Einstein noemde tijd een onmeetbare illusie.
Maar Einstein had de tijd nooit tegen als er een missie dreigde te mislukken.
Wat is er? -We zijn betrapt.
Dan kan dit ding af. Het jeukt. Waar is Mac?
Nog boven. Hij uploadt het virus.
Einstein heeft jaren over tijd nagedacht. Wij doen het alleen als de tijd dringt.
Door bakzout en azijn te schudden kun je wat meer tijd winnen.
We gaan. -En Mac?
We moesten van hem vertrekken. -Dat doe ik niet.
Dan gaan we eraan.
We hadden 04.00 gezegd. Hij heeft nog 15 seconden.
Rijden. -Je hoort wat hij zegt.
Vertaling: Mariëlle Steinpatz BTI Studios
Geven jullie een feestje?
Een raar, ongemakkelijk feestje?
We zijn hier omdat we van je houden. We maken ons zorgen.
Waarover dan wel? -Ga zitten, Angus.
Dat is Penny Parker, m'n eerste liefje. Ik blijf niet vaak bevriend met exen.
Met haar wel. Je klinkt ernstig.
Er is niets aan de hand, alleen is er nu wel iets aan de hand.
We zijn hier allemaal...
omdat ik m'n Netflix-account niet kon openen.
Ik heb je computer geleend en toen zag ik dit.
Nikki is omgekomen bij een ongeluk. Ze is dood.
Die blik heb ik verdiend. Ik had gezegd dat ik haar niet zocht.
Je maakt het alleen moeilijker. -Je hebt gelijk.
Iedereen rouwt op z'n eigen manier, maar wat jij doet...
Je stalkt een dode vrouw. Dit is niet gezond.
We zijn familie. Daarom zijn we hier. We helpen je het verleden los te laten.
Kom bij me.
Kunnen we niet vertellen dat ze nog leeft en een psychopaat is?
Dan laat Thornton hem verdwijnen. En deze interventie is heel grappig.
Eén spreker tegelijk, jongens.
Jack, vertel Mac hoe je je nu voelt.
Ik hou van je, maar ik zal eerlijk zijn.
Je zei dat je doorging met je leven, maar achter m'n rug om zoek je naar Nikki.
Dat deugt niet. -Dat is echt ongezond, man.
Je richt je op de verkeerde dingen. Dat beïnvloedt je werk. Dat is ernstig.
Jij bent het met me eens, Penny.
We moeten eerlijk zijn. -Ik voel hier veel liefde.
Je kunt alles met ons delen, Angus. Ik ben hiervoor opgeleid.
Op de theaterschool? -Bij m'n minor psychologie.
We doen een rollenspel. -Dit zal moeten wachten.
We hebben over een kwartier een vergadering.
Juist. Sorry, maar ik moet weg. Bedankt voor de hulp. Het was nuttig.
Ik ga door met m'n leven.
Ik heb je aangemeld op datingsites. Er wacht veel talent.
Ik help m'n vriend alleen in deze moeilijke tijd.
Zeg op, agent Lee.
We zijn gebeld door agent Carla Bannister.
Heeft ze Sevchenko gevonden?
Een Russische kolonel. Z'n familie had macht onder de Sovjets.
Hij wil de Koude Oorlog weer in gang zetten.
Wil hij terug naar de USSR? -Niet zingen.
Bewaar geen geheimen als een meisje. -Even serieus.
Ze had bewijs dat Sevchenko een militie opzet van Spetznas-soldaten.
Dus die praatjes over een coupe... -Kunnen kloppen.
Ze was hem gevolgd naar een pakhuis. Ze heeft iets gevonden.
Agent Bannister? -Ja, mevrouw.
Wat heb je gevonden? -Sevchenko heeft wapens opgeslagen.
Ik heb dit gevonden. Ik meet een hoog stralingsniveau.
Dat klinkt niet goed.
Ik wil hem openbreken voor de mannen van de kolonel terugkomen.
Nee, dat is te riskant. Laat dat aan een team over.
Het kunnen kernwapens zijn met verarmd uranium.
Ik moet het slot openbreken. -Ze heeft gelijk. Lukt dat?
Ik wrik het deksel open.
Dat lukt niet. Dat krat is oud, maar wel van het leger. Zoom eens in.
Het is een radiaalslot.
Dat is veel gebruikt in de jaren zestig. Nu is het een fietsslot.
Je krijgt het open met een pen. Heb je een pen?
Ik wist niet dat ik een toets kreeg. -Het is meer een quiz.
Je dienstwapen is toch een Glock? 9 mm?
Pak een kogel en haal het kruit eruit. De huls is even dik als een pen.
Doe hem achterstevoren in je reservemagazijn.
Nu heb je een moersleutel.
Steek de huls in het slot. Voer de druk geleidelijk op.
Draai en wacht tot...
Het werkt. -Goed zo.
Wat is dat? -Geen verarmd uranium.
Nee, inderdaad.
Het is een kernkop van tien megaton.
Wie ben je? Wie ben je, zei ik.
Wie je ook bent, je had je met je eigen zaken moeten bemoeien.
Wie ben je? Wie ben je, zei ik.
Dat is Vladimir Sevchenko, voormalig Spetznas-kolonel.
Hij is gevaarlijk en onvoorspelbaar. -En hij heeft een kernwapen.
Hij zal z'n plan nu versnellen.
Met een kernwapen kan hij een nieuwe Koude Oorlog in gang zetten.
Dat moeten we voorkomen. Mac maakt dat wapen onschadelijk.
Dat ding is oud. Kun je dat?
Geen idee, de Sovjets hadden veel geheime programma's.
Het ziet er bekend uit, maar...
Dit controlepaneel heeft hardware die ik nooit heb gezien. Het is aangepast.
Als het een computer is, kan Riley hem hacken en dan gaan we aan de zuip.
Wat is het probleem? -Deze extensies ken ik niet.
Het systeem is oud en gespecialiseerd. Misschien wel uniek.
Het is waarschijnlijk ontwikkeld voor als de VS Moskou zou innemen.
Wederzijdse vernietiging.
Een gebied ter grootte van Texas zou onbewoonbaar worden.
Ze konden slecht tegen hun verlies. -Ze zouden ze toch ontmantelen?
Wat zie je? -Wat staat hier, Riley?
Het is Russisch voor 'vuurvogel'.
Dat is de naam van een geheim wapenprogramma.
Een CIA-verhoor uit 1961 van een Sovjet-overloper.
Een wetenschapper die de VS informatie gaf over wapenprogramma's.
Vuurvogel hoorde daarbij. -Alexander Orlov leidde dat project.
Hij weet hoe we de bom kunnen ontmantelen.
Als hij tenminste nog leeft.
Hij leeft nog. Hij woont in Virginia. -Zoek hem en haal wat je nodig hebt.
Ik zie jullie in Moskou. -Ga je alleen?
Agent Bannister was ook alleen. Ze is mijn verantwoordelijkheid.
Ik zoek Sevchenko en ik breng agent Bannister naar huis.
Waar vinden we dat Russische genie?
bejaardenhuis Shady Oaks, Virginia
Wacht eens. Niet nog eens.
Dit is nog altijd Amerika. Ik mag kijken wat ik wil, zo hard ik wil.
Waarom ruiken deze oorden hetzelfde? -Ik ruik niets.
Omdat je al ruikt als een oude man.
Is dit de recentste foto? -Hij houdt zich al vijftig jaar koest.
Hij plaatst geen selfies op Instagram. Beter is er niet.
Of heb je hem stiekem online gezocht?
Moet dat nu? -Je hebt tegen me gelogen.
Concentreer je en zoek Orlov.
Spetznas. -Volgens mij is dat hem.
Niet slecht. -Het is een oude versie van jou.
Opa steelt een auto.
Hij is te gek.
Dat snoer was slim bedacht...
en een auto stelen met een mes is tof, maar ik moet u spreken.
Blijf van me af, vuile KGB-agent. -De KGB is voor mijn tijd ontbonden.
Het gaat om Vuurvogel.
Ik heb uw hulp nodig, anders vallen er doden.
Dit is een fusiereactor.
Ik wilde m'n land goedkope stroom geven.
Maar het Kremlin wilde alleen maar meer bommen.
Ik ben geen wetenschapper meer.
Ik ben slechts een oude man die op de muren tekent.
Ik bereik verder niets. -Dat kan nog wel.
Daarom ben ik vertrokken. Dat wapen heeft één doel:
Als de Sovjets verloren, moest de hele wereld verliezen.
Het is idioterie. Het ding zou na de Koude Oorlog ontmanteld worden.
Dat is nu onze taak.
U hebt deze programmeertaal bedacht.
U bent de enige die weet hoe je de bom ontmantelt.
Als hij is geactiveerd, is kennis van de taal niet genoeg.
Je hebt de wachtwoorden nodig.
De wachtwoorden? Die kun jij toch wel achterhalen?
Op een vijftig jaar oud apparaat? Waarschijnlijk niet.
Vooral als hij bij één fout ontploft.
Wie heeft de wachtwoorden? -Ze waren paranoïde.
Wetenschappers hadden andere taken dan spionnen.
Zoals jullie twee. Jij hebt de hersenen, toch?
En jij hebt die niet, volgens mij.
We hebben mijn agent nodig. Viktor Levkin.
Hij leidde het programma. Alleen hij kende de wachtwoorden.
Zeg me dat hij nog leeft. -Wij zijn de enige twee die over zijn.
Kun je ons naar hem toe brengen?
Geef me een telefoon.
Waar is die Viktor?
We hebben eigenlijk haast. Hoelang duurt dit?
We hebben een auto. Je hoeft geen Uber te bellen.
Wat doe je? -Hij heeft al drie ritten afgezegd.
Waarom gebruikt hij mijn telefoon?
Hij komt niet als hij weet dat ik het ben.
Ik weiger deze rit.
Dat dacht ik niet. Wat doe je? Hou daarmee op.
Ben je niet goed bij je hoofd? We willen alleen met je praten.
Ik praat niet met je, KGB-zwijn. -Ze zijn niet van de KGB.
Je liegt altijd. -Ik wist het wel. Je doet altijd zo.
Hoe doe ik altijd? We spreken elkaar sinds 1991 al niet meer.
Je doet altijd zo belachelijk.
Jij vergeet altijd informatie te delen.
Het is weer net als met Cuba. -Daar zouden we niet over praten.
Het zijn Russische, rimpelige versies van jullie.
Zo is het genoeg. Jullie moeten een kernbom ontmantelen.
We zijn op de verkeerde plek. -Waar is de goede plek?
moeder Rusland, slaap je lekker wat is de winterwind toch guur
Je moet inderdaad niet meer zingen. -Het is een klassieker van Iron Maiden.
Ik zou nooit meer teruggaan.
Hij is al drie keer geweest.
Wat ben je eigenlijk? Een elektricien? Een natuurkundige? Een mecanicien?
Van alles een beetje eigenlijk.
Maar hij is niet jou. Je moet me die programmeertaal leren.
Je vriend levert de hersenen en jij...
Ik lever de spieren. Ik red hem. We zijn een team.
Hoe vaak heb je z'n leven gered?
Eerlijk gezegd heeft hij mij vaker gered.
Ik ken het gevoel.
Het was een goed gevoel. Maar dat gaat voorbij.
Een partnerschap is als een huwelijk. Eerst is alles nog schattig, zoals dit.
Dat vind ik niet erg.
Kom over veertig jaar terug. -Zo denkt hij na.
Vertelt hij je wel alles wat hij denkt?
Ga naar Servië. Daar brengt Sevchenko de bom heen.
Ik heb de exacte locatie nog niet, maar ik weet waar de koerier is.
Hoe kom je aan die informatie?
Ik lijk op m'n moeder. Is Orlov bij je? -Ja, met een partner. Ik praat je nog bij.
We hebben een Cheget nodig. -Wat?
Een computer die praat met de computer van de bom.
Zonder Cheget gaat hij niet uit. -We maken nog een pitstop.
Doe het snel. Sevchenko wil de bom binnen 24 uur laten ontploffen.
Hebben we nog iets nodig?
Naast twee oude Russen ook een oude computer.
Het lijkt wel een speurtocht door de Koude Oorlog.
Waar halen we die Chuggernaut? -Cheget.
Bedoel je zo'n ding?
Ik heb 27 mensen vermoord voor dat geheim.
En nu staat het op internet, waar iedereen het kan zien.
Ook geheimen worden oud, Viktor.
Waar vinden we er een?
Volgens dit bericht nergens. Ze zijn vernietigd.
Dan kon niemand de bommen ontmantelen.
Geloof niet alles wat je leest. Ze zijn niet allemaal vernietigd.
Zhukova, Rusland
30 km buiten Moskou
In dit pand waren we veilig voor de KGB.
Als je iets goed verbergt, kan zelfs die inhalige Poetin het niet vinden.
Je hebt hem nog.
Ik kon dit er achter verbergen.
Dat zijn wij, bijna vijftig jaar geleden.
Heb je er echt een bewaard? Het bevel was om ze vernietigen.
Soms zijn bevelen stom.
Had je ook twijfels? -Natuurlijk had ik twijfels.
Waarom heb je dat nooit gezegd? -Je was ineens vertrokken, zonder mij.
Zoek je ex hier maar niet mee.
We kunnen hem nog niet gebruiken.
Hij werkt op 240 volt wisselstroom. -Aha, het voltage.
Er is straks geen stopcontact.
We moeten hier een draagbaar Chegetboek van zien te maken.
Daarvoor moet ik de batterij uit je laptop halen.
Dat mag alleen ik. Gebruik de reserve.
Heb je er twee? -Jij hebt toch ook twee wapens?
En dan nog een reserve.
Ik dacht dat ik dit nooit meer zou zien. En Moskou ook niet trouwens.
Waarom ben je vertrokken? -Ik heb altijd bommen gemaakt.
Ik maakte ze steeds beter. Ik dacht nergens anders meer aan.
Toen zag ik een test. Hij was anders dan de andere.
We vernietigden huizen. Ze waren ingericht met banken en lampen.
En met poppen die als mensen aan de eettafel zaten.
En met één flits...
was alles weg.
Daarna kon ik mijn werk niet meer los zien...
van m'n neefje met z'n ouders aan de keukentafel.
Ze zouden me nooit laten stoppen met bommen maken...
dus moest ik overlopen. Ik was een lafaard.
Ik vluchtte voor iets dat ik had gemaakt, maar we zijn verantwoordelijk...
voor wat we maken.
Heb je het Levkin nooit verteld?
Sommige geheimen hebben me m'n land gekost en m'n beste vriend.
Wat is er, Thornton? -Ben je klaar?
Bijna. -Ik heb de koerier in het vizier.
Als ik het nog in me heb, weten we straks waar de bom is.
We zijn zo klaar.
Goed zo, Mac. Nu is de Cheget een laptop.
Het indringeralarm.
Spetznas.
De Sovjets vergeten hun vijanden niet. We zijn herkend. Bukken.
Deze kant op. Door het konijnenhol. -Wat is dat?
Als het maar kogelbestendig is.
We moeten de Cheget beschermen. -Doe hem hier maar in.
Hou dit vast, Jack.
Waarvoor is dat meel? -Voor als we uit dit hol komen.
Deze kant op.
Deze kant op. Sneller.
Als ik zo maar pannenkoeken krijg.
Blijf maar schudden.
Waar is dat meel voor? -Dat meel is brandbaar.
Wegwezen, Riley. -Kunnen we?
Wat is er gebeurd, Viktor?
Ze wisten van deze plek en de tunnel. -En Orlov?
Ze hebben hem meegenomen.
We kunnen de bom zonder hem niet stilzetten.
privévliegveld Moskou
Hoe ben je de man kwijtgeraakt die het apparaat kon bedienen?
Het was mijn schuld. Ik heb gefaald.
Dit is Viktor Levkin, voormalig KGB'er. -Ik had z'n naam gezien.
Wat doe hij hier? -Hij kent de wachtwoorden.
En dankzij hem hebben we dit. Ik heb hem afgepakt.
Ze gebruiken versleutelde telefoons. Deze is nieuw, dus ik kan hem hacken.
En nu hebben we de sleutel.
Mooi, kraak dit maar. Dit komt van de koerier.
De technici bij Feniks komen er niet uit.
Hier staan de minimale veilige afstand en GPS-coördinaten.
De locatie van het doelwit.
Dat is Kamp Bondsteel, een legerbasis buiten Kosovo.
Is dit net verstuurd?
Hij stuurt z'n mensen weg. Hij laat de bom vandaag ontploffen.
Dokter Orlov, hier is uw kind. Het is een halve eeuw weggestopt geweest.
Nu kan het doen waarvoor het bestemd is. Het is een meesterwerk.
En u bent een kunstenaar. Ik wil meer kunstwerken bestellen.
U moet er meer bouwen. -Mooi niet.
Dit is de enige reden dat u nog leeft.
Ik verzamel al jaren uranium.
We gaan doen wat de Sovjets hadden moeten doen.
We gaan de Koude Oorlog afmaken. En deze keer wint Rusland.
Je bent gestoord. Ik ga liever dood dan dat ik je help.
Ik hou wel van een uitdaging, doctor.
We hebben de basis geëvacueerd. De EOD heeft niets gevonden.
Vuurvogel is heel krachtig. De bom hoeft niet op de basis te zijn.
Ik bekijk de satellietbeelden.
We zoeken iets binnen een straal van 3 km rondom de basis.
Wacht eens. Kijk die fabriek eens.
Hij is verlaten, maar ik zie verse bandensporen.
Daar moet Sevchenko zijn.
Het is hier of dit is een Spetznas-congres.
Het krat is leeg. De bom is binnen. -Op de bovenste verdieping.
Orlov moet hier ook zijn. We gaan nu.
Wacht eens even.
Ik waardeer je enthousiasme, maar we kunnen niet zomaar aan komen lopen.
We kunnen wel rijden.
Ik ga je nooit...
helpen. -Toch wel.
Je gaat Rusland weer groots maken.
Anders gaat je hele familie eraan.
Je neef woont zo te zien in Novgorod met z'n vrouw en drie dochters.
Klootzak.
We nemen de dokter mee terwijl hij z'n opties overweegt.
Het duurt een kwartier tot we op een veilige afstand zijn. We gaan.
Ik heb Orlov en de bom gevonden. Hij telt af.
Hij houdt het niet lang vol. -Weet ik.
We hebben gezelschap.
Mooi gedaan.
Heb je Donkey Kong met die lui gespeeld? Te gek.
Geef dekking.
Trek hieraan als ik het zeg.
Nu.
Sevchenko mag niet ontsnappen. Hij wil meer bommen maken.
Nog tien minuten. We moeten nu echt weg.
Dames eerst.
Het grootste probleem is dat je niet meer tijd kunt maken.
Dat is prima als het goed gaat, maar hoe vaak gebeurt dat?
We hebben een probleem. Het toetsenbord is kaduuk.
Ik moet met de computer kunnen communiceren.
Hoe gaat het, Mac? -Niet zo best.
Ik geloof in je, maar als je het verpest, gaan we allemaal dood.
Dan maak ik me niet druk.
Toetsenborden zijn eenvoudig.
Als je op een toets drukt, sluit je een stroomkring.
Je kunt de toetsen zo nodig vervangen door een bout, haak of tandrad.
Het toetsenbord merkt het verschil niet.
Ik verbind de nieuwe toetsen met de oude Russische wetenschapper...
zodat de computer denkt dat het toetsenbord heel is.
Bout, haak, tandrad. Dat zijn de toetsen en je lichaam grondt ze.
M'n lichaam sluit de kring en ik word één met m'n schepping.
M'n kogels zijn bijna op. -Je moet me dekking geven.
Ik dacht dat je kantoor je milder maakte.
Geen beweging. -Als we hier blijven, gaan we dood.
Het wachtwoord is...
De computer is te oud. Het duurt te lang en we hebben geen tijd.
Hoeveel cijfers voor het jaar? -Twee. Ze zouden niet lang meegaan.
We gebruiken de millenniumbug.
Computers moeten weten hoe laat het is.
We kunnen hem laten denken dat het 1916 is en niet 2016.
Nu hebben we honderd jaar tijd gewonnen.
Hij kon de eeuwwisseling niet aan.
Het is ons gelukt.
Het is gelukt.
Je moet naar de dokter. Hij moet naar de dokter.
Daar is geen tijd voor.
Luister, oude vriend. Ik was niet boos dat je Rusland had verlaten.
Ik was gekwetst dat je me niet genoeg vertrouwde om het me te vertellen.
Ik was met je meegegaan.
Ik wilde je beschermen, Viktor. -Dat was altijd mijn taak.
Ik vind het rot van Viktor. Hij was een goed mens. Ik mocht hem.
Dat klopt.
Over Nikki.
Ik had gelogen dat ik haar niet meer zocht.
Ik wilde niet dat je je zorgen zou maken.
Dat is wel m'n werk, man.
Sommige dingen zijn privé, maar dit... -Ik ben klaar met Nikki.
Daar ben ik blij om.
Geen geheimen meer. -In dat geval...
Ik zeg het maar gewoon.
Je kledingsmaak is echt verschrikkelijk.
Waarom begin je daarover? -Ik zeg het maar.
Heb je je soms in het donker aangekleed?
Nu we toch eerlijk zijn... Je kunt niet zingen. Het klinkt vreselijk.
Je verpest Iron Maiden.
Ik ben wel karaoke-kampioen in vier staten.
Wie bepaalt dat eigenlijk? Bewijs het maar.
Wat hebben Salt and Pepper misdaan? -Het is Salt-N-Pepa.
Je kunt niet dansen. -Vier staten.
Daar zijn we dan. Je bent weer thuis.
Bedank je vrienden voor me.
We komen terug als we weer een Russisch genie nodig hebben.
Heel graag.
M'n stoel.
M'n tv.
Is dat The Price is Right?
Vind je dat leuk? -Ik vind het geweldig. Mag ik meekijken?
Heel graag.
Ik zet hem wel iets harder.
Agent Bannister, wat weet je?
Wie ben je?
Het is niet jouw schuld. Dat weet je toch?
Ik had een team kunnen sturen om die kist te openen.
Nu moet ik haar ouders vertellen dat ik hun dochter de dood in heb gejaagd.
Je hebt er miljoenen levens mee gered.
Misschien wel.
Maar dat maakt het aankloppen niet makkelijker.
Nee, dat klopt.