"Er was eens."
Het begin van vele verhalen
en toch het einde van elk sprookje.
Om een verhaal te vertellen, zodat het ertoe doet,
zou het moeten beginnen met "Nu".
Nu is het verhaal van twee kinderen die spelen
in de middagzon.
Ze lachen, zonder enig idee te hebben wat liefde is.
Tot dit precieze moment, tot nu.
Nu is het levende beeld van een perfecte dag,
vreugdevol en niet op de hoogte van morgen.
Nu is het de kern van het verhaal.
Een goed leven achter je, een ander leven dat eraan komt.
Tot uiteindelijk, nu is het einde is van nu.
Het moment waarop het leven, dat er ooit was, voorbij was.
"Lang en gelukkig" is zelden gelukkig.
GENOEG
Alsjeblieft, nog een beetje langer.
Ons Rode Bos is in gevaar.
Degenen die me willen vernietigen zoeken naar een wapen.
Iets ouds, gebouwd door de Primairen. Ergens in het verleden.
Hoe kan ik je dienen?
Vind het, voordat zij dat doen.
Ik zal je terug laten gaan naar jouw perfecte momenten.
Voor altijd.
Vertaling: minouhse Controle: pvdc www.addic7ed.com
Wat is er?
Ik kan niet stoppen om erover na te denken...
hoe ik in dit alles pas.
De slang. De demon.
Jones vond mijn geboorteakte.
Wat stond er op?
Het was maanden na mijn geboorte aangegeven.
Toen mijn moeder mij bij mijn vader achterliet.
Er stond dat haar naam Marion Woods was.
Gewoon een naam. Dat is alles.
Laten we teruggaan.
Jones zegt dat het te gevaarlijk is.
Mijn oorzakelijkheid is te belangrijk.
Als ik echt het wapen moet vinden, wil ze met het verleden niet knoeien.
We zullen doorgaan tot het einde.
Het einde.
Wat is er?
Al dat gepraat over het einde en...
We hebben nooit gesproken over daarna.
ZOEK: Beklim de trap, sla de bel.
OVEREENKOMST GEVONDEN
Jongens, ik vond iets. Kom op, uit je bed. Aan de slag.
Ik weet wel wat jullie daar doen.
Wees maar voorzichtig dit keer. Alleen in de kont.
Dit is 21 juli 1966.
Wat zie je?
Beklim de trap, sla de bel.
Je hebt het gevonden. - Ja.
Ik zie niets dan dode kerels.
Wie zijn ze? - Onbekend.
Twee mannen die zijn doodgeschoten.
Destijds geloofde de politie dat het verband had met de georganiseerde misdaad.
In de late jaren '90 werden een aantal rapporten,
verband houdend net de Koude Oorlog vertrouwelijk.
Het waren Sovjetspionnen.
Wat deden ze? - Ze probeerden een wapen te kopen.
In een verklaring van de KGB in Moskou,
onderschept door de FBI, schreven ze dat de verkoper hen zou ontmoeten met een wapen,
wat zij beschreven als oud en met onvoorstelbare kracht.
Onvoorstelbare kracht.
Primairen van ergens een tijdsvak in oude tijden,
maakten voor ons een wapen om de cyclus te doorbreken, toch?
Iets wat Hare Trut niet voorzag. Dit kan het zijn.
1966. Meer hebben we niet.
Ik ga met je mee. - Jongens.
Jongens, hoe zit het met de kunstenaar eerder bekend als Primaire?
Nee.
Volgens het rapport zijn ze in kamer 38.
De manager zei dat 37 bezet is, dus een sprong zal niet simpel zijn als de verkoper aankomt.
Het tijdstip van overlijden is over een uur. - Wat doe je?
Wat denk je dat ik doe?
Goed, het kan op twee manieren.
Eén, je gaat daar het wapen zoeken.
Wat dacht je? Wij zijn degenen die de Russen hebben gedood.
Twee, verrassing, het is het leger van de twaalf apen,
Olivia's onverwachte kaakslag.
Ik kan hier geen minuut langer blijven.
Laten we onze benen strekken, door het raam kijken of zoiets.
Geen haast nu.
Ik wil gewoon een beetje oude frisse lucht in 1966.
Ik beloof het. Kom op, het is een fijne avond.
Gelul.
Mooie wagen.
Van onze Russische spionnen?
Alleen als ze de aandacht op hen willen trekken.
Ze gaan ervandoor.
Verdomme.
We zijn te laat.
Ze ontsnapten uit het raam.
Cassie.
Wie ze ook heeft vermoord, het was niet de verkoper.
Hallo? - Wie is dit?
Jij belde ons.
Je klinkt niet Russisch. - Waarom zouden we?
Heb je het geld? - Ja.
Ik kom eraan. - Nee. Een andere plaats.
De politie was hier.
We vertrekken. - Waar?
Manhattan. Emerson hotel, suite 607.
Tien uur.
Wat doe je? Wat als dit een val is?
Dan vallen ze in de onze. - Als we geluk hebben.
De geschiedenis bewijst anders.
Als we dit wapen niet te pakken krijgen is er geen geschiedenis.
Kom.
Goed, het is bijna tien uur.
Je kunt beter gaan. - Waarheen?
Ik heb eens nagedacht.
We weten toch dat ik er zal zijn om het splinterpak te laten werken?
Toekomstige Klootzak? - Als de oorzakelijkheid ons tegenwerkt,
kan dat ons helpen en zou alles goed met mij komen.
Luister, klootzak van het heden, we doen dit samen.
Nee, die kerel komt echt niet alleen. We hebben iemand nodig in de lobby.
Niemand vertrekt hier met dat wapen, behalve wij.
Natuurlijk weet ik het zeker.
Ik hing mijn jas op het rek toen ik binnenkwam.
Je hebt een dief in dit hotel. - Mijn excuses, mevrouw.
Het is vast een misverstand.
Pardon.
Ik kom eraan.
Neem me niet kwalijk.
Waar is het?
Laten we eerst praten.
Wil je wat drinken?
We hebben whisky of whisky.
Whisky. Puur.
De verkoper is in suite 607.
De weduwe.
Grijp haar.
Ik ben zo terug.
Je bent geen Sovjet. Dat weet ik.
Heb jij hen vermoord?
Geld is het enige dat ertoe doet.
Toon het me.
Zeg eens,
weet je wel wat je koopt?
Een wapen.
Dat is wat de Ahnenerbe beweerde.
Maar goed, niemand weet echt wat het is.
Er wacht beneden een man in de bar.
Hij zal je een loden koffer geven.
Jouw wapen zit erin.
Nee. Nee, James.
Ben je geraakt?
James. Kun je praten?
Kun je in mijn hand knijpen?
Knijp in mijn hand. Kom op, knijp in mijn hand.
Blijf bij me.
Kijk me aan.
Mijn God.
Het is vergif.
Dr. Railly.
Wat is er? Het spoor van Mr Cole... - Stuur me terug
naar het begin van de dag. Nu.
Waarom? - Hij is stervende.
Ik verlies zijn anker. Ik kan hem niet terughalen.
Wat is er gebeurd? - Hij werd vergiftigd.
Verlammingsverschijnselen. - Zijn vitale functies vervagen.
Zend me vroeger terug. Ik waarschuw hem.
Geef me een paar uur en ik kan je dagen eerder terugsturen.
Stuur haar nu terug. Mr Coles oorzakelijkheid...
Als hij sterft voor we haar sturen verschuift onze tijdslijn.
Ze moet terug voor zijn anker breekt.
Een paar minuten eerder, meer kan ik nu niet doen.
Doe het. Dr. Railly, het risico van een...
Paradox, ik weet het. - Klaar.
Starten.
Natuurlijk weet ik het zeker.
Ik hing mijn jas op het rek toen ik binnenkwam.
Je hebt een dief in dit hotel. - Mijn excuses, mevrouw.
Het is vast een misverstand.
Pardon.
Wat doe je hier?
De verkoper kan elk moment komen. Wat is er aan de hand?
Over enkele momenten vind ik je hier stervend.
De vader van de Lange Man, diegene uit 1953,
is hier ook voor het wapen.
Ik wil dat je naar beneden gaat,
haal mijn andere ik en ga terug naar 2043.
Kreeg ik het wapen? - Nee.
Je gaat sterven. - Was de verkoper hier?
Hij sterft ook. - Jij bent nu hier.
We kunnen de dingen veranderen. We hebben het voordeel.
Ik ga niet. - Doe dit me niet aan.
Ik kom eraan.
Luister, we hebben het wapen nodig.
Het is het enige dat er nu toe doet.
Dat is niet het enige.
Ik kom eraan.
Neem me niet kwalijk.
Waar is het?
Laten we eerst praten.
Wil je wat drinken?
We hebben whisky of whisky.
Ik neem aan dat je niet de trap nam.
Hij is flink gegroeid
in het decennium sinds onze laatste ontmoeting.
Maar jij, zelfs geen klein beetje.
Reiziger.
Goed gedaan, zoon.
Toen we elkaar voor het laatst ontmoetten, sprak je over liefde.
Iets wat ik al lange tijd niet heb gevoeld.
Mijn eerste vrouw.
Isabella.
We woonden in dezelfde straat, speelden dezelfde spellen
en hielden van dezelfde dingen.
Vooral van elkaar.
Getrouwd en gestorven in hetzelfde huis.
Ik verloor daar mijn hoop, maar ik vond een andere.
Ik wilde de hemel niet.
Ik wilde haar.
Er is geen morgen of verleden
in het Rode Bos.
Het is geen lang en gelukkig. Het is vernietiging.
Het is vrijheid.
We leven hier in de verleden tijd,
gevangen in de perceptie van herinneringen.
In de toekomst in het Rode Bos
kan men de momenten kiezen die men wenst.
Balspelletjes en Mikado
op dezelfde vloer waarop je danst.
Waar zij nooit hoeft te sterven.
Voordat de dag afloopt
denk ik dat jij dat zult begrijpen.
Goed,
als je zo vriendelijk wilt zijn.
Kijk elkaar aan.
Nu knielen.
Ik ken die blik.
Ik herken die ogen.
Ze waren van mij en van haar.
Kijk lang genoeg en uiteindelijk zal het licht uitgaan.
Waar is het wapen?
Dat moet je hem vragen.
De basis van het geloof
is verandering.
Mensen die betere mensen worden.
Van lichaam tot geest.
Wat ik ooit beschouwde als
bovennatuurlijk,
vond mijn zoon in de natuur.
Hij zweert bij plantkunde.
Er is een balans in de natuur.
Medicijnen en vergiften.
Wat het één doet,
doet het andere teniet.
Amen.
Spoedig
kunnen jullie allebei niet meer bewegen.
Jullie bloed zal voelen als een zuur in je aderen.
Jullie longen zullen ophouden met functioneren.
Tenzij...
Je het hiermee tegengaat.
Waar is het wapen?
Cassie.
Spreek nu je je tong nog kunt gebruiken.
Beneden.
Hij zei dat er een man was. Met een loden koffer.
Daar zou de ruil plaatsvinden.
Kies.
Jij of zij.
Zij.
Het spijt me dat je dit moet zien.
Maar wanneer het bos rood is,
is dit een herinnering die je kunt herschrijven zoals je wenst.
James, ik zal terugkomen. We doen het opnieuw.
We doen het dit keer goed. - Haal het wapen.
Je kunt het niet allebei doen.
Dr. Railly, het risico van een... - Paradox, ik weet het.
Klaar. - Starten.
Wat doen we als haar plan niet werkt?
Dr. Adler, programmeer een sprong voor het anker verdwijnt.
Beter dan dertien uur vroeger lukt niet.
Doe het. Er ontbreekt hier iets.
Iets dat ons voordeel kan geven.
Ms Goines, kun je het vinden?
Ik?
Er zijn twee dode Russen, een verkoper van een soort wapen.
Van onbekende oorsprong.
Twaalf apen. - En vergif.
Hem terugsplinteren is dus zinloos. - We hebben dus hulp in die tijd nodig.
We kunnen de autoriteiten niet bellen. Wacht.
Wat? - Dat geheime rapport, wie maakte dat?
Het is gecensureerd. - Ja, het is...
erg bloemrijk voor een federaal agent. Luister.
We moeten deze wereld onder ogen zien.
Het bestuderen. Ernaar kijken.
Wees voorzichtig om het te snel te begrijpen.
Uiteindelijk zul je voor alles aanwijzingen vinden.
Dat is een citaat. H.G. Wells uit Time Machine.
De Berlijnse Muur. Cole zei dat hij een vriend had die van H.G. Wells hield.
Agent Robert Gale. Hij zat bij de FBI.
Doodgeschoten in 1961,
maar dit is 1966.
Helaas is hij al lang dood.
Tenzij... - Iets zou moeten zijn...
Veranderd.
Jij bent zeker Jennifer?
Juist. Barman.
Ik nam een taxi naar het centrum vanuit de Bronx.
Van het centrum naar de Bronx?
Het rook naar de lente na een bui.
Graag een Martini, geroerd niet geschud, met...
Nee, vier. Vier olijven erbij.
Is dit echt noodzakelijk?
Goed. Luister nu.
Ik heet Jennifer Goines. Ik kom...
Uit de toekomst. Ik weet het.
Goed. Mijn vrienden Cole en Cassie...
Zitten in de problemen. Weet ik.
We moeten nu heel voorzichtig zijn vanwege...
Het leger van de twaalf apen? Ik ben geen beginneling, zus.
Prima. Slechtste spion ooit.
Eerste vraag. Hoe komt het dat je nog leeft?
1961. Toen stierf je.
Neergeschoten in Oost Berlijn, toen je de muur wilde oversteken.
Soms moet je alleen gaan. - Gale.
Dit is voor jou. - Wat is het?
Vertrouwen.
Kalm.
Vertrouwen, echt niet.
Wat is dat een wrak.
We hebben geen tijd meer.
Cole en Cassie zijn waarschijnlijk al hier. - Kalm aan.
Wacht tot de Lange Man komt.
Pak hem nadat hij die Russen doodt. Hij komt nooit in de buurt van Cole of Cassie.
Wil je stoppen met ijsberen?
Hé, er staat veel op het spel, goed?
Mijn vrienden, het lot van het universum,
tijd en ruimte.
Op die muur daarbinnen staat een boodschap, die aan mij eeuwenlang is doorgegeven.
Ik weet het. Beklim de trap en sla de bel.
Ik moet weten wat het betekent.
Ik kan het hen gewoon vragen.
Ik ga het hen binnen vragen voor ze sterven.
Nee, dat kun je niet doen.
De apen gaan hen toch afmaken.
We hebben de tijd. - Wat doe je?
Ben je gek?
Ja.
Sorry voor het storen. Gewoon één vraag.
Beklim de trap en sla de bel. Wat betekent het?
Wat is er verdomme met jou aan de hand?
Jezus, Maria en Josef. Wij zijn het.
Door ons vinden ze de kamer op deze manier.
Het is een oops lus.
Goed, dat was het. Het feest is voorbij.
Als Cole en Cassie aankomen, vertellen we wat er gebeurde.
Nee. We moeten onze vrienden redden en het wapen pakken.
Moeten we hen laten denken dat er niets is veranderd?
Goed.
Verdomme. Natuurlijk was ik het.
Stommeling. Ik ben een stommeling.
Kom op.
We moeten gaan, nu. Nu.
Wacht, wil je...
Nee, maar dit... - Kom op.
Verdomme.
Mijn god. Dit betekent dat de apen nooit hier waren.
Deed je de deur op slot?
Ze ontsnapten uit het raam.
We kunnen niet het wapen pakken en de vergiftiging tegenhouden.
Ik heb daar een plan voor.
Wat is er? - Rustig, schatje.
Ik ben bij de FBI.
Mijn collega zegt dat Cole dit waarschijnlijk nodig heeft.
Actieve kool. Het duurt even voor het werkt maar het neemt het gif op
zodat het niet in de bloedsomloop komt.
Daarna moeten we hem dit geven.
Pralidoxime.
Daardoor kan hij weer ademen.
Gaat dit werken? - Misschien.
Misschien? Misschien is niet voldoende.
Gekkie, het is kwart voor tien.
Het Emerson is 20 minuten rijden. We hebben alleen misschien.
Mr Shaw.
Waar is het wapen?
FBI. Geen beweging.
We zien elkaar weer. Als het bos rood is.
Doe het niet.
Stop. Nu.
Pak het wapen. Je kunt het niet allebei.
Jennifer. - Ben je Cassie één of Cassie twee?
Wat? - Maakt niet uit. Goed.
Je moet hem dit geven.
Laat het even inwerken en daarna spuit je dit in hem.
Ik kom zo binnen. Als ik hem zo niet aantref...
Ik ben hier nooit geweest. - Het wapen.
Beneden, de man met de loden koffer.
Nee.
Nee, James. Ben je geraakt?
James, hoor je me? Kun je praten?
Kun je in mijn hand knijpen?
Knijp in mijn hand. Blijf bij me.
Het is vergif.
James, kom op.
James. Kom op, adem.
Adem.
Je vriend is dood.
Je kunt een gokje wagen en we gaan in het rond schieten,
maar ik verklap je het. Je sterft.
Of je geeft het gewoon aan mij.
Kies jij maar.
Uitstekende keuze.
Deacon.
Waarom doe je dit?
Dit is niets voor jou. - Echt wel.
Ik ben precies waar ik wil zijn.
Nee.
Adem.
Kom op. Kom...
James, adem.
Adem.
Laat me niet alleen.
Nou,
kijk eens wie er uit de dood terugkeert.
Hé, Mr en Mrs Zuurpruim.
Wees blij.
Niet alle successen zijn overwinningen. - Dit was misschien onze laatste kans.
Je zei dat het wapen oud was, nietwaar?
Waarom ga je niet naar vroeger terug? Naar toen het werd gevonden?
Alles opnieuw doen?
De verkoper zei iets over een groep die het bezat.
De Ahnnen... Ahnnener.
Ahnenerbe.
De Ahnenerbe?
De Ahnenerbe was een pseudowetenschappelijk instituut in het Derde Rijk,
gewijd aan het onderzoek van de archeologische en culturele geschiedenis van het Arische ras.
We wezen hen af voor wat ze waren.
Idioten die zochten naar magie om de oorlog te winnen.
Maar er was iets. Iets wat de SS noemde Die Glocke.
De bel.
Wat als de Nazi's iets vonden toen ze de hele wereld afzochten?
Iets dat voor jou was bedoeld.
Jouw wapen van de Primairen.
Dat komt van een ondervraging van een SS officier in Neurenberg.
Lees de omschrijving voor. - Een metalen object,
met snijwerk van onbekende symboliek,
onbekende radioactieve eigenschappen,
die een uniek effect hebben
op de tijd.
Voor alle duidelijkheid,
we hebben het over terugkeren naar de tweede wereldoorlog.
Wat je ook nodig hebt, je weet waar
of wanneer me te vinden.
Je hebt genoeg gedaan. Geniet van je leven.
Wij nemen het van hier over. - Wees voorzichtig daar.
Bedankt voor alles.
Ik bedoel dat op de meest positieve manier.
Ik hoop dat ik je nooit meer zie.
Dat is zo verdomde cool.
Deze nieuwe missie is zo ongelooflijk gevaarlijk.
Voor ons, voor de oorzakelijkheid, voor de tijd.
Ik wil meegaan.
Nee.
Jij moet iets anders doen.
Ik weet wat ik je heb laten doorstaan.
Het spijt me. - Is dat zo?
Kijk naar deze plek.
We hebben steeds minder kans om dit te beëindigen.
En wat daarna? - We doorbreken de cyclus.
We resetten de tijd. Er zal geen Rood Bos zijn.
Ik bedoel voor ons.
Wat zal er voor ons overblijven aan het einde van dit alles?
Een herinnering. Misschien?
De alternatieve tijdlijn van een jongetje uit Philadelphia?
Ik zag iets vandaag.
Toen alles zwart werd,
zag ik water.
Ik denk dat het de Florida Keys waren.
Het was prachtig. Het voelde...
perfect.
Niets voelt zo, tenzij jij er bent.
Ik weet niet wat het was. - Het was een hallucinatie.
Je hersenen hadden zuurstofgebrek. - Of het was...
Daarna.
Noem het zoals je wilt.
Maar uiteindelijk is er een simpele waarheid.
We kunnen de wereld redden of we kunnen elkaar redden.
We kunnen het niet allebei doen.
Cass.
We wisten altijd hoe het zou zijn.
Voor de dag ten einde is denk ik dat jij dat zult begrijpen.
Mijn vrouw zien sterven op de manier waarop ze stierf...
ik zou het niemand toe willen wensen,
tenzij ik zou denken dat ze konden begrijpen,
dat zonder de wil van de tijd, zonder zijn ketenen,
er een toekomst is in het Rode Bos.
Waar niemand
ooit een keuze hoeft te maken
over diegenen van wie hij houdt.
Lijkt je dat niet juist?
Ja.
Vertaling: minouhse Controle: pvdc www.addic7ed.com