Wat voorafging:
Je vader heeft in Vietnam gediend. Heeft hij gevochten?
Geen idee. -Sommigen moeten nog leven.
Misschien weten zij iets over je vader.
Waarom belt niemand de stad om het op te lappen?
De stad geeft er niet om.
Maar klop gerust aan bij gemeenteraadslid Brown.
Misschien kan ik z'n werk wel aan. Ik wil het tegen hem opnemen.
Ik werd vandaag ontslagen.
Ik neem antidepressiva. Zonder wordt het leven eng.
Hopelijk hoeft Kate me nooit zo te zien.
Hoe voel je je? -Goed. Hebben we eitjes?
We hebben er acht.
Je hebt het fantastisch gedaan.
Je moet nog iets belangrijks weten: Loop niet in de straal.
'Waarom niet?' Het zou niet slim zijn.
Hoezo? -Wat moet ik met jullie aanvangen?
De hysterie, de buien... -Ik heb er recht op, denk je niet?
Ja, hol maar naar haar toe. Ze is nog nieuw voor je.
Maar het zal snel echt worden. En echt kun jij niet aan.
Toby, het is hier ijskoud.
Waarom staat je ventilator aan?
Lieverd toch, je vingernagels...
Je hebt ze helemaal afgebeten.
Alles komt goed.
Oké, eitjes, jullie kregen papa's beste zwemmertjes.
Ze zullen stuk voor stuk proberen om jullie te bevruchten.
Vandaag horen we of jullie dat toegelaten hebben.
Kate, het is tijd. Dr. J zou om 11u bellen.
Oké.
Hallo?
Ja, dr. Jasper. Hallo.
Oké, hoeveel?
Dat zijn dus drie kansen.
Het is 12u01. We zouden vanmorgen weten of ze levensvatbaar zijn.
Het is nu na de middag. Wat wil dat zeggen?
Wil ze geen slecht nieuws melden? -Ze zal wel bellen.
Zie je wel? -O nee. Ik kan niet opnemen.
Ik ben te nerveus. -Nee.
Toe. -Al goed. Hallo?
Ja, dit is ze. Hij. Ja, met Toby.
één
bijzondere sensatie
Eén embryo, Tobes. We hebben één kans.
Herstelt iemand dit ding nog? -De kabelfactuur.
Dank je. Ja, ik bel nog wel eens, Kev.
Dat is prima, Mrs Sycamore. -Wat zeg je daar?
Dat komt uit het stuk You Can't Take It With You.
Ga je douchen? Straks zijn we te laat.
Het bal begint pas over drie uur. -Hoe lang ben je bezig met je haar?
En ik verdwijn. -Komen de meisjes hier foto's nemen?
We doen het bij Allison. Haar vader wil elk moment vastleggen.
Oké dan.
Dan wil ik wel veel exemplaren.
Hoe dan ook, veel plezier, man. Zet 'm op.
Ik heb het al gevraagd. Ze wil niet meegaan.
En nu moet Urkel in Stefan veranderen.
Vraagje... -Hé...
Jij eerst. -Oké, deze grote oorbellen...
of een stoere halsketting. 'Zeg het eens'.
Die porno-oorbellen. -Porno? Oké, halsketting.
Klaar voor je sollicitatie? -Ik steek een enorm aanbod op zak.
Ik heb gisteren een uur gebeld met de CEO...
Vandaag zie ik de afdelingshoofden. Ik tart het lot niet.
Nu jij. -Wat denk je? Das...
of geen das? -Das is te formeel.
Laat gerust iets zien. -Zo dan?
O jee. -De eerste dag van m'n campagne.
Ik ga ervoor. Ik wil gemeenteraadslid worden voor het 12e district.
Woon ik er? Nee.
Maar mag ik meedoen omdat m'n naam op Williams contract stond?
Reken maar. -Reken maar.
Ik maak m'n debuut in een keet waar m'n vader vast graag kwam.
In de stad waar hij gewoond...
Je mag niet huilen tijdens de campagne.
Je bent emotioneel. Je huilt als het over vaders of dochters gaat.
Zelfs bij de dikkerd die limonade verkocht in de winter.
Al z'n limonade bevroor. -Maar hij was dom, liefje.
Kijk, je hebt een groot, warm hart, en daarom hou ik van je...
maar die mensen willen geen rijke man uit Alpine zien huilen...
als hij hen toespreekt. -Begrepen.
Goed, ik kom zo snel mogelijk. -Hé, denk aan onze afspraak.
Als je het na vijf minuten, dagen of weken gehad hebt...
stop ik ermee.
Pak ze in, gemeenteraadslid. -Tot de dood.
Zet 'm op.
Dit is krankzinnig. We rijden naar Baltimore voor een oude veteraan.
We kennen die Robinson helemaal niet.
Hoe stel ik je voor? Als mijn documentairelief?
Stel me voor als Zoe, een mens die documentaires maakt...
en die je toevallig datet.
Een hele mondvol, maar zo doen we het.
O nee, ik ben m'n zijden kussensloop vergeten.
Dat meen je niet. Keer maar om. Zoe Baker wil geen hotellinnen.
Nee... Nee, dat is...
Laat maar zitten.
Baltimore, liefje. -Absoluut.
Op u, Mr Robinson.
Ik ben hier vandaag echt te moe voor.
Mam, je ligt constant in bed. Ik heb nieuwe schoolkleren nodig.
Stil maar.
Huil alsjeblieft niet. Toe.
Mag het even, voor één dag? Hou alsjeblieft op met huilen.
Toby, je hebt geen blazer nodig. -Toch wel.
Kijk, ik krijg helemaal geen respect.
Doe je Rodney Dangerfield na? -Ik mag Johnny Carson kijken van pap.
Ik en m'n vrouw waren 20 jaar gelukkig.
En toen kwamen we elkaar tegen.
Toby toch.
We zoeken enkele hemden.
Hallo. -Hoi, daar is de mogelijke mama.
Goedemorgen, mogelijke papa.
Ik wil het lot niet tarten, maar ik ben vast zwanger.
We krijgen vandaag de resultaten. Ik gok op zwanger.
Wat denk jij? -Vandaag alleen goed nieuws.
Belt de dokter om 16u? -Inderdaad.
We doen het zo:
We houden ons bezig. Ik ga werken, jij gaat werken...
en niemand doet een zwangerschapstest.
Oké. -Kate, zeg waarom.
Het is nu niet accuraat en het zorgt voor emotionele chaos.
En wat willen wij? -We willen...
Rust.
Oké, tot straks. -Ik kan geen acht uren wachten.
Je bent al twee uren bezig om je optreden voor te bereiden.
Drie als ik eerst m'n nagels doe. -De optredens worden beter.
We zien elkaar hier om 16u om het samen te horen.
Prima. -Oké
Liefje?
Dank je dat je mijn rots bent. -Altijd.
Verrassing. -Miguel?
Ik reed langs een rommelmarkt en daar stond hij.
Jullie hadden er vroeger ook een, misschien geeft hij een thuisgevoel.
Of we brengen hem terug. Dan vallen we vast dood, maar...
Nee, kom binnen. Natuurlijk, je verrast me gewoon.
Oké, kom op, jongens. -Ik ga deze kant op.
Fijn, nu is het hier kleiner.
Is je koelkast nog... -Ja.
Ik kijk even. -Echt? Dank je.
Niet 'vriendin'? -Nee.
En 'seksmaatjes die beef jerky delen in een tankstation...
tijdens een roadtrip'? -Ik ga naar het toilet.
Dank je. -Tot zo.
Pardon. Hoe maakt u het? -Goed.
Geen Hi-Chew? -Nee.
Echt niet? -Defect.
Ik kom zo bij u, mevrouw. -We zijn samen.
En dan nog... Hou je van nep-Twizzlers?
Hoe moeilijker te verteren, hoe beter.
Oké, vandaag moeten zo veel mogelijk borden de deur uit.
Samen met veel veranderde meningen. Waar zijn de eigenaars?
Hallo. Hoe maakt u het, meneer?
Aangename kennismaking. -Albert Jones. M'n vrouw Doris.
Hoe maakt u het, mevrouw? Bedankt dat het hier kon.
Buurtbewoners die achter verandering staan...
zijn belangrijker dan u denkt. -Als u maar op voorhand betaalt.
Jazeker. Ik heb m'n chequeboekje bij me.
Hebt u het naar uw zin? Randall Pearson. Aangenaam.
Roep maar als ik iets voor u kan doen.
Dames. Smaakt het?
Hallo, mevrouw. Randall Pearson. -Peasing?
Nee, Pearson. Ik ben kandidaat voor dit district.
O, daar weet ik niets over. Schuif je ook aan?
Nee, ik wou u niet storen. Doet u maar.
O jee. Hallo, vriend. Randall Pearson. En u?
Honger als een paard. Ruikt lekker. -Fijn, eet smakelijk.
ChiChi, bekijk deze flyer eens...
en zeg eens waar mijn naam staat.
Daarzo, in kleine lettertjes.
Zoals bij bijwerkingen. -Serieus?
Ik moest de keet vol krijgen. Dat heb ik gedaan.
De rest is aan jou.
In godsnaam, Toby, begin niet. Dit zat er al lang aan te komen.
Je zult in het weekend bij me zijn.
Ik weet het, pap. Het gaat wel.
Je bent een goeie knul. Maar je hebt angstwekkend veel van haar in je.
Die deprimerende houding van je...
Daar doe je maar beter iets aan.
Want zo komt het niet goed als je volwassen bent.
Hallo. -Kan ik u helpen?
Ja. Kijk, het is een raar verhaal.
Ik heb iets onnozels gedaan.
Mijn vrouw had het moeilijk om zwanger te raken...
en volgens onze dokter maakten mijn antidepressiva mijn sperma kapot.
En er was 90% kans dat de ivf mislukt.
M'n soldaatjes moesten sterk zijn mocht het natuurlijk moeten.
Meneer, ik denk niet... -Dus nam ik m'n medicatie niet meer.
Maar nu heb ik die echt wel nodig en als dat kan...
wil ik ze meteen. 'Tout de suite'. Snapt u?
Dat moet op een correcte manier gebeuren. Bel uw dokter, meneer.
Vandaag nog. Kan iemand u oppikken?
Nou... Nee, dat kan ik niet vragen.
Ik kom Adele zingen.
Voor een verjaardagsfeestje. -O, juist. Hij komt zo.
Dank u.
Mijn god. Verbluffend.
Kate, nietwaar? Ik ben John.
Ze wachten in de vergaderzaal. Dit wordt legendarisch.
Legendarisch... Oké dan.
Zenuwpees. -Ik heb haar ouders nog niet ontmoet.
Komt goed. Je bent een droom. Goeie punten, gemanierd...
onwetend over seks... -Zwijg. Je lijkt wel een piccolo.
Wat zien jullie er knap uit. -Mrs Walsh, ik ben Randall...
en dit zijn mijn broer Kevin en Sophie.
Kom binnen.
Geef me een knuffel, Randall.
Zo fijn om je eindelijk te ontmoeten. Allison, ze zijn er.
Wow.
Je ziet er beeldig uit.
Jij ook. -Dank je.
Mag ik? -Ja.
Hallo, Randall.
Ik heb al veel over je...
Het spijt me, ik kan dit niet.
Pap?
Het spijt me zo, Randall.
Ik ben Randall Pearson en stel me kandidaat voor het 12e district.
Oké dan.
Mag ik een applaus voor Don en Al hun gastvrijheid...
en de lekkerste ribbetjes ooit.
Hartelijk dank. Goed, ze hebben duidelijk gemaakt...
ook al ontvangen ze ons vandaag, dat ik hun steun niet heb.
Nog niet. En dat begrijp ik heus wel.
Want de meesten vragen zich vast af wie ik ben.
Ik heb zijn voor humor. Laat maar komen.
Ik woon al tien jaar in Alpine, New Jersey, met mijn gezin...
maar mijn vader William heeft hier 20 jaar lang gewoond.
Hij gaf om zijn buren. Hij vocht voor hun levenskwaliteit...
door vaak de eigenaars aan te spreken.
Zoals zo'n mug rond je oren die je blijft lastigvallen.
Ze lachen weer. Dat is goed.
Hoe dan ook, toen hij stierf, besloten mijn vrouw Beth en ik...
Hallo. ...zijn werk voort te zetten.
We kochten het gebouw, ik werd huisbaas en lapte het snel op.
Maar toen zag ik de buurt. De kapotte straatverlichting, de misdaad...
Dat wou ik ook oplossen. -Er kwam toch geen speech?
U hebt gelijk, u hebt gelijk. 'Kom ter zake, Pearson.' Goed.
Jullie staan al heel lang onder de hoede van een man...
die velen als een vriend zien. -Is hij ook.
Al 30 jaar lang. Waar heb je het over?
Jullie hebben Sol Brown graag, toch? Zo graag zelfs...
dat als hij u teleurstelt, u een oogje dichtknijpt.
Ga naar huis. -Ja, ga naar huis.
Jij bent niet van hier.
33% van de zaken hier ging de laatste tien jaar dicht.
40% van uw kinderen kan na school nergens terecht.
Ze gaan naar huis in het donker en worden overvallen.
Alstublieft. Mevrouw, neem gerust een poster mee.
Ik wil gerust luisteren naar uw klachten.
Dr. Weiss, met Toby Damon. Zou u me snel terug kunnen bellen? Dank u.
Miguel, het spijt me zo. -Ik ben er bijna.
Je hoeft 'm niet te repareren. -Toch wel. Toch wel, Rebecca.
Dus jij bent Jack Pearsons zoon.
Josie, ga niet weg. Ik heb het gewoon even lastig.
Lastig? Je speelt uren aan een stuk online op je Xbox.
Hé, ik zal weer mijn medicatie nemen. -We hebben geprobeerd.
Misschien mag het niet zijn voor ons.
Mag ik je iets vragen? Wat doe jij hier?
Nu wacht ik op de lift. Ik moet om 16u thuis zijn.
Ik bedoel dat je echt wel talent hebt. Doe mee aan 'The Voice'.
Nou ja, hiermee kan ik m'n facturen betalen.
De gasfactuur. Oké, de helft ervan.
Nou, je bent buitengewoon.
Ik zeg het maar.
Het zit zo:
Als me trieste zaken overkomen, ban ik muziek uit m'n leven.
Er zijn me veel trieste zaken overkomen.
Daarom ben ik bijna 40 en doe ik nog altijd Adele na.
In horten en stoten, hè?
Dan hoop ik dat je vrolijk blijft.
Ik ook.
Deze is ook met Halloween.
En dit is het Purple Heart dat ik kreeg in ruil voor m'n rechtervoet.
Ja, je vader...
Drink je wat bourbon met me mee, jongen?
Graag, maar ik drink niet meer.
Goed van je. -Dank je.
Mijn vader had ook een drankprobleem.
Ja, ik dacht zo...
Misschien lag het aan de oorlog.
Dat hij zo omging met wat hij er gezien had.
Als monteur.
Hoe diep wil je gaan, jongen?
Ik ben hier nu. Toch?
Je vader was geen monteur.
Hij was sergeant bij de derde sectie van de Alfa-compagnie.
Sectieleider eigenlijk.
En in oktober 1971 heeft je vader mijn leven gered.
Jullie vormen een enig stel.
Het is nog niet menens. -Echt?
Dus ging je zomaar mee om zijn vaders oorlogsmakker op te sporen.
Mannen doen soms iets met me.
En hij is de eerste echte blanke met wie ik iets serieus heb.
Op die manier.
In het tankstation had de caissière niet door dat we samen waren.
Ze was grof tegen me.
Niet expliciet, maar... -Ik snap het.
En Kevin was... -Hij had het niet door.
Hij had het niet eens gezien.
Het zit 'm in de details. Zo was ik m'n kussensloop vergeten.
Hij denkt vast dat ik met een speciale slaap...
omdat ik decadent ben. -O jee...
Heb je het hem uitgelegd. -Nee.
Als ik al moet uitleggen dat het voor m'n haar is, waar stopt het dan?
Er zal altijd iets zijn.
Ik wil onze gewoonten niet constant uitleggen...
aan een blanke filmster... -Klinkt vermoeiend.
Een beetje.
Nou, blijkbaar moet je voor jezelf uitmaken wat je aankunt.
En of hij het waard is voor je.
En nu limoentaart.
Nou, dat was een regelrechte ramp.
Er zijn nog vijf mensen gebleven om te praten.
Die werken hier, Beth.
Ik snap het niet. Elke dag hoor ik nieuwe klachten over deze buurt...
maar ze blijven wel achter Sol Brown staan.
Leg 's uit. -Ga terug naar waar je thuishoort.
Pardon?
Ik heb het niet goed verstaan.
Ga terug naar waar je thuishoort.
Waar ik thuishoor, hè?
En waar is dat dan, Mr Jones?
Zegt u het maar. Want dan zou u het mysterie van mijn leven oplossen.
Met alle respect...
hier wonen goede mensen die in de steek gelaten worden.
Waarom zijn ze daar niet razend om? Omdat ze de verantwoordelijke kennen?
Sinds wanneer werkt zelfgenoegzaamheid?
Of blind vertrouwen. -Verdwijn uit mijn restaurant.
Rustig, Albert. -Je komt ons hier de les spellen.
In 2003 baatte ik deze plek al 21 jaar uit.
Ik had al die jaren gezwoegd.
En toen kwam er een hooghartige, nieuwe, blanke huisbaas binnen.
Hij wou de zwarte mensen eruit en verhoogde de huur met de helft.
Plots was ons verhaal uit. Doris zeeg daar neer op de vloer.
Ze zat te snikken.
Het nieuwe gemeenteraadslid, ene Sol Brown, luisterde naar ons.
Hij nam de huisbaas mee naar een wedstrijd.
Vraag me niet wat er toen afgesproken werd. Het boeit me ook niet.
De volgende dag verhoogde de huisbaas de huur slechts een beetje...
hij ging zitten en we aten samen. 15 jaar later zijn we hier nog.
Nee dus. We zijn Sol Brown onze trouw niet verschuldigd.
We zijn hem ons leven verschuldigd.
Is dat duidelijk?
Jawel, meneer.
Toby?
Lieverd...
Je broer maakt zich grote zorgen om je.
Aan de telefoon zou je enge dingen gezegd hebben?
Kom je nog wel buiten?
Toby, Josie is al maanden weg. Je moet echt je bed uit komen.
Ik kan het niet. -Toch wel.
Mij is het ook gelukt.
Met de hulp van een tienjarige jongen die imitaties deed.
Luister eens naar me. Er zit evenveel vreugde als droefheid in je.
Hoor je me?
De medicatie en onze sessies hebben effect, denk ik.
Mee eens, dr. Feelgood.
Nu nog iemand vinden die op date wil met een kolos.
Zou je die stap willen zetten?
Ik zei: Tanya, je bent de kilo's kwijt...
en nu kun je anderen helpen om zo slank te worden als jij.
Dank jullie wel, jongens.
Wie wil er iets delen?
Kom op. -Serieus? Je staat hier al een uur.
Hoezo? Hoe laat is het? -15u45.
O nee, nee, nee.
Hij had de leiding over die mannen? -Ja, en hij was geliefd.
Oké, dat zou me niks verbazen.
Ik heb altijd vermoed dat hij veel verzweeg.
Zelfs als kind, als ik vragen stelde of als er een oorlogsfilm op tv was.
Dan veranderde zijn stemming.
Alsof iets hem kwelde.
Dat was niet zo toen ik geëvacueerd werd.
Ik heb hem geschreven, maar nooit niets teruggekregen.
En je kent dat...
De tijd verstreek.
En zouden die kerels hier iets meer weten?
Dat is Townie. Hij zou tien jaar geleden bezweken zijn aan kanker.
En dat is Murphy. Hij is ook al dood.
En van die mannen weet ik het niet.
Hier staat 'Pearson' op. Dat is vast mijn oom die er omgekomen is.
Veel heeft m'n vader niet over hem verteld.
Hem nooit tegen het lijf gelopen? -Nee.
Kijk, ik weet dat je van ver komt...
en sorry dat ik de antwoorden niet heb die je zoekt...
maar ik heb ervaren dat bij deze oorlog...
de antwoorden soms zo duister zijn...
dat je ze beter niet weet.
Wat doe jij hier? -De koelkast repareren.
Bijna klaar. Hé, Randall. Waarom ben je zo vroeg thuis?
Was het bal zo saai? -Ik ben er nooit geweest.
Haar vader flipte toen hij me zag, dus...
Ik ben geboren in Puerto Rico, dat weet je.
Ik kwam in Pittsburgh aan toen ik acht jaar was.
En ik was vastberaden om niet met een accent te praten...
omdat ik naar een nieuwe school zou gaan.
Dus bestudeerde ik elk Amerikaans tv-programma.
Ik herhaalde elk zinnetje de hele zomer lang.
Maar zodra ik de klas binnenstapte en nog voor ik een woord zei...
gaven die kinderen me een bijnaam.
Ricky Ricardo, die overigens een Cubaan is.
Weet je wat ik toen deed? -Wat?
Ik ging overal binnen met de woorden: Lucy, ik ben thuis.
Maar jij bent sterker dan ik toen was. Zelfs op die leeftijd.
Dank je, maar ik ben moe en ga slapen.
M'n hoofd staat op barsten. Ik ben veel te weten gekomen...
maar tegelijkertijd ook niets.
Heb je roomservice gebeld?
Een pakje voor Kevin Pearson. -Dat is voor jou.
Ik heb de beste gekocht die ik kon vinden.
Je hebt een kussensloop voor me gekocht.
Het leek belangrijk voor je.
Kevin... -Ja?
Ik had een zijden kussensloop nodig omdat m'n haar dan niet droog wordt.
En vandaag in het tankstation was de caissière racistisch.
Wat zei ze dan?
Niets. Ze nam aan dat we niet samen waren.
Ze was kortaf omdat het haar stoorde dat ik intiem met een blanke omging.
Waarom vertel je me dit nu pas?
Omdat ik denk dat je, God sta me bij, het misschien waard bent.
Toen ik drie was, zong m'n moeder een slaapliedje voor me.
Al na één keer kon ik het nazingen.
Er heeft altijd muziek in me gezeten.
En ik ben er meermaals mee gestopt.
Uit angst, en droefheid.
Om allerlei redenen.
Het is raar. Toen Miguel vandaag de piano installeerde...
vond jij er de kamer kleiner uitzien, maar bij mij was het net omgekeerd.
Want muziek heb ik altijd ervaren als een gigantische lege kamer...
waarin ik binnen kan stappen en waarin ik alles kwijt kan.
Kun je dat eens nazingen?
Kom op.
Ik kan het niet.
Oké. Dat is niet erg.
Je bent er nog niet klaar voor.
Ooit zul je aan deze piano zitten...
en weer beginnen te zingen.
Het zal een plek worden waar je die droefheid kwijt zult kunnen.
En omdat je ertoe voorbestemd bent.
Kate?
O jee. Hallo, het spijt me zo. Ik weet dat ik te laat ben.
De dokter heeft al gebeld.
Het is gelukt, liefje.
Ik ben zwanger. -Echt?
Oké, oké, laat me even.
Gaat het?
Wat scheelt er?
Het spijt me.
Geef jezelf wat krediet. Het was nog maar je eerste dag.
Nu ben je wijzer. Je hebt meer mensen gezien en gehoord.
Ze scholden me uit. -Zelfgenoegzame mensen schelden niet.
Dat heb ik gezegd, hè? -Jawel, en dat zeg je nooit meer.
Ze zijn met hem opgegroeid, Beth. Ze zijn met elkaar verweven.
Ik zal een andere manier moeten vinden.
Trouwens, je sollicitatie... Ik heb er niet naar gevraagd. Vertel.
Wat kan ik zeggen? Ik schitterde. -Uiteraard.
Zou je ingaan op hun voorstel? -Dat zien we wel.
We zien wel als het zover is. -Natuurlijk.
Zien we elkaar thuis? -Ja, ik hou van je. Rij voorzichtig.
Hé, je hebt tenminste niet gehuild.
Tot zo.
De Hexpods in New York inspireerden me. We kunnen het hier ook doen...
maar dan nog beter. -Je vorige baas was lovend over je.
Het afscheid moet zwaar geweest zijn. Twaalf jaar trouw zijn, is zeldzaam.
Ik heb er heel lang gewerkt...
maar besparingen, weet je. Maar...
Bill en ik hebben het samen uit de grond gestampt.
Ik was nog een jonkie. Ik was vol bewondering...
en vastberaden de hiaten op te vullen.
Sorry, het ligt nog wat gevoelig.
Wat zei ik ook alweer?
Juist... Ik heb er dus een hele poos gewerkt...
Beth, gaat het wel?
Geef je me even? -Natuurlijk.
Dank je.
Hij neemt ze al vijf weken niet meer.
Ik weet het, dr. Weiss. Oké, dank u. Dag.
Liefje? Ik heb net de dokter aan de lijn gehad.
Je moet morgen langsgaan om je medicatie aan te passen.
Ik wist me geen raad met hem. -Je hebt er goed aan gedaan.
Laat je naar huis brengen, ik ontferm me wel over hem.
Ik heb je, Kevin, kom.
Pas op voor de drempel.
Met Miguel. Ik maak je niet wakker? -Nee, Miguel...
Je hebt de koelkast gerepareerd.
Luister, Kevin is hier. Hij maakt het goed, maar hij heeft iets te veel op.
Oké, ik kom eraan. -Nee, nee, het lukt wel.
En hij slaapt nu toch. Hij ligt hier goed.
Miguel...
Dank je.
Voor alles wat je doet om ons te helpen.
Je bent te goed voor ons. We verdienen je niet.
Miguel, ga je de wedstrijd naspelen of mag ik ook meekijken?
Hier. -Dank je.
Levensverzekering? -Ja.
Ik weet het, sombere materie. -Hé, vul hun zakken maar niet.
Nee? -Nee, Jack Pearson sterft niet.
Even serieus nu. Als een bus me omverrijdt, zorg je voor hen, hè?
Hallo.
Weet dat de Jack die ik gekend heb...
elk aspect van die oorlog achter zich wou laten.
Maar wie zegt dat hij niet gewild had dat je z'n verhaal kent.
Ik hoop dat je er wat aan hebt.
Dank je.
Vertaling: Kenny Kyndt BTI Studios