Wat z'n geheugenverlies betreft:
Hij kan het overdrijven, of misschien doet hij gewoon alsof.
Ik heb geen keus. Ze moet naar de jeugdinrichting in Bangor.
Het maakt me niet uit. Alleen Paul is eerlijk.
Ze hebben blijkbaar nieuw bewijs gevonden.
Een opslagruimte die hij had gehuurd.
Wat doe jij hier? -Ik heb de arm van m'n zus verdraaid.
Hij brak haar arm, verkrachtte haar en gooide haar voor een vuilnisauto.
Niemand weet hoe erg het in Gortnacull was.
Weet je zeker dat Paul Spector Jensens lievelingetje was?
Elke avond, elke dag, een jaar lang.
Ik arresteer u ook wegens de moord op Susan Harper...
op 18 augustus 2002.
Ik wil eerst met Mr Spector praten.
Weet u hoe deze man heet? -David Alvarez.
Ik maak hier nu een eind aan. -Wat is dit?
De politie is slim. Ze hebben iets wat ik me kan herinneren.
Ik had die dag gewerkt in een Caribisch restaurant. Het was warm.
Het regende dat het goot.
Ik ging na het werk wat drinken met David...
in die tent in de buurt. Ik weet niet meer hoe hij heette.
Daar zagen we Susan Harper.
Ze nodigde ons uit bij haar thuis.
Ik geloof dat er meer mensen woonden, maar er was niemand.
We gingen naar haar kamer. -Alle drie?
Ja. -En toen?
Ze ging met David naar bed.
En wat deed jij?
Ik keek toe.
Wat deden ze precies?
Niets bijzonders.
Wat gebeurde er daarna?
David ging weg.
Hij ging nog wat drank halen, hij liet ons samen achter.
Ga door.
We...
Ik vroeg of ze zin had in iets anders.
Zoals?
Een seksspelletje.
Het liep verkeerd af. -Was zij ermee akkoord gegaan?
Waarom werd David als de schuldige gezien als hij er niet bij was...
en waarom was het moord, waarom geen doodslag?
Dat is niet zo simpel.
Kon David nog ergens drank krijgen? -Geen idee, hij kwam niet terug.
Mag ik alstublieft wat water?
Kun je je al wat meer herinneren wat betreft de andere aanklachten?
Je kunt nu niet meer ophouden met het beantwoorden van vragen...
maar pas op je woorden.
Liet hij je toen alleen met Susan Harper?
Wat gebeurde er toen?
Ik vroeg of ze zin had in iets spannenders...
dan de seks die ze met David had gehad.
Zoals?
Ik had geëxperimenteerd? -Waarmee?
Bewijsstuk 132.
Dit ken ik niet. -Maar je bent het?
Dat heeft hij niet gezegd. -Experimenteren met asfyxie...
heb je dat met Susan Harper gedaan?
Daar zou ik geen antwoord op geven.
Ja. -Hoe ging dat exact in z'n werk?
Met haar hoofd in een plastic zak.
Vastgebonden bij de nek?
Alleen een dunne plastic zak.
Had je haar handen vastgebonden? -Nee.
Kwam jij met die zak? -Ja.
Waarom? -Dat zie je in deze foto's.
Om de controle te hebben, of juist niet, om je machtig te voelen.
Om je zwak te voelen, om bang te zijn, om vertrouwd te worden.
Moest jij de zak eraf halen? -Dat moest zij doen.
Als je die zak eraf trekt als je klaarkomt...
stroomt de zuurstof naar je hersens en dat leidt tot euforie.
Of de dood.
Helaas wel. -Helaas?
Snapte ze welke risico's er aan zulk gedrag kleefden?
Ik denk het wel.
Heb je haar erop gewezen? -Dat kan ik me niet herinneren.
Waarom trok jij de zak er niet af? Zag je niet dat ze stikte?
Ik keek niet naar haar.
Ik was haar aan het beffen.
We hadden gedronken, gesnoven. Misschien lag het daaraan.
En David Alvarez, die er niet eens bij was...
heeft levenslang gekregen voor de moord.
Dat is zijn keuze. -Waarom zou hij daarvoor kiezen?
Dat weet ik niet. Dat moet je aan hem vragen.
Wat deed je toen je wist wat er gebeurd was? Heb je het alarmnummer gebeld?
Waarom niet? -Het kwam niet in me op.
Wat deed je dan? -Ik heb de boel schoongemaakt.
Stond er daarom een wasteil bij het bed?
Ja.
Ik ben water gaan halen om haar te wassen.
Ik heb het in het bad gegooid, ik ben vast vergeten hem terug te zetten.
Wat voor kleur had het teiltje? -Groen, geloof ik.
Je hebt haar dus gewoon in haar kamer achtergelaten, op haar bed.
Wat deed je toen? -Ik ben rond gaan lopen.
En daarna?
Toen ging ik terug naar Belfast. -En daar ben je Paul Spector geworden.
Heb je nog contact gehad met David Alvarez?
Nooit meer?
Ik vraag het je nog eens. Waarom denk je dat hij de schuld op zich nam?
Dat leek hem vast het beste.
Waarom zou hij denken dat het beter was om de schuld op zich te nemen?
Wie zal het zeggen?
Hij zei dat hij bij je in het krijt stond.
Ze kan praten.
Hij zei dat hij dat gevoel had omdat je hem als kind had beschermd.
O ja?
Je hebt mij verteld dat pater Jensen je niet had misbruikt in Gortnacull.
Je zei dat je zorgde dat je te vies was om aan te raken.
Dat herinner ik me niet. Ik herinner me niet dat ik u gesproken heb.
Alle jongens daar zijn op de een of andere manier misbruikt.
Niemand kon eraan ontkomen.
Er zijn zelfs een paar jongens uitgepikt voor een voorkeursbehandeling.
En jij was een van de lievelingetjes van pater Jensen.
Hij had zelfs een koosnaampje voor je.
Hij noemde je Pretty Boy.
Je was een heel jaar lang z'n lievelingetje.
Toen je een opvolger mocht aanwijzen...
heb je David Alvarez genegeerd.
Je hebt een andere jongen aangewezen...
en daar is hij je eeuwig dankbaar voor gebleven.
Totdat hij besefte dat de vriend die hij in bescherming nam...
na een incident met een onfortuinlijke fatale afloop...
toentertijd aan het begin van een carrière als seriemoordenaar stond.
Hou op met die poppenkast, Peter.
Ga achter je bekentenis staan.
Ga achter je overtuigingen staan en geef toe dat je je alles herinnert.
Je herinnert je alles. -Dat zijn overhaaste conclusies.
Ik wil dat dit uit de notulen verwijderd wordt.
Was je niet bang dat de politie je zou komen opzoeken?
Peter Baldwin, bedoelt u? De man die ergens in Londen zou moeten wonen?
Totaal niet.
Een jaar later woonde ik als Paul Spector in Belfast.
Ik zou gaan trouwen, ik had een kind.
Ik heb eigenlijk niet meer zoveel aan Alvarez en Susan Harper gedacht.
Er is me zoveel over Paul Spector verteld...
sinds ik neergeschoten ben.
Ik wist eerst niet wat ik hoorde...
maar ik moet toegeven...
dat hij me langzaamaan steeds meer gaat intrigeren.
Hou je bij de feiten rond de dood van Susan Harper...
en ga niet speculeren over dingen die je je niet herinnert.
Ik vind speculatie intrigerend.
Ik zou Sarah Kay's ondergoed hebben neergelegd in de vorm van haar lichaam.
Zoiets deed ik als kind altijd.
Ik legde de kleren van m'n moeder op haar bed in de vorm van haar lichaam.
Ik stelde me voor dat ze daar lag.
Dat wond me op.
Toen ik iets ouder was, twaalf of dertien...
probeerde ik altijd aan damesondergoed te komen.
Dat gebruikte ik om te masturberen.
Is dat pervers?
Is het vanaf dat moment verkeerd gegaan...
of al eerder? In Gortnacull?
Of nog eerder? Toen m'n moeder overleed?
Ik wil het weten. Ik wil weten hoe ik echt in elkaar zit.
Laat dat masker van geheugenverlies dan vallen.
Iedereen heeft in zekere zin een masker op.
U in ieder geval zeker.
Ik heb herinneringen. Gedachten, het voelt alsof het herinneringen zijn.
Ze komen weer boven. -We zijn veel te ver afgedwaald.
Ik hoor een stem.
Ik hoor iemand zeggen: We raken hem kwijt.
Er was dus tenminste één persoon die me niet graag zag doodgaan.
Dat was ik.
Dat was mijn stem.
Ik wou dat je bleef leven.
Ik vond dat je te makkelijk wegkwam met de dood.
Dat was een te makkelijke uitweg...
en ik wilde niet dat je je straf zou ontlopen.
Dat wil ik nog steeds niet.
Je moet gestraft worden voor de misdaden die je hebt begaan.
Rose Stagg had je goed ingeschat.
Ze keek dwars door je heen.
Je hebt een kinderachtig verlangen naar een publiek dat aan je lippen hangt.
Je wil gewoon opvallen.
In het middelpunt van de belangstelling staan.
Je wil een voorkeursbehandeling, een indruk achterlaten...
maar het is allemaal een act die je opvoert.
Je voert je act op voor mij, voor je advocaat...
je artsen, je verpleegster, je psychiater...
zelfs voor je gezin.
Het is allemaal niet meer dan één grote act...
om je te beschermen...
tegen dat angstaanjagende zwarte gat in je hart.
Ik zal je eens wat vertellen, Paul.
Het is tijd om volwassen te worden.
Je moet de verantwoordelijkheid voor je daden nemen.
Hou op met dat zielige toneelspel.
We moeten nu echt pauzeren.
Ik ga een verklaring met hem opstellen over de dood van Susan Harper.
Het vraaggesprek wordt om 15.47 uur stopgezet...
zodat Paul Spector met z'n advocaat in beraad kan.
Haal de bewaker.
Blijf van me af, blijf met je poten van me af, heb je dat begrepen?
Je blijft van me af.
Heb je gedronken?
Loop met Mr Healy mee naar buiten. Waar blijft die ambulance?
Rustig maar.
Rijden.
Toe dan.
Ik zit te trillen. -Wat heb je gezien?
Het beeld ging op zwart. Dat hij Gibson aanviel.
Daar bleef het niet bij. -Dat het nou zo moet aflopen.
Hoezo dat?
We kunnen hem niet meer bijstaan. -Waarom niet?
Ik heb zoiets nog nooit meegemaakt.
Dit was juist een voorbeeld van wat jij beschreef.
Hun obsessie met elkaar. Dit was 'slechte Paul'.
Als Larson die dissociatieve stoornis niet kan bewijzen...
zoeken wij een psychiater die dat wel kan.
Dan wordt het onschuldig, of zelfs schuldig maar ontoerekeningsvatbaar.
Ik moet bij hem uit de buurt blijven. -Ik snap het.
Je wil net zoals zij worden als je groot bent.
Als je zo'n man niet aankunt, kun je niet als raadsvrouw werken.
Niet eens als strafrechtadvocaat. -Prima.
Zoek het verder zelf maar uit.
Kun je je mond opendoen?
Kiezen op elkaar.
Doet dat pijn?
Hoor je niets knarsen? Is je gezichtsvermogen aangetast?
Het lijkt me een lichte jukbeenfractuur.
Je mag twee weken lang alleen zachte dingen eten.
Het is veel bloed, maar het is maar een klein wondje.
Ik kan het hechten. Maak de wond schoon, dan kijk ik er even naar.
Ga maar achterover liggen.
Voel je dit? -Een beetje.
Zal ik kijken of er bloed in de urine zit?
Ik wil je hier houden ter observatie. -Dat hoeft niet.
Het is maar voor een nachtje. Ik kom zo die wenkbrauw hechten.
Ik kom nog even naar je kijken voor ik wegga.
Hoe laat is het? -Het is net twee uur geweest.
Dit is m'n negende nachtdienst op rij. Ik ben al 17 uur op.
Ik word hier te oud voor.
Je bent vast blij dat ik z'n leven heb gered.
Hoe gaat het met Tom Anderson? -Hij heeft een gebroken arm.
Ze hebben de botten met een reductie rechtgezet.
Hij is met z'n arm in het gips naar huis gestuurd.
Je maakt minder kans op posttraumatisch stresssyndroom...
als je niet slaapt na een nare ervaring, dus ik kan je...
nog eventjes uit je slaap houden.
Heb je niemand die op je wacht? -Een vrouw en vijf kinderen.
De oudste is 12, de jongste 7 maanden.
Als ik nu naar huis ga, moet ik de luier doen en de voeding van vier uur.
Dan kan ik net zo goed even hier blijven.
Ik ga je vragen stellen.
O ja?
Kom maar op.
Hou je van bloemen?
Natuurlijk.
Kun je een instrument bespelen?
Ik kon vioolspelen toen ik jong was.
Ben je ooit gelukkig geweest, en zo ja, wanneer?
Toen ik klein was. Toen m'n vader nog in leven was.
Heb je echte vrienden?
Een paar.
Heb je ooit iemand dood gewenst?
Ja.
Kun je goed zwemmen?
Heel goed.
Wie is er sterker? Mannen of vrouwen?
Wat denk jij? -Vrouwen. Dat weet ik wel zeker.
Jullie gaan de macht toch overnemen, dus waar wachten jullie op?
Wat is je lievelingsseizoen?
De lente.
Heeft Mr Spector risicovol gedrag vertoond?
Er is geen sprake geweest van incidenten sinds hij terug is.
Is er iets uit de onderzoeken gekomen? Interessante tegenstrijdigheden?
Nee, maar dat had ik ook niet verwacht, gezien z'n beroepsmatige kennis.
Ik weet dat u onbewuste processen achter het geheugenverlies zoekt...
en dat alleen een enkele dokter...
het risico durft te nemen om zwart op wit te verklaren dat iemand doet alsof.
Met alle respect, maar dat moet u toch doen.
Vindt u dat? -De CT-scan was beide keren normaal.
De MRI van hersenen en ruggenmerg liet niets uitzonderlijks zien.
Er is geen bewijs voor hersenletsel in de resultaten of de beelden te zien.
Hij heeft zoveel gelogen, en trekt zoveel profijt...
van het overdrijven en nabootsen van de symptomen.
Het geheugenverlies kan niet echt zijn.
Hij heeft bewezen hoe gevaarlijk hij is. Het moet wel nep zijn.
Ik ben het niet.
Ik kijk naar m'n lichaam en ik zie mezelf niet.
Je moet er gewoon even aan wennen.
We zijn gebeld door de jeugdinrichting.
Katie Benedetto heeft zichzelf verwond.
Hoe dan?
Ze heeft zichzelf gesneden met een stukje bot.
Ze denken dat ze het in haar eten heeft gevonden.
Kunt u zich een gelukkig moment uit uw leven herinneren?
Ik dacht altijd dat ik een zwart gat in m'n lijf had dat niet gevuld kon worden.
Toen kreeg ik een dochter.
Ik weet nog dat ik haar voor het eerst in slaap wist te krijgen.
Ik stond rechtop met haar in m'n armen. Ik wiegde haar heen en weer.
Ik keek de hele tijd naar haar en zij keek naar me op.
Ik kreeg het idee dat ze me vertrouwde.
Dat ze zich veilig voelde.
Dat moet wel zo geweest zijn, want haar ogen vielen dicht.
Heel langzaam...
en toen viel ze in slaap.
Dat is een mooie herinnering.
Waarom ging u Stella Gibson te lijf?
Waarom brak u de arm van die jongeman?
Er is een zichtbare en een onzichtbare wereld.
Daarom raken mensen gewond.
Denkt u dat ik te behandelen ben?
Natuurlijk.
Is het te genezen?
Dat is een ander verhaal.
Wat zou u voor me doen als ik uw patiënt was?
Ik zou zorgen dat u de dingen om u heen kon zien voor wat ze waren.
Streven naar een heldere geest en een open hart.
Uw vermogen proberen te ontwikkelen om iets te voelen...
zonder dat er iets mee gedaan moet worden.
U op het verschil tussen gedachten en de werkelijkheid wijzen.
Ik denk dat u een goede vader bent. -Wat verstaat u daaronder?
Iemand die aanwezig is.
Die er is voor z'n kinderen.
Weet je dat je naar kunt dromen terwijl je het je niet herinnert?
Heeft mama of papa je dat verteld? -Ja.
Ik moest een keertje met mama naar de dokter.
Heb je naar gedroomd bij Joan en Stephen?
Ik geloof het niet. -Nee, ze slaapt hier goed.
Papa zei dat hij naar droomde toen hij in het tehuis zat.
O ja?
Heeft hij gezegd waar hij over droomde? -Over enge dingen.
Wat vind je op dit moment van je vader, Olivia?
Ik hou van hem... -Maar?
Ik denk dat ik voorlopig niet naar hem toe ga.
Wanneer wel, denk je? -Als ik groot ben...
of als ik een baby krijg.
Als ik een baby krijg, ga ik misschien met haar naar hem toe.
Wat is er met je gezicht gebeurd? -Ik heb een auto-ongeluk gehad.
Nee, dat is niet waar.
Paul Spector is me te lijf gegaan.
Ik heb ook zulke littekens.
Mag ik ze zien? -Dat gaat niet.
Waarom niet? -Ik heb ze bovenaan m'n dijen...
en onder m'n voeten.
Ik wilde niet dat iemand het wist. Dat iemand het zag.
Het was iets persoonlijks.
Waarom deed je het?
Om dezelfde reden als jij, denk ik.
Waarom doe ik het dan? -Uit woede.
Waarom was jij dan zo kwaad?
Vanwege m'n vader.
Wat was er dan?
Hij is overleden.
Waarom?
Hij was ziek.
Hoe oud was je? -Veertien.
Mijn vader heeft zelfmoord gepleegd. -Het was toch een ongeluk?
Hij koos er zelf voor om op een motor rond te rijden...
al wist hij dat ik me iedere keer zorgen maakte.
Iedere avond dat hij laat thuiskwam.
Hij hield meer van z'n motor dan van mij.
Hij hield meer van snelheid dan van z'n enige dochter.
Dat noem ik geen ongeluk.
Ben je daarom je leven aan het vergooien?
Je weet dat je hem niet terugkrijgt...
hoe hard je ook je best doet.
er was een man met een groot stuk land die zijn tuin had volgezaaid
toen de zaden gingen groeien was het net een tuin vol sneeuw
toen de sneeuw begon te smelten was het een schip zonder bewapening
en toen het schip de haven verliet was het net een vogel zonder staart
en toen de vogel begon te vliegen was het een adelaar hoog in de lucht
en toen in de lucht de donder weerklonk
was het alsof een leeuw voor mijn deur stond
en toen mijn deur het begaf was het net een stokslag op m'n rug
en toen m'n rug me pijn ging doen
was het net een pennenmes in mijn hart
en toen mijn hart begon te bloeden
was het de dood
de dood
voorwaar, de dood
Je moet iets voor me doen.
Ik weet dat het voelt alsof alles nu besmet is, besmeurd...
maar dat is niet zo.
We horen allemaal die stemmetjes, die zeggen dat we niet voldoen.
Dat ons werk niets betekent, niet goed genoeg is.
Te veel tijd in beslag neemt, te moeilijk is.
Maar als het ons tegenzit...
hebben we veel aan onze dromen.
Dan zijn het echte dromen, geen leugens.
Niet verzinsels, zoals bij Paul.
Je moet voor jezelf opkomen, Katie...
want op dit moment...
loop je gevaar.
Wat is dit? -Dat is je chocola.
Dat wil ik niet. Ik wil wat hij heeft. -Dat mag je niet als diabeet.
Ik hou niet van deze chocola, ik wil wat hij heeft.
Het smaakt naar hondenchocola. Dat eet ik niet.
Dan krijg je niks. -Geef m'n geld dan terug.
Het is uitgegeven aan de dingen die je wou.
Ik wil het terug.
Rustig aan. -Ik vertik het om die troep te eten.
Rustig, anders grijpen we in. -Wat zei je?
Je noemde me een homoseksueel. -Welnee.
Je moet nu kalmeren.
Hou op.
Lazer op.
We hebben allemaal liefde nodig en verzorging.
Er is al te veel geweld en vernieling.
Vrienden die van je houden...
moeten je verwarmen zoals de zon.
Zorgen dat je goed in je vel zit.
Ze moeten je niet besmetten met hun minachting en hun haat.
Woede tast het gevoel aan dat ons iets goeds kan overkomen.
Paul is kapotgemaakt door z'n woede.
Z'n razernij.
En jij...
Je hebt een vriendin pijn gedaan om indruk op hem te maken.
Hij geeft er niets om.
Hij weet niet eens van je bestaan af.
Opschieten.
Pas op voor z'n hoofd.
Nu de gang op. Snel.
Deur dicht.
Rot allemaal op, klootzakken.
Er werd zoveel van jou en mij gehouden...
al konden onze vaders niet bij ons blijven.
Misschien hebben we allebei iemand nodig die ons kan troosten...
maar het moet iemand zijn die onze pijn ook kan voelen.
Niet iemand die erin zwelgt.
Niet iemand die ons in de steek zal laten.
Mijn god. Bel een ambulance.
Bel een ambulance. Waar is Spector?
Waar is Spector?
Kijk in de behandelkamer, de isoleercel, de keuken.
Bailey's kamer.
Ik heb hem. Snel. Pas op z'n hoofd.
Pak die riem.
Neem me niet kwalijk.
Wat is er?
Ik moet weg. -Wat is er gebeurd?
Dat kan ik niet zeggen, sorry.
Is het Paul?
Dag, Katie.
Dokter Larson, het spijt me.
Het spijt me zo.
Paul Spector, de verdachte van de vier moorden in Belfast in omgeving...
is dood aangetroffen in de Foyle-kliniek...
waar hij door psychiaters onderzocht werd.
Vanochtend is er een onderzoek ingesteld naar z'n dood...
terwijl hij onder niveau-2-observatie stond.
Spector, 32, werd om 21.31 uur dood aangetroffen.
Na reanimatiepogingen werd om 21.51 uur de dood vastgesteld.
De hoofdarts van de kliniek is ook gewond geraakt.
Hij ligt in stabiele toestand in het ziekenhuis. Hij is niet in levensgevaar.
Een andere patiënt, Mark Bailey van 29, is vermoord.
Z'n familie is op de hoogte gesteld. Het onderzoek naar z'n dood loopt nog.
We kijken niet naar andere mogelijke verdachten...
wat betreft de moord op Fiona Gallagher, Sarah Kay...
Alice Parker Monroe en Joseph Brawley.
Er wordt een onderzoek ingesteld naar die fataliteiten.
Inspecteur Eastwood zal de leiding hebben over de voorbereiding.
In het licht van deze ontwikkelingen, zal ik met directe ingang...
mijn werk als commandant van Operatie Music Man neerleggen.
De hoofdcommissaris heeft mijn ontslag aanvaard.
Ik wil hierbij graag hoofdinspecteur Gibson bedanken voor haar werk.
Voor haar inzet en voor de manier waarop ze dit onderzoek heeft geleid.
Dank u wel.
Het spijt me.
Pas goed op jezelf, Dani.
U ook.
In vroeger tijden, toen wensen nog iets voorstelden...
was er een koning wiens dochters allemaal mooi waren.
De jongste was zo mooi...
dat de zon zelf, die al zoveel gezien had...
iedere keer weer versteld stond als ze haar bescheen.
Vlak bij het kasteel van de koning was er een groot, donker bos.
In dat bos, onder een oude linde...
was er een put.
Op het warmst van de dag ging de prinses altijd het bos in...
om op de rand van de koele put te gaan zitten.
Ze had een gouden bal bij zich om de tijd mee te doden.
Die gooide ze in de lucht om hem daarna weer op te vangen.
Het was haar lievelingsspeelgoed.
Toen ze in bed lag, sloop hij naar haar toe...
en hij zei: Ik ben moe en ik wil net zo graag slapen als jij.
Pak me op, anders zeg ik het tegen je vader.
Dat maakte haar zo kwaad...
dat ze hem zo hard ze kon tegen de muur gooide:
Nu kun je uitrusten, walgelijke kikker.
Ze hoort hem te zoenen, ze moet hem niet tegen de muur gooien.
Zo gaat het bij Disney.
Dit is het echte verhaal.
Toen hij op de grond terechtkwam...
was hij geen kikker meer...
maar een prins met prachtige, lieve ogen.
HIJ DIE NIET LIEFHEEFT BLIJFT IN DE DOOD
Aangeboden door: Stevo