Trish Winterman uit West Flintcombe
deed aangifte van verkrachting.
En dan kom je voor de taxichauffeur?
- Waar was je zaterdagavond, Leo? - Op stap met mijn vriendin.
- Wessex politie. Wie ben jij? - Ed Burnett. Dit is mijn winkel.
Waarom had jij met Ed Burnett ruzie tijdens het feest?
Kunnen jullie me niet meer vertellen over wat er is gebeurd?
Vertaling: Bokitolover Sync: Explosiveskull, HH-Frosch
- Wanneer kwam dat sms'je binnen? - Een uur geleden.
- Ik zei haar jullie te bellen. - Dat heb je goed gedaan.
- Ze komt er weer bovenop, toch? - Ja, het zal even duren.
Hij was het, ik weet het zeker. Hij kent mijn nummer en mijn adres.
Denk je dat hij nu naar ons kijkt?
Weet je wat hij bedoelt? Waarover moet je zwijgen?
Geen idee.
Zegt je gevoel je misschien, van wie het bericht kwam?
Nee.
Trish, kan dit komen van de man, met wie je die ochtend naar bed ging?
Ik wil daar niet over praten, zei ik.
- Maar hij heeft het nummer van je mobieltje? - Het is hem niet.
We krijgen zijn DNA toch wel via de lakens.
- Het gaat sneller, als je het ons vertelt. - Luister, sorry dat het niet goed ging...
- tijdens het vraaggesprek. - Het lag niet aan...
Ik had dat niet moeten vertellen.
Het was voor de aanval. Er is geen verband.
- We weten dat niet met zekerheid. - Ik weet dat zeker!
En als je je nu vergist?
We weten, hoe moeilijk dit voor je is.
Ja hoor, jij weet hoe het voelt om geboeid te zijn en te worden misbruikt.
En te voelen dat alles jouw fout was.
Want ik vraag me elke minuut af, wat ik gedaan heb om dit te laten gebeuren.
Waar heb ik dit aan verdiend?
Nee, ik weet niet hoe dat voelt.
We zullen de dader vinden.
We vinden degene, die je dat anonieme bericht stuurde.
Maar zonder jouw medewerking zal dat een stuk langer duren.
Ik vertel je niet, met wie ik naar bed ging.
In hemelsnaam, Ian, zet dat uit.
Ik ben het. Kun je vrijuit praten?
Ja, mam is in de kamer. De politie is net weg.
- Weet je het zeker, Leah? - Denk je dat ik het verzonnen heb?
- Weet ze... wie het was? - Ik geloof van niet.
Luister, ik weet niet wat ik moet doen. Denk je dat ik langs moet komen?
Dat gaat niet. Ik mocht het je niet vertellen.
Waarom doet iemand zoiets, pa?
Ik bewaar haar mobieltje in een open zak voor bewijsmateriaal.
Als iemand toenadering zoekt, zal dat via mij moeten gebeuren.
En dan kunnen we verder komen met het zoeken naar de bron van het sms'je.
- Je lijkt wel een lopend lijk. - Nou, bedankt.
Wat denk je, Miller? Stuurde haar belager dat bericht?
Dat is niet logisch. Het nieuws is inmiddels vrijgegeven.
Tenzij de nieuwsberichten dit aangewakkerd hebben.
Als het de dader was, wordt het aannemelijker dat het een bekende is.
Wil je echt die smerige, opgewarmde thee gaan drinken?
Waarover moet ze zwijgen? Denkt hij dat ze weet wie hij is?
- Of vertelt ze ons niet alles? - Ik moet naar huis, naar bed.
Ik stel voor dat jij dat ook doet. We beginnen weer vroeg.
Stel ze kent haar belager...
Wat is dan het motief? Is iemand kwaad op haar?
Ergens jaloers over? Wil hij haar straffen?
Was het wat dronken geflirt, dat uit de hand liep?
Met alle respect, van flirten was geen sprake. Hij sloeg haar buiten westen.
Het ging over macht en controle,
- niet over seks. - Ik weet dat wel.
En je was te hard tegen Trish vandaag.
Ik weet dat je moe bent en resultaat wilt zien, maar je moet rustig aan doen.
Ik ben bang dat hij het weer doet. Daarom oefen ik druk uit.
Ik ga naar huis.
- Goedenavond. - Goedenavond.
Je mag wel binnenkomen.
Trish is verkracht.
Ja, dat weet ik.
Hoe kun je dat al weten? Leah vertelde het me nog maar net.
De politie was hier voor de gastenlijst.
- De politie? En je zei het mij niet? - Het was niet aan mij om dat te doen.
Ik wist niet of we dat mochten. Heb je Trish al gezien?
Ik sta niet bepaald hoog op haar lijst.
- Weet je wat er is gebeurd? - Ik heb geen flauw idee.
Ik hoopte dat jij iets wist.
Alleen wat de politie liet weten. Dat het 's avonds op het feest was.
Christus.
Hoor eens...
Je weet dat Cath en ik er zijn voor Trish, en ook voor jou.
Al de problemen die jullie hadden, doen er nu niet toe.
Van belang is, dat Trish alle hulp krijgt, die ze nodig heeft,
en de politie degene pakt, die haar dit aandeed.
Ja. Bedankt.
- Ik zit misschien in de knoei. - Wat bedoel je?
De politie kwam naar me op school en ik wist niet dat het Trish betrof.
Ongelooflijk dat ze dat niet vertelden. Jim, beloof je me dit vóór je te houden?
Ik beloof je niets, tot ik weet waar je het over hebt.
Ik zei ze, wat ik op het feest deed. Wie ik zag, hoe ik naar huis ging.
- Maar ik heb alles verzonnen. - Wat zeg je nou?
- Ik was helemaal van de wereld. - O, in hemelsnaam...
Ik had woorden met Sarah, want ze heeft de schurft aan jou...
en jij ook aan haar, en ze ging weg.
Daarna had ik woorden met Trish en begon tequila te drinken.
Kun je voor mij instaan? Ze vertellen hoe ik ben, als ik aan de tequila zit.
Hoeveel herinner je je nog?
Maat, ik had een hoop drank op. En het was een zware week geweest.
Ik weet alleen nog, dat ik wakker werd in het gras vlakbij het meer.
In Godsnaam, Ian.
- De politie zal daar onderzoek doen. - Ik weet het.
Wat moet ik doen? Ik herinner me niets en mijn vrouw werd verkracht.
- Kan ik jullie helpen? - Is Daisy thuis?
- Wie wil dat weten? - Ben jij haar vader?
Wie zijn jullie?
- Ze zal wel in het park zijn. - Of ze is op school.
Wat zijn jullie namen? Dan geef ik het haar door.
- Zeg maar dat de jongens er waren. - De jongens?
- Juist. - Bedankt, vader van Daisy.
- Alles goed? - Wat doe jij hier?
- En waarom grijns je zo? - Ook fijn je te zien.
Ik bracht wat water mee. Je neemt te weinig mee.
Bedankt.
- Ben je vanmiddag thuis? - Ja.
- En Chloë? - Ja, na haar proefwerk. Waarom?
Kan ik dan bij je langskomen? Zo rond de klok van enen?
- Waarvoor? - Dat vertel ik nog wel.
Ga nu, ik wil het hardlopen voor je niet verpesten.
Oké.
Hallo, dit zijn Trish en Leah. Laat een boodschap achter.
Ik hoorde wat er gebeurde, Trish. Ik moest even komen om je te zien.
Ik weet niet wat te zeggen.
Het spijt me. God, dat klinkt zo nutteloos.
Luister. Wat er de afgelopen maanden ook was, ik ben er voor je als je dat wilt.
Ik wil er voor je zijn.
Ik hou van je, Trish.
Trish Winterman werd gisteravond bedreigd via een anoniem sms-bericht.
Onze prioriteit ligt in het uitzoeken wie dat verstuurde, om vast te stellen...
of het om een serieuze bedreiging gaat en of het van haar belager afkomt.
Zo ja, dan is het ons beste spoor van nu.
Nu, wie van de mogelijke verdachten kent het telefoonnummer van Trish?
Miller heeft haar mobieltje. De belgegevens moeten bekeken worden.
De adviseur van Trish was minder productief, dan we hadden gehoopt.
Ze is nog altijd getraumatiseerd.
We zetten de gesprekken met haar voort, als ze aan de betere hand is.
Ze deelde wel mee, dat ze zaterdagochtend seks met een man had, niet haar echtgenoot,
maar ze is vooralsnog terughoudend in het geven van zijn identiteit.
- Erg hulpvaardig. - Harford...
ik ben nu niet in een stemming om je geluid te horen!
- Nee, meneer. - Hadden we nog meer, Miller?
Trish werd naar het feest vervoerd door ene Lucas van taxibedrijf Budmouth.
Hij beweert dat zijn radio niet werkte en heeft geen alibi voor het tijdstip,
waarop de verkrachting plaatsvond. We moeten dat nog zien te preciseren.
We denken tussen 11 en 1 uur, maar Trish weet niet wanneer ze buiten was...
en hoe lang ze bewusteloos was.
We zoeken ook nog naar de werkhistorie en de familiegegevens van de chauffeur.
Hoe ver zijn we met het stukje van de wikkel op de plaats delict?
We identificeerden het merk en ik heb een lijst van lokale distributeurs,
met inbegrip van verkoopautomaten. Ik ben druk bezig met die af te werken...
om recente aankopen op te sporen, met name van vorige week.
Hoe sneller, hoe beter. We hebben nog veel te doen. De tijd is tegen ons.
Tot dusverre is met 27 gasten gesproken. Jullie hebben daar allen aan meegewerkt.
Ik wil aan het eind van de dag de resultaten.
Blijf DNA-materiaal verzamelen. Noteer degenen, die weigeren.
Harford, maak een totaaloverzicht.
Ik wil de gegevens van alle gasten, voordat jullie weggaan. Begrepen?
- Ja, meneer. - Goed, aan de slag dan.
- Hij mag me niet erg, hè? - Dit gaat niet over jou.
Hij maakt zich zorgen en is moe.
- Hij hoeft me niet zo af te snauwen. - Miller! Kom mee.
- Tom? - Ik kom eraan, grootvader.
- Ik moest beiden bij jou brengen. - Heel erg bedankt.
Waarvoor zijn ze hier? Voor een les over moraal en de leer van de Bijbel?
Nee, voor vijf minuten uitleggen, waarom ze idioten zijn...
en vervolgens mogen ze twee uur onkruid op het kerkhof verwijderen.
Het is op school de gebruikelijke straf.
- Klinkt alsof ze niet de eersten zijn. - Dat zijn ze zeer zeker niet.
- Gaat het goed met je? - Ik? O, jawel.
Ik slaap in mijn dochters bergruimte, terwijl zij zichzelf dood werkt.
- De pensionering, waar ik van droomde. - Je zult nog wel altijd rouwen.
Nou ja, het leven gaat gewoon door. Ik kan er niets aan veranderen.
- Als je met me wilt praten... - Nee, dank je, dominee.
Ik geef niks om die onzin. Met alle respect.
Kom, Fred, naar de speeltuin. Ja, kom maar.
Porno op jullie telefoons.
Dat meen je niet.
Oké, goed zo. Bedankt.
Waar ging je gevecht met Jim Atwood over?
- Ik zou het geen gevecht willen noemen. - Zo werd het ons beschreven.
Dacht je echt dat ik vocht, daarna vertrok en Trish verkrachtte?
- Waar ging het over? - Jim bepaalt graag Cath's werktijden.
Hij vond dat ik haar op uren zette, die hem slecht uitkwamen.
- En daar ruzieden jullie om? - Hij maakte me kwaad.
Hij heeft die kleine flutgarage, die zienderogen achteruitgaat,
maar doet of hij de koning zelf is. Hij zeikte wat en ik werd het beu.
Dus ik trok hem mee naar buiten en het werd een beetje agressief.
- Soms moet je een grens stellen. - Op de 50e verjaardag van zijn vrouw?
Ik weet wat hij dacht. Dat ik niet voor mezelf kon zorgen.
- Hoe liep het gevecht af? - Met een stuk of vier klappen.
Daar had ik het over. Het was nauwelijks iets.
- En hoe ging het verder? - Ik ging naar huis.
- Hoe kwam je daar? - Met de auto.
- Had je niet gedronken? - Ik drink niet.
- Je was nuchter, toen jullie vochten? - Ja.
- Was er nog iemand bij je thuis? - Ik woon alleen.
Mijn vrouw stierf 13 jaar geleden, vóórdat ik hier kwam.
Hoe lang werkt Trish al bij je?
Negen jaar. Ze is het langst hier. Zonder haar was ik verloren.
Ik hoop dat iemand gezegd heeft, dat zij dit niet heeft uitgelokt.
- Zo'n soort vrouw is zij niet. - Wat voor soort vrouw is dat?
Het soort vrouw, dat dit overkomt. Dat maakt het zo afschuwelijk.
- Vertelde jij ze over mij en Jim? - Nee.
- Heb je nog wat van haar gehoord? - Nee.
Ik wilde langsgaan, maar... God, ik weet niet...
Ik voel me beschaamd, verantwoordelijk. Het was tenslotte mijn feest.
Hoe kan ik haar in de ogen kijken?
- Waar was je na de ruzie, Ed? - Wat bedoel je?
Ik heb je niet meer gezien. En iemand anders ook niet.
Ik bleef even hangen en ging naar huis.
Kom mee, we gaan weer aan de slag. Er ligt genoeg werk.
- Deze camera werkte dus op de feestavond? - Ja. Al het beeldmateriaal staat hierop.
Iedereen die naar binnen en buiten ging, via deze weg althans.
- U was hier zelf die avond niet? - Nee, ik verzorgde thuis mijn honden.
Mijn vrouw dineerde met vrienden.
- Hoe gaat het met de dame? - Er wordt voor haar gezorgd.
Ik ben er stuk van. Nooit gebeurde er zoiets in de afgelopen 23 jaren.
Toen mijn vader nog leefde, brachten we hier de zomers door.
Bij de waterval, onder de boom. Daar was mijn plekje.
Ik zat daar en niemand zag me.
Ik denk niet, dat we dit nog gaan verhuren. Niet na dit.
Zo'n daad bezoedelt alles. Het bezoedelt iedereen.
Ik vond het een stuk lastiger, om vandaag het huis te verlaten.
- Ik wist niet, of ik het kon. - Het zal geen rechte lijn zijn.
Sommige dagen zullen moeilijker dan andere zijn, zonder reden.
Ik denk steeds terug aan het gesprek met de politie. Ik deed het niet best.
Ik zag het aan hun gezichten.
Je enige verantwoordelijkheid is het vertellen van de waarheid.
Heb je nog met iemand anders over het gebeurde gesproken...
- behalve Leah? - Nee.
- Wil je dat? - Nee.
Cath weet het nu wel. De politie zal het haar vast verteld hebben.
Ze blijft maar berichten sturen. Ik beantwoord ze niet.
Zou het helpen om met haar te praten? Ze is een goede vriendin.
Ja maar, het was haar feest.
Ze hebben dit al zo'n lange tijd georganiseerd.
En nu zullen ze het zich herinneren als de dag, waarop dit gebeurde.
Trish, het is niet jouw schuld. Zo mag je niet denken.
We nemen het onszelf kwalijk als er wat misgaat en dat hoeft niet.
Ik weet wie je bent, Beth. Ik vond je via Google. Sorry.
Juist.
Die jongen, die twee jaar terug vermoord werd, was je zoon.
- Jij bent Danny's moeder. - Ja, dat klopt.
- Het spijt me voor je. - Dankjewel.
- Ik weet niet, hoe je het aankon. - Op veel dagen niet.
Ik beloofde mezelf en Danny, dat ik niet zou opgeven.
Niets maakt het beter.
Ik ga niet tegen je liegen, Trish. Het zal zwaar voor je worden.
Je zult je erg alleen voelen.
Maar je hebt je gezin nodig en je vrienden.
Je mag hem niet laten winnen. We laten hem niet winnen.
Dat viel best mee.
- Alles goed? - Ja.
- Gewoon, omdat je niet veel zegt. - Er zijn wat dingen thuis.
Mijn stiefvader is een lul. Nog meer dan normaal.
- O, trouwens... - Had je moeder het niet ingepikt?
Ja, maar ik nam het terug. Alles staat er nog op.
- Ik ben niet echt geïnteresseerd. - Je hebt het nog niet gezien.
Ik wel.
O, dit is een fijne plek. Hier kunnen we straks lunchen.
Dit is geen plezierreis, Miller. Eerst deze knaap, dan de muzikant.
- We lopen achter op schema. - God, leef jij op lucht?
Je eet nooit! Geen wonder, dat je zo knorrig en dun bent.
Dun en knorrig.
Verzorgde jij de catering voor het feest van Cath Atwood...
- afgelopen zaterdag? - Ja.
Het was onze eerste grote buitenklus. Cath komt regelmatig hier.
- Ze vroeg, of we het eten wilden doen. - Hoeveel personen nam je mee?
Sami en ik deden het eten, vier anderen liepen met de hapjes rond.
We hebben alles hier klaargemaakt en brachten alles daarna naar Axehampton.
Vanaf vieren werd alles klaargezet. Er was erg veel.
Hebben jullie die avond iets bijzonders of ongewoons gezien?
Ruzies of conflicten?
We deden het eten, ruimden op en kwamen uitgeput thuis.
Ik nam één rookpauze, een wandeling van tien minuten in de tuin. Meer niet.
- Hoe laat was dat? - Vrij laat. Half twaalf, half een.
- Waar heb je gelopen? - Naar het meer en weer terug.
- Zag je daar iemand anders? - Nee.
We hebben de namen en gegevens van je personeel nodig.
- Geen probleem. - En nog iets.
Wil je je DNA afstaan? Dat vragen we aan alle aanwezigen.
De anderen van je team ook. Het is op vrijwillige basis.
Als jullie dat nodig hebben.
Willen jullie wat eten, nu jullie er toch zijn?
Nee, bedankt, we moeten verder.
Kan ik haar vrijdag bij je laten? Ik heb een afspraak dan.
- Ja, geen probleem. - Dat ging makkelijk.
Ik ben gemakkelijk.
Nietwaar, lieverd? Gemakkelijke, oude pappa.
Ik ga wel.
- Wat is hij van plan? - Niet zo argwanend.
- Hallo, bedankt voor het komen. - Graag gedaan.
Kom binnen.
- Ben? - Beth! Chloe!
Fijn dat jullie gezond zijn. Ik zag jullie sinds het proces niet meer.
- Hoe gaat het ermee? - Sorry maar, waarom ben je hier?
- Wisten jullie niet dat ik kwam? - Nee.
Ik heb over volgende stappen zitten denken betreffende Danny.
- Nee, Mark, kom op nou. - Luister gewoon even...
- Dit is niet eerlijk. - Tien minuten. Meer niet.
- Ik kan ook later terugkomen. - Sorry, Ben, dit is erg gênant.
- Echt, ik kan wel gaan. - Nee, blijf, ja?
We weten dat er geen kans is op een nieuw proces tegen Joe Miller.
Niet, tenzij er nieuw belastend bewijsmateriaal opduikt.
Moeten we hier echt over praten?
We hebben het nooit gehad over een particuliere strafvervolging.
- Mark, stop. Het antwoord is nee! - We kunnen er toch over praten.
Sorry, als het daarover gaat, die optie staat niet open.
De zaak is met een jury afgehandeld. Hij werd vrijgesproken.
Maar wat kunnen we dan doen?
Ik las over zaken, die jaren duurden, maar mensen gaven het niet op.
Als je Miller ter verantwoording wilt roepen voor Danny's dood...
Dat is precies, wat ik doe.
...dan kun je een civiele zaak tegen hem nastreven. Het is wel complex.
Het is mogelijk, maar bedenk wel dat er veel tijd in gaat zitten.
- We gaan toch nergens heen. - Mark!
Wat?!
Heb je het te druk en meer te doen?
Kunnen we hier eerst over praten als gezin?
Daar doe ik het voor, Chlo. Voor ons, als gezin.
O ja? Want mam en ik willen dat niet. We zeggen dat, maar je hoort ons niet.
Als je een civiele zaak wilt starten, moet je weten waar Miller zich bevindt.
We hebben zijn adres nodig.
Dat weet niemand. Hij schijnt verhuisd te zijn en zijn naam te hebben veranderd.
Dit wordt erg lastig. Bijna onmogelijk.
Nou, dat was het dan.
Ze hebben nooit eerder gevraagd om mijn DNA te geven. Best gaaf.
Hoe kwam de boeking tot stand?
We spelen in kroegen. Jim vroeg ons na een concert in de Anglers.
Hij had ons meer gezien en vroeg om een set, speciaal voor zijn vrouw.
Hier is ons kaartje. Onze webpagina staat op de achterkant.
- Zijn jullie goed? - Ja.
- Waarom, wil je ons boeken? - Nee.
- Hoe laat waren jullie in Axehampton? - Rond vijf uur.
Ik, althans. De andere twee een kwartier later, Beefy Wanders pas half zeven.
- Wie waren er nog meer? - De catereraars. Cath and Jim.
Ze hadden woorden. En barpersoneel. Dat was het.
- Waarover bakkeleiden Cath en Jim? - Over te weinig drank en te veel eten.
Over dat ze geen live muziek wilde, en ons toch ingehuurd had.
Maar achteraf was ze toch tevreden. Ik zag haar nog dansen.
- Wat deed je na het optreden? - Een drankje, inpakken en naar huis.
Nog iets ongewoons gezien?
Die gast van de winkel. Hij was in een rotbui.
Hij keek alsof hij iemand kon ombrengen.
- Ik zag hem richting de tuin gaan. - Hoe laat was dat?
Rond half twaalf.
Echt, je moet wat eten.
- Ik heb geen honger. - Daarom ben je zo moe.
- Ik ben niet moe. - Je ziet er vreselijk uit.
Laat me met rust en eet je stomme Schotse ei op.
- Waarom ben je teruggekeerd? - O jee, hebben we dat weer.
Doe dat niet, wanneer ik het vraag.
Twee jaar hoor ik niks van je. Geen sms'je of telefoontje.
- Ik verloor mijn mobieltje. - Niet waar.
- Al je gegevens stonden erop. - Lulkoek!
- Ik ben niet goed in die dingen. - Wat? Mensen, relaties?
Ik wilde naar huis gaan om de familieband te herstellen.
Ons een nieuwe kans geven. Het pakte niet goed uit.
De plek, die ik als thuis kende, was er niet meer.
En Daisy...
Ze kwam in problemen.
Ze was in oorlog met haar moeder. Wij allebei eigenlijk.
Ik dacht dat ze misschien hier een nieuwe kans kon krijgen.
Zoals ik.
- Ik dacht dat je het hier haatte. - Meestal wel.
Het gaat niet om mij.
Niet veel vaders hadden dat voor hun dochter gedaan.
Is dat zo?
Deze zaak grijpt je echt aan, hè?
Ik begrijp de denkwereld niet van de man, die zoiets doet.
Dat hoeft ook niet. Je moet alleen de smeerlap oppakken.
Weet je, wat me dwarszit? Het worden er niet minder.
Normaal kunnen we een aantal mannen uitsluiten.
Maar hoe meer we er spreken, hoe meer erbij komen.
Ze waren allemaal hier, zagen Trish en hadden de gelegenheid.
Het is een beangstigend wijd netwerk.
O, hou eens vast.
- Wat? Nee, maak het nou! - Hallo? Ja?
Het is de vrouw van het taxibedrijf.
- Hallo weer. - Kun je meekomen naar het bureau?
- Ik ben aan het werk. - We hebben dat al geregeld.
Je wordt graag Lucas genoemd, maar je heet eigenlijk Clive.
Ja. Dat is toch niet illegaal?
- Je sprak pas over je kapotte radio? - Ja.
En over Trish Winterman, die de terugreis reserveerde...
- maar niet opdaagde. - Correct.
- Je belde haar, ze nam niet op. - Dat klopt.
- Ging je op zoek naar haar? - Nee.
Je bleef in het wagenpark van Axehampton, met je licht aan,
en reed mensen op en neer.
- Dat vertelde je ons. - Dat is wat ik deed.
Waren er meer, die ook voor de terugreis hadden gereserveerd?
Enkele.
- Hoeveel? - Moeilijk te zeggen.
- Ik heb een lijst van die reserveringen. - Oké.
Kijk die even door en vertel, wie ervan je terugreed.
Voor de bandopname: agent Miller geeft meneer Lucas formulier EM43.
Het is lastig. Ik ken de gezichten wel, maar niet de namen erbij.
- Doe je best maar. - Oké.
Eh... Tony Bird nam ik mee. En de Symes.
Sam en Sophie Potter. Dat is het wel.
Waarom lieg je, Lucas?
Sorry?
We belden ze allemaal. Geen van hen reed met jou terug.
Dacht je dat we dat niet natrokken?
Waarom zou je daarover liegen, als op die avond een vrouw werd verkracht?
Luister, het was stom, maar ik pikte een klant op langs de weg.
- Wat? - Ik weet dat we dat niet mogen.
Ik dacht dat jullie me daarvoor hadden meegenomen.
Ik werd door iemand aangehouden en de rit leverde me 40 pond op.
Ik vertelde Ange van de centrale niks. Ik heb het geld gewoon gehouden.
- Hoe laat was dat? - Ongeveer half tien of elf.
Ik had juist Sarah weggebracht, die al vroeg het feest verliet.
Ik reed terug via Dorchester, toen een man me toezwaaide.
- Hoe oud was hij? - Circa dertig.
- Waar wilde hij heen? - Richting de A35 bij de bocht.
- In wat voor stemming was hij? - Hij was dankbaar.
- Waar bracht je hem naartoe? - Rechts boven de heuvel in Lyme.
- Hij wees me de weg. - Zou je ons daar kunnen brengen?
Dat zal wel lukken.
Wie is Maria Brady?
Heeft Angela over haar verteld?
- Wat heeft dat ermee te maken? - Beantwoord de vraag.
Maria was een vaste klant. Ze diende een klacht over me in.
- Ik had haar signalen fout ingeschat. - Wat voor signalen?
Ze had me over zichzelf verteld.
Ik reed haar een paar maal naar het vliegveld, ze bracht drank en eten mee.
We konden met elkaar opschieten.
Op een keer, laat in de avond, vroeg ik haar of ik mee naar binnen mocht.
En toen keek ze echt bang. Ik had dat niet moeten doen.
- Ik wist dat meteen. - Ben je getrouwd, Lucas?
Ja.
Trish vertelde, dat jullie weleens samen wat gedronken hebben.
Een afspraakje. En jij zei, dat je haar alleen via je werk kende.
Dat was maar éénmaal.
- Waarom maar éénmaal? - Het klikte niet tussen ons.
Ze is ouder, weet je.
Nadat Trish zaterdag bij je uitstapte, heb je haar helemaal niet meer gezien?
- Correct. - Dat weet je zeker?
Ja.
Je gaat me nu vast op mijn donder geven voor het meebrengen van Ben.
Wat had dat allemaal te betekenen? Hoe vaak moet ik het nog herhalen?
- Ik bedoel, wanneer stopt het? - Bij gerechtigheid voor Dan.
Die is verdwenen op de dag, waarop de jury Joe Miller vrijsprak.
- Ik zal dat niet accepteren. - Dat bedoel ik nou.
Nee, wat we zijn is wat we doen. Jaren geleden zei je me dat toch?
Ik ben Danny's vader. Ik zal niet rusten tot ik hem recht heb gedaan.
- Dat is niet jouw verantwoordelijkheid. - Natuurlijk wel, Beth!
Ik was er niet voor hem. Ik had er moeten zijn.
Je maakt me bang, Mark. Ik kan niet meer tot je doordringen.
Het gaat alleen maar om jou en je laat geen anderen toe.
- Dat is niet waar. - Echt wel.
Onze zoon stierf. Alles, wat hij had kunnen zijn, is weg.
Maar je hebt nog een gezin en twee dochters. Wij leven nog steeds.
Je verkwist alles wat je hebt en dat maakt me zo boos.
- Ik moet het goedmaken. - Voor wie? Niet voor mij.
En zeg niet voor Dan. Hij zou dit niet gewild hebben.
Hoe weet je dat?
- Ik droom nog over Dan. Jij niet dan? - Nee.
- Hoe was de taxichauffeur? - Je bedoelt Clive?
Onbetrouwbaar.
Ik belde net met Alan Tomkins, één van de gasten op het feest.
Hij reed vroeger voor Budmouth. Hij kent Lucas en ook de wagens.
Hij zag zijn taxi, leeg en op slot, met de lichten uit....
in het wagenpark rond middernacht. Hij zag Lucas nergens.
Die man vertelt alsmaar leugens.
O, verdorie. Trish's mobieltje.
Nieuw berichtje. Onbekend nummer.
"Het spijt me." Wat betekent dat?
Lindsay? Miller en Hardy, Wessex politie. Heb je even? Het gaat over je man.
Hij legde vrijwillig een verklaring af met betrekking tot een lopende zaak...
en we willen graag wat details bevestigd zien, als dat mag.
- Hoe lang zijn jullie getrouwd? - Zestien jaar.
- Dan was je toen nog jong? - Ja, negentien.
We werden verliefd op de universiteit. Hij wilde dokter worden.
- Studeerde hij daarvoor? - Het was zijn droom. Nog steeds.
- Wat hield hem tegen? - Dat was ik.
We gingen met elkaar om en waren echt gek op elkaar.
Toen bleek ik zwanger van een jongen, waar ik eerder wat mee had...
net voordat ik met Clive ging.
Clive zei, "Als die knaap niet het eerbare doet, doe ik het."
- Wauw, dat is nogal wat. - Ja, hij was geweldig.
Hij onderbrak zijn studie om geld te gaan verdienen.
Hij wilde het ooit weer oppakken. Maar het liep niet, zoals hij hoopte.
- Hoe laat kwam hij zaterdag thuis? - Meer zondagochtend, na enen.
Hij slaapt op de bank. Ik heb het bed.
Dat moet lastig zijn, als hij nog laat werkt.
Niet alleen dan. Hij slaapt altijd daar.
- Waarom? - Hij bedriegt me. Al tien jaar.
Hij denkt dat hij goed kan liegen. Maar het is gemakkelijk te zien.
- En het duurt nooit lang. - Weet hij, dat je het weet?
O, ja. Hij verontschuldigt zich steeds en zegt dat het de laatste keer was.
- Maar er verandert niets. - Sorry, maar waarom blijf je dan bij hem?
Hij zorgde destijds voor mij. En we legden een gelofte af.
Een gelofte betekent wat voor mij. We deden die in de ogen van God.
Hij brak zijn gelofte, dat is zijn fout. Ik hou me eraan.
Ik kan mijn kind grootbrengen. Al mijn liefde stop ik in hem.
Meer heb ik niet nodig.
Weet je wat me dwarszit in deze zaak? Ik schaam me om een man te zijn.
O, meid.
Ik dacht, toen het gebeurde, dat hij me zou doden.
Ik nam aan dat hij, als hij met me klaar was, me zou ombrengen.
Jezus. En je weet niet, wie het was. Geen enkel idee?
- Hoeveel mannen waren er op je feest? - Teveel.
- Hoeveel zijn er toe in staat? - Wat, na een paar drankjes?
De politie vraagt me, of het iemand kan zijn die ik ken.
Eerst dacht ik van niet. Niet op zo'n manier.
Maar nu denk ik, zou het kunnen? Ik ben er niet zeker van.
- Elke man daar was een vriend van je. - Dat weet ik. Ik begrijp het niet.
Er is geen touw aan vast te knopen. Iets dergelijks op een feest.
De resultaten van Trish's haren zijn bekend. Ze vonden DNA, dat niet van haar is.
Er is geen overeenkomst met iemand uit de database.
- In ieder geval iets om verder mee te gaan. - Kun je even komen kijken?
Alle mannen, die op het feest waren.
Juist. Pasta.... alweer.
Wat is er met je?
Beloof me, dat je niets te maken hebt met wat Trish is overkomen.
Vraag je me dat serieus?
Rustig aan met de wijn, lieverd.
- Als je iets gehoord hebt... - Waarom zou ik?
Of als je één van je vrienden verdenkt.
- Waarom zou dat? - Ze waren daar, of niet dan?
Het zijn onze vrienden, het moet één van hen zijn.
Denk je dat iemand het me vertelde? Dat plande en mijn toestemming kreeg?
Je beantwoordde mijn vraag nog steeds niet.
Wat vraag je me nou echt?
Verkrachtte ik één van onze beste vrienden?
- Ik moet daarop antwoord geven, hè? - Ja.
Nee.
Waarom zijn we hier?
Wat je op mijn laptop zette, kun je dat verwijderen?
- Heb je het apparaat bij je? - Ik dacht dat het op afstand kon.
Nee. Zo werkt dat niet.
Ik wil niet dat het gevonden wordt.
Breng hem mee, dan zorg ik ervoor.
Hoe is het, zoon ?
Ja, al goed.
- Ik ga wel. - Nee.
- Mam, je hoeft niet. - Ik zei nee.
Vertaling: Bokitolover Sync: Explosiveskull, HH-Frosch