Notre naissance est le voyage le plus court que nous ferons jamais.
Il commence dans l'obscurité et se termine dans la lumière, nous pensons.
Welkom en veilig rusten we een ogenblikje aan wal...
voordat we beginnen aan onze allergrootste reis.
Er is geen kaart, route of pijl die we kunnen volgen...
want geen van ons heeft deze weg ooit eerder afgelegd.
Je hebt hier niet goed over nagedacht, Fred Buckle.
De kerstman verplaatst zich in een slee, niet in een raket.
Hij moet met z'n tijd meegaan, Vi.
Nolly had geen rendieren voor me, dus ik moest improviseren...
met een paar ruimte-elfen. -Je baard zit scheef.
Hij is niet de kerstman. -De kleintjes weten dat niet.
Ik had die zilveren dwergen nooit mogen goedkeuren.
Ze zijn geen dwergen, maar ruimte-elfen.
Iedereen wacht al.
Lieve hemel, wat een leuke, grijze kabouters.
Het zijn ruimte-elfen.
Hopelijk komt die verf eraf met water en zeep.
Reggie, de bel.
Lanceer me maar.
Vrolijk kerstfeest.
Nog één week tot Kerstmis.
Vrolijk kerstfeest.
Miss Higgins, u moet de urine elke ochtend naar St. Cuthbert's sturen.
Dat was het wel voor uw eerste dag.
Ik vond uw sputum-routine nogal obscuur.
Zal ik uw geheugen even opfrissen? -We moeten het systeem opfrissen.
Slijm-monsters stapelen zich op in de wintermaanden.
We kunnen ze misschien beter tweemaal daags versturen.
Dr. Turner was altijd heel tevreden over de manier waarop ik het deed.
U hebt uw eigen boom meegebracht. -Het is maar een kunstboompje.
Wijlen mijn ouders hadden 'm in 1939 gekocht.
Het was een van de weinige dingen die we uit het puin konden redden.
Wat erg. -Ik sluit wel af, Mrs Turner.
Gaat u maar naar huis. Nog een fijne avond met uw gezin.
Vrolijk kerstfeest. -Patrick, vind je 'm niet te groot?
We hebben drie kinderen. En we gaan een grote kerstboom kopen.
Naast die ouwe zilverkleurige boom? -Die vinden we mooi.
Nemen we een hond? Hij kan achterin als we uitgaan.
Nee. Angela heeft de kerstman al om een konijn gevraagd.
Er is geen plek voor nog een levend wezen in ons huis, of onze auto.
Taxi.
Nonnatus House, met zuster Julienne -Hallo, u spreekt met zuster Hilda.
Zuster Hilda? Meestal is het moeder Jesu Emmanuel die belt.
Eén sneeuwpoptaart, helemaal af.
Wat is dat groene randje?
Drilpudding met limoensmaak. Dat is het gras.
Trixie snakte in Portofino vast naar groene drilpudding.
Hopelijk snakt ze niet naar prachtige verlichting...
want deze flikkerende prullen zullen haar vast teleurstellen.
Zusters Monica Joan en Winifred, komen jullie even naar m'n kantoor?
Zoals jullie weten...
zou moeder Jesu Emmanuel in februari haar ambt als overste neerleggen...
waarna haar opvolgster zou worden verkozen.
U praat in de voltooid toekomende tijd. Dat is vast geen goed nieuws.
Moeder Jesu heeft een hersentumor.
Ze heeft hooguit nog een paar maanden te leven. Niet langer.
Ze wil dat we ons werk hier staken en naar het moederhuis komen...
tot de nieuwe overste is verkozen. -Maar ons werk is hier, zuster.
Zuster Mildred komt naar het moederhuis...
met een aantal wezen uit Hongkong.
Ze logeren in het weeshuis terwijl ze hun adoptieouders leren kennen.
Wanneer we daar aankomen, is er meer dan genoeg voor ons te doen.
We doen meer dan zorgen voor baby's en ouderen.
We moeten hier waken in de kapel...
om met constante gebeden het kwaad van de wereld af te weren.
We redden ons wel...
nu zuster Franklin thuiskomt.
Ze doet het werk van drie als ze op gang komt.
Zuster Winifred en ik zouden voor kerst terug moeten zijn.
Zouden?
Is er iets met die verkiezing wat u voor me verzwijgt?
Welnee. Ik weet zeker dat er betere kandidaten voor die positie zijn.
Die lengte bevalt me niet, Valerie.
Als je een pirouette maakt, zien ze alles.
Dat doe ik niet. Ik help alleen de kleine danseresjes.
Ik leid de engeltjes het podium op en we dansen op kerstmuziek.
Ik leg je zoom toch uit.
En als ik dan nog iets zie, naai ik er een strookje aan.
Het is Trixie. Kom mee.
Ik ben zuster Mildred, en ik ben onvermoeibaar...
behalve wanneer ik met een groep wezen uit het oosten kom.
Dit is Ming.
Ik heb er nog drie in de taxi, en ze moeten worden verschoond.
U ging toch direct naar het moederhuis?
Mist op het vliegveld, mist op de weg.
En de maatschappelijk werkster is niet verschenen.
Ik ben non, geen tovenaar.
Ik zei de douane dat ik alleen ergernis had aan te geven.
Ik hoop dat er ruimte in de herberg is.
Van links naar rechts: May, Sui en Chi. Ming kennen jullie al.
Het zijn allemaal meisjes, zoals jullie zelf zullen zien.
Ze zijn bijna allemaal kinderen van vluchtelingen uit China...
die als pasgeboren baby's zijn achtergelaten.
Ze zijn gevonden op straat of in trappenhuizen.
In hun dossiers staat: te vondeling gelegd.
Dat zal hen later troosten.
Het is een liefhebbend, doch wanhopig gebaar.
Ze hebben het niet allemaal zozeer getroffen.
Mag ik nog een stukje van die sneeuwpop?
Marshmallows bestaan grotendeels uit lucht...
en doen dus niet zo veel om de leegte in je maag te vullen.
Zuster Mildred, waarom is May zo veel ouder dan de rest?
Laten we dat niet bespreken waar ze bij is.
Ze spreekt nog geen Engels, maar ze begint 't wel te begrijpen.
Ze gaat trouwens naar een geweldig gezin.
De vader is accountant. Een grote tuin. En de zus heeft een pony.
Is het een Chinees gezin? -Daarvan zijn er niet genoeg...
om alle baby's in dit project te kunnen huisvesten.
Maar ze moeten weten dat ze Chinees zijn.
Dat zien ze elke keer dat ze in de spiegel kijken.
Ik zal ze missen als ze morgen gaan.
Jullie weten niet hoe vaak ik naar zee keek en hiervan droomde.
Ik zie dat jullie gasten hebben.
Zuster Franklin. -Wat zie je er mooi uit, Trixie.
Je zult wel een kopje thee lusten. -Ja, en met een stuk taart, graag.
Er is nog één broodje rundvlees.
Ik kijk wel even in de kast of er nog augurken zijn.
Of ik ga fish-and-chips halen.
O, grote meid.
In het water dan?
Motten. Het verbaast me dat jouw kleren nog heel zijn, Valerie.
Ik heb veel synthetische stofjes. Daar houden motten niet van.
Ze hebben m'n vest opgevreten.
We moeten die kast ontsmetten, anders kun je 'm niet gebruiken.
M'n peettante wilde per se winkelen in Parijs...
zodat ik in Londen voorbereid was voor elke mogelijke gebeurtenis.
Weet ze in welk deel van Londen je woont?
Je mogelijkheden definiëren je, niet je omstandigheden.
In een zwart haute-couturejurkje kun je overal gezien worden...
zelfs als je uit eten gaat met een Italiaanse graaf.
Je graaf heeft vast niet de laatste vis in de snackbar voor je gekocht.
Alsjeblieft. Tast toe.
En welkom thuis.
Je wolletjes zijn verslonden, nietwaar?
Ik zal voor reukzakjes zorgen. Tot die tijd kun je dit dragen.
Is het een nieuw vest? -Nee, dat niet.
Een zeker persoon had je meteen haar vest geven.
Barbara?
Haar naam-etiketje zit er nog in.
Je kunt het eruit knippen of erin laten zitten.
Huil niet, meid. Je bent terug en je bent weer de oude.
Dit wordt hoe dan ook een vrolijk kerstfeest.
Wat extra dingetjes om mee te nemen op ons avontuur.
De postbode heeft ook een kerstkaartje gebracht...
van zuster Mount en zuster Busby...
met de groeten uit Schotland...
en een pootafdruk van hun nieuwe puppy Garbo.
Er is ook een luchtpostbrief van Mr Hereward.
Hij is in Nieuw-Guinea hartelijk ontvangen door Barbara's vader.
Dat is fijn.
Zuster Julienne?
Waar hebben we dit genoegen aan te danken?
Ik kom voor zuster Monica Joan. -Zuster Monica Joan?
Wanneer was de pijn het hevigst?
Toen ik naar de telefoon moest lopen om u te bellen.
Als je bij me had aangeklopt, had ik voor je gebeld.
Ik wilde je niet storen.
Je bent druk met de voorbereidingen op je vertrek naar het moederhuis.
Ik schrijf u kaolien en morfine voor, en een paar dagen bedrust.
U zult zonder haar moeten gaan.
Uw rijtuig staat voor.
Ik heb snoepjes voor het geval dat iemand wagenziek wordt.
Als ik misselijk word, steek ik m'n hoofd uit het raam.
Frisse lucht helpt. En zo niet, dan heeft niemand last van me.
We zijn zover, Mr Buckle.
Hallo, daar. Ben je klaar voor de laatste etappe van je reis?
Je hebt een lange weg afgelegd...
maar straks ben je thuis.
Doe geen moeite, dokter. Ze is niet ziek. Ze is gewoon verlegen.
Ik heb gehoord dat u nooit graag naar het moederhuis gaat.
Ooit was het een plek waar ik m'n nieuwe begin vond.
Nu zal ik daar waarschijnlijk aan m'n eind komen...
verpleegd in een smal bed en met liefde verzorgd...
maar zonder het doel dat gepaard gaat met maatschappelijke betrokkenheid.
Ik wil nu alleen uw betrokkenheid bij een kom pap of ei op toast.
Zuster Julienne komt gauw.
Ik verheug me erop om haar te zien. -Ik ook.
Is het busje er al? Ik moet helpen met de Chinese baby's...
maar ik moet ook de bijbel lezen. -Van wie moet dat?
Van u, zuster Hilda. -Je moet me natuurlijk gehoorzamen.
Gegroet, kunnen we u helpen?
Lieve hemel.
Jemig, normaal ben ik hier alleen bang voor schapen en konijnen.
Vast een atheïst. Of iemand die flats van het klooster wil maken.
Die lieden zie je vaker vluchten met de staart tussen de benen.
Is iedereen in orde? Ik weet niet wie dat was.
Hoe gaat het met moeder Jesu? -Ze ligt op bed.
Ze heeft al haar taken neergelegd.
Arme moeder Jesu. -Ze wilde altijd alles alleen doen.
Er zijn dossiers van al onze huizen in Engeland. En de hele wereld.
Ze zei dat de overste mensen leidt die ander werk moesten doen.
Maar ze had er moeite mee. Dat is wel duidelijk.
Ja, al langer dan we wisten.
Ik wil niet indiscreet zijn, maar alleen u kunt haar opvolgen.
Dat wil ik absoluut niet. Mijn werk is in Poplar...
waar ik leef tussen de mensen die ik dien.
Ik ben daar veel meer van nut dan ik ooit zal zijn...
achter dit bureau.
Er wordt vast iemand gekozen die geschikter is voor deze rol.
Als ik intussen kan proberen orde in deze chaos te brengen...
bied ik nederig m'n diensten aan.
Hier is de vroedvrouw. -Lang niet gezien, zuster.
Is dat Russell onder die chocolade? Het is alsof hij pas geboren is.
Ik heb hem z'n kerstchocolaatje vast gegeven.
Ik kom je onderzoeken. We hebben je al een tijd niet gezien.
Ik krijg deze baby in het ziekenhuis.
Dan moeten we je doorverwijzen. En waarom zou je?
Ze droegen m'n zus op handen toen ze haar Lorraine kreeg.
Ontbijt op bed. En haar asbak werd constant geleegd.
Roken wordt afgeraden bij aanstaande moeders.
Dat is nog zoiets.
Jullie van Nonnatus komen binnen, inspecteren onze huizen...
en vertellen ons dan wat wel en wat niet mag.
En na de geboorte vertrekken jullie en zitten wij met de vuile was.
Sorry, zuster. Ik krijg dit kind in St. Cuthbert's.
Als ik in de rolodex kijk, zie ik meer dan tien moeders...
die hebben besloten om in het ziekenhuis te bevallen.
Dr. Turner verwijst ze alleen door als daar een goeie reden voor is.
Maar die vrouwen vragen erom.
Ziekenhuizen geven ze zo veel goeie redenen om bij hen te bevallen...
en dat wordt bekend.
Jonge of oudere moeder, tweeling, hoge bloeddruk.
Lage bloeddruk, aambeien, nieuwe patiënt.
Moeder met meerdere kinderen, ouder familielid in de hoek.
Dat noemen ze 'ongewenste sociaal- economische omstandigheden'.
Vroeger heette dat 'wonen in de East End'.
Ik wil dat mijn groepje naast elkaar zit...
met een stoel erbij voor mij. We hebben nog een kinderstoel nodig.
En het eten mag geen koemelk bevatten.
We eten macaroni met kaas. Ik ga kijken of er iets anders is.
Sommige kinderen van het Hongkong Adoptieproject zitten een tijdje...
in een plaatselijk weeshuis terwijl ze hun nieuwe familie leren kennen.
Ik ben misschien bevooroordeeld, maar het onze is het beste.
Ja, het is geweldig. Net een tweede thuis.
Hallo.
Wie ben jij? Ik vraag me af hoe je heet.
Hij heet Neil. -Hallo, Neil.
Waarom eet hij niet met de rest?
Hij heeft hersenletsel en moet met een lepel worden gevoerd.
Dat gaat beter als we het apart doen.
Hoelang staat hij op de adoptielijst? -Toen ik zuster Hilda dat vroeg...
zei ze dat hij er niet op staat.
Kan ik nog een sigaretje roken?
Als je hier een vlam bij houdt, brand je als een fakkel.
Alles kits, Fred? -Goeienavond, Nolly.
Sorry voor de rendieren. -We hebben geïmproviseerd.
Er waren problemen in de dierentuin. -Het geeft toch niet?
Het was leuk geweest als de kinderen met kerst een dier hadden gezien.
Dat had het bijzonder gemaakt.
Nu de andere kant op.
Ja, heel goed.
Laat ons vandaag niet zondigen, of gevaar op onze weg vinden.
Laat al onze handelingen onder Uw bewind vallen...
en rechtschapen in Uw ogen zijn.
In Jezusnaam, amen.
moeder Jesu Emmanuel ontvangt u om 11 uur
Dit smaakt afschuwelijk. -We zijn bijna klaar.
En daarna kun je ze voor me op de bus doen.
Waar was je? Er liggen drie plakken spek al een uur onder de grill.
Een driewieler, een step, een hobbelpaard...
en een terriër op wieltjes. Ik heb speelgoed opgehaald voor de weesjes.
Dit is allemaal oud.
We knappen ze een beetje op. Ze kunnen nog voor kerst klaar zijn.
Er zitten vlooien op die hond. Ik zie ze dansen. Weg daar, Reggie.
Ik ga ze opknappen.
Fred, je bent een enorme softie als je door iets geraakt wordt.
Je bedoelt het goed, maar je hebt geen tijd om ze op te knappen.
Kinderen willen geen kapot speelgoed dat anderen hebben weggegooid.
Dat is mij als kind ook overkomen.
Het was maar een idee.
Kom binnen, zuster.
Ga zitten waar ik je kan zien.
Ik zie nog met één oog. Dat moet nu het werk van twee doen.
Ik weet nog dat ik je hand vasthield voor we onze gelofte aflegden.
We hadden handcrème aangebracht. -Je weet het nog.
Zuster Gertrude kwam binnen met de Nivea...
en kondigde aan dat we met gladde handen naar het altaar zouden gaan.
Ik ben zelfs nu nog dol op de geur van Nivea.
Dat miste ik toen ik overste werd en ik mensen niet meer thuis bezocht:
de geur van handcrème...
en talk...
en zelfs de babyzeep.
Je denkt niet dat je die gewone dingetjes zult missen...
als je moeder-overste wordt, maar dat doe je wel.
Ik bid elke dag voor je.
Ik wil dat mijn werk jouw werk wordt.
Ik wil dat jij me opvolgt.
Jij kunt die keuze niet maken.
De zusters stemmen hierover.
Jij bent de enige die hier de intelligentie voor heeft...
evenals de mentaliteit en het hart.
De zusters zien dat.
En zelfs als zij dat niet doen, is er één die het wel ziet.
Zij zetten het kruisje, maar een hogere macht beweegt de pen.
Met huize Turner?
Shelagh, met zuster Julienne. Heb je even?
Ik heb tot nieuwjaar vrij.
Angela en Teddy voeren de eendjes met hun kinderjuf.
Tim luistert boven naar lelijke muziek...
en Miss Higgins runt de praktijk. Ik heb veel te veel tijd.
Ik heb alle tijd nodig die je kunt missen.
Ik heb nog nooit zo'n chaotisch kantoor gezien.
Alleen kan ik het niet op orde brengen.
Je bent voor kerst weer thuis.
U ziet er erg eenzaam uit, zuster Monica Joan.
Ik ben in gezelschap van de Almachtige.
Maar omdat Hij van het mannelijk geslacht is...
heeft Hij geen boodschap aan m'n probleem met deze rolveger.
Ik voel de aanwezigheid van iets boosaardigs hierin.
Er zat een stukje katoen om de borstel.
Zuster Monica Joan, wilt u met mij naar de kerk gaan?
Het is geen mooi gebouw of grote kapel...
maar u zult merken dat de dienst uw ziel voedt.
Hij voedt zelfs meer dan de ziel.
We serveren taartjes en pudding rond deze tijd van het jaar.
Ik kan de kapel niet verlaten...
nu hier niemand is om te bidden.
Doe maar alsof ik een rode sluier draag...
als de Vestaalse maagden in Rome die zorgden dat de vlam bleef branden.
Miss Higgins heeft m'n afwezigheid in 3 kleuren op de kalender aangemerkt.
Sorry dat ik het zeg, maar ze leek erg enthousiast.
We redden ons wel. Zuster Julienne heeft je nodig.
Laten we maar gaan. Ik ben bang dat ik de trein mis.
Of dat ik me bedenk.
Bravo. We zijn klaar, Denise. Heel erg bedankt.
Willen Mandy en jij tv-kijken met de rest?
Ik wil hier zijn als de ouders komen. -Ze komen voor de Chinese baby's.
Ze komen kiezen. Op kiesdagen kijken ze naar iedereen.
Maar dit is geen kiesdag, als zoiets al bestond.
We weten al wie de ouders van de Chinese baby's worden.
Ze komen kennis met ze maken en een beetje met ze spelen.
Dat is leuk.
M'n lieve Shelagh.
Ik heb mincepies meegebracht. Een gast komt niet met lege handen.
Is het genotzuchtig om te zeggen dat ik mezelf amper terug herken?
Het is alsof die vrouw is uitgewist, net als het oude Nonnatus House.
Er is geen muur of raam die nog overeind staat.
Je roeping is veranderd, en je hebt 'm niet genegeerd.
Dat kon ik niet. Hij was sterker dan alles wat ik ooit had gevoeld.
Shelagh, m'n angst voor wat volgens mij gaat komen...
is sterker dan alles wat ik ooit heb gevoeld.
Bent u echt bang dat ze u tot overste zullen verkiezen?
Moeder Jesu Emmanuel ligt boven en zij wil het graag.
En gebeden van mensen die doodgaan zijn zo sterk.
Moeder Jesu Emmanuel bidt om iets wat zij graag wil...
maar daarom bidt ze nog niet voor wat juist is.
Wat wilt u doen?
Ik ben kloosterzuster.
Ik mag niets willen.
Wat doe je, Mavis?
Ik liet June zien waar Russells koekjes lagen.
Het eerste wat ze vroeg, was: Heb je nog geen kerstboom?
Ik dacht dat ik nog tijd had om alles te doen.
Misschien is dit winderigheid.
Als dit winderigheid is, stijg ik op als een heteluchtballon.
Hongkong-project adoptieouders
Denise, help Neil met de sambaballen. Hij houdt van dat geluid.
Je mag straks op het hobbelpaard. Vind je dat leuk?
We kunnen een liedje zingen.
Ze rende weg toen ze me zag. Laten we de politie bellen.
Ze was hoogzwanger en leek erg van streek.
Alle vrouwen zouden dat zijn als ze bij een weeshuis naar binnen keken.
En als ze wisten wat May net is overkomen...
zouden ze janken als wolven. -Wat is er gebeurd?
Haar adoptieouders zijn niet komen opdagen.
Er is vast iets misgegaan. -Dat ga ik nu uitzoeken.
Opzij, ik heb de telefoon nodig.
Moet May echt een jaar wachten tot haar ouders haar kunnen opnemen?
Tbc is tbc. Na 12 maanden in een sanatorium moet het over zijn...
maar terwijl haar man weg is, wil de vrouw niet doorzetten.
May lijkt nu al erg in zichzelf gekeerd te zijn.
May's moeder was een vluchtelinge die in de prostitutie is gegaan.
Zo'n mooi meisje. Ze was vastbesloten om zich te bekeren.
Ze is May drie keer komen ophalen met verhalen over een beter leven...
een baan als dienstmeisje en een opleiding op een avondschool.
Ze nam haar kind mee en een paar weken later bracht ze haar terug.
En één van beide had altijd een blauw oog of een brandplek van een sigaret.
Ik vroeg me altijd af wie de meeste hulp nodig had.
Zuster, de thee is gewoonlijk een stille maaltijd.
Dit is geen gewone dag. Onze gast heeft mincepies meegebracht.
Moeten we haar wegjagen terwijl we ze opeten?
Ze hield wel van haar kind, maar soms is liefde niet genoeg.
Moed is meer waard, en gezond verstand weer nog meer.
May's moeder had geen van beide. Ze bleef maar terugkomen.
En het kind stond altijd bij de deur te wachten.
Mrs Hollinger? -Hollier. Dat staat er.
Sorry. We hebben gelukkig een bed voor uw vrouw kunnen vinden...
in St. Jolyon's.
Aan de andere kant van de gemeente? -U wordt daar verwacht.
U kunt op een ambulance wachten, wat een uur kan duren...
of u kunt op eigen gelegenheid gaan. -Zuster, u bent nodig in kamer 6.
Excuseer me.
Wat wil je doen? -Hier blijf ik niet.
M'n zus zei dat ze op handen werd gedragen.
M'n peettante zei dat als je een simpel silhouet kiest...
je met accessoires eindeloos kunt variëren.
Daarom zijn we naar het beste modehuis in Parijs gegaan.
Daar heeft ze deze voor me gekocht.
Erg gewoontjes. -Dat is de bedoeling, Lucille.
Bij een formeel diner kan ik 'm met een witte bontmuts dragen.
Wordt je hoofd dan niet warm?
Ik trek m'n hakken aan en toon je de mogelijkheden van simpele elegantie.
We hadden moeten wachten. -Ik dacht dat er een bus zou zijn.
Het komt vast door de mist. Er komt zo wel een taxi langs.
Al is hij op weg naar huis.
Ik wil naar huis. Waren we maar niet naar het ziekenhuis gegaan.
Je moet doorlopen.
Ik kan amper staan, hoe moet ik dan lopen?
Ik ben aan het bevallen. -Mavis, luister naar me.
We lopen naar die telefooncel en bellen een ambulance. Je kunt het.
Mavis?
Hij is buiten werking. Ik weet niet wat ik moet doen.
Haal een vroedvrouw bij Nonnatus. -Waar is dat? Ik ben geen vrouw.
Naast de school, domkop.
Blijf hier. Beloof me dat je hier blijft.
Dat beste modehuis in Frankrijk gebruikt mooie ritssluitingen.
Ik kan het met lange handschoenen dragen als ik naar de opera ga...
of met een parelgrijs manteltje als ik lunch in de stad.
Ik ben bang dat je op een negatief zult lijken.
En hoe noemen jullie dit?
Een prachtig jasje met een mooie rode tint.
Het is een fuchsiaroze duster van tussorzijde.
Dat klinkt niet goed.
M'n vrouw zit bij de telefooncel. Ik denk dat de baby komt.
Coördinaten. Welke telefooncel? -Dat weet ik niet meer.
Ik kan één paar Parijse kousen voorgoed vaarwel zeggen.
We zijn er bijna, Mavis. Hou vol. -Dat kan ik niet.
Bel een ambulance. Zeg dat ze een GVA kunnen verwachten.
Geboren Voor Aankomst. We zitten op de hoek van Bateman en Chandler's.
Kom terug met kruiken en schone handdoeken.
Wees gerust. Als ze zo snel komen, gaat alles van een leien dakje.
Na deze wee onderzoek ik je even voordat de ambulance komt.
Het is al goed. We zijn er nu.
Trek uit, dan kijk ik hoever je bent. -Ik moest naar St. Jolyon's.
Je moet de Bow Bells kunnen horen, anders is je kind geen cockney.
Ik voel al iets. Ik denk dat 't het hoofdje is.
Pers de volgende wee als je de drang voelt, Mavis.
Moet ik niet gaan liggen? -Dit is oké. Hou je benen gespreid.
Ik voel de top van het hoofdje. Pers, Mavis.
Zo gaat ie goed, meid.
Zo hard je kunt, zolang de wee duurt. -Je doet het geweldig.
Ze houden moeder en kind niet warm, als ze zelf niet warm blijven.
Bedankt, zuster. -God sta je bij.
We hebben z'n hulp hard nodig.
Persen, Mavis. Net als de vorige keer, en de keer daarvoor.
Goed zo, meid.
Bedankt. -Dat zit wel goed.
Haal adem. Bewaar je kracht voor de volgende.
Is het hoofdje er al uit? Bij Russell mocht ik het voelen.
Russell was iets volgzamer dan deze.
Treuzelt hij een beetje?
Pers zodra je wilt, Mavis. Goed hard persen.
We zijn bij je. Blijven persen. Goed zo.
Kom op, meid. Je kunt het.
Stop niet, Mavis. Je moet blijven persen.
Schone handdoeken en twee warme kruiken.
De ambulance is nog nergens te bekennen.
Je perst heel goed, Mavis, maar de baby beweegt niet.
Ga op je ene knie zitten. -Dat kan ik niet.
Wel waar, want wij zijn hier.
Je hebt drie van ons voor jezelf. Een van ons is zelfs in uniform.
Net The Beverley Sisters met rubberen handschoenen.
Voorzichtig maar.
Goed zo.
Daar gaan we.
Persen. Persen. Persen.
De wee is over. -Gewoon doorpersen.
Goed zo.
Achterste schouder eerst.
Z'n kerstmis is wat vroeger gekomen.
Je hebt een zoontje, Mavis.
Nu moet ik hem een kerstachtige naam geven...
zoals Noel. Of Robin.
Of Gabriel, de engel.
Wacht liever tot je tot bedaren bent gekomen.
Kom naar je mooie baby kijken.
Is ze oké? -Je komt veel te laat.
Kom, Mr Hollier. Laat er vrede en welbehagen zijn.
Moet ik nu naar het ziekenhuis? -Nee, wij gaan goed voor je zorgen.
De man van Mavis ligt op de stoelen in de receptie.
Ik heb twee schepjes suiker in z'n thee gedaan.
Gaat het? -Het bloed is eruit. De vernix niet.
Het is maar een jurk, en een baby is nooit 'maar een baby'.
Ik kan hem Nicholas noemen.
Zo heet de kerstman in sommige ouwe boeken.
Nicholas. -Dat is een mooie naam.
Grind. Je bent bij het persen van de cape gegleden.
Als Poplar-meisjes onder elkaar wil ik zeggen dat ik trots op je ben.
We hebben het goed gedaan, hè?
Iedereen zegt dat het ziekenhuis beter is. Het ziekenhuis zegt dat...
maar er is niet altijd een bed vrij.
Daar ben je dan. Wat ben je een dapper soldaatje.
Het heeft een positief effect dat hij met de andere kinderen mag eten.
May eet amper. Ik heb haar opgetild om haar op het hobbelpaard te zetten.
Ik weet hoe een gezond kind van drie moet aanvoelen.
Zij is zo licht als een vogeltje.
Sommige kinderen doen 't niet goed in weeshuizen, zegt zuster Mildred.
May is er zo een. Het duurt al te lang voor haar.
Konden we maar iets doen.
Ik bid voor al deze kinderen. Ik ben niet gestopt sinds ik hier ben.
De kleine Nicholas heeft trek, Mrs Hollier.
Ik doe het gordijn dicht. Dan hebt u privacy als u de baby aanlegt.
Mag ik niet blijven? Ik heb alles al gezien.
Alstublieft. -Er ligt lectuur in de receptie.
Sorry, zuster, maar het doet zo'n pijn.
Waar? -Van onderen.
Het doet zo'n pijn.
Ik wilde je niet laten schrikken.
Ik zag je eerder naar binnen kijken.
Ben je gekomen omdat je hulp nodig hebt?
Stop.
Stop, alsjeblieft.
Gelukkig. Rennen is niet goed voor jou en je baby.
U bent vroedvrouw? -Dat zijn we allemaal in onze orde.
Dat weet ik.
Ik heb als kind in dat weeshuis gezeten.
Wil je me vertellen hoe je heet?
Lena.
Waarom heb je niet aangeklopt en iemand te spreken gevraagd?
Dat weet ik niet. Ik was bang.
Was je ongelukkig in het weeshuis? -Nee.
Het was de laatste plaats waar ik gelukkig was.
Arme meid, je hebt een vaginaal hematoom.
Er zit een grote bloedophoping onder je huid...
die sinds de bevalling groter wordt. -Hoe groot is ie nu?
Om in de kerstsfeer te blijven: zo groot als een mandarijn.
Je bloeddruk is een beetje hoog.
Met rust en warmte daalt hij wel weer.
Ik wil je urine onderzoeken, als je me een monster kunt geven.
Er was een non bij toen m'n broer werd geboren. Ik was twee of drie.
Was dat in het plattelandsziekenhuis? -In Londen, in Poplar.
Onze orde zit al jaren in Poplar.
Een non heeft me met de bus hierheen gebracht.
M'n broer Billy mocht niet mee, omdat hij een klompvoetje had.
Hij liep met een stok en een speciale schoen.
Hoe oud was je? -Toen m'n ouders zijn overleden?
Ik denk dat ik zeven of acht was.
Ik had één volwassen tand met een melktand ervoor.
Dat weet ik nog...
omdat de non hier zei dat ik niet naar mensen mocht glimlachen...
omdat ik dan niet zou worden gekozen. -Het is oké.
Zuster Hilda vraagt of je met de kinderen kunt helpen.
Neil is onrustig en ze denkt dat hij jou wil.
Ik weet nog dat één van jullie met Billy op de stoep stond.
We keken naar elkaar door het raampje van de bus.
Het glas was zo vies dat we elkaar amper konden zien.
Ik huilde tranen met tuiten.
De non zei dat ik moest stoppen met huilen...
omdat de bus anders niet zou wegrijden.
Ik veegde m'n tranen weg met de rug van m'n hand...
en de bus reed weg.
Ik heb m'n broer nooit meer gezien.
Wat is er daarna gebeurd? -Nadat ik hier ben gekomen?
Ik ben naar Australië gestuurd.
Met het Boerenschool-project?
Dat geeft kinderen een geweldige kans in het leven.
Sommige overleven het niet. Ik had het ook bijna niet overleefd.
We zijn zover, dr. Turner. -Ik maak een kleine incisie...
en laat het bloed uit het hematoom lopen. Dan voel je je een stuk beter.
Het doet geen pijn meer.
Dat krasje dat je voelde was een plaatselijke verdoving.
Ik moet naar huis. Ik heb nog geen boom en het is bijna kerstavond.
Hoe moet Russell weten dat het kerst is als we geen boom hebben?
Ik wil dat je het gas diep inademt. -De cadeaus zijn nog niet ingepakt.
Toe maar. Diep inademen.
Goed zo. Brave meid.
Het zit die arme meid niet mee.
Kerst moet een fijne tijd zijn voor een jong gezin.
Ja, dat is waar.
Ze sturen veel kinderen naar Australië.
Ik dacht dat ze naar weeshuizen gingen.
Lena niet. Ze werd op een boerderij tewerkgesteld en wreed behandeld.
Ze is met een oudere man getrouwd en na z'n dood...
heeft ze met haar kleine erfenis passage naar huis geboekt.
Meer wilde ze ons niet vertellen.
Ze blijft gelukkig hier slapen.
Ze logeerde boven een pub. Dat is echt niet gepast.
De orde zelf stuurde geen kinderen naar het buitenland.
De liefdadige instellingen deden dat.
Daarom lijken de dossiers vast zo onvolledig.
Stel dat de dossiers onvolledig zijn en niets ooit goed is genoteerd?
Dat zou wel zo moeten zijn.
Feiten verdwijnen soms, maar iedereen heeft een verhaal.
We moeten ervoor zorgen dat het wordt verteld.
zijn naar de zondagschooldienst
Mag ik jullie aandacht, zusters? En gast.
Of moet ik 'gasten' zeggen?
Neil en ik experimenteren met kussens.
Hij verteert z'n eten nu beter en hij kijkt meer om zich heen.
Mooi. Ik heb moeder Jesu Emmanuel gesproken...
en de kapelaan-generaal komt overmorgen de verkiezing overzien.
Ze wil dat we een zuster kiezen die grip heeft op 't geestelijke leven...
zodat ze ons kan leiden met zelfvertrouwen en deugd.
Bovendien prijst ze zuster Julienne...
die zo snel orde op zaken stelt in het kantoor.
Met Kerstmis is het gedaan.
Je wilt vast terug naar Poplar, zuster Winifred.
Ik wil niet teruggaan. Ik wil hier blijven.
We moeten daar gaan waarheen we geroepen worden.
Gehoorzaamheid is verplicht.
Met alle respect, zusters...
er is verschil tussen gaan waarheen de Heer ons stuurt...
en doen wat mensen ons opdragen.
Ik ga maar.
Nee, in bijzijn van een gast blijft de onenigheid mogelijk beperkt.
We hebben geen onenigheid met elkaar, maar vanbinnen.
Tussen onze eigen verlangens en datgene wat van ons wordt geëist.
Er is onenigheid tussen het lichaam en z'n verlangens...
de ziel en z'n angsten...
en de geest die naar vrijheid hunkert.
Die onenigheid definieert ons.
Hij drijft ons voorwaarts en laat ons knielen in gebed.
Sluit die onenigheid in de armen.
Die onenigheid zal ons naar het antwoord leiden.
Hij is alles wat we zijn.
De thee hoort een stille maaltijd te zijn.
Ik voel me geroepen om hier te blijven.
En het kan me niet schelen wie me roept.
Kom, Reggie. Eet je jamrol met custard.
Straks zit overal gedroogd fruit in en dat lust je niet.
Doe jij open, Fred? Ik ben al laat voor het feestje van de WVS.
Noll? Is het elastiek van je onderbroek kapot?
Ik ben een gewetensvol man, ondanks m'n joviale uiterlijk.
Ik heb die kinderen teleurgesteld met de rendieren.
Dat is geen rendier.
Het is een ezel en er zit zand in z'n vacht.
Hij komt van de Noordpool via Clacton.
Geef 'm na de feestdagen maar terug. Vrolijk kerstfeest.
Violet, lieverd?
Ik ga even naar het hoofdkwartier van de Burgerbescherming.
Als je daarna maar niet naar de Black Sail gaat.
Ik geef je m'n woord.
Een ezel. -Sst.
Ik heb een speciale levering in ontvangst genomen.
Nee, Fred. Dat is een ezel.
Ga weer naar binnen en hou je mond.
Kom mee.
Goed zo. Deze kant op.
Goedenavond, dokter. Meer feestelijk snoepgoed van dankbare patiënten.
Ik laat dat niet toe tot het een brandproef heeft doorstaan.
Aluminium bomen zijn uiterst brandbaar.
Mr Hollier, u moest ik net hebben.
Ik dacht dat uw gezin dit wel zou willen hebben.
Een kerstboom? -Steek thuis de lichtjes aan...
zodat het toch een beetje kerst is totdat uw vrouw thuiskomt.
Ik vertel het Mavis wel...
zodat ze zich geen zorgen maakt en rustig kan herstellen.
Dokterspraktijk. Wat kan ik voor u doen?
Het is voor u.
Pa, waar is de zilverkleurige boom? -Kijk achter je, Tim. Wat zie je?
Een verdrietige Angela. -En een andere kerstboom.
Je geeft altijd dingen weg, zelfs als het geen kerst is.
Maar het is wel kerst.
moeder-overste
Zuster, ik voel me niet lekker.
Kom mee, ezel. Deze kant op.
Hulp nodig, Fred? -Welnee.
Ik probeer Iejoor naar het schuurtje bij m'n volkstuintje te brengen.
Als ik hem laat grazen, maakt hij vast amok.
Hij maakt nu geen amok.
Hebt u misschien pepermunt?
Ik heb 'm tot hier gekregen met een pepermuntje dat ik in m'n zak had.
Wat doe je met die ezel?
Hou dat blik iets verder weg. Hij lonkt naar die toffee.
Goed zo. Brave ezel. -Fred?
Deze kant op.
Je moest thuisblijven. -Ik heb een deken voor de ezel.
Je wilt dit dier erg graag verstoppen, Fred.
Gezien uw status in de gemeenschap, kunt u beter naar huis gaan, dokter.
Je mag de Quality Street hebben.
Kom mee naar binnen. Kijk eens wat een mooie...
Nee, kom terug. Goed zo. Brave ezel. Wat ben jij een brave ezel.
Nee, je mag niet weg. Toe nou.
Door de mist kunnen we niet naar het ziekenhuis...
maar ik heb in de voorraadkast alles gevonden wat ik nodig heb.
Is m'n bloeddruk weer goed? -Hij is perfect.
Ik wil hier goed in zijn. Het is alsof...
Ik wil een goed cijfer halen.
Op de boerderij kon ik nooit iets goed doen.
Ik liet eieren vallen en waste niet goed af.
Er zaten blaadjes in de zwabber en ik maakte niets goed schoon.
Je werd geslagen met een open hand of een stok...
als je alles niet perfect maakte.
Soms moeten we gewoon ons best doen, wat men ook van ons vraagt.
U doet altijd uw best.
U hebt zelfs uw best gedaan voor Billy. M'n broer.
U hield z'n hand vast toen ik door het raampje van de bus keek.
Ik hield z'n hand vast?
Dat beeld is al jaren als een foto in m'n geheugen gegrift.
Toen ik gisteren het licht op uw gezicht zag schijnen...
wist ik dat u het was.
Er waren zo veel kinderen in Poplar. Soms wel zeven of acht per gezin.
Wij waren alleen met z'n tweeën.
Maar ik wist dat hij oké zou zijn, want hij hield uw hand vast.
Goed gedaan. Het hoofdje is eruit.
Echt waar? -Ja, alles gaat goed.
Je doet het prima, Lena.
Als de volgende wee begint, moet je persen.
Als je blijft persen, komt hij eruit en leggen we hem in je armen.
Hij? -We zien straks wel wat het is.
Dat maakt niet uit. Als de baby er is, heb ik weer vlees en bloed.
Ik heb zolang veel vlees en bloed in deze wereld gehad.
Goed zo. Ga door met persen.
Succes.
Het is een jongen, Lena.
Een prachtige zoon.
Is hij in orde? -Hij is perfect.
Hij is helemaal van jou.
Ik noem hem Billy.
Ogenblikje, Mrs Turner.
Wat kan ik voor u doen?
Ik zoek een verband tussen een dossier hier...
met dat van patiënten van ons voor de oorlog.
Twee kinderen genaamd Lena en Billy, mogelijk William.
Wat gebeurt er met Poplar?
Ooit kon je je deur wijd open laten staan en waren al je spullen veilig.
Is er iets weg? -De spruitjes. En een kilo pastinaak.
Ik had ze buiten gehangen om ze koel te houden, en nu zijn ze weg.
Die lui moeten erge honger hebben gehad om rauwe groenten te stelen.
Mrs Buckle? -Bent u dat, Mrs Turner?
Ik kom helaas bij u bedelen.
Ik doe altijd m'n best om aan goede doelen te geven.
Het is een groot verzoek. Ik heb engelenkostuums nodig...
en mogelijk ook dierenkostuums.
Dierenkostuums met koppen?
Of alleen harige maillots en maskers van papier-maché?
Maakt niet uit. We voeren een kerstspel op in het weeshuis...
voor enkele weesjes worden geadopteerd...
en om de achterblijvers een mooie herinnering te geven.
Meer mensen helpen, maar ik wil dat elk kind een kostuum heeft.
Hoeveel kinderen zijn er? -Ongeveer twintig.
Hij voelt zich hier thuis. -Fred, hij is niet van ons.
Geef 'm aan de wezen.
Als kerstcadeau? Dat is beter dan dat kapotte speelgoed.
En geen vlooien. Alleen zand.
Ik zie zo veel mensen wachten op nieuws. Nu wacht ik zelf.
Ik heb meer begrip voor ze dan ik ooit had gedacht.
Ik ben bang dat we hier de bel niet horen als de stemmen zijn geteld.
Misschien wil ik 'm niet horen.
Misschien wil ik dit moment zolang mogelijk laten duren...
en het vullen met dingen die ik heb gekozen.
Als u nu één ding kon kiezen, wat zou dat dan zijn?
Een sigaret.
Dat meen ik, Shelagh.
Ik heb ze voor zenuwachtige vaders en onverwachte sociale situaties.
Patrick weet het niet.
Dit was 't laatste wat ik deed voor ik m'n gelofte aflegde.
Het was het eerste wat ik deed toen ik de mijne afzwoer.
Ik moest moeder Jesu bellen.
Het was makkelijker geweest als ze boos was geworden, maar ze zei:
'Kind, maak ruimte voor God...
en Hij zal 'm vullen op manieren waar je geen weet van hebt.'
Ik hing op en dacht: zou Hij 'm vullen met een pakje Henley's?
Gaat het, May?
Jullie stemmen zijn geteld.
Mag ik jullie voorstellen aan je nieuwe moeder-overste?
Jullie hebben je wensen kenbaar gemaakt.
Ik zal jullie dienen als moeder-overste.
En moge ik het leren accepteren, met Zijn genade.
Na ons debat over de regel van gehoorzaamheid...
verwacht ik dat zuster Winifred bereid is om hier te blijven...
en met de kinderen te werken.
Zuster Julienne moet onmiddellijk terugkeren naar Poplar...
en haar werk in Nonnatus House hervatten.
We zullen je te zijner tijd twee nieuwe zusters sturen.
Wat is dat? -Een hartversterkertje.
Niet vanwege je bevalling, maar vanwege je moederschap.
Eén tas met cadeaus die jij weken geleden zelf hebt gekocht.
En genoeg papier, plakband en linten om ze in te pakken voor kerstochtend.
Als we opschieten, kunnen ze via de Noordpool per slee worden bezorgd.
Allemaal heel erg bedankt.
Vrolijk kerstfeest. -Vrolijk kerstfeest, meid.
Hallo, lieverd. Reggie en ik moeten je iets vertellen.
Als het niet helpt met het kerstspel, heb ik geen interesse.
Ik heb plek voor nog twee. -Heel graag.
Leg die daar neer.
Je zou denken dat ze 'Ben Hur on Ice' opvoeren, zo veel ophef maken ze.
Wilt u echt niet met ze mee?
Vi, je kunt ze achter in m'n busje ophangen.
Dat zit vol met oud hout. En het is te dicht bij je stinkende aanhanger.
Te veel spruitjes.
Ik heb jullie zo gemist. Is Miss Higgins er?
Iedereen is aanwezig.
Dit is May. Angela, wil je 'hallo' zeggen?
Dokter Turner, ik heb een praatje met uw vrouw gemaakt...
en ik heb haar opgedragen om een praatje met u te maken.
Lena, je hebt bezoek.
Billy, kom in het licht staan, waar je zus je kan zien.
Ik had in gedachten een foto van je gemaakt.
Het raampje van de bus was zo smerig.
Sorry dat ik niet voor je kon zorgen.
Sorry dat ik niet voor jou kon zorgen.
Ik heb me wel gered. -Echt waar?
Het tehuis was wel oké. Ik kon goed rekenen.
Ik werk bij de rekenkamer. Ik ben getrouwd met een typiste.
We hebben geen kinderen, maar ik heb een goed leven.
Daar ben ik blij om. -Huil niet.
Als ik niet stop, rijdt de bus niet weg.
Je komt met mij mee naar huis.
Samen met de kleine.
Morgen is het kerstdag. En we zijn samen.
Hij is niet bestand tegen windkracht 9, Fred...
maar ze hadden niet veel wind in Bethlehem.
Ze hadden ook geen ezel die dol was op kerstgroente.
Kinderen, ik heb een engeltje zonder maillot...
en een maillot zonder thuis. Kijk allemaal naar je voeten...
en naar de voeten van de engel of het dier naast je.
Steek je vinger op als er iets niet klopt.
Jij wordt de best geklede koning in de stal.
Hij is in elk geval het geliefdst.
Ik zou ze allemaal willen meenemen. -Ik ook.
Veel van ze gedijen hier.
Dit is een stabiele omgeving. Ze worden goed verzorgd.
Maar moeder Mildred zegt dat meer tijd in een groot tehuis...
erg schadelijk voor May zal zijn.
Ze kan er al een knak van hebben gekregen.
Konden haar adoptieouders haar maar nu meteen al nemen.
Wij kunnen haar nu nemen.
Als pleegkind, voor die paar maanden dat ze moet wachten.
We kunnen haar een wereld tonen die de juiste omvang heeft.
Een plek waarin ze past.
Of een ruimte die ze kan vullen.
Ik zei dat we geen plek meer hadden in ons huis of onze auto.
Het is een enorme auto.
En ons leven blijft zich maar uitbreiden.
Er is ruimte voor alles wat belangrijk is.
Kijk jou eens.
Er zijn altijd engelen, overal.
We zoeken ze alleen met kerst als je hun vleugels kunt zien...
en hun aureolen oplichten, maar ze zijn er altijd.
In stille hoeken en in de schaduw.
Ze dragen doodgewone kleren en ze zijn schitterend.
Maak ruimte voor de engelen, want ze zullen je verrassen...
en je hart vullen op manieren waar je geen weet van hebt.
Goedenavond.
Heb je herenbezoek? -Nee, zuster.
Ik wilde niet dat u alleen moest bidden op de verjaardag van de Heer.
Kom met mij mee.
Op tijd thuis voor Kerstmis.
Wat is dat?
Kom binnen.
Geen van ons heeft deze weg ooit eerder afgelegd.
Er is geen kaart, route of pijl die we kunnen volgen...
maar soms is er een ster.
En we leggen de weg niet af zonder reisgenoten.
Als de weg zich ontvouwt, reizen we zij aan zij...
en lopen we samen vanuit de duisternis naar het licht.
Halleluja.