Ik hou van een goede storm.
Ik zou graag de persoon spreken die dit dak maakte.
Wat doe jij hier zo vroeg? - Het verkeer is een puinhoop.
Maura, je woont zowat om de hoek.
Ik was bezig met de nieuwe protocollen voor Hope's klinieken, en wilde ze voor het werk afgeven.
En... voilá. Voor jou morgenavond.
Morgenavond? Wat is er morgenavond?
Oh, nee. Daar kom je niet onderuit. - Waar onderuit?
De Minuteman Mystery Writers Conferentie. Je hebt het beloofd.
Ja. Dat is morgenavond.
Geweldig. - Het wordt leuk.
Er is een groepsdiscussie over dramatiek.
En ik denk echt dat het inzicht van professionele schrijvers
mijn verhaalopbouw zal verbeteren.
Ik weet nog niet of ik Aristoteles 'Poëtica "of ...
Wat als het door het weer wordt afgelast? - Het is binnen.
Geweldig. Rizzoli. - Isles.
Vertaling & Sync: Schuttertje © & Akiva ©
Jennie Tate, 32 jaar oud.
Wat doet een patiënt hier?
En waar zijn we? - Het is een nieuwe behandelvleugel voor kanker.
Het pand is vier maanden gesloten wegens renovatie.
Jennie bleef een nachtje over voor chemotherapie in het bijgebouw.
Een zuster verwisselde haar infuus om 03:45.
Toen ze om 06:45 weer keek, was Jennie weg.
Rond de tijd dat de arbeiders haar vonden. - Misschien oefende ze.
Een recent artikel in het "oncologie journaal" stelt
dat beweging positief werkt bij chemotherapie.
Staat ergens dat ze ging wandelen?
Nee. - Zijn er camera's?
Geen camera's, en niemand zag haar weggaan.
Het licht doet het weer.
Het spietsen lijkt de enige verwonding.
Ze kan gevallen zijn, maar dat weet ik pas zeker...
Totdat je de autopsie hebt afgerond. - Heel grappig, maar waar.
En die witte roos? Had ze die bij zich? - Ik heb er niemand over gehoord.
Ga na of er rozen in Jennie's kamer waren. Zo ja, wie ze stuurde.
Jane. Frankie zei dat er geen bloemen op haar kamer stonden.
En bij de andere patiënten? - Geen bloemen.
Waar komt die witte roos dan vandaan?
Druk op de knop. Druk op de knop. Druk op de knop.
Waarom? - Omdat hij me op de hielen zit.
Wie? - Hij.
Ho, stop, wacht.
Oh, sorry.
Je vlucht voor hem, omdat hij je mee naar een concert vroeg?
Ja. Ik ging naar hem toe voor wat hij noemde "de grote wedstrijd."
Weet je dat hij prepareert? - Prepareert?
Jazeker. Muizen. Hij heeft zelfs een favoriet... St. Kilda.
Ja, oké, het is... raar, maar onschuldig.
Hij kleedt ze in seizoen kostuums. Skiënd, surfend, blad harkend.
Terug naar de wedstrijd. De Sox? - Het Nationale Shinty Kampioenschap.
Kent droeg een jersey en een kilt.
Och, dat is niet ongewoon bij het kampioenschap. - Ja. Dat is... normaal.
Hij had er ook één voor mij. - Een jersey?
Was het maar waar. - In ieder geval niet voor zijn muis.
Weer fout, vriend.
Jazeker. - Kom op.
Rechercheur Rizzoli, er is iemand met informatie over de moord in het ziekenhuis.
Oké. Is ze in de ontvangstkamer?
In de verhoorkamer. De ontvangstkamer staat blank.
Dank je.
Samantha Caspary?
Hoi. Ik ben rechercheur Rizzoli. Dit is sergeant...
Wat kunt u vertellen over de moord in het Mallon ziekenhuis? - Korsak.
Was ze een patiënt? Waar is het lichaam gevonden? Is ze van het dak gegooid?
Bent u familie of een vriend? - Wat? Nee, zeker niet.
Vanwaar dan uw interesse in de zaak?
Het spijt me. Ik laat me nogal snel meeslepen.
Ik ben in de stad voor de Mystery Schrijvers Conferentie.
Dus u bent schrijfster?
Ja, dus toen ik over uw zaak hoorde, moest ik wel komen.
Oké.
Wij geven geen interviews.
Dus ik zal een agent vragen u te escorteren...
Maar ik kan u helpen... - naar buiten.
als u mij verteld over de zaak.
Ik denk dat u een beetje in de war bent. Wij stellen de vragen.
Hoe denkt u ons te kunnen helpen?
Ik weet wie het gedaan heeft. - Echtwaar?
Het slachtoffer werd gespietst, toch?
En de moordenaar liet bloemen achter.
Kom ter zake, Ms. Caspary.
U zoekt een spook.
Naar verluidt was Hannah Rose een patiënt in het ziekenhuis.
Boos over haar voortijdige dood,
kwam ze terug als spook, en vermoordde een aantal mensen.
Hoeveel is een aantal? - Dat weet ik niet.
Ik hoorde het verhaal van iemand, die het ook weer van een ander had
toen ik lang geleden de VS bezocht.
En mij werd verteld dat de behandelend arts, gespietst op een ijzeren paal gevonden werd.
Meerdere moorden, een moordend spook... daar zou ik over gehoord moeten hebben,
Maar dat heb ik niet. - Dat heeft niemand,
daarom is het een te groot toeval, om... toeval te zijn.
Oké, ik zal iemand naar dat verhaal laten kijken. - Geweldig.
Ik kon niets op papier vinden,
en het Mallon Ziekenhuis wil me niet in hun archieven laten.
Dus u dacht, ik ga naar de politie, dan kunnen zij voor mij in de archieven kijken?
Ik moet toegeven, dat ik hoopte,
dat mijn informatie u zou helpen, en dat u mij zou willen helpen.
Hoi. Heb je iets zinnigs van die Caspary vrouw?
Ja, als we op zoek zijn naar de Headless Horseman
of een ritje willen in de Mystery Machine? Nee.
Wat hebben we tot nu toe?
Jennie Tate voerde data in bij een verzekeringsmaatschappij.
Vanwege haar ziekte, had ze de afgelopen zes maanden ziekteverlof.
Echtgenoot? - Charles. Hij is actuaris bij hetzelfde bedrijf.
Een collega zei dat het goede, hardwerkende mensen zijn.
En het ziekenhuis? - Geen bedreigingen of andere geweldsincidenten.
Nina licht het personeel nu door.
Wil je Nina vragen de andere patiënten in Jennie's chemo-groep te controleren?
Die archieven kunnen een fascinerend verhaal bevatten.
Dat kan wel zo zijn, maar dit is een moordonderzoek...
Hoi. Zocht je mij? - Nee.
Je hebt Samantha Caspary hier.
Samantha Caspary, een potentieel gestoord persoon.
Oh, nee. Ze is een auteur die afstudeerde aan Oxford.
Ze schreef een boeiende bestseller biografie over Dr. Joseph Bell.
De Schotse docent waarop Sherlock Holmes geïnspireerd is.
Als ik "Wauw, dat wil ik lezen," zeg, gaan we dan over de zaak praten?
Jennie Tate was in partiële remissie.
Haar tumor reageerde op een nieuwe combinatie medicijnen.
Veroorzaakte de chemo haar dood?
De niveau's in haar bloed waren onder dodelijk niveau.
Er was evenmin bewijs van aanranding.
En de verwondingen komen overeen met de val.
En dat stuk ijzer in haar borst? Heeft dat nog iets te maken met haar dood?
Technisch gezien was dat het instrument, maar de doodsoorzaak is verdrinking.
De staaf doorboorde haar longslagader, haar longen vulden zich met bloed, en ze verdronk.
Was dit een ongeluk?
De chemo veroorzaakt een licht gevoel van desoriëntatie. Dus het is mogelijk...
totdat ik dit zag.
Deze kleine snijwondjes waren eerder niet te zien, omdat ze niet bloedden.
Die zijn van de roos. - Inderdaad.
Dus de dader wachtte tot Jennie dood was en drukte de roos in haar hand.
Het is geen ongeluk en geen spook.
Pardon. Dr. Isles?
Ja. - Ik ben Samantha Caspary.
Ik weet wie u bent. Aangenaam kennis te maken.
Ik heb u altijd al willen ontmoeten.
Ik hoop dat ik niet te brutaal ben, maar heeft u tijd voor een kop koffie?
Eerlijk gezegd niet. - Natuurlijk. U zult het wel druk hebben.
Ik vraag het omdat ik zoveel van uw forensische artikelen heb gelezen.
Echt waar? - Oh, ja.
Uw artikel over het effect van water op de mate van bederf, kon zo een kort verhaal zijn.
Schrijft u weleens wat anders?
Ik heb wat korte verhalen geschreven voor mijn cursus creatief schrijven.
Nou, ik ben hier voor de schrijversconferentie... misschien kunnen we wat afspreken?
Dan hoor ik je uit, en kun jij je korte verhalen laten zien.
Heel graag.
De moordenaar gebruikt de geschiedenis om een moord te verhullen.
Ik begrijp niet dat mensen in spoken geloven.
Ze proberen om te gaan met het definitieve einde.
Dat is over als ze zien wat wij dagelijks zien.
Dat is dan weer teveel van het goede.
Maar ik vind het niet gek om te geloven dat het leven niet eindigt zonder fysiek lichaam.
Ach, zitten Kiki en jij bij een sekte?
Sterk uitgedrukt voor iemand die de overleden Barry Frost door de stad volgde.
Ik zag hem, omdat ik hem wilde zien. - Of dat is de energie die ik bedoel.
We voelden het allemaal wel eens, of we het nu toegeven of niet.
Ik mis hem. - Ik ook.
Jennie Tate deed mee een kanker behandeling die het Mallon Ziekenhuis sinds kort aanbiedt.
We begrepen dat ze in remissie was. - Zij was één van onze eerste successen.
We vinden het allemaal vreselijk van het ongeluk.
Het was geen ongeluk, Ms. Najafi. Het was moord.
Moord? - Ja. Wat dacht u dan dat het was?
Ik weet het niet, een vreselijk ongeluk.
We hebben Jennie's medisch dossier nodig, het beveiligings-logboek en de personeelslijst.
Ik moet onze juridische afdeling bellen.
Vraag dan gelijk om hun dossiers van alle lopende rechtszaken,
en alle bedreigingen.
Alles wat het ziekenhuis een doelwit voor wraak zou maken.
Kan dit iets met het ziekenhuis te maken hebben? - Inderdaad.
Kent u het verhaal over Wraakzuchtige Hannah?
Een ouder bestuurslid vertelde me dat belachelijk verhaal.
Kunnen we hem spreken? - Hij is hier niet meer.
Weet u waar wij hem kunnen vinden? - Sorry. Ik bedoelde dat hij overleden is.
Zoals ik al zei, hij was een ouder bestuurslid.
Kent iemand anders het verhaal? - Ik hoop van niet. Het kan ons ruïneren.
Een spookverhaal? - Zeg alsjeblieft geen "spook" meer.
In 1905 ruïneerde dat verhaal het ziekenhuis bijna.
Dat is lang geleden, Mw. Najafi.
Mensen komen naar een ziekenhuis terug als ze een infectie oplopen, Sergeant. Dat is een feit.
Maar niet als het er spookt.
We zijn discreet, maar volgen ieder spoor. Zelfs als niemand het verhaal gelooft.
Ja?
Een zuster hoorde gillen uit het renovatiedeel.
Onze bewaker wil er niet heen. - Naar rechts?
Verdomme.
Jane.
Russell Morgan, de oncoloog die Jennie Tate behandelde.
Als iemand Dr. Morgan en Jennie Tate dood wilde,
zijn er makkelijkere manieren. Waarom deze poppenkast?
Om zich niet verdacht te maken,
maar een ander, bijvoorbeeld. - Maar spoken bestaan niet.
Klopt, waarschijnlijk wil iemand zich op het ziekenhuis wreken,
om een reden die we nog niet kennen.
De bouw van de nieuwe vleugel ligt drie maanden achter op schema.
Er zal wel een boetebeding zijn voor een te late oplevering.
Wat niet zal gelden als het ziekenhuis de vertraging veroorzaakt,
door bijvoorbeeld... een moordonderzoek?
Ik kijk er morgenochtend naar.
Hé, Frankie, zullen wij blijven en ons op Jennie Tate en Dr. Morgan richten?
Vraag jij Nina of er rechtszaken voor wanprestatie zijn?
Misschien was iemand ontevreden over de ontvangen zorg.
Waarom zeg je Kent niet dat je niet wilt?
Dat valt niet mee. Kent zal me dat inwrijven.
Ga dan. Het is maar een paar uur.
Ga je met me mee? - Nee.
Zie je nu hoe makkelijk het is?
Oké. Maura is klaar met Dr. Morgan's sectie.
Zeg, wat vind jij van die Samantha Caspary?
Onze nieuwsgierige schrijver?
Spook moorden kunnen de boekverkoop goed doen.
Maar waarom zou ze ons dan dat verhaal vertellen, als zij er achter zit?
Of ze moest het van een griezel in het diepe doen,
of is ze gewoon dommer dan we denken.
Ze had een alibi. Ze zei dat ze om 07:30 uur met de trein uit New York arriveerde.
Dat moet nog bevestigd worden. Maar daarover liegen zou dom zijn.
Zat je in één ruimte met haar? Weet je wat, ik ga naar Maura.
Hoi. - Mooi.
Ik wilde je het sectierapport geven voor ik wegging.
Oké.
Een overdosis.
Er zat een injectiegaatje in zijn nek,
wat exact de plek is, waar hij de chemo bij zijn patiënten toedient.
Zijn hart stopte bijna meteen na toediening.
Wie kan bij die middelen komen?
Ik vroeg het ziekenhuis wie toegang hadden, maar test nog een andere theorie.
Je gaat het me niet vertellen, hè? - Nee, pas als ik de uitslag weet.
Oh, Maura.
Ik moet gaan. Ik ga wat drinken met Samantha.
Samantha? De vrouw die denkt dat spoken mensen vermoorden?
Dat denkt ze niet echt Ze volgt gewoon een interessant verhaal.
Oké, want ze leek niet helemaal...
Wat? - Goed bij haar hoofd.
Als ze niet gek is, is ze ergens op uit. - Oké, ik zal voorzichtig zijn.
Ik vind het geweldig.
Ik voel een "maar" aankomen. - Nee, geen "maar."
Ik heb gepubliceerde auteurs gezien wiens eerste werk minder gepolijst was.
Echtwaar? - Ja, echt waar.
Heb je ooit geprobeerd iets langers te schrijven?
Een roman, misschien? - Dat heb ik.
Ik breng je graag in contact met mijn redacteuren.
Dessert voor mijn favoriete lijkschouwer en haar vriendin.
Pure chocolade lava cake. Is dat oude port?
Nou, als oud betekent dat het al lang op de plank staat...
Dit is Angela, rechercheur Rizzoli's moeder. Samantha is hier voor de schrijversconferentie.
Hoe maakt u het? - Aangenaam kennis te maken.
Ik zie wel van wie de rechercheur haar schoonheid heeft.
Oh, ik mag haar wel.
Schrijver? - Jazeker.
Maura is een schrijver. - Ik schrijf. Er is een verschil.
De plicht roept weer.
Ben je altijd zo bescheiden? - Nee.
Maar laten we het over jou hebben.
Ik verbaas mij altijd over je aandacht voor details in je verhalen.
Waar haal je de inspiratie vandaan? - Gedegen onderzoek.
Voor "The Detective Doctor of Edinburgh", verhuisde ik naar Edinburgh,
om me te verdiepen in zijn wereld.
Ik wilde schrijven over Joseph Bell, dus wilde alles weten over zijn vader, et cetera.
Het verhaal achter het verhaal. - Zoals Wraakzuchtige Hannah.
Dat spookverhaal is niet echt.
Er is iets gebeurd, en mensen hebben er een spook bij verzonnen.
Ik zal wel nooit weten waarom, maar goed.
We krijgen nooit overal antwoord op, toch?
Ik kijk er naar uit om je eerste roman te lezen.
Dank u. Laat het wisselgeld maar zitten.
Als dit weer niet gauw ophoudt, koop ik een grotere boot. Oh, dank je.
Kwam je verder met het ontslagen personeel? - Ja, hadden allemaal een alibi.
En de aannemer? - Oh, hij is niet de moordenaar.
Hij betaald 15% boete voor elke dag dat hij te laat is, ongeacht de reden.
Een duur geintje.
Door drie ongelukken en twee moorden lopen zijn mensen weg.
En Samantha Caspary?
De conducteur zag haar in de trein ten tijde van de moord.
Goed, ik zal het Maura zeggen. - Oh, die weet het al.
Ze vroeg mij haar grondig te controleren. - Oh, ja?
Ja, ze zei dat ze je gereserveerdheid wilde wegnemen.
Je kan ontspannen. Caspary is in orde. Frankie heeft iets.
Kom, Paddington. Dan gaan we hem zoeken.
Je zocht me? - Ja. Kijk hier eens naar.
We hebben alle aanklachten tegen het Mallon van de afgelopen vijf jaar bekeken.
Heb je iets gevonden? - Oh, het gebruikelijke...
vergoedingen, voedsel, botte zusters.
Niemand uit geloofwaardige bedreigingen.
Waar moest ik dan naar komen kijken? - Dit.
Ik kon niemand vinden die Jennie Tate of Dr. Morgan naar het leven stond.
Maar we vonden wel veel telefoontjes tussen die twee de afgelopen maanden.
Dat is niet ongewoon. Hij was haar dokter. - Dat dachten wij ook.
Toen ontdekten we dat haar man, Charles, nooit met Dr. Morgan belde...
tot... de nacht dat zijn vrouw werd vermoord.
Hij kon bezorgd zijn geweest over zijn vrouw. - Of hij had dit ontdekt.
Het State Road Motel? - Dit is hun gastenboek van drie maanden geleden.
Dr. Morgan en Jennie Tate... verbleven in hetzelfde hotel op dezelfde avond.
Waar denk je dan aan? - Dat ze een affaire hadden.
We moeten wat dingen verduidelijkt hebben. - Oké.
Wanneer ontdekte u dat uw vrouw vreemd ging?
Wat? Een... affaire? - Ik hoor het u niet ontkennen.
Waar heeft u het verdomme over? In godsnaam ze... had kanker.
Daar gaat het niet om. - Genoeg.
Waar was u de avond dat uw vrouw stierf?
Thuis, tot de rechercheurs me kwamen vertellen dat Jennie dood was.
Was er iemand die dat kan bevestigen? - Nee.
Bent u teruggegaan naar het ziekenhuis? - Nee.
Waarom belde u Dr. Morgan die avond? - Of alles goed was met Jennie.
Niet om hem te vragen of hij met je vrouw naar bed ging?
Denkt u dat mijn vrouw een affaire had met Dr. Morgan?
Ze waren samen een weekend in New Hampshire.
Die dingen gebeuren. De relatie tussen dokter en patiënt is een sterke band.
Ik wist hiervan. Het is niet wat u denkt.
Vertel dan hoe het wel zit, Charles.
Lokale ziekenhuizen hadden twijfels over de nieuwe cocktail.
Teveel nadelen, zeiden ze.
Dus Dr. Morgan behandelde Jennie in een privékliniek in New Hampshire. Totdat...
Totdat het Mallon toestemming gaf om de cocktail te gebruiken.
Over één ding hadden jullie gelijk.
Mijn vrouw hield van Dr. Morgan.
Net als ik. Hij redde haar leven.
Ik heb geen idee waarom ze vermoord werden en jullie kennelijk ook niet. Dus...
tenzij ik gearresteerd ben...
We hebben Charles Tate hard aangepakt,
de man verloor net zijn vrouw.
Dat deel van het werk haat ik echt.
Dus zijn verhaal klopte? - Ja. We zijn weer terug bij af.
Oké, de aannemer had geen motief.
Geen van de personeelsleden had een grief. - Charles Tate heeft het niet gedaan.
Ja, dus... moet het om het ziekenhuis zelf gaan.
Wie wil er nou een ziekenhuis sluiten?
Nou, de dader heeft nog genoeg medicijnen om minstens drie mensen te doden.
De medicatie die Dr. Morgan doodde kwam uit Jennie's infuuszak?
Ja, en volgens mijn berekening ontbreekt er nog 150 cc aan de zak.
En daar kan je drie mensen mee doden? - Die hoeveelheid in een druppelinfuus,
is volkomen veilig, maar in één geconcentreerde dosis is het dodelijk.
Ik laat het ziekenhuis Dr. Morgan's andere patiënten in de gaten houden.
De roos, het spietsen...
Iemand moet de details van dit spookverhaal kennen.
Had Samantha Caspary het niet over de ziekenhuis archieven?
Ik kan er een onderzoeksteam heen sturen. - Goed.
Als iemand de dossiers van begin 1900 doornam, liet men wellicht sporen achter.
Ik vraag Samantha Caspary wel om mee te gaan.
Waarom? - Ook als er geen sporen zijn nagelaten,
kan die papieren bekijken toch zinnig zijn.
En ze studeerde af op dooprituelen
in middeleeuwse Engelse kerken. - Dus?
Wat betekent dat ze duizenden oude gegevens las om haar theorie te onderbouwen.
Je bedoelt dus dat ze goed kan onderzoeken
en niet allergisch is voor stof. - Precies.
En het is niet de eerste keer dat ik een expert om hulp vraag.
Vind je het goed? - Best. Als ze maar voor geheimhouding tekent.
Dat maakt alles wat ze vinden onbruikbaar.
Goed. - Geregeld.
In dit deel van het archief zitten de medische gegevens van voor 1920.
Als iemand hier onlangs is geweest, weet mijn team dat.
Fijn dat ik mee mocht.
We zijn hier klaar. Geen recente bezoeken.
Volgens ons was hier de afgelopen 20 jaar niemand.
Bedankt. Zie je in het lab.
Hier is het dus.
Ik dacht na over wat je zei.
Het verhaal achter het verhaal? - Precies.
Misschien heeft iets van die Hannah Rose-zaak te maken met die moorden van nu.
Maar daar komen we pas achter als we deze dossiers doornemen.
Echt? - Ik heb handschoenen voor je.
Frankie?
Wat is er aan de hand? - Ik probeer Kent te ontlopen.
Als je blijft druipen op mijn bar, ontloop je hem buiten maar.
Waarom probeer je hem te ontlopen?
Hij wil dat ik met hem naar een concert ga.
Leuk. Welk concert? - Dat is het hem nou, dat weet ik niet.
Ik wil niet een hele avond luisteren naar... doedelzakken en harpen.
Het is een rare. - Ach kom, we zijn allemaal een beetje raar.
Je weet niet half hoe raar. - Ik weet dat hij hier net woont.
Hij is hier al een jaar. - En heeft misschien weinig vrienden, Frankie.
Daar is hij zelf bij. - Wees gewoon aardig tegen hem.
Ja, dat zei Nina ook al. - Goed advies. Luister naar haar.
Weet je nog dat ik akela werd bij de padvinders?
Ja, dat vond je leuk. - Ik vond er niets aan.
Ik deed het omdat je minstens een keer per week
vriendjes zou hebben. - Rot op. Dacht het niet.
Frankie, je was erg verlegen. Je kon moeilijk vriendjes maken.
Je had wat hulp nodig. - Hielp dat dan?
Ik dacht altijd dat ze echt vrienden waren.
Ze werden pas vrienden toen ze je leerden kennen.
Je moest een kans krijgen.
Dus ik moet tegen Kent zeggen dat hij padvinder moet worden?
Kent maakte een gul gebaar.
Ga. Geniet ervan.
Je piept wel anders als jij moest gaan. - Ik zou gaan.
Kwam je hier nou eten of klagen?
Tonijnsalade? Ja dus.
Boeiend.
Toen ik onderzoek deed naar Dr. Bell las ik veel over autopsieën in die tijd.
Maar om een autopsieboek vast te houden...
Het zal je verbazen hoe weinig er sindsdien is veranderd.
Ik vond niets dat met deze zaak te maken heeft. Jij wel?
Stel je eens voor dat de mensen die dit schreven
zouden weten dat wij de verslagen 100 jaar later zouden lezen.
Hoe zouden zij omgaan met de vooruitgang in de geneeskunde?
De verbeelding van een schrijver kan dan helpen om de gaten op te vullen.
Denk je weleens hoe mensen in de toekomst jouw werk zullen zien?
Samantha. Wat doe je?
Je was terecht achterdochtig over Samantha.
Ze prees mijn schrijfkunst alleen maar om mijn vertrouwen te winnen.
Ach nee, vast niet.
Het is zo duidelijk. Ik betrapte haar toen ze gegevens stal.
Ze gebruikte mij om bij dat archief te komen.
Wat probeerde ze te stelen?
Een lijst met patiënten die in 1905 stierven.
Ze wilde bij de families navragen of ze iets over Wraakzuchtige Hanna wisten.
Ik laat Nina de namen wel natrekken, maar die lijst is meer dan 100 jaar oud.
Het heeft vast niet met de zaak te maken. - Ik voel me zo dom. Ik...
liet die vleierij mijn denken beïnvloeden.
Ben je dan toch net zoals wij menselijk?
Die archieven maakten wel iets duidelijk.
Ja? - Uit de gegevens blijkt
dat Hanna Rose stierf aan tyfus.
Haar dokter zocht een geneeswijze door patiënten verschillend te behandelen,
maar dat had geen succes, want iedereen stierf.
Hoe verging het de dokter?
Na de dood van zijn patiënten pleegde hij zelfmoord.
Maar er is geen sprake van een spook of rozen in de archieven.
Maar de directrice wist ervan.
Ze zei dat een spookverhaal het ziekenhuis bijna ten gronde richtte.
Het was toen wel 1905.
Mensen stonden meer open voor het bovennatuurlijke.
Die plotselinge doden en zelfmoord tezamen zijn een vruchtbare bodem voor een spookverhaal.
Een moordend spook in een ziekenhuis lijkt mij best nieuwswaarde te hebben.
Mee eens. Maar Samantha zei dat ze het verhaal nergens was tegengekomen.
En gaan we dat van haar aannemen?
Als ze iets had gevonden was ze niet naar ons gekomen.
Op de een of andere manier weet de moordenaar er wel van,
want die deed er een roos bij om een link naar Hannah Rose te leggen.
Waar vonden ze haar naam? - Niet in het ziekenhuisarchief.
Die dossiers zijn al jaren onaangetast.
Als het om zoveel doden en een zelfmoord gaat, moet iemand erover geschreven hebben.
Als we geen artikel kunnen vinden is het gestolen.
Nee, met dubbel-Z. R-i-Z-Z-o-l-i.
Ik ben Frankie Rizzoli Junior. Mijn vader is Frank Rizzoli Senior.
Dit is nu al de derde keer. Kunnen jullie dit niet ergens aantekenen?
Nee, nee. Ja. Laat maar. Ik begrijp het. Bedankt voor de hulp.
Alles in orde? - Ach.
Mijn vader heeft financiële problemen. Zijn schuldeisers krijgen steeds mijn nummer.
Irritant. - Ja.
Er is altijd wel iets met hem.
Misschien hoort dat bij een Rizzoli zijn.
Als ik een zoon krijg zal hij mijn puinhoop wel moeten opruimen.
Niet doen. - Wat niet?
Jezelf zo naar beneden halen. Je bent niet zoals je vader, dat weet je best.
Ik maakte een grapje. - Maar ik niet. Ik ken hem. En ik ken jou.
En ik weet hoe je gegroeid bent de afgelopen jaren. Je bent een goed mens en een goede rechercheur.
Dank je. - Dus hou er mee op.
Waarmee? - Met Frankie Junior zijn.
Je bent geen kind meer. - Ik ben altijd Frankie Junior geweest.
Dat betekent niet dat je dat altijd moet blijven... Frank.
Hoi. - Hoi.
Zoekt Kent je weer. - Hij is moeilijk te ontlopen.
Ontloop hem dan niet.
Ik bel hem wel. - Het wordt vast gezellig.
Vast. - Misschien kunnen jullie na het concert
bij de padvinders gaan.
Ze is mijn moeder niet meer.
Daarmee voorkom je niet dat ze mij schattige Frankie Junior-verhaaltjes zal vertellen.
Ontdekte je iets in het historisch archief van de bibliotheek, Padvindertje?
Ja. - Ach.
Er blijken pagina's geknipt te zijn uit originele uitgaven van 'The Dispatch' uit 1905.
Dit... zijn de namen van de mensen die de afgelopen twee maanden kranten uit begin 1900 bekeken.
Hangen er camera's in die sector van de bibliotheek?
Nee. Al hun geld zit kennelijk, in witte katoenen handschoenen.
Dit is interessant.
Joseph Mason. Wat maakt hem interessant?
Hij stierf twee jaar geleden, maar was vorige maand in de bibliotheek.
Daar ben je. Ik heb je overal gezocht. - Ach ja. Ik wilde je net bellen.
Ik ga mee. Ik ga heel graag mee.
Wat voor concert is het? Doedelzak? Heldere Hark?
Heldere...
Ach, je bedoelt Keltische Harp. Nee, zeg.
Je houdt toch niet van harpmuziek? - Nee, maar ik dacht... dat jij...
Jeetje, man. Gaaf.
Zeg... ik moet in een gebouw naar getuigen zoeken.
Zin om mee te gaan?
Echt? - Ja.
Zeker weten? - Kom mee.
Gaaf, man. Ik moet wel beneden mijn tas pakken.
Goed.
Ik heb nog een kaartje over. Weet je nog iemand die mee wil?
Ik weet wel iemand.
Weten we wie de bibliotheekkaart van Mason gebruikt?
Frankie sprak een oudje dat Mason kende. Hij was tamelijk teer,
maar zijn mantelzorger woonde naast hem... Margery Cannon.
Margery stierf zes maanden geleden aan kanker, haar echtgenoot stierf 20 jaar eerder.
Ik word het zat dat ieder spoor naar een dode leidt.
Er is geen Margery Cannon opgenomen in het Mallon Ziekenhuis.
Misschien lag ze in een ander ziekenhuis.
Ze stierf in het St. Mary's.
'Wordt overleefd door haar stiefzoon, James Miller'.
James Miller. James...
Haal de personeelslijst van het Mallon Ziekenhuis er eens bij.
Ja. James Miller. Afdeling Onderhoud.
Een onderhoudsman kan zich vrij door het ziekenhuis bewegen.
We gaan met hem praten. En wil je het ziekenhuis bellen
en vragen of Margery Cannon aan Dr. Morgan's medicijntest deelnam?
Dank je.
Mw. Najafi is er niet, maar dit is voor u.
Margery's aanvraag voor Dr. Morgan's behandeling was afgewezen.
Haar kanker kon niet met die medicatie worden behandeld.
Dus James Miller zag hier iedere dag wel behandelde mensen beter worden,
terwijl zijn stiefmoeder stierf.
Dus wilde hij niet alleen wraak nemen op het ziekenhuis,
maar ook op Dr. Morgan. - Jennie Tate was onbedoelde schade.
Kunnen we James Miller's personeelsdossier inzien?
Sorry, rechercheur, maar Mw Najafi heeft als enige toegang tot die dossiers en zij is weg.
Waarnaartoe? - De aannemer belde en zei dat er een probleem was.
De bouwlocatie is op dit tijdstip verlaten.
Bedankt.
Hou op. Nee, alsjeblieft.
James. Nee.
Doe het niet. - Help me, alsjeblieft.
Blijf daar.
Het is niet haar schuld dat je stiefmoeder stierf.
Wel. - Nee. Het is niemand's schuld.
Ze stuurden haar weg, ze hadden haar kunnen helpen.
Het is hun schuld. - De behandeling zou haar niet genezen.
Dat weet je niet. - James, luister naar me.
Margery had dit nooit gewild.
Ze hielp mensen, ze verzorgde ze. Ze zou niet willen dat anderen stierven.
Nee. Nee. - Ik help haar. Ga.
Is ze in orde? - Ze reageert op het tegengif.
Miller diende geen volle spuit toe. - Het is geen spook.
Bedankt.
Niet aan denken.
Kom.
Maura? - Hallo.
Ik ben blij dat je naar de conferentie kwam.
Wat ik deed was... onvergeeflijk.
Ik zal er niet over liegen.
Dat iemand met jouw capaciteiten zoiets doet, was verrassend en teleurstellend.
Iets niet weten doet soms gekke dingen met je.
Maar ik had je vertrouwen niet moeten misbruiken, ik schaam me daar vreselijk voor.
Mag ik het goedmaken?
Mag ik je aan wat mensen voorstellen?
Dat hoeft niet. - Nee, dat wil ik graag.
Ik meende wat ik zei, je bent een goede schrijfster.
En deze mensen kunnen je mogelijk helpen.
Alsjeblieft?
Goed.
Waar is rechercheur Rizzoli? Ik dacht dat ze ook zou komen.
Ze komt wat later.
Ze moest nog iemand doodschieten. - Hoi.
Ik dood alleen tijdens kantooruren. Voornamelijk.
Het is bijgelegd.
Samantha bood aan ons voor te stellen aan enkele uitstekende schrijvers.
Zo, wat aardig. - Jane.
Wat nou? - Ik snap het.
Tess, Tess. Ik wil je aan vrienden voorstellen.
Dit is Tess. - Hoi.
Hoi. - Jane Rizzoli.
Ze is rechercheur bij de politie van Boston.
Ach. En is die jurk officiële werkkleding?
Ja. Je moet mijn broer er eens in zien. Die staat hem zelfs nog beter.
En dit is Dr. Maura Isles, Hoofd Pathologie. - Aangenaam kennis te maken.
Jullie worden de meest populaire mensen in deze ruimte vanavond.
Niemand hoort liever over moord en ellende dan schrijvers van spannende boeken.
Zeker weten. Zullen we dan maar? - Ja.
Wat leuk je te ontmoeten. - Ik wil je graag...
Deze graag om de zeven minuten.
Dit ziet er veelbelovend uit. Een schrijfweek in de Adirondacks.
Vegetarisch, geen TV, geen internet. - Geen zin.
We moeten samen gaan. - Heb je zo'n hekel aan me?
Jij moet ook een boek schrijven. - Maura, dat is je slechtste idee ooit.
Hoezo? Je hebt zoveel verhalen. - Fijn.
Vertel jij die maar, dan wacht ik wel op de luisterboeken.
Nou, fijn dat je meeging. Ja, de verfrissingen waren... verfrissend.
Frankie zou na het concert hiernaartoe komen.
Nou... ze zijn niet hier...
Jezus... - Niet.
Het was geweldig. Dat vuur overal... en die make-up.
Jezus. Dat was echt gaaf.
Vrienden van je? - Ja, we maakten veel vrienden.
Waar is Kent? - We spelen de hele tent hier plat.
Ik trakteer, mensen.
Het is beter dan een kilt.
Wat een optreden. We waren erbij, stonden vooraan.
Hij keek me aan. En ik ging helemaal.... Ja toch? En toen...
Het was zo gaaf. - Whiskey voor iedereen hier.
Vertaling & Sync: Schuttertje © & Akiva ©