Drink.
Ik ga het je weer vragen.
Lucien Grimaud,
Waar is hij?
Beetje pijnlijk, is het niet?
Grimaud zal de zaak spoedig genoeg afhandelen.
Jouw baas,
degen die wegvluchtte,
hij heeft zijn kans gehad.
Hij faalde.
Nu is het jouw beurt.
Wij falen niet.
Dan moet je hem eerst vinden, dikke jongen!
Yeah, yeah. Yeah.
Brujon, kom hier.
Kom hier.
Whoa, whoa, whoa. Nee, nee, nee. - Kom hier, kom hier.
Jij wilde toch een Musketier worden?
Hij is een kadet.
Ik kan het niet. - Het is goed, neem dit.
Beschouw het als een toegangstest. Haal diep adem.
Ontspan je.
Shh, shh, shh... rustig, rustig.
Vuur.
Wacht!
Hij heeft Parijs vannacht verlaten. Ik weet niet waar naar toe.
Vuur. - Naar het oosten!
Hij reed naar het oosten van de stad.
Ik zweer dat ik niets meer weet.
Nu zijn we er.
Dank je.
Je zei dat hij een kadet was.
Hij is een kadet.
Hij is een kadet van de Musketiers.
Jullie kunnen achter hem aan gaan. Maar jullie zullen hem niet vinden.
En spoedig zal je op een nacht ontwaken
en staat hij gebogen over jouw bed.
En zijn gezicht zal het laatste ding zijn
wat je ziet voordat je sterft.
Verspilde tijd.
Hij kan inmiddels overal zijn.
Zou hij naar Lorraine gegaan zijn?
Dat is onwaarschijnlijk.
Dat is 270 kilometer rijden en hij vervoert gewonden.
Een lange lijst van edelen in het oosten die graag naar de mond gepraat worden.
Als je hem zou zijn, waar zou je dan beginnen?
Eparcy.
Het dorp waar hij vandaan komt.
En hoe weet jij dat?
Dat vertelde hij me.
Toen hij mijn vertrouwen probeerde te winnen.
Ik hoorde dat jullie hem nog niet hebben gevonden.
Dat hij de stad ontvlucht is.
Waar ik hem neergeschoten heb,
het is een wonder dat hij uiteindelijk overleefde. Hij moet geheeld worden.
Mannen zoals hij zijn net ratten.
Ze gaan terug naar plaatsen die ze het beste kennen.
Dan is het beslist het oosten.
Het midden van het oosterse strijdperk,
daar wordt al tientallen jaren gevochten.
We werden daar vlakbij gestationeerd na de strijd om Arras.
De verhalen die uit die plaats kwamen,
waren behoorlijk beroerd.
Als hij daar is opgegroeid...
Hoe ver is het?
Misschien een dag rijden.
Athos,
jouw arm.
Ik heb er nog één.
Ik heb je gevraagd om een volledige staatsbegrafenis.
Ik heb het specifiek bevolen!
Uwe Majesteit,
we geven geen staatsbegrafenissen aan verraders!
Gouverneur Feron,
Philippe redde mijn leven.
Is dat het gedrag van een verrader?
Honderdduizend livres
voor de man die me het hoofd brengt van Grimaud.
Weten we iets van waar hij nu is?
De Musketiers zoeken op dit moment naar hem.
Hij zal gaan werken aan zijn bondgenoten,
gebruik makend van Gaston om steun te verzamelen.
Steun?
Een leger.
Uwe Majesteit, hij zal een leger gaan verzamelen.
Wij hebben ons eigen leger.
Verspreid over Frankrijk en slecht bewapend.
Zelfs als de helft van de edelen gehoor geven,
zal het garnizoen nog niet groot genoeg zijn om Parijs ter verdedigen.
We moeten met het regentschap praten.
Niet nu.
Majesteit,
u kunt zeker nog niet Gaston tot de orde roepen?
Voor wat we weten kan hij ontvoerd zijn.
Eén broer van mij is dood.
Het is niet mijn intentie om de
andere te veroordelen voor hij een kans tot uitleg heeft gekregen.
Louis, Gaston heeft geen loyaliteit tegen u betoond.
Tegen jouw zoon.
Oh echt, Anne? Jij wil hier over praten?
Over loyaliteit?
Ik bedoelde slechts... - Genoeg over politiek.
Begeleid mijn vrouw terug naar haar kamers.
We zijn nu dichtbij.
Ik zou zeggen nog een paar kilometer daar buiten.
Is er een kind hier?
Het is goed,
je hoeft niet bang te zijn.
Hey.
Waar is ze naar...
Athos!
Laat ons naar beneden.
Wij zijn Musketiers in opdracht van Parijs.
Hinder ons en jullie zullen zelf verantwoording afleggen aan de Koning.
Hij moet verantwoording afleggen aan ons.
Zijn mannen rennen woest door door het platteland.
Wij verontschuldigen ons niet voor dat we ons zelf verdedigen.
Er was een kind.
Het kind heeft gezien...
Alle soldaten zullen een huilend meisje volgen.
Hun redenen variëren.
Wat waren die van jullie vraag ik me af?
Wij achtervolgden een vluchteling.
We hebben een plaats nodig om de nacht door te brengen.
En alle informatie die je ons kan geven.
Je hebt al geluk als we jullie laten gaan met jullie wapens.
Is er iets grappigs?
Ik ben ook ooit door vrouwen vastgebonden, maar...
dat was alleen maar recreatief.
Mag ik?
Dat zou ik niet doen als ik jou was.
Veel soldaten hebben de fout gemaakt
om ons niet serieus te nemen.
Een fout waarvan ik zeker ben dat ze die betreurt hebben.
Ik weet wat mannen kunnen worden in deze tijden.
Deze soldaten zijn mijn vrienden
en ze zijn nergens meer bang voor
dan het gezag van een vrouw over hun leven.
Wij zijn hier
voor een man.
Een man
met de naam
Lucien Grimaud.
Kennen jullie hem?
Er is niemand met die naam hier.
Ik raad je aan om verder te reizen.
In dit dorp kunnen we jullie veiligheid niet garanderen.
We hebben jullie garantie niet nodig.
U dwingt me om er op te staan.
Op jullie toestemming.
Kom, Juliette.
Eén nacht kan geen kwaad.
Morgenvroeg sturen we ze weer op weg.
Slechts één nacht.
Jullie hebben deze plaats gebouwd?
Wij vrouwen?
Je hoeft niet zo verrast te klinken.
Ik ben niet verrast.
Ik ben onder de indruk.
Juliette houdt niet echt van vreemden.
Dat zouden we nooit geraden hebben.
We hebben onlangs overvallen gehad. Plunderaars.
Het ziet er naar uit dat jullie jezelf prima kunnen redden.
We leren nog steeds.
Ik kan zien dat,
jullie vallen erg
effectief zijn.
Wel, ze houden het meeste ongedierte buiten.
Sommige sluipen er doorheen.
Vertel het haar niet,
het is bier, geen water.
Bastien blijft bij ons voor een paar dagen.
We vonden hem in het bos.
Wel, het is meer dat jullie mij redden.
Wat? Ben je gewond?
Ja, ik was onderweg naar Eparcy, zoekend naar werk
toen ik een aantal verveelde soldaten kruiste
die een kreupele zagen
en amusement voor de avond.
Mijn echtgenoot is weg om te vechten.
Zoals al onze mannen.
Hij zit in het Picardy regiment, onder de Graaf van Bauvais.
Ooit iets van ze gehoord?
Wat?
Zeg het me.
Ze waren bezig met de opmars naar Freiburg.
Dat is alles wat we weten.
Zet hem uit je gedachten.
Als hij al niet dood is dan zal hij dat spoedig zijn.
Haal wat brandhout voor ze.
Ik zal je helpen.
Dus dit is Lucien Grimaud.
Wat wil je van hem?
Hij is een crimineel.
Tegenwoordig niks bijzonders.
Dit is niet gewoon een jongen die schapen steelt.
Hij is gevaarlijk, een moordenaar.
Als we hem niet vinden zal hij weer doden.
Jij kent die naam.
Ik zag het in je ogen.
Ik heb zijn moeder ooit gekend.
Ooit?
We waren samen kinderen. Ze was mijn beste vriendin.
Maar haar
verloochende haar.
Ze is hier een lange tijd geleden weggegaan.
Waar is ze nu?
Dood verwacht ik.
De dag dat we onze gasten laten verhongeren
is de dag dat we echt verloren zijn.
Alsjeblieft.
Dank je.
Jullie hebben die man nog niet gevonden?
Hij groeide hier in de buurt op geloven we.
In, um...
Eparcy.
Ah, een paar kilometer die kant op.
Hebben jullie deze plek een naam gegeven?
Het heeft geen naam. Zo houden ze zichzelf veilig.
Het is um...
Het is door ons gebouwd.
Nadat onze mannen ons eerst verlieten
en de soldaten bleven komen,
name we zoveel als we konden dragen mee uit Eparcy.
Wat gereedschap en dieren. Toen kwamen we hier.
Het is niet veel.
Maar het is veilig.
Tenminste dat dachten we.
Als Grimaud leeft
en hier is, zijn jullie dat niet.
Als jullie iets weten. Help ons jullie veilig te houden.
Ik...
Ik maakte een wandeling vanmorgen.
Er staat een hut in het bos.
Het is verlaten, maar...
Wat?
Ik zag een vuur.
Een paar mannenschoenen.
Verband met bloed.
En dit.
Stop hier! Stop!
Is het Grimaud?
Het is hem niet.
Het zijn soldaten. Franse.
Ik hoorde, ik hoorde ze komen
en ik, ik probeerde ze te stoppen.
Laten we haar naar binnen brengen.
Hoeveel van die overvallen zijn er geweest?
Dat is de derde deze week.
Ze zoeken naar voedsel.
Um...
Ik probeerde ze te verdedigen.
Het is niet jouw schuld als je niet kunt vechten.
Hij is gewond.
En hij komt niet ver.
Grimaud?
We hebben meer toortsen nodig.
Waar is in godsnaam dat bier?
Kun je het me laten zien?
Wat wil je?
Schone naald en draad als je dat hebt.
Een kompres.
Athos is erg
gewond geraakt twee dagen geleden.
We kunnen weinig missen
en teveel gewonden om het aan vreemden te geven.
Dat begrijp ik.
Ik wil dat je het begrijpt. Wij zijn niet
net zoals die andere mannen.
Dat is wat jullie allemaal zeggen.
Zorg dat hij slaapt.
Breng hem dan naar huis.
We gaan jullie niet verlaten. Niet met die plunderaars.
We hebben zonder jullie lang genoeg kunnen overleven.
En dat wil ik graag zo houden.
Het spijt me.
Ik ben opgegroeid op een boerderij.
Je zou niet moeten werken.
Wat kan ik anders gaan doen?
Laat mij dat dragen. - Ik red me wel.
Ik weet dat je aardig probeert te zijn.
Maar ik weet ook dat jullie logen.
Over mijn echtgenoot.
Alsjeblieft.
Vertel me wat je weet.
Bauvais mannen trokken op naar Freiburg...
Zes maanden geleden.
En daar hadden ze zware verliezen.
De hele compagnie.
Het spijt me zo.
Ik weet het nu tenminste.
Yeah.
Ik had alleen gewild dat mijn zoon zijn vader had ontmoet.
Al was het maar één keer.
Je weet dat het een jongen is, is het niet?
Dat hoop ik.
Mijn moeder heeft me alleen opgevoed.
Ze was sterk,
net zoals jij.
En ik goed gepresteerd.
Ja. Dat deed je zeker.
Ik denk niet dat we dit nog langer op onszelf kunnen doen.
Jullie zijn niet op jezelf aangewezen.
Ik moet gaan.
Hij is een deserteur.
Wat? - Bastien. Een deserteur.
Ik vond dit verborgen tussen zijn spullen.
Hetzelfde regimentsuniform als de mannen die we vannacht zagen.
Hij werkt samen met de plunderaars.
Vorige nacht, toen ze vluchtten,
zijn ze vertrokken met lege handen.
Ze namen geen voedsel mee, geen dekens, niets.
Misschien waren ze op zoek naar iets anders.
Grimaud?
Deze mannen waren wanhopig. Ik zou zeggen dat het iets is wat ze nodig hebben.
We splitsen ons op.
D'Artagnan en ik blijven zoeken naar Grimaud.
Jullie handelen dat met Bastien af.
Waarom duurde het zolang?
Waar ben je naar op zoek?
Ik denk dat je dat wel weet. - We hebben jou werk gegeven.
Wij dachten dat je hulp nodig had.
Jij hebt dit in de grotten gevonden, is het niet?
Huh?
Waar is het nu?
Ergens waar je het nooit zult vinden.
We willen alleen onze bezittingen terug.
Ik ben bang dat dat nu van ons is.
We hebben voor dat goud met ons bloed betaald!
Dat deden wij ook.
Stop hem! - Blijf waar je bent!
Heb je dat gezien?
Een persoon. - Ik weet het niet.
Was hij het? - Ik weet het niet.
Ga. Ga!
Bastien is een deserteur.
Ze zoeken naar iets. Weet jij wat het zou kunnen zijn?
We willen alleen wat van ons is!
Laat je wapens zakken!
Dan kunnen we praten.
Goed.
Het is een val!
Dood haar!
Zoek dekking!
Terugtrekken!
We komen terug om te pakken wat van ons is!
Ah.
Ik vraag het je nog één keer.
Werk jij voor Grimaud?
Wie?
Je hebt me gehoord. - Weet niet waar je het over hebt.
We zagen je vannacht wegvluchten,
van de vrouw die je zou vermoorden.
Waar zat je achteraan?
Zet hem in een kamer met Porthos. Tien minuten.
Vijf zal wel genoeg zijn.
Het is buit, is het niet?
Is het ergens verborgen? Wat is het? Hmm?
Goud?
Jullie zijn soldaten van de Koning! Jullie hebben vrouwen hiervoor gedood.
Jullie moesten je schamen. - Ik heb haar niet gedood!
Ze hoefde niet dood te gaan.
Het is niet wat we...
Het is niet wat we zijn overeengekomen.
Ik mag dan een dief zijn maar ik ben geen vrouwendoder.
Ik weet niet wat ik moet verwachten van een stelletje moordenaars en verkrachters.
Zijn jullie veroordeelden?
Het leger zij dat we zouden worden gespaard als we gingen vechten.
Alsof we daar een keus in hadden.
Ik zou liever hebben gehangen dan al dit gedoe.
Ze wilden geen soldaten.
Ze wilden alleen
vlees om naar de kanonnen van de vijand te gooien.
We hebben dingen gezien die je niet zou geloven
wat de ene man de andere kan aandoen.
Oh geloof me. Wij geloven je.
Dus je bent gevlucht.
We wilden naar de grens vluchten,
maar Bastien zorgde er voor dat we teruggingen voor het goud.
Hij zei dat het onze enige uitweg was.
En nu hebben we helemaal niets overgehouden
aan vier klote jaren van oorlog!
Maar jij weet niet meer waar je het verborgen hebt.
Ja dat weten we wel.
In de grotten.
Maar het is weg!
Wat jullie me ook aandoen, ze komen terug. Zij..
Vertrekken niet
voordat ze het gevonden hebben.
Ze zijn gebroken.
Weinig ammunitie.
We kunnen ze pakken.
Het gevaarlijkste soort vijand.
Eén die niets te verliezen heeft.
Wie is dat?
Iemand moest de rommel opruimen.
Zij keel is doorgesneden. Wanneer is dat gebeurt?
Hij viel ons aan.
Athos wordt vermist, zijn paard kwam terug zonder ruiter.
Hij moet ergens in het bos zijn.
Jullie vriend had niet alleen het bos in moeten gaan.
Het spijt me.
Maar ik kan hem jullie niet laten vinden.
Jij, jij beschermt hem.
Hij was hier en jij beschermt hem?
Ik verzorgde een jonge man die anders dood zou zijn gegaan.
Waar is hij?
Tegen de tijd dat jouw vrienden je vinden
zit hij al aan de andere kant van Frankrijk.
Nee, nee, nee, nee. Besef je wel wat je hebt gedaan?
Hij is een monster monster. Begrijp je dat?
Hij is kwaadaardig.
Nee. Nee, jij bent degene die het niet begrijpt.
Ik haalde hem uit het water toen hij nog een kleine jongen was.
Toen zijn eigen moeder probeerde hem te verdrinken
Ze was zo'n lief meisje
Goedgelovig
Maar ze probeerde vriendjes te worden met soldaten
En toen werd ze aan hen doorgegeven.
Ze hielden haar vastgebonden.
Iedere keer als ze probeerde te ontsnappen werd ze geslagen
Tegen de tijd dat Lucien werd geboren, was dat alles wat ze kon doen
hem meeslepen als een dier
Ze was zelf nog maar een kind
Ik haalde hem uit het water, ik voedde hem op zo goed als ik kon.
Weetje, hij wist niet eens hoe je moest huilen.
Denk je dat dit iets veranderd?
Denk je dat dit enig verschil maakt?
Ik wil dat je beg...
Je had hem moeten laten verdrinken.
Jullie vangen hem nooit.
Hij heeft meer dingen moeten verdragen dan je je ooit kan voorstellen.
Hij is sterker dan jullie. Hij is slimmer dan jullie ooit zullen worden
Een vrouw is jullie te slim af
Nee!
Doe het. Doe wat je wilt. Het kan me niets meer schelen.
Ik heb soldaten zoals jullie eerder gekend.
En misschien waren jullie ooit goede mannen.
Maar als je zoveel geweld ziet, wordt het het enige ding
wat je echt begrijpt.
Ik zal hem vinden,
hij zal voor het gerecht komen.
Ik wilde dit niet doen...
Maar je hebt me geen keus gelaten.
Athos! - Athos!
Athos!
Laten we ons opsplitsen. Jullie drie met mij mee.
Die jongen heeft je niet aangevallen, is het niet?
Jij hebt hem gedood omdat hij achter het goud aanzat.
Het goud dat jullie vonden
Ik heb gelijk, is het niet?
Wat heeft deze oorlog met je gedaan?
Geleerd om te overleven.
Athos!
Het was Therese.
Ze is gevlucht.
Infectie? - Vergif.
Bestaat er een tegengif?
Wat moeten we nu doen?
Wachten. En hopen.
Nee.
Sylvie.
Nee!
Sylvie!
Ah!
Ik heb vandaag niet het gezelschap van mijn vrouw nodig.
Louis, alsjeblieft.
We moeten ons voorbereiden op alles wat er gaat komen.
Anne, wie weet hoe lang ik nog te leven heb.
Het is niet mijn bedoeling om die te besteden aan het luisteren naar jouw leugens.
Ik heb één nacht doorgebracht met Aramis.
Hij is de vader van onze jongen, door het bloed,
maar door het bloed alleen.
Alles wat hij weet en heeft geleerd en waar hij van houdt komt van jou,
is van jou uit gekomen.
Ik kan je niet vergeven Anne.
Ik zal nooit in staat zijn om jou te vergeven.
Ik verwacht geen vergiffenis.
We kunnen niet veranderen wat er is gebeurt.
Maar we kunnen veranderen hoe het opgeschreven is.
Benoem me als Regent. En ik zweer dat ik mijn leven zal besteden
om de herinnering aan jou Lev. end te houden
Ik zal een historie schrijven die jou en jouw zoon waardig is.
Je vraagt te veel.
Hij is nog erg zwak.
Kapitein.
Je had slechte dromen. Over Grimaud.
Ik heb dingen geleerd van Therese over wat er is gebeurt
met hem en zijn moeder.
Ze hield ons voor de gek,
hield ons hier vast terwijl hij zover als mogelijk weg kon komen.
Hij kan nu al in Lorraine zijn.
Oh, jij hebt ook van Sylvie gedroomd.
Wat wil je?
Athos vertelde me van Grimaud en zijn moeder, de...
De dingen die met haar zijn gebeurt.
Jij bent het, is het niet?
Jouw vriend, het meisje wiens familie haar verloochende.
Ik kan me voorstellen dat zo'n uitvinding herinneringen makkelijker maakt om te dragen.
Ik schiet.
De dood zal langzaam komen.
Het goud. Ik wil dat het naar buiten wordt gebracht.
Alles.
Naar de open plek in het bos. - Nee.
Nee, het dorp, waar jullie vrouwen zijn, jullie kinderen.
Probeer iets en ik zweer dat ze sterven.
Zeg het Elodie. Pak de sterke doos.
Dank je.
Voor wat je voor Athos deed.
Hoe is het,
om op een slagveld te zijn?
Koud.
Modderig.
Vaak saai.
Je raakt er aan gewend.
Zijn jullie ooit bang geweest?
Nee.
Het is Juliette...
Doe de uitwisseling beneden bij de smederij.
Wij zijn hier boven voor dekking
We raken de controle kwijt,
hij zal iedereen doden, inclusief de kinderen.
Ik ben vlak bij je. Goed?
Wat gaan we met hem doen?
Jouw vrienden hebben Juliette gepakt.
Je hebt niet veel tijd meer.
Ga door dan zijn we er vanaf.
Ik heb er genoeg van om op mijn dood te wachten.
We zijn allemaal bang om dood te gaan.
De truc is alleen om iets uit te vinden wat het waard is om voor dood te gaan
Daar is het te laat voor.
Ik heb jou eerder gezien, met Elodie.
Je kon haar doden, maar dat heb je niet gedaan
Als we jou dit wapen geven, vecht je dan met ons mee?
Probeer iets en je komt er achter
dat ik niet zo aardig ben als zij.
Yeah.
We zijn allemaal bang om te sterven.
Ik heb gehoord dat mensen dat zeiden
Ik wil dat jullie allemaal luisteren naar Elodie.
Doe precies wat ze zegt.
Probeer ze allemaal in de grot te krijgen. Blokkeer de ingang.
We weten waar we mee bezig zijn.
En wij ook.
Koninginnen zijn voor minder onthoofd.
En nu is nog geen Koning onthoofd voor zo'n misdaad.
Uwe Majesteit, mag ik u een advies aanbieden?
Nee.
Sluit vrede met haar,
voordat het te laat is.
Alles goed?
Mm-hmm.
Ik ben vlak achter je.
Wapens op de grond.
Hou je handen waar ik ze kan zien.
De baby komt er aan.
Kom op! - Ha!
Heb jij ooit een geboorte meegemaakt?
Ik ben opgegroeid in een achterbuurt.
De buren hadden tien kinderen.
Hoeveel van ze hebben het overleefd?
Dat is het.
Snijd de touwen door.
Ontspan. Haal adem. - Ik kan het. Ik kan het.
Ja, dat kan je.
Ja, dat kan je...
Elodie, Elodie! Hey! Hey! Luister naar me.
Ik weet veel over angst.
Je vroeg me of ik ooit bang ben geweest op het slagveld.
Wel, dat was ik.
Toen ik op een bepaald punt op de frontlinie was,
verloren we meer mannen dan we konden begraven.
Als je zulke dingen ziet,
de angst neemt het over.
Op een nacht was het zo erg,
dat ik wegging.
Ik was acht kilometer verder. Toen realiseerde ik me waar ik
mee bezig was en keerde terug.
Niemand heeft dat ooit geweten.
Waarom ging je terug?
Mijn mannen.
Mijn vrienden, Ik...
Hoe slecht het ook gaat voor hen ga je door,
voor Juliette, voor jouw mensen, nu jouw baby.
Je geeft het niet op.
Angst heeft geen macht over jou.
Waar heb je het allemaal aan besteed?
Dit. Een thuis voor ons.
Wat een verspilling bleek dat te zijn.
Wil je iets met me drinken?
Ik heb nooit liefde verwacht, Anne.
Onze verbintenis had niets te maken met jou of mij.
Frankrijk trouwde met Spanje.
Maar we zijn begonnen als vrienden, is het niet
Kunnen we zo ook niet eindigen?
Het Bourbon bloed gaat met me dood.
Maar de Bourbon lijn niet.
Onze zoon zal nooit iets anders zijn.
Dat zweer ik.
Ik zal je vernoemen.
Na mijn dood mag je er nooit over spreken.
Dit geheim dragen zal onze straf zijn.
Wat ga je nu doen?
Gewassen laten groeien.
Mijn dochter opvoeden.
In je ééntje?
Ik kan een tijdje blijven. Helpen.
Dank je.
Maar Frankrijk heeft mannen zoals jullie nodig.
Meer dan wij.
Heb jij zelf kinderen.
Jammer.
Je zou een goede vader zijn.
Misschien in een ander leven.
Ik heb mezelf laten vergeten wat er is gebeurt,
het is net alsof het iemand anders is overkomen.
Wel, wel. Tenslotte klopt daar toch nog een hart.
Gedraag jezelf.
Ja, dit is allemaal erg romantisch heren,
maar we hebben werk te doen.