Hij heet Jean Valjean. Hij stal van een kind en boette nooit.
Wat doet u in Parijs? -Ik heb een crimineel herkend.
Hij doet zich voor als burgemeester. -U heeft het mis.
Ze heeft een bastaard die ze in de steek liet.
Ik stuur elke maand 15 frank. -Je loog tegen me, je bent ontslagen.
Wil je verkopen, lieverd?
Ik heb gezondigd, maar als ik mijn Cosette bij me heb...
betekent dat, dat God me vergeven heeft.
Ze zwemt vast in het geld, we vragen niet genoeg.
Ze stinkt naar verval.
Fantine, ik zat verkeerd. Ik wil het goedmaken.
Ik zoek je kind, zodat jullie samen kunnen zijn. Beloofd.
De echte Valjean is gevonden.
Hij wordt berecht in Arras. Voor hem is het voorbij.
Het kind moet meteen gehaald worden. -Dat snap ik, zuster.
U moet haar dochter halen. Ik moet ergens anders heen.
Waar is monsieur Madeleine? -De burgemeester is naar Montfermeil.
Hij gaat Cosette halen.
Dat is het. Hij is...
mijn kleine meid gaan halen.
gerechtsgebouw Arras
Beklaagde, u staat terecht voor diefstal, te weten:
Negen appels uit de boomgaard van Pierron...
die u zegt te hebben gevonden buiten de muren van de boomgaard.
De jury moet beslissen of uw verhaal klopt.
Daarin nemen ze zonder twijfel mee dat vier getuigen...
drie van uw medegevangenen en een bewaker, inspecteur Javert...
u hebben herkend als de misdadiger en voortvluchtige Jean Valjean...
gezocht voor de diefstal van 40 sou van een kind, Petit-Gervais...
en voor het sindsdien op de vlucht zijn.
Ga staan.
Bent u de misdadiger Jean Valjean?
Mijn naam is Champmathieu, ik kom uit Parijs.
Ik was wielenmaker, voor monsieur Baloup.
Twintig jaar, vraag het hem.
Helaas is het onmogelijk gebleken om deze monsieur Baloup te vinden.
Heeft u iets te zeggen in uw verdediging?
Jullie zijn slecht, verdraaien alles. Ik heb nog nooit iets gestolen.
Ik ben een man die niet elke dag eet.
Ik kwam uit Ailly, ik zocht werk, ik verhongerde bijna.
En toen zat ik opeens in de gevangenis.
Daar had ik nooit in gezeten.
Ik heb nog nooit van Jean Valjean gehoord.
Harder, man. Je verwarring veroordeelt je wel.
Vraag monsieur Baloup wie ik ben.
Brevet?
Dat is Jean Valjean. Ik zat negen jaar samen met hem.
Chenildieu?
Ja, dat is hem. We zaten vijf jaar aan elkaar geketend.
Cochepaille?
Jean Valjean, daar staat hij.
We noemden hem Jean de Krik, zo sterk was hij.
Stilte.
Laat de jury het bewijs beschouwen, ik adviseer hem schuldig te bevinden.
Genoeg.
Genoeg met deze leugens.
Monsieur Madeleine, gaat het? Haal de dokter.
Ik ben Jean Valjean.
Brevet, Chenildieu, Cochepaille.
Hopelijk zijn jullie goed betaald voor deze leugens.
Kennen jullie me niet meer?
Brevet, heb je die rode bretels nog die je in de gevangenis droeg?
Chenildieu, je verbrandde je schouder toen je op een rechaud lag.
Laat het ze zien.
Cochepaille, je hebt een tatoeage in je elleboog.
Er staat '1 maart 1815', toen de keizer in Cannes landde.
Stroop je mouw op.
Inspecteur Javert, u wilt wellicht uw getuigenis aanpassen.
Inderdaad, ik ben bang dat ik me vergist heb.
Deze man is Jean Valjean.
Voor de rechtbank...
beken ik de roof van deze 40 sou...
van het kind, bekend als Petit-Gervais.
Burgemeester, geeft u zich over aan inspecteur Javert?
Vrijwillig. -Handboeien.
Dank u wel, monsieur.
Komt mijn Cosette vandaag?
Daar ben ik zeker van.
Als ze komt...
mag ze dan in een bedje naast mij slapen?
Dat mag ze. Maak je nu niet te moe.
Even een snelle stop, gevangene 24601.
Nu kunnen de mensen hier je ware aard zien.
Breng hem naar de cellen.
Goedendag, burgemeester.
Heeft u het kind opgehaald?
Waar is het kind? -Grijp hem.
Met mij mee. -Ja, meneer.
Uw handen. -Ik wil haar zien.
Ze is erg zwak. Waar is het kind?
Waar is Cosette?
U heeft haar toch meegenomen?
Ik wil haar nu zien. -Ze is hier, lieverd.
Maar van de dokter mag ze niet komen als je nog koorts hebt.
Maar ik voel me goed. -Je zult haar snel zien.
Hoe gaat het met haar, meneer de burgemeester?
Hebben ze haar goed behandeld in Montfermeil?
Wat een ontroerend tafereel. -Inspecteur Javert...
Zuster, deze man is een crimineel, een leugenaar en een dief.
Hij is in Arras veroordeeld, en hij is even slecht als zij.
Het is tuig van de richel. -Toe.
U had beloofd...
om mijn kleine meisje uit Montfermeil op te halen...
meneer de burgemeester. -Er is hier geen burgemeester.
Hij is niet naar Montfermeil gegaan.
Hij heeft zijn misdaden bekend...
en gaat terug de cel in, waar hij hoort.
Cosette.
U heeft die vrouw vermoord. -Genoeg.
Zij is dood, en jij bent mijn gevangene.
Ik raad u aan bij me weg te blijven.
Nu even dan.
Vergeef me.
Ik zweer dat ik haar zal vinden.
Ik geef mijn leven voor haar geluk, dat zweer ik.
Niet praten in de rij, zei ik.
Of je krijgt klappen, begrepen?
Goddank.
Wat doet dat kleed hier?
Ik hoor je niet werken. Schiet op, mormel.
twee jaar later
Dames en heren, bekijk toch eens mijn mooie handgemaakte poppen.
Elke is uniek. Elke pop heeft echt mensenhaar.
Wat een mooi kerstcadeau voor een geliefd klein meisje.
Als u pruiken wilt, een nieuw gebit, ik heb het allemaal.
Waar ben jij mee bezig, mormel?
Poppen turen, als er klanten wachten?
Naar binnen met die emmers, of je krijgt een echt pak slaag.
Val er niet af lieverds, goed?
Ik heb alles. Ik koop en verkoop vanavond, dames en heren.
Daar is ze, de zwerver is terug. Ze stond te staren naar poppen.
Vul die pan en dan weg, mevrouwtje Pad.
En waag het niet om te morsen, geen druppel.
Dat deed je met opzet, om me dwars te zitten.
Ik zou maar vluchten, meisje.
Let op, daar gaan we.
Van wat beweging krijg je kleur op de kaken.
Mevrouw, mijn paard heeft geen water gehad.
Pad, nog twee emmers. En snel een beetje.
Niet bang zijn, ik doe je niets.
Ik zal je even helpen.
Geef maar.
Hoe heet je?
Ik draag je emmers wel vanavond.
Wijs me de weg maar.
het komt allemaal wel goed dat herhalen de mensen vandaag
het komt allemaal wel goed ondanks de muiters komt het goed
Hé, zorg voor die paarden.
Goedenavond, mevrouw. -Wie ben je, wat wil je?
Een bed voor vannacht, een fles wijn en eten.
We zitten vol. -Ik wil zelfs wel in de stal...
dan betaal ik voor uw beste kamer. -Da's dan 40 sou.
Akkoord. -Laat maar zien dan.
Veertig voor de kamer, twintig voor het eten...
en twintig voor de rest.
Hé, breng hem wijn.
En wat wil monsieur eten? -Brood en kaas.
Dit is zeker een nette heer. -Niks mis met brood en kaas.
Hé, ruim dat op.
Alles goed, lieverds? Wat krijgen ze te eten?
Vinden ze het lekker? Wat fijn.
Heb jij ook een pop? -Die moet werken voor de kost.
Maar een kind moet ook soms kunnen spelen, zeker met kerst.
En sommige mensen moeten zich met hun eigen zaken bemoeien.
Ik kom zo terug.
Dat is een rare, of niet? Pad, kom eens hier.
Waar heb je hem gevonden?
Wat moet hij met je? Wat zei hij?
Wat moet hij met je? Smerige pad, je krijgt ervan langs.
Hier, Cosette. Deze is voor jou.
Ik wil het kind zien spelen.
Wie brengt uw eten dan? -U, mevrouw.
Ik koop haar tijd voor de rest van de avond.
Zeg maar wat het kost. -Vijf frank.
Akkoord. -Hé, ga maar.
Breng me nu mijn eten, vrouw.
Negeer mijn vrouw. Scherpe tong, maar een gouden hart.
Daar zijn we dan, de beste kamer van het huis.
De bruidssuite zelf.
Wat is dat? -De bruidstooi van mijn vrouw.
U weet vast dat ik een held van Waterloo was.
Nee, dat wist ik niet.
Ik droeg een kolonel op mijn rug door een kogelregen.
Is dat zo?
Was u er ook, monsieur? -Nee, ik werd...
onvermijdelijk verhinderd.
Wilt u het meisje hier bij u, voor een kleine vergoeding?
Mijn vrouw hoort van niets.
Ze heeft een eigen bed, toch? -Natuurlijk, net als mijn kinderen.
Dan wens ik u welterusten.
En u hetzelfde. meneer. Tot morgenvroeg.
Wat een zooi hier. Heb je niets gedaan? Luie nietsnut.
Dit had al schoon moeten zijn.
Goedemorgen, monsieur. U bent al vroeg wakker.
Uw rekening, alstublieft. -Ik heb gisteravond betaald.
Bijkomende kosten.
Drieëntwintig frank? -We maken veel kosten.
Dat kind kost ons klauwen met geld.
Leeuwerikje, noemen ze haar. Ze is eerder een vleermuis.
En als ik haar van u overneem?
Wat, wilt u het kind meenemen?
Ja, dat wil ik.
Hij wil het kind meenemen.
Ik heb het je toch gezegd? Ga maar.
Laat de heer en mij maar alleen. -Kom op, met mij mee.
Monsieur, dit is erg ongewoon. Gaat u zitten.
Ik wil niet kwaadspreken. Ieder zijn eigen ding, zeg ik.
Maar zo ver ging ik nog nooit.
Een kind waar ik voor zorg verkopen aan een vreemdeling.
Je zegt verkopen? -Als we afscheid moeten nemen...
als we dat leed moeten verduren, als we dat offer al willen brengen...
zouden we daar wat voor terug willen zien.
Wat als haar moeder nou naar haar kind komt vragen?
Hoeveel?
Ik kan het niet. Mijn vrouw zou er kapot van zijn.
Sorry, monsieur. Ik ga niet akkoord. -Hoeveel?
Dit kan niet. U heeft me klem. Ik heb namelijk schulden, ziet u?
Hoeveel? -Vijftienhonderd frank.
Akkoord. Breng me nu het kind.
Rosalie, kom het kind brengen.
Kom mee. Je gaat met die meneer mee. -Alleen als ze dat wil. Wil je dat?
Mag ik mijn pop meenemen? -Natuurlijk mag je dat.
Trek dit maar aan, zo snel je kunt. En dan aan we.
Schiet op.
En die drieëntwintig frank?
Hier heb je dertig.
En hij betaalde alsof het niets was.
Ik had meer kunnen krijgen. Ik ga wel achter hem aan.
Neem je pistool mee. Hij zag er gevaarlijk uit.
Perfect zo.
Ben je moe?
Catherine is een beetje moe.
Heet zij zo?
Wat doet u hier?
Ik kan haar niet laten gaan. -Dat heeft u al gedaan.
Niet voor vijftienhonderd frank. -Dat is meer dan u verdient.
Haar moeder betaalde u goed...
u behandelde haar als een beest. Schaam u.
Laat ons nu met rust, voor ik u neersla.
Geef me drieduizend, of ik neem haar mee.
Hier moet je voorzichtig mee zijn, er kunnen gewonden vallen.
Ga nu naar huis...
voor ik me bedenk en je kop eraf knal.
Opgesodemieterd.
Is Catherine genoeg uitgerust?
Ze zegt van wel.
Dan gaan we verder.
Ik kom al.
Is het waar? Zijn we in Parijs? -Ja, dat klopt.
Moet ik vegen? -Je hoeft niet te vegen...
of naar de bron water halen, je hoeft niets.
Alleen eten, slapen, en spelen.
Misschien nog een beetje leren.
Hoeven we niet terug? -Nee, dat hoeven we niet.
En bent u nu mijn papa?
Als jij dat wilt.
Wil je dat?
Ja, dat denk ik wel.
Ik ben nog nooit iemands papa geweest.
Misschien moet je het aan Catherine vragen.
Moeten we hem mijn papa laten zijn?
Ze zegt ja, als u ons niet slaat.
Zeg maar dat ik jullie niet zal slaan.
Het is al goed, ze heeft u gehoord.
Welterusten, papa. -Welterusten, kleine.
Slaap lekker.
Welterusten, papa. -Welterusten.
Slaap lekker.
Ben je gelukkig, Cosette? -Natuurlijk.
Vind je niet dat je...
naar school moet, zoals de andere kinderen?
Waarom? U leert me alles.
Wil je geen vriendjes? Iemand om mee te spelen?
Ik heb u.
En Catherine.
Ik kwam kijken of alles in orde was.
Dat is het, zoals u ziet.
Het is mijn plicht, weet u, als hoofdhuurster.
Hallo, kleine. -Hallo, mevrouw.
Ze is wel dun. Ik kan voor jullie koken, als u wilt?
Dat is niet nodig, dank u.
Is ze uw kleindochter? Ik zie niet veel gelijkenis.
Ze lijkt op haar moeders kant.
Ik snap het.
Nou... -Ik ga maar weer eens.
Tot ziens, monsieur. Tot ziens, kleine.
Nieuwsgierige oude trut.
Nou, nou. -U vindt het ook.
Maar die dingen zeggen we niet.
Toe, eet je bord leeg.
De incidentenrapporten van gisteravond op mijn bureau. Nu.
Ja meneer, ze liggen er al.
Dit is een aparte.
Een herbergier in Montfermeil zegt dat zijn dochter ontvoerd is.
In Montfermeil, zei je?
Mag ik het zien?
Moet ik erheen, meneer?
Stiefdochter, staat er. Niet zijn dochter.
Montfermeil.
Ik denk dat ik zelf ga, Rivette.
Jij onderzoekt de gevangenisschepen in Toulon.
Recente doden, verdachte verdwijningen, wat je kunt vinden.
Je hebt een stukje overgeslagen.
Kan ik u helpen, zoekt u een kamer? -Koffie.
En ik wil uw man ondervragen. -Ondervragen, ja?
Wie bent u dan, als ik vragen mag? -Inspecteur Javert uit Parijs.
Mijn hemel, hij ligt nog in bed. Ga koffie voor hem halen.
Inspecteur? -Javert.
U diende een klacht in, ontvoering van een kind.
Klopt. Bedankt dat u helemaal hierheen bent gekomen.
Ga niet zitten. Het kind is niet van u?
Nee, een jonge vrouw die langskwam, liet haar achter. Zou terugkomen.
Nooit gebeurd. Maar je kon al zien dat het niet wat was, als u me snapt.
Weet u waar ze heen ging, de moeder? -Ze zei dat ze naar Montreuil ging.
Juist.
Stuurde ze u geld voor kost en inwoning?
Nooit. Geen cent. We zorgden belangeloos voor dat kind.
We hielden van haar alsof ze van ons was, inspecteur.
Erg ontroerend. -Ik was een held van Waterloo.
Ik droeg een kolonel op mijn rug... -De ontvoering?
Het was een grote gespierde bruut.
Hij verscheen, wilde de beste kamer, en de beste wijn.
En 's ochtends hield hij ons onder vuur...
en nam de omzet en het meisje mee.
Zou u zeggen dat het een sterke man was?
Ja, zo sterk als een os. Hij droeg emmers als vingerhoedjes.
Zei hij waarom hij het meisje wilde? -Nee, maar er bestaan vreemde mannen.
U hoeft niet veel fantasie te hebben om het te kunnen raden.
Goed, dat was het. -Dat was het? Maar...
Wat? -Wat gaat u voor mij doen?
Niets.
Prijs uzelf gelukkig dat ik u niet aanklaag.
Het is me duidelijk dat u dat meisje verkocht aan een vreemde.
Volgens uw buren had u wekenlang geld toen ze weg was.
Je bent een schurk, Thénardier.
Die geweldenaar...
heeft hij ook gezegd waar hij heen ging?
Nee, maar hij leek naar Parijs te gaan.
Ja, dat denk ik ook.
Wat zei hij over het meisje? Helpt hij ons zoeken?
We hadden meer geld moeten krijgen. -Hij zei dat hij zijn best zou doen.
Maar je weet hoe het gaat. Goed dan.
Maak zijn kaaklijn vooruitstekender. Zoals hier.
Hij heeft waarschijnlijk een baard.
Er was maar één ontsnapping, maar die gevangene is verdronken.
Hebben ze het lichaam gevonden? -Ze denken dat het ergens vast zit.
Het was gevangene... -Nummer 24601.
Wat vind je ervan, Rivette?
Ik heb hem nooit gezien, maar het lijkt een gewone misdadiger.
Er is niets gewoon aan deze man.
Bedankt, monsieur.
Ben je alleen, kleine? -Papa komt zo terug.
Papa? Zorgt je papa goed voor je?
Wat is er met je mama gebeurd? -Ze is gestorven.
Die man is niet je papa, of wel? -Dat is hij wel.
Ik ga hem vertellen dat u kwam rondneuzen.
Ik ben de hoofdhuurster, ik heb alle recht.
Maar ik zal je niet langer storen. Goedendag, kleine dame.
politiecomité van Parijs Jean Valjean signalement
gezocht voor roof gewapend, gevaarlijk
wellicht in het gezelschap van een jong meisje
Kom op jongens, naar buiten. -Wat is dit?
Onbetaalde schulden. Ik neem dit pand in beslag...
en alles wat erin staat. -Dat mag u niet.
Instructies van inspecteur Javert.
Thénardier, wat heb je gedaan?
Laat een paar stoelen staan.
En de hond? -Vastgebonden.
Dat scheelt ons weer eten.
En de dreumes? -Die moest achter wachten van me.
Er zorgt vast iemand voor hem.
Gavroche, lieverd. Hadden we je bijna achtergelaten.
Schiet op.
Rivette? -Ja, meneer?
Is hij ergens gezien? -Nee, meneer.
Een vrouw buiten vraagt naar u.
Ze zegt informatie voor u te hebben. Over hem.
De kraai zat te hoog voor de vos, dus de...
Gewiekste. -Gewiekste vos begon de kraai...
Snel, doe je kleren aan. We gaan wandelen in het maanlicht.
Zo snel je kunt, kom.
Maar Catherine dan?
Doe open, politie.
Doe open.
Beuk hem open.
Hij is buiten.
Daarlangs.
Hij verliet net het gebouw met een meisje.
Hebben jullie hem gezien? -Nee, meneer.
Blokkeer de uitgang bij Rue de la Mairie...
jullie terug naar Rue Picpus, we drijven hem op.
Papa, mijn voeten doen pijn.
Zijn alle straten afgesloten? -Allemaal.
Papa, ik heb het koud.
Ze gingen die kant op.
Nu hebben we hem.
Waar is hij? -We zijn hem kwijt.
Terug naar Rue Picpus. Snel, in looppas.
Je hebt hem gehoord, kom op.
We zijn veilig voor nu.
Mijn god, wat heb ik gedaan?
U moet vertrekken. Hier mag geen man...
Ik ga wel. Maar zorg alstublieft voor dit meisje.
Vader Madeleine? -Zuster Simplice?
Ze is het kind van Fantine.
Moeder-overste, dit is een goede, aardige man.
Ik ben een ontsnapte gevangene, de politie zoekt me.
Politie.
In de naam der wet, doe open. Of we rammen de deur in.
Neem het kind.
In de naam der wet, doe open.
Uw naam, en wat u hier wilt. -Inspecteur Javert uit Parijs.
We vermoeden dat hier een ontsnapte gevangene is.
Ik eis een doorzoeking.
Hier huizen heilige vrouwen, geen man mag binnen.
We gehoorzamen God, niet de politie van Parijs.
Zuster, ik moet dit gebouw doorzoeken.
Nee, inspecteur.
Jarenlang heeft geen man dit klooster betreden.
En dat zal ook niet gebeuren.
Als u iets verneemt over deze man... -Dan lichten we u in.
Blijf alstublieft zitten.
Goed, monsieur Madeleine. Wat moeten we met u aan?
Ik heet Jean Valjean.
U moet me wegsturen, maar ik smeek u...
zorg goed voor Cosette. -Dat is simpel genoeg.
We hebben een school. Als ze zich beter voelt...
kan ze er met de andere meisjes heen.
Maar wilt u wel afscheid nemen?
Ik zou er kapot aan gaan, denk ik.
U bent een dief, of niet? -Ik was een dief.
Maar dat ligt ver achter me. -Dus ik kan u vertrouwen?
Als u voor Cosette zorgt, doe ik alles voor u.
Ik geloof u.
Er moeten hier enkele klusjes worden gedaan.
U mag in deze kamer verblijven, als onze tuinman.
Dan kunt u het kind elke dag zien.
Dank u, Moeder-overste.
Excuus dat hij is ontkomen. -Hij zal nooit ontkomen.
Zoek overal. We zullen hem vinden.