Begraaf jullie vriend...
jullie minister...
de verlosser van Frankrijk.
Jullie verdriet is jullie ondergang.
Draai.
Verhef.
Terwijl jullie treuren...
en rouwen...
als de pijn jullie overweldigd.
Jullie zijn blind.
Jullie willen me niet zien komen.
We zijn bijna nuchter, mevrouw.
Oh.
Ik verwacht dat hij door die deur loopt.
Bevelen blaffend, gezicht op onweer.
Hij had een humeur.
Een sympathiek humeur.
Je wist wat je aan hem had.
We halen meer wijn uit het garnizoen.
Hij heeft geen druppel gedronken.
Zeg het hem, Sylvie.
We hebben allemaal goed nieuws nodig.
Daar is het nu niet de tijd of de plaats voor.
Treville gaf zijn leven voor het land waar hij van hield.
Hij was een vader voor ons allemaal.
We zullen zijn dapperheid nooit vergeten
of zijn opoffering.
Hij won het van de lafaards die hem neerschoten.
Maar wij zijn hem meer verschuldigd.
We danken aan hem alles wat we zijn.
Yeah, dat is waar.
Hij gaf er niet om of je van een boerderij kwam,
hij gaf er niet om of je van de straat kwam.
Alles wat hij zag was de man die je kon worden,
de soldaat!
Aye, ja!
Hij gaf ons een thuis,
hij gaf ons een familie.
Eens waren we allemaal jonge kadetten,
die in het garnizoen arriveerden vol met twijfel,
maar het was Treville die altijd in ons bleef geloven.
En het was dat geloof
dat ons veranderde in...
musketiers!
Treville!
Ga, bukken!
Vertaling: Kramer 123
Grimaud, Marcheaux?
We beëindigen dit nu!
Het garnizoen!
Constance.
Constance!
D'Artagnan!
Ze is hier binnen!
Stop hem!
Er is niets daar binnen.
Hij is weg!
Hier heen!
Athos!
Hier heen, er leven er misschien nog!
Kom naar hier!
Tillen.
Vijand!
Niet schieten!
Sylvie, help me met deze twee.
Pak dit.
Zorg dat het vuur zich niet verspreid.
Waar is iedereen?
Ga, ga, ga!
Clairmont.
Het spijt me.
Goeie God.
Het was Grimaud.
Weet ik.
We werden overstelpt.
Het is niet jouw schuld.
Wie is dat?
Clairmont.
Blij ademen, goed?
Gewoon door ademen.
Dit kan niet alles zijn.
Niemand anders kon dit overleven.
Brujon is nog daar beneden, hij is nog daar beneden.
Brujon!
Constance?
Constance!
Breng haar naar me terug, Aramis, alsjeblieft.
Alsjeblieft, breng haar bij me terug.
Nee.
Nee, ze is niet dood.
Ze kan niet dood zijn.
Ze is een musketier.
Water, water.
Ik ben hier, niet praten.
Ik ben hier, ik ben hier, ik ben hier, ik ben hier, ik ben hier.
Ik ben het, niet praten, ik ben het.
Ik ben het.
De explosie heeft een deel van het dak laten instorten.
Ik slaagde er in om ons onder de kelderdeur te slepen.
Ik ben hier, ik ben hier, ik ben hier.
Ik ben hier.
Wat hebben ze ons aangedaan?
Gewoon ademen, gewoon ademen.
Alleen D'Artagnan is dood.
Ze zijn niet in staat om de Koningin en haar zoon
tegen ons te beschermen.
Ze leven nog!
Ze hebben niets.
Wij hebben hun kruit, genoeg om Parijs in de as te leggen
en het beste uit de buit te halen.
Hebben ze al niet genoeg geriskeerd?
De helft van mijn mannen zijn al gedeserteerd.
Jouw mannen?
We maken ze af.
We hebben twee wagens kunnen herstellen.
Nog wat meer paarden.
We hebben geen medische voorwaarden meer.
Wapens?
Nee, het arsenaal is volledig verwoest.
Luister, ze moeten wat van ons kruit meegenomen hebben.
Het garnizoen zou twee keer zo snel opgeblazen zijn
als het nog allemaal hier was geweest.
We brengen de gewonden naar de taverne van Christoph.
Verlaten we het garnizoen?
Er is geen garnizoen meer, Brujon.
Dit was ons thuis.
Een plek waar mensen voor gerechtigheid kwamen, vluchtheuvel.
Maar het was alleen maar dat, een plaats.
Dit is niet het garnizoen.
Waar we ademhalen, een standplaats maken, een leven redden,
dat is het garnizoen, wij zijn het garnizoen.
We hebben dekens, een beetje voedsel.
We brengen het allemaal naar de taverne.
Laten we de wagens gaan klaarmaken.
Ik ga naar het paleis voor voorraden.
En verzamel alles wat je kunt, alsjeblieft.
En maak haast!
Je moet rusten, Sylvie!
Terwijl onze vrienden lijden?
Jullie zijn niet langer de wacht van de Koning.
Jullie hebben geen bevoegdheid!
Wij hebben geen bevoegdheid nodig.
Moorden...
Zal hij voor jou komen, de kapitein?
Denken jullie dat je me kunt gebruiken als aas?
Zal hij komen?
Je hebt het verkeerd, Grimaud.
De kapitein geeft niets om me.
Hoe dan ook, jullie zijn binnenkort dood.
Oh.
Sylvie.
Nee, nee.
Breng die oude vrouw naar me toe.
Clairmont, Mevrouw D'Artagnan zal voor u zorgen
in de taverne, goed?
Brujon, we ontmoeten jou daar.
Hey!
Ze is een vriendin van Sylvie.
Dit is het handschrift van Sylvie.
Als we niet tegen de avond naar het kamp gaan,
gaat Grimaud de gevangenen één voor één executeren.
Te beginnen met Sylvie.
Wel, we weten nu waar hij is.
Alhoewel, we zijn al eerder in die val getrapt.
Dit keer zijn wij in het voordeel.
Dit briefje is geadresseerd aan ons alle drie.
Grimaud denkt dat D'Artagnan dood is.
De vroedvrouw heeft je verraden.
Wat maakt jou zo wreed?
Waarom breng je een kind in deze wereld?
Weet je het niet?
Oh, je weet het niet, is het wel?
Jij haalt er uit zoveel als het kan, houdt het rustig.
Al de tijd dat ze denken dat jij dood bent,
hebben we de overhand en houden ze ons in de gaten.
Aramis.
Zorg dat het telt.
Wat is er verkeerd?
Hier zitten nog meer granaatsplinters.
Haal alcohol. - Blijft hij leven?
En vers verband.
Verandert het dingen,
als je jouw leven riskeert
als je je leven niet meer in de hand hebt?
Cognac?
Yeah.
Hier, drink dit.
Het verandert alles.
Het is de grootste reden die je ooit zult hebben.
Het zorgt ervoor dat je feller vecht.
Al die jaren en ik heb het je nooit gevraagd.
Elodie?
Wat doe je hier?
De oorlog heeft ons weer gevonden.
Blijf bij hem.
Ik denk dat ze zich jou herrinert.
Hoe heb je haar genoemd?
Dat heb ik nog niet besloten.
Tijd genoeg.
Waarom Parijs?
Jij bent hier.
Ik houd van je.
Constance.
Dit is Elodie.
Ze heeft een plek nodig.
Natuurlijk.
Hallo.
We hebben Grimaud eervol bevochten,
volgens onze regels.
Maar we weten nu hoe we moeten zijn, weten waar we moeten kijken,
geen medelijden.
Geen regels.
Geen eer.
Grimaud!
Ben je echt gek genoeg
om hier in je eentje te komen, kapitein?
Je hebt ons met niets achtergelaten.
Dan staan we bijna gelijk.
Wapens.
Gijzelaars.
Nu.
Wie van jullie begon met het vuur?
Het interesseert me, kom op!
Waarom vecht je niet met me, huh?
Man tegen man?
Was jij het?
Executeer Porthos en Aramis.
Breng de kapitein naar me toe.
Ik heb je nooit voor een lafaard gehouden, Grimaud!
En jij zei dat jouw moeder zwak was?
Loop door!
Jullie hadden niet moeten komen.
Laat haar gaan.
Je hebt me waar je wilt.
Nog niet.
Ik wil dat jij toekijkt...
als ze sterft.
Ze is niet banger van de dood dan ik.
Ze mag dan niet bang voor haar dood zijn...
En wat met de laatste wensen van de veroordeelde man, huh?
Oh, luister niet naar hem, hij wil alleen maar bidden.
Schiet!
Wacht, wacht, wacht, wacht!
Ik dacht meer aan een hartig maal.
Pak Marcheaux!
Het gaat goed met ons, we zijn veilig.
Ga, ga!
Agh!
Ga nou!
Blijf staan, geef je over.
Aan jou?
Ja, aan mij!
Geef je over.
Hoeveel van jou kadetten hebben we in het vuur verbrand?
Misschien was dat het beste?
Deze lafaards zouden nooit Musketiers geworden zijn.
Zij waren allemaal Musketiers.
Je vergeet dat ik weet wat je bent, Marcheaux.
Je kunt je niet langer verschuilen achter Grimaud.
Of Feron!
Sta op!
Dat was voor Sylvie.
Dat was voor mijn kadetten.
En deze is voor mij.
Ik was er niet zeker van hoe het hem te vertellen.
Ik ben bang.
En opgetogen.
We zijn allemaal opgetogen voor jullie beiden.
Jullie alledrie.
Geen kind zou zich betere ouders kunnen wensen.
Of ooms.
En als het een jongen wordt, leren we hem hoe hij moet vechten, is het niet?
En als het een meisje is?
Dan leren we haar hoe ze de jongens van zich af moet slaan.
Ik moet de voorraden naar Constance brengen.
Je hebt rust nodig.
Ik ben in verwachting, Athos, niet ziek.
Ik ga met je mee.
Dank je.
Jouw plan heeft hun levens gered.
Uwe majesteit, ik wil graag Porthos aanbevelen.
Voor een promotie.
Zijn moed is nooit in twijfel getrokken,
maar zijn tactisch instinct heeft ons allemaal gered.
En niet voor de eerste keer.
Erkenning is al lang te laat, kapitein.
Het is niet zo lang geleden dat Treville zo voor me stond
als jij nu doet.
Morgen zal er een ceremonie zijn voor mijn zoon
om diegenen te herdenken die voor zijn bescherming zijn gestorven.
Maar het zal niet alleen bedoeld zijn
voor generaals en waardigheidsbekleders,
iedereen is uitgenodigd.
Maakt niet uit wie ze zijn of waar ze vandaan komen.
Mijn regentschap zal een stempel drukken op een nieuw tijdperk.
De erfenis van Treville zal zijn dat hij de wereld heeft verlaten
op een betere plaats dan hij het heeft gevonden.
Hij heeft ook een leegte nagelaten.
Jij zou een waardig opvolger zijn.
Athos?
Spreek vrijuit, we zijn vrienden.
Hoewel ik erg vereerd ben,
lijkt het me dat de Musketier Aramis
het veel beter past.
Mijn kennis is hoofdzakelijk op militair gebied
terwijl die van hem ook geestelijk is.
Ja, ik veronderstel dat dit waard is om te overwegen.
En dan is er zijn charme, een grote aanwinst...
Athos... - Met Sie stekelige ambassadeurs.
Bedankt voor jouw advies, kapitein.
Oh.
Wel, ik heb geholpen om mijn dorp op te bouwen.
Ik weet zeker dat ik kan helpen om het garnizoen op te bouwen.
Hmm.
Elodie, ik heb het soldaat zijn nooit op kunnen geven.
Dat heb ik je ook nooit gevraagd.
Frankrijk heeft je nodig, weet je nog?
Hebben we gewonnen, Brujon?
We hebben gewonnen.
Dan moeten wij het uniform gaan dragen.
Op een dag, broeder.
Op een dag.
Ik dacht echt dat hij sterker werd.
Nee, Brujon,
jij bent sterker geworden.
Waar ben je mee bezig?
U bent gewond, meneer.
Was jij in de aanval?
Ik heb alleen nog maar cognac,
zocht je naar iets sterkers?
De punt van het lemmet zit er nog steeds in,
je hoeft niet te lijden.
Lijden maakt ons sterk.
Doe het.
Ik wil dat je hier bij ons blijft.
Ik hecht jouw wonden, dan maak ik jouw bed op.
Ik zal nooit gaan liggen.
Vandaag is een nieuw begin, meneer.
Er is voor ons allemaal weer hoop,
hoe beroerd het er ook uitziet.
Maar ik wil dat je hier blijft.
We kunnen het gemakkelijk voor je maken.
De andere.
We hebben dit alleen maar door God's genade.
Zonder de liefde van zijn volk is een Koning nergens.
Majesteit?
Uw koets staat klaar.
Zij is de mooiste vrouw die ik ooit heb gezien.
Maar op het platteland spreken ze niet goed over haar.
Veel dingen gaan er na vandaag veranderen.
Die man.
Hij was in de taverne.
Ken je hem?
De Musketiers kwamen naar mijn huis om naar hem te zoeken.
Oh God!
D'Artagnan!
D'Artagnan.
Wat is er aan de hand? - Grimaud.
Waar? - Daar binnen.
We missen de helft van het kruit uit het garnizoen.
Als hij het heeft...
We moeten iedereen hier vandaan halen.
Iedereen?
Doe het nu.
Pak de Koningin, hij is hier!
We kunnen niet verder.
Waarom? - Grimaud zit binnen.
We verplaatsen ons.
Terug naar de koets.
Nu!
Verlaat de kathedraal zo snel als mogelijk.
Iedereen met ons mee, nu!
De Koningin? - Ga!
De mensen kijken naar u, Majesteit.
Blijf kalm.
Ik ben Aramis.
Athos!
Vlug!
Ah!
Nee! - Wat?
Ik heb dit nodig. - Wat?
Ik moet dit alleen doen.
Ik ga jouw kind niet opvoeden!
Je zal me niet overleven, Athos.
De liefde heeft jou zwak gemaakt.
Weet je niet,
dat iedere man alleen sterft?
Ahh!
Hij hoeft niet alleen te leven.
Mijn favoriete deel van een strijd is altijd het einde.
Het is gedaan.
Vandaag is mijn vertrouwen beloond.
Maar de tijd is gekomen om die van jullie te herstellen.
Jullie zijn onze toekomst,
het volk van Parijs.
En jullie zullen altijd gerechtigheid vinden
binnen haar muren.
Een Koningin heeft vele beschermers,
maar jullie hebben er te lang geen gehad.
Dat is waarom ik mijn Musketiers ontbind.
En ze hervormt als jullie Musketiers.
Hun uitgeputte gelederen zullen opnieuw
worden ingezet op de straten die ze gaan beschermen.
En onder hun waakzame oog,
zal Parijs altijd veilig zijn.
Lang leve de Koningin!
Ben jij mijn nieuwe bediende, Aramis?
Hij is grappig.
Lijkt op zijn vader.
Porthos, jij gaat terug naar het front
als Generaal du Vallon.
Laat onze soldaten zien dat ze vechten voor een land
waar iedere man zijn talenten kan ontplooien.
U vereerd me, Majesteit.
Het is mij een eer..
Herbouw het garnizoen, kapitein.
Aramis, ik zou willen dat jij de plaats van Treville innam
als eerste Minister.
Ik denk niet dat dat een goed idee is.
Neem je tijd.
Overdenk het.
Elodie.
Net zoals Frankrijk mij nodig heeft...
wil ik er ook voor jou zijn,
voor jullie allebei.
Als er iets met mij gebeurt, zal mijn pensioen aan jou uitbetaald worden.
Maar ik ben jouw vrouw niet.
Dan kan je maar beter met me trouwen voordat ik ga.
Marie-Cessette.
Zo moeten we onze dochter gaan noemen.
Marie-Cessette.
Misschien, ik blijf een Musketier.
Je zal altijd een Musketier blijven, Aramis.
Maar als je het aanbod van de Koningin accepteert,
kan jij over onze zoon waken de rest van je leven.
Als zijn minister, niet als zijn vader.
Treville leidde ons allemaal,
als mannen.
Musketiers als mannen.
Herinner jij je hem als niets meer
dan jouw kapitein of minister?
Dit is de benoeming.
Majesteit, wie wist dat u zo praktisch kon zijn.
Ik veronderstel dat dit je niet teveel moeilijkheden geeft?
Treville twijfelde niet aan mijn kunnen.
Treville is er niet meer.
Vanaf nu breng je verslag aan mij uit.
En aan mij alleen.
Een woord van waarschuwing, Majesteit.
Beslissen of een man leeft of doodgaat,
het geweten is een wrede metgezel.
U bent nu inderdaad alleen.
Wie ben jij?
Later.
Wat doe je hier?
Ik probeer om een beslissing te nemen.
Misschien kunt u me helpen, meneer?
Zeg me wat uw voorkeur heeft,
het zwaard of de kogel?
Het is zo lang geleden,
kan ik echt niet beslissen?
Wachters!
Allebei dan maar.
Alsjeblieft, ik zal je alles geven,
alles.
Dat heb je al.
Wie ben jij?
Ik ben mevrouw de Winter.
Brujon?
Ik ga naar het front front,
bereidt mijn paard voor.
En maak er ook één voor jezelf klaar,
jij gaat ook mee.
Ik ben geen Musketier, Generaal.
Ben je dat niet?
Je hebt het verdient.
Waar wacht je nog op?
Generaal.
Dit is het.
Je zal terugkomen.
Kom hier.
Ik weet dat je terug komt.
Kapitein.
Generaal.
Let goed op hem.
Wacht.
Neem alleen de beste, begrepen?
Iets minder en jij zal ons regiment te schande maken.
Wat bedoelde hij daarmee?
Jij krijgt de leiding in het rekruteren en trainen van
de nieuwe Musketiers.
Dat is de verantwoordelijkheid van de kapitein.
Athos, ik ben bang dat ik dat niet kan accepteren.
Weiger jij mijn laatste bevel op te volgen?
Ik kan het niet accepteren.
Athos neemt verlof
om een missie te volbrengen die heel belangrijk is.
Kom je terug?
Dan zullen wij het er opnieuw over hebben.
Daar twijfel ik niet aan.
Het ziet er naar uit dat we wat werk hebben te doen, kapitein?
Wel, je hebt Parijs gered.
Ik vraag me af wat er nog voor ons ligt.
Dat doet er niet echt toe.
Doet er niet toe?
Niet als we elke uitdaging aangaan
op de manier zoals we dat altijd hebben gedaan.
Met grote hartstocht...
harten die trouw blijven...
aan allen die we veilig houden.
Dapperheid,
maakt niet uit hoeveel vijanden nog op ons wachten.
Vertrouwen...
dat daglicht altijd volgt op duisternis.
En liefde?
Boven al het andere.
Vertaling: Kramer123