detail van de wachtkamer herinner...
toen ik jullie vader destijds naar het ziekenhuis had gebracht?
Er zaten nog zes anderen te wachten, twee van hen sliepen zelfs.
En slechts één stopcontact.
En een grote, valse kamerplant.
Stoelen zo dicht bijeen dat als hij tegen me aanleunde...
mijn vingers klem kwamen te zitten tussen de leuningen.
De leuningen waren bedekt met iets kleverigs, zoals...
snoepvingers van kinderen of zweet van iemand anders.
Felgroene kussens...
in plastic hoezen om ze makkelijk te kunnen afvegen.
Jullie vader zei dat ze leken op limoentaart waar je op kon zitten.
En toen zei hij: Dan is er tenminste taart. En ik zei:
Er zal altijd taart zijn.
Toen wachtten we op de dokter terwijl we onze lievelingstaarten opsomden.
En ik besefte dat ik sinds 's middags niets meer gegeten had.
En dat ons huis weg was.
Maar dat was niet belangrijk. Niets was belangrijk.
Want jullie waren veilig. Wij waren veilig, we leefden nog.
Terwijl we zaten te wachten op felgroene stoelen.
Het spijt me, maar alles wat jullie nu dwarszit...
dat niets met Kate te maken heeft of mijn kleinzoon...
hoort hier nu niet thuis.
Het doet er niet toe.
En ik wil dat jullie er nu over zwijgen. Onmiddellijk.
Je hebt gelijk, mam. Het spijt me.
Hallo, allemaal.
Hij is er. Het is een jongen en hij is erg vroeg geboren.
Wat is er gebeurd? -Zijn hartslag zakte...
en er was een keizersnede nodig. Het ging zo snel, ik had geen tijd om...
Dat is niet erg. -Hij is...
Hij is echt wel klein.
Ze hebben hem aan een machine gekoppeld...
omdat hij nog niet zelfstandig kan ademen. In een warme couveuse.
Ze hebben hem meegenomen naar...
Maar hij is er? -Hoe gaat het met Kate?
Ze was verbluffend. De hele tijd.
Wanneer kunnen we naar haar toe? -Dat weet ik niet.
Hopelijk zo snel mogelijk, maar ze wil eerst Miguel zien.
Werkelijk?
Nee, hoor. Sorry, dat was een beroerde poging om grappig te zijn.
Ik ben erg moe. Sorry, ik moet nu terug.
Ga maar, man. -Zeg dat we van haar houden.
Zal ik doen. Wil iemand trouwens mijn ouders bellen?
Ik. -Ik geef je de nummers.
Ik had ze al opgeslagen voor deze gelegenheid.
Dank je, Migs.
Toby, wil je haar zeggen dat ik er ben?
Dat weet ze.
Wil je de oplossing van het spelletje weten?
Je kunt geen chocolade op dressing doen.
Goed bedacht. -Dank je.
Bedankt dat je ons verdragen hebt. -Met plezier.
Meen je dat nu?
Ik stuur jullie naar Neonatologie op de vierde verdieping.
En dank u voor uw geduld met ons. -Het viel mee.
Nee, doen jullie mee aan Werknemer van de Maand? U verdient dat.
Je overdrijft. -Juist, bedankt voor uw diensten.
We gaan naar boven.
Ik stel voor dat u eerst iets eet en andere kleren aantrekt.
Het kan nog een tijdje duren.
Dank u. -Dank u wel.
Miguel?
Ik heb de conciërge kunnen strikken en heb een smoesje verzonnen...
zodat hij me binnen zou laten. Geef je dit aan Kate?
O, en als ene Sven belt, moet ze op alles ja zeggen.
Zal ik doen. Goed gedaan.
Madison... Bedankt voor je geduld met ons.
Is het deze? -Ja.
Het zal beter zijn als jullie dicht bij Kate wonen.
Ze zal jullie nodig hebben. -Ja?
Kate en kleine Tobe verdienen ook een oma en opa dichtbij.
Zullen jullie het dan wel redden? -Natuurlijk.
Dat doen we altijd. -Het lukt ons wel.
Goed.
Het zal ons toch lukken, hè? -Absoluut.
Er moet toch een term voor bestaan als je tweelingzus een baby krijgt?
'Twuncle' -'Twuncle', had ik op moeten komen.
Ik dacht dat ik het onder controle had.
Maar ik voel me nu zo fragiel.
Ik denk niet dat ik dit zonder jou kan, Zoe. Geen enkel aspect.
Oké.
Ik heb cafeïne nodig. Jij iets? Zeker weten?
Ik ben trots op je, nichtje. Ik weet hoe lastig het is...
om geen oude gewoonten te volgen.
Zijn waterfles was met wodka gevuld.
Hallo. -Hallo, kleintje.
Je bent er zo vroeg.
Ben je ook zo ongeduldig? Dat heb je van mij.
Ik hou al zielsveel van hem. Dit is krankzinnig.
Ik zou een moord voor 'm plegen, Toby. Ik meen het.
Hoort zijn borst zo te schokken als hij ademt?
Hij is het wellicht nog aan het leren.
Hij is zo... Niet te geloven hoe klein hij is.
Hij lijkt geen gewone... -Hij is ook niet gewoon.
Toby, ik heb het nog niet durven zeggen...
maar ik wil 'm Jack noemen. Vind je dat goed?
Ja.
Jack...
Tobe...
hou mijn hand vast.
Kijk naar onze zoon.
Nu ga ik iets raars doen, maar ga er alsjeblieft gewoon in mee.
Hé, pap...
ik weet niet waar je bent, maar ik weet dat je er bent.
Ik weet niet waarom ik naar boven kijk, want daar ben je niet.
Je bent overal.
Ik had me voorgenomen om nooit zo tegen je te praten.
Dat ik je nooit zoiets zou vragen.
Maar je moet iets voor me doen, en ik zweer...
dat het het allerlaatste is wat ik je vraag.
Dit is Jack.
Dit is je kleinzoon.
En ik wil dat hij het redt.
En ik weet niet waarom, maar ik weet...
Ik weet dat jij...
dat jij daar kunt voor zorgen.
Waar is... -Hier.
Kijk.
Zij is taai en jij bent taai.
Hij zal het redden.
Echt wel.
Het komt goed.
Vertaling: Kenny Kyndt BTI Studios