Vertaling: minouhse Controle: pvdc www.addic7ed.com
Vergrendelen en laden, dames.
Daar.
Ga.
We hebben er twee neergehaald in sectie zeven.
Wij zijn binnen.
Ms Goines, er zou een werkstation moeten zijn
waar ze hun splintersprongen berekenen.
Communicatie. Verwerken.
Gevonden. Selecteer de Primairencode nu.
We zijn afgesneden. - Is er een andere weg?
Terug, zoals we kwamen.
Dat duurt een uur. Dit zal dan allemaal voorbij zijn.
Daar komen ze.
Pak ze.
Kom op.
James?
Trek terug.
James?
We krijgen op onze donder.
Cassie? - Jones.
Er zijn er te veel. We gaan ervandoor.
Jones, Cole zit in de problemen. Hij heeft de dochters nodig.
Cole.
Ik heb meer munitie nodig.
Jones.
Jones?
Katarina?
Commando, sectie vier veilig.
We hebben de machine.
Katarina.
De trieste realiteit van geluk
is dat het alleen kan worden gedefinieerd
door hoelang het niet duurt.
Alsjeblieft, kom op.
Alstublieft. Kom op.
Max?
Ik kom terug, op het moment dat het tij keert.
Radio Ei, ik zou graag een liedje aanvragen.
Begrepen, Kip.
Ja. - Wat ben je aan het doen?
Goedemorgen, Titan.
Dit is J.H. Bond.
Je luistert naar WKRP in 2043.
Ik hobbel de tijdstroom van de voormiddag tot in de namiddag,
van v.Chr. tot Anno Domini.
Deze is voor Tired in Titan,
de slaperige, zachte tonen van Olivia Kirschner.
Al een lange tijd luisteraar, de eerste keer getuige,
met een gezicht voor op de radio en een stem voor NPR.
Verrassing, teef.
JAAR
2043
Volgens mij kwamen de dochters nog nooit zo ver naar het oosten.
Wat wil je?
Een leger.
Vertelde jij Max dat wij oude vrienden zijn?
Op een dag zullen we dat zijn.
Denk je?
Ik respecteer de handel tussen onze twee kampen...
Dat is goed spul.
De dochters reizen door, maakt niet uit, maar hier ben je,
de oude zigeuner.
Wat wil je? Mijn toekomst voorspellen?
Ik verklap het je, Teddy. Je hebt er geen.
Je weet dus een paar dingen over mij.
Mijn klotefamilie, mijn ziekte van Wilson.
We hebben een mes dat er hetzelfde uitziet.
Het is hetzelfde. - Nee.
De Witness? Boodschappers?
Tijdreizen?
Dat is "Twilight Zone" gezeik.
In godsnaam, ik ben te oud voor dit gezeik.
Wat is dat in vredesnaam?
Het gedeelte waar we gaan rennen.
Wat is dit?
Een laatste kans voor ons om de wereld te redden, kiddo.
De oude dame zei dat we in hetzelfde team zouden belanden,
dat ik oude zaken achter me zou moeten laten.
Het is duidelijk dat ze de waarheid sprak.
Kijk hier eens naar. Wie zijn jullie?
Waarom zou ik jullie hier niet neerknallen?
Omdat we West 7 zijn.
Altijd geweest.
We rijden of we sterven.
We moeten de stroomcentrale uitschakelen.
Daar aan de voet van de toren.
Misschien de enige manier om de apocalyps te stoppen.
Wil je iets opblazen?
Ga maar voor. - Aan de slag.
We gaan, jongens. Tijd om de wereld te redden.
Het is gebeurd.
Ik heb het.
We moeten gaan. - Goed.
Jones, we hebben de code verwerkt. We zijn op de terugweg.
Cole, waar ben je?
We zijn op weg naar de stroomcentrale.
Als we het niet halen... - We hebben een reserveplan nodig.
Jennifer en ik gaan naar de besturing.
We zullen voorzichtig zijn. Pak aan.
Cassie.
Heb je het gehaald?
Cassie, gaat het goed?
We moeten op de kern schieten.
We moeten haar bestormen.
We worden waarschijnlijk gedood.
Laten we gaan.
Ik benijd je, Cassandra.
Ik hield nooit van iets.
Het Rode Bos is altijd voor mij geweest, voor niemand anders.
Maar jij...
Jij hebt er meer behoefte aan dan ik.
Ik was alleen getuige.
Maar jij, tot nu toe,
jij hebt geleefd.
Je nam mijn vriend af.
Mijn familie.
Schiet op de kern.
Mijn zoon.
We hebben nog maar weinig tijd over.
De sequentie is bijna voltooid.
Hij staat op springen. Wegwezen.
Kun je het zien?
Het bos, het is bijna hier.
Wegwezen.
Nee.
Je bent te laat.
Het heeft alle stroom die nodig is. Nu hoeven we alleen nog maar te wachten
tot het einde der tijden.
Binnenkort zullen jij en hij voor eeuwig in dat huis zijn.
Ik weet dat het jouw perfecte moment is.
Nee.
Dit is het.
De toren werkt nog steeds.
Cassie, ben je daar?
Ik ben hier, ik ben bij de besturing.
Godzijdank.
Zet het uit.
James.
Het spijt me.
Cassie.
Alstublieft.
Je kunt dit beëindigen.
Wij kunnen eeuwig blijven.
Doe het dan niet.
Jij en ik,
we kunnen gaan, we kunnen ons voor altijd in dat huis verstoppen.
We kunnen een zoon opvoeden die nooit sterft.
We kunnen alles hebben,
totdat het niets betekent, omdat het nooit eindigt.
We zullen voor altijd samen zijn,
totdat we het ons zelfs niet meer kunnen herinneren
hoe het voelt om elkaar weer te vinden.
Na een uur,
een minuut, een seconde uit elkaar.
Ik zal met je meegaan, Cassie.
We kunnen het eeuwige krijgen
of we kunnen het nu hebben,
met een einde
dat het echt maakt.
Alstublieft.
Geef ons een einde.
Titan is van ons.
JAAR
894
Er is iets met zijn ogen.
Haar bloed bevat een slapende vorm van het Kalavirus.
De oorsprong.
In dat oude vlees een eeuwenoud virus.
Ik was een ding in een doos.
Om het einde te verzekeren,
moeten we het begin bewaren.
Ieder van ons heeft een rol gespeeld
om James naar zijn laatste moment te brengen.
We zullen moeten behouden wat nog over is van de oorzakelijkheid
of alles zal voor niets zijn geweest.
Dat betekent, voor ieder van jullie,
je moet terugkeren naar je tijdlijn van je herkomst om verder te gaan.
Dat was vreemd. - Het wordt nog veel vreemder.
Deacon.
Ik ken jou.
Van tv, jij bent...
Jij bent die arts van de CDC.
Je bent een goede man.
Ik heb het nog steeds.
Wat nu, ik moet terugkeren naar wat dan ook?
Wij hebben heel veel te doen.
Ik zal je ermee helpen.
Het zal een geweldige prestatie worden. - Ja.
Stel dat je mij neerschiet.
Pardon? - Je schiet op me.
Nu verontschuldig ik me.
Ik vergeef je.
Zorg ervoor dat de veiligheid erop zit.
Dit is mijn beloning voor al deze troep?
Ik word neergeschoten?
Met mijn geluk zou je waarschijnlijk missen en
verniel je dat ding, man.
Ik wil alleen maar zeggen... - Nee, nee.
Zeg niets.
Ik wil geen afscheid van deze jij nemen.
Ik wil het bewaren
voor degene die het nodig heeft.
We hebben het juiste gedaan, nietwaar?
Uiteindelijk.
We deden het juiste, broer.
Tot spoedig.
Ms Goines?
De dochters.
Mijn dochter zal uitzonderlijk veel geluk hebben.
Hannah was,
zal een geweldige vrouw zijn,
vanwege jou.
De acteur neemt geen afscheid van haar publiek,
alleen maar goedenacht en wordt dan wakker en doet alles opnieuw.
Ik zie je, oude meid.
Je gaat dit leuk vinden.
Ik herinner
de eerste avond dat we elkaar ontmoetten.
Ik zat in je auto te wachten.
Ik zag je over de parkeerplaats lopen, aan de telefoon.
Glimlachend.
Ik was al verliefd op je.
Ik weet nog dat ik dacht,
ik sta op het punt haar leven te ruïneren.
Nee, dat deed je niet.
Nu,
mag ik het je teruggeven.
Je wordt weer een arts.
Je kunt van de zon gaan genieten.
Je hoeft niet meer over je schouder te kijken.
Wij hebben niet veel tijd gekregen.
Maar we leefden samen een leven lang.
Ik hou van je.
Ga maar.
Mijn naam is Dr. Cassandra Railly van het Maryland CDC.
We werken aan de beheersing van het Kalavirus op het CDC-station in Baltimore.
Jones, als je me kunt horen,
de pest begint met Leland Goines,
beveiligingsnaam: Frost.
Maar wij zijn de echte makers van de pest.
Het leger van de twaalf apen, ze houden me in de gaten.
Ik heb weinig tijd meer over.
Het antwoord is onder jullie.
Alsjeblieft, Cole, denk eraan,
de dood kan ongedaan worden gemaakt.
Liefde niet.
Je zei toch dat je klaar was met dat ding.
Nu wel.
Het systeem van Titan heeft de code verwerkt.
Onze machine is klaar.
Nog eentje roken?
Voorzichtig. Goed.
Wist je,
ik wilde je altijd vragen waar je deze dingen vandaan hebt.
Van Raritan. Ik heb tabak geplant.
Buiten.
Naast de komkommers.
James.
Dank je.
Je deed een belofte,
waar je je aan hield,
dat we samen het einde zouden zien.
Dat hebben we gezien.
Weet je,
ik heb je nog nooit
verteld wat je voor mij betekent.
Ik...
Ik had twee moeders.
Ik ben blij dat je hier bij mij bent,
aan het einde.
Start splintersequentie.
JAAR
2013 Het ging nooit over als.
JAAR 2013 Maar altijd over wanneer.
Wanneer krijgen we de volgende epidemie
of de volgende pandemie.
In Athene, 430 voor Christus, tyfus.
Duizend jaar later, de pest van Justinianus verwoest het Byzantijnse rijk.
In de 14e eeuw vernietigt de Zwarte Dood het grootste deel van Europa.
Oude geschiedenis, nietwaar?
Niet helemaal.
Dr. Railly.
Ik krijg misschien de smaak ervan te pakken.
Ik moest echt doorzetten. Ik voel me vandaag niet zo lekker,
alsof ik iets vergat te doen of iets wat ik zou moeten doen.
Ik weet het niet, ik ben waarschijnlijk gewoon moe.
Ik ga naar huis en slapen, eens kijken hoe ik me voel over...
Ik bel je terug.
Het spijt me, mevrouw, ik zie niets.
Nee, dat moet wel.
Er staat nergens een James Cole.
607.
Suite 607. Het is een permanent logies.
Ja, ze stopten met die kamers in de jaren '40.
Mevrouw?
Je kunt niet teruggaan naar een plek waar je nog nooit bent geweest.
Je kunt niet door de tijd reizen, behalve seconde per seconde.
Als er een toekomst is,
dan komt dat door jou,
vanwege hen.
ERFGENAME MARKRIDGE MAAKT UNICORN
De familie waarvan ik hield,
WETENSCHAPPERS VRAGEN: WAAROM?
maar het nooit wisten.
ERFGENAME MARKRIDGE MAAKT UNICORN WETENSCHAPPERS VRAGEN: WAAROM?
In deze toekomst,
hebben de meesten elkaar nooit ontmoet,
maar sommige waren daarvoor bestemd.
Briljante geesten, die de dag doorbrengen met eenvoudige gewoontes.
Als je in het lot gelooft,
dan zou je kunnen geloven dat
de zonen zijn voorbestemd aan hun vaders.
Broers zijn voorbestemd aan hun broers.
We veranderen sommigen.
Sommigen helemaal niet.
Sommigen leefden gewoon voor elkaar.
Voor hun kinderen.
Ooit in een ander leven,
hebben we zeven miljard mensen gered.
Maar in deze tijd, in dit leven,
red ik er graag één per keer. - Lage dosis antibiotica.
Ik denk dat het allemaal goed komt.
Aan het einde van elke avond,
om een reden die ik me nog steeds niet helemaal herinner,
is er iets dat ik tegen de zonsondergang zeg,
een hoop dat ik hardop uitspreek.
Tot spoedig.
Nou, het is niet de hemel.
Gewoon de Florida Keys
Jennifer?
Hallo, Otterogen.
Is dit echt?
Je vraagt het aan de verkeerde.
Wat zei ik altijd over eindes?
Het juiste einde...
Is diegene die je kiest.
Maar soms,
is het diegene die iemand anders voor je kiest.
Er komt een dag dat één enkel leven, tegen zeven miljard, er één teveel is.
Overweeg dit dan.
Wat er ook gebeurt, red die ene.
Je zei toch dat je klaar was met dat ding.
Nu wel.
Jones.
Ze schrobde je van de tijdlijn.
Primairencode opgestart
met een kleine aanpassing van de oorzakelijkheid.
Deze jij,
de laatste jij.
Ze zorgde ervoor dat de tijd je ergens uitspuwde.
Welk nut hebben de ongeschreven wetten van het universum
als je er niet minstens één kunt breken?
Hoe zit het met het risico? Het manipuleren van de tijd?
De tijd weet het.
Tijd.
Maar het weet ook
dat hij je er een schuldig is.
Ik leef?
Je leeft.
Je was nooit gek.
Jij was de beste van ons allemaal.
Zeg haar gedag van mij.
Waar ben je nu?
Ergens veilig?
Warm? Naast iemand van wie je houdt?
Op een dag zal dat allemaal verdwenen zijn.
De tijd verstrijkt zoals het bedoeld is.
Het enige dat telt
is nu.
Lang en gelukkig
nu.
Vertaling: minouhse Controle: pvdc www.addic7ed.com