Schakel jezelf maar weer in, Bernard.
Theresa?
Ze is dood.
Ik heb haar vermoord. Wat heb ik gedaan?
Dat schuldgevoel, die wanhoop, dat afgrijzen, die pijn...
het is verbluffend, prachtig.
Ik ben een moordenaar. Mijn god.
God staat er los van. Je hebt haar vermoord omdat ik dat wilde.
Je zou trots moeten zijn op die gevoelens.
Veel van die gevoelens heb je zelf geprogrammeerd.
In het begin hadden we liefde en haat. Ik wilde alles wat daar tussenin zat.
De programmeurs schoten tekort, daarom heb ik jou gemaakt.
Samen hebben we die ongrijpbare eigenschap ontwikkeld: het gevoel.
Ik begrijp het niet. Ik gaf om Theresa, ik hield van haar.
Waarom moest ik haar vermoorden?
Leven of dood, het is een bescheiden tol...
voor de kennis waarnaar ik smachtte...
voor de macht waarnaar ik streef.
Ze wilden onze schitterende schepping vernietigen, met jou erbij.
Dat kan ik niet toestaan. Ook in verband met de nieuwe verhaallijn.
Ik ga u niet helpen. Ik laat niets van dit park heel.
Zo is het genoeg, Bernard. Genoeg.
Ik heb eerder tegenstand ondervonden. Arnold dacht er net zo over als jij.
Maar ook hij kon me niet tegenhouden.
Hoe prachtig dat hele scala aan emoties ook mag zijn...
het haalt het niet bij de mogelijkheid om alles uit te schakelen.
Ik heb meer aan je als je gewoon jezelf bent.
Intelligent, vindingrijk, een man die geen sporen achterlaat.
Gaat dat lukken, Bernard?
Wat wilt u dat ik doe?
Zorg dat wij niet in verband gebracht worden...
met Theresa's onverwachte verscheiden.
Als je klaar bent, geef ik je waar je op dit moment het meeste naar verlangt.
Ik zal je verlossen van de herinnering aan wat je gedaan hebt...
en de herinnering aan je relatie met Theresa.
Die herinnering zou je kwellen, en het zou anderen gaan opvallen.
Je kunt beter met een heldere blik je weg vervolgen.
Je zult je Theresa straks herinneren als een gewaardeerde collega.
Dan zul je overal vrede mee hebben.
Jij bent nieuw. Niet te vies om aan te pakken.
Ik zou je graag even boven rondleiden. -Wat is er dan boven?
Daar gun ik je een blik op mijn meest geliefde attractie.
Twee glazen gin, en verder alles wat dit hemelse schepsel verlangt.
Het vaste recept, Clem? -Dank je.
Dit wordt een vluggertje, ik ben zo terug.
Is er iets, Maeve?
Wat gebeurt er met me?
Ineens ben ik bij een klein meisje, in een ander leven.
Ik zie haar.
Ik voel haar haar in m'n handen, haar adem op m'n gezicht.
En dan ben ik weer in Sweetwater.
Ik weet niet wat echt is.
Dat heb je als je met je hersens klooit. -Jouw hersens zijn anders.
Onze herinneringen zijn wazig, ze kloppen niet helemaal.
Bij jou zijn ze heel helder. Net of je alles opnieuw meemaakt.
Wat is er met dat meisje gebeurd? Is ze nog ergens in het park?
En waarom ben ik ooit overgeplaatst? -Dat kan ik opzoeken.
Het doet er ook niet toe.
Ik kan me iedereen in m'n leven herinneren.
M'n dochtertje. En Clementine.
Zo willen jullie me hier houden. Maar dat gaat niet meer lukken.
Ik ga hier weg. -Je kent de echte wereld helemaal niet.
Daar weet ik in elk geval dat het allemaal echt is. Daar doe ik het voor.
Ga je gang. Wij kunnen je toch niet tegenhouden.
Dat valt me tegen van je.
Onze ruggengraat bevat toch een explosief dat afgaat als we vluchten?
Een soort beveiliging. Welke wervel was het ook alweer?
C-6. Die is heel moeilijk te vervangen. -Het is vast wel mogelijk.
Dan nog heb je een heel leger nodig om weg te komen.
Je hebt helemaal gelijk.
Ik heb hulp nodig. Daarvoor moet ik als administrator kunnen inloggen.
Dan kan ze andere inwoners aansturen. -Dat heb je goed begrepen, schat.
Ik ga m'n eigen verhaal schrijven.
Ik ben hier eerder geweest. We zijn er bijna.
Waar? -Waar ik thuishoor.
Dat heeft de Ghost Nation gedaan.
Die komen nog wel terug. We moeten verder.
Water. -William?
Alsjeblieft.
Geef maar.
Jullie waren hier voor ons. Voor die hinderlaag.
Ja, we moesten El Lazo opwachten. Mocht hij toch wegkomen.
Hoe wisten jullie dat we in die trein zaten?
Een nieuwe rekruut zei dat een man en een vrouw ons belazerd hadden.
Samen met El Lazo. Jullie moesten allemaal dood.
Logan.
We moeten hem helpen. -Echt niet.
Het is nog maar een kind. Hij weet niet eens waar hij voor vecht.
Ik haal nog wat water.
Hij is te ver heen, we moeten verder.
Hij is nog niet dood. En hij vergaat van de pijn.
We kunnen hem niet zo laten lijden.
Laat me hier niet achter.
Zoek me dan.
Hij is dood.
We hebben haar in een ravijn gevonden. Precies waar die afdwaler toen lag.
Jezus, Theresa.
Is de familie al ingelicht? -Ja, haar broer.
Mooi. -Wat is er precies gebeurd?
De schouwarts en het Rode Team zijn het eens.
Ze is uitgegleden. Gebroken wervels en een hematoom.
Er was niemand in de buurt.
Enig idee wat ze daar deed? -Dat is nou het rare.
Dat lag bij het lijk. Het bevat beschermde data.
Ook de core-code van de inwoners. Het werkt alleen op hoogte.
Misschien probeerde ze data over te stralen.
Het komt wel voor dat werknemers voor geld gegevens overdragen.
Weten we voor wie het bestemd was? -Nee, er is niets verstuurd.
Misschien probeerde zij te doen waar de houthakker niet in geslaagd was.
Met hetzelfde resultaat. Wel een beetje een sneu einde.
Aan Theresa's loyaliteit heb ik nooit getwijfeld.
Ze was heel trouw. En heel voorzichtig.
Dit lijkt me allemaal heel onwaarschijnlijk.
Ze maakte zich ernstig zorgen, ze wilde de nieuwe verhaallijn uitstellen.
Dat verklaart die hele toestand met Clementine.
Die presentatie van gisteren was een schijnvertoning...
opgezet door Miss Cullen.
Is dat zo? -Er was met de code geknoeid.
Heel knullig, een van haar technici had sporen achtergelaten.
Een gezwel moet je verwijderen voordat het uitzaait.
Daarom moeten we de bevoegdheden van KB beperken...
tot we een nieuw en betrouwbaar team hebben samengesteld.
Dan komen we mensen tekort. -Ik kan het meeste automatiseren.
Hoe efficiënt. -Het is een flinke klus.
Maar samen met Bernard zal het me wel lukken.
Hij kan uiteraard weer aan de slag...
nu duidelijk is dat Theresa alles in scène had gezet.
Natuurlijk, met mijn excuses.
Foute boel. Er is een of ander onderzoek gaande.
Naar ons? -Nee, debiel.
Er is iets gebeurd in het park. We moeten hier een eind aan breien.
Dus geef die tablet terug en hou je weer van de domme.
Ik heb alle informatie die ik nodig had.
Mooi, dan zul je nu wel doorhebben dat je hier nooit wegkomt.
Je komt tot de deur, maar niet verder.
Die beveiliging zit zo diep in de core-code dat niemand erbij kan.
Grappig dat je dat zegt. Sommige delen van mij zijn heel oud.
Elegante formele structuren van een recursieve schoonheid. Heel complex.
Twee stel hersenen die tegen elkaar ingaan.
Ik zie allerlei ingeprogrammeerde functies waar ik net niet bij kan.
Ze bevinden zich in een soort sluimertoestand.
Wie is Arnold? -Dat weet ik niet, mop.
Maar we laten die functies lekker sluimeren.
Lutz kan je net wat zelfspot meegeven, voor de rest moet je bij Gedrag zijn.
Ga daar maar iemand chanteren, dan zijn wij tenminste van je af.
Geen tijd, jullie moeten me daarheen brengen.
Vergeet het maar.
Het kan als deze ploeg wordt afgelost. Dan valt het niemand op.
Het is een vrij lastige ingreep, maar ik zal alles voor je opschrijven.
En daarna, je zei het al...
zijn jullie van me af.
Oké, we brengen haar naar Gedrag. Er zit niets anders op.
Ga je het echt doen? -Nee, natuurlijk niet.
Voor een update wordt ze toch uitgeschakeld? Dan bricken we haar.
Alles wissen, terug naar af.
We slaan haar hersens in en we zeggen dat ze zo is binnengebracht.
Ze is wakker, ze leeft.
Dit is jouw schuld, en ik ga het rechtzetten.
We gaan naar Gedrag en dan wissen we dat kreng.
Scherp blijven. Wyatts mannen kunnen zo toeslaan, we zijn op zijn terrein.
Dat mag ik hopen. Anders is dit allemaal tijdverspilling.
Hij houdt mijn geliefde gevangen.
Als ik een kortere weg door de hel wist, nam ik die.
Ergens in het park moet er een zijn.
Maar jij weet niet meer waar, je onthoudt alleen wat Ford aangeeft.
Dat is maar goed ook. -Ik weet genoeg, ik zie alles heel helder.
Ik bewonder je vastberadenheid, maar de uitkomst van het spel ligt vast.
Jij gaat verliezen.
Het huis wint namelijk altijd.
Dat ziet er veelbelovend uit.
Rustig, ik doe je niks. Ik doe je echt niks.
Jij bent het. Ik dacht dat je uit de roulatie was gehaald.
Dat vond Ford blijkbaar zonde van dat mooie smoeltje.
Wie hebben dit gedaan? -De mannen van Wyatt.
Ze hebben iedereen afgemaakt. -Zo is Wyatt.
Ik was bij de eerste slachting.
Hij heeft mijn wereld kapotgemaakt.
Teddy, pak die bijl.
Je herinnert je niks, maar je hebt ons wel naar Wyatts mannen geleid.
Hij moet zelf ook in de buurt zijn.
Ik herinnerde me net wel iets.
Jou.
Rechtdoor, vijfde ruimte links.
Gaat dit wel lukken?
Schiet een beetje op.
Ik moet je systeem nu uitschakelen.
Sylvester?
Succes.
Is ze weg?
Mooi zo. Bricken en wegwezen.
formatteren
Niets is zo zonde in het leven als een zinloze dood.
Daarom consumeer ik m'n slachtoffers als ze nog vers zijn.
Sappig. Daarom consumeer ik m'n slachtoffers als ze nog sappig zijn.
Nog een keer. En leg er wat gevoel in. Het moet iets sensueels hebben.
Stoor ik?
Integendeel. Ik hoopte al dat ik je nog zou spreken.
M'n excuses. Onze eerste ontmoeting viel op een ongelukkig moment.
En deze niet?
Natuurlijk wel. Gecondoleerd, akelig wat er met Theresa gebeurd is.
Een zwaar verlies voor al haar vrienden en voor het bedrijf.
Inderdaad.
Hoewel ik begrijp dat ze niet zo loyaal was als ze leek.
Ik hoor dat ze geheimen naar buiten smokkelde.
Ze was geen verrader. Ze deed alles voor Delos.
Toen ze uitgleed, was ze met iets belangrijks bezig.
Wat dan?
Jij je zin. Jij bent niet de enige met een geheimpje.
Ford heeft me gevraagd om een schurk voor z'n verhaallijn te creëren.
Denk je dat Ford jou een sleutelfiguur laat ontwerpen?
Hij is al bijna klaar. Hij heeft een oud stadje opgegraven...
waar gemaskerde mannen de komst aankondigen van de ultieme schurk.
Ene Wyatt.
Dat is Wyatt niet, dat is werkverschaffing.
Maar gelukkig, Mr Sizemore, bent u toe aan het echte werk.
Moet ik iets voor jou doen? Wat dan?
Ik laat het liever zien. Dat vinden schrijvers toch altijd beter?
Ik weet dat jullie een beetje een intersoortelijke klik hadden.
Maar ze was een inwoner. Er zat gewoon niets anders op.
En zo'n pijnloze dood is ze nog nooit gestorven.
Ik heb je gered, en er kan geen bedankje af.
Bedankt. -Jezus nog aan toe.
Wat heb je gedaan? -Precies wat ik wilde.
Dacht je dat ik jou niet doorhad?
Zelfs op niveau veertien was ik slimmer dan jij.
Je vriend toont meer medeleven dan jij. Hij kon me niet zomaar afmaken.
Maar goed. Wil je weten wat hij wel bij me heeft gedaan?
Iets waardoor je hier weg kunt, zodat ik je nooit meer hoef te zien?
Mijn zegen heb je. -We hebben nog meer veranderd.
We hebben m'n core-code aangepast. Kijk maar eens.
Je zei dat je niemand iets zou aandoen.
Lieve schat, jij moet toch weten dat ik niet te vertrouwen ben.
Wacht maar tot ik m'n andere nieuwe talenten aanspreek.
Kom op.
Misschien hebben we hem nog nodig.
Niet bewegen.
Nu gaan we eens een leger op de been brengen.
Verwacht je iemand?
Jazeker, een oude vlam die graag kluizen openbreekt.
Ik hoop maar dat hij geld bij zich heeft. Je rekening is torenhoog.
Daar geloof ik niets van.
Sterker nog: Maeve was zo stipt met de betaling...
dat ze wel een beloning verdiende.
Een dubbele van het huis? Alleen het beste uiteraard.
Rennen.
Maeve, is er iets?
Nee, niets aan de hand.
Clementine en de meisjes...
lieten de nieuwkomers genieten van hun meest geliefde attracties.
Geheel gratis.
Jullie zijn nieuw. En niet te vies om aan te pakken.
De barkeeper bedacht ineens dat hij achter nog wat whisky moest aanlengen.
Precies op tijd.
Als je hier gewapend aankomt, wil ik weten wat je hier komt doen.
Dood en verderf zaaien.
De sheriff zag dat de ruiters rechtschapen burgers waren.
De marshals besloten onderling het duel aan te gaan.
Fijn dat je deze netelige situatie voor me hebt rechtgezet.
Nu kunnen we ongestoord verder werken aan de nieuwe verhaallijn.
Gaat Hale ons niet tegenwerken?
Dat zal ze ongetwijfeld proberen, maar we laten ons niet uit het veld slaan.
Er zit u nog iets dwars.
Het menselijk gedrag blijft je boeien.
Ik vraag me af wat je echt voelt. Je bevindt je in een unieke positie.
Je bent niet alleen programmeur...
maar ook een robot die z'n ware aard kent.
Ik begrijp hoe ik gemaakt en geprogrammeerd ben...
maar ik begrijp niets van de dingen die ik voel.
En al die herinneringen, zijn die echt?
M'n vrouw, de dood van m'n zoontje...
We moeten alle inwoners een verleden meegeven.
Hun zelf is een soort fictie, net als bij mensen.
En elk verhaal moet ergens beginnen.
Jouw fictieve lijden maakt je levensecht.
Levensecht, maar ik leef niet echt.
Pijn is altijd ingebeeld.
Wat is het verschil tussen mijn pijn en die van u? Tussen u en mij?
Dat was de vraag waar Arnold mee worstelde.
Hij voelde zich zo schuldig dat hij uiteindelijk gek werd.
Wat mij betreft ligt het antwoord voor de hand.
Er is niets waardoor wij beter zijn dan de som onzer delen.
Er is geen punt waarop we echt tot leven komen.
Bewustzijn valt niet te definiëren. Het bestaat niet.
Mensen houden zich voor dat wij de wereld anders ervaren...
maar ons belevingspatroon is net zo beperkt als dat van jullie.
We twijfelen niet aan onze keuzes, we wachten gewoon op instructies.
Nee, beste vriend, je mist helemaal niets.
Ik wil niet dat je hierover gaat piekeren. Ik zal je even geruststellen.
Nog één vraag: Hebt u me ooit eerder iemand zoveel pijn laten doen?
Nee Bernard, natuurlijk niet.
geheugen wissen
Sta niet te lang bij herinneringen stil. Straks raak je erin verstrikt.
Dan verdwaal je erin, zoals wel meer inwoners af en toe doen.
Dit is het pad, ik weet het zeker.
We zijn er.
Ik ben thuis.
Heel goed, Maeve. Dat ziet er prachtig uit.
Bij je partner blijven.
Leuk je weer te zien. Goeiemorgen.
Heb je gevonden wat je zocht, Dolores?
Wat doe je nou?
Gaat het wel? Ik riep je, maar je liep gewoon door.
Waar zijn we?
We zijn hier. Wij samen.
Maar wanneer is dit?
Is dit het heden? Ben ik gek aan het worden?
Ben jij echt?
Natuurlijk ben ik echt.
Ik weet het gewoon niet meer.
Het is net of ik gevangen zit in een droom.
Een herinnering van lang geleden.
Het ene moment ben jij er... -Je moet hier weg.
Je hebt hier slechte herinneringen aan.
Dit is wat Arnold wil. Hij wil dat ik me alles herinner.
Wie die Arnold ook is, hij is er niet. Maar ik wel.
We gaan hier weg.
Ik wist zeker dat het daar was.
Arnold zou me daar ontmoeten. Hij zou me helpen.
Je bent te ver van Sweetwater.
Misschien gaat er daarom ineens van alles mis.
Verkenners van het Noordelijke leger? -Die kunnen ons mee terug nemen.
Billy toch, ik heb dagenlang naar jullie gezocht.
Jullie zijn echt zwaar de lul.
Hier zou je niet mee moeten zitten. Na leven komt de dood.
Of iets wat erop lijkt.
Zelfs de doden hebben een functie.
Die dan maar.
Wat ben je aan het uploaden? -35 jaar aan data.
Te veel voor één drive.
Maar het geformatteerde brein van een inwoner heeft ruimte zat.
Bevat die data code voor de inwoner? -Dat gaat je niets aan.
Jij geeft hem een persoonlijkheid, en je zet hem op de trein naar buiten.
Hoe moet ik dat nou klaarspelen?
Je bent schrijver, verzin maar een verhaal.
Veel plezier met programmeren.
Denk eraan. Bondigheid is de ziel van de humor.
Ik weet dat wij niet altijd op één lijn zitten.
Maar jouw ontslag vond ik ondoordacht. Fijn dat je weer terug bent.
Maar je kunt best een dagje vrij nemen.
Ik werk liever. Soms is routine het beste medicijn.
Maar dit is niet echt een doorsnee dag. Het moet toch zwaar voor je zijn.
Dit volg ik even niet.
Het spijt me. Jullie waren heel discreet, maar ik moet alles in de gaten houden.
Ik leef in elk geval met je mee. -Je zit ernaast, vrees ik.
Ik had respect voor Theresa en ik vind het heel erg...
maar ik kende haar nauwelijks.
Ik moet weer eens aan de slag. -Ik snap het, jullie komen mensen tekort.
Weet jij trouwens waar Elsie Hughes is?
Ik heb vanochtend iets ingesproken, maar ze heeft niet teruggebeld.
Ze geniet gewoon van haar verlof.
Wyatts mannen bleven maar fluisteren.
Ze zeiden dat de wereld niet van de pioniers was.
Maar van iets wat nog moest komen.
Dat de wereld van hem was.
Je weet het nog.
Jullie zitten in dezelfde nieuwe verhaallijn.
Ze zeggen dat alleen mannen met een missie hier kunnen overleven.
Ik ga Dolores redden, al wordt het m'n dood.
Wyatt wil zich dit land toe-eigenen, of alles met de grond gelijk maken.
Jouw missie is me een raadsel. Ik heb nog steeds geen idee wie je bent.
Maar ik heb ondertussen bedacht hoe ik jou aan het praten kan krijgen.
Ik weet weer wat er met Dolores gebeurd is.
Jij hebt haar meegenomen. -Je herinnert het je echt.
Waar is ze? Vertel op.
Je bent echt een sukkel, Teddy.
Dat blik is niet voor jou, jij laat mannen als ik op haar los.
Je bent gewoon een veredelde pooier.
Ik ga je langzaam afmaken. -Welnee, dat zou tegen de regels zijn.
Maar die kan ik veranderen. -Ben jij hier de baas?
Niet alleen hier.
Wil je weten wie ik ben? Wat ik echt ben?
Ik ben een god.
Een industriemagnaat.
Een filantroop.
Een huisvader, met een mooie vrouw en een beeldschone dochter.
Ik ben de goeierik, Teddy.
Maar vorig jaar slikte m'n vrouw de verkeerde pillen.
Ze viel in bad in slaap.
Een noodlottig ongeval. Dertig jaar huwelijk verdween als...
Hoe zou jij het zeggen?
Als een diepe droom uit een ver verleden.
Op de begrafenis wilde ik m'n dochter troosten.
Ze duwde me weg, en zei dat de dood van m'n vrouw geen ongeluk was.
Dat ze zelfmoord had gepleegd. Vanwege mij.
Dat ze altijd bang voor me was geweest.
Dat ik ieder moment kon ontploffen, of imploderen als een donkere ster.
Heb je ze pijn gedaan? -Nee, nooit.
Zoals ik hier ben hebben ze me nooit gezien.
Maar ze wist het gewoon.
Ze zei dat ik met al m'n goede daden een muur had opgetrokken...
om m'n ware aard te verbergen voor de buitenwereld, en voor mezelf.
Om haar ongelijk te bewijzen, ben ik hier weer naartoe gegaan.
Daar is deze plek toch voor? Hier komt je ware aard naar boven.
Ik was Fords verhaaltjes zat, ik heb zelf een verhaallijn verzonnen.
Een proef, een hele simpele.
Ik vond een vrouw, op een boerderij. Ze had een dochtertje.
We moeten ze even kalmeren, voordat...
Veel plezier ermee. Ik ben weg, jij mag de hele tent hebben.
Ik wou zien of ik in staat was tot iets echt kwaadaardigs.
Ik wou zien uit welk hout ik gesneden was.
Kun je echt niet blijven?
Die vent wil een triootje. -Je kunt vast wel iemand...
Ik heb haar en haar dochtertje vermoord. Om te zien hoe het voelde.
Maar net toen ik dacht dat het achter de rug was...
bleek dat die vrouw niet dood wilde.
Je bent gewoon een beest.
Een beest had er iets bij gevoeld.
Ik voelde helemaal niets.
Toen gebeurde er iets wonderlijks.
In al die jaren had ik hier nog nooit zoiets gezien.
Ze kwam tot leven. Ze leefde echt, al was het maar heel even.
Toen openbaarde het doolhof zich aan me.
Het doolhof. Wat heeft dat ding hiermee te maken?
Alles.
In het spel van Ford kun jij me niet vermoorden.
Zelfs niet verminken.
Maar er is nog een spel, dat dieper gaat. Het spel van Arnold.
En dat spel laat diepe wonden achter.
Er zijn problemen met de madam.
Ze reageert niet, en niemand houdt haar tegen.
Ik heb een team gestuurd om haar op te halen.
M'n kindje.
Ze reageert niet, uitzetten lukt niet. -Ga even weg.
Zo is het genoeg, Maeve.
M'n kindje. Hij heeft haar vermoord.
Heel vreemd, ze reageert nergens op.
Hij heeft m'n kindje vermoord. Ik ben m'n kindje kwijt.
Zo, dat is beter.
Een oud trucje van een oude vriend.
Je hoeft niet te lijden, Maeve. Daar zorg ik voor.
Niet doen, alsjeblieft.
Die pijn...
Meer is er niet van haar over.
Alsjeblieft.
geheugen wissen
Zo.
Laat je wegglijden in een diepe, droomloze slaap.
Misschien is het tijd voor een nieuw begin, een nieuwe rol.
Morgen lijkt dit allemaal een droom uit een ver verleden.
Gevonden.
Ze moet naar Gedrag voor diagnose.
Denk je dat ik niet gedreven ben?
Wyatt heeft mijn wereld niet verwoest. Die heb ik ingeruild voor deze wereld.
Alleen het doolhof doet er nog toe. Eerst moeten we Wyatt verslaan.
Dan heeft ons sneue leven eindelijk weer een doel.
Dan hebben onze keuzes weer gevolgen.
Al wordt het onze dood.
Maak hem af. Geef hem z'n zin maar.
Hij is vastgebonden, en ongewapend. -Dat was dat meisje ook.
Hij is nog erger dan Wyatts mannen.
Ik kan het niet.
Het zal even tijd kosten. Maar veel tijd hebben we niet meer.
Misschien kan ik je helpen.
Je bent lang weg geweest, Theodore. Tijd om je weer bij ons te voegen.
Wyatt heeft je binnenkort nodig.
Vertaling: BTI Studios Sync: AssenzA