Wat voorafging:
Wiens laptop? -Die van Olivia Trelawney.
Heb je tips voor haar wachtwoord? -Iemand kan je vast helpen.
Kastje leegmaken, lesbo. Het zit erop.
Dat meen je niet.
Versleuteld? -Dan maar op een andere manier.
Waarom schend je mijn privacy? -Waarom heb je dit masker?
Je had gezegd dat je kon veranderen. -Dat is zeker gebeurd.
Of vind je van niet?
Al drie keer rijden onder invloed. -De cel zal me niet zomaar genezen.
Ik zal er niet wonderbaarlijk veranderen.
Mag ik meerijden met jou? -Ik haal je auto wel.
Voorlopig sluit de politie niets uit.
Een bom, een brandstofexplosie, terreur...
maar wat we het meeste horen is: We weten het nog niet.
Maar het gebeurde dus vlak... -Brady? Kom kijken, je mist het.
Ik ben bezig.
u hebt één nieuw bericht
ik ben er voor je
Eindelijk.
Je ziet er niet geweldig uit. Slechte dag?
Ik heb het overleefd. -Dat is waar.
Dat kan niet iedereen zeggen.
Sorry voor mijn zeldzame improvisatie, maar ik voelde plots een drang.
Hield je van haar?
Dat zal ik maar opvatten als een ja.
Hallo? Aarde aan rechercheur Hodges.
Je bent nu vast aan het drinken.
Als troost. Morgenochtend zal het nog slechter aanvoelen.
Anderzijds hebben jij en ik nu iets gemeenschappelijk.
Blijkbaar komen grote tragedies uiteindelijk neer...
op toegang tot een auto.
Jij liet haar met je auto rijden.
En nu is ze dood. Ik weet wat er nu door je hoofd gaat.
Die druk...
Dat geluid...
Je kunt het doen ophouden.
Pak de Glock.
Die op de tafel.
Bill?
Ga weg. -Kijk...
Mijn huis uit. -Je hoort nu niet alleen te zijn.
Luister. Janey Patterson is dood omdat ze te dicht bij mij kwam.
Wil jij de volgende zijn? Mijn huis uit, nu.
Alsjeblieft. -Godverdomme.
Nu maak je me bang. -Ik heb je auto nodig.
Je auto. Ik heb verdomme je auto nodig.
Brady.
Het eten is klaar.
Ik zei dat ik bezig ben. -Brady?
Straks wordt het koud.
Duisternis.
Mam? Mam?
Wat heb je gedaan? Wat is er gebeurd?
Wat is je overkomen? Wat heb je gedaan? Heb je jezelf gebeten?
Wat is er gebeurd? Verdomme.
Wanneer heb je hiervan gegeten?
Bel de hulpdiensten. -De hulpdiensten...
Help me.
Je moet water drinken. Je hebt vergif ingenomen.
Drink op.
Zout. Je zult moeten overgeven. We hebben ze niet nodig, mam.
Hier, zout. Zo krijgen we het eruit.
Mam? Spuug het uit.
Goed zo. Zo ja.
Kom op.
Spuug het uit.
Mam? Mam?
Sorry.
Wat doe je? -Pak je spullen. We gaan naar huis.
Nu? -Wachten heeft geen zin.
Ze geven Janey's resten pas over een week vrij, na de autopsie.
We moeten wachten. -Art komt terug als ze klaar zijn.
En de DNA-stalen? -Die leveren we af.
Dr. Klein heeft haar gebitsgegevens doorgefaxt voor de identificatie.
Nee, we mogen haar niet achterlaten.
Toch doen we het.
En Mr Hodges dan? We moeten weten of hij het redt.
Mr Hodges? Mr Hodges kan me geen moer schelen.
Door hem is onze familie gedecimeerd. Ze moet dit horen.
Ik blijf. -Dat doe je niet.
Jawel. Ik ben 31,5 jaar, ik kan voor mezelf beslissen.
Holly, je gaat mee naar huis. Punt uit.
Holly lieverd? Heb je je Lexapro genomen?
Kom eruit, lieverd.
Mr Hodges, waar bent u?
Ik moet Allie Shannon zien. -Het is nu geen bezoekuur.
Het is een noodgeval. -Het kan nu niet.
Het is een noodgeval.
U kunt haar bezoeken op zaterdag en zondag tussen 11u en 15u.
Ik zei dat het een noodgeval is. -Dat begrijp ik...
maar we hebben onze regels. -Waar is ze?
Alles in orde? -Hij wil z'n dochter zien.
Meneer. -Hou je erbuiten.
Er zijn regels. -Ik ben 35 jaar bij de politie geweest.
Ik weet alles over regels. Soms lap je die aan je laars. Zoals nu.
En hij zei niet waar hij heen ging? -Nee, enkel dat het een noodgeval was.
Wilt u hem eens bellen? Wij hebben geprobeerd, maar hij neemt niet op.
Dit is een ernstige situatie. -Je meent het.
Meteen voicemail. -Dit is mijn nummer.
Als u hem hoort, neem dan meteen contact met me op.
Ben ik in gevaar? -Ik hoop van niet.
Maar het is wel mogelijk.
Maar jij bent wel in gevaar. -Wellicht wel.
Je ziet er ellendig uit.
Wanneer mag je hier weg? -Volgende maand.
Als ik er klaar voor ben. -Laat het me dan weten.
Intussen laat ik de boel hier bewaken.
Meen je dat nu? -Deze persoon is erg actief.
En mam dan? Heb je haar gesproken?
Is zij dan ook niet in gevaar? Heb je haar gebeld?
Dat geloof ik niet. Echt niet.
Ik heb je jaren niet gezien, en nu duik je op uit het niets...
en zadel je mij op met één groot stinkend probleem.
Ik weet niet wat ik...
Hier ben je veilig.
Maar je mag niet weg zonder mijn medeweten. Goed?
Ik bel je heus, hoor. Maar je neemt nooit op.
Ik laat boodschappen achter.
Heb je ze gekregen?
Ik moet nu terug naar mijn kamer.
De explosie, met een dode en een tiental gewonden...
deed de rustige buurt opschrikken.
Het voertuig stond op naam van ene William Hodges...
een gepensioneerde rechercheur.
Maar er wordt niet gespeculeerd over het motief.
Deze schokkende beelden werden... -Kom, lieverd.
...op een begrafenis. Gelukkig bleef ze ongedeerd.
Wat doe je? Je schrikt de klanten af. -Sorry.
Alles in orde? Zo zie je er niet uit.
In die buurt heb ik onlangs nog een mainframe geïnstalleerd.
Het lijkt niet echt. -Hier is het niet echt.
O nee? -Nee.
Herrie, terreur, rondvliegende lichaamsdelen vind je daar.
Maar dat verkopen we niet bij Supreme. Hier verkopen we een uitweg.
De droom van een leuker leven via technologie.
We verkopen de toekomst. -Hier?
Het toilet spoelt niet eens door. -Dat zal snel veranderen.
Heel wat zelfs. Vertel het hem, Robi.
De top wil er een superwinkel van maken. Ken je dat?
Een winkel die de Malcolm X-klantentheorie toepast.
Je lokt ze binnen en je houdt ze er met alle middelen.
Uiteindelijk zullen ze kopen. -Luisterstandjes, demo's...
misschien zelfs een koffiehoek. -Gaaf.
Laat ze rondhangen.
Bij een heropleving in een stad komen eerst artiesten en dan jonge gezinnen.
Dit moet een bestemming worden. Een deel van hun dagelijkse leven.
Zoals Starbucks of Chuck E. Cheese's.
Wat doe jij hier? -Nou, ik probeer hetero te worden.
Met de bedoeling werk te vinden, hier of elders.
Volgens m'n therapeute moet ik me fixeren op beelden van mannen...
om seksuele verlangens te ontlokken.
Dus kom ik je aanstaren.
Nog niets. -Je hebt me aangeklaagd.
Ik miste je, Robi. -Ik roep de beveiliging.
O ja, die bullebakken. Ik kom gewoon voor Brady.
Brady, kom je even mee naar buiten?
Hé, je liet me schrikken gisteravond. -Sorry.
Gaat het wel? -Ja, alles prima.
Juist... Want die voicemail van gisteravond klonk niet echt prima.
Je klonk nogal buiten adem en hysterisch.
En je nam niet op toen ik terugbelde. -Mam werd ziek.
Ze dacht dat ze een hartaanval of zo kreeg.
Ze wilde niet naar het ziekenhuis. Ik schrok.
Is alles nu in orde met haar? -Ja, het is maar angina.
Of een opgezette buik. Of allebei.
En is alles in orde met jou? Want je lijkt nog een beetje van slag.
O, ik heb gewoon niet veel geslapen.
Dus je klaagt ze echt aan. Sterk.
Brady, gaat het wel?
Fijn je te zien.
Allereerst: hoe gaat het met je?
Ik heb me wel beter gevoeld.
En waar heb je de afgelopen twaalf uur gezeten?
Ik moest weten of m'n dochter veilig was.
Daarmee zal ik hulp nodig hebben. Kun je haar centrum laten bewaken?
Jouw huis ook? -Niet nodig.
Hij kent mijn huis en weet van de camera's. Hij blijft er wel weg.
En heb je je al laten onderzoeken door een dokter?
Ik voel me prima. -Ja, lichamelijk misschien wel.
Maar mentaal... -Dat is jouw zorg niet.
Het spijt me, Bill.
Ik weet dat je ons hebt willen waarschuwen.
Het spijt me oprecht.
Vertel het nog eens.
Vertel ons alles.
Begin met Janelle Patterson, we gaan terug in de tijd.
Hoe kende je het slachtoffer? Wat deed ze in je auto?
Goed.
Hallo, Brady.
Zeg het eens. -Een pakje, maar niemand deed open.
Ik dacht dat het belangrijk was, dus heb ik getekend.
Ben je nu soms van de buurtwacht? -Pardon?
Grapje.
Weet je...
Ik zou vandaag lunchen met je moeder, maar ze kwam niet opdagen.
Alles oké?
Ik wist niet dat jullie aan het daten waren.
Niemand is aan het daten.
Ze moest de stad uit. -Serieus? Waarheen?
Indiana. -Indiana?
Haar beste vriendin heeft samen met haar een salon in Gary geopend.
Een oude droom van ze.
Tja, fijn voor haar. -Inderdaad. Wie niet waagt, niet wint.
Bedankt voor... -Geen probleem.
O, als ze belt, zeg ik dat je langsgekomen bent.
Wat doe je in die auto?
Hij stond in de garage. Ik moest een nieuwe tandenborstel kopen...
en zien of u het goed maakt. -Ik had je bijna neergeschoten.
U neemt niet op als ik bel. -Daar ben ik niet toe verplicht.
Bill? Alles in orde?
Je hoort niet met die auto te rijden.
Er kan mee geknoeid zijn. -Waar was je? Jerome was ook bezorgd.
Hallo? -Met Charlotte Gibney.
Holly is al uren spoorloos.
Ze is hier, in veiligheid. -Is ze bij jou?
Ja, hoor. -Dan is alles opgelost.
Je hielp m'n zus in het graf, m'n nicht werd opgeblazen...
en ik moet rustig blijven omdat Holly veilig bij jou is?
Je moeder.
Hallo? -Als je niet meteen terugkomt...
laat ik je daar weghalen. Ja? -Ik blijf nog even bij Bill.
Bij Bill?
Janey's nichtje. Ze is raar, maar ze valt mee.
Dat merk ik.
Hoe gaat het met je? -Wat doe je eraan.
Waar slaat dat op? Het 'alles is zinloos'-motto van de Ierse man?
'U hebt kanker, Mr Hodges.' Ach, wat doe je eraan.
'Uw gezin is omgekomen in een brand, Mr Hodges.'
Ach, wat doe je eraan. Ik vroeg hoe het met je gaat.
Hoe denk je? -Ga je je nu snel dooddrinken?
Misschien als ik hem vermoord heb.
Ik ben 31,5 jaar en hoef niet te luisteren naar jou.
Doe maar wat je niet laten kunt.
Blijf je niet? -Soms houden ze me voor een heilige...
maar nooit voor een martelares.
Tegen de zenuwen.
Hoeveel heb je er genomen? -Dr. Rajan zegt: Niet meer dan drie.
Dat leken er minstens drie.
Heb je een plan? -Een plan?
Om hem te vinden. En te pakken. Dat moet.
Het plan is dat ik een taxi bel als je je beter voelt.
Dan laat ik 'm naar een motel rijden, ik ga nu niet terug naar m'n moeder.
Al heb ik nog nooit alleen ingecheckt.
Ik bel je moeder.
Dat zou ik niet leuk vinden, ik ben volwassen.
Dat is waar.
Maggie en Frank vlogen elkaar meteen in de haren.
Ze moeten leren samenwerken om dit onderdeel te overleven.
...blijkbaar zullen Maggie en Frank dit onderdeel als leiders afsluiten.
Dit is de kamer van Allie.
Had ze een schildpad?
Een landschildpad.
Mijn moeder laat geen huisdier toe.
Van een kat zou ik opgewonden raken en een hond zou bijten, zegt ze.
En een ander soort huisdier is aanstellerij.
En ze denkt ook dat ik er allergisch op zou reageren.
Wat is dit?
Ze vond dat hij op mij leek. Dat is niet zo, maar dat vond ze.
Gaat het? -Ik denk het. Het gaat wel.
Een hemel vol cumuluswolken.
Ze was als kind dol op de sterren.
Dus heb ik dit ooit gemaakt.
Je hebt haar het heelal gegeven.
Het zijn maar plaksterren. -En wat zijn wij?
Nog niet eens dat.
Sorry.
Denk je echt dat er in de hemel geen tijd is, zoals Janey zei?
Ik hoop het.
Dat hoop ik. -Zijn wij bij haar en zij bij ons?
Misschien zijn we allemaal bij Willow Lake.
Misschien. Welterusten.
Welterusten.
Dat heb ik al geprobeerd. -Wat moet dit?
Ook goedemorgen. Er is koffie.
Ik heb het gekraakt. Ollie's wachtwoord is 'willowlake...
90362', kleine letters, in één woord.
Nu moet Jerome me helpen met iets. -We zijn zo klaar.
Je hoort hier niet te zijn. -Ja, ik weet het.
Probeer 'audiobestand'. -Het ligt aan de output of input.
Probeer toch maar. Klik links op 'geluidseffecten'.
'Spooks'? Nog nooit van gehoord.
Ik ook niet, en ik ken Mac.
Waarom liet je hem mijn kindje vermoorden?
Wist je dat dat zou gebeuren? -Helemaal niet.
Ollie heeft ze dus echt gehoord. -Trek het programma na.
Hoe en wanneer het erop terechtkwam. -Maak plaats.
Het is blijkbaar geïnstalleerd op 1 juli vorig jaar.
Net als heel wat andere zaken.
Moest het op een bepaald moment afspelen? Drie keer en stop?
Het is een slaafprogramma in haar contacten. Inner Daemon.
Je kunt er geen computer mee aanzetten...
maar als hij aan staat, kan alles vanaf een afstand.
Bestanden openen, je geschiedenis doorzoeken, programma's deactiveren.
Iemand heeft het er manueel moeten opzetten, met z'n vingers.
De eerste keer, maar dan kan alles vanaf een afstand.
Dus nu nog uitzoeken wie toegang had tot je nicht haar huis.
En dan elimineren we. -Juist.
Daarmee kunnen we hem pakken. -Wacht, wacht. Doe maar dicht.
We gaan ermee naar de politie. -Waarom?
Hodges, meen je dat nu? -Ja, het is nu aan hen.
Wees voorzichtig.
Toe nu. Jezus.
Waar ben je mee bezig?
Hoezo? Ik ben ziek. -Meen je dat nu?
Uitgerekend nu. We moeten ons voorbereiden op de beurs.
Ik heb je constant gebeld. Waarom nam je niet op?
Omdat ik ziek ben. -Luister eens.
Als je een leider bent, zoals een filiaalmanager...
moet je de pijn verbijten. We mogen niet ziek zijn.
We gaan door. We zijn onderbemand, jij moet doorbijten.
Had daaraan gedacht voor je mensen begon te ontslaan.
Gaat het daarover? Ben je verdrietig vanwege die pot?
Wat heb jij toch?
Dat heb ik al gezegd. Ik voel me niet lekker...
en ik heb mijn rust nodig.
Weet je wat er met je is, Brady?
Jij spoort niet. Dat is er met je.
Waarom liet je hem mijn kindje vermoorden?
Godverdomme. -Inderdaad.
Zo gaat het drie keer. Zal ik 't uitzetten? -Graag.
Hij bestookte jou ook via de laptop? -En via de tv.
En volgens Holly worden die programma's manueel geïnstalleerd.
Toch? -Ja.
Dus hij is een techneut die toegang had tot jullie huizen.
Wat had je met haar gemeen? -Met Olivia Trelawney? Deze zaak.
Dezelfde loodgieter, verdelger, schoonmaakster, tv-monteur?
Niets dergelijks. -Kreeg je nicht vaak bezoek?
Daarover hadden we het amper. Meestal speelden we 's avonds online.
Boggle, maar dan digitaal.
Waar zou ze d'r computer gekocht hebben?
Wie 'm gebruiksklaar maakte? Hoe noem je zo iemand?
O, haar geek freak. -Ja, enig idee?
Misschien staat het online. -Ik kan...
Nee, dit is nu bewijsmateriaal. Laat ons maar.
Het is oké. Kom.
We moeten het over iets hebben en je zult het niet leuk vinden.
Wat dan?
Wat betekent dit? -Je bent niet veilig bij mij.
Ik ga niet met hen mee, hoor.
Ik laat je je leven niet riskeren. -Ik ga niet met hen mee.
Holly. -Je hebt me verraden.
Bekijk het van mijn kant.
Kun je dat doen?
De gedachte dat jij... -Welke gedachte?
Ik ben al te veel kwijtgeraakt. Ik kan het niet.
Het is onredelijk, ik kan het niet.
Ik ben geen redelijke persoon.
En er mankeert iets aan me, maar ik zal nooit genezen of iets zijn...
als ik met haar naar huis moet.
Ze is je moeder. Dat wil iets zeggen. En ze is familie.
Stap maar uit.
Schop me maar voor m'n kloten.
Ik weet dat je het goed bedoelt... -Ik haal d'r spullen.
Dank je.
Gecondoleerd met je...
je verlies.
Bedankt.
...een nieuw begin voor velen die zowel onze kunsten ais de toekomst...
en misschien zelfs hoop omarmen. Er worden duizenden aanwezigen verwacht...
op wat velen zien als een viering van de toekomst.
Gevierd zal er morgen zeker worden.
Reken maar.
Hield je van haar? Van Janey.
Ik kende haar amper.
Misschien hield ik gewoon van het idee ervan.
Wat verliefd zijn, kansen openlaten...
Dan is er nog hoop voor je. -Nee, hoor. Ik ben dood.
Jij bent niet dood. -Toch wel.
En nu is het ook zijn beurt.
dit kleine lichtje van mij ik zal het laten schijnen
Ik heb een geheimpje.
Ik heb ooit eens een meisje gehad.
Niet van streek raken.
Ik heb het je nooit verteld omdat ik wist dat je ertegen zou zijn.
Je had het niet toegelaten.
Het was Sandy Frechette, van het natuurkundeclubje.
Herinner je je haar nog?
Je zei dat ze aardige ogen had.
Ik wilde even een ander leven, weet je.
Nog een.
Maar nu wil ik dat niet meer.
Ik wil alleen dit.
Nog heel even.
Ik zal je trots maken, mam.
Een meesterwerk. Voor alle leeftijden.
En dan zullen we elkaar zien, zoals je altijd beloofd hebt.
Of...