Moet je hem zien. Hij gaat helemaal op in zijn videogame.
Eerder geobsedeerd.
Hij moet vijf minuten stoppen om zijn kamer op te ruimen.
Over wie van ons tweeën denk je dat ze het hebben?
Mijn kamer is opgeruimd. Het moet over de jouwe gaan.
Eerlijk, ik snap niet wat jullie zien in dat spel.
"Dat spel" is Chimpocalypse, het populairste videogame van Amerika.
En een broodje hamburger is het populairste eten.
Maar dat maakt ze nog niet goed.
Oké, Evan, het is tijd voor je huiswerk. - Verdorie.
Oscar, jij moet je opknappen voor het diner. - Verdorie.
Dank je. Ik weet dat jij en Evan een moeilijke start hadden,
ik waardeer je inzet om hem voor je te winnen.
De sleutel is zelf als een kind gaan denken.
Nou, voel je vrij om dat elk moment achter je te laten.
Oké, ik wil morgen een revanche maatje.
Het is jouw geld.
Hoi, Charlotte. Leuke top.
Dank je, Teddy.
Vrouwen krijgen graag een compliment over hun kleding.
Is het goed als ik met André hierheen kom voor Halloween?
Hij hoorde dat dit gebouw heel geschikt is.
Natuurlijk, hoewel ik niet weet hoe hij daar bij komt, ze komen hier zelden.
Nou, vroeger wel. Tot Felix hier in trok, en ze geen snoep maar flosdraad gaf,
Zeg je nu dat kinderen ons appartement mijden? - Nee. Ze mijden jou.
Evan vertelde mij dat ze je Count Plaque-ula noemen.
Count Plaque-ula. Kinderen zijn gemeen en grappig.
Lach maar, maar tandbederf gaat nooit met vakantie.
Een feitje dat grote snoepkonten niet willen horen.
Felix, kom op.
Halloween is de enige nacht in het jaar dat je gek mag doen en weer kind mag zijn.
Is dat zo? Of is het gewoon een viering van onverantwoordelijkheid?
"Laten we high worden van de suiker en de dood bespotten."
Je werd vroeger zeker vaak weggeduwd, nietwaar?
Zie het onder ogen, Felix, Halloween is niet het probleem... maar jij.
Jij weet niet hoe je los moet gaan. -"Weet niet hoe je los moet gaan?" Ik?
De man die "La Vida Loca" op de cello speelt?
Ik heb nu de neiging hem om te gooien.
Zeg je nu dat ik mij niet kan inleven in kinderen?
Jij was nooit kind. Toen je uit de baarmoeder kwam, hing je de placenta op.
Nou, ik ga mij niet verontschuldigen dat ik een rijpe volwassene ben.
Zoals de beroemde uitspraak van de dichter William Butler Yeats,
"Het is al zo vele jaren..." - Oh, Ik leg je nu neer.
Verdomme, je lijkt wel een standbeeld. - Pilates.
Vertaling & Sync: Akiva ©
Ik geloof er niets van.
Waar komt dat vandaan?
Ik heb het opgehangen, ik hoop dat je het leuk vind. - Ik vind Halloween decoraties geweldig.
En dit is mooier dan ik ooit gezien heb.
Oh, is het teveel? Het spijt me.
Je bent al zo aardig door me te laten blijven tot ik een appartement heb.
Nee, nee, nee, het is perfect voor onze enge film marathon.
Ooh, ik kan niet wachten.
Maar ik moet je waarschuwen dat als ik bang ben ik moet plassen,
dus we zullen de pauze knop veel nodig hebben.
Hallo. Oh, wat een feestelijke weergave van brandgevaar.
Oh ja, Halloween is niet echt jouw ding.
Nee, nooit geweest ook. Ik herinner mij mijn laatste poging nog heel goed.
Ik was zeven en verkleed als Nobelprijs winnende wetenschapper Marie Curie.
Ik moest mijn pumps uitdoen om aan de pestkoppen te ontsnappen.
Oh, liefje. Waarom probeer je die slechte herinnering niet uit te bannen?
Nou, Oscar zei dat het mij ontbreekt aan kinderlijk inlevingsvermogen.
Sinds wanneer kan het je schelen wat Oscar denkt? - Sinds wanneer gebruikt Oscar het woord "inleving?"
Nou, het is niet alleen Oscar.
Ik was nogal ontdaan dat de kinderen hier er ook zo over denken .
Ik denk dat het is omdat ik niet weet hoe ik "los moet gaan"of "gek moet doen."
Die luchtcitaten maken het er niet beter op.
Nou, dit jaar ben ik van plan de geest van het seizoen te omhelzen,
door een goede ouderwetse nacht van onverantwoordelijke plezier te plannen.
Wat als je nu eens je handen in je zakken doet.
Wat goed van je. Wat heb je in gedachten?
Nou, zoals je weet is er elke Halloween een kinderfeestje in de hal.
Maar dit jaar, als gebouw president,
ben ik van plan om een spookachtige geschiedenistour door het gebouw te houden. En ik ben hier omdat...
Ik wat spookhelpers nodig heb.
Wij hebben eigenlijk al plannen. - Ja,
wij gaan popcorn eten, enge films kijken, en niet op de bank plassen.
Maar dat kan je elke avond doen.
Alsjeblieft? Het betekent heel veel voor mij.
Aw, hoe kan ik nou nee zeggen tegen dit gezicht?
Ik kan dat.
Maar ik doe het niet. Maar ik kan het wel.
Nou, fantastisch.
Ik zal jullie het script sturen dan kunnen jullie gaan instuderen. Oh god. Oh nee.
Oh, ik hou van Halloween, zo leuk, zo leuk.
Hoi. - Hoi.
Oh, cool chimpbot kostuum.
Ik wou dat ze die ook in volwassen maten maakten. - Misschien deden ze dat wel.
Nee, ik heb al gekeken.
Jij gaat morgen veel snoep ophalen.
Nou niet hier.
Ik moet morgenavond werken,
dus Evan gaat naar mijn zusters in Long Island.
Of hij blijft hier en dan ga ik met hem trick-or-treating.
Dat zei ik ook. Maar toen moest mijn moeder erg lang lachen.
Ik lachte niet... zo lang.
Wat is er zo grappig aan dat ik de zorg voor Evan op me neem?
Niets.
Het is gewoon mijn zuster heeft hem al een tijd niet gezien, ze zullen het geweldig hebben.
Ze is super betrouwbaar. - Ha. En ik niet?
Uh-oh, ze gaat weer lachen.
Nee, Oscar.
Ik hou gewoon erg veel van Evan, en ik wil hem graag...
Nou, ik wil hem graag houden. - Ik kan dit.
We verlaten het gebouw niet,
ik verlies hem niet uit het oog en je kan me vertrouwen.
Je vertrouwt me toch wel? - Oké.
Laten we het een kans geven.
Geweldig. - We gaan het leuk hebben.
En heel verantwoordelijk zijn.
Wie ben jij? Mozart van Beethoven?
Ons educatie systeem faalde echt bij jou, nietwaar?
Dit is mijn kostuum voor onze angstaanjagende tocht vanavond door de geschiedenis van ons gebouw.
Oh geweldig, is het goed als Evan en ik meegaan? - Dat zou ik geweldig vinden.
Ik dacht alleen dat je geen interesse had. - Oh, dat heb ik ook niet.
Maar als ik een toekomst met Charlotte wil hebben, moet ik bewijzen dat ik volwassen ben.
Dus ik breng Halloween door met de meest volwassen man die ik ken.
Dank je wel, Oscar. - En als volwassen zeg, bedoel ik saai.
Oh, je zal verrast zijn. Deze tour wordt "spook-tacular."
"Abso-Luut-Ly" angstaanjagend.
Voor alle... jongens en boze geesten.
Het is vermoeiend om jou te zijn, nietwaar?
Het is niet makkelijk.
Oké Oscar, zet je schrap
Hoi.
Goeie vangst - Dank je.
Ik wou dat ik een tok droeg.
Teddy, wat zit er in je koffer?
Oh, die is van André. Zijn tweede kostuum zit er in.
Ik ga alle appartementen langs in dit kostuum, en dan kleed ik mij om voor nog een rondje.
Heel slim. - Het is niet mijn eerste Halloween.
Als hij net zo gefocust was op sport een onderwijs was hij niet te stoppen.
Kan je het je voorstellen?
Nou, ik ga. Tot straks pap.
Weet je zeker dat ik niet mee hoef?
Geen belediging, maar je vertraagd mij alleen maar.
Teveel prietpraat, niet genoeg Kitkat.
Oh, wie is deze leuke kleine... - Geen tijd.
Oké, ik ben zover, Oscar. - Geweldig.
Ik ben om 22:00 thuis. Wees verantwoordelijk, volg de regels.
Doe ik. - Ik had het tegen Oscar.
Doe ik. We gaan het zo leuk hebben.
Nou, heb niet teveel plezier. - We zijn bij Felix.
Nou, heb wel iets plezier. - Oké.
Goedenavond.
Onze spookachtige geschiedenistour begint als de klok 18:45 slaat.
Ik doe dit voor Charlotte, ik doe dit voor Charlotte...
Oscar, het is grappig. Vanavond speel je alsof je volwassen bent,
terwijl ik mijn innerlijke kind probeer te vinden.
Oh, hij is waarschijnlijk gewoon daar binnen aan het afstoffen.
Hallo, Felix.
Dit is mijn zoon Simon.
Nee, ik ben Albert Einstein. - Natuurlijk ben je dat
En wij zijn hier terug over een uur omdat de tour "relatief" kort is.
Dat is een goeie.
Ik heb een rugzak met spullen bij me.
Mondspray, vochtige doekjes, en een drone voor als we hulp nodig hebben.
Oh, mijn god, zijn er twee van hen?
Oscar, kunnen we naar het dak gaan?
Al mijn vrienden gaan er heen water ballonnen gooien. - Dat is een geweldig idee.
Zou een slechte volwassene zeggen...
tegen een geweldig idee dat ik je niet kan laten doen.
Hallo allemaal, ik ben Ebenezer Strotham.
Je kent mij misschien niet, maar je kent wel mijn werk.
Jullie staan er in.
Het gebouw. Ik ontwierp het gebouw.
In 1905, vond er een mysterieus sterfgeval plaats.
Robert Coleman's hart begaf het in zijn appartement op de zevende etage.
De autoriteiten noemde het een natuurlijke dood,
maar sommigen noemde het...
moord.
Hoe lang duurt dit nog? - Ongeveer een uur.
Maar het voelt wel eeuwig.
Dat is relativiteit.
Niet schieten.
Vergezel mij nu voor een avond vol mysterie,
maar bovenal, plezier.
Geen speelgoed. Geen speelgoed.
Nu, Robert Coleman stierf niet in dat trappenhuis.
Maar het zou gekund hebben, omdat leuningen niet vereist waren in de staat New York tot...
1937.
Maar hoe beklommen ze dan de trap?
Lopend, Einstein.
Wat? Hij is Einstein.
Vergezel mij terwijl wij het appartement betreden waar Coleman woonde met zij vriendelijke verpleegster.
Woonde...
en stierf.
Kom, kom. En doorlopen.
Wie durft mijn dutje te verstoren?
Wil je een dutje doen, waarom sluit je je niet aan bij onze tour?
Jij bent geen man,
jij bent de vrouw die mijn moeder sieraden probeert te verkopen.
Vertel haar dat alle seizoensgebonden armbanden voor de halve prijs zijn.
Hou je aan je tekst.
Ik zwerf door de gangen opzoek naar een jong en gezond hart
want het mijne werd mij afgenomen op een kwalijke avond
Ben ik misschien de moordenaar?
Wie is die hoer?
Let op je woorden, 4B. Ik ken je moeder.
Dani, ik zei niet dat je een sexy zuster outfit moest kopen.
Ik kocht gewoon een zuster outfit. Ik stopte het sexy er in.
Nou, kinderen, dit is toch behoorlijk eng, nietwaar?
Kom op zeg, dit is niets.
Heb je ooit Saw gezien? - Saw gezien?
Oh nee, als de zaken niet in balans zijn is het net een katapult.
Kunnen we nu gaan?
Ja, want er zijn 17 aanwijzingen verborgen in dit gebouw wat het mysterie zal oplossen.
Zei ze nu 17?
Ik luisterde niet. - Ja, ik ook niet.
En daarom vervingen ze in de jaren negentig al het tapijt in het gebouw.
Denk er aan kinderen: schimmel... is de stille moordenaar.
Excuseer mij, mijn moeder sms'te mij net. Ik moet gaan.
Ja, zijn moeder zei dat ik ook moest gaan.
Ja, weet je, ik ook. - Hé, wacht.
Kom op, Oscar. Je beloofde dat we lol zouden hebben.
Dat gebeurd ook. Ik praat wel met Felix. Felix?
Ebenezer? - Ja?
Je moet het tempo verhogen. De kinderen raken verveeld.
Verveeld? Of vermaakt in stilte?
Het is Halloween, het enige wat we willen is snoep.
Ik bedoel zij willen snoep. - En dat krijgen ze.
De 17e aanwijzing is de combinatie die deze koffer vol snoep ontsluit.
Je houdt ons aan het lijntje?
Geef hier - Nee.
Man, die Pilates doet echt wonderen.
Dank je wel. Maar je krijgt het snoep niet
Doe niet zo onvolwassen.
En jij met saai doen. We raken de kinderen kwijt.
Oh verdorie, ik ben er al één kwijt.
Evan. Evan. Evan.
Heb jij een chimpbot gezien?
Ik ben een T Rex.
Weet jij wel hoe vragen werken?
Oh daar ben je, maatje. Luister, we moeten bij elkaar blijven.
Laten we hergroeperen in mijn appartement. Ik heb bergen snoep daar.
Daar is een chimpbot.
Er is een reden dat je uitgestorven bent.
Het snoep is daar, help jezelf.
Evan ontsnapte aan mij. Ik dacht even dat ik hem kwijt was.
Dat zou niet goed zijn. Hij is Charlotte's enige kind.
Jij bent Evan niet. Waarom draag je zijn kostuum?
Dit was mijn tweede kostuum.
Waarom zei je niets toen ik je Evan bleef noemen.
Jij beloofde mij snoep en ik speelde het spel mee.
Teddy, stop met alleen drinken en help me Evan zoeken.
Ik begin in de hal. - Ik begin in het penthouse en werk naar beneden.
Ik blijf hier wel wachten.
Mijn voeten zijn moe - Oh, geweldig.
Nou, alleen wij zijn nog over.
Ik denk dat we het hier maar bij moeten laten.
Echt? Maar ik moet het weten... was het moord?
Nee, het waren de complicaties van een STD.
Wat staat voor "Super Terrifying Disease."
Nu ik de afloop heb verraden, hoeven we niet meer verder te gaan.
Waar blijven ze verdomme?
Wij zijn aanwijzing nummer zeven. Ze hadden hier al moeten zijn.
Ze kunnen maar beter opschieten. Het is hier eng,
en door de stoom van de ketel vallen mijn nagels er af.
Nou ik denk dat je wel een beloning verdient omdat je zo lang bent gebleven.
Heb je ook iets gezonds?
Granny Smith. Jackpot.
Sorry dat ik je Halloween verpest heb.
Dat zit wel goed. Ik hou niet van Halloween.
Ik kan niet wachten tot ik volwassen ben en dit niet meer hoef te doen.
Weet je, ik denk dat ik het ook zo voelde toen ik zo oud was als jij.
Maar nu heb ik het gevoel dat ik iets gemist heb.
Ik zie mensen los gaan, en weer kind worden...
Ik wou dat ik geleerd had hoe je dat doet.
Ja? - Ja.
Je hebt nog tijd genoeg om een volwassene te zijn, dus haast je niet door het kindergedeelte.
Weet je, Simon?
Simon?
Dr. Einstein? - Ja?
Zullen wij eens wat lol maken samen.
Alle voorzichtigheid overboord gooien? - Dat meen je niet
Ja, dat meen ik wel.
Ik weet niet hoe dat moet. - Ik ook niet.
Maar we zullen deze onbekende wateren samen trotseren, hm?
Kom mee. Oh wacht even.
Er zitten wat etensresten op je overhemd.
Verdorie. - Boop.
Dit gaat wat tijd kosten. - Ja.
Ik verloor een mens, een heel mens.
Nou dat streelt mijn ego.
Ik had je niet zo vroeg thuis verwacht.
Ik kon eerder weg zodat wij drieën konden gaan trick-or-treating.
Oh, dat hoef je echt niet te doen. Je hoeft dat echt, echt niet te doen.
Oké, dit is het punt. Evan...
Is daar.
Ja, Oscar, daar waar je mij afzette.
Ik vertelde mijn mam dat je goed op mij gepast hebt.
Ik ben blij dat alles goed ging. - Ja...
Het ging goed.
Ik ga nu weg.
Nou, bedankt dat je zo goed op hem gepast hebt.
Ik heb niet goed op hem gepast. Hij liep weg.
Wat? - Ik heb je in het hele gebouw gezocht.
Ik ben me de pleuris geschrokken. Kijk maar, ik zweet zelfs meer dan normaal.
Is dat waar, Evan? - Hij is behoorlijk zweterig.
Sorry. Hij was niet echt leuk.
Oh, ik was niet leuk? Je wilt mij zien als ik niet grappig ben?
Wat dacht je van een maand geen eten?
Dat is misschien een beetje veel. - Ja, je hebt gelijk, het is mijn eerste keer.
Geen Chimpocalypse voor een maand.
Dat klinkt redelijk.
Nee, dat doet het niet. Verdorie, Oscar, wat ben jij gemeen.
Het is niet makkelijk, nietwaar?
Nee, hoe doe je dat ouder zijn 24/7?
Wijn helpt.
Maar weet je wat? Dat handelde je goed af.
Echtwaar? - Ja.
Heel volwassen.
En het is een hele opoffering, een maand lang geen Chimpocalypse?
Wat? Nee, dat was voor Evan.
Hij liep weg, ik niet.
Ik moet zeggen, Oscar, jou zo te zien optreden net was erg sexy.
Je wil die snoep, nietwaar? - Ja, dat wil ik echt.
Daar zijn jullie.
Jullie vertrokken voor het leukste deel...
leesvoer.
Jullie willen het over iets engs hebben, wacht maar tot je de archaïsche bouwvoorschriften ziet.
Wat? Wat? Wat is er?
Het is de geest van Robert Coleman.
Hij komt voor mijn hart.
Respecteer... je... leraren.
Dat was geweldig.
Inderdaad. Goed gedaan met de drone.
Dat was precies het soort roekeloze gedrag waar kind zijn over gaat, toch?
Ik denk dat ik je maar beter naar huis kan brengen.
Waarom heb ik toch dat knagende gevoel dat ik iets vergeet?
Vertel mij alsjeblieft dat je voet een staart heeft.
Ik voelde het ook.
Oh, verdomme. - Oh, mijn god.
Dit is voor het eerst in mijn leven dat ik noga probeer.
En? - Niet geweldig.
Oké, hier, probeer eens een drie musketiers reep.
Ze noemden een reep naar mijn derde favoriete Alexandre Dumas boek.
Nee, Ik moet het niet doen. Ik heb er al zoveel gehad.
Oh kom op, voer je innerlijke kind. Hij had een zware nacht.
Zullen we hem delen? Tenzij je natuurlijk te volwassen bent geworden voor snoep na het eten.
Wie weet? Misschien floss ik vanavond wel.
Wat een avond. - Moet je die branie zien.
Dat leerde hij van mij.
Kom dan breng ik je naar huis, jongen.
Heeft één van jullie sukkels mij wat te vertellen?
Vertaling & Sync: Akiva ©