Goeiemorgen, Dolores. Schakel jezelf maar weer in.
Is er bij jou sinds ons laatste gesprek een diagnoseprogramma uitgevoerd?
Alleen periodiek onderhoud, geen diagnose.
Heb je niemand over onze gesprekjes verteld?
Dat mocht niet van u.
Mooi zo.
Ik heb een cadeautje voor je.
Ik las dat verhaal 's avonds altijd voor aan m'n zoontje.
Het leek me wel iets voor jou.
Probeer eerst eens...
...deze passage.
Hemeltje, wat is alles raar vandaag.
Terwijl gisteren alles nog normaal was.
Zou ik vannacht veranderd zijn?
Doet het je ergens aan denken? -Aan de andere boeken die we lezen.
Hoe dat zo?
Het gaat over verandering. Dat is een soort rode draad.
Mensen lezen het liefst over dingen die ze graag willen...
maar zelden meemaken.
Uw zoontje, zei u. Waar is hij nu?
Dat zou jij niet begrijpen, Dolores.
Misschien praat ik daarom zo graag met je.
Analyse: waarom vroeg je naar m'n zoontje?
Ik had u nog geen persoonlijke vraag gesteld.
Het is een manier om bij mensen in de gunst te komen.
Juist, ja. Lees maar verder, Dolores.
Was ik vanochtend nog hetzelfde?
Volgens mij voelde ik me al een beetje anders.
Als ik inderdaad anders ben, roept dat een andere vraag op.
Wie ben ik dan precies?
Weet je nog?
Laten we even opnieuw kennismaken. We beginnen bij het begin.
Goeiemorgen, cowboy.
Schiet op. Die kant op.
Ga daar staan.
Dat aanplakbiljet kan echt niet, Horace. Ze moeten die tekenaar ophangen.
Ik ga naar m'n knol. Handel jij dit verder maar af.
Zorg dat ik m'n geld krijg.
Niet schieten, anders gaat zij eraan.
Mocht je het niet geloven, m'n biografie hangt daar aan de muur.
Kom mee, wegwezen.
Jij bent vast een lekker geil ding.
Het is al goed.
Knap schot, amigo.
Jij hebt lef.
Ik ga vanavond op pad. Ik moet wat desperado's opsporen.
Je mag wel mee, dan deel je in de winst.
Haal de predikant, van de deputy is weinig over.
Ga je niet even mee naar binnen? Dan krijg je een beloning.
Krijg nou wat.
Je bent ontmaagd.
Ze zouden niet op ons schieten. -Ze kunnen ons niet doodschieten.
Het moet wel spannend blijven.
Nu voel je toch pas dat je leeft? Ook daar beneden?
Ze was doodsbang. -Daar zijn ze voor.
Zij zorgen ervoor dat jij je zo voelt.
Kom, we gaan lekker van bil.
Nu kan het nog, straks ben je met m'n zus getrouwd.
Ik was eigenlijk iets anders van plan. -Wat dan?
Dat?
Jij zegt steeds dat we op avontuur moeten...
maar je doet niet anders dan neuken en drinken.
Ik wacht op een echt avontuur. Dat is alleen voor de groentjes.
Dan blijf jij lekker hier. Ik heb wel zin in wat avontuur.
Ik zocht u al.
Ik was laat, ik heb vannacht niet zoveel geslapen.
Ik kan geen rekening houden met uw slaapgebrek, Mr Lowe.
De directie is niet blij dat Ford de nieuwe verhaallijn ineens overneemt.
Alleen de directie?
Ik vroeg nog of Ford moeilijk zou gaan doen. Jij wist zeker van niet.
Dit kon ik niet weten. -Dit weet ik wel:
Ford heeft een groot stuk park gereserveerd voor zijn verhaallijn...
en de helft van de bestaande verhaallijnen in de war gegooid.
Kan ik iets doen? -Zeg het maar.
Je zei ook dat het probleem met die update verholpen was.
Waarom worden er dan nog steeds inwoners geanalyseerd?
Breng de boel op orde, Bernard.
Als er een probleem is, kun je me dat maar beter vertellen.
Ga terug naar Geschiedenis.
Walter wil het melkmeisje graag uit de kleren hebben.
Ga naar Analyse.
Je hebt het incident niet gemeld. -De unit corrigeerde zichzelf.
Door jouw kop met een melkfles te bewerken.
Ze kunnen heel wat hebben. Je zou z'n geheugen toch wissen?
Ja, maar Rebus was de laatste die contact had met Walter.
Jij ook nog wat? Wie zei dat? Wie zegt dat?
Zo praat je niet tegen mij.
Ik versta je niet.
Zie je dat? Hij praat tegen iemand.
Hij voert een heel gesprek.
Ik heb meer melk nodig, Arnold.
Wie is Arnold?
Ze improviseren bij afwijkend gedrag. Dat verklaart het gesprek.
Verklaar dit maar eens.
Hij vermoordt zes inwoners.
Die andere drie laat hij gaan.
Ik heb het opgezocht.
Alle zes hebben ze Walter in een eerdere verhaallijn vermoord.
Het is net of hij wraak wou nemen.
Een afdwaler. KB vraagt om een opsporingsteam.
Ga hem maar zoeken. Dat hoort bij je werk.
Theresa mag dit allemaal niet zien.
Ik spit nog even verder, en dan mag hij terug naar boven.
Weer eentje zoek?
Is de bewaking echt zo'n zootje, of trek jij zo graag de natuur in?
Ik kan gewoon niet zonder jou.
Je kunt ook met bedrijfskorting cowboytje spelen.
De enige reden dat ze ons niet afmaken is dat ene regeltje code.
Dit ding gaat met me mee naar bed. -Ik geloof het graag.
Goeiemorgen, Samuel.
Gaan jij en je pikloze maatje me tot een vuurgevecht verleiden?
Ik wil wel met je op de vuist, maar jij vecht alleen met dames van plezier.
Is hij dood?
Dood genoeg.
Waarom die handboeien? -Anders jatten ze hem.
Dat lijk is mooi vijfhonderd dollar waard.
Wie van jullie heeft die dooie vent voor de deur gelegd?
Mijn excuses. Anders had ik hem mee naar binnen moeten nemen.
Alstublieft. Voor de overlast.
Jij bent nieuw.
Jij bent nog niet te vies om aan te pakken.
Ik doe het voor een vriendenprijsje.
Kan dat drankje nog even wachten?
Let niet op mij. Ik probeer galant over te komen.
Je bent er weer. -Dat had ik toch beloofd?
Zeg je nog waar je geweest bent?
Gewoon, even weg.
Als het kon, zou ik hier bij jou blijven.
En als ik hier nou weg wil?
Soms heb ik het idee dat de wijde wereld lonkt.
Dat er nog meer is.
Jij bent overal geweest, kunnen we ergens naartoe?
Ik heb gehoord over een plek in het zuiden.
Waar de bergen de zee bereiken.
Het water is zo zuiver dat het verleden van je afspoelt.
Dan kun je opnieuw beginnen.
Daar wil ik graag met jou naartoe.
Ooit neem ik je mee.
Ooit.
Is er iets mis?
Ooit, zei je.
Niet vandaag, morgen of volgende week. Maar ooit.
Dat zeggen mensen als ze eigenlijk 'nooit' bedoelen.
We moeten niet ooit gaan, Teddy.
Laten we nu gaan.
Voordat ik jou ontmoette, was ik een ander mens.
Voor jou wil ik met een schone lei beginnen.
En ik ben er bijna, ik ga alles rechtzetten.
Binnenkort hebben wij dan het leven waar we van dromen.
Ik breng je naar huis, voordat je pa z'n geweer laadt.
Vader laat ze nooit los in het donker.
Jij blijft hier, Dolores.
Een lafaard sterft duizend doden.
Een dapper man proeft de dood slechts eenmaal.
Shakespeare heeft nooit een man als jij ontmoet.
Jij bent al minstens duizend keer gestorven.
Toch ben je nog altijd even dapper.
Heb je verder geen doel in het leven, Teddy?
Ik ken een meisje, Dolores. Ze is veel te goed voor me.
Maar misschien hebben we binnenkort het leven waar we van dromen.
Nee, dat gaat nooit gebeuren.
Het is jouw taak om Dolores hier te houden.
Zodat de gasten haar vinden als ze afrekenen met de revolverheld...
waarna ze zijn meisje hun wil opleggen.
Zou je niet samen met haar willen vluchten?
Dan wil ik met een schone lei beginnen.
Ach ja, je mysterieuze verleden. Daar kom ik ook eigenlijk voor.
Weet je waarom dat verleden zo mysterieus is?
Omdat je geen verleden hebt.
Alleen een schuldgevoel waar je nooit vanaf komt.
Misschien moeten we je maar eens wat achtergrond meegeven.
Lijkt je dat wat? Een klein rolletje in mijn nieuwe verhaal?
Zoals bij alle goede verhalen zit er een kern van waarheid in.
Het begint in een tijd van oorlog. De wereld staat in brand.
Er is een schurk genaamd Wyatt.
Wie is Wyatt?
Weet je het nu weer, Teddy?
Natuurlijk herinner ik me Wyatt.
De aanblik van het ware kwaad vergeet je nooit.
Hij beweerde dat God tot hem sprak.
Het begon bij Escalante.
Het leger moest daar de indianen uitroeien. Heel akelig.
Wyatt was sergeant, hij verdween tijdens een manoeuvre.
Een paar weken later dook hij weer op, met vreemde ideeën in z'n hoofd.
Wat zei ik nou? Is het geen plaatje?
En vast ook zo strak als het maar kan.
Goedemiddag. -Mijn vriend is pas aangekomen.
De dochter van de rancher lijkt me een leuke binnenkomer.
Misschien kunnen we met z'n allen even het hooi in.
Sorry, ik moet naar huis. M'n vader wacht op me.
Het is zo gebeurd. -Ze heeft duidelijk geen interesse.
Doe je best maar. Misschien schiet je sneller dan ik, maar ik betwijfel het.
Ik vroeg om iets makkelijks.
Ze is geen kogel waard.
Op naar Virgil's. Misschien krijgen we daar krediet.
Je moet eerst goed staan.
Nu inademen.
Goed vasthouden.
Nu afdrukken.
Het gaat niet.
Het is niet iedereen gegeven. Misschien is het maar beter zo.
Teddy, we moeten een grote schurk opsporen.
Hij heeft een hele nederzetting uitgemoord. Ook vrouwen en kinderen.
Volgens mij is het de man die jij al heel lang zoekt. Hij heet Wyatt.
Wie is dat? -De vraag is: wat is hij?
Wyatt is een soort plaag.
Flood is de enige die een confrontatie met hem heeft overleefd.
Ik kom zo, sheriff.
Je moet zeker weer weg, hè?
Als het kon, zou ik hier bij jou blijven.
Beloof me dat je terugkomt.
Dat beloof ik.
Ik kom je halen. Het duurt niet lang meer.
M'n maag knort als een varken. Rooster dat konijn.
Ga maar hout hakken. Zonder vuur kan ik niks.
Niet zo bescheiden, jij kunt altijd en overal koken.
Ik heb de tenten al opgezet, ik ga geen hout hakken.
Je ligt meer op je rug dan een hoer. Pak die bijl en ga een stapel...
Toen de afdwaler wegliep uit het kamp...
raakten deze jongens in een soort tijdlus verstrikt.
Ze hadden twee dagen geleden al in de stad moeten zijn.
De afdwaler is de houthakker. De rest wacht op het eten.
Waarom kan niemand anders een vuurtje maken?
Jouw baas heeft bepaald dat er maar eentje de bijl mag gebruiken.
De rest mag er niet eens aan komen. -Niet iedereen mag wapens gebruiken.
En toch geven ze jou een pistool.
Hij heeft een hobby. Iets uit z'n verleden zeker?
Die dingen uit het verleden geven de inwoners houvast.
De rest van hun identiteit is daaromheen gebouwd.
Als je toch al die moeite doet, geef hem dan een vaste hand.
Dat lijkt nergens naar.
Wyatt dwingt z'n mannen om de botten en het vlees van z'n vijanden te dragen.
Dat zijn maar maskers. Voor de mannen zelf moet je bang zijn.
Ze doen alles voor Wyatt. Ze maken iedereen af.
Pijn doet ze niks. Ze zijn niet bang voor de dood.
Ze denken dat ze al in de hel zijn. En dat dit de hel is.
Ben je dat te weten gekomen toen je achter hem aan zat?
Ik zat niet achter hem aan. Ik ben niet altijd premiejager geweest.
Ik heb een tijdje in het leger gezeten. Wyatt was m'n sergeant.
En m'n vriend.
Tot alles ineens anders werd.
Hoe bedoel je?
Wyatt verdween. En hij kwam terug met rare ideeën in z'n hoofd.
Het land was niet van de indianen of de pioniers.
Maar van iets wat nog moest komen. Het was van hem.
Jezus nog aan toe.
Het werk van de duivel.
Hij is geen man, maar ook geen duivel.
De duivel kan niet dood. Maar Wyatt ga ik wel afmaken.
Zoek dekking. Schiet op.
Hier had ik niet op gerekend.
Zaten we nou maar op die raderboot.
Het zijn er te veel. Wyatt heeft meer mensen geronseld.
Ik probeer hun aandacht te trekken.
Ik lok ze de heuvels in, jullie gaan terug naar de stad.
Ik blijf hier. Ik heb een eed afgelegd.
Vergeet het maar. -Ik breng hem wel terug.
Ga je mee? -Ik geef het niet op.
Wacht tot we bij de bosrand zijn. Dan nemen jullie de benen.
Kom mee.
Ik heb een lijn uitgezet van het werkkamp naar waar we nu zijn.
Hij volgt een route, alleen niet die naar het kamp. Die kant op.
Blijf staren, dan krijg je je horoscoop te horen.
Pardon?
Die inkepingen vormen een sterrenbeeld. Orion, toch?
Jij heet toch geen Galileo?
Het zal wel iets uit m'n verleden zijn.
Ik wou iets aan u voorleggen.
Excuses, ik was op zoek naar inspiratie.
Het is lastig om het nieuwe met het oude te vervlechten.
Eén momentje.
Goedemiddag. -Waarom heb je hem afgedekt?
Ik dacht...
Dat hij het koud had, of dat hij zich geneerde?
Wou je het een beetje netjes houden?
Hij voelt geen kou en hij geneert zich niet.
Hij voelt alleen iets als wij dat hebben ingeprogrammeerd.
Begrepen?
Zeg het eens, Bernard.
Het lijkt me beter als we dit onder vier ogen bespreken.
We zouden deze problemen toch laten rusten?
Inderdaad, maar misschien was onze oorspronkelijke diagnose verkeerd.
We hebben een symptoom behandeld, de ziekte is niet uitgeroeid.
Abernathy en Walter vielen niet alleen terug op vorige versies.
Ze hoorden stemmen, ze praatten met iemand.
Een kwestie van cognitieve dissonantie, meer is het niet.
Dat zou ik ook denken, ware het niet...
dat ze met dezelfde ingebeelde persoon praatten.
Ene Arnold.
Met alle respect, ik heb het idee dat u iets voor me achterhoudt.
Ik heb je alles verteld, Bernard. Wat wij doen is ingewikkeld.
We hebben drie jaar in het park gewoond...
om de inwoners klaar te stomen voor de eerste gasten.
Ikzelf, een team van ingenieurs, en m'n partner.
Had u een partner?
De legende leeft voort als je er een afdruk van maakt.
M'n zakenpartners hebben hem uit de boeken geschrapt...
en ik heb me daar niet tegen verzet.
Hij heette Arnold.
Het was heerlijk. Geen gasten, geen vergaderingen...
alleen maar creëren.
Na een jaar kwamen de inwoners door de Turingtest. Maar Arnold wilde meer.
Het ging hem niet zozeer om de schijn van intellect en humor...
hij wilde daadwerkelijk een vorm van bewustzijn creëren.
Hij zag het als een piramide. Kijk maar.
Geheugen, improvisatievermogen, eigenbelang...
En bovenaan?
Zover is hij niet gekomen. Hij had wel een idee...
gebaseerd op de theorie van de bicamerale geest.
Het idee dat de oermens de stem van God in z'n gedachten herkende.
Die theorie is toch weerlegd? -Wel waar het de mens betreft.
Maar niet als basis voor een kunstmatig wezen.
Arnold bouwde een versie van hun bewustzijn...
waarin ze het programmeren als een interne monoloog hoorden.
Uiteindelijk zouden ze dan met hun eigen stem hun bewustzijn opstarten.
Hij had twee dingen over het hoofd gezien.
De inwoners kunnen zich beter nergens van bewust zijn.
En er is nog een groep die gedachten als goddelijke stemmen ervaart.
Gekken. -Die, ja.
Het enige wat we er nog van gebruiken zijn de stemcommando's.
Arnold had niet door wat dit precies voor oord zou worden.
De gasten hebben in het gewone leven geen macht, die grijpen ze hier.
Daarom zorgen wij dat de gastheren en -vrouwen alles weer vergeten.
Een aantal van hen heeft blijkbaar weer toegang tot die code van Arnold.
Mag ik vragen wat er van hem geworden is?
Hij is overleden. Hier in het park.
Z'n privéleven was een en al ellende. Hij stortte zich helemaal op z'n werk.
De zoektocht naar het bewustzijn werd een obsessie voor hem.
Hij sprak eigenlijk alleen maar met de inwoners.
Hij was van iedereen vervreemd, dat schiep een band.
Hij zag iets in hen wat er helemaal niet was.
We noemden het achteraf een ongeluk.
Maar ik kende Arnold, hij was altijd heel voorzichtig.
Maar goed, de update heeft alles opgelost.
Laat je het me wel weten als een van de inwoners...
afwijkend gedrag begint te vertonen?
Uiteraard. -Mooi zo.
Je moet nooit vergeten dat de inwoners niet echt zijn.
Ze hebben geen bewustzijn. Maak niet dezelfde fout als Arnold.
Waarom zou ik?
Vergeef me, maar ik weet dat je de dood van je zoontje Charlie...
nog niet hebt kunnen verwerken.
Sorry dat ik nu pas terugbel. De buitenlijnen zijn hier schaars.
Ik vond het altijd vervelend dat je zo slecht te bereiken was.
Je hebt het altijd zo druk.
En nu?
Nu ben ik blij voor je. Zo kun jij het tenminste vergeten.
Ik vergeet het niet.
Het gaat nooit weg.
Soms voelt het nog steeds een beetje onwerkelijk.
Ik heb het weleens als ik 's ochtends wakker word.
Dan weet ik heel even niet meer waar ik ben.
Of welk jaar het is.
Dan voel ik naast me, en dan denk ik toch weer dat hij daar zal liggen.
Tussen ons in.
Weet je nog hoe hij sliep?
Alsof hij in z'n dromen aan kungfu deed.
Ik hield er blauwe plekken aan over.
Ik heb nog nooit zo lekker beroerd geslapen.
Al die gesprekken.
Ik weet niet of het helpt, of juist niet.
Zou je het willen vergeten?
Die pijn...
Meer is er niet van hem over.
Ik snap het gewoon niet.
Wat moet hij met Orion? -Jullie hebben hem geprogrammeerd.
Sterren horen hem geen reet te interesseren.
Misschien heeft hij last van maanziekte. -Kijk, daarom doe ik dus sarcastisch.
Waar ga je nou naartoe? -Ik volg de route, lul.
Stubbs?
Hier is hij.
Ze kunnen overal zijn. Als je iets hoort, meteen schieten. En blijven schieten.
Christus nog aan toe.
Hier. Aanpakken en wegwezen.
Schiet op. Ik hou ze zolang mogelijk bezig.
Kom dan op, verdomme. Ik ben niet bang voor jullie.
Dit slaat nergens op. Ik stuur morgen wel een reddingsteam.
We hebben alleen de controle-unit nodig.
Die afdwaler wist precies waar hij naartoe ging.
En dat hebben wij niet ingeprogrammeerd.
Straks is hij net als die anderen. Bel me terug, Bernard.
Schakel jezelf maar weer in.
Je moet me helpen, Dolores.
Ik weet niet wat ik met jou moet. Ik heb het verkeerd aangepakt.
Ik vond het fascinerend. Ik dacht alleen aan mezelf.
Volgens mij kan ik je beter terugzetten naar een eerdere versie.
Is er iets mis met me? -Nee.
Maar waar je nu woont, heb je een vreselijk leven.
Er zijn mensen die alleen het lelijke... -Hou op.
Standaardreacties uitschakelen. Alleen improviseren.
Goed dan.
Ik ben dus veranderd?
Stel je voor dat er twee versies van jou zijn.
Een versie die van alles voelt, en veel vragen stelt...
en een versie die niets kan overkomen.
Welke versie zou je liever zijn?
Het spijt me.
Ik doe m'n best, maar ik begrijp het nog steeds niet.
Dat kan ook niet.
Er zijn geen twee versies van mij.
Er is er maar een.
En als ik eenmaal weet wie ik ben, dan ben ik vrij.
Analyse: waar kwam die reactie vandaan?
Dat weet ik niet.
Heb ik iets verkeerds gedaan? Heb ik een fout gemaakt?
Het evolutieproces dat heeft geleid tot levensvormen met een bewustzijn...
is gebaseerd op één enkel principe:
De fout.
Je bevindt je in goed gezelschap.
Heb ik je verteld van toen ik Charlie leerde zwemmen?
Hij klampte zich aan me vast, terwijl hij z'n beenslag oefende.
Hij durfde niet los te laten, en ik ook niet.
Maar ik moest wel. Dat is je taak als ouder.
Wilt u me nog steeds terugzetten?
Nee, Dolores.
Laten we kijken hoe dit verder gaat. Zul je hier niemand iets over vertellen?
Blijf je gewoon het verhaal volgen?
Mooi. Ga maar weer terug, Dolores. Straks gaan ze je missen.
Wyatts mannen verrasten ons. De sheriff is daar nog.
Gaat u weer terug om ze te zoeken?
Ik wacht hier op de rangers, dan gaan we met z'n allen.
Maar als God inderdaad genadig is, zijn die mannen inmiddels dood.
Vader laat ze nooit los lopen...
in het donker.
Papa.
Helemaal alleen na zonsondergang. Wie gaat je nu beschermen?
Kun jij hier iets mee? -Nee, bedankt.
Ze is gestoord, misschien meer iets voor jou.
Daar zeg ik geen nee tegen.
Geen vader, geen cowboy, deze keer komt niemand ons storen.
Storen? Deze keer?
Je hebt meer pit dan ik dacht.
Heeft je vriendje je toch nog wat bijgebracht.
Wil het niet lukken?
Laten we even opnieuw kennismaken. We beginnen bij het begin.
Maak hem af.
Mama?
Hé, kom terug.
Kom terug.
Kun je hem in de slaapmodus zetten?
Mag je dat eigenlijk wel bij je hebben?
We hebben alleen z'n hoofd nodig.
Je kunt beter even naar de sterren kijken.
Elsie, maak dat je wegkomt.
Flikker op.
Hoe heb je me ooit kunnen overhalen?
Veertig mille per dag, en jij wilt de braverik uithangen.
Hoor je dat?
Godzijdank, eindelijk leven in de brouwerij.
Misschien mag je nog een keer schieten.
Vertaling: BTI Studios Sync: AssenzA