Als ik akkoord ga, vragen ze Menzies me aan onze diplomatieke staf in Israël te voegen.
We hebben elkaar op een schip ontmoet...
dus nu we op het punt staan aan de nieuwe fase in ons leven te beginnen...
Kerstmis hier, dan Chanoeka, Nieuwjaar...
en dan... - 3 januari.
Het idee kwam eigenlijk van Jack.
Het is in zekere zin een verlengde van de vrouwenkliniek en Douglas' opvanghuis.
Een plek voor alleenstaande vrouwen zoals Anna en Carolyn...
vrouwen die een plek nodig hebben om te bevallen.
Ik wil graag dat we samenzijn.
Maar als je in de stad woont... - Je zou naar mij kunnen komen.
En van tijd tot tijd, zou ik hier mijn weekend kunnen doorbrengen.
Andrew wilde je bellen, maar ik wilde het je persoonlijk vertellen.
Hij is prachtig. Ik ben een heel gelukkige moeder.
Er zijn wat mannen die bij de kliniek bijeenkomen.
Wat ze zeiden is; zeg wat gerepareerd moet worden en zij zullen hun best doen.
Liefdadigheid. - Het werkt beide kanten op.
Ik kan het uitleggen.
Ik ook. Sinds we elkaar kennen heb je al een voet buiten de deur staan.
Alsjeblieft. - Het is voorbij.
Als ze zo ongelukkig is moet ze misschien naar hem teruggaan.
Wat zou het nut zijn als hij niet wezenlijk verandert?
Dat de Jappen me castreerde was erg genoeg. De vrouw van wie ik hou, deed dat opnieuw...
alles gerationaliseerd met haar standaard beschuldiging dat ik in een sleur zit.
Dat ben je ook, denk ik. - Genoeg.
Dat waren we allebei.
Ik denk dat je iets groots moet doen, anders heeft niemand wat aan je.
A Swashbucklers Production A Place to Call Home S06E10: Reaching Home
Twee maanden later
Kan ik gaan afruimen, mevrouw? - Is iedereen klaar?
Ik zit propvol. - Dat is niet echt beleefd.
Je hebt meer dan genoeg gehad. - Nou, ik zit ook propvol, makker.
U helpt niet echt, Mr Briggs.
Ik heb flink lopen kanen. - En jij ook niet.
Wat een verhalen heb ik mijn huursters te vertellen.
Wat een overvloed aan eten was dat. Maar ik heb genoeg eten voor ze achtergelaten.
Nou, als ik uit mag gaan van die taart.
Die was toch van u? - Inderdaad, Mr Gibbs.
Bernie Charsley ligt kantje boord. Ik moet bij hem gaan kijken. Excuseer me.
Ze bellen je wel toch als ze je nodig hebben. - Voor alle zekerheid.
Het was een heerlijk maaltijd. Bedankt.
Fijne kerst. - Jack, spreek ik je nog voor ik ga?
Het heeft geen haast. Ik ben hier nog een paar dagen.
Het is erger wetende dat ze hier konden zijn, maar niet zijn, dan...
dan wetende dat het onmogelijk is.
Het is al goed. Ik ga wel.
Wees niet te trots om gezelschap te accepteren als dat helpt.
Kom terug als Anna er is. - Ik waardeer de bezorgdheid.
Het gaat wel.
Ga maar terug naar je gasten.
Ik kan me geen gezelligere kerst voorstellen. - Zelfs Andrew, hij is altijd zo'n Scrooge.
Maak hem niet misselijk na al dat eten. - Hij is het aan het verbranden.
Pang. Pang. Ik heb je.
Alleen omdat ik tijdens elke kerst heb overgegeven.
Je hoeft niet zo vulgair te zijn. - Tijd voor martini's.
Die advocaat vond ik niet zo sterk.
"Begin rustig" is mijn motto. - En eindig heftig.
Zoals je wilt. - Ik moet nog rijden.
Dan mag jij je netjes gedragen.
Heren? - Ik hoef niet te rijden.
Prudence heeft me voor vanavond mijn oude kamer aangeboden.
En Harry ook.
Weet je het zeker?
De schapen kunnen wel een nachtje voor zichzelf zorgen.
Natuurlijk wel twee kamers.
Maar als er iemand gaat rondtrippelen als ik te bed lig, maakt mij dat niets uit.
Caro? Wil je nog extra brandstof?
Ik wil een toost uitbrengen op Prudence, onze geweldige gastvrouw.
Twijfel je daaraan?
Onze eerste Ash Park Chanoeka. Wat geweldig.
Wie wil graag de sjamasj doen? - Ikke.
Is het niet dames eerst? - Leah wil hem niet. Of wel?
Of wel, Leah? - Even nadenken.
Je plaagt me.
Mag iedereen meedoen. - Perfect getimed.
Ik heb nog nooit joodse rituelen meegemaakt.
David heeft tijdens de lunch uitgelegd dat het met een wonder te maken heeft.
Inderdaad. Chanoeka herinnert ons daaraan.
Is het op dezelfde dag als Kerstmis? - Dit jaar. De maancyclus bepaalt het.
We zijn blij dat je erbij bent. - Ik ook.
Wat heb ik nou gezegd?
Geen idee. Wat heb je gezegd? - Sorry. Ik vroeg om wat privacy.
Ik ben het beu dat mensen me lastigvallen om te kijken hoe het gaat.
Deze kleine wilde opa zien voordat we naar Ash Park gaan.
Fijne eerste kerst, kleintje.
Hoe wist je dat ik niet daar zou zijn? - Ik heb gebeld.
Ze zeiden dat je ineens was vertrokken. - Jij houdt mij dus ook in de gaten?
Dat is het voorrecht van een dochter.
We zouden hier de hele dag zijn als je dat had gevraagd.
Je bent er nu.
Of niet?
Hoe was het?
Erg saai. Niets speciaals.
En jij? - O, maak je geen zorgen om mij.
Maar dat doe ik wel. - Ja, jij en iedereen.
Er wordt veel gedronken met de kerstdagen.
Je hebt toch niet...
Het heeft me heel veel moeite gekost. - Maar je hebt het niet gedaan.
De eerste keren zonder haar dingen doen is zwaar. Nieuwjaar is binnenkort.
Ik moet oppassen.
Ik zal je in de gaten houden. - Ga maar waar je heen wil gaan.
Elaine wil de jaren '60 met opa inluiden, we zijn dus allemaal bij elkaar.
Ik red me wel.
Het is te vroeg.
Kerstmis, Chanoeka en sjabbat. Dat is meer dan genoeg voor één dag.
Maar jij gaat niet naar bed. - Ik ben geen zes.
Wat nou als ik je gaan voorlezen voordat ik terug naar Mrs Collins ga?
'Bomba De Jungle Jongen'? - Wat jij wil.
Ga je maar omkleden. Wij komen zo.
Je zou kinderverpleegkunde moet overwegen. Je hebt er aanleg voor.
Misschien doe ik dat wel. Ik kan niet wachten om met mijn opleiding te beginnen.
Een nieuw decennium, een nieuwe carrière. - En Sydney.
Dank je.
Voor alles.
Je tante Miriam zou zo trots zijn.
Denk je? - Ja.
Roy heeft extra mensen nodig als we weg zijn.
Is er iemand in het opvanghuis die geschikt is?
Vooral onder de mannen die u hebt gesteund. Mr Briggs leidt de mannen op die u uitkiest.
Ik kan het maar beter eerst met hem overleggen.
De man heeft totaal geen vooroordelen. Kijk hoe hij met u omgaat.
Dat hij goed met mij omgaat wil niet zeggen dat hij dat met iedereen doet.
Er is een man die, als je verkeerd met hem omgaat, erg kwaad kan worden.
Ik weet zeker dat Roy dat aankan als hij ingelicht wordt.
Misschien kunt u me aan hem voorstellen als ik in het opvanghuis ben.
En u moet bij het verpleeghuis langskomen, het is bijna klaar.
Ik ben erop gebrand dat het niet alleen voor blanke meisjes is.
Ik heb advies nodig dat voor elkaar te krijgen.
U kent de tantes. Vraag het hen. Maar ik vind het een goed idee.
Ik heb zitten denken over Jack. Ik denk dat ik een kampvuur ga maken.
We hebben toen onze beste gesprekken gehad. Sarah heeft gelijk, dat heeft hij nodig.
Bedankt voor vandaag. - Het was ons genoegen.
En bedankt voor het schilderij. Ik zal hem koesteren.
Hij wordt misschien nog wel eens wat waard. - Zolang ik leef wordt hij niet verkocht.
Hopelijk heb je meer succes met Jack. - Ik ga het proberen.
Ik heb dit gemist.
Dan ben ik blij dat ik je heb meegenomen.
Ik heb het kijken in de vlammen gemist...
en gewoon niets te zeggen.
Dat is de beste manier om te gaan praten.
Ik zat vast in mezelf toen ik voor het eerst in Inverness aankwam.
Maar ik ben als ander mens vertrokken.
Dankzij jou.
Soms moet je in beweging komen om te veranderen.
De eerste plek waar je aan denkt, om heen te gaan als je zou kunnen?
Dat je zou helpen.
Zeg het tegen jezelf, niet tegen mij.
Ga er dan heen.
Je hebt niets aan jezelf als je zo bent.
Of wel?
Had iemand me tijdens de vorige kerst gezegd...
dat dit mijn kerst, deze kerst, zou zijn, had ik ze voor gek verklaard.
Liefde.
Verlies.
Vaderschap.
En genoeg warmte om in te verdrinken. - Dat voelen we allemaal.
Ook al maak ik me wel zorgen om de schapen. - Je hebt concurrentie, Henry.
Hij heeft minder wol, maar wel veel betere benen.
O, heerlijk. Hij is een blijvertje.
Ik mis hem.
Het spijt me. Ik mis hem zo erg.
Het spijt me.
Jack, ik ga, zodat jij het ze kan vertellen.
Weet je het zeker?
Ik zie je morgen.
Je hebt lef. Dat moet ik je nageven.
Morgen hebben we twee kaarsen.
Je laat ze een halfuur branden en blijft erbij, in gezelschap.
Het is een van onze meest vreugdevolle vieringen.
Ik weet niet wat mijn nieuws met die vreugde zal doen.
Frank heeft me aan het denken gezet.
Bedankt dat je het niet hebt opgegeven.
Ik dacht, misschien de gedachten van een ander.
Zoals je ooit eens zei, jouw oorlogsleed zorgde dat jij angst had om te settelen...
en de mijne om van mijn plek te komen.
Ik ga weg, niet lang nadat jullie zijn vertrokken.
Ik ga terug naar de plek dat mij het meest beangstigd.
Misschien helpt het de dingen te verhelderen. - Waar ga je heen?
Terug?
Naar...
waar het begonnen is, waar...
het is gebeurd.
Birma.
Waar ze het hebben gedaan wat ze hebben gedaan.
Jij begrijpt het wel.
Ik heb die moed nooit gehad.
Ik vraag me af of ik die ooit zal krijgen.
Het is heel erg dapper.
Het is de dood of de gladiolen.
Zaterdag, 26 december,1959
Misschien hebben we een kunstenaar in de familie.
Je weet maar nooit.
Bedankt dat je aan hem hebt gedacht.
Ik kon niet voor de kerst komen opdagen zonder iets voor de jongen.
Dat was het halfuur.
Jullie zitten elke avond hier een half uur en babbelen beetje?
Ja, terwijl de kaarsen branden.
Het land Israël.
De Joden waren eruit gegooid, zei je. - Door de Romeinen. In 135 n. Chr.
En een man kreeg een droom dat ze weer terug zouden gaan.
Theodor Herzl, zo'n 60 jaar geleden.
Het leek onmogelijk. Zelfs sommige Joden verklaarden hem gek.
En nu is het er, Israël.
Het is gebeurd. Dat geeft een man hoop.
Hoe bedoel je?
2.000 jaar voor jouw volk, en maar 200 voor de onze.
Jullie hebben je van de onderdrukking bevrijd, misschien is er hoop voor mijn volk.
Als ik ooit hulp kan bieden in Canberra.
En alle hulp die ik kan geven. We hebben aangetoond een goed team te zijn.
Zij zullen het moeten doen, denk ik. We moeten zorgen dat zij inzien wat juist is.
De nieuwe generatie.
Onze grootste hoop.
Ik was zo vrij om een koude maaltijd voor u te maken.
Nee, dat is niet nodig. bedankt. - U heeft gister bijna niets gegeten.
Hield je me in de gaten? - En dat blijf ik doen.
Misschien uit eigenbelang. Dit ziekenhuis komt helemaal tot leven.
Mr Rowe, een uitstekende chirurg...
heeft zijn oog op een van mijn huurders laten vallen.
En uw mannengroep. Geen van mijn eerdere angsten zij uitgekomen.
Dat zei ik toch. - Inderdaad.
Een fluistering vertelde me dat u ons een tijdje gaat verlaten.
O jee, de tamtam.
Emma en Leah kwamen thuis met nieuws, vertelden het uit interesse, niet als roddel.
Natuurlijk.
Ik ga een tijdje weg, om alles op een rijtje te zetten.
Dat heeft u verdiend.
Mag ik misschien een opmerking maken, dokter? - Ga je gang.
U raakt de levens van mensen op manieren die u nooit zult weten.
En als wat ik gehoord waar is, zal dat morgen worden bevestigd.
Ik zeg niets meer, mocht het niet gebeuren. Maar gebeurt het wel...
bewijst dat meer uw waarde voor Inverness dan de woorden die ik u kan bieden.
Genoeg daarover. Eet.
Er wordt veel om u geven, dokter.
Doris...
Ook om jou.
Wat was de aanleiding daartoe?
Frank Gibbs heeft zijn kampvuur-magie op hem losgelaten.
Hij heeft hem aangespoord.
Om? - Zijn verleden te onderzoeken.
Ik hoop met de bedoeling om een oplossing voor jullie toekomst te vinden.
Of de zijne, alleen, zonder mij. - Jack wil een weg terug naar jou vinden.
Dit is zijn manier om die te vinden.
En teruggaan naar die vreselijke plek helpt? - Misschien als een vorm van schoktherapie.
En dat, gezien mijn aangenomen rol als Zwitserland in familiezaken...
is alles wat ik zeg.
Hoe denkt Anna erover?
Net zo diplomatiek, net zo hoopvol.
Heb hoop.
Zondag, 27 december, 1959
Hij wordt steeds beroemder. Twee hits. - Ik wilde het gister al laten zien.
Hoe voelt het? - Wat?
Dat je ex-vriendje een ster is.
Ga je hem in Sydney opzoeken?
Waarom? - Hij gaf je een vriendschapsring.
We waren toen kinderen. - Je bent niet oud.
Er is teveel veranderd.
Kerk. Ga je er heen?
Ik kan maar beter de parochie het gezang van Elaine besparen.
Het is geweldig wat Roy voor je doet. - Dat weet ik.
Ik dacht altijd dat mam meer van hem hield, maar nu weet ik waarom ze van hem hield.
Ik kom. Doei.
We houden contact als we in de stad zijn. - Fijn. Het kan een eenzame plek zijn.
Denk je dat het dom zou zijn als ik ga proberen om met hem te praten?
Larry? - Ja.
Ik luister naar je hoorspel. En ik weet dat het over jou gaat.
Je hield van je man, jullie waren verschillend en het is niets geworden.
In het hoorspel loopt het goed af. Blijf luisteren.
Het kan voor ons ook zo eindigen. - Of niet.
Ik weet wel dat ik niet zou zijn wie nu ben, als ik niet met Gino was getrouwd.
En...
ik zou er niets aan willen veranderen.
Ik weet zeker dat Larry je graag wil zien. - Denk je?
En zo niet, zul je het dan niet de rest van je leven afvragen.
We nemen Georgie mee naar Bondi. Heb je zin om te gaan zwemmen?
Ik ben heel ver weg.
Heb je zin om mee te gaan? - Ik moet wat papieren met Delia doornemen.
Zij gaat mee.
Dat is typerend.
Veel plezier. - Weet je het zeker?
Het is zo fijn om te zien dat je zo gelukkig bent.
In de benen. Zwemmen zal je goed doen.
Ik denk dat je uit de gratie bent.
Ik zie jullie wel bij de voordeur.
Het is zondag.
We hebben deze offerte voor morgen beloofd. - Het is kersttijd. Ze geven wel meer tijd.
Jij bent zo verdomde nonchalant.
Het spijt me. - Ik begrijp het.
Ik zou vasthouden aan een sprankje hoop totdat je huwelijk zou eindigen.
Ik accepteer nu dat ik geen kans maak.
Het spijt me.
Je bent wie je bent.
Ga naar hem toe.
Misschien als hij terug is uit Birma. - Daarvoor. En niet "misschien."
Je wilde dat hij in beweging kwam. - Hij komt misschien onveranderd terug.
Hij zal zich afvragen wat jouw reactie is.
Er is iets wat ik niet verteld heb.
Ik heb hem gebeld.
Wanneer? - Maanden geleden. De dag van de doop.
Ik zei hem dat ik je alleen kon afpakken als hij dat zou toestaan.
Ik dacht dat hij misschien daardoor in actie zou komen.
Dat is duidelijk niet gebeurd. - Tot nu.
Het moet er aan hebben bijgedragen.
Er was trots en woede in zijn stem.
Je kunt alleen zo trots en woedend zijn als je heel veel van iemand houdt.
Iets dat jij ook voelt.
In hemelsnaam. Je zei dat je wilde dat hij van zijn plek zou af gaan.
We hebben nog een aantal bijeenkomsten te gaan.
Het duurt nog wel even om alles te organiseren.
Om naar het midden van de jungle te gaan? Dat geloof ik graag.
Daardoor denk ik nu dat ik een keer naar Kokoda wil gaan...
om te zien waar mijn zoon gestorven is. - Hij was toch in Europa gesneuveld?
Eentje, ja. Ik ben ze allebei verloren. - Godallemachtig.
Ze waren niet veel ouder dan jou.
Ik wou dat de Grote Oorlog de oorlog was die alle oorlogen had beëindigd.
Het zou mooi zijn als de onze dat wel is.
Zoals het loopt met de communisten, lijkt dat niet waarschijnlijk.
En het gele gevaar.
Dat is misschien een goed onderwerp voor vandaag: oorlog.
Wat het van je neemt, en het met je doet.
Mannengroep: Zondags 14:00 uur
Je hoeft niet te gaan.
Beloofd is beloofd.
Ik ben hier.
Het niet eenvoudig.
Met wat die mannen voor ons hebben gedaan, is dit wel het minste wat je kunt doen.
Mijn vriend Bill en ik zaten vroeger vaak bij elkaar.
We hielden elkaar van de drank.
Arme Bill. - Hoezo?
Hij heeft zichzelf verhangen. - Jezus.
Ik kan begrijpen dat een man dat zou kunnen doen.
Ik heb Sheila gevraagd wat ze voor de kerst wou...
en ze zei dit.
Iets kopen zou gemakkelijker zijn geweest.
Het duurde even voordat het er bij mij ook inging.
Ik pak wel even een stoel. - Kom binnen.
Het was niet mijn idee.
Je kunt gaan wanneer je maar wilt.
Maar ik hoop dat je dat niet doet.
Ik kan niets beloven. - Dat vraag ik je ook niet.
U raakt de levens van mensen op manieren die u nooit zult weten.
Het is een begin.
Wat nou als ik de verkeerde dingen zeg? - Zeg wat je voelt.
Het spijt me dat ik je hierin meesleep.
De pot op met Zwitserland.
Ik hou me al maanden in. Jullie moeten beiden een schop onder jullie kont krijgen.
Dat was niet grappig bedoeld.
"De pot op met Zwitserland." - En een schop onder jullie kont krijgen.
Dit biedt de hoop waarvan je zei dat je die wilde.
Je gaat ervoor vechten.
Hij zal ons nooit accepteren, zuster Andrews. Mijn mama en papa zullen dat nooit doen.
Alleen u begrijpt het. We kunnen het niet vertellen.
Ik ga niet voor jullie liegen, maar ik word jullie voorvechter.
We vinden wel een manier dat ze jullie zullen aanvaarden.
In zuster Andrews vonden we onze bondgenoot, maar onze strijd was nog maar net begonnen.
Luister naar het volgende hoofdstuk van "Tender Vines"...
een Gaynor Dobson productie.
Ik kon ze maar niet overtuigen om Primo met een Australisch accent te laten spreken.
Want voor hen sprekene-alli-Italiani-zo.
Maar ja, alle anderen spreken met een hete aardappel in hun keel.
Zo is radio nu eenmaal.
Zuster Andrews doet me aan iemand denken, Ik weet alleen even niet wie.
Ze is gebaseerd op een vrouw die we op een schip naar huis toe hebben ontmoet.
Ze heeft onze levens veranderd. - Het laat geen belletje rinkelen.
Ik meen het.
Je hebt ons veel beter gemaakt dan we misschien hadden kunnen worden.
Dat is lief van je om te zeggen. - Het is waar.
Ik moet er niet aan denken wat ik misschien was geworden.
Ik had het leven buitengesloten.
Het was dus wederzijds.
Het hielp ons allemaal de weg naar huis te vinden.
In een of andere vorm.
Voor sommigen was het een plek, voor anderen een persoon...
en voor de geluksvogels, allebei.
Met twee belangrijke uitzonderingen.
Je had me op z'n minst kunnen waarschuwen.
Je hebt er de gewoonte van gemaakt om me te ontwijken.
Je wilt een scheiding, of niet?
Het is niet echt een verrassing. - Doe nou niet.
Delia heeft me gewaarschuwd dat ze je zou afpakken.
Dat had ze nooit mogen zeggen. Want dat kan ze niet.
Ik wil haar niet. En ik wil ook geen scheiding.
Waarom ben je er dan? Hebben we het niet genoeg besproken?
We hebben al maandenlang nauwelijks met elkaar gesproken.
Ik ben toegewijd aan dit ziekenhuis.
Ik doe goed werk. Het is beter dan al het andere wat ik kan doen...
en het is zeker beter dan met jouw vrienden omgaan.
Ik ben niet gekomen om ruzie te maken.
Ik heb gehoord wat je gaat doen.
Waar je heen gaat.
Ik wil graag weten waarom?
Kan jou dat iets schelen?
Doe dat nou niet. Natuurlijk kan het me wat schelen.
Alsjeblieft.
Ik was een wrak voordat je terug in mijn leven kwam.
En het is nog erger sinds je weg bent.
Van je houden verzachtte wat de oorlog met me heeft gedaan, maar het zit er altijd.
Het wordt tijd dat ik het onder ogen zie.
Dat ik de wonden onderzoek, en het dode weefsel verwijder.
Je denkt door terug daarheen te gaan dat dat de oplossing is?
Het wordt heel zwaar, maar door daarheen te gaan...
daar te staan, en te voelen...
wat ik dan zal voelen.
Het zal me dwingen om het echt aan te pakken.
En dat heb ik niet gedaan. Ik...
heb het steeds onderdrukt.
Heeft het iets met mij te maken?
Het spijt me als dat egocentrisch klinkt, maar is dat zo?
Ook niet een klein beetje?
Hoopt een deel van je dat je reis misschien op een of andere manier...
je kan helpen om over je woede op mij heen te komen?
Ik denk van wel.
Ik denk dat je net zoveel als ik een manier wilt vinden om er overheen te komen.
Je hoopt tenminste...
dat daar het begin van de oplossing te vinden is.
Ik ben gekomen om te zeggen...
dat ik met je mee wil gaan.
Als je het antwoord vindt...
wil ik erbij zijn. En zo niet, hoop ik dat als ik dat met jou deel...
het op een of andere manier de bitterheid uit onze leven kan verdrijven.
Het enige wat ik weet...
is dat ik met heel mijn hart van je hou, en ik je dit niet alleen kan laten doen.
Ik ben tot nieuwjaarsdag op Ash Park.
Kunnen we niet proberen om dit te gebruiken om weer naar elkaar terug te keren?
Ik verwacht nu geen antwoord.
Tenzij je die hebt.
Je weet waar je me kunt vinden.
Je hoeft er nu toch niet ineens vandoor te gaan?
Maar mijn werk hier is klaar, en wat er nu ook voor Caro gaat komen...
het is beter als ik uit haar persoonlijk leven blijf.
We spreken alleen nog voor zaken af, mocht ze daarmee willen doorgaan.
Je hebt Casa Swanson veel meer dan alleen met een renovatie opgefleurd.
Jij bent een hele speciale vrouw.
Jij ook, lieverd.
Dan is het hup, hup, Silver, en ga ik. Jammer genoeg zonder Tonto.
Als ik een voorkeur voor vrouwen zou hebben, was ik zelf achter je aangegaan.
En ik zou er niet voor zijn gevlucht.
Je hebt geluk dat je er niet op een werkdag bent.
Het is dan een ware kakafonie.
Wanneer gaat het open? - Nog twee weken aan renovaties...
dan het plaatsen van de bedden en apparatuur.
Het aannemen van het personeel kan natuurlijk nu beginnen, als je mijn aanbod aanneemt.
Dit heb ik even nodig. Het is erg vermoeiend allemaal.
Ik bewonder je voornemen, - Maar?
Neem ik hier genoegen mee, of leg ik de lat hoger?
Dank je.
Ik wil je niet beledigen. - Dat doe je niet.
Een groot ziekenhuis heeft interesse in me voor een administratieve rol.
Mag ik je een perspectief bieden die je misschien niet hebt overwogen.
Graag. - En ik wil jou niet beledigen.
Je lijkt erg intiem met Harry Polson.
Het is toch niet te persoonlijk? - Nee hoor.
We leven in een onbarmhartige wereld.
Je verhoudingen, of het nu om diepe gevoelens gaat of niet...
worden gezien als verachtelijk, en ergens anders een reden voor ontslag.
Je zult hier altijd een plek hebben, zolang je maar discreet bent.
Je liefde zal worden gerespecteerd, mocht dat het worden, of al zijn.
Dat had ik me niet beseft.
En je zult me op bepaalde manieren ook helpen.
Dat was alles wat ik te zeggen had.
Ik val voor Jack in zolang hij weg is.
En daarna?
Waar moet ik tekenen?
We gaan samen geweldige dingen doen.
Inderdaad.
Donderdag, 31 december,1959
Ik zal diepbedroefd zijn als Ash Park leeg komt te staan.
Hoe hecht ik ook met Mrs Goddard ben...
ik ben nog veel hechter met onze geliefde Mrs Bligh.
Dokter. We zien u vanavond?
Wat een gezellige groep zullen we zijn om afscheid van het decennium te nemen.
Hij is al zo sinds Mrs Duncan langs is gekomen.
Dat voorspelt weinig goeds.
Tja.
David, kom op. Maak je gereed voor het diner.
En als je je gedraagt, mag je tot laat opblijven.
Tot middernacht? - Totdat je iedereen gezien hebt.
Wees een brave jongen.
Ik zou niet te ver gaan. - Wedden dat ik het me wel lukt?
Waarom ga jij je ook niet gereed maken?
Er is geen haast.
Sarah en ik hebben iets te bespreken. - O, is dat zo?
Nou, gaan dan maar. En wees een brave jongen. - Nou moet jij niet te ver gaan.
Het is toch niets ernstigs? - Wil je de deur even dichtdoen.
Dit heb ik gisteren gekregen. De uitslag van mijn onderzoeken.
Het is de reden dat ik na de kerst naar huis ben gegaan.
Gelukkig Nieuwjaar.
En Elaine zegt Gelukkig Nieuwjaar. - O, is dat zo? Wat is ze toch een ster.
O, ze doet volgende week auditie voor "Tender Vines".
Ik hoorde net mijn naam: ster.
Gelukkig nieuw decennium, Anna. - Gelukkig nieuw decennium.
We zien je gauw.
Als ik een ster ben, ben jij een sterrenstelsel.
Jeetje, Andrew Swanson. Je zult beter je best moeten doen.
Je legt de lat wel erg hoog, of niet?
Dat doe ik zeker.
Ik dacht dat je klaar was met je leven ingewikkelder te maken.
Maar nog meer met het ingewikkelder maken van anderen.
Wat voor nut heeft het dat George het weet?
Hij zal deze geweldige kans in Israël afblazen...
om hier rond te hangen, wachtend op een dood die komt wanneer het komt.
Ik ben er misschien nog wel als jullie naar huis komen...
ondanks deze sombere prognose.
Je lijkt de laatste tijd zo krachtig.
Ik bespaar mijn energie voor publiekelijk vertoon.
Heb je pijn?
Lichte pijntjes.
Jaren geleden was me nog weinig tijd gegeven, dus mijn hart heeft het nog goed uitgehouden.
Ik heb Douglas zien wegkwijnen. Ik wil dat George besparen.
En David ook.
Laat hem oma herinneren zoals ze is.
Dit moet je aan George geven wanneer ik overlijd.
Als je overlijdt.
Ontkenning past niet bij je.
Jij bent de enige die dit weet totdat het onmogelijk is om te verbergen.
Beloof me één ding.
Als je weet dat je niet lang meer hebt en we kunnen nog komen...
laat het ons dan weten.
Als ik het absoluut zeker weet.
De lafaard in mij...
hoopt dat ik een hartaanval in mijn slaap krijg.
Dat ik mijn ogen sluit en nooit meer wakker wordt.
Het is moeilijk een wereld zonder jou voor te stellen.
Nou, dat is nog moeilijker voor mij.
Beloof je het? - Als het zo belangrijk voor je is.
Ja.
Ik zal je missen. En ik heb het niet over Israël.
En ik jou. Het spijt me.
Daarom vertel ik het je nu.
Zodat je jezelf weer voor vanavond kunt herpakken.
En heel egoïstisch, dat ik met middernacht een paar ogen zie die de waarheid weten.
Ik ga misschien wel huilen.
Zeg dat het tranen van vreugde zijn.
Lieve Sarah.
Ik hou van je.
En ik van jou.
Het is bijna zover. Zorg dat je glas vol is.
Emma, Leah, jullie krijgen een speciale uitzondering als jullie willen.
Echt waar? - Ja, graag.
We luiden niet elke avond nieuw decennium in.
Wil je dat ik even bij hem ga kijken? - Nee.
Excuseer me.
We kunnen het met middernacht niet daarbinnen doen.
Ik ben de jouwe.
Als je me wilt.
Helemaal. - Dat wil ik.
Bedankt.
Bedankt dat jullie deze hele speciale nacht met ons willen delen.
Er ligt een heel nieuw decennium voor ons. Ik weet dat ik er zin in heb.
De mogelijkheden.
En daar gaan we.
Zijn jullie er klaar voor?
Tien...
negen, acht...
zeven, zes, vijf...
vier, drie, twee...
één.
Gelukkig Nieuwjaar.
Gelukkig Nieuwjaar, Mrs Bligh. - Het gelukkigste jaar ooit.
Gelukkig Nieuwjaar, lieve meid.
Gelukkig Nieuwjaar, grootmoeder. - Huil nou niet.
Gelukkig Nieuwjaar, lieve Sarah.
Insgelijks. - Dank je.
Dank je, ik ben zo blij dat je er bent.
Gelukkig Nieuwjaar, Mr Bligh.
Mijn liefste.
We zullen het vinden.
Echt waar.
Op een of andere manier.
Voor altijd.
Emma werd verloskundige. Ze redde vele levens, omdat haar moeder niet gered kon worden.
Leah trouwde met Larry. Hun dochter trouwde met Frank Gibbs' zoon.
Doris vond het geluk bij een nieuwe medewerker van Ash Park.
Ze was 20 jaar getrouwd, en werd bemind zoals ze verdiende.
Lucky blafte zijn laatste blaf op zijn 17e, met zijn hoofd op Roy's schoot.
Roy was van onschatbare waarde voor Ash Park...
en de Dawn Briggs Community Clinic tot zijn dood in 1975.
Henry en Harry trouwden wettelijk op 9 januari, 2018, allebei in de 90.
Georgie werd een surfkampioen voordat hij in Europa in James' bedrijf ging werken.
Andrew bleek Olivia's liefde waardig te zijn.
James en Oliva beleven bevriend tot zijn dood door Aids in 1986.
Veel plezier. En gedraag je.
Olivia leeft nog steeds.
Carolyn werd de eerste vrouwelijke parlementariër voor Inverness.
Jack kreeg de Order of Australia voor zijn verdiensten voor plattelandsgeneeskunde.
Ze stierven een paar dagen na elkaar. Hun liefde duurde inderdaad voor altijd.
Anna had een gelukkig leven, maar hertrouwde nooit meer.
Ze had één dochter, maar kreeg veel kinderen door middel van haar schrijven.
Ash Park ging naar David toe.
George stierf op zijn 80e.
Hij bewees zijn hele leven dat fatsoenlijkheid geen zwakte is.
De Elizabeth Goddard Kraamverpleeghuis
Elizabeth overleed in 1963 in haar slaap.
Haar uitgekozen grafschrift luidde:
"Het leven is een zegen. Voldaan sterven een nog grotere."
Sarah stierf op haar 104e, omringd door liefde.
We hebben elkaar op een schip ontmoet.
Het is allemaal op een schip begonnen.
We zijn de overlevenden van die reis, Olivia.
Jij bent binnenkort de laatste.
Lieve Leah.
Dank je.
Mijn lieve jongen.
Wie had ooit kunnen raden dat zovelen van mijn verhaal zouden houden.
Wat een geweldige reis.
Het boek over haar leven werd een bestseller.
Vertaling: Swashbuckler