Ik ben zwanger.
De politie in Polesford zet zijn zoektocht voort naar de vermiste schoolmeisjes,
Poppy Johnston en Abigail Toms.
Wat?
De vrouw van de verdachte ken ik. Ze was mijn beste vriendin.
Ik zal naar Polesford moeten gaan. - Oké, ik zal hen vragen om
toegang tot Linda Bates, maar trap niet op iemands tenen.
We gaan opa worden. Kom hier.
Het is gewoon raar om terug te zijn. Je weet wel, om Linda te zien.
Twee meisjes, één is al meer dan drie weken vermist. Wat denk je?
Abigails verbrande overblijfselen werden gisteren in het bos gevonden.
Poppy Johnston is nog steeds vermist.
Dus, laat me raden. Politie.
Hoe is de vakantie in moordstad?
Ik bedoel, je kent toch nooit iemand echt?
Denk je ooit aan wat er al die jaren geleden gebeurde?
Ja. Elke dag.
Dus, is het van mij?
Ik kwam hier vroeger, toen ik jonger was.
Het was toen niet verlaten.
We gingen uit ons dak in deze korenvelden.
Ik was jong, deed het met jongens,
we rommelden wat aan alsof we wisten wat we aan het doen waren.
Is dat nu relevant voor jou nu je zwanger bent van mijn kind.
Het is niet van jou. - Kom op!
Het is relevant. Als je gewoon wacht...
Goed. Vertel me het verhaal.
Dat is wat ik doe, Adam. Ik saboteer mijn leven.
Jij denkt dat ik ongelukkig was, maar misschien was het het tegenovergestelde.
Misschien was ik bang voor het geluk dat ik voelde.
Weet hij van ons? - Wat denk je?
Wat als ik het hem vertel?
Ja, dat is een goed idee. Wat als ik het aan de rest van de dienst vertel?
Dat zal goed overkomen, je collega's vriendin neuken.
Je wordt een goede undercover. - Helen, ik ben hier niet om ruzie te maken.
Ik kwam hier omdat...
om met je te praten over de baby,
maar ook om te zeggen dat als het van mij is,
en ik denk dat er een grote kans is,
ik deel van zijn leven wil zijn
en deel van jouw leven.
Zoals de meesten weten, wacht Stephen Bates,
de man die vermoedelijk verantwoordelijk is voor de moord op Abigail Toms,
nu op zijn proces.
Terwijl ik de inspecteur Cornish en zijn team complimenteer
voor hun uitstekend werk in deze tragische zaak,
mogen we niet uit het oog verliezen dat er nog steeds een onderzoek lopende is.
De ouders van Poppy, Michael en Annette,
zullen een korte verklaring afleggen,
waarna ik graag vragen beantwoord.
Stephen Bates heeft voortdurend geweigerd de politie te vertellen waar onze dochter is.
Vandaag doen we een beroep op iedereen die iets weet
om alsjeblieft naar voren te komen en de politie te helpen om Poppy te vinden.
Ze is nu al vijf dagen vermist. We willen absoluut iets van haar horen.
Poppy is pas 16 jaar en het is helemaal
niets voor haar om van huis te gaan zonder het ons te vertellen.
En we willen haar gewoon... - Ik wil alleen zeggen,
ga gewoon naar huis, Geef me mijn ruimte...
Als ik weer in Manchester ben, dan...
Wat is er mis? - Ik ben in het ziekenhuis.
Stephen Bates probeerde zelfmoord te plegen.
Goed, bedankt om het me te laten weten. Ik kom zo snel mogelijk.
Wat is er.
Ik moet weg. Je moet uitstappen.
Wat? Zomaar hier?
Bel een taxi.
Ik heb geen nummer. - Google het. Ik moet nu gaan.
Je moet het hem vertellen over ons, over de baby.
En je moet beslissen welke toekomst je wilt.
Hallo.
Hij geraakte aan een balpen en bewerkte er zijn polsen mee.
Is hij in orde?
Niemand wil met me praten.
Niemand vertelt me iets.
Het lijkt erop dat hij probeerde de gemakkelijke weg te nemen, nietwaar?
Dat is toch wat zal gezegd worden.
Dat zullen de kranten schrijven.
Denk je nog steeds dat hij het niet gedaan heeft?
Geef toe, dit schreeuwt niet echt onschuld uit.
Nu is het hele land van mening dat hij een kindermoordenaar is.
Hoe denk je dat dat voelt?
Nogal verschrikkelijk. - Ja, vooral als het niet waar is.
Ik dacht dat je gewaarschuwd was.
Cornish zei me dat hij je gezegd had om naar huis te gaan.
Ja. Klopt.
Helen, de carrière van mensen kan door dergelijke dingen verwoest worden.
Is ze het echt waard? Linda?
Je hebt twee nieuwe berichten en vijf opgeslagen berichten.
Helen, met Jenny. Heb je al met Paul gesproken? Bel me terug. Dag.
Hallo, Hels, ik ga de stad in. Kom je straks ook naar de kroeg?
Paul, we moeten praten.
Paul, ik moet je iets vertellen. Paul... ik...
Ik heb er echt een boeltje van gemaakt, Paul, en
ik hoop echt van deze baby van jou is, maar...
Kijk wie daar is. Linda Bates' vriendin.
Klote vegetariër. - Wacht ze thuis op je?
De moordende slet. - Oké, jongens.
Hou je mond! - Je weet toch dat ik een politievrouw ben?
Dat kan ons niet schelen. We kenden Abi en Poppy.
Dit is intimidatie, als jullie nu niet uit mijn weg gaan, ben ik...
Helen Weeks!
Phil! Wat... - Paul vroeg me om te komen.
Wat? Ik dacht dat je het platteland haatte.
Niet het platteland op zich. Alleen iedereen die er woont.
Hoe vaak ontdek je dat een van je beste vrienden een reden heeft voor een feest?
Ik eis onmiddellijk Champagne, of anders, verscheidene pinten sterke continentaal bier.
Zullen we? - Graag.
Hallo!
Wat is deze plek? - Hel op aarde.
Ik kwam dus om de patholoog te zien en ik zag het lichaam.
Hoe heb je dat gedaan?
Wat zal ik zeggen, de man vindt me leuk. ik heb een zekere charme.
reportage buiten het East Derbyshire Hospital waar
volgens de informatie die we hebben Stephen Bates is opgenomen.
Schuldig.
Hij probeerde zelfmoord, kon er niet mee leven. Het lijkt erop dat ze hun man hebben.
Hoe is het lichaam?
Er is niet veel meer van haar over, om eerlijk te zijn...
Het merendeel van de huid was verwijderd door insecten.
Vertel me over het rapport.
Hallo! Het lijkt erop dat ik een bewonderaar heb.
Phillip! - Wat?
Phil! Ogen op ons! Voor en midden.
Vertel ons over het autopsierapport. - Ja.
Hoe zit het met het tijdstip van overlijden? - Drie weken, min of meer.
En dit is waar onze griezelige kruipers van belang zijn.
Drie verschillende soorten insecten werden in de resten gevonden.
Ja, ik weet het maar, we zijn op het einde nog slechts insectenvoer.
Heerlijk!
Goed, tijd voor een plasje.
Phil. - Phillip! Nee!
Jij hebt weinig vertrouwen.
Pa, Syd, dit is Phil. Phil, dit zijn pa en Syd.
Mijn God, je hebt een homo papa. Hoe fantastisch.
Hallo.
Kom binnen. - Hallo, Syd.
Aangenaam kennis te maken. - Jou ook. Hallo.
Phil, geweldig om je te zien.
Proost. Daar ga je. - Daar ga je.
Lekker en koel.
Piercings. Jullie hebben piercings.
Ik zou nooit piercings kunnen hebben. Te bang voor de pijn.
Het is de pijn die het genot vergroot, als je het op de juiste plaats hebt.
Interessante baan die je hebt.
Ja, rondhangend met doden de hele dag.
Ja, het betaalt goed, maar het gesprek wil vaak niet vlotten.
Het is geweldig wat ze nu kunnen doen, met al die technologie.
Ik denk dat je deze dagen slim moet zijn om een misdadiger te zijn.
Je hebt gewoon een detective nodig met een enorm ego die graag de verkeerde persoon opsluit.
Proost, iedereen.
Het is een lange dag geweest. - Kom op, het feest is net begonnen.
Het zal prima zijn zonder mij. Veel plezier.
Goedenacht.
Goed, laten we de poppers pakken.
Wat is er aan de hand, denk je?
Ik heb geen idee. Maar ik denk dat het iets te maken heeft met deze plek.
Wie doet dat, vertrekken en nooit meer terugkomen?
Haar vader woont hier, haar zus bezoekt hem.
Ja, Helens psyche is een labyrintisch doolhof.
God houdt van het platteland.
Dus laten we ervan uitgaan dat ze niet drie of vier weken dood was.
In feite, zeker geen vier weken.
Hoe maak je dat een relatief fris lijk
eruit ziet alsof het al een tijdje aan het rotten was?
Niet hoe, maar waarom?
Om het tijdstip van overlijden te vervalsen,
maar in dat geval... waarom het lichaam verbranden?
Ik hoopte dat jij een antwoord zou hebben.
Het is slechts een theorie, maar
om het te openen.
Ik denk dat hij het lichaam verbrandde, net genoeg
om het te openen.
Waarvoor?
Om de insecten erin te laten.
Oké, dus ik ben hem. Ik ben de moordenaar.
Wat een ommekeer, maar laten we ermee doorgaan.
Ik verbrand het lichaam, open de huid, maak de spieren, organen vrij, wat dan ook...
Ja, je brengt je kolonie over, alles in een zak, werk gedaan.
Vergeet niet de sigarettenpeuk achter te laten met Stephen Bates DNA erop.
Ja. Waar je die ook vandaan hebt.
Misschien volgde ik hem en zag het hem in de goot werpen.
Alsjeblieft. - Dank je, schat.
Mogelijk.
Juist, waar heeft hij het allemaal vandaan?
Al die vliegen, maden, verschillende soorten kevers.
Internet? - Ik heb zijn geschiedenis gecontroleerd.
Dark web? Bitcoin?
Normale mensen weten niet hoe dat te gebruiken. - Ik wel.
Jij bent niet normaal.
Ik dacht al dat het jij was. - Gavin.
Dit is, Phil, een collega uit Manchester.
Je brengt de hele dienst hier.
Dit was vroeger een leuke stad, voor dit alles!
Nu is er overal politie en pers.
Aardige vent, blijkbaar.
Je zou ons echt een keertje voor het eten moeten vragen.
Ja, maar hij heeft gelijk, toch? Wat doen we hier?
Jij bent hier voor Helen.
En ik ben hier om te ontsnappen aan een grote Nigeriaanse man genaamd Reuben
die lijkt te denken dat we een relatie hebben.
Worden we gevolgd? - Relax.
Hoe is het met Stephen? - Beter.
Hij is uit het ziekenhuis.
Ik mag er nog steeds niet bij. De kinderen ook niet.
Het maakt hem kapot.
Ik weet het.
Ze zouden dit niet hoeven mee te maken,
Het moeilijk voor is hen om die haat tegen hem te accepteren.
Het is het ergste dat me ooit overkwam.
Is het het ergste?
Ik voel me zo schuldig, Linda, door te vertrekken.
Het is al lang geleden. - Ik was een lafaard.
Dat is gelul.
Je had de kans en je kwam weg. En als ik...
God, als ik die kans had gehad, had ik precies hetzelfde gedaan.
Ik dacht dat je me zou haten.
Ik was doodsbang om hier te komen, ik dacht dat je...
Ja?
Sorry voor het staren.
Het spijt me we zijn midden in iets hier, privé, dus...
Ik wilde gewoon zeggen, Linda, ik weet wie je bent en ik begrijp het.
Dank je.
En als je ooit wilt praten...
Dat waardeer ik.
Van welke krant ben je? - Pardon?
Welke krant?
Goed.
Laatste kans voor ik je echt pijn doe. Welke krant?
The Post! - Juist.
Wij betalen u om uw kant van het verhaal te vertellen.
Waarom verdwijn je niet voordat ik die domme bril in je magere tabloid-kont stop?
Uitschot.
Magere tabloid-kont?
Je bent een goede vriendin.
Nee, ik...
Ik heb het je nooit kwalijk genomen.
We waren beiden slachtoffers.
Maar...
.. het was door mij.
Hij kwam bij jou via mij.
Nee.
We waren 13 jaar oud.
We waren kleine meisjes.
Adam weet het. Het zal allemaal uitkomen.
Als ik het Paul niet zelf vertel zal het tien keer erger zijn... einde.
Wie heeft het Adam verteld? - Een lul op het werk, Mickey.
Hoe weet hij dat? - Hij bracht me naar het ziekenhuis.
Ik ga het vanavond vertellen. - Nee.
Nee, luister, val me niet in de rede.
Als het allemaal kapot gaat, moet ik ergens heen voor een paar dagen.
Ja, natuurlijk, maar je vergooit je leven.
Je gooit alles weg. Hij hoeft het niet te weten.
God, je bent prachtig.
Ik probeer te boeren. - Ja, dat weet ik, dan vind ik je het leukst.
Waar neem je me vanavond mee naartoe?
Ik dacht dat we die nieuwe vegetarische zaak, 'De Groene Tomaat', konden proberen.
Oké, de stad beroemd om zijn varkensvlees en jij wilt vegetarisch gaan!
Moeten we Phil niet uitnodigen?
Is het niet raar om hem bij je pa en Syd achter te laten?
Nee, het is Phil, dat komt goed.
Hij was geweldig gisteren, weet je dat.
Hij heeft een brein de grootte van een planeet.
Hij denkt dus dat het gaat om de insecten.
Ja, in het lichaam geplaatst.
Dat vereist gespecialiseerde kennis
en ook waar je ze vandaan kan halen.
Een leek zou dat niet weten.
Varkensboerderijen. - Wat?
De moordenaar hoeft de insecten niet te kopen, hij kan ze oogsten.
Ik vertoefde op boerderijen tijdens mijn jeugd.
Wat gebeurt er als je een dierlijk lijk laat ontbinden?
Vliegen. Ze eten ervan en en leggen hun eieren.
Daarna verschijnen de kevers en de maden.
Dat is het. Die rare boer, de man in de kroeg,
beschuldigde iedereen ervan zijn biggen te stelen.
Gekke Bob. We moeten erheen.
Hoe zit het met eten? - Ik heb geen trek meer. Bel Phil.
Varkens! Ik hou van varkens.
Ik zeg varkens, ik bedoel worstjes.
Prachtige dieren. Varkens zijn slimmer dan honden.
Waarom hebben we dan geen geleidevarkens?
Zou kunnen. Gemakkelijk. - Snuffelvarkens?
Oké, we wijken af van het onderwerp.
Mogen we wat vragen stellen over het varken waarvan je denkt dat het werd gestolen?
Ik denk het niet. Het werd gestolen. Het verdween toch niet zomaar?
Wil je een beschrijving?
Nee, ik denk dat we weten hoe een varken eruit ziet.
Weet je hoe een Saddleback eruit ziet?
Dacht al van niet.
Dit is geen groot bedrijf. - Je zegt dat het vorige nacht gebeurde?
Het was hier de laatste keer dat ik het voer veranderde, weg de volgende morgen.
Heb je geen elektrisch hek, of zo? - Nee.
Heb ik je niet al ergens eerder gezien? - Ja, in de kroeg...
Je beschuldigde Trevor, de eigenaar.
Het kan gemakkelijk hem zijn, de hoeveelheid ribbetjes die hij serveert,
en dan die kok, Shelley, goedkope Shakespeare.
Als hij zo'n goede dichter is, waarom bakt hij dan worstjes?
Wat ik niet helemaal begrijp, is dat
je duidelijk van je varkens houdt.
Hoe ga je om met het feit dat ze worden geslacht?
Ervan houden? Ze zijn geld!
Als iemand mijn varkens steelt, is dat alsof ik op straat beroofd word.
Enorm bedankt.
We zullen het u laten weten als we iets horen.
Waarom zou iemand zoveel moeite doen om de verdenking op Bates te laten vallen?
Opdat iedereen zou denken dat Bates de moordenaar is.
Dat is precies wat de echte moordenaar wil.
Maar hij kan niet wegkomen met een tweede moord. Niet met Bates in de gevangenis.
Wat bedoel je? Denk je dat Poppy nog leeft?
Ik denk dat ze misschien nog leeft, ja. Ik denk dat het mogelijk is.
Dat was je leuke vriend. - Gavin.
Zullen we hem volgen?
Waarom? - Voor de lol.
Hij gedroeg zich verdacht.
Hij stond laatst in de bossen geparkeerd.
Wat? Doen we dit echt, jongens? Wat als hij ons ziet?
Dan zeggen we dat het toeval is.
Kom op. - Oké! Prima!
Daar is hij. - Is dit niet leuk?
Ja, dat is hem.
Wat is hij aan het doen? - Er is maar één manier om erachter te komen.
Onthoud dat je zwanger bent.
Dus als het begint, laat het aan ons over.
Oké, wat nu? - We volgen hem naar binnen,
Eén gaat achterom ingeval hij vlucht. - Ik zal gaan.
Wacht hier.
Ik heb hem.
Het was maar een beetje stelen. Ze zijn verzekerd.
Het is de Poppy en Abi-show, toch?
Iedereen verdient er een beetje geld aan. - Je zou je moeten schamen.
Ja, bedankt daarvoor, schoolpestkop.
Helen!
Jij weet niets over mij, of over mijn leven van toen.
Houd dus maar gewoon je stomme bek.
Ik moet terug naar Manchester.
Er gebeurt iets in de zaak waaraan ik werkte.
Kun je vanavond blijven en morgenochtend teruggaan?
Misschien kunnen we vanavond samen eten.
Is alles goed?
Hé, wat is er mis?
Helen, wat het ook is, spuug het eruit.
Ik denk dat ik er niet klaar voor ben om een moeder te zijn.
Hier terug zijn en al die pijn en angst zien.
Het is alsof mensen kwetsbaar worden door kinderen te hebben,
gewoon door zoveel van iets te houden.
Wat is het alternatief?
Je hart sluiten zodat je nooit gekwetst wordt?
Ik moet naar het toilet. - Je bent net geweest!
Ja, maar ik heb een baby die op mijn blaas drukt.
Ik zag je foto in de krant. - Juist.
Je bent een vriendin van Linda Bates.
En?
Kunnen we praten?
Ja. Ik kom eruit.
Dit is eigenlijk een beetje een nachtmerrie.
Jij bent een vriendin van Steve's vrouw, maar ik hoop dat je me zult helpen.
Je helpen?
Om te bewijzen dat hij niemand heeft vermoord.
Waarom denk je dat hij niemand heeft vermoord?
Omdat hij
die avond waarvan iedereen meent dat hij Abigail Toms ontvoerde,
bij mij was.
Hij ontmoette mij in die kroeg.
Dus jij en Steve waren samen? - Ja.
We moesten elkaar op plaatsen een beetje uit de buurt ontmoeten.
Dus jij hebt een alibi voor hem? - Zo'n beetje wel, ja.
Hij had de tijd niet om terug te gaan en iemand te vermoorden.
Waarom ga je niet naar de politie?
Ik ben pas 16.
Hoelang gaan jullie al met elkaar om?
We hebben niets gedaan, seksueel. Niet tot mijn verjaardag.
Hij wilde het niet doen. We hebben gekust, maar hij wilde niet...
Oké, het is niet nodig om overstuur te raken.
Ik besterf het van de schrik, omdat ik weet wat ze zullen zeggen.
Ze zullen zeggen: "Hij viel op jonge meisjes.
Het bewijst dat hij het ook deed met Abigail en Poppy
maar hen vermoordde.
Jij had de volgende kunnen zijn."
Maar dat is onzin want zo is hij niet.
Oké, ik begrijp het,
maar je weet dat we dit naar de politie moeten brengen.
Hoe is je naam, zei je?
Rory Harcross.
Aurora.
Schuld van mijn ouders.
Harcross.
Ik heb wat frisse lucht nodig. Ik ben zwanger. Het spijt me.
Leer wat respect.
Maak je geen zorgen. Hij is oké.
.. ontmoet altijd buiten Polesford...
.. de nacht dat Abi werd ontvoerd...
Je gelooft haar niet, hé? - Nee.
Waarom? Omdat het betekent dat je het verkeerd hebt?
Waarom zou ze liegen? Wat heeft ze te winnen?
Ze heeft verschillende smsen die de affaire bewijzen.
Ze geeft Bates een waterdicht alibi voor het tijdstip van de moord op Abigail Toms.
Jij bent vastbesloten te bewijzen dat ik fout ben, hé?
Mijn God.
Het gaat niet om jou.
Waarom zie je niet wat recht voor je is?
Je zult de ster niet zijn van dit onderzoek als je een onschuldige veroordeelt.
Verkies je dat ze haar verhaal rechtstreeks naar de kranten brengt?
Goed, ik bekijk het nog eens.
Overigens, je vriendin Linda is hier.
Vertel jij het haar?
Ze liegt. Polesford is vol met zulke kleine teven .
Dat denk ik niet. - En jij kunt het weten?
Ik weet dat je dit niet graag hoort, maar het kan geen kwaad om een alibi te hebben.
Kan het geen kwaad?
Hoe zou jij je voelen als er een een klein sletje je kwam vetellen
dat ze met Paul neukt en dat ze van hem houdt?
Ik zou ontsteld zijn.
Maar gezien deze bijzondere omstandigheden,
zou ik liever hebben dat hij een neuker was dan een moordenaar.
Wat ga ik de kinderen vertellen? - Ik weet het niet.
Hoe vertellen we Charli dat haar stiefvader onschuldig is
want dat hij met een meisje is, jonger dan zij?
Hoe is zij? Is ze mooi?
Ze is jong.
Grote tieten? Slanke taille?
Ken je vijand.
Dat leerden we lang geleden al, nietwaar?
Wie is ze?
Helen, vertel me alsjeblieft hoe ze heet?
Je wilt het niet weten.
Daarom meldde ik me niet.
Ik wist dat ze me niet zouden geloven.
Ze zullen het onderzoeken. Ik zal ervoor zorgen dat ze dat doen.
Ik kende Abi.
We gingen een paar keer samen uit.
We werden vriendinnen toen we erachter kwamen dat we dezelfde rozentatoo hadden.
Tiet tats, noemde zij ze omdat ze,
je weet wel, daar zitten.
Ik kan niet geloven dat ze dood is.
Toch bedankt.
Aurora?
Wie woont samen met jou in dat huis?
Mijn vader, waarom?
Ontmoet je soms je opa?
Hij woont in Hull, belangrijke man in de raad daar.
Waarom? - Ik ken hem van vroeger.
Dag.
Ga je me vertellen waarover dit gaat? - Nee.
Lieve hemel, Helen!
Je doet al raar sinds we hier kwamen. Er is iets.
Ik weet dat er iets is. - Ik wil er niet over praten.
We krijgen een kind samen, Helen, voor het geval je het vergeten bent.
Ik denk dat dat ons vrij nauw bindt, niet?
Als er geheimen zijn, als er iets is wat je me niet vertelt...
Helen!
Stop.
Ik werd mishandeld. Verkracht. Is dat wat je wilt horen?
Ik was 13 jaar. Zijn naam was Peter Harcross.
Harcross? - Ja, hij.
Hij was een vriend van mijn vader. Mijn vader was alleenstaand.
Mijn moeder was dood. Mijn vader kon er niet mee om.
Peter leek een helpende hand.
Hij wist dat mijn vader homo was en dat gebruikte hij tegen mij.
Hij zei dat als ik het ooit iemand vertelde, hij hem zou ruïneren...
Hij zou zorgen dat iedereen het wist. Hij was raadslid. Mijn vader was nog niet geout.
Het was niet alleen ik.
Het was ook Linda.
Hij pakte haar via mij.
Helen, kom hier! - Nee.
Hij wilde Jenny. Ik weet dat hij dat wilde.
Hij zou naar het huis komen en zou verbaasd doen dat mijn vader er niet was.
Hij zou een biertje pakken. Hij zou naast me gaan zitten.
Hij zou over mijn been wrijven.
Ik was zo bang dat zij de volgende zou zijn.
Ik zwoer dat ik nooit aan haar zou laten komen.
Hij zei dat ik van hem moest blijven houden of dat hij iemand anders zou proberen.
Ik wist dat hij haar bedoelde.
Zo beschreef hij het. 'Van hem houden'.
Alsof houden van betekent, stil liggen alsof je dood bent
en je ingewanden uitkotsen om dan naar huis te rennen
zo snel dat je je benen niet meer kan voelen.
En Paula...
Paula noemt me een pestkop.
Ik zorgde voor hen.
Ik was een teef voor haar en Jenny omdat ik hen probeerde te beschermen.
Zoals ik niet voor Linda had gedaan.
Het heeft onze levens verwoest, weet je,
want het je verlaat nooit.
Het verlaat je nooit, niet echt.
Het is hier in de lucht...
Elke relatie die ik ooit heb gehad,
heb ik verpest en het is zijn schuld,
de grote vuile schoft.
Nee.
Helen, kijk naar me.
Je hebt niet elke relatie verpest, oké?
Je hebt mij.
Je hebt mij nog steeds.
Niet voor lang.
Wat bedoel je?
Wat zeg je, Helen?
Ik heb met iemand geslapen.
Adam Perrin.
Het betekende niet veel, het was alleen neuken, maar...
Wat?
Vraag me niet naar de reden, want ik heb er geen.
Hij was daar. Ik vond hem leuk. Ik wist dat het alles zou verpesten,
maar ik stopte mezelf niet,
omdat ik dat niet kon. Ik heb dat nooit gekund.
De baby...
Zeg me dat het niet van hem is, Helen.
Vertel het me.
Ik weet het niet.
Ik weet het echt niet.
Het kan van hem zijn, Paul, of het kan van jou zijn.
Hoe kun je me dit aandoen?
Hoe kon je?
Waarom doe je mij dit aan?
Omdat het is wie ik ben. Het spijt me.
Adam Perrin? - Het spijt me.
Ik moet terug naar Manchester. - Nee, Paul...
Jij hebt geen zeggenschap meer. - Paul, alsjeblieft!
Laat me met rust! - Alsjeblieft, blijf toch.
Tiet tats, noemde ze ze want ze zaten,
je weet wel,
daar.
Wat! - Paul, ik weet het.
Ik weet wie Abigail Toms vermoordde.
Het is Trevor. Trevor Hare. Ik spreek je in de kroeg.
Mooi meisje, die Abigail.
Ze had een van die domme tatoeages die die ze allemaal hebben. Een grote roos.
Maar dat is geen uitzondering hier.
Waar is Trevor?
Waar is hij? - Ik weet het niet!
Niet naar boven! - Ik ben van de politie!
Je mag niet!
Helen!
Juist, hij is op weg naar de lagergelegen dorpen.
En er is maar één weg daar, dus ik denk dat we hem kunnen vangen.
Trevor wist over de tatoeage van Abigail.
Het is dezelfde als Rory's. Ze hadden beiden die roos op een intieme plaats.
Plus, hij is ex-politie dus hij weet alles over DNA
en tijdstippen van doodscenario's.
En hij heeft alle politie in zijn kroeg dus hij heeft het interne spoor over alles gehad.
Verborgen in volle zicht.
Meer dan dat... ermee pronken.
Hij zei dat hij Abigail en Poppy een lift gaf en het verklaart ook de sigarettenpeuk.
Vanuit de biertuin? - Hij kende Bates.
Hij wist precies wat hij met Rory deed en wist dat hij hem erin kon luizen.
Daar is hij.
Ik hou van je.
Ik ken deze weg. Ik weet waar het heen leidt.
Naar het oude pompstation.
Kom op, deze kant.
Alles goed? - Ja, het is niet ver.
Waarom hebben ze hier niet gezocht de eerste keer?
Waarschijnlijk anderhalve meter onder water.
Helen, wees voorzichtig.
Trevor! - Stop!
Je had hier niet moeten komen.
Je hebt me in een verschrikkelijke positie gebracht.
Want nu zijn er niet veel opties.
Je wilt haar niet vermoorden, Trevor. - Haar vermoorden?
Ik hou van haar.
Je laat ons gaan of ik zal haar doden.
Als je me probeert tegen te houden, vermoord ik je.
Waar ga je naartoe? Op een klein eiland wonen? Het is voorbij.
Het is allemaal voorbij, Trevor. - Nee, dat is het niet.
Alles goed?
Kijk uit!
Het is mijn fout. - Nee, dat is het niet.
Hij was mijn vriend, dat...
Mijn kleine meisje.
Het spijt me heel erg.
Ja? Een ogenblik.
Je moet hier niet zijn tot na het Trevor Hare onderzoek.
Daar kom ik niet voor.
Ik ben hier voor iets anders.
Ik wil een oud geval van kindermisbruik rapporteren.
Wie was het slachtoffer? - Ik.
Hoe oud? - 20 jaar geleden.
En de dader? - Peter Harcross.
Hij was raadslid in mijn geboortestad. Nu werkt hij in Hull.
Enkele jaren, voor zijn pensioen.
Plaatselijke overheid?
Dit krijgt aandacht. - Ik wil dat hij ervoor gestraft wordt.
Het spijt me dat je hiermee hebt moeten leven.
Je hebt me gezien.
Drugshandelaars, criminelen, ik kan hen aan,
maar...
die man...
Paul, alsjeblieft, kom alsjeblieft naar huis.
Laten we het tenminste proberen?
Helen, ik kan nu niet eens naar je kijken.
Vertaling & Sync: Japetie Controle: pvdc