Gaat het? - Jawel.
Sorry. Ik deed stom.
Ik ga iemand ontmoeten, mijn vriendje.
Hij kan ieder moment hier zijn. - Er kan veel gebeuren in een minuut.
Je moet voorzichtiger zijn. - Hé, daar.
Val je mijn vriendin lastig?
Mijnheer. - Agent Simmons.
Ja, mijnheer.
Ik verwachtte niet u hier te zien, mijnheer.
Dan laat ik je maar verder doen.
Het is in orde. Kom op, de film start over een kwartier.
Ik begrijp niet waarom ik hier ben. - Het is een verrassing.
Het duurt niet lang.
Mag ik met je meegaan?
Nee, dan kom ik in de problemen. Maar ik beloof je dat het dat waard is.
Ik ben dadelijk terug.
Ned. Ben je daar?
Hallo?
Wat is dat?
Verdorie.
Ned.
O, nee. Ned.
Vertaling: Dweez
Laten we aan het werk gaan.
Ik kwam net terug van Melbourne vanavond.
Charlie belde me toen hij hem vond.
Hij klokte uit om zes uur. waarom kwam hij terug?
Weet ik niet.
Ik had hier moeten zijn. - Waar was je?
Ik werd weggeroepen. Een rel in de Royal Oak.
Het was een nepoproep. Ik was maar een uur weg.
Jullie twee, ga alle deuren langs.
Kijk of iemand vanavond iets ongewoon heeft opgemerkt.
Ik moet zijn familie inlichten.
Het spijt me.
Sporen van lippenstift op de wang. - Inderdaad.
En wat is dat?
Wat heb je gevonden?
O, ja.
Een soort van schaafwonde. Irritatie van de stof?
Is dan een afdruk van de naad?
Hoe dan ook, de ruggengraat werd gescheiden tussen de wervels C1 en C2.
Ik denk dat ze hem bij de kaak hebben gegrepen.
Wat deze schaafwonde verklaart. - Iemand wist wat hij deed.
Morgen, mijnheer Tyneman. - Heb je hem al aangeklaagd?
Jouw politiedokter viel mij aan. - Ik weet over wie je het hebt.
En dan? - Neen.
Waarom?
Omdat één van mijn mannen gisteren vermoord werd.
Doe dat verdomde notaboekje weg.
Zijn er verdachten voor deze moord? - Ik moet je vragen weg te gaan.
De mensen hebben het recht het te weten. - Nee, je bedoelt dat jij dat recht hebt.
Verdwijn nu uit mijn bureau.
Ik weet niet of je nog meer slechte publiciteit kan gebruiken, hoofdinspecteur.
Tijd om te vertrekken, mijnheer Tyneman.
Mijn oprechte medeleven.
De aanvaller droeg handschoenen. Dan vond je zeker geen vingerafdrukken?
Zijn nek werd gebroken. - Inderdaad.
Ondervragingskamer. Ik kom er zo aan.
Is dat...? - De vriendin van Ned.
O, hemeltje.
Weet je Matthew, het soort verwonding waar we over praten
moet toegebracht zijn...
met een aanzienlijke kracht.
Je beseft toch dat je niet mag deelnemen? - Waarom niet?
Omdat je hier stomdronken binnen waggelde
nadat iedereen over je drankprobleem had gelezen in de krant,
je beledigde mij en mijn mannen en daarna vertrok je om een burger te slaan.
Drijf het niet te ver, Lucien. Niet vandaag.
De voordeur zat op slot, dus wachtte ik. Een lange tijd.
Hoe lang? Tien minuten? Een half uur?
Een half uur, misschien.
Je was net naar de film geweest. Waarom bracht Ned je naar het bureau?
Dat weet ik niet.
Heb je iets gehoord? Iemand gezien? - Neen.
Je werd het wachten dus moe en vertrok.
Klopt dat?
Amy?
Ben je naar huis gelopen? - Ik kreeg een lift.
Van wie? - Ik ken zijn naam niet.
Hoe wist hij dat je een lift nodig had? - Hij reed voorbij.
We willen met hem praten.
Ik weet niet waar hij is.
Gaat het? - En met jou?
Ik zag het nieuws en ik dacht dat...
Wat is er gebeurd?
Ik werk niet meer voor de krant, als jij je daar zorgen om maakt.
Dat weet ik. Het is alleen...
Eén van onze mensen is dood.
Ik had hier moeten zijn.
Het spijt me.
Echt waar. Het is echt vreselijk en ik ben...
Ik ga wel. Je zult wel uitzinnig zijn.
Wat willen ze met die dossiers?
Weet ik niet, Bill. Misschien zochten ze iets.
Er is niets dat opvalt tot nu toe.
Mijnheer. - Jouw hoofdinspecteur.
Zeg hem dat ik hem wil spreken. - Hij zit nu in vergadering, sorry.
Haal hem er dan uit.
Het duurt niet lang meer. Waarom wacht je niet even?
William.
Munro.
Waarom mag jij terug het bureau in?
Iedereen weet wat jij bent. - Echt? En wat is dat dan?
Een dronkenlap, die niets om regels geeft,
geen respect voor autoriteit. - Wat doe jij hier?
Zeg tegen je hoofdinspecteur dat ik met hem zal spreken.
Prima, dat zal ik hem zeggen.
En als hij klaar is met de moord op één van zijn mensen, wie weet?
Misschien praat hij wel... - Ik zag hem.
Simmons.
Gisterenavond.
Hij was samen met een jong ding. Ze werden gevolgd.
Kom maar beter terug naar binnen. - Ik hoef niets te doen wat jij zegt.
Nee, dat hoeft niet. Maar een agent is dood.
Moge God hem dan helpen, als jij op de zaak zit.
Hij zei dat hij Ned zag, gisterenavond.
Waar denk je aan, dok?
Enkel, de timing van dit alles.
Munro terug in de stad. - Je beweert toch niet dat hij Ned aanviel?
Dat weet ik niet.
Wanneer moest Ned verschijnen bij het corruptieonderzoek?
Volgende week.
Toen Ned op St Kilda werkte,
kwam er een onguur type opdagen, met een bruine papieren zak vol geld,
iedere paar weken. - Ja, hij heet Walter Gregan.
Munro was in die tijd de hoogste officier en nu staat is hij geschorst,
tot de uitkomst van het onderzoek.
Ga Munro zoeken voor een babbel. - Komt in orde, baas.
Stuur je hem weg, zonder versterking?
Ik zal me gedragen. - Dat doe je maar beter.
Charlie?
Laat mij maar praten.
Mijnheer Munro.
Waarom is hij hier?
Je vertelde de dokter dat de vriendin van Ned gisteren gevolgd werd.
Wat heb je gezien? - Simmons en zijn meisje.
Een man volgde haar.
Ik greep in en hij vertrok.
Enig idee wie?
Walter Gregan.
Zoals jullie beiden zeker weten,
zou Simmons het onderzoek voorzien van bewijsmateriaal over Gregan.
Nu is hij dood.
Neds bewijs kon jou er ook bij betrekken, William.
Is dit een officiële ondervraging?
Kun je ons nog iets vertellen?
Hij reed in een Falcon. Lichtgrijs.
Hij werd al veroordeeld voor inbraak, bezit van vuurwapens,
bedreigingen het voordeel te halen. - Juist. Bedankt.
Wat heb je tot nu toe?
Ga je me dat niet zeggen, omdat ik niet in actieve dienst ben?
Bedankt voor je tijd.
Sergeant?
Mevrouw Bentley. - Noem me maar Billie.
Hoe lang mogen we verwachten te genieten van het gezelschap van onze goede vriend?
Is er een probleem? - Het veroorzaakt wat wrijving.
Een agent die aan het einde van de bar zit. Daardoor raken mijn klanten van streek.
Hij is geen actieve politieagent meer, dus...
In mijn ervaring maakt dat niet veel verschil.
We kunnen niet veel doen, vrees ik. - Ik stel voor dat je iets bedenkt,
voordat iemand de zaak in eigen hand neemt.
Mevrouw Bentley, hij drinkt een glas in een publieke plaats.
Gisteren vroeg hij mijn barman of die hem een pistool kon bezorgen.
Excuseer me. - Dacht ik al.
Bedankt, Charlie.
Ik hoorde dat zijn familie hem verliet.
Is dat zo?
Denk je dat hij ons de schuld geeft? - Ik denk dat hij mij de schuld geeft.
Ik kan niet geloven dat ze hem in het korps hielden.
Hooggeplaatste vrienden, blijkbaar.
Charlie, die vrouw, mevrouw Bentley.
Vertrouw je haar?
Nee. Hier werd ik naartoe geroepen, gisterenavond.
Het beruchte neptelefoontje.
Dat gebeurt soms, neem ik aan.
Volgens Munro, was de man die Ned volgde Walter Gregan,
dezelfde kerel als waar hij tegen zou getuigen. Over.
Juist, we bekijken het.
Waar heeft Munro een pistool voor nodig? Over.
Geen idee, baas.
We gaan langs bij de wapenwinkels en komen dan terug naar het bureau. Out.
Hallo, Patrick. - Jean.
Heb je een momentje? - Natuurlijk.
Ik wil alleen dat je weet dat
niets van dat vreselijke artikel van mij kwam.
Weet ik. Het is in orde, Patrick. - Nee, nee.
Mijn zoon noemde jou in dat artikel. Dat is niet in orde.
Ik heb ook gehoord wat er gaande is in de kerk.
Ik heb Vader Emery in een moeilijke positie gebracht.
Dat is belachelijk. - Nee, dat is canoniek recht.
Luister Jean, ik wil niet klinken als de stem van verdoemenis,
maar je weet toch, ik bedoel je begrijpt
dat er meer artikelen zullen volgen, meer geroddel.
Er zullen er meer volgen.
Van jouw zoon? Je krant?
Mijn zoon,
blijft zich gedragen als een grote teleurstelling.
Ik kwam niet naar hier voor sympathie. - Dat weet ik, Patrick.
Bedankt voor de thee.
Vertel Lucien dat ik met succes zijn gezelschap heb vermeden.
En nogmaals, mijn verontschuldigingen.
Wat met Munro?
Hij werd onzichtbaar, nadat we met hem gepraat hebben.
Niets van de wapenwinkels.
Stott heeft hem niet gezien en het Gun Emporium is gesloten, dus...
Als hij het echt meent om een wapen te vinden, zal hij er één vinden.
Matthew, denk je dat dit alles,
de plaats overhoop gooien, gedaan werd om ons te verwarren?
Hoezo verwarren?
Om te laten uitschijnen dat er iets in die dossiers stond,
terwijl dat niet zo is. - Baas, we hebben Gregan gevonden.
Hij is gevaarlijk, mogelijk gewapend.
Baas, kijk hier eens naar.
Er is een wapen weg. Jouw pistool, baas. - Potverdomme. Wees op alles voorbereid.
Terug naar binnen.
Mijnheer Gregan, dit is de politie. Doe de deur open, alsjeblieft.
Politie. Open de deur, Gregan, nu.
Politie. Niet bewegen.
Goedemorgen, jongens. Wat een binnenkomst.
Handen waar ik ze kan zien, mijnheer Gregan. - Bang dat ik een geladen wapen vasthoud?
Ik voel me gevleid. - Handen. Nu.
Kom het bed uit. Langzaam.
Als je aandringt.
Niet veel plaats om een pistool te verbergen, of wel?
Ned Simmons.
Hij zag hoe jij smeergeld aanbood aan senior agenten
op het politiebureau van St Kilda. - Nooit van hem gehoord.
Hij was ook de vriend van Amy Kingham.
Van wie? - De vrouw die jij volgde.
Die ken ik niet. - Walter is enkel een vriend.
Jouw vriendje. - Nee. Dat was hij ooit, maar...
Wat? - Niets.
Was hij de vriend die je gisteren oppikte, toen je buiten aan het bureau wachtte?
Zegt de naam William Munro je iets? - Misschien.
Moeilijk te zeggen.
Hij was ook op St Kilda toen je smeergeld uitdeelde.
Heeft iemand me gezien?
O ja, die kerel Simmons.
Die kerel Simmons ging bewijsmateriaal tegen jou geven.
Zoals ik zei, nooit van hem gehoord. - Wel, hij had van jou gehoord.
Misschien fluisterde Amy mijn naam in haar slaap.
Ik wil alleen naar huis gaan.
Nee. - Waarom niet?
Omdat je vriendje in de ondervragingskamer zit, om te antwoorden of hij wel of niet,
Walter is mijn vriendje niet. - één van mijn collega's heeft gedood.
Dus nee, je mag niet naar huis gaan.
Heeft Walter Gregan ooit Neds naam tegen je vermeld?
Het spijt me.
Wat betekent dat, Amy?
Ik wil mijn autosleutels terug en ik wil nu vertrekken.
Je auto werd aangeslagen, tot nader bericht. - Op grond waarvan?
Op grond dat jij een verdachte bent in een moordonderzoek
en we het recht hebben om je voertuig te doorzoeken.
Nu verveel ik me.
Als je nog iets te zeggen hebt, kan dat via mijn advocaat.
Goed.
Je kunt bellen, op weg naar de cellen.
Alsjeblieft, ik wil alleen naar huis gaan. - Breng haar weg, Davis.
Charlie. Matthew.
Juffrouw Kingham, vertel me eens,
hoe was Ned, toen hij je buiten aan het bureau achterliet?
Hoe kwam hij op je over?
Amy.
Wat is er gaande?
Hij was gelukkig.
Daar ben ik wel zeker van.
Omdat hij je dit wilde geven.
Hij hield van je, nietwaar?
O, nee. Ze proberen je te bespelen, schat. Laat hen dat niet doen.
Hij ging je ten huwelijk vragen. - Amy, niet doen.
Ik hield van hem.
Maar Walter wou me niet met rust laten.
Hij bleef me maar lastig vallen, volgde me in zijn auto,
vroeg me naar Ned, zei dat hij me terug wilde.
Amy, hou je mond. - Haal hem hier weg.
Hij zei dat hij Ned pijn zou doen, als ik hem niet kon laten liegen over het geld.
Bill. Potverdorie.
Bill.
Let op, de verdachte, Walter Gregan is nog steeds voortvluchtig.
Agenten mogen alle geweld gebruiken nodig om hem in te rekenen. Over.
Hoe is het met Bill?
Hij beweert dat hij in orde is natuurlijk, maar het was wel een harde slag.
En het meisje? - Het meisje, wel
flink door elkaar geschud en ze heeft veel spijt.
Dat hoort ook.
Hoe dan ook, ik vind het zinloos dat iemand zoals Gregan,
met al zijn contacten, zou inbreken in een politiebureau om een pistool te stelen
waar hij overal aan kan komen. Iemand heeft die noodoproep gemaakt.
Ze wisten dat het bureau onbemand was. Maar ze konden niet weten
dat Ned terug zou komen voor die verlovingsring.
Ik denk, dat ze voor het wapen kwamen.
Ned verraste de inbreker en werd gedood.
William Munro was op zoek naar een pistool.
Laat me uitpraten. Hij kent de politieprocedures.
Hoofdinspecteur Lawson.
Ja, mijnheer.
Matthew, wat is er aan de hand?
We hoeven dit niet te doen, ten overstaan van iedereen.
Wat doen?
Als officier belast met dit bureau, ben ik verplicht je te informeren
dat je aanstelling als politiedokter beëindigd werd
en ik moet je op de hoogte brengen van de redenen.
Drinken tijdens de dienst, jezelf en je collega's in gevaar brengen,
Het is in orde, Matthew. - gekoppeld aan je publieke bekendheid,
heeft een erg ongelukkig licht op het korps geworpen
en jouw baan onhoudbaar gemaakt. Begrijp je dat?
Antwoord alsjeblieft met ja of nee.
Ja.
Heb je nog iets te zeggen?
Ze gaven je geen andere optie, nietwaar?
Jij gaf hen geen andere optie, Lucien.
Hallo.
O, sorry. - Mijn fout.
Inspecteur Munro.
Ik ben Jean Beazley. Ik werkte voor dokter Blake.
Ja, de huishoudster.
We zijn in feite nu verloofd.
Dan denk ik dat ik proficiat moet zeggen. - Bedankt.
Maar het spijt me te moeten zeggen dat ik een moeilijke toekomst voor je zie.
Goedendag, mevrouw Beazley.
Fijn je te zien Cec, zoals altijd. - U ook, mijnheer.
Het gewone, mijnheer? - Ja, bedankt.
En geef mijnheer Munro er ook één. - Natuurlijk, mijnheer.
Cec, voor het geval ik het vergeet,
een heel gelukkig kerstfeest, nietwaar, mijn goede vriend?
Dank u, mijnheer. Dat zal ik.
Hallo, William.
Alsjeblieft, ik ben niet hier om ruzie te maken.
Waarom dan wel?
Me ervan te beschuldigen dat ik Simmons heb gedood?
Ik weet hoe jij denkt.
Wel, dan.
Leid me door het bewijsmateriaal.
Goed.
Jij was de laatste die Ned Simmons in leven zag,
behalve zijn vriendin. - Omstandelijk, dat weet je.
Je kon hem gevolgd zijn naar het bureau. Misschien zelfs voor hem zijn aangekomen.
Wat is mijn motief?
Het bewijs dat hij zou geven op het onderzoek zou een slechte indruk geven.
Vingerafdrukken? - Neen.
Degene die hem doodde, nam bepaalde maatregelen om ontdekking te voorkomen.
Iedere idioot die romans leest, weet dat hij handschoenen moet dragen.
Stal een bepaald voorwerp, wat wijst op inside kennis.
Heb jij ooit je sleutels van het bureau ingeleverd?
Een goede speurder moet geen vraag stellen waar hij het antwoord al op weet.
Bedankt, Cec. - Mijnheer.
Deed je dat?
Neen.
Waarom heb je een pistool nodig, William?
Dit is een gevaarlijke stad.
Was je dat niet opgevallen?
Waarom kwam je terug naar hier, William?
Ik kan zeggen om zaligmakende redenen.
Of misschien was het simpelweg omdat ik dat artikel over jou in de krant las
en getuige wilde zijn van je neergang.
Na die van mij, vind ik ze heel fascinerend.
Nee.
Nee, dat klinkt niet als jou.
Ik weet dat we het oneens waren, William.
Maar we weten beiden dat ik enkel mijn werk deed.
Maar dat is niet helemaal waar, of wel?
Jouw werk is om misdaadplaatsen te inspecteren, autopsies uit te voeren,
overlijdensberichten op te stellen. Dat is alles.
Maar William, ik moet... - Je doet wat je doet,
omdat je dat moet.
Geloof het of niet, dat begrijp ik.
We zijn twee kanten van dezelfde munt, Blake.
Waarom ben je hier, William?
Omdat ik vervangbaar ben geworden.
Dat beledigt mijn gevoel voor gerechtigheid.
Blake, ga liggen.
O, William.
William.
Goede God.
Luister naar me.
Luister, het komt wel goed, hoor je me? Het komt goed.
De waarheid, Blake. - Hou gewoon vol.
Laat iemand in Godsnaam een ambulance bellen.
Jij gaat nergens naartoe, begrijp je me? Je gaat nergens naartoe.
Je hebt mijn leven gered.
Dat is mijn werk.
William, hou vol.
William, blijf bij me. Hoor je me?
William.
De familie van Munro, heeft iemand met hen gesproken?
De chauffeur. - We zoeken het uit.
Munro werd gedood buiten de Royal Oak. Misschien is er een verband.
Charlie was daar ook, op de avond dat Ned werd gedood.
Zo te zien is Gregan onze beste gok.
Matthew, de autopsie.
Gezien ik je ontslagen heb, kan je niet als zodanig fungeren.
Ik zal dokter Harvey assisteren.
Het papierwerk zal zeggen dat enkel wij twee erbij waren.
Natuurlijk.
Je mag observeren.
Enkelvoudige schotwonde in de borst. Geen uitgangswonde.
Je hoeft niet toe te kijken, als het je van je stuk brengt, hoofdinspecteur.
Ik ben niet preuts.
Hebbes.
Kan die van een dienstrevolver zijn? - Dat kan bijna heel zeker.
Dokter Harvey?
Hij komt overeen met een 0.32 kaliber handwapen, ja.
Ik vrees dat ik nooit veel om hem gaf.
Nee, maar hij heeft mijn leven gered.
Waarom ging William Munro terug naar jouw pub?
Misschien vond hij het bier lekker?
Hij bracht daar heel wat tijd door.
Hij stierf daar ook.
Heb je weet van bedreigingen tegen hem? Iemand die hij had ontmoet?
Hij heeft met een paar mensen gepraat.
Hij deed navraag naar die dode jongen van jullie.
Was Walter Gregan één van hen? - Wie? Ik zou het niet weten.
Heeft hij Walter Gregan ontmoet?
Ik heb je vraag al beantwoord.
Jij mocht mijnheer Munro niet, of wel? - Wel, hij was een politieman.
Die je bar liet sluiten voor overtredingen op drankvergunning,
toen hij hier de leiding had.
Je bood meisjes aan in je etablissement.
Dat is allemaal oude koek, Matthew.
Twee nachten geleden, werd ik naar je café geroepen.
Mijn man vertelde je dat wij je niet gebeld hadden.
Maar daardoor verliet hij het bureau. En waar was jij?
In bed. - Kan iemand dat bevestigen?
We gaan verder. Ned Simmons.
En?
Ik heb met zijn moeder gepraat. Blijkbaar leende jij hem wat geld.
Voor een verlovingsring. Romantisch.
Niet zo, toen jij de interest verhoogde en hem bedreigde voor de terugbetalingen.
Hij liep achter met zijn aflossing, niet?
Jij hebt twee collega's verloren, Matthew en dat spijt me.
Maar als je me niet wilt aanklagen, ga ik beter terug aan het werk.
Een lift zou worden gewaardeerd.
Dit is kort genoeg. Bedankt, sergeant.
Heb jij een vriendin, schat?
Er zijn een paar meisje in de bar, als je er zin in hebt.
Toen mijnheer Munro navraag deed over die dode jongen van jullie,
wil je vast weten dat hij dingen opschreef in zijn kleine notaboekje.
Waarom vertel je me dat nu? - Omdat ik je een plezier doe.
En iemand plezier doen, is een fijne daad. Denk je ook niet?
Had mijnheer Munro dan afgesproken met Walter Gregan?
Ik heb een zwak voor een mooi gezicht.
Maar mooie gezichten blijven niet.
Als ik over al mijn klanten begin te praten tegen de politie,
wie zal mij dan nog vertrouwen?
Bedankt voor de rit.
Munro stelde vragen over Ned.
Hij schreef blijkbaar ook dingen neer in een notaboekje. Over.
Ga naar het lijkenhuis en kijk of je het kunt vinden. Over.
Komt in orde. Heb je Gregan al kunnen vinden? Over.
Nee, nog niets. Out.
Goedemorgen, Jean. - Vader.
Ik moet zeggen dat de bloemen absoluut prachtig zijn dit jaar.
Ik ben zo blij dat het je is opgevallen. - Dat doe ik altijd.
Vader, ik ga vertrekken.
Dat moet je ernstig opnieuw overwegen. Dit is geen lichtvaardige beslissing.
Ik kan je verzekeren dat ik dit niet lichtvaardig heb beslist.
Maar dit is jouw kerk, Jean.
Ja, hier werd ik gedoopt.
Hier ben ik getrouwd.
Mijn twee zonen werden hier gedoopt.
Maar ze zal me niet opnieuw zien trouwen, of wel?
Nee.
Dan is het mijn kerk niet meer.
Bedankt.
Vaarwel, Jean.
Politiebureau van Ballarat, hoofdinspecteur Lawson.
Wel, nee.
Dat is geen goed idee, nee.
Sergeant, bewapen je. Haal een wapen voor mij.
Luister, laat het aan ons over. We zijn onderweg.
Hallo?
Haal de wagen.
Snel een beetje.
Ik wist dat je zou terugkomen, schat.
Ik kwam niet terug voor jou.
Ga liggen.
Dat was een stomme daad. Je had wel dood kunnen zijn.
Ik deed het voor Ned.
Amy.
Het is geen steno. Het is alsof Munro zijn eigen code had.
Staat er niets in dat je kunt ontcijferen? - Enkel wat jij ook ziet, datums, cijfers.
De letter G,
ik denk dat het Gregan is.
Maar kijk, op het einde is het allemaal B.
Allemaal B's.
Wat me doet denken,
gezien Munro zoveel tijd doorbracht in de Royal Oaks,
is B voor mevrouw Bentley, de waardin?
Wat met die cijfers hier?
41-49, 40-60.
Misschien weddenschappen?
Geen van hen heeft een geschiedenis van gokken, voor zover ik weet.
Ik pak even op, Rose.
Ja, dokter Lucien...
Matthew. Nee, ik ben hier. Ik vond Munro's...
Maakt hij het goed? Waar?
Ja, natuurlijk.
Nee, ga jij maar. We praten later verder.
Rose, het is Charlie. Hij is in orde.
Hij werd gekwetst.
Iemand viel hem aan in het lijkenhuis. - Wat? Hoe?
Weet ik niet. Hij is veilig, dat is het belangrijkste.
Iemand valt de politie aan. Iemand met een wrok.
Iemand die hen de schuld geeft van iets.
Maar waarom hebben ze hem niet gedood, toen ze de kans hadden?
En waarom zouden ze aannemen dat hij in het lijkenhuis was?
Wie dit ook doet, ze spelen het klaar ons een stap voor te zijn.
Ze luisteren de politieradio af.
Mag ik? Deze cijfers.
41-49, laten we zeggen 1941, 1949,
en 40-60, laten we zeggen 1940 and '60.
Dat zijn acht jaren.
Twintig jaren.
Acht jaren, twintig jaren. B.
Ze koesteren geen wrok tegen de politie, maar tegen mij.
Hij is een goed mens, Christopher.
Hij is een beetje,
wel, hij is een beetje ingewikkeld, maar hij is een erg goede man.
Je zou hem mogen.
Wel, misschien niet mogen, maar je zou hem begrijpen.
Ik hield zoveel van jou.
Sorry dat je ooit dacht dat je niet genoeg voor mij was.
Je betekende in feite alles voor me.
Maar ik moet beginnen om opnieuw te leven.
Mevrouw Beazley.
Sorry, ken ik jou?
Jean.
Blake.
Eindelijk.
Ik begon me af te vragen hoe slim je echt bent.
Jean en ik waren op bezoek bij mijn dochters hier.
Mijnheer Baker. Norman, alsjeblieft laat haar gaan.
Alles komt in orde.
Dat is wat jij tegen mensen zegt, niet?
Dat is, hoe heet het ook weer? Je bedmanieren.
Maar deze keer niet.
Norman, ik begrijp je pijn.
Nee dokter, dat doe je echt niet.
Vooruit, ga maar.
Niet bewegen.
Vertel het haar.
Vertel haar hoe niemand wat gaf om de waarheid
toen die dronkenlap mijn dochter Jessie doodde.
Maar met Anna,
dat was een ander verhaal.
Jouw man hier.
Zo trots om de slimste mens in de kamer te zijn.
Maakt niet uit wat voor leven hij vernietigt.
Een rouwend jong meisje in de cel zetten.
Norman, ik heb nagedacht over wat je zei. - Het is te laat.
Toen Anna stierf,
kwam ik naar hier om je te doden.
Het leek alsof iemand me te snel af was geweest.
Dat was jij. - Ik zag je sterven.
En ik dacht, eindelijk.
Eindelijk kan ik verder gaan.
Toen kwam je mijn winkel binnen en ik wist wat ik moest doen.
Jij brak in, in het politiebureau. - Daar zat enige poëtische gerechtigheid in
over jou doden met een politiewapen.
Norman, twee onschuldige mannen verloren al - Twee onschuldige meisjes.
Mijn dochters. Verdwenen.
Ik heb alles verloren. Iedereen verloren. - Ben je klaar met je zelfmedelijden?
Jean, niet doen. - Wat met de moeder van die arme jongen?
Verdiende zij het haar zoon te verliezen? Verdiende hij het om te sterven?
Jean, alsjeblieft. - Niet bewegen.
Of ik zweer dat ik haar neerschiet.
Schiet me dan maar neer. - In Godsnaam, Jean.
Wat met jouw dochters? Verdienden zij het om te sterven?
Natuurlijk niet.
En Lucien verdient dat ook niet.
Maar als jij hem wegneemt, blijft er voor mij niets over,
dus kun je mij beter eerst neerschieten.
Laat dat pistool vallen, mijnheer Baker.
Norman, nee. Alsjeblieft.
Je hebt gelijk. Je hebt absoluut gelijk.
Ik kwets mensen en ik besef het niet, tot de schade gedaan is.
Ik ren blindelings weg
en laat één grote puinhoop achter me.
Norman, je dochter.
Je prachtige dochter.
Het spijt me.
Het spijt me zo.
Alsjeblieft, Norman.
Blake, vind je het erg?
Laten we gaan, Norman.
Was het allemaal een vergissing? Die man wist niet dat hij hier zou zijn?
Ja, mevrouw Simmons, juffrouw Kingham, jullie hebben onze diepste medeleven.
Als er iets is dat jullie nodig hebben, laat het ons weten.
Ned was hier familie.
Kom, schat. Ik breng je naar huis.
Jij ook, Charlie. - Nee, ik maak het goed, baas.
Waarom is hij nog hier? - Niet nu, mijnheer Tyneman.
Ik wil hem nu aangeklaagd hebben.
Of mijn krant begint met artikels te publiceren over de corruptie
en incompetentie hier, tot jullie allemaal je baan kwijt zijn.
Of misschien klaag ik jou aan voor bedreigend gedrag en poging tot afpersing.
En Edward,
als je ooit nog één keer achter één van mijn vrienden aangaat, beloof ik je
dat ik je bewusteloos zal slaan.
Scheer je hier nu weg.
Ik zal hierover schrijven in de krant van morgen.
Nee, dat zal je niet.
Je zult je koffers pakken en vertrekken. Je hebt hier afgedaan.
Wat? Dat kun je me niet laten doen.
Ga nu en ik betaal je een maandelijkse toelage om je leven opnieuw te beginnen.
Blijf en je staat er alleen voor.
Je ontslag.
Vertel juffrouw Anderson dat haar baan op haar wacht,
als ze hem nog steeds wil.
Patrick.
Gelukkig Kerstmis, heren.
De lunch is bijna klaar.
Maak jezelf eens nuttig, Charlie. Begin met dit op te ruimen.
Laat het zitten, oom Matthew.
Charlie. Voor jou, blijkbaar.
Dat is mijn vader.
Een vriend vond dat in de nieuwsarchieven in Collingwood.
Het is niets.
Bedankt, ik ben er dol op.
Dok, vind je het erg als ik een toast uitbreng?
Bill, alsjeblieft. Natuurlijk.
Op afwezige vrienden.
En op hen die we verloren hebben.
Op Ned.
En op William Munro.
Gezondheid. - Schol.
Ga zitten, iedereen.
Dank je, Rose.
Loop maar door. - Bedankt.
Charlie.
Lucien, die zijn zo prachtig.
Jij bent prachtig. - Ik heb nog één ding voor jou.
Jean, dat hoefde niet. - Nee, nee, het is iets klein.
Eerlijk waar, je verwent me.
Ik dacht dat we misschien een datum konden kiezen
en mensen beginnen uit te nodigen.
Dat is het beste kerstgeschenk ooit.
Je weet dat ik snurk.
In voor- en tegenspoed, Lucien.
Juist. Wie snijdt het aan?