Beth, heb je even?
Wat voorafging: -We moeten je laten gaan.
Met Beth Pearson. Ik vroeg me af of u m'n cv ontvangen hebt.
Ik heb nog niets gehoord, dus als u me even terug kunt bellen?
Je vorige baas Bill was lovend over je.
Het afscheid was vast niet makkelijk.
Sorry, het is nog vers.
Mam heeft haar heup weer bezeerd. Hopelijk is hij niet weer gebroken.
Ik moet naar D.C. -Natuurlijk. Wanneer?
Nu.
Damon. Damon Henderson.
Mr Henderson, ik weet dat je me hoort.
Je was weer te laat in de les, zei Mrs Sawicky.
Sorry, directrice Clarke. -Zeg dat eerder tegen jezelf.
En laat het niet opnieuw gebeuren.
Jazeker, mevrouw.
Ik heb een ruim voldoende voor geschiedenis.
Oké. -De vorige keer maar een voldoende.
De volgende keer een goed. Ga nou. Zorg dat je niet weer te laat komt.
Niet rennen...
Mijn schuld, directrice Clarke.
Alles in orde, Mrs Clarke? -Ja, hoor. Loop maar door.
Gaat het? -Ja, hoor.
Yes, de nineties op de radio.
Weet je nog toen we deze clip naspeelden?
Dank je dat je meegaat naar D.C. -Graag gedaan.
Je moet met z'n tweeën zijn om haar te zeggen dat ze moet stoppen.
Ze kan die tieners niet meer aan. Gelukkig is het maar een kneuzing.
Maar straks breekt ze die heup weer. -Je moet haar de les lezen.
Amen. -Dat gaan we toch doen, hè?
En niet gewoon preken.
Wat bedoel je? -Als je je verzet tegen je moeder...
neig je altijd dicht te klappen. -Pardon? Ik klap niet dicht.
Toch wel. En ik snap het. Ze is angstaanjagend.
Ze doet moeilijk over je ontslag, hè? -Nee, niet echt.
Serieus? Zeurt ze er niet over dat je iets nieuws moet vinden?
'Een gat in je cv ziet 'n toekomstige werkgever niet graag, Bethany.'
Nee, ze heeft er rustig op gereageerd.
O nee, je hebt het niet verteld. -Oké, ze weet het niet.
Ik wou het pas straks zeggen om gezeur te vermijden.
Ik ga niet zeuren. -Dank je.
Weet je waarom je niets gezegd hebt? Je klapte dicht.
Ik haat je.
Bethany?
Bethany. Bethany, moet je je huiswerk maken of tekenen?
Huiswerk maken.
'Moet je je huiswerk maken of tekenen?'
Een opmerking, juffrouw Zoe?
Je bent hier nieuw, maar hier tonen we respect.
Sorry, mama C. -Goed dan.
Raad eens wie.
Iemand die iets met mosterd gegeten heeft.
Je bent een wrede vrouw, maar ik hou van je.
Kom op. Hou op.
Zo is het genoeg. Hoe was je dag?
Goed.
Hallo?
Spreekt u mee. Ben ik toegelaten?
Bethany, met wie spreek je? -Ik mag naar de academie.
Geef die telefoon eens hier. Welke academie?
Hallo, met wie spreek ik?
Ach zo, op die manier.
Dat moet ik eerst met mijn man bespreken.
Ja, ik bel u terug.
Vincent Kelly van de Whitmore Ballet Academy.
Hij kwam onze balletles op school volgen...
om een van ons uit te kiezen voor z'n academie.
En dat vind jij grappig?
Dat onze dochter achter onze rug om toegelaten is op een dansacademie?
Eigenlijk wel. Je weet hoe goed ze is.
Een kijkje gaan nemen kan geen kwaad.
Ze is ons kleine eilandmeisje.
Ze danste al voor ze kon lopen, weet je nog?
Goed dan.
Hopelijk ligt die sleutel hier nog.
Straks komt ze opendoen met haar looprekje
Ze ligt vast al in bed. -Ik dacht al gestommel te horen.
Wat doen jullie met mijn planten? -Hoi, mam.
Hallo. -Hoi, mama C.
Jullie hoefden niet van zover te komen voor een gekneusde heup.
Weten we, maar we wilden het. En moet jij niet rusten?
En waar is dat looprek? De dokter... -Dokters kunnen zo dramatisch doen.
Dat looprek is voor bejaarden. -Maar...
Luister. Ik heb al een preek gehad van een dokter die mij niet kent...
dus ik hoef geen onzin te horen over het rustig aan doen.
Jullie hebben vast honger. Kom, ik warm het eten op.
Nog altijd angstaanjagend. -Inderdaad.
Dit zijn mijn gevorderde leerlingen. Ooit kan Bethany hier staan.
Hoeveel lessen heeft ze? -Drie lessen elke dag na school...
en de zaterdag de hele dag.
En waartoe leiden al die lessen precies?
Goede vraag. Komt u even mee naar mijn kantoor.
Lieverd...
Elk jaar treden we op met onze oudste dansers.
Een klassieker zoals 'Het Zwanenmeer' of 'Giselle', of een nieuw werk.
Dus al die jaren les volgen voor één avondje dansen.
Het is meer dan dat. Het is een kans om ze te introduceren...
bij onze topgezelschappen.
Onze solistes belanden in het New York City Ballet...
The Royal Ballet, het Bolsjoj. -Hoevelen halen het?
Professioneel.
Dat varieert. Het ene jaar acht...
het andere jaar twee.
Twee? -Mr en Mrs Clarke.
Het American Ballet Theatre heeft nog nooit...
een Afro-Amerikaanse primaballerina gehad.
Uw dochter is erg beloftevol.
Als Bethany hard werkt, kan ze de eerste worden, denk ik.
Dat denk ik ook.
Ze danste al voor ze kon lopen. Dat is echt waar.
Weet u... -Mogen we even?
Natuurlijk.
Het is een dure onderneming. Je zult overuren moeten maken.
Dat vind ik niet erg. -Ik zal in de zomer les moeten geven.
Abe, heb je de kansen gehoord?
Liefje, sinds wanneer houden wij rekening met de kansen?
Kom eens hier.
Oké, we gaan ervoor. Je vader en ik maken het mogelijk.
Maar je zult alles moeten geven, je zult de beste moeten worden.
Wil je elke dag hard moeten werken om goed te kunnen dansen?
Ja, mama.
Dat ruikt lekker. Is het met... -Extra Scotch Bonnet-pepers...
net zoals je vader het wou? Jawel.
Jammer dat je broer en zussen er niet zijn. Ze zijn dol op m'n kipcurry.
Mam, we bedienen onszelf wel. -Ik kan de room wel opscheppen, hoor.
Mam, Zoe en ik weten dat je niet wilt dat we je leven bepalen...
en dat is ook onze bedoeling niet.
Maar ik denk dat we eens moeten praten over je werk.
Wat is ermee? -Nou, het is veel.
Veel?
Het eist z'n tol.
Zitten er schelpjes in de rijst? Ik dacht dat er iets dichtklapte.
Zwijg. Ik... We dachten zo dat...
Misschien wordt het tijd dat je overweegt met pensioen te gaan.
Meen je dat nu? Moet ik mijn werk opgeven door een gekneusde heup?
Of het iets rustiger aan doen. -Dit wil ik niet horen...
en zeker niet uit jouw mond.
Hoezo? -Wat weet jij over werken?
Mam, Zoe heeft werk. -Ik heb het niet over een project...
maar over een pad, over een pad kiezen en dat blijven bewandelen.
Zoals Bethany. Bethany ging studeren en behaalde d'r diploma.
En elke morgen heeft Bethany 'n doel. -Bethany is maanden terug ontslagen.
Vijf, zes, zeven, acht.
Clarke.
'Tendu derrière'.
Toen ik jouw leeftijd had, zag ik Misha voor het eerst in 'Giselle'.
Schouders.
Weet je wie dat is? De grootste aller tijden. Michail Barysjnikov.
Toen hij sprong, dacht ik: Als de zwaartekracht al bestaat...
is die op vakantie bij hem. Hij zweefde.
Het vliegen heb je al beet.
Nu moet je techniek onder de knie krijgen en dat zul je ook doen.
Opnieuw.
Goed. Hou het tempo bij, Clarke.
Kom je even langs na de les?
Prima, meisjes.
Bethany, we zijn vier jaar verder. We hebben het er al over gehad.
Andere dansvormen kunnen je beter liggen.
Vincent, ik weet dat ik niet de bouw heb van de perfecte ballerina.
Maar Lauren Anderson ook niet, en zij is nu ook primaballerina.
Zij is uitzonderlijk. -Ik kan ook uitzonderlijk zijn.
Ik wou dit al toen ik nog klein was.
Ik zal soliste worden, ik zal gescout worden...
en over enkele jaren zal ik in Londen wonen...
en de primaballerina zijn van het Royal Ballet.
Ik steun je nog altijd, maar je zult tien keer harder moeten werken.
Ben je daar klaar voor?
Ja.
Hallo, sorry dat ik niet meegegeten heb. Ik heb langer getraind.
Dat moet ik vanaf nu doen. Jij bent vroeg thuis.
Goed, ze is thuis.
Laten we het hen vertellen.
Wat vertellen? Wat is er?
Jullie weten allebei dat ik de laatste tijd nogal veel hoest.
Je moeder overtuigde me ervan om een dokter op te zoeken.
En blijkbaar...
ben ik wat zieker dan ik dacht.
Hij heeft longkanker.
Maar je rookt niet.
Weet ik. Niet eerlijk, hè?
Ik kan er net zo goed nu mee beginnen.
We hebben het je broer en zussen vanmiddag verteld.
De dokter wil dat je vader chemotherapie volgt, dus dat doen we.
Droog die tranen. We moeten nu sterk zijn.
Kom op, de tafel zal zichzelf niet afruimen.
Mogen we even? We weten net dat de man kanker heeft.
En je tante heeft gezegd wat we eraan zullen doen. Ga nou.
Help haar afruimen.
Mam. Zeg alsjeblieft iets.
Je hebt al 20 minuten niets gezegd. -Oké.
Laten we beginnen met je maandenlange leugens.
Ik wou het je ooit vertellen. Eerst wou ik het voor me zien.
En zie je het nu voor je? -Nee, nog niet.
Ik solliciteer en bekijk m'n opties. -Oké. Goed, we lossen het op.
Morgenochtend maken we bij een kop koffie een lijst van alle kantoren.
Samen stellen we je cv op, kopen mooi briefpapier...
en doen ze op de post. -Op de post?
Zitten we plots weer in 1998? -Hang de wijsneus niet uit.
Ik zal stoppen met ballet.
Waar heb je het over?
Het is mijn schuld.
Hij... Hij heeft te hard gewerkt en nu...
Bethany, hou op. Het is jouw schuld niet dat je vader ziek is.
Je blijft op het pad dat je gekozen hebt en wordt de beste.
Opgewarmd?
We leren de nieuwe combinatie die Sonya zal voordoen.
Hallo, mam, pap, Zo.
Zelfs voor jou is dit laat. -Wanneer weet je het over de solo?
Je pakje maken vergt tijd. -Over acht weken.
Oké.
Bedtijd, jongedame. Je kijkt al uren tv.
Zo laat is het nog niet. Doe eens normaal.
Hoor ik dat goed? Moet ik normaal doen? Jongedame...
Die meid spaart je moeder niet.
Vertel eens. Waar oefen je precies voor? 'Het Duivenmeer'?
'Het Zwanenmeer', pap.
Daar heb je 'm. Die glimlach heb ik gemist.
Er is een nieuw meisje. -O, is ze goed?
Beter dan goed Ik werk hard...
maar ik merk dat het bij haar gemakkelijker gaat.
Mijn kleine meid, je kon pas lopen toen je 18 maanden was.
Weet ik, pap. -Je moeder was doodongerust.
Ze ging bij allerlei dokters langs en wou weten wat er mis was met je.
Maar niemand kon iets zeggen.
En op een dag waren we allemaal in Kingston.
Oom Clem legde Burning Spear op. Weet je het nummer nog?
'Dread River'.
Toen dat nummer weerklonk, leek het je van de grond te tillen.
Je stond op en danste recht naar mij toe.
Je moeder zal het nu niet toegeven, maar toen snikte ze.
We waren zo blij.
Ons kleine eilandmeisje danste voor ze kon lopen.
Dat ben je.
Vergeet dat nooit, kleine meid.
Zal ik niet doen.
Pap? -Ja, lieverd?
Niets. Welterusten. -Welterusten.
Kom maar binnen.
Ben je wakker? -Nou en of.
Deze matras heeft z'n beste tijd gehad.
Kom 's mee. Ik moet iets laten zien.
Wat doe je?
Zoe Baker, heb jij drugs verstopt achter Big Mama?
Alleen daar was het veilig. Niet zo luid. Straks hoort ze ons.
Is het nog goed?
Absoluut.
Ik laat je nooit meer m'n wenkbrauwen epileren.
Ik was nog een kind.
Ik ook. Een kind zonder wenkbrauwen.
Sorry dat m'n moeder zo laatdunkend deed over je documentaires.
Dat geeft niet, hoor.
Je voelt je echt wel goed, hè?
Ik zou die woorden een jaar met me meesleuren.
Maar jij ontploft gewoon en daarmee is de kous af.
Voor mij is het altijd anders geweest.
Toen ik hier kwam wonen...
Nou, het was hier veilig.
Jullie zagen je moeder als een strenge, bazige vrouw...
maar ik zag haar als iemand die me niet zo kon kwetsen zoals voorheen.
Weet je, we zeggen te weinig over hoe goed het afgelopen is met je...
ondanks alle ellende die je hebt moeten verduren.
Nee, dat is waar.
Maar je moeder was ook minder streng voor mij.
Voor de rest van jullie was ze zo hard.
Zus-nichtje, ik ken je door en door.
Er is iets heftigs gaande met je.
En je moet een manier zoeken om erover te praten.
Voor al die druk...
Wat was dat?
Dat moest een explosie voorstellen.
Ik ben nogal high.
Dat lachje...
Ik kom zo. -Oké, welterusten.
Vergeet dat nooit, kleine meid.
Pap? -Ja, lieverd?
Ik zal het vergeten.
Ik zal dat deel van me vergeten.
Pap, je moet weten dat ik gelukkig zal worden.
Ik zal prachtige liefde vinden.
Bij een man die me zo hard aan jou doet denken dat het eng is.
Maar ik kan mezelf niet zijn zonder jou.
Hoe zou dat ook kunnen?
Niets. Welterusten.
Ik vind het best spannend. -Ik weet het.
Hoi, Bethany.
We vinden het zo erg dat je papa gestorven is.
Ging je niet even thuisblijven? -Ik ben nu liever bij jullie.
En ik heb thuis al twee lampen omgestoten.
De lijst hangt er.
Ik had je niet zo vroeg terug verwacht.
Mijn vader had gewild dat ik hier was.
Geloof me, Bethany, ik had het je gegund.
We beginnen over vijf minuten.
Hallo.
Mam?
Mam, gaat het?
Ik ben op de terugweg van het station naar de Chinees gegaan.
Heb je honger?
Mam, als je triest bent, kunnen we... -Natuurlijk ben ik triest, Bethany.
Hoe kan het ook anders?
Hoe was de balletles vandaag?
Ze hebben de cast voor het optreden bekendgemaakt.
Ik heb de solo niet gekregen.
Ik heb echt heel hard gewerkt.
Het spijt me als ik je teleurstel.
Je hebt je best gedaan. Meer kon ik niet vragen.
Maar maak je geen zorgen. Ik geef het niet op.
Sorry, stoort de muziek je? Ik wou nog wat oefenen.
Bethany, ga even zitten. Ik heb iets voor je.
Dit boek heeft je broer en zussen ook hun universiteit helpen kiezen.
Maar je weet dat ik niet... Ik wil bij een gezelschap gaan.
Dat was het plan, maar nu moeten we een ander pad kiezen voor je.
Een ander pad?
Het spijt me, echt waar.
Maar ik vind ballet geen pad meer voor jou.
En ik wil niet toezien hoe je in New York niet kunt rondkomen...
terwijl je auditie doet bij onbereikbare gezelschappen.
Ik zal niet meer betalen voor de lessen.
Je zo uiteindelijk falen.
Mam, wat doe je? Het is drie uur 's nachts.
Ik kon niet slapen, dus wou ik al kantoren opzoeken.
Je hoeft me echt niet te helpen, mam.
Dat is geen probleem, ik help graag.
Maar ik wil je hulp liever niet.
Ik weet dat je je schaamt...
maar je hoeft niet grof te doen tegen me.
Je blijft maar doorstomen zoals altijd, hè?
Ook al heb je pijn.
Want ze zijn de Clarke-vrouwen. Geen plaats voor zwakheid.
Pap sterft, we drogen onze tranen en gaan door. Toch?
Wat hadden we dan moeten doen? Zwelgen in verdriet?
Nee, maar we hadden even de tijd kunnen nemen.
Mam, ik weet nog dat ik me zo vrij voelde als klein meisje.
Herinner je je dat?
Ik zat altijd met m'n hoofd in de wolken, ik krabbelde altijd...
ik danste altijd...
Bethany... -Je had het niet mogen afpakken.
Je had het uiterste uit de kan gehaald. Het lukte niet.
Je had je grenzen bereikt.
Vraag je je nooit af waarom Lisa, Isaiah en Renee nooit langskomen?
Dat komt door hoe je bent.
Er is geen lucht rond je.
Geen ademruimte.
Geen ruimte om triest te zijn of om te falen.
Is dat je grote klacht? Geen lucht?
Nou, daar kan ik mee leven.
Ik had m'n moeder beloofd dat ik m'n kinderen ook hard zou stimuleren.
Mijn kinderen komen misschien niet langs, maar ze maken het wel goed.
Maar ik maak het niet goed, mam. Ik maak het niet goed.
Ik zit al jaren niet meer met m'n hoofd in de wolken.
Mijn man heeft dromen, hij heeft grootse ideeën...
en zou niet weten waarom hij er zich voor zou moeten schamen.
Maar ik...
Ik kan hem niet eens aankijken. M'n meest dierbare ter wereld...
kan ik niet in de ogen kijken...
en vertellen dat ik dat meisje wil zijn dat weer danst.
Die trui staat je goed, Bethany, en je vlechtjes zijn mooi.
'Kennismaking voor de eerstejaars'. Dit is een nieuwe start...
vol geweldige kansen.
Oei, sorry -Geen probleem.
Mam... -Nee, laat mij praten.
Mijn moeder was de slimste persoon die ik ooit gekend heb.
Door haar restaurantje aan 129th Street in Harlem...
konden ik en m'n broers studeren.
Mijn vader vond studeren niets voor meisjes.
Maar ze wou er niets van weten en wou mij ook die kansen geven.
Ze heeft hard gewerkt voor me.
En ik heb hard gewerkt om haar trots te maken.
Wie maakten amper ruzie.
Behalve toen ik je vader ontmoette.
Ze waarschuwde me: Slecht gezelschap brengt je op het verkeerde pad.
Maar dat was Abe niet, hij nam het leven gewoon niet zo serieus.
Ik had zo veel zorgen.
Soms verstikten die zorgen me...
maar als ik bij hem was, had ik het gevoel dat ik eindelijk kon ademen.
Hij schonk me vast die lucht die ik zelf niet heb.
Daarom werd ik ook verliefd op hem.
En je grootmoeder draaide bij. Op een avond kwam ze thuis...
terwijl Abe op bezoek was.
Hij had me eten gebracht toen ik aan het blokken was.
En hij gaf me te eten.
Letterlijk, hap na hap.
Omdat ik niet wou stoppen met studeren om een vork vast te pakken.
En zij zag dat hij precies was wat ik nodig had.
Ik was te serieus en hij niet serieus genoeg.
Maar samen vormden we een perfect evenwicht.
Bethany, ik weet niet of ik de juiste beslissingen voor je nam...
maar ik had geen tijd om te twijfelen aan mezelf.
Je vader was er niet meer, mijn lucht was weg.
Ik was op mezelf aangewezen en ik had zorgen.
Ik wou dat het goed zou komen met m'n jongste kind.
Ons kleine eilandmeisje dat danste nog voor ze kon lopen.
Je hebt me niet ontgoocheld, mam.
Ik ben sterk dankzij jou.
Ik heb geen spijt van het pad dat me naar Randall geleid heeft...
en naar mijn meisjes.
En naar een baan die ik twaalf jaar graag gedaan heb.
Maar toch... Ik had je niet zo snel mogen laten stoppen.
Het spijt me.
Dank je.
Hé, daar is ze terug.
Hoe gaat het met je moeder? -Ze redt het wel, zoals altijd.
En jij? -Ik zal het ook redden.
Ik ga je vertellen wat ik nu wil gaan doen.
Zal ik met je meegaan? Om ze warm te maken.
'Komt dat zien...'
Dank je, maar het lukt wel. -Goed dan.
Beth... -Ja, het is krankzinnig.
Ze zullen het krankzinnig vinden. -Sinds wanneer luisteren we daarnaar?
Wat? Heb ik iets verkeerds gezegd?
Nee.
Mr Marcus, stop die telefoon 's weg. Je mist een hele wereld.
Sorry, directrice Clarke.
Je kunt er wat van. -Sorry, het is even geleden.
Ik wou het gevoel terugkrijgen.
De beginners starten over 20 minuten, maar dat zul je vast oersaai vinden.
Je hoort bij de gevorderden
Eigenlijk heb ik iets anders in gedachten.
Ik wil lesgeven.
Vertaling: Kenny Kyndt BTI Studios