Voorheen in Broadchurch...
Op de ochtend van het feest lag ik met Trish in bed.
Ze is mijn beste vriendin. Als ze het ooit ontdekt...
- Is Daisy thuis? - Wie zijn jullie?
Zeg maar dat de jongens er waren.
Ik hoorde wat er gebeurd is. Misschien wil je een vriend.
- Wat heb je ontdekt? - Alles wat je vroeg.
Ik heb Joe Miller gevonden. Het is tijd om wat recht te zetten.
- Dat deden we al... - Dat deden we verdomme niet...
- Hou op met die onzin, Mark! - Ik ben Danny's vader.
Ik ga door tot hem recht is gedaan.
Aaron Mayford kreeg drie jaar voor verkrachting van een vrouw.
Ze was vastgebonden en de mond gesnoerd, net als bij Trish.
Twee jaar geleden liep ik door een veld.
Hij bond me vast en stopte iets in mijn mond.
Ik werd verkracht. Ik vertelde het niemand.
Ik ben Laura Benson. Ik woon in Hazel Grove 19 te Kingsbere.
- Waarom kwam je naar het bureau? - Ik las over de verkrachting.
- Hetzelfde is mij ook overkomen. - Wanneer was dat?
Bijna twee jaar geleden. Op zaterdag 2 juni.
- Weet je wie het was? - Nee, nog steeds niet.
- Waar is dit gebeurd? - Ik liep naar huis vanaf het café.
De Rising Sun in Abbots Chapel.
Er was een groot feest met muziek. De zaak zat stampvol.
De laatste ging rond half vier weg.
- Vertrok je daar met anderen? - Alleen.
Wat gebeurde er nadat je het café verliet?
Het was niet ver lopen. Ik stak een veld schuin over.
Het gras wordt er nooit gemaaid. Het leidt je naar Kingsbere.
Ik was halverwege toen ik wat hoorde. Ik wilde me omdraaien.
Ik voelde iemand naar me toe rennen. Hij gaf me een klap.
Ik werd van achteren geraakt en verloor het bewustzijn.
Weet je hoe lang het duurde vóór je weer bijkwam?
Nee. Er zat iets in mijn mond. Iets diks, dat me het praten belette.
Mijn handen waren op mijn rug gebonden en hij zat bovenop mij.
Hij rook naar drank.
- Wat voor soort drank? - Alcohol.
Ik weet niet, waarom ik dat onthield. Goedkope alcohol.
- Kun je hem beschrijven? - Ik kon hem niet zien. Sorry.
Dat is niet erg, je doet het prima.
- Wat deed je met je kleren, Laura? - Ik waste ze.
- Ik droeg ze nooit meer. - Heb je ze nog?
Heb je er destijds met iemand over gesproken?
Mijn huisarts, twee weken later. Ze zei dat ik aangifte moest doen.
Ik zei dat ik dat niet wilde.
Ik heb het niemand verteld.
Tot nu.
- Waarom deed je geen aangifte? - Ik weet wat er dan gebeurt.
Ik had echt veel gedronken en had een kort rokje, een topje, make-up.
Ik weet echt wel wat ze dan doen. Hoe vrouwen als ik behandeld worden.
Niet door ons.
Waardoor veranderde je van gedachten?
Ik zag het in de krant en werd misselijk op mijn werk.
Ik dacht, wat als hij het nu is?
Als het dezelfde man is?
Ik deed geen aangifte en hij deed hetzelfde met een ander.
Ik had het kunnen voorkomen. Als ik moediger was geweest.
Ik weet hoe ze zich voelt en het is mijn schuld.
Dank je.
Het was erg dapper van je dat je vandaag kwam, Laura.
Ik weet niet, hoe je het zo lang vóór je hebt kunnen houden.
Je hebt het juiste gedaan.
Het maakt niet uit, hoe lang het is geleden.
We gaan dit grondig onderzoeken. We doen alles om de dader te vinden.
We houden je op de hoogte van wat er verder gebeurt, oké?
Je hebt ondersteuning nodig. Heb je iemand om mee te praten?
Ik trouwde zes weken geleden.
Hij weet het niet.
Moet ik het hem vertellen?
Ze kan niets van de feiten over Trish hebben geweten.
Die hebben we niet vrijgegeven en Trish hield die ook voor zich.
- Het kan dus dezelfde aanvaller zijn. - En Trish was niet zijn eerste.
Ze deed geen aangifte, omdat ze vreesde niet met respect te worden behandeld.
Laten we haar het tegendeel bewijzen. En hem opbergen voor een lange tijd.
Is dat hem?
Ja, het lijkt me wel.
- Mam, waarom stemde je hiermee in? - Hij vroeg erom.
Weet je absoluut zeker, dat hij je niet aangevallen heeft?
We praten alleen. Je hoeft niets te doen, tenzij er problemen zijn.
Als je denkt, dat er problemen komen...
- Wat was dat, beveiliging? - Ze houdt een oogje in het zeil.
Weet zij het?
Van ons?
Ze zal wel iets vermoeden.
Ik was het niet, Trish. Ik heb het niet gedaan.
Dat weet je toch?
Je moet dat wel weten. Ik bedoel... waarom zou ik?
Wat?
- De politie kwam. Ze weten van zaterdag. - Ja.
Verdomme, Trish, wat een puinhoop is dit.
- Cath hoeft het niet te weten. - Zo denk jij er dus over?
Nou, wat goeds zou dat doen?
- We zijn haar de waarheid schuldig. - Is dat echt zo?
- Hoe gaat dat ons helpen? - Ik zeg haar dat het een fout was.
Geweldig. Of dat enig verschil uitmaakt.
Dan kan ik mijn koffers wel pakken.
- Het hoeft zo niet te lopen. - Natuurlijk wel.
Ze zal erachter komen, Jim. Dan maar beter via mij.
Je hebt geen idee waarmee je jezelf inlaat.
- En, Aaron Mayford. - Hoe liep het toezicht?
- Ja, dat ging... goed. - Je gezicht zegt wat anders.
Oké, niet goed. Hij kwam in de wagen, toen Steve wat te eten haalde.
- Wat? - Maar ik vond wat in zijn verleden.
Ga door.
Het bedrijf van Mayford had contracten met de Flintcombe winkel...
en met Coopers Telemarketing, waar Laura Benson in dienst was.
Dat is een link naar beide vrouwen.
Laat mij deze maar doen.
- Ja? - Hallo, Aaron.
We willen je mee naar het bureau nemen voor een paar vragen.
- Wie is daar? - Ga terug naar binnen.
- Waarom? - Naar binnen!
Ik wil niet mee.
Aaron Mayford, je staat onder arrest in verband met een zedendelict op 28 mei.
Je hebt het recht om te zwijgen. Je bent niet tot antwoorden verplicht.
Wat je zegt kan als wettelijk bewijs worden gebruikt. Is dat begrepen?
Ja.
Beetje gemakzuchtig toch?
Een vrouw wordt verkracht en je pakt de lokale verkrachter op.
Ook al ken je zijn kant van het verhaal niet.
We willen monsters van je bloed, urine, schaamhaar en bij je penis.
- Plus je schriftelijke toestemming. - En als ik die niet geef?
Dat kan een negatieve invloed op een toekomstige jury hebben.
Aaron, kun je ons vertellen waar je zaterdagavond was...
van 22 uur tot 5 uur 's ochtends?
- Ik was aan het vissen. - Waar deed je dat?
- Aan het strand. - Welk strand?
Het strand vlakbij de zee.
Tussen het parkeerterrein en het café bij Bartons End.
- Was je in de buurt van Axehampton? - Nee.
Of bij het feest in het huis?
Als ik niet in Axehampton was, dan ook niet bij dat huis, hè?
Je reed in je eigen auto toen je ging vissen?
- Ja. - Welke route nam je?
Die ik altijd neem. Van St. Andrews Road naar het parkeerterrein.
- Ook op de weg terug? - Dat klopt.
- Dat is logisch. - Blij dat je tevreden bent.
Maar dat heb je niet gedaan. Zonder meer niet.
We checkten de verkeerscamera's. Je auto was nergens te zien...
tussen zaterdag- en zondagmiddag.
- Je moet me gemist hebben. - We zijn behoorlijk grondig.
Je zei, dat je een paar andere vissers was tegengekomen.
- Weet je hun namen? - Ik heb geen idee.
- Spreek je ze nooit? - Ik kom om te vissen en wil alleen zijn.
- Je bent graag alleen, Aaron? - Ja.
- Vind je mensen irritant? - Nee. Ik vind dit irritant.
Aha. En wat hiervan irriteert je?
Dat ik weer beschuldigd word van iets wat ik niet deed.
Wat heb je gevangen?
- Wat? - Wat heb je gevangen?
- Makreel. - Hoeveel?
Een dozijn. Het is niet moeilijk. Jij kunt het waarschijnlijk ook wel.
Wat heb je ermee gedaan?
- Wat? - Wat deed je met de vangst?
O, ik stopte ze in de koeler en nam ze mee naar huis.
- Wat deed je er thuis mee? - Ik at ze op de volgende dag.
- Wie bakt ze? - Ikzelf.
- Je hebt ze allemaal opgegeten? - We aten er ongeveer zes of zeven.
- Waar heb je de rest gelaten? - Ingevroren. Wil je er een paar?
Nee. Als we nu naar je huis gingen...
zou je vrouw bevestigen, dat je haar op zondag verse makreel voorschotelde?
Ja.
En als ik in je diepvries kijk, vinden we daar de resterende makreel?
Als ze die niet heeft opgegeten, terwijl ik hier zat.
Was je ooit in Abbots Chapel?
- O, ze kan praten. - Beantwoord de vraag, alsjeblieft.
- Geen idee. - Ken je dat dorp?
- Ja. - En het café De Rising Sun?
- Ik geloof van niet. - Nooit daarbinnen geweest?
Moet dat dan?
- Het is ja, zonder twijfel. - Nee.
Hoe zit het met Kingsbere? Was je daar ooit?
Ga je nu alle dorpen in de buurt af?
Geef antwoord op de vraag, Aaron. Was je ooit in Kingsbere?
- Ja. - Wanneer?
Een vriend van me woonde daar. We voetbalden daar een paar keer.
Zijn naam?
Dave King.
- Woont hij daar nog? - Weet ik niet. We verloren het contact.
Verbazingwekkend wat er met je sociale leven gebeurt als je naar de bak gaat.
Wacht, Abbots Chapel is het dorp ernaast.
We dronken daar weleens in een kroeg. Als dat De Rising Sun is, dan ja.
Maar niet de laatste tijd?
- Nee. - Een paar jaar geleden?
Ja.
- 2013 of 2014? - Waarschijnlijk wat eerder.
- Was je ooit in de Flintcombe winkel? - Ja. Voor ICT ondersteuning.
Mijn bedrijf had een contract met hen.
- Met wie had je daar te maken? - De eigenaar.
- Eh... zijn naam was Ed. - Zag je iemand van het personeel?
Nee.
- Je werkte ook bij Coopers Telemarketing? - Ja. Hun systeem was verouderd.
Had Laura Benson daar de leiding?
Nee, een vent. Terry of zo.
- Je had niet met Laura Benson te maken? - Ik heb haar nooit ontmoet.
Wil je de spek in de koelkast of in de vriezer? Er is best veel.
- Je hoeft dit niet te doen. - O, het komt door Ed.
Hij wilde me niet hier laten komen zonder de halve winkel.
Ik vind het moeilijk, dat iedereen het weet.
- Niemand veroordeelt je. - Waarom zouden ze dat?
Dat zeg ik, dat doet niemand. We staan allemaal voor je klaar.
- Cath, ik moet met je praten. - Over de aanval? Wat hij deed?
Je kunt me alles vertellen. Ik zal het niet doorvertellen.
- Ik ben je vriendin, dus... - Nee.
Jim en ik, we hadden seks. Zaterdagochtend.
Wat?
Nee...
- Trish... - We deden het.
En het spijt me. Het had niet mogen gebeuren.
- Als ik het terug kon draaien... - Wacht. Hou even je mond.
Hou je mond, Trish. Zeg even niets meer.
Jij was het?
Ik voelde al dat er iemand was op zaterdag en ik zei tot mezelf...
"Niet op de dag van het feest. Laat hem met rust." Maar jij?
Echt waar? Jij?
Christus, hij is laag gevallen.
Nou, eh... Was het hier?
- Ja. - Jezus.
Ik wist niet, dat de geur van schimmel hem opwond.
- Het spijt me. - Waarom deed je het, als het je spijt?
- Hij kwam naar mijn boiler kijken. - Dat heeft hij inderdaad gedaan.
- Het was niet gepland. - Nee, dat is het nooit bij Jim.
Maar hij is er altijd klaar voor. Je weet, dat je niet de eerste bent?
Zelfs niet de vijfde. Natuurlijk weet je dat, we hadden het er vaak over.
- Ik vertelde dat, want ik vertrouwde je. - Dat weet ik en het spijt me.
Als je nog één keer sorry zegt...!
Hou je van hem?
- Doe niet zo gek. - Waarom is dat gek?
Sorry als je dat gek vindt, Trish.
Maar ik trouwde met hem en het is een redelijke vraag aan de vrouw...
die recenter seks met hem had dan ik.
Weet hij dat je me dit vertelt?
- Ja. - O, Christus! Dus je plande...
Je hebt mijn man sindsdien weer gezien en je hebt dit gepland.
Dit is zo typisch Jim. Jij werd verkracht en jij vertelt dit.
Welkom in mijn wereld, schat. Hij ruimt nooit zijn eigen troep op.
De politie kwam erachter. Het had met DNA sporen te maken.
Ik moest het je wel zeggen. Want we zijn vriendinnen.
O, nee, liefje. Dat zijn we niet. We kennen elkaar alleen maar.
Maar goed.
Wat ik niet snap. Van alle vrouwen op het feest...
waarom verkracht iemand jou? Dat is onbegrijpelijk.
Ga weg.
- Cath. - Kom vanavond niet naar huis.
- Laat het me uitleggen. - Het kan me niet schelen, Jim.
Het was een slippertje en stom. Ik had medelijden met haar.
Wat, een neukbeurt uit mededogen? En zei je haar dat?
Nee.
- Weet je wat jouw zwakte is? - Nee, maar je gaat het me vast zeggen.
Je bent stom, maar je waant je slim. Dat is erg gevaarlijk.
Ik kan je leven in brand zetten als ik wil. Maak je maar vast zorgen.
Ik kwam even kijken hoe het met Trish Winterman liep.
- Je vragen hoe het gaat. - Wel goed, denk ik.
- Hoe omschrijf je "wel goed"? - We hebben een goede relatie.
Ze schijnt me te vertrouwen. We hebben regelmatig contact.
- Is er iets, wat je dwarszit? - Niets. Alles gaat goed.
Nee, iets is er niet goed. Wat is er?
Beth, in deze evaluaties moet je eerlijk tegen me zijn.
Ik heb hetzelfde meegemaakt...
maar ik kan je niet bijstaan als je me niets vertelt.
Ze vroeg me om mee te gaan naar haar gesprek met de politie.
- Ze gaf hen een volledig verslag. - Oké.
Het was nogal schokkend. De details van wat er gebeurd is.
Wat hij gedaan heeft.
Ik lig in bed te piekeren. Over wie zoiets doet.
Hij sloeg haar bewusteloos, bond haar handen vast en muilkorfde haar.
Ik kan het niet uit mijn hoofd zetten.
- Juist. - Is dat normaal?
Volkomen normaal en begrijpelijk. Sorry, kun je dat even herhalen?
Dit vonden we in Mayford's huis en auto, samen met een zeer ongelukkige vrouw.
Hij liegt over zaterdagavond. Geen makreel te vinden.
Zijn vrouw lust ze niet. Ze hebben die nooit in huis.
Waarom liegt hij daarover? Hij weet dat we het ontdekken.
Niet echt het gedrag van een onschuldig man, hè?
Dat het een klootzak is, maakt hem nog geen verkrachter.
Nee, maar dit komt overeen met de gevonden wikkel in Axehampton.
Waarom is er geen blauwe visdraad, Miller?
Beth Latimer is beneden, ze wil jullie dringend spreken.
Ik had het met mijn begeleider over de zaak met Trish.
Een cliënt onthulde ons elf maanden geleden iets, maar deed nooit aangifte.
- Het lijkt op de aanval op Trish Winterman. - Wat is haar naam?
Dat is vertrouwelijke informatie. Ze ging destijds niet naar de politie...
maar ik vraag haar of ze nu wel wil.
- Waar vond de aanval plaats? - Op de weg naar Budmouth.
Ze kwam van een feest, werd neergeslagen, kreeg een oude sok in de mond...
werd vastgebonden en verkracht. Zoals gezegd deed ze geen aangifte.
Drie vrouwen, aangevallen door een onbekende aanrander na een avond uit.
Alle drie van achteren neergeslagen, de handen gebonden en gemuilkorfd.
De laatste vrouw noemde specifiek het gebruik van een oude sok.
- Kan die ook bij Trish zijn benut? - Het is mogelijk.
Als dat waar is, hebben we met een serieverkrachter te maken...
die al twee jaar actief is zonder dat iemand het weet.
Dat sluit Aaron Mayford uit.
Ik vergeleek zijn gegevens met de periode die Beth's begeleider gaf.
- Hij zat toen in de gevangenis. - En de condooms dan?
Verkrijgbaar bij elke drogist.
- Maar hij loog over waar hij reed. - Als er nu eens meer verkrachters zijn?
Zijn er nu plots 2 of 3 aanranders?
Ik weet het niet. Maar Trish en Laura zeiden dat hij naar goedkope drank rook.
Ik ben het met Katie eens. Iets klopt er niet met Aaron Mayford.
O! Daar zijn we het allen mee eens, maar de tijd dringt.
Er is geen wettelijke grond om hem nog vast te houden.
We kunnen hem onder toezicht houden.
Net wanneer we grip lijken te krijgen, ontglipt het ons.
Ik weet het. Het laatste slachtoffer zal zich moeten melden.
In de tussentijd, die knaap Leo Humphries van de touwfabriek.
Ik heb een afspraak met zijn vriendin. Ga je mee?
We moeten Aaron Mayford op borgtocht vrijlaten.
Hopelijk krijgen we er geen spijt van.
Hallo, Ed!
- Alles goed, Ian? - Ja.
- Zeg, je hebt toch caravans te huur? - Ja, waarom?
Ik ben aan het nadenken over waar ik wil gaan wonen.
Kan ik er één voor een paar weken van je huren vanaf dit weekend?
- Jij woonde toch bij hoe heet ze? - Sarah. Nee, dat gaat niet zo goed.
- Ze heeft je eruit gegooid. - Nou ja, dat gaat ze doen.
Verdorie, je had het allemaal: een prima woning, een leuke vrouw.
- Ja, het is goed zo, Ed. - En je gooide alles weg.
Hou op! Kan ik die caravan hebben? Meer hoef ik niet te weten.
- Nee. - Wat zeg je?
- Nee, dat gaat niet. - Waarom niet?
Ik vertrouw je niet. Trish deed dat evenmin. Je behandelt mensen slecht.
Het zou me zelfs niet verbazen als jij haar verkracht hebt.
Vooruit maar, lieverd. Niet te hoog klimmen, hè.
Als ik het mag zeggen, je ziet er aardig geradbraakt uit
Bedankt. Het was een lastige dag. Maar ik wilde je toch even zien.
Ik deed wat je vroeg. Ik had het erover met Trish...
- dat je met haar wilde praten. - Geweldig, bedankt.
- Zij wil dat niet. - O, juist.
Ze is niet religieus en zag niet in hoe het haar kon helpen.
Zei je niet, dat het daar niet om gaat, maar om steun te geven.
Dat heb ik gedaan, echt. Maar ze wil dat niet. Sorry.
- Juist ja. - Dat klinkt, alsof ik je in de steek liet.
Nee, helemaal niet. Ik heb bewondering voor jou.
Het is prachtig, hoe je mensen helpt. Ze reageren echt op je.
Eerlijk gezegd ben ik best jaloers.
- Wanneer zag je Mark nog? - Ik wist dat dit zou komen.
Paul, ik ben niet zijn engelbewaarder.
- Hij is op zoek naar Joe. - Ja.
- Je wist dat? - Hij zei het niet, maar ik voelde het.
Ik zag het al een paar jaar komen.
- De laatste maand verergerde het. - Kun je hem stoppen?
Waarom moet ik zijn troep opruimen, nadat ik hem het huis uitzette?
Ik kan niet met zijn pijn leven. Ik steek mijn energie elders in.
- Zoals mijn dochters en Trish. - Maar als hij nu wat stoms doet?
Is dat dan onze fout? Nee, het is zijn keus.
Je kunt niet iemand redden, die niet gered wil worden.
Ik heb die brieven nooit gelezen.
Het leek me niet gepast en ze waren niet nodig voor het boek.
Dus zijn ze ongeopend.
- Bedankt daarvoor. - Dan ga ik maar weer.
- Ga je ergens heen? - Ja. Een kleine vakantie.
- Om wat tijd voor mezelf te hebben. - Waarheen?
Ik dacht aan Schotland.
- Leuk. - Ja.
- Hoelang ga je? - Een paar dagen maar.
- Nige houdt het werk wel bij. - Een hele afstand voor een paar dagen.
- Ben je soms een reisagent? - Zou kunnen, zoals het er nu voorstaat.
- Weet je gezin dat je weggaat? - Bedankt voor het brengen, Maggie.
- Pas goed op jezelf, Mark. - Altijd.
- Danielle Lawrence? - Ja, wat vreemd.
Normaal weet niemand mijn naam.
- We komen niet voor ijs. - Jij misschien niet.
- Miller en Hardy, Wessex politie. - O, oké.
- Waar was je op zaterdagavond 28 mei? - In de Anglers met mijn vriend Leo.
- Hoe laat kwam je daar? - Half acht.
- En wanneer ging je? - Middernacht. We haalden kebab.
- Wat voor kebab? - Doner.
- Was het druk in de kebabzaak? - Ik geloof van niet.
- Hoe lang ga je al met Leo Humphries? - Een paar maanden.
- Zie je hem elk weekend? - Nee, niet echt.
- Was hij de hele nacht bij je? - Ik verloor hem niet uit het oog.
- Naar wiens huis gingen jullie? - Dat van hem. Zijn vader was weg.
Leo maakte de volgende ochtend ontbijt klaar. Met roereieren.
- Kan hij dat goed? - Niet echt.
- Kan ik die mensen even helpen? - We zijn klaar.
Teken op het bureau even een verklaring over wat je ons verteld hebt.
Daarin staat met name dat wanneer je liegt je naar de gevangenis gaat wegens meineed.
- Geen probleem. - Tot ziens. Bedankt, Danielle.
- Geloof je haar? - Geen woord ervan.
Ik ben het beu dat mensen tegen ons liegen.
Waar ga je naartoe?
Dat zie je toch? Naar mijn werk.
- We gaan zo eten. - Val me niet lastig.
Allemachtig.
Had je wat te zeggen?
- Ik heb gekookt. Je zag dat. - Ik keek niet naar je.
- Ik let nooit op wat je doet. - Clive!
- O, hallo. - Ik wilde net gaan.
- Toch niet vanwege mij? - Ja.
Succes. Het komt wel goed.
- Alles in orde? - Wees aardig. Het is een goeie meid.
Wat? Is er iets aan de hand?
- Gaat het goed met je? - Niet echt.
Ik haat het hier, pa.
- Je went er wel aan. - Ik denk van niet. Niet nu.
Wat bedoel je daarmee?
Iemand heeft mijn mobieltje gestolen en mijn foto's bekeken.
En tussen de foto's...
zat er een, die naar iedereen werd gestuurd.
Wat voor foto, Daze?
Ik wil niet dat je die ziet.
O, lieverd... Nee, toch...
Iedereen op school zag die.
Nu vallen alle jongens me lastig en wil ik hier niet blijven.
- Wanneer was dat? - Een paar weken geleden.
- Een paar weken? Waarom zei je niets? - Je bent nooit hier.
- We hebben een zaak. - Er is er altijd één!
Een zaak is altijd belangrijker. Je zei dat het hier anders zou worden.
- Dat is het ook. - Nee. Het is slechter.
- Dani. - De politie was er, zoals je zei.
- Wat heb je ze gezegd? - Wat je me vertelde.
Als ik loog, kan ik naar de gevangenis gaan.
Wie zegt dat je liegt?
Ik heb al driemaal wat van je te goed.
- Wat ga je zaterdag doen? - Geen idee, maar het zal duur worden.
Hallo, maat. Ik wil naar huis. Je weet waarheen.
Duur, zei je? Goed. Ik ben overal voor in.
Nee toch zeker. Niet vandaag, verdorie!
- Ik heb nog pauze, Ed. - Ja, maar je lijkt hier aan toe te zijn.
O, ja. Bedankt.
- Ben ik aantrekkelijk, Ed? - Wat?
Nou, als je baas moet ik voorzichtig zijn, vanwege seksuele intimidatie.
Goed dan. Als je me niet kende, zou je dan seks met me willen?
- Nou, waarschijnlijk wel. - O God, waarschijnlijk.
- Bedankt voor je spontane goedkeuring. - Ja dan. Wat is dat nou voor vraag?
- Ik wil weten of mijn tijd voorbij is. - Natuurlijk niet.
Waarom zeg je zoiets? Je bent een knappe vrouw.
Je hebt een man, nogal een kwast, maar dat is niet jouw fout.
Jim sliep met Trish.
- Wat? - Ja.
- Jim en Trish? - Op de ochtend van mijn feest.
Dat zou ze nooit doen.
Ik weet dat je haar hoog hebt zitten, maar zij neukte mijn man.
Of hij haar. Of ze neukten elkaar. Ze vertelde het me.
- Waar was ze met haar gedachten? - Oh! Mijn God.
- Een geweldige troost ben je. - Neem me niet kwalijk.
Wat ben je van plan?
Ik weet het niet. Hij heeft eerder andere vrouwen gehad. Maar dit...
doet meer pijn.
Ik begrijp dat.
Ik dacht dat ik van iemand zou houden...
en hij van mij en dat het mijn hele leven zou duren.
Is dat teveel gevraagd?
Schitterend. Echt een klassieker! Een takelwagen die afgetakeld is.
Wees nou niet een klootzak.
- Moet ik hem meeslepen? - Erg grappig.
Jammer van je feest, hè?
- Ik weet niet wat je bedoelt. - Niet?
Het is moeilijk te geloven, hè? Waartoe sommigen in staat zijn.
Ik wil daar niet over praten.
Iedereen praat erover, als ze de taxi zijn ingestapt.
Jij bent de enige, die dat niet wilt.
Arme Trish.
- Hoe weet je dat zij het was? - De hele stad weet dat.
In ieder geval staat haar naam niet in de krant.
Moeilijk ook voor jou en je vrouw. Het moet één van jullie gasten zijn.
- Moet dat? - Logischerwijs wel.
- Waarom interesseert het je zo? - Ik reed die avond gasten op en neer.
Juist. Jij reed in die buurt, maar was zelf niet uitgenodigd.
- Ja, ik zag wat je daar deed. - Is dat zo?
Grappig, ik zag je met Trish.
Ik stond geparkeerd, jij was buiten aan de voorzijde van het huis.
Het leek een gepassioneerd gesprek.
Wat zeg je? Je was me aan het bespioneren op het feest?
Niet bespioneren, ik zag alleen...
- Je zag alleen twee vrienden praten. - Het leek meer dan dat.
- Stop hier. - Wat?
Ik zei stop, voordat ik je een hengst verkoop.
- Luister, ik wil geen moeilijkheden. - Weet je tegen wie je het hebt?
Weet je hoeveel mensen ik hier ken?
- Niet echt. - Ik ken je baas, je collega's, je klanten.
Ik kan alles te weten komen van je vrouw, kinderen en huisdieren.
Ik kan je leven ellendiger maken dan het zeker al zal zijn.
- Begrepen. - Goed.
U heeft één nieuw bericht.
Mark, ik ben het. Bel alsjeblieft. Ik maak me zorgen over je.
Bericht verwijderd.
Trish Winterman werd hier aangevallen.
Laura Benson was daar. En een derde hier in Budmouth.
Eén op privébezit, één in open terrein en één aan de rand van een dorp.
Allemaal tamelijk obscure plekken.
Naar zulke plaatsen ga je met opzet, wat op een lokaal persoon wijst.
- We houden ons vast aan een strohalm. - Een beetje wel.
We kunnen die gebieden met de gasten van het feest vergelijken.
Oké, laten we dat proberen.
- Bedankt. Dat je hier kwam. - Dat is in orde.
- Ik kan met haar praten, als je wilt. - Zou dat helpen?
- Ik weet niet. Het is jouw dochter. - Ik lijk overal te falen, Miller.
Dat is ouderschap. Het is alsof je steeds een klap tegen je hoofd krijgt.
Wacht even. Als het nou eens niet geografisch is, maar seizoensgebonden?
- Wat? - Al de aanrandingen waren...
tijdens de zomer, in juni en eind mei.
Er is dan geen verband in het waar, maar in het wanneer.
Dat wijst naar iemand, die er kort was.
Een seizoenswerker of een toerist.
Nee, hoe zit het dan met de mensen op het feest?
- Ze wonen allemaal hier. - God, ik weet het niet.
Dat beperkt het niet, maar breidt het uit.
Ik doe mijn best om de informatie te interpreteren.
We hebben één naam nodig, één treffer.
- Wat? - Met Arthur Tamworth van Axehampton.
Ik had dit telefoonnummer gekregen. Mijn hond vond iets belangrijks, denk ik.
We zijn gesloten.
Ben je doof? We zijn gesloten.
Ik zag dat Pedro dat in zijn mond had. Geen idee, waar hij het heeft gevonden.
Ik dacht, ik bel jullie maar even, al is het maar een oude sok.
- Je weet nooit in jullie soort werk. - Precies.
Goed, jongens. We stoppen ermee.
Gooi je rugnummers in de zak. De tenues naar mij na het omkleden.
Mijn beurt weer om te wassen.
Tenzij een lieve dame dat voor me doet.
Vertaling: Bokitolover