Geen foto's. Ik moet me nog omkleden. Ik zie er niet uit.
Je ziet er prachtig uit. -Ik pak je die camera nog eens af.
Regina en Zelena nemen ballonnen mee en Emma en Haak de taart.
Snow en David nemen bellenblaas mee. Dat vindt de kleine Neal zo leuk.
Maak je niet zo druk. Het is maar een kinderfeestje.
Als alle gasten komen en Gideon straks onder de taart zit, is het al geslaagd.
Je hebt gelijk. Dit doe ik omdat het al die jaren altijd zo'n chaos is geweest.
Dat idee moet ik maar eens loslaten. -Het is al een jaar rustig in Storybrooke.
Geen idee wanneer ik de dolk voor het laatst heb gebruikt.
Ik heb iets voor je. Het is iets voor ons als gezin.
Repel, dit is...
reisboek
Dit is prachtig. Wat mooi.
Het is voor onze reizen. Belle,
je hebt zoveel geduld met me gehad.
Te veel geduld. Jij zag de man die schuilging achter het beest.
Dat beest is alleen nog een herinnering. -Laat me je dit dan geven.
Je verdient het om te gaan doen wat je altijd al wou: iets van de wereld zien.
vrolijk Halloween
Hoi, Tilly.
Inspecteur. Wat voert je naar m'n bescheiden bankje?
Ze hebben me een verkeerde sandwich meegegeven.
Eentje met marmelade in plaats van vlees en kaas.
Marmelade is jouw lievelingsbeleg.
Hoe weet ik of dat zo is? -Daarvoor zul je hem moeten proeven.
En kunnen we daarna ter zake komen?
Heeft die zaak soms met Victoria Belfrey te maken?
Die vrouw is zo slecht. Ik ken iemand die voor haar heeft gewerkt.
Die zei dat Belfrey voor geen prijs een ander zou helpen.
Zo ben jij niet. Waarom werk je voor haar?
Dat doe ik niet. En trouwens, ik ben hier de rechercheur, dus ik stel de vragen.
Doe dat masker af. Het staat belachelijk. -Iedereen draagt een masker.
Het is Halloween.
Speel je daarom met dat kapotte ding? Wat heb je aan 'n onoplosbare puzzel?
Wat heb je aan een oplosbare? Er is verandering op til.
Er zijn me wat dingen opgevallen.
Zo wist je vast niet dat jij ook een masker draagt.
Maar ik zie liever de man die erachter schuilgaat.
We zijn uitgegeten en uitgepraat.
Beveiliging, we hebben hier een schooier binnen.
Ivy, ik weet dat ik Lucy niet mag zien, maar hier is haar verkleedpak.
Na je tuinactie bof je dat moeder je niet heeft verbannen.
Natuurlijk snap je niet waarom ik dat deed, maar geniet je niet van m'n straf?
Raad eens wie er nu snoep met het monstertje moet ophalen? Ik.
Laat mij dat dan doen.
Met het risico dat moeder het ontdekt? Dan eet ik nog liever koolhydraten.
Ik heb me altijd afgevraagd of het fijner is om gevreesd of geliefd te zijn.
Gevreesd dus.
Dat was grappig. -Hoe kom je hierbinnen?
Ik wil liever weten hoe we met z'n allen in Hyperische Hoogte zijn beland.
Wie ben jij?
Dat doet er niet toe. De vraag is wie jij bent.
Eens kijken wie er onder dat rare masker zit.
Inspecteur. -U wou me spreken?
Ja, kun je me vertellen waarom ik ben belaagd door een van jouw straatratten.
Hoezo 'van mij'? -Ze heeft iets achtergelaten...
waar duidelijk jouw naam op staat.
O, en...
ik heb haar arts gebeld.
Deze pillen zorgen dat die Tilly nog een beetje normaal blijft.
Als ze ze niet inneemt, wordt ze gevaarlijk. En ze gebruikt ze nu niet.
Zorg dat ze ze weer gaat gebruiken voordat ze iemand kwaad doet.
Ze moet worden opgesloten. -Wij hebben een duidelijke afspraak.
Ik help u als ik er iets aan heb.
Aan het drogeren van een van m'n beste informanten heb ik niets.
Weet je waar ik iets aan zou hebben?
Iemand die ik kan vertrouwen.
Ik dacht dat jij zo iemand was, maar misschien heb ik me in je vergist.
Zou kunnen.
Jammer.
Het was me een genoegen. Misschien zoek ik je zelfs wel op in de gevangenis.
Daar voelt een corrupte agent zoals jij zich vast thuis.
Pas op uw woorden, Ms Belfrey.
Ik ben zo voorzichtig geweest om wat van jouw woorden op te nemen.
Dat was niet de afspraak. -Vanaf nu wel.
Dus voor wie kies je? Voor jezelf...
of voor het meisje?
Ik noem hem de Giftige Appel: whisky, schnaps en droogijs.
Misschien moet er wat kaneel bij. -Kaneel? Had ik niet aan gedacht.
Wat is er? Je kijkt de hele tijd al zo sip.
Laatst met Jacinda en Lucy was je zo vrolijk. Wat is er gebeurd?
Ik ben die avond niet direct naar huis gegaan...
maar naar het kerkhof waar m'n vrouw en dochter liggen begraven.
Toen ik hun graf zag...
kwam al het verdriet om hun dood weer terug.
Ik weet hoe dat voelt.
Als je zo'n groot verlies hebt geleden...
durf je het leven bijna niet meer op te pakken.
Maar uiteindelijk moet je die spookbeelden een keer achter je laten.
Dus nodig Jacinda uit voor Halloween.
Ik weet niet of ik daar aan toe ben. -Zet een masker op en doe alsof.
Dat je doorgaat met leven, betekent niet dat je de doden vergeet.
Als je eenmaal iemand hebt liefgehad...
ben je het aan jezelf verplicht om de moed niet op te geven...
en weer op zoek te gaan naar het geluk.
Heeft ze het op dat meisje gemunt? -Nee, dat is het niet.
Ik zag iets in Belfrey's ogen wat ik niet eerder heb gezien: angst.
Dit gaat om iets groters. -En weet je informante meer?
Tilly heeft altijd haar ogen en oren open. Er waren haar dingen opgevallen, zei ze.
Dingen die Belfrey wil verbergen. -We moeten uitzoeken wat.
Zodat je een pressiemiddel hebt. -Zo werkt het.
Jullie zien dat meisje allebei als een pion.
Maar iemand van ons wil haar echt helpen.
Jij zeker? De grote meisjesredder?
Ik weet dat je dat meisje nooit hebt gevonden. Ik geef je een tip:
Laat je emotionele bagage thuis. Tilly is mijn informante en ik regel dit.
Ik dacht dat je echt om haar gaf. -Dan vergis je je.
Ik geef om niemand.
Gideon, wacht.
Hij is gewoon opgewonden. -Net als ik.
In sommige boeken staat dat deze brug nog ouder is dan de tijd zelf.
Al duizenden jaren brengen mensen hier offers...
en doen ze wensen bij deze rivier.
Kun je je voorstellen hoe lang dat is?
Ik merk ook aan andere dingen dat de generaties elkaar opvolgen.
Belle, ik leef al heel veel jaren.
En de laatste tien jaar ben ik gelukkiger geweest dan ik ooit had kunnen hopen.
En we staan pas aan het begin.
Ja, maar ik wil dit leven nog maar op één manier beleven:
Als een sterveling.
Hoe bedoel je? -Ik moet je iets bekennen.
Dit is niet zomaar een plek die we aandoen op onze reis.
Deze dolk is me al te lang tot last geweest.
Ik was verslaafd aan z'n macht. Hopelijk kan deze rivier m'n enige wens vervullen.
Dat ik een eenmalig natuurlijk leven mag leiden met jou.
Repel, dat was prachtig.
We laten ons niet ontmoedigen. We vinden wel een oplossing.
Wil je die met mij samen gaan zoeken? -Ik wil niets liever.
Het enige wat ik wil, is een leven met jou samen.
Dat je me niet eens wil schminken.
Kunnen we dan in elk geval naar dat spookhuis verderop gaan?
Hier is het zo saai. -Vind je jezelf zielig?
Ik mis het gemaskerde bal, omdat moeder wil dat haar Lucy zich vermaakt.
Ik vermaak me niet en je mist niks. Je bent niet uitgenodigd voor het bal.
Ik hoorde je erover klagen.
Ik vind dat jij die zak het hele jaar op je hoofd moet houden.
Laat ze me een pure reep geven.
Hoi, hou jij van melkchocolade?
Eindelijk klaar met dat gebedel om snoep? Kunnen we nu gaan?
Ik ben in pompoenkots getrapt en dit zijn peperdure schoenen.
Wie ben jij?
Verdomme Lucy, waar ben je? Moeder vermoordt me.
Nog steeds met die puzzel bezig?
Opgelost.
Je snapt niet hoe hij werkt. -Jawel.
Ik weet eindelijk hoe het zit. Ik moest het totale plaatje zien. Het hele verhaal.
We hebben allemaal verhalen. Ik heb een verhaal, en deze trol.
Zelfs jij, Mr Weaver, hebt een verhaal.
En dat is iets prachtigs.
Ik ben inspecteur Weaver voor jou en het enige wat ik nu wil weten...
is waarom je Victoria Belfrey hebt lastiggevallen.
Heb je iets gezien? -Iets gezien? Ik zie alles.
Nu ben ik drie meter lang. -Hou op met die raadsels.
Waarom neem je je pillen niet meer?
Die pillen. Victoria wil me weer klein en blind maken. En dat wil ik niet.
Niet nu ik eindelijk weer kan zien. Ik herinner het me nu echt bijna.
Wat herinner je je?
Hoe ik kan zorgen dat jij het ook ziet. -Wat moet ik zien?
Tilly, wat weet je over Victoria Belfrey?
Als je het vertelt, kan ik je helpen.
Dit is het antwoord. We zijn allemaal stukjes van dezelfde puzzel.
Maar zonder elkaar zien we dat niet. Daarom verspreidt Belfrey ons.
Ze heeft ons maskers opgezet, zodat we elkaar niet zien.
Maar die maskers gaan af en dan zul jij zien wie je echt bent:
de goede man die schuilgaat achter de smeris. Of wacht...
Was het achter het beest?
Kom daaraf.
Luister, jij weet dat er iets is wat Victoria Belfrey...
heel zenuwachtig maakt.
Je moet me vertellen wat dat is.
Ik kan het je wel vertellen...
maar als je me echt gelooft...
dan laat ik het je liever zien.
Je kunt ook gewoon een foto van me maken.
Hoeft niet. Ik zal me altijd voor de geest kunnen halen hoe je er nu uitziet.
Moeder, vader...
Gideon, ik waardeer je toewijding, maar pak liever één boek tegelijk.
Dit is niet vanwege de dolk.
Deze boeken zijn voor mezelf. -Waarom zoveel?
Ik ben aangenomen op de Elfame Academie. Over twee weken begin ik.
Ik ben zo trots op je.
Kijk nou toch, je bent een echte studiebol, net als je moeder.
En net als zij, vind ik dat je nooit genoeg boeken kunt hebben.
Ik had niet gedacht dat hij zo snel bij ons zou weggaan.
Belle, het spijt me. We hebben al die jaren verdaan...
met het zoeken naar een manier om die vloek te verbreken.
We hadden hem moeten opvoeden. -Dat hebben we gedaan.
We hebben achttien prachtige jaren met Gideon gehad.
Jaren vol leven en avontuur...
en nu wordt het tijd dat hij z'n eigen weg gaat.
Hij is er klaar voor. -Ja, maar stel dat ik dat niet ben.
Dan helpt dit misschien.
Wat is dat? -Een geschenk.
Volgens mij ben ik erachter hoe we van de dolk kunnen afkomen.
Of dit is in elk geval een aanwijzing.
Dit is een feeën-voorspelling over de Kwade. En er staat:
Als de Kwade eeuwige liefde vindt...
op de plek waar de zonsondergang op zijn felst is en de tijd stilstaat...
verschijnt het pad waar de duisternis tot rust zal komen.
Ik weet waar die plek is. Die heet de Rand van de Werelden.
Dan gaan we daar dus heen: de Rand van de Werelden.
Vier porties nuggets met griezelsaus en patatjes.
Hoe griezelig is die saus precies? Niveau Exorcist of Gremlins?
Exorcist. -Mooi, want ik kan niet tegen Gremlins.
Kom je iets bestellen of alleen zeggen dat je bang voor poppen bent?
Nou ja, eigenlijk ben ik hier...
omdat ik me afvroeg of je straks misschien...
Neem me niet kwalijk.
Ivy, wat doe jij hier? Waar is Lucy?
Ik dacht dat ze bij jou was. -Ben je haar kwijtgeraakt?
Nee, ze is 'm gesmeerd. Help zoeken voor moeder het ontdekt.
Is dat het enige waar je bang voor bent? -Er is heus niks met Lucy.
Had haar dan aan mij meegegeven. -Zorg dan dat je je leven op orde krijgt.
Je hoopt dat hij haar pappie wil worden. Dat is gewoon zielig.
Hij is mijn vriend, maar jij hebt geen idee hoe het is om die te hebben, hè?
Dit duurt te lang. We moeten je koter zoeken.
Als ik wegga, ontslaat Louie me. Dat weet je best.
Dan moet ik het dus weer oplossen, zoals altijd.
Ik zoek morgen wel een ander baantje. -Ik ga Lucy zoeken. Blijf jij maar hier.
Zeker weten? -Absoluut.
Text me alle plekken waar ze kan zijn. -Nee, ik moet haar gaan zoeken.
Je moet voor haar zorgen. We houden de hele tijd contact. Geef je mobiel.
Dit is m'n nummer. Er is vast niets met Lucy. Het komt allemaal in orde.
Het antwoord op onze vragen vinden we bij de spoorbaan.
Je rammelt vast van de honger.
Eet op.
Marmelade is dus toch m'n lievelingsbeleg.
Wacht, dit smaakt raar.
Mijn pillen.
Dus je geloofde me toch niet?
Je moet helder zijn en dat ben je niet zonder je pillen.
'Haar' pillen. Je luistert niet naar me. Niemand wil naar me luisteren.
Die pillen maken me wazig. De wereld vervaagt erdoor. Dat is wat ze wil.
Iedereen pakt me altijd alles maar af.
Maar van jou had ik dat niet verwacht. -Ik ben anders dan je denkt.
Niet waar. Je bent een goede man met een rein hart.
Je komt er nog wel achter dat je niet alleen bent.
Je hebt ergens een geliefde die op je wacht.
Ik wou dat je gelijk had.
Ik wou dat ik een goed man was, maar dat is niet zo.
Je herinnert het je niet, maar dat kan nog voor de pillen me weer klein maken.
Maar dan moeten we wel opschieten.
De Rand van de Werelden.
Waar de tijd stilstaat...
en de zonsondergang op z'n felst is.
Als hij ondergaat, kunnen we eindelijk van die dolk afkomen.
Weet je, Belle...
we bevinden ons hier op de uiterste rand van ons bestaan...
waar andere regels van tijd en ruimte gelden.
De eeuwigheid kan hier in een oogwenk voorbij zijn.
Maar het kan ook nog jaren duren voordat de zon ondergaat.
Dan wachten we. -Weet je dat zeker?
Geen betere plek om 'n huis te bouwen dan ergens waar de zon altijd schijnt.
Wat dacht je van een rozentuin? -En een fijn leeshoekje?
Alles wat u maar wenst, Mrs Gold.
We wilden juist van die dolk af.
Ik wil hier een huis bouwen, maar wel eigenhandig.
Sorry, heb je misschien een meisje in een geraamtepak gezien?
Ivy?
Volgens mij had ik geen taxi besteld.
Ik zoek Lucy. Jacinda heeft ge-sms't waar ze zoal kan zijn.
Moet jij haar kind zoeken? Je bent wel wanhopig, zelfs voor een flutschrijver.
Mijn boek is wel uitgegeven, ja?
Had ze toch samen laten gaan, dan was iedereen blij geweest.
Je kan niet iedereen blij maken en met Victoria Belfrey wil je geen ruzie.
Daarom los ik altijd al haar problemen op.
Waarom leen je je daarvoor en laat je tot dingen dwingen die je niet wil?
Omdat ik...
afgezien van m'n moeder niemand heb.
Lucy en Jacinda wonen niet samen, maar toch hebben ze altijd elkaar.
En ik ben alleen.
Al snap jij daar vast niets van. Je hoort nu al bij haar insta-gezinnetje.
Denk je dat?
Tot vorige week waren de enige mensen die ik sprak m'n passagiers.
Ik zat constant in m'n appartementje met m'n onafgemaakte manuscripten...
en spookbeelden.
Ja, jij bent niet de enige hier met emotionele bagage.
Oké, hoe komen we daar dan van af?
Door af en toe voor de engste optie te kiezen en hopen dat het iets wordt.
Zie jij wat je met Jacinda doet dan als de engste optie?
Ik weet het niet. Ik ben gewoon zoekende, net als jij.
Geef die lijst.
Nummer drie. Lucy kakelde de hele dag al over dat spookhuis. Daar is ze vast.
Kom op dan. Vooruit.
Hou op met die spelletjes. Wat wil je me laten zien?
Ik moet het nog vinden, maar ik weet wel weer wat het is.
Als jij mij helpt, help ik jou. -Ik help je al.
Snel, we moeten opschieten. Ik voel de mist al opkomen.
Tilly? Wie is Tilly?
Sorry, ik ben niet helemaal mezelf, maar jij nu bijna wel.
Oké, wie ben ik dan?
Dat is de grootste puzzel, hè?
En dit is het ontbrekende stukje.
Belle, ik dacht dat ik je kwijt was.
Je zult me nooit kwijtraken. -Nee, want dat is niet nodig.
Laat me hem voor één keer gebruiken om je te genezen en jonger te maken.
We hebben meer tijd nodig en weten nog niet hoe ik met je kan meegaan.
Ik moet je iets vertellen.
Toen ik die voorspelling vertaalde, al die jaren geleden...
besefte ik dat die zonsondergang aan de Rand van de Werelden...
niet die in de lucht was...
maar die in mijzelf.
'Als de Kwade eeuwige liefde vindt en...
de zonsondergang op zijn felst is...'
Dat betekent dat jij moet geloven dat onze liefde zo sterk is...
dat hij na de dood kan voortbestaan.
Pas dan zul je het pad vinden dat je naar mij kan terugleiden.
Hoe kon je dat voor me verbergen? -Ik wist dat je het niet zou accepteren.
Je had ons hele leven willen doorzoeken naar een andere oplossing.
Ik wou van onze levens genieten.
Dat hebben we gedaan.
En nu wordt het tijd om mij te laten gaan.
Dat kan ik niet.
Ik ben bang.
Dan zal ik je een verhaal vertellen.
Er was eens een beest dat een meisje gevangen nam.
Maar hij werd verliefd op haar en toen liet hij haar gaan.
En op dat moment besefte het meisje dat ze ook van hem hield.
Hij dacht dat hij haar nooit meer zou zien.
Maar uiteindelijk...
kwam ze bij hem terug.
Meerdere keren zelfs.
Dat verhaal herinner ik me nog goed. -Zie je wel?
Je hebt me al eens eerder laten gaan...
en toen hebben we elkaar ook teruggevonden.
Je bent een goede man, Repel.
Je hart is rein.
Je vindt wel een manier om van de dolk af te komen...
en je zult ook mij weer terugvinden.
Dat beloof ik.
Laat me niet alleen.
Kijk.
Herinner je je het niet meer? Dit heb je aan mij gegeven.
Je zei dat je hierdoor zou weten hoe je terug bij haar kon komen.
Dit...
is gewoon een kopje.
Je zei dat het zou werken.
Ik weet het weer. We kennen elkaar van een andere plek. Ja, dat is het.
Maar je had toen een andere naam. Iets van Bezemsteel of zo.
Je bent gek. -Iedereen is hier gek.
Tilly, doe dat pistool weg.
Nu meteen. -Nee, sorry. Ik heb geen keus.
Het theekopje heeft niet gewerkt. -Waarom doe je dit?
Omdat jij het me hebt opgedragen, Repelsteeltje.
Ongelooflijk dat ze er niet meer is. Altijd als ik hier op bezoek kwam...
leek de tijd stil te staan.
De tijd stond ook stil...
maar niet voor haar.
Als je te lang doorgaat, vergeet je wat er echt toe doet.
Ik wil niet dat me dat overkomt.
Geef mij de dolk, papa. Dan kun jij naar moeder toe. Ik kan het wel aan.
Ik stal die dolk omwille van m'n ene zoon en ga hem nu niet aan de andere geven.
De enige die is voorbestemd om deze duistere macht te krijgen...
is de Hoeder.
Als ik de dolk aan die persoon doorgeef, wie het ook moge zijn...
zal de duisternis eindelijk tot rust komen...
en dan zal ik herenigd worden met Belle.
Het wordt tijd dat ik deze wereld verlaat en naar die Hoeder ga die mij verwacht.
Al weet die dat zelf misschien nog niet.
Geweldig. Nu ben ik hem kwijt en er is geen tijd meer om hem te zoeken.
Wie denk je wel niet dat je bent? -Dat doet er niet toe.
Er komen steeds vreemdere snoeshanen naar het bal.
Ga jij er ook heen? De prins zoekt de bruid die de schoen past.
Ben je ook op zoek naar een prins?
Nee lieverd, ik zoek iemand die veel belangrijker is.
Ik ben dol op lastige puzzels.
Ik heet Alice.
Gelukkig dat je wakker bent.
Wat is dat? -Een gelukskogel uit een geluksvogel.
Hij heeft je doorboord. Je had dood moeten zijn.
Je lijkt wel onsterfelijk. -Onsterfelijk?
Dat was een grap, maat.
Waar is Tilly? -Op de gang.
Ze heeft haar pillen geslikt. Ze houdt zich nu zo stil als een muis.
Zet in het proces-verbaal...
dat het een gemaskerde berover was die uit het niets opdook.
Hij is te voet gevlucht.
Een berover? -Ga naar het meisje.
Zeg dat ze mag gaan.
Misschien geef je toch om haar. -Vroeg ik jou iets, Rogers?
Dus jij bent die informante om wie die bullebak zich zo druk maakt?
Komt hij er wel bovenop? -Ja, maar dat is niet dankzij jou.
Dat ik hem heb neergeschoten. Zit ik in de nesten?
Je was in de war.
Hij verwijt je niks. Hou verder je mond. We regelen het wel.
Ik vind het zo erg.
Ik wil nooit meer zo doordraaien.
Ik beloof dat ik m'n pillen zal blijven slikken.
Dat lijkt me verstandig.
Ben je tegen jezelf aan het spelen? -We zijn zelf onze ergste vijand.
Speel je ook, inspecteur... -Rogers.
Ja, ik mag graag een potje spelen.
Waar was je nou?
Ik wou graag naar het spookhuis. -Ja, maar je mag niet steeds weglopen.
Bedankt. -Eigenlijk heeft Ivy haar gevonden.
Jij mag haar overnemen. Ik heb wel even genoeg van dat monstertje.
Je kunt nog een uur snoep ophalen. Ga maar. Ga leuk met z'n drieën.
En grootmoeder dan? -Laat haar maar aan mij over.
Dank je wel. -Ik doe dit niet voor jou.
Oké, tot kijk.
Heb je zin in bergen snoep en om de stad onveilig te maken?
Ja, dan kun je mij samen met mam schminken. Kom, dat doen we elk jaar.
Dit is iets van jullie samen. Laat maar. -Nee, juist leuk als je meegaat.
Wat wou je me daarstraks eigenlijk vragen?
Alleen of je op m'n blog naar m'n verhaal over de tuin wou kijken...
als ik ermee klaar ben.
Ja, hoor. Geen probleem. -De make-up ligt klaar, mam.
Fijne Halloween, Henry.
Jij ook.
Ik hoor dat je dat verwarde meisje had opgepakt en weer hebt laten gaan.
Het zal je deugd doen dat Tilly haar pillen weer inneemt.
Ze was niemand meer tot last, dus ik heb haar inderdaad laten gaan.
Je bent kennelijk die tapes vergeten. -Nee, dat weet ik nog heel goed.
Maar ik heb iets ontdekt...
wat veel belangrijker is dan wat op die tapes staat...
lieverd.
Wat mag dat dan wel zijn?
Geloof me, dat is iets wat jij verborgen wil houden.
Dus ik zou maar goed nadenken over je volgende zet, Victoria.
Want wat je ook probeert, je kunt mij niet meer raken.
Een snoepje of ik schiet. -Wat is dit?
Iets beters dan dat bocht dat jij daar drinkt.
Omdat je me hebt geholpen eindelijk eens voor mezelf te kiezen...
en omdat je mijn kant van het verhaal hebt aangehoord.
De confrontatie met je moeder wordt vast geen pretje.
Daarom ga jij me helpen moed in te drinken.
Waar zijn Lucy en Jacinda? Ik dacht dat je zou meegaan op snoepjacht.
Jij bent dapperder dan ik.
Durfde je toch niet voor de engste optie te kiezen?
Dat ligt ingewikkeld.
Dan drinken we op dat we niet ingewikkeld gaan doen.
Vertaling: Elly Straatsburg BTI Studios