Ik ben weer in Duitsland. -Je hebt een tumor.
Als je niets doet, zul je sterven.
Ik moet je iets zeggen. Er is iemand... -Sommige dingen zijn geen geheim meer.
Wat wij drieën haar hebben aangedaan... -Jullie drieën? Wie is de derde?
Je vader heeft een meisje vermoord. -Wegwezen. Nu.
Het is wrang als degenen van wie je houdt anders zijn dan je dacht.
Iemand probeerde me te beroven toen ik naar de bank ging.
We kunnen dit oplossen. -Ik ben er nog niet klaar voor.
Als je terug bent, wil ik je iets laten zien.
Ik ben zwanger.
Kristian Herz' vrouw is gisteravond in elkaar geslagen. Ze ligt in coma.
Dat is Alice' ketting. Ik herken 'm.
Lena Garber? Ze raakte in 2008 vermist.
Dat zijn mama en ik. In de kelder.
Ik denk dat we dit gesprek...
Eckhausen, Duitsland heden
Ben je braaf geweest?
Ik had een nachtmerrie.
Door wat je hebt gezien?
Ik moest ons beschermen.
Tegen de boemannen?
Ze zijn overal, Lucy. Dat weet je.
Dat weet ik.
Kun je me een verhaaltje voorlezen?
Niet nu, lieverd. Papa moet even wat afmaken.
Ga maar terug naar bed en probeer nog wat te slapen.
Beloof je dat de boeman weg is?
Dat beloof ik. Hij is weg.
Vertaling: Flitskikker
Je bent laat.
Ik wilde je dit laten zien.
Eve kwam langs bij het zwembad.
Daar hoeven we 't niet over te hebben. Ik weet wat je gaat zeggen.
Ze is zwanger.
Het was nooit mijn bedoeling dat dit zou gebeuren.
Dat is het nooit. Je denkt nooit na.
Je doet gewoon.
Je doet bij alles alsof 't het leger is.
Geen vragen, gewoon doen. En doorlopen.
Ik had ergens...
behoefte aan.
Ik had behoefte aan jou.
Maar je bent er niet, hè?
Als ik 't kon terugdraaien, zou ik 't doen.
Gewoon zo.
Het spijt me, Gemma. -Raak me niet aan.
Miss Stone?
Wat wil je? -Ik heb uw hulp nodig.
Ik wil de personeelsdossiers inzien van 1991 in Irak, tijdens de Golfoorlog.
Die zijn vertrouwelijk. -Dat weet ik. Maar ik ben dichtbij.
Dicht bij de oplossing van wat er met Alice en Sophie is gebeurd.
Als ik die dossiers kan inzien...
Waarom?
Ik heb uw vader gesproken. -Pardon?
Uw vader en Henry Reed hebben iemand vermoord in Irak.
Niet dit weer.
Hij zei dat er een derde persoon was. Als ik weet wie dat was...
Mijn vader vergeet zelfs wie ik ben. Wat hij ook heeft gezegd...
Wat kan het voor kwaad als ik kijk?
Je kunt niet m'n vader beschuldigen en me dan om een gunst vragen.
Hoor je me wel?
Waarom was je in Arbil? Wat deed je daar?
Hij was 't.
Het spijt me.
Het is 'm nooit geweest. Hij was niet echt.
Maar dit verandert niets. We willen allebei hetzelfde.
Als we elkaar helpen... -Je bent ziek, Baptiste.
Ga naar huis en kom niet meer terug.
Het spijt me.
Ik ruil 'm niet in. Ik bouw een nieuwe relatie op. Met een ander.
We hebben 't over een hond.
Straks kan ik mijn vrouw nog inruilen.
Lenhart stuurt een sms. Hij komt voorlopig niet naar werk.
Ik wil dat ik voor 'm inval.
Die luie hond.
je bent me een biertje schuldig
Jorn, met Baptiste. Ik ben weer in Eckhausen.
Ik heb je hulp weer nodig. Bel me even.
Sorry dat ik u stoor, Mrs Webster.
Het proces tegen Mr Herz is de climax in de zaak die ons in z'n greep hield.
Mr Herz werd vorig jaar beschuldigd van de ontvoering van Alice Webster.
Zet die tv eens uit. Je zat al te kijken toen ik wegging.
Je kunt je niet blijven ziekmelden.
Dat kan niet.
Je kunt jezelf niet de schuld blijven geven voor wat er is gebeurd.
Voor wat Alice zichzelf heeft aangedaan.
Misschien moet je hulp gaan zoeken.
Ga eens opzij.
Velen hopen dat met dit proces het recht eindelijk zegeviert.
Ze kan zich weer bewegen. Haar geheugen werkt uitstekend.
Licht spraakverlies, maar over enkele weken kan ze weer spreken.
Zo'n herstel heb ik nog nooit gezien. Ongelooflijk.
Kunt u de ontslagpapieren tekenen?
Mrs Herz?
U mag weer naar huis vandaag.
Hé Matty, steel de volgende keer een tank.
Eens kijken hoe hard dit ding kan.
Matthew?
Rustig aan.
Ik wist niet wie ik anders moest bellen.
Ik heb het zo hard verkloot. -Waar zijn de anderen?
Ze zijn weg. Ze zeiden dat ik ervandoor moest gaan, maar...
Ik heb jouw pasje gebruikt, dus ze weten dat ik 'm gestolen heb.
Besef je wel wat je gedaan hebt?
Wat als er iets was gebeurd? Je had wel dood kunnen zijn.
Het interesseert je allemaal niets meer.
Ga naar huis. Ik regel het wel.
Wat ga je doen? -Ik verzin wel iets.
Ik zeg wel dat ik 't was. Geef die pas. -Wat gaan ze dan doen?
Papa, je kunt niet... -Geef me die pas.
Laat je moeder hierbuiten. Ze heeft al genoeg aan d'r hoofd.
Oké, ik zeg niks.
Ik weet niet hoe vaak ik sorry moet zeggen voor wat ik in 't ziekenhuis zei.
En dat het niet door jou komt wat er met Alice is gebeurd.
Maar dat vind ik wel.
Het komt wel door jou.
En door je moeder.
Maar het komt vooral door mij.
We waren er niet klaar voor toen Alice weer in ons leven kwam.
We wisten niet wat we moesten zeggen of hoe we voor haar moesten zorgen.
Het spijt me.
Jij krijgt hier de schuld van. Je verpest je carrière.
Zullen we naar de kroeg gaan?
Laten we wat gaan drinken. Morgenavond, jij en ik.
We kunnen niet alles vergeten, maar we kunnen het proberen.
Dank je.
Ik heb me zo'n zorgen gemaakt.
Elke dag vroeg ik me af: zal ze vandaag wakker worden?
Ik ontwaakte een paar maanden geleden uit m'n coma.
Ik kon niet werken en ik kon niet meer praten.
Gisteren mocht ik eindelijk naar huis.
Ik vind het zo erg wat er met je is gebeurd.
Mensen...
Ik snap niet hoe ze zo wreed kunnen zijn.
Weet je nog dat je je camera kwijt was, een paar dagen voor je arrestatie?
Hij is gevonden in Anstrom Park.
Ik heb 'm gisteren pas kunnen bekijken.
Ik begrijp 't niet.
Ik heb foto's gevonden.
Foto's van het meisje.
Hoe kan dat nou? Ik was 't niet.
Lieverd, ik zou nooit... Je moet me geloven.
Ze hebben daar alleen stadsvogels. Waarom zou ik daarheen gaan?
Iemand probeert het te laten lijken dat ik 't was.
Na een jaar hebben ze nog niks. Geen bewijzen.
Alleen het verhaal van een meisje dat gek werd en zelfmoord pleegde.
En nu, een paar weken voor het proces, duikt opeens dat fototoestel op.
Het is al te laat.
Ik heb 'm aan de politie gegeven. Zij mogen het uitzoeken.
Mensen moet weten wie jij bent.
Naar verluidt is het belangrijkste bewijsstuk boven water gekomen.
Het bewijs dat Kristian Herz koppelt aan de ontvoering van Alice Webster.
Mrs Webster. Met Julien Baptiste.
Ik hoorde dat u ziek bent.
Het laatste jaar was niet gemakkelijk, maar we zetten door.
Sorry dat ik bel, maar er schijnt nieuw bewijs te zijn. Een fototoestel?
In een Frans tijdschrift staat een oud interview met u.
U zegt dat uw dochter had verteld over een achtbaan.
Mr Baptiste, ik begrijp niet... -Dat bracht me op een idee.
Door de beschrijving kan het maar één pretpark zijn.
Ik heb Jorn Lenhart gesproken. Hij is een bevriende agent.
Hij kijkt of dit nieuwe aanwijzingen kan opleveren.
We weten wat er met onze dochter is gebeurd. Wie haar heeft ontvoerd, dus...
Wat heeft nieuw onderzoek voor zin? -Ik denk dat zij niet uw dochter was.
Ze hebben DNA-onderzoek gedaan, Mr Baptiste.
Het DNA-onderzoek op de resten in de schuur...
is verricht door het Britse leger, niet de Duitse politie.
Wat maakt dat uit? Ik zou graag iets anders geloven, maar dat kan niet.
Jorn en ik hebben onderzoek gedaan naar iemand, voordat ik ziek werd.
Deze persoon, Henry Reed, was soldaat in het leger. Hij is vermoord.
Zijn dood leek op een zelfmoord. En even later...
kreeg het Britse leger onbeperkte bevoegdheden in een Duits onderzoek.
Maar zij was 't.
Dat moest wel.
De wetenschap liegt niet. Maar mensen liegen continu.
Wat als iemand van het leger heeft gelogen over dat DNA-onderzoek?
Waarom vertelt u me dit?
Ik ga dood, Mrs Webster.
Ik kan niet meer vechten voor de waarheid. U wel.
U weet dat dat meisje niet uw dochter was.
U weet dat beter dan iedereen.
Julien, je moet uitrusten.
Mijn lichaam wordt vol vergif gepompt. Ik heb afleiding nodig.
Je zegt dat er nieuw bewijs is.
Wat toont dat aan? Dat hij schuldig is?
Het lijkt erop.
Je moet het loslaten, lieverd.
Toen Jorn Lenhart belde en zei dat je flauw was gevallen...
Ik stopte even met luisteren. Ik was zo geschokt.
Ik dacht dat hij zei dat je dood was.
Het was maar heel even, maar nu weet ik 't.
Nu weet ik precies hoe het voelt om je te verliezen.
Ik wil dat gevoel nooit meer hebben.
Je moet het achter je laten.
Richt je op beter worden.
Ik heb Jorn Lenhart gesproken, zoals u had voorgesteld, en...
heden
Ik heb iets gevonden.
Dit is het meisje dat was teruggekomen. Dit is mijn dochter Alice.
Het meisje achter ze draagt mijn dochters ketting.
Opmerkelijk. Kunt u die foto printen? Die kan misschien helpen.
Sergeant Stone zoekt uit wie het derde meisje is, dus...
als ze erachter komen... -Dan is er hoop.
Maar dat is niet de reden waarom ik hier ben.
Het is een vreselijke gebeurtenis.
Het waren Henry Reed en brigadier Stone. De vader van Eve Stone.
Ik denk dat hij meer weet over de ontvoering.
Zegt u dat brigadier Stone het gedaan heeft?
Alleen dat hij erbij betrokken was. -Erbij betrokken? Hoe?
Wat weet Stone over Alice?
Ze hebben de verkeerde veroordeeld. Ik denk dat brigadier Stone meer weet.
En jij gelooft dat?
Ja.
Moet je 'm niet achterna? -Nee. Sorry, ga door.
Volgens brigadier Stone was er nog iemand bij in 1991. Ik moet weten wie.
Daarvoor heb ik dossiers van het leger nodig. Wie er in Stones eenheid zat.
Die dossiers zijn vertrouwelijk. Maar u, met uw contacten...
U kunt aan die dossiers komen. -Ik kan niet met 'm praten.
Ik kan helemaal niet meer met 'm praten.
Er is nog een andere manier. Als u lesgeeft op de basis.
Ik kan u niet helpen.
Misschien kan Eve u helpen. Als ze iets te weten komen over die foto...
Dan blijven we hier zitten en wachten tot er iets gebeurt.
Wat is er, Matty?
Die Franse rechercheur kwam langs.
Hij denkt dat iemand van 't leger iets weet over de ontvoering van m'n zusje.
Geloof je dat? -Mijn moeder wel. En die Franse agent.
Die soldaten dekken elkaar allemaal. -Wat ga je eraan doen?
Hoe bedoel je? -Actie, Matty.
Net als Axel en ik bij die hoer hebben gedaan.
We hebben die slagersvrouw afgeslacht. Nu weet die pedo wat 't is om te lijden.
Misschien had ze er niks mee te maken.
Al die klootzakken bewaren elkaars geheimen.
Hoe heet die gast? -Stone.
Die spannen vast samen. Daar komen we maar op één manier achter.
Wanneer, Julien?
Wanneer vind je het genoeg?
Mr Stone. Kent u me nog? -Ik zat tv te kijken.
Ik wil het nog eens met u hebben over uw tijd in Irak.
Wie bent u?
Ik ben Julien Baptiste.
Ik ben een vriend van uw dochter. -Laat me met rust.
Geen zorgen, Mr Stone. Ik wil alleen wat herinneringen delen over de woestijn.
Hoe voelde u zich, als jonge knaap, op missie in Irak?
Wegwezen.
Ik weet niet wie je bent, maar ik heb hier het bevel.
Jullie waren met z'n drieën. "Wat wij drieën haar hadden aangedaan."
U en Henry Reed. Wie nog meer? -Toon respect.
Wat weet u over de meisjes op deze foto?
Wegwezen, zei ik.
Trek je terug, soldaat.
Henry Reed, 1991. Wie was er bij u, Mr Stone?
Vertel me de naam.
Laat 'm los. Wat doet u?
Hij is ziek. Waarom valt u hem aan?
Ik wilde alleen maar met 'm praten.
Hij werd boos. -Hij viel me aan. Hij deed me pijn.
Vertrek of we bellen de politie. -Hij is in de war.
Je hebt gefaald.
Niemand hier gelooft je.
Waar ben je mee bezig? Wat doe je jezelf en ons aan?
Ik weet 't. -Kom dan naar huis.
Toen je me naar de kliniek bracht, had ik deze telefoonkaart in m'n zak.
Ik wilde elke nacht mijn dealer bellen...
maar dat heb ik nooit gedaan.
Je gelooft niet in bijgeloof, maar misschien brengt dit je geluk.
Je liet ons achter.
In plaats van je te laten opereren, liet je je gezin in de steek.
Ik had informatie. Dat kon niet wachten.
Mr Baptiste. Daniel heeft van zich laten horen.
Een e-mail. Hij is iets te weten gekomen over z'n vader.
Wat dan? -Dat zegt-ie niet.
Hij heeft het alleen maar over de zonsondergang bij Azwya.
Ik kon niet liggen wachten tot de duivel me kwam halen.
Zoals mijn vrouw?
Remy...
We hebben gewacht in het ziekenhuis. Alsof je eerst moed moest verzamelen.
De chirurg, de verpleegsters, iedereen.
Ik moest ze uitleggen dat ik niet wist waar je was. Je was ervandoor.
De grote Baptiste moest zo nodig z'n gloriemomentje hebben. Wij waren te min.
Hoe durf je dat te zeggen?
Ik deed dit allemaal voor jullie.
Wanneer krijg je het eens door, papa? Je dagen zijn geteld.
Gemma. Ik moet je even spreken.
Kom binnen.
Ga zitten. -Ik ben zo weer weg.
Sam heeft me het verteld van de baby.
Ik wil niet steeds zeggen dat het me spijt. Daar heb je toch niks aan.
Maar ik zeg het toch.
Hou je 't?
Het was vast moeilijk voor je. Negen maanden zwanger zijn...
een moeder zijn, en dan... Dan opeens niet meer.
Ik wist waar ik aan begon. Ik wilde m'n zus helpen.
Maar dat maakt het niet gemakkelijker, toch?
Ik weet hoe het is om een kind te verliezen.
Wat jou is overkomen is veel erger dan wat ik heb doorgemaakt.
Ik wil zeggen dat je dat niet opnieuw hoeft te ervaren.
Het is de juiste keuze.
Als je 't niet wilt houden, dan moet je dat zelf weten.
Maar als je 't laat weghalen voor Sam of voor mij...
Soms mag je zelfzuchtig zijn.
Soms moet dat.
Sorry, ik moet deze even opnemen.
Je bent te laat.
De telefoon was in gebruik. Als je er nou een in de hut ophangt...
Als we daar willen overleven, moet het afgezonderd blijven.
Denk na, Sophie.
Je belt me op tijd. 's Ochtends, 's middags en 's avonds. Begrepen?
Het spijt me.
Mag ik Lucy spreken? -Nee, die is aan het spelen.
Ik mis haar.
Ik mis jou.
We zullen snel weer samen zijn. Binnen twee weken.
We zijn zo dichtbij.
Nog even volhouden, oké?
Zal ik doen.
Hou je van me? -Ja.
Brave meid.
Ik zal een schone voor je halen.
Leuke dag gehad?
Lucy heeft een tekening van je gemaakt.
Mijn neus klopt in ieder geval.
Het stinkt hier.
Als je de deur niet op slot doet, kunnen we naar de wc.
Je kunt me nu wel vertrouwen. Na alles wat ik...
Het is niet dat ik je niet vertrouw. Of dat ik je wil opsluiten.
Ik wil juist anderen buiten de deur houden.
Wie komt er nou binnen?
Je weet maar nooit.
Je ziet er moe uit, lieverd.
Ik zag die man weer lopen vandaag.
Dezelfde als de vorige keer.
Hij stond me aan te staren. Hij keek naar de ramen.
Hij woont vast in de buurt. Hij laat gewoon z'n hond uit.
"Vast" is niet goed genoeg. Dat is een valkuil.
We kunnen zo niet blijven leven.
Het is slecht voor je. En voor mij. En voor Lucy.
Eerst was 't makkelijker.
Ik dacht dat ze je niet meer zouden zoeken na wat we hebben gedaan.
Dat we veilig zouden zijn.
Dat we een gezin konden zijn.
Maar nu...
Elke keer als de deurbel gaat, voel ik m'n hart kloppen in m'n keel.
Laten we dan gaan.
Laten we gewoon gaan. Dan zijn we vrij.
Zo makkelijk gaat dat niet. Onze levens zijn hier.
We kunnen opnieuw beginnen.
We kunnen de gok wagen.
Je weet toch dat ik dit voor jou doe?
Ja.
Brave meid.
Zullen ze ons gedurende het hele proces blijven volgen?
Wie weet.
Ik heb met Matthew gepraat.
We gaan samen een biertje drinken, zoals vroeger.
Ik denk erover om minder te gaan werken. Zodat we meer tijd voor elkaar hebben.
Hoor je me?
Wat is er met je?
Die Franse rechercheur heeft gebeld.
Hij denkt dat iemand heeft gerommeld met het DNA-onderzoek.
Rustig aan. -Misschien had ik gelijk.
Misschien was dat meisje niet onze dochter. Misschien leeft ze nog.
We gaan hier niet weer over beginnen.
Hij had het over foto's van een achtbaan...
Heb je jezelf horen praten?
Doordat je zo lang je kop in 't zand had kun je me niet eens meer aankijken.
Je geeft jezelf de schuld. Je straft jezelf en mij.
Praat met Baptiste. Dan zul je het begrijpen.
We hebben het hier al over gehad.
Had de politie het mis? Heeft ze over alles gelogen toen ze hier woonde?
Waarom zou ze zoiets doen? -Weet ik niet. Maar er klopte iets niet.
Ik zei het toch? Ik zei 't toen ze hier was.
Je hebt hulp nodig.
Ik meen 't.
Want dit is niet de manier om die wangedachten te bestrijden.
Dit is krankzinnig.
Hij lijkt op je. Je oom.
Hij was een eikel. Die hut is het enige nuttige wat ik aan 'm heb gehad.
Ik zie eruit als een jongen.
Je ziet er prachtig uit.
Je lijkt jonger zo.
Waarom kom je niet mee? -Anders krijg ik mijn pensioen niet.
Dit is wat je wilde.
Nu kun je weer naar de sterren kijken. Dat wilde je toch?
Maar waarom mag Lucy niet mee? Vertrouw je me niet?
Ik vertrouw je pas zodra ik zeg dat ik je vertrouw.
Dat weet je.
Neem dit mee.
Dan heb je ons bij je.
Je staat in alle kranten. Als we normaal willen leven, moeten we 't goed doen.
Daarom moet ik je kunnen vertrouwen.
Je kunt me vertrouwen.
Niet doen. Je weet dat ik dat niet leuk vind.
Matt, ik zit in 't café. Ik dacht dat we hadden afgesproken.
Blijkbaar niet.
Mag ik er nog een?
Je zou niet in je eentje moeten drinken.
Zegt degene die in z'n eentje drinkt.
Ik had eigenlijk met iemand afgesproken, dus...
Ik dacht dat ik na het leger niet meer alleen zou zijn. Moet je me nu zien.
Je hebt toch een gezin?
Die zijn niet helemaal honderd, net zoals bij jou.
Sorry, dat ik had niet moeten zeggen.
Dus je hebt over m'n vader gehoord?
Niets blijft hier lang geheim, nietwaar?
heden
Nu.
We willen u eens wat vragen over Alice Webster.
Praat met 'm, Matty.
Wat heb je met mijn zusje gedaan?
Zeg 't maar. Wat heb je gedaan?
Ik weet niet waar ik ben.
Mrs Webster...
Ik had niet verwacht dat u zou bellen.
Dit is alles wat ik kon vinden over Stone en Reeds eenheid.
Alles wat er is gebeurd tijdens hun missie staat erin.
Bedankt.
Het was vast niet makkelijk om hier aan te komen.
Hoe vindt u de derde persoon tussen al die namen?
Eerst kijk ik met wie ze op missie waren. Degenen in Stones eenheid...
officieren die ook...
Wat is er? -Deze naam kan geen toeval zijn.
Ik ben hier nog niet klaar. Bedankt.
Hoi, papa.
Wat is er gebeurd? -Je hebt je pijn gedaan.
Je hebt gebroken ribben. Blijf stil liggen. Je hebt rust nodig.
Ik weet niet waar ik ben. -In het ziekenhuis.
Blijf liggen, papa. -Wat is er aan de hand?
Mr Stone, blijft u liggen. -Ik wil naar huis.
Jij hebt niks over mij te zeggen.
Papa, je moet uitrusten. Ze willen je alleen maar helpen.
Ik wil naar huis. Blijf van me af.
Ik wil naar huis.
Alles is in orde, meneer.
Sergeant Stone, sorry dat ik u stoor.
Ik wilde u zeggen dat ik deze zaak persoonlijk zal opnemen.
Je vader en ik waren het soms niet eens, maar zijn vertrek was een groot verlies.
Hebt u enig idee wie het gedaan kan hebben?
Die Franse rechercheur Baptiste is terug in Eckhausen.
Baptiste was de laatste bezoeker volgens het verzorgingstehuis.
Ze hoorden geschreeuw. Baptiste was slaags geraakt met uw vader.
U hebt met 'm gewerkt in 2014, tijdens de zaak-Webster.
Denkt u dat hij hiertoe in staat is?
Hij is ziek. Hij heeft een hersentumor.
Gisteren draaide hij door in de kantine.
Hij hallucineerde en viel een van de soldaten aan.
Sergeant Stone. -Waar ben je?
Waarom wilt u dat weten? Gisteren moest ik nog wegwezen.
Kom naar het bureau en geef jezelf aan. -Waarvoor?
Voor wat je met mijn vader hebt gedaan. Je hebt 'm het ziekenhuis in geslagen.
Uw vader? Helemaal niet, Miss Stone.
Ik vind het zielig voor je.
Je bent ziek. Je bent de weg kwijt.
Ik ben de weg niet kwijt. Ik weet precies waar ik ben.
pedo pervers varken
Mrs Herz...
Ik ben hier niet om u pijn te doen.
Ik ben Julien Baptiste. Ik moet u wat vragen stellen.
Ga mijn huis uit. -Ik ga nergens naartoe.
Hebt u uw man erin geluisd?
Voor de ontvoering van Alice Webster. En Sophie Giroux. Was u 't?
Ik weet niet waar u 't over hebt. -Over de oorzaak van dit alles.
In 1991 was u in Irak de hoogste officier.
U had 't bevel over Adrian Stone en Henry Reed.
Er is daar iets gebeurd, nietwaar?
Ik ben de politie. -Geen sprake van.
Als ik weet wat er zo lang geleden in Irak is gebeurd...
weet ik wellicht ook waarom Alice Webster is ontvoerd.
En het belangrijkste: wie haar heeft ontvoerd.
Denkt u dat ik 't was? -Ik denk dat de tijd dringt.
Ik zal u vertellen wat ik weet.
Vertaling: Flitskikker